Κυβέρνηση Γεωργαλά…

Του ΠΑΝ. ΤΙΜΟΓΙΑΝΝΑΚΗ

Ζητώ συγγνώμη, αλλά αυτή η ιστορία με τα παιδάκια που πήγαν και κατέθεσαν το χαρτζιλίκι τους για τη «σωτηρία της Ελλάδας» δεν με συγκίνησε καθόλου. Αντίθετα, θα έλεγα, με εξόργισε. Με εξόργισε η προβολή της από τα ΜΜΕ, με εξόργισε η χρήση, με εξόργισε και το περιεχόμενο.

Και ξέρετε τι μου θύμισε; Το ιστορικό παρελθόν της Ελλάδας, είτε αυτό που έχουμε ζήσει, αναλόγως με την ηλικία του ο καθένας, είτε έχουμε διδαχτεί από τα όποια σχολεία μας είτε τα έχουμε πληροφορηθεί μελετώντας Τύπο και Ιστορία. Τι πρόβαλαν, δηλαδή, ξαφνικά με αυτή την κίνηση κυβέρνηση, ΠΑΣΟΚ και (φιλικά προς την κυβέρνηση) ΜΜΕ; Οτι τα παιδάκια πλέον του δημοτικού είναι σε φάση πολιτικής ωριμότητας, ώστε, αφού εμβάθυναν στην οικονομική κατάσταση της Ελλάδας, κατέληξαν να προσφέρουν το χαρτζιλίκι τους; Ή ότι οι γονείς τους τα δασκάλεψαν κι εκείνα από μέσα τους μπορεί να βλαστημάνε που στερήθηκαν το χαρτζιλίκι τους, διότι παιδιά είναι, και δεν το έδωσαν αυτό το χαρτζιλίκι για να σωθεί ένα άρρωστο παιδάκι, ένα φιλικό ή συγγενικό πρόσωπο…

ΟΜΩΣ, ΠΟΥΘΕΝΑ δεν είδα να γίνεται τέτοια κουβέντα, τέτοια συζήτηση, τέτοιος προβληματισμός. Οτι μετά τον ανώνυμο συνταξιούχο που πρόσφερε στον πρωθυπουργό τη σύνταξή του τώρα επιστρατεύουν και τα παιδάκια, μυρίζει από χιλιόμετρα εποχές προπαγάνδας εποχών δικτατοριών, εμφυλίων, είτε με τις αεράμυνες είτε με τις πριγκιπικές προικοδοτήσεις είτε με τα ανταρτόπληκτα είτε… Ουκ έστιν αριθμός.

Κι επειδή στο σχολείο μας διδάσκουν και το «κάνε το καλό και ρίχ’ το στο γιαλό», ακόμα κι έτσι δεν υπήρχε λόγος «ειδικής διαφήμισης» από την τηλεόραση. Αν όμως έγινε για αυτό; Ως πού εκτείνεται η προπαγάνδα ενός κόμματος, μιας κυβέρνησης και των ΜΜΕ που προστατεύουν ελέγχοντας; Το επόμενο φτηνό μελόδραμα θα είναι να μας δείξουν αρρώστους να προσφέρουν τα χρήματα της θεραπείας