ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Διαφορά κουλτούρας
ΜΗ ΛΕΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΕΞΗ😅
— Areti Athanasiou (@AretiAthanasiu) March 27, 2026
Αχάμπαρος, δεν παίρνει χαμπάρι... ο @AdonisGeorgiadi:
«Οχι ρουσφέτι, μη το λες ρουσφέτι (το ... ΡΟΥΣΦΕΤΙ), είναι βαριά λέξη... »
Σπαρταριστό από Luben TV pic.twitter.com/l6w4Qlhisx
Η έννοια «ρουσφέτι», ας το παραδεχθούμε, είναι ένα τσουβάλι στο οποίο ρίχνουμε τα πάντα. Γιατί υπάρχουν δύο κατηγοριών εξυπηρετήσεις που ζητούν οι ψηφοφόροι από τους βουλευτές.
Οι θεμιτές, δηλαδή εκείνες που αφορούν την επανόρθωση μιας αδικίας μέσα στο πλαίσιο του νόμου και οι άλλες, οι αθέμιτες, εκείνες που αφορούν ευνοϊκή μεταχείριση κάποιων εις βάρος των άλλων, που ενδεχομένως τη δικαιούνται.
Φυσικά, αυτές είναι δύο πολύ γενικές, θεωρητικές κατηγορίες. Στην πραγματική ζωή, τη ζωή που εξελίσσεται στους προθαλάμους των βουλευτικών γραφείων, κάθε περίπτωση εξυπηρέτησης είναι ξεχωριστή και σπανίως αμιγής. Οι περισσότερες είναι ανάμεικτες, στον δικό της βαθμό η καθεμία.
Ο στοιχειώδης τρόπος για να ξεχωρίσουμε τις μεν από τις δε είναι η δημοσιότητα. Αν αυτό που έχεις να ζητήσεις ως εξυπηρέτηση δεν ντρέπεσαι να το πεις δημοσίως και να το εξηγήσεις, όταν δεν έχεις κανέναν λόγο να το κρύψεις, σημαίνει ότι είναι θεμιτό και, επομένως, είναι πολύ πιθανό να εισακουστείς από εκείνους στους οποίους απευθύνεις το αίτημα. Αν είναι «χεράτο», «παντελονάτο» ή όπως αλλιώς το λένε και εσύ κρίνεις ότι είναι προτιμότερο να το σπρώξεις υπογείως, τότε το αίτημα είναι μάλλον αθέμιτο. Δεν είναι όσο απλό και το ξυράφι του Οκαμ;
Στη μητέρα όλων των κοινοβουλίων, τη Βουλή των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου, πετυχαίνουν ως έναν βαθμό τον διαχωρισμό αυτόν, χάρη στον τρόπο με τον οποίο γίνονται οι κοινοβουλευτικές ερωτήσεις.
Ο βουλευτής σηκώνεται και μέσα σε ενάμισι λεπτό (το πολύ) αναπτύσσει το αίτημά του, καταλαβαίνοντας ότι, λόγω της στενότητας του χρόνου, πρέπει να δώσει τον καλύτερο εαυτό του.
Ο αρμόδιος κυβερνητικός, ως επί το πλείστον υφυπουργός, σηκώνεται και αυτός και δίνει σαφή απάντηση επί του προκειμένου, μέσα σε τριάντα δευτερόλεπτα. Εννοείται, βέβαια, ότι οι ερωτήσεις έχουν εκ των προτέρων κατατεθεί γραπτώς με κάθε λεπτομέρεια, οι δε απαντήσεις των αρμοδίων έχουν προετοιμαστεί αναλόγως.
Πρόκειται, λοιπόν, για μία παράσταση, η οποία γίνεται με τον σκοπό να δουν οι ψηφοφόροι τον βουλευτή να τους αντιπροσωπεύει. Και η διαδικασία αυτή επαναλαμβάνεται συνεχώς για ώρα πολλή, με ρυθμό υψίσυχνο, που λέει ο ποιητής, καθώς ο ένας βουλευτής διαδέχεται τον άλλον στο μικρόφωνο.
Μη νομίζετε ότι αυτή η παράσταση είναι βαρετή να την παρακολουθείς. Κάθε άλλο, γιατί το τι ζητούν οι βουλευτές από τους κυβερνώντες, κυρίως δε πώς το ζητούν, είναι ο καλύτερος τρόπος να αντιληφθεί ο ενδιαφερόμενος (αν υποθέσουμε ότι υπάρχει) την ανθρωπογεωγραφία της Βουλής.
Θα μπορούσαμε εμείς να εφαρμόσουμε το σύστημα αυτό, προσαρμοσμένο στα μέτρα μας;
Ούτε για πλάκα.
Δεν το επιτρέπει η διαφορά κουλτούρας. Εμείς είμαστε υπέρ του πολλού – το ευ μη σας πω τι το έχουμε κάνει.
Εδώ, ο κανόνας είναι να επιβληθείς στον συνομιλητή με τη λογοδιάρροια. Ολοι θέλουν περισσότερο χρόνο στις πολιτικές συζητήσεις, όλους τους αδικεί ο χρόνος, όλοι θέλουν να επιστρέψουν στην προηγούμενη ερώτηση, επειδή δεν είπαν όσα ήθελαν. Κανείς τους όμως δεν μπορεί να πει σύντομα και με μεστότητα αυτό που έχει να πει – εκτός αν είναι να βρίσει, αλλά αυτό είναι κάτι διαφορετικό.
Είναι επίσης το βάρος της ξύλινης γλώσσας των στερεοτύπων, στην οποία διεξάγεται ο πολιτικός διάλογος, ένα είδος λόγου που δυσκολεύει την περιεκτικότητα και τη συντομία. Γιατί, όταν δεν μπορείς να πεις αυτό που πρέπει, με τα δικά σου λόγια, πώς να το συμπτύξεις; (Η περίληψη κειμένου ή, ακόμη χειρότερα, βιβλίου είναι η πιο απαιτητική άσκηση…)
Αφήστε δε το άλλο, ότι προϋπόθεση για να μπορείς να μιλήσεις με τα δικά σου λόγια είναι …
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Παίζοντας με τη φωτιά της ωρίμανσης
Γράφει ο Δημήτρης Καμπουράκης
Ποιο σύνθημα θυμάστε από την πρώτη περίοδο Ανδρέα Παπανδρέου;
Το «αλλαγή».
Από την περίοδο της παρακμής του;
Το «Τσοβόλα δώστα όλα».
Από τον Σημίτη;
Τον «εκσυγχρονισμό».
Από τον Κώστα Καραμανλή;
Το «σεμνά και ταπεινά», μαζί με το «επανίδρυση του κράτους».
Από τον Γιώργο;
Το «λεφτά υπάρχουν».
Από τον Τσίπρα;
Το «μ’ έναν νόμο κι ένα άρθρο».
Από τον Κυριάκο της πρώτης περιόδου;
Το «επιτελικό κράτος» και το «λιγότεροι φόροι».
Κάθε αρχηγός λέγοντας το σύνθημά του, προφανώς εννοεί χίλια πράγματα. Πλην το καταστάλαγμα που αποτυπώνεται στην λαϊκή συνείδηση και τελικά γράφεται στην ιστορία, είναι η απλοϊκή μετάφραση αυτών των λίγων αρχηγικών λέξεων στο μυαλό του μέσου πολίτη. Δεν είναι τι λέει και εννοεί ο ηγέτης, αλλά τι καταλαβαίνει και αποδέχεται ο ψηφοφόρος. Έτσι γράφεται η ιστορία των πολιτικών αναμετρήσεων, έτσι μπαίνουν οι σφραγίδες των εποχών.
Τα συνθήματα και ειδικά αυτά που κυριαρχούν και επιβάλλονται, δεν είναι ακαδημαϊκές διαλέξεις.
Είναι ηγετικές εντολές για «γιουρούσι» ή για «κράτει». Είναι το υψωμένο δάκτυλο του αρχηγού που δείχνει προς τον κόσμο την κατεύθυνση που πρέπει να πάρει.
Όταν το «Τσοβόλα δώστα όλα» κυριάρχησε, ποιος θα μπορούσε να πει σε κάποιο άτομο ή ομάδα να μην τα ζητά «όλα»;
Όταν το «μ’ έναν νόμο και μ’ ένα άρθρο» έγινε σήμα κατατεθέν του 2015, ποιος μετά θα τολμούσε να πει στον απλό πολίτη για δημοσιονομικές δυσκολίες ή ευρωπαϊκούς συσχετισμούς;
Γι αυτό και θεωρώ μέγιστη συμβολή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην εκπαίδευση της σημερινής ελληνικής κοινωνίας, το πρόσφατο σύνθημα του «ο τσάμπας δεν υπάρχει».
Δεν είναι απλό, δεν είναι εύηχο, δεν είναι εύκολο, δεν είναι πιασάρικο. Το αντίθετο μάλιστα. Αντί να χαϊδεύει αυτιά, τα γρατζουνάει.
Λέει ευθαρσώς στον πολίτη ότι κάθε δικαίωμα του έχει κόστος, κάθε αίτημα του απαιτεί χρηματοδότηση, κάθε κρατική δαπάνη εκτός από τον αποδέκτη της που είναι στη βιτρίνα, έχει πίσω της και κάποιον φορολογούμενο που την πληρώνει. Λέει ότι οι κοινωνίες δεν λειτουργούν με ευχές αλλά με πόρους.
Το σύνθημα αυτό δεν είναι σοφή επιλογή αν το κοιτάξεις με εκλογικά ματογυάλια. Είναι σύνθημα που δυσαρεστεί, που ενοχλεί. Ειδικά όταν απέναντι του οι τζάμπες μοιράζουν. Είναι όμως σύνθημα υπευθυνότητας και ωριμότητας.
Είναι σύνθημα που αγγίζει μια βαθύτερη αλήθεια, την οποία η Ελλάδα ακριβοπλήρωσε για να μάθει. Ότι τα χρήματα δεν φυτρώνουν στα δέντρα, ότι οι κρατικοί πόροι δεν είναι ανεξάντλητοι, ότι η οικονομία δεν είναι μαγικό κόλπο.
Δεν ξέρω αν θα «πιάσει».
Ξέρω όμως πως αν πιάσει…
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ο βουλευτής ως επάγγελμα
Ολα καλά κι όλα ωραία. Ο πρωθυπουργός απέσυρε τη «βαθιά θεσμική τομή» (όπως τη χαρακτήρισε ο ίδιος), ήτοι «το ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή, με αντικατάσταση του υπουργού στη Βουλή από τον πρώτο επιλαχόντα για όσο συμμετέχει στο υπουργικό συμβούλιο και με ταυτόχρονη αναβάθμιση του ρόλου του βουλευτή» (6.4.2026) και το επιτελικό κράτος, για το οποίο γκρίνιαζαν κάποιοι βουλευτές της Ν.Δ., βελτιώθηκε χωρίς να το πάρει κανείς χαμπάρι.
Αυτό είπε χθες ο βουλευτής Φθιώτιδας Γιάννης Οικονόμου, ένας από τους πέντε «αντάρτες του Απριλίου», οι οποίοι λίγες μέρες μετά την εξαγγελία της «τομής» διαπίστωσαν και κατέγραψαν σε επιστολή τους ότι το επιτελικό κράτος «στην πορεία προκάλεσε υπερσυγκέντρωση εξουσιών σε μικρούς πυρήνες. Μετέφερε όλο και περισσότερη βαρύτητα στο κέντρο, ενίσχυσε τον στενό πυρήνα γύρω από την κορυφή της κυβέρνησης και περιόρισε την αυτοτέλεια των υπουργείων και ιδιαίτερα της κοινοβουλευτικής ομάδας, σε σύγκριση με το μέτρο των θεσμικών τους καθηκόντων (…) Το πιο ανησυχητικό είναι ότι το επιτελικό κράτος δεν κατάφερε να ελέγξει πλήρως τα φαινόμενα διαφθοράς εντός του κράτους και της κοινωνίας» (28.4.2026).
Ετσι ο κ. Οικονόμου παρέκαμψε τα βαθιά θεσμικά ζητήματα που έθεσε με την επιστολή του Απριλίου, ότι δηλαδή «ο βουλευτής –που είναι φορέας λαϊκής εντολής, ελεγκτής της εκτελεστικής εξουσίας και αυθεντικός εκφραστής της περιφέρειας– φορτώνεται άδικα το στίγμα του φαυλοκράτη και κινδυνεύει να αποξενωθεί σε μεταφορέα ήδη ειλημμένων αποφάσεων. Να ενημερώνεται εκ των υστέρων, να πειθαρχεί εκ των προτέρων και να περιορίζεται σε μια ολοένα μικρότερη πολιτική περίμετρο». Ηταν ικανοποιημένος με το γεγονός ότι «κουβεντιάσαμε στην κοινοβουλευτική ομάδα ότι η αρχική σκέψη που υπήρχε και στην πρόταση της Νέας Δημοκρατίας περί ασυμβίβαστου του υπουργού και βουλευτή» αποσύρθηκε («Παραπολιτικά», 21.7.2026).
Το υπουργιλίκι, λοιπόν, θα παραμείνει στόχος κάθε βουλευτή, ο «φορέας της λαϊκής εντολής» θα εξακολουθεί να μην είναι «ελεγκτής της εκτελεστικής εξουσίας», η εκάστοτε κυβέρνηση θα συνεχίσει τα δικά της και το Κοινοβούλιο θα τα ξεπλένει.
Μέχρι την επόμενη χρεοκοπία, που θα αναρωτηθούμε «τι είχαν τα έρμα και δεν το είδαν;».
Χειρότερα είναι τα πράγματα στην αντιπολίτευση. Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους. Εξ ου και οι μεταγραφές εκεί που κάποτε έφτυναν.
«Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή», λέει μια παλιά ελληνική παροιμία, αλλά ισχύει και η σύγχρονη εκδοχή της:
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η μεγάλη μετάθεση ευθυνών
Το κάπνισμα βλάπτει σοβαρά και το περιβάλλον. «Από αναμμένο τσιγάρο φαίνεται ότι ξεκίνησε πριν από λίγες ημέρες μεγάλη φωτιά στο Ωραιόκαστρο, με τραγικό απολογισμό δύο νεκρούς, έναν 66χρονο και τον 12χρονο γιο του», έγραφε η «Κ» και κατά πάσα πιθανότητα το ίδιο ισχύει και για την πυρκαγιά της 5ης Ιουλίου στην Οινόη: «Η αρχική εστία εντοπίζεται πλάι στην παλαιά εθνική οδό Αθηνών – Θηβών (…) υπάρχουν καταγγελίες ότι η φωτιά ξεκίνησε από τσιγάρο που πετάχτηκε από διερχόμενο όχημα» («Η Καθημερινή», 7.7.2026).
Τι κρίμα που οι εθνικές οδοί δεν είναι ιδιωτικοί δρόμοι για «να ταράξουμε τους ιδιοκτήτες τους στη νομιμότητα»! Κι αυτό διότι για να ανάψει φωτιά από τσιγάρο πρέπει να υπήρχαν πολλά ξερόχορτα. Αν ο δρόμος ανήκε σε ιδιώτη, πέρα από τα υψηλά πρόστιμα πιθανώς να καθόταν στο σκαμνί και για κακούργημα, μια και στο Ωραιόκαστρο υπήρξαν νεκροί. Ναι μεν δεν θα ήταν ο άμεσος αυτουργός, αλλά το ευφάνταστο ελληνικό κράτος κάτι θα έβρισκε για να ικανοποιήσει το κοινό περί δικαίου αίσθημα και να κρεμάσει τους αμελείς ψηλά. Αφήστε, δε, τι θα τραβούσε αν, ακόμη κι αν τα καθάριζε, ξεχνούσε να το δηλώσει στην πλατφόρμα akatharista.apps.gov.gr.
Πέρυσι γράφαμε για την Πεντέλη η οποία ήταν «γεμάτη με εκείνα τα ψηλά, άγρια στάχυα, αυτά που με “μια σπίθα μπορούν να φέρουν την καταστροφή”». Σημειώναμε, δε, ότι «δεν υπάρχει Δημόσιο –ακόμη και αν είναι τόσο αποτελεσματικό όσο το ελληνικό– που μπορεί να αποψιλώσει τα αγριόχορτα ενός ολόκληρου βουνού. Ούτε περιμένουμε από το κράτος να μπει στην περιττή διαδικασία για να δηλώσει στην ηλεκτρονική πλατφόρμα ότι δεν καθάρισε τις ιδιοκτησίες του. Αυτά είναι κόλπα ζόρικα που κάνουν στους πολίτες. Αλλά δίπλα ακριβώς στην επαρχιακή οδό, τα ξερά αγριοστάχυα φθάνουν σχεδόν στο ένα μέτρο! Δεν μπορεί να καθαρίσει κανείς ούτε δίπλα στον δρόμο;» («Στης Πεντέλης την ολόμαυρη ράχη», «Η Καθημερινή», 14.6.2025).
Κάτι σημαντικό συνέβη την περίοδο της κρίσης.
Προ της χρεοκοπίας οι πολίτες –οι ομάδες πολιτών, το κοινωνικό σύνολο εν γένει– ήταν apriori αθώοι για ό,τι κι αν συνέβαινε. Ενοχοι ήταν μόνο το κράτος, οι κυβερνήσεις, οι πολιτικοί.
Εξ ου και η οργή για τη διάγνωση του Θεόδωρου Πάγκαλου «Η απάντηση εις την κατακραυγή που υπάρχει εναντίον του πολιτικού προσωπικού της χώρας “πώς τα φάγατε τα λεφτά;”, που μας ρωτάει ο κόσμος, είναι αυτή: Σας διορίσαμε. Τα φάγαμε όλοι μαζί. Μέσα στα πλαίσια μιας σχέσης πολιτικής πελατείας, διαφθοράς, εξαγοράς και εξευτελισμού της έννοιας της ίδιας της πολιτικής» (21.9.2010).
Στην έντονη συζήτηση της περασμένης δεκαετίας οι πολίτες έμαθαν ότι η χρεοκοπία δεν έχει αθώους. Οι περισσότεροι συμβάλαμε σε αυτήν και γι’ αυτό άρχισε το αυτομαστίγωμα των πολιτών και το μαστίγωμα κάθε συλλογικής έκφρασης: συνδικάτα, ΜΚΟ κ.λπ. Λογικό και θεμιτό, έως έναν βαθμό.
Το παράδοξο όμως είναι ότι το πολιτικό σύστημα δεν έμαθε το παραμικρό. Λειτουργεί σαν να μην υπήρξε χρεοκοπία. Τα σκάνδαλα συνεχίζονται, σωτήριες συμβάσεις για τη ζωή των πολιτών (όπως η 717 για τους σιδηροδρόμους) διαρκώς αναβάλλονται, τα ρουσφέτια (όπως του σταθμάρχη των Τεμπών) ανθούν, οι εξεταστικές επιτροπές της Bουλής εξακολουθούν να παραμένουν ανέκδοτο, το άρθρο 86 του Συντάγματος υπερθερμάνθηκε από την υπερβολική χρήση του, οι υπουργοί δεν λογοδοτούν και ούτε καν ερωτώνται από κάποιο όργανο δικαίου για τις φοβερές «συμπτώσεις» της εμπλοκής τους σε διάφορες δυσώδεις υποθέσεις, και για ό,τι στραβό συμβεί και αγγίζει την κυβέρνηση «φταίνε οι διαχρονικές παθογένειες της χώρας».
Για όλα φταίνε οι πολίτες και ουχί το πολιτικό σύστημα που «τι να κάνει κι αυτό, με τους πολίτες που έχει;».
Συνεπώς, γιατί να μην είναι (μόνον για τους πολιτικούς) «η Ελλάδα ζάχαρη», καταπώς έλεγε ο κ. Αδωνις Γεωργιάδης (ΣΚΑΪ, 9.12.2024).
Οσο για τους πολίτες…
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Το καρναβάλι της πολιτικής μας
Γράφει ο Περικλής Σ. Βαλλιάνος
Ομότιμος καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας ΕΚΠΑ.
Πλησιάζει το τέλος αυτής της Βουλής και πληθαίνουν διάφορες εκδηλώσεις (από ευτράπελες έως «αποκρουστικές» – όπως εύστοχα χαρακτηρίστηκαν από κάποιους) διαφόρων προσωπικοτήτων που δεν κρατιούνται από το να θυσιάσουν μάτια, χέρια και πόδια για να μας σώσουν από την κόλαση που ζούμε και να κάνουν τους δρόμους να ρέουν μέλι και γάλα.
Δωρεάν δημόσιες μεταφορές, αγγελική αγνότητα στις πολεοδομίες και τις αγροτικές επιδοτήσεις «με ένα άρθρο», εκδίωξη του δεξιού λαγοκέφαλου από τις θάλασσές μας και βέβαια αποφασιστική πάταξη του Ελ Νίνιο για τη λύτρωση της συνολικής ανθρωπότητας – όλα τούτα και άλλα πολλά μάς επιφυλάσσουν οι μεγαλοφυείς τούτοι ρέκτες που η ανάλγητη αντίδραση είχε, βλέπετε, αποκλείσει από την εξουσία τόσα χρόνια.
Σαν να μιλούσε για τώρα το είχε πει πολύ καιρό πίσω ο Δημόκριτος: «Πολλοί δρώντες τα αίσχιστα λόγους αρίστους ασκούσιν».
Ο Θεόφραστος θα ονόμαζε αργότερα αυτούς τους επαγγελματίες της υποκριτικής «λογοποιούς»: «Η λογοποιία εστί σύνθεσις ψευδών λόγων και πράξεων ων βούλεται ο λογοποιών».
Δεν τα ζήσαμε όλα αυτά;
Διακίνηση μυθευμάτων για βαγόνια-φαντάσματα και ανύπαρκτες χημικές ουσίες.
Κάθε διεθνής οργανισμός να πιστοποιεί την οικονομική ανάταξη της χώρας και οι οργίλοι «περφόρμερς» να σχίζονται για την καταβαράθρωσή της. Απώθηση του τουρκικού αναθεωρητισμού με στρατηγική και αμυντική αναβάθμισή της, ενώ τα «μυστικά του βάλτου» ωρύονται για προδοσίες.
Δοκιμασμένη συνταγή του λαϊκίστικου αυταρχισμού: χύνε άφθονα το ψέμα, και πάντα θα βρεθούν εκείνοι που θα το αγοράσουν.
Η βιαιότητα αυτής της επίθεσης έχει βαθιά αίτια. «Λήθη των ιδίων κακών θρασύτητα γεννά», λέει πάλι ο Δημόκριτος. Να μην παραδέχεσαι τίποτα από τα δικά σου ατοπήματα, να ρίχνεις το φταίξιμο για τις δικές σου εγκληματικές επιλογές στους άλλους, να προσπαθείς να σβήσεις, με νέα φανταχτερά περιτυλίγματα, τις ολοζώντανες εικόνες από τον εφιάλτη που μας έκανες να ζήσουμε, να βαφτίζεις την καταστροφική σου πολιτεία σωτηρία του λαού – αυτός είναι ο ορισμός του θράσους.
Είναι σωστό να επαινείς (ευ λέγειν) έργα καλά, συνεχίζει ο Δημόκριτος, αλλά να επαίρεσαι για τις καταστροφικές σου πράξεις είναι ίδιον ανδρός «κιβδήλου και απατεώνος».
Και για να ολοκληρώσουμε την εικόνα πάλι με αναφορά στον υλιστή σοφό, που κανονικά οι λεγόμενοι «προοδευτικοί» θα πρέπει κάπου να τον έχουν ακούσει (τι λέω τώρα…), καταλήγει πάλι προφητικά ο Δημόκριτος: οι κακοί άνθρωποι που αναρριχώνται σε αξιώματα (οι κακοί ιόντες ες τας τιμάς) όσο περισσότερο ανάξιοι είναι τόσο περισσότερο αποδεικνύονται αμελείς και άχρηστοι (ακηδείς) και γεμίζουν με αφροσύνη και θράσος (αφροσύνης και θράσεος πίμπλανται). Οι κενοί και τυχάρπαστοι δεν έχουν τίποτα για να κρύψουν την ανικανότητά τους από τη βιαιότητα των δημόσιων τρόπων και την εξαλλοσύνη της ρητορικής τους.
Τώρα βέβαια όλο αυτό το υπερθέαμα έχει κάτι το διασκεδαστικό.
Η μεταμφίεση και η παρενδυσία ανήκει στον αναγκαίο διάκοσμο της δημοκρατικής ζωής, που συχνά γίνεται χειραγώγηση των συναισθημάτων – η λογική δεν πείθει τον αγριεμένο δήμο.
Οι Αθηναίοι αγαπούσαν τον Αλκιβιάδη που τους κατέστρεψε – δυστυχώς, δικαίωμά τους.
Η δημοκρατία ένα «παντοπωλείον» είναι όπως την ονόμαζε ο Πλάτωνας, στα ράφια του διατίθενται όλες οι απόψεις για τη ζωή και τον κόσμο και από το σανίδι της σκηνής ακκίζονται όλες οι φυσιογνωμίες (η Ακκώ ήτανε μια κυρία που κράταγε διαρκώς έναν καθρέφτη και θαύμαζε την ομορφιά της).
Ολα ετούτα δικαιούνται να δείχνονται και κάθε «λογοποιός» να κάνει τον θόρυβό του. Κάθε άποψη έχει ίσο δικαίωμα να ακουστεί – πράγμα που δεν σημαίνει ασφαλώς ότι όλες έχουν ίσο κύρος –, οι περισσότερες δεν έχουνε κανένα.
Ο δημοκρατικός άνεμος ξεσηκώνει πάμπολλα σκουπίδια, αλλά αυτό είναι και το τίμημα της ελευθερίας.
Το πράγμα γίνεται δύσκολο όταν …
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Δημοκρατία που μπάζει από παντού
Σύναξη κνώδαλων για επίδειξη νέων φορεμάτων, με τζάμπα φαϊ πληρωμένο από τους φόρους μας. pic.twitter.com/Ts5Kt7gsdQ
— Antiβλά (@antivla) July 25, 2025
«Οι νόμοι ισχύουν για τους εχθρούς· για τους φίλους (οι νόμοι) ερμηνεύονται». Αυτός ο αφορισμός αποδίδεται σε πρωθυπουργό ξένης χώρας και ελέχθη πολύ πριν θεωρηθεί κανονικότητα ο μπερλουσκονισμός.
Τον θυμήθηκα όμως συλλογιζόμενος ότι και στα μέρη μας η διάκριση των εξουσιών κάθε άλλο παρά δεδομένη είναι. Δεδομένη είναι η ομοφωνία ότι «η δημοκρατία είναι το χειρότερο πολίτευμα, εξαιρουμένων όλων των άλλων».
Το χειρότερο, όμως, είναι ότι δεν κουβεντιάζουμε ούτε για το περιεχόμενό της ούτε για την ποιότητά της.
Εάν μείνουμε στην ετυμολογία, η «διακυβέρνηση από τον δήμο», θα τάραζε πολλούς «δημοκράτες».
Μην τους ταράξουμε. Ας μείνουμε στον Νορμπέρτο Μπόμπιο, που την προσδιόρισε πρωτίστως σαν «ένα σύνολο κανόνων και διαδικασιών για τη λήψη συλλογικών αποφάσεων, στο πλαίσιο του οποίου προβλέπεται και διευκολύνεται η όσο το δυνατόν ευρύτερη συμμετοχή των ενδιαφερομένων».
Απόληξη όλων αυτών των διεργασιών είναι οι εκλογές. Θεωρητικά όλοι έχουμε το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι. Για να πολιτευτεί όμως κάποιος δεν αρκεί η επάρκεια και η διάθεση προσφοράς. Οι υποψηφιότητες συχνάκις κληροδοτούνται και πάντοτε εγκρίνονται από τον, μάλλον άσφαλτο, αρχηγό.
Επιπλέον, όλοι γνωρίζουμε ότι όποιος δεν διαθέτει μηχανισμούς στήριξης και προβολής, τον τρώει η μαρμάγκα. Δεν ξεκινούν, δηλαδή, όλοι από την ίδια αφετηρία.
Επειτα, η ίδια η λειτουργία των κομμάτων, που ως οργανωμένες μειοψηφίες υπερτερούν των ανοργάνωτων πλειοψηφιών, απαιτεί κεφάλαια που, ακόμη κι αν παριστάνουμε τους ανήξερους, όλοι πάλι γνωρίζουμε ότι δεν μαζεύονται από εισφορές μελών. Ακόμη και τα εμφανή κεφάλαια της κρατικής χρηματοδότησης είναι φιλοδωρήματα, και μάλιστα καταφανώς άνισα κατανεμημένα. Και πάλι, δηλαδή, δεν ξεκινούν όλοι από την ίδια αφετηρία.
Τέλος, η εκκλησία του δήμου, στην οποία, υποτίθεται, θα διαβουλεύονταν οι πολίτες, έχει αντικατασταθεί από τις τηλεοπτικές οθόνες και τους παράλληλους μονολόγους τους. Η πρόσβαση σε αυτές, παρότι οι συχνότητες είναι δημόσιος χώρος, δεν ελέγχεται από τον δήμο. Εδώ, δηλαδή, κι αν δεν ξεκινούν όλοι από την ίδια αφετηρία.
Εντέλει οι πολίτες, καταπονημένοι από τους ψευτοκαβγάδες που γίνονται στο όνομά τους, αλλά ερήμην τους και αποστερημένοι των κοινωνικών δεσμών τους, φτάνουν σαν καταϊδρωμένοι singles στις κάλπες και απρόσκοπτα συνδεδεμένοι με τον κυβερνοχώρο δεν επιλέγουν κυβέρνηση, αλλά υποκύπτουν στον εκβιασμό μεταξύ της κακής και της χειρότερης εφαρμογής. Κι αν επιλέξουν κάτι «λάθος» –ανθρώπινα τα λάθη, ανθρώπινα και τα δημοψηφίσματα, για παράδειγμα–, οι σέρβερ των κομμάτων βρίσκουν τρόπους έγκαιρης «διόρθωσης».
Τα αποτελέσματα της εκλογικής διαδικασίας –την οποία επ’ εσχάτων κι αυτή τη διεκπεραιώνουν ιδιωτικές επιχειρήσεις– είναι υπαγορευμένα εν πολλοίς από τις δημοσκοπήσεις, τις οποίες πραγματοποιούν επίσης ιδιωτικές επιχειρήσεις, που έχουν και εργοδότες και εντολοδότες.
Ολα τα παραπάνω κι άλλα που δεν χωρούν στην επιφυλλίδα δημιουργούν και καλλιεργούν τη δυσπιστία του εκλογικού σώματος που, προϊόντος του χρόνου, αποδοκιμάζει κάθε ενασχόληση με την πολιτική και υιοθετεί την πολλαπλώς επιβλαβή (και δημοφιλή) διάδοση ότι «δεν γίνεται τίποτα», «όλοι ίδιοι είναι», «δεν είμαστε άνθρωποι», «έτσι είναι το ρωμαίικο» κ.λπ.
Και ενώ το Σύνταγμα ορίζει υποχρεωτική τη συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία, η αποχή, με τη σιωπηλή ανοχή όλων των κομμάτων που αρκούνται στην προσέλευση των ακολούθων τους, δεν έχει πλέον καμία κύρωση. Και, προφανέστατα, και καμία έκπληξη. Οι επιφυλακτικοί δεν είναι απλώς χωρίς εκπροσώπηση. Είναι αόρατοι.
Ετσι, την επομένη των εκλογών, έχοντας εμπεδώσει τη μετασκευή του λαού σε «κοινή γνώμη», καταλήγουμε…
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Για τα Δημοκρατικά γενέθλια...
— ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (@Knight_lately) July 29, 2026
Του Δημήτρη Θεοδωρόπουλου
Το παιδί γεννήθηκε στην Αθήνα πριν 2500 χρόνια …..
Πρόσφατα γιορτάσαμε τα γενέθλια των 52 του χρόνων.
Όλα γίνονται σε αυτόν τον ευλογημένο τόπο…..
Κάποιες φορές με το έτσι θέλω μηδενίζουμε τον χρόνο και μετράμε πάλι και πάλι από την αρχή.΄
Και το παιδί ακόμη δεν λέει να μεγαλώσει.
Ακόμη δεν λέει να ενηλικιωθεί.
Δίπλα του αυτήν την πολύ σημαντική μέρα όλοι οι κηδεμόνες του που δεν είναι και λίγοι.
Όλοι χαρούμενοι, όλοι με τα καλά τους.
Είναι αυτοί, που ο καθένας με τον τρόπο του, εμποδίζουν να μεγαλώσει το παιδί, να ενηλικιωθεί και να στηριχτεί στα πόδια του.
Ο ένας έδινε ευχές και συγχαρητήρια στον άλλον με ένα drink χέρι.
Μετά έκλεισαν ραντεβού για του χρόνου την ίδια μέρα στον ίδιο χώρο.
Αν δεν αλλάξει κάτι….
Πάντως σε όλα τα πρόσωπα έβλεπες έναν φόβο μη και ενηλικιωθεί ξαφνικά το παιδί.
Δεν θα το ήθελαν με τίποτα γιατί ξέρουν πολύ καλά ότι ...
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Όταν η είδηση δεν είναι είδηση
Του Δημήτρη Θεοδωρόπουλου
Διαβάσαμε λέει ότι η Τροχαία βράδυ Σαββάτου στην Αμαλιάδα «έπιασε» ένα μηχανάκι χωρίς πινακίδες και έκανε τα δέοντα.
Ναι μόνο ένα.
Φαίνεται ότι δεν έχει τύχει ποτέ να γίνει αντίστοιχος έλεγχος μέρα μεσημέρι…
Αυτό το λέμε γιατί πολλές φορές βλέπουμε, όχι μόνο στην Αμαλιάδα, μηχανάκια να κυκλοφορούν κανονικά ακόμη και μέσα σε πόλεις χωρίς πινακίδες και κάποια από αυτά με πειραγμένες εξατμίσεις.
Τώρα αν είναι ενήλικοι οι οδηγοί αν υπάρχουν διπλώματα και ασφάλειες κανείς δεν ξέρει …..
Δεν μιλάμε βέβαια για τους αυτοσχεδίους αγώνες ταχύτητας που κάποια από αυτά συμμετέχουν….
Αυτό είναι σχεδόν μια καθημερινότητα συνήθως τις βραδινές ώρες.
Αρκεί να βρουν έστω 50 μέτρα ευθεία ακόμη και μέσα σε κατοικημένες περιοχές,….
Σε αυτούς τους «αγώνες» κάποιες φορές συμμετέχουν και αυτοκίνητα …
Και βέβαια κάποια από αυτά δεν έχουν πινακίδες.
Για αυτούς τους αγώνες δεν είναι ανάγκη κάποιος να τρέχει επιτόπου να τους διαπιστώσει.
Ο θόρυβος από τις πειραγμένες εξατμίσεις είναι εκκωφαντικός και ακούγεται χιλιόμετρα μακριά ειδικά το βράδυ..
Εν τούτοις κανείς εκ των αρμοδίων δεν ξέρει κάτι και αφού δεν ξέρει εννοείται ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να ασχοληθεί.
Εδώ ισχύει η λαϊκή ρήση «ο κόσμος το έχει τούμπανο»….
Αυτό θα αναδειχθεί σαν πρόβλημα με πρωτοσέλιδα και ειδικά αφιερώματα όταν αν ο μη γένοιτο συμβεί κάποιο σοβαρό ατύχημα.
Τότε είναι που όλοι οι αρμόδιοι θα πέσουν από τα σύννεφα.
Θα διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους και...
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Η αναβάθμιση της Υγείας στην Ηλεία άργησε τρεις μέρες...
— ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (@Knight_lately) July 7, 2026
Του Δημήτρη Θεοδωρόπουλου
Διαβάσαμε στον τοπικό Τύπο την παρέμβαση του συντοπίτη μας πρώην Υφυπουργού για τις δομές της Υγείας στην περιοχή μας.
Μας ενημέρωσε για την απόλυτη επιτυχία που είχε η προκήρυξη για μόνιμους γιατρούς κάτι που κατά πως λέει αποτελεί δικαίωση της πολιτικής της Κυβέρνησης για την στήριξη της Δημόσιας Υγείας στην Περιφέρεια.
Όταν αυτή η δήλωση έρχεται τρεις μέρες μετά την κινητοποίηση των φορέων και της Δημοτικής Αρxής για τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει το Νοσοκομείο της Αμαλιάδας κάτι δεν πάει καλά .
----Μπορεί να βιάστηκαν οι φορείς και ο Δήμαρχος να επισημάνουν ότι δεν υπάρχει πλέον Νοσοκομείο στην Αμαλιάδα.
----Μπορεί να άργησε τρεις μέρες ο πρώην Υφυπουργός να μας αναγγείλει την «ανάσταση» του.
Όπως και να έχει το πράγμα αν ο πρώην Υφυπουργός κατάφερε να έχει επιτέλους η Αμαλιάδα κανονικό Νοσοκομείο μη μιζεριάζουμε …..
Πρέπει να το χαιρετήσουμε και να τον συγχαρούμε.
Περιμένουμε λοιπόν τώρα να ανακοινωθεί επίσημα από πότε θα αρχίσει να λειτουργεί κανονικά η Παθολογική Κλινική γιατί πώς να το κάνουμε δεν νοείται Νοσοκομείο χωρίς παθολογική κλινική ….
ΥΓ Πολλοί βουλευτές έχουν πανηγυρίσει την τελευταία δεκαετία για ...
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Μια ακόμη κινητοποίηση για το Νοσοκομείο Αμαλιάδας
— ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (@Knight_lately) July 5, 2026
Του Δημήτρη Θεοδωρόπουλου
Την προπερασμένη Παρασκευή έγινε κινητοποίηση φορέων για την κατάσταση στο Νοσοκομείο της Αμαλιάδας.
Δεν έχει σημασία πόσοι ήταν.
Για άλλους μπορεί να ήταν πολλοί και για άλλους μπορεί να ήταν λίγοι.
Η αλήθεια πάντως είναι ότι η πόλη απουσίαζε…
Και αυτό πρέπει να το πούμε.
Και πρέπει να το πούμε γιατί για αυτήν την κατάσταση που βιώνουμε στην περιοχή μας όσον αφορά τις υπηρεσίες Υγείας έχει μετρήσει δυστυχώς ΚΑΙ η αδιαφορία του λαϊκού παράγοντα.
Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι το Νοσοκομείο αυτό παρέχει υπηρεσίες σε όλους τους κατοίκους της πόλης (και όχι μόνο) και όλοι είναι άμεσα ενδιαφερόμενοι.
Δεν γίνεται να μιλάνε οι ίδιοι και οι ίδιοι οι οποίοι στο τέλος καταντούν γραφικοί.
Αν η πόλη δεν μετέχει δεν έχουν νόημα όλα αυτά που καλή τη πίστει οργανώνουν κάποιοι «ρομαντικοί».
Το γιατί δεν μετέχει η πόλη είναι ένα ερώτημα που δεν έχει νόημα να το απαντήσουμε τώρα.
Αν βέβαια ξέρουμε και την απάντηση.
Το ερώτημα είναι τι μπορεί να γίνει σε επίπεδο ενημέρωσης για να καταλάβουν οι πολίτες της Αμαλιάδας τουλάχιστον κατά που θα πρέπει να πάνε αν τους συμβεί κάτι έκτακτο…..
Το θετικό της κινητοποίησης, αν μπορέσεις να καταλάβεις αναμεσά στις λέξεις όλων αυτών που μίλησαν, είναι ότι έστω και αργά, έστω και με μισόλογα σιγά σιγά αρχίζει να συζητείται το γεγονός ότι αυτό που έχει (απο)μείνει στην Αμαλιάδα δεν είναι πλέον Νοσοκομείο.
----Δεν έχει νόημα ο «αγώνας» να έλθει ένας γιατρός ακόμη και να του πληρώνει το ενοίκιο ο Δήμος.
----Δεν έχει νόημα να το πούμε γόνιμο η άγονο και να μας κοροϊδεύουν οι πολιτικοί ακόμη και για αυτό.
----Δεν έχουν κανένα νόημα οι τακτικές φωτογραφίσεις και τα χαμόγελα Δημάρχων και βουλευτών με τον εκάστοτε Υπουργό και η διαβεβαίωση να μην ανησυχούμε και ότι όλα θα γίνουν
----Δεν έχουν νόημα οι βαρύγδουπες δηλώσεις του στυλ δεν θα επιτρέψουμε με τίποτα να κλείσει το Νοσοκομείο ….
Να πούμε λοιπόν σε όλους αυτούς που το έλεγαν και το ξανάλεγαν ότι το επέτρεψαν και μάλλον δεν το πήραν χαμπάρι,
Δεν έχουν μόνο οι άλλοι τις ευθύνες για ότι έχει γίνει .
Έχουμε και μείς τις δικές μας είτε με πράξεις είτε με παραλήψεις
Αυτό το κτίριο πλέον δεν φιλοξενεί μονάδα Υγείας που μπορεί να λέγεται Νοσοκομείο.
Τόσο απλά.
Κάποιοι μάλιστα στην συγκέντρωση το πήγαν και πιο πέρα όταν είπαν ότι κάποια Κέντρα Υγείας της περιοχής μας είναι πιο καλά στελεχωμένα από το Νοσοκομείο της Αμαλιάδας.
Για όσους δεν κατάλαβαν μπορεί να το λένε Νοσοκομείο αλλά υστερεί ακόμη και από ένα καλά οργανωμένο Κέντρο Υγείας.
Και αυτό είναι πολύ σημαντικό αν βέβαια καταφέρουμε να το επικοινωνήσουμε στην πόλη πριν γίνει η επόμενη κινητοποίηση φορέων….
Δεν έχει νόημα να συνεχίσουμε να δεχόμαστε την εικονική πραγματικότητα που εννοούν να μας παρουσιάζουν οι εκάστοτε πολιτικοί υπεύθυνοι και κάποιοι τοπικοί παράγοντες διά ίδιον όφελος …..
Από το 2010 είναι σαφές τι κάνουν όλοι όσοι μας Κυβέρνησαν.
Από την μια διαλύουν δομές και από την άλλη υπόσχονται μεταρρύθμιση, εξυγίανση και εξορθολογισμό του Συστήματος.
Ότι ναναι.
Όλα αυτά για να περνάει ο καιρός χωρίς να κάνουν τίποτα για να ανακόψουν την διάλυση …. .
Έχουμε ξεχάσει που ήμασταν και που είμαστε???
----Κάποτε υπήρχε Γυναικολογική κλινική τώρα ΔΕΝ υπάρχει.
----Κάποτε υπήρχε Παθολογική κλινική τώρα ΔΕΝ υπάρχει.
----Ο ένας Παθολόγος είναι πλέον στο Νοσοκομείο του Πύργου.
----Το ίδιο και ο ένας Καρδιολόγος και αυτός στον Πύργο.
----Τα ΤΕΠ λειτουργούν όπως λειτουργούν βασιζόμενα στο φιλότιμο ενός Γενικού Γιατρού από το Κέντρο Υγείας του Σιμόπουλου.
Κάποιοι θα μας πουν για την κάλυψη του Νομού από το Νοσοκομείο του Πύργου.
Ένα Νοσοκομείο υποστελεχωμένο και αυτό που έχει κατά μέσο όρο επτά (7) διακομιδές την ημέρα….
Ούτε το ΚΤΕΛ τόσα δρομολόγια.
Πολλοί συμπολίτες μας έχουν κάνει τουρισμό μέσα σε ασθενοφόρο ….
Και δεν είναι η Πάτρα ο μόνος προορισμός.
Κάποιοι έχουν φτάσει στην Τρίπολη, κάποιοι άλλοι στα Γιάννενα και ποιος ξέρει και που αλλού.
----Τι άλλο πρέπει να γίνει για να κινητοποιηθεί η πόλη …..
----Τι άλλο πρέπει να γίνει για να κινητοποιηθεί όλος ο Νομός….
Αυτό που συμβαίνει στην Αμαλιάδα χρόνια τώρα δεν αφορά μόνο την Βόρεια Ηλεία όπως λέγεται κατά καιρούς.
Αφορά όλον τον Νομό.
Και όχι μόνο….
----Αφορά ΚΑΙ την λειτουργία του Νοσοκομείου του Πύργου που καλείται να διαχειριστεί περιστατικά από ΟΛΟ τον Νομό.
----Αφορά ΚΑΙ το Νοσοκομείο του Ρίου γιατί κατά κει είναι οι περισσότερες διακομιδές.
Και για να πούμε τα πράγματα με το όνομα τους:
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: ΑΕΙ στην Ηλεία: Ποιος κοροϊδεύει ποιον και για πόσο?
— ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (@Knight_lately) July 19, 2026
Του Δημήτρη Θεοδωρόπουλου
Από την στιγμή που έστω και αργά κάποιοι πήραν χαμπάρι ότι έφυγαν οι Σχολές από τον Πύργο και την Αμαλιάδα σκέφτηκαν να κάνουν αγώνα να ξαναέλθουν.
Και όταν λέμε αγώνα μην πάει μακριά ο νους σας.
Δηλώσεις, φωτογραφίσεις Δημόσιες σχέσεις και τα σχετικά.
Αρχίσαμε λοιπόν να ψάχνουμε ανώνυμους και επωνύμους και να τους βάζουμε κάτι σαν το δίλημμα της γοργόνας για τον Μέγα Αλέξανδρο.
Θέλετε ΑΕΙ στην Ηλεία ???
Μα τι λέτε.
Αλίμονο γιατί να μην θέλουμε.
Και το αποτέλεσμα ήταν συντριπτικά υπέρ του ναι
Αναμενόμενο….
Όλοι έσπευσαν να συμμετάσχουν σε αυτό το ιδιότυπο γκάλοπ και μάλιστα on camera γιατί κάποιοι από αυτούς είχαν και έχουν και τις εκλογικές τους βλέψεις….
Βέβαια κάνεις δεν ασχολήθηκε να δει αυτοί που λένε τώρα το ναι τι είχαν πει και το βασικότερο τι έκαναν τότε που έφυγαν οι Σχολές.
Λεπτομέρειες….
Βλέπεις εμείς είμαστε μεγαλόψυχοι και δεν κρατάμε κακίες.
Δεν ασχολούμεθα με το παρελθόν.
Εμείς βλέπουμε καρσί προς στο μέλλον.
Δώσαμε λοιπόν συγχωροχάρτι σε όλους από την στιγμή που τώρα λένε το μεγάλο ναι.
Και δεν μπορεί με τόσους που λένε ναι να μην υποκύψει στο τέλος η Κυβέρνηση…
Πήραμε ακόμη και δήλωση από τον Πρύτανη του Πανεπιστήμιου Πατρών που ήτανε αυτός που επι των ημερών του έκλεισαν οι Σχολές.
Τώρα σιγά μην μας χάλαγε το χατίρι.
Είπε λοιπόν το βαρύγδουπο ότι αν έχουμε υποδομές, που τάχα δεν είχαμε πριν, θα το ξαναδεί το θέμα η Πολιτεία που παίρνει τις αποφάσεις.
Το προβάλαμε και αυτό όπως του έπρεπε.
Δεν είναι λίγο ολόκληρος Πρύτανης να σου λέει έστω και με αυτόν τον συγκαλυμμένο τρόπο το ναι.
Κατά καιρούς όμως είχαμε και κάποια μοιρολόγια όταν μαθαίναμε για νέες Σχολές σε άλλες πολιτείες και σε άλλα μέρη.
Τότε μας έπιανε δικαιολογημένα το παράπονο και δεν μπορούσαμε να το διαχειριστούμε.
Γιατί εμείς στην Ηλεία τίποτα,
Γιατί.
Πώς είναι δυνατόν.
Ποιο μάτι κακό μας έχει βάλει στο μάτι.
Ειδικά στην περίοδο των εξετάσεων όταν βλέπουμε στο Μηχανογραφικό ότι υπάρχει Σχολή ακόμη και στην άνω Τζουτζουλίτσα τότε είναι που η οργή μας ξεχειλίζει.
Το ίδιο έγινε όπως ήτανε αναμενόμενο και στις φετινές εξετάσεις.
Αλλά μετά την έκδοση των αποτελεσμάτων φέτος είχαμε κάτι απρόβλεπτο.
Ο Πρύτανης της Πάτρας δήλωσε ότι πρέπει επιτέλους κάποιες Σχολές να κλείσουν και ότι είναι ανάγκη να αναθεωρηθεί ο Ακαδημαϊκός Χάρτης με βάση τα νέα δεδομένα.
Η αλήθεια είναι ότι μια σειρά παραγόντων όπως το Δημογραφικό, η άναρχη διασπορά, το ασαφές γνωστικό περιεχόμενο, τα ανύπαρκτα επαγγελματικά δικαιώματα μας έφτασαν στο σημείο να έχουμε Σχολές με ουκ ολίγες κενές θέσεις….
Ζήσαμε και το σουρεαλιστικό να έχουμε Σχολή με ΕΝΑΝ εισακτέο.
Κωμικοτραγικές καταστάσεις.
Εδώ φτάσαμε από την στιγμή που η Παιδεία θυσιάζεται ελαφρά τη καρδία σε μικροκομματικά συμφέροντα και σε ηλίθιους τοπικισμούς.
Κάποιοι μετά από αυτό θα περίμεναν να κρατάμε μικρότερο καλάθι σε αυτήν την διεκδίκηση.
Ίσως και να διαφοροποιήσουμε αυτήν καθ αυτήν την στόχευση.
Αλλά για άλλη μια φορά απεδείχθη η Ηλεία δεν μασάει……
Είμαστε αποφασισμένοι και δεν βάζουμε με τίποτα νερό στο κρασί μας.
Και το δηλώσαμε.
Για μας λέει δεν έχει αλλάξει λέει τίποτα.
Θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε αυτό που δικαιούμεθα….
Και τα τελευταία χρόνια εδώ που έχει φτάσει η Ηλεία από διεκδικήσεις άλλο τίποτα.
Κάποιοι επαναφέρουν κάθε λίγο και λιγάκι τον Σιδηρόδρομο την στιγμή που είναι αμφίβολο αν υπάρχουν ακόμη οι γραμμές στην θέση τους.
Κάποιοι άλλοι μιλούν για την τουριστική ανάπτυξη την στιγμή που αφήσαμε διαλυμένο το Κατάκολο για να βγει στο σφυρί
Τελικά το μόνο που κάνουν όλοι αυτοί είναι ...
Υπαρκτού ξυλολιοκίνητου κβαντικού Καρυστιανισμού κωμωδία
«…Πού πας χωρίς ΠΡΕΣΒΕΙΑ
— Nestor Grigoropoulos (@nesgrego) July 29, 2026
Στη νύχτα στη βροχή
Το δρόμο θα τον χάσεις
Καρδιά μου μοναχή…»#καρυστιανού pic.twitter.com/JSUeTq1Bp5
Έχει χωρίσει μέχρι στιγμής περιπου 20.... https://t.co/n4d8Ulz8Jb pic.twitter.com/CnllwOgttf
— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) July 29, 2026
Του είπε.. .
— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) July 29, 2026
ΠΑΡΕ ΠΟΥΛΟ ΚΑΙ ΦΥΓΕ... pic.twitter.com/bCwmyrBVhu
Παραιτήθηκε από εκπρόσωπος Τύπου στο κόμμα Καρυστιανού ο Θανάσης Αυγερινός. Αν παραιτηθεί και η Μουτσάτσου θέλω να μου το πείτε μαλακά-μαλακά.#Ελπιδα #Ελπιδα_για_τη_Δημοκρατια #Τεμπη #Τεμπη_εγκλημα #Δεν_εχω_οξυγονο pic.twitter.com/B7wIQYX3Mb
— Ορκωτός Ορθολογιστής 🇬🇷🇨🇾🇪🇺 (@Anger__007) July 29, 2026
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: Το νέο e-shop του «Εκκλησιαστικού Φάρου» της Ιεράς Μητροπόλεως Κίτρους είναι πλέον στον... υπολογιστή σας!
Η Ιερά Μητρόπολη Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος ανακοινώνει την έναρξη λειτουργίας του ηλεκτρονικού καταστήματος (e-shop) του Βιβλιοχαρτοπωλείου «Εκκλησιαστικός Φάρος», προσφέροντας σε όλους τη δυνατότητα να πραγματοποιούν τις αγορές τους εύκολα, γρήγορα και με ασφάλεια, από οποιοδήποτε σημείο της Ελλάδας και του εξωτερικού .
Μέσα από το νέο e-shop, οι επισκέπτες μπορούν να ανακαλύψουν μία πλούσια συλλογή προϊόντων που καλύπτει τις ανάγκες μικρών και μεγάλων. Στα ηλεκτρονικά «ράφια» του «Εκκλησιαστικού Φάρου» θα βρουν:
- βιβλία θεολογικού, παιδικού, λογοτεχνικού και εκπαιδευτικού περιεχομένου,
- σχολικά είδη και γραφική ύλη,
- είδη ευλαβείας και εκκλησιαστικά είδη,
- εικόνες, κομποσχοίνια, σταυρούς και δώρα,
- επιτραπέζια και εκπαιδευτικά παιχνίδια,
- εποχιακά είδη, είδη δώρων και πολλές ακόμη προτάσεις για κάθε ηλικία και περίσταση.
Το νέο ηλεκτρονικό κατάστημα δημιουργήθηκε με στόχο να προσφέρει ακόμη καλύτερη εξυπηρέτηση στους πελάτες του Βιβλιοχαρτοπωλείου, συνδυάζοντας την ποιότητα των προϊόντων, την αξιοπιστία και την ευκολία των ηλεκτρονικών αγορών.
Παράλληλα, κάθε αγορά αποκτά ιδιαίτερη αξία, καθώς συμβάλλει στην ενίσχυση του πολυσχιδούς φιλανθρωπικού έργου της Ιεράς Μητροπόλεως Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος, στηρίζοντας δράσεις αγάπης, αλληλεγγύης και προσφοράς προς τον συνάνθρωπο.
Σας προσκαλούμε να επισκεφθείτε το νέο ηλεκτρονικό κατάστημα και να πραγματοποιήσετε τις αγορές σας εύκολα, γρήγορα και με ασφάλεια.
Πληροφορίες & Παραγγελίες
- 🌐 www.ekklisiastikosfaros.gr
- ☎️ 23510 24089
- ✉️ faros@imkitrous.gr
Το e-shop λειτουργεί στο πλαίσιο του...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
