"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Στη σκιά τριών βομβών

TΗΕ ΝΕW ΥΟRΚ ΤΙΜΕS ,

Τoυ Τhomas L. Friedman

Κοιτάζοντας σήμερα, στα 56 μου χρόνια, τριγύρω είναι σαφές πως η γενιά μου υπήρξε προνομιούχα: μεγαλώσαμε στη σκιά μόνο μιας βόμβας.


Στις μέρες μας, έμοιαζε να υπάρχει μόνο μία μεγάλη απειλή που θα μπορούσε να πυροδοτήσει μία μη γραμμική, αλλαγή 180 μοιρών στην πορεία της ζωής μας: μια επίθεση της ΕΣΣΔ με πυρηνικά. Οι κόρες μου δεν είναι το ίδιο τυχερές.



Οι σημερινοί νέοι μεγαλώνουν στη σκιά τριών βομβών.

Η πρώτη, φυσικά, είναι ακόμα η πυρηνική απειλή. Σήμερα όμως προέρχεται από κάθε είδους κράτη ή τρομοκράτες, συμπεριλαμβανομένων και ισλαμιστών βομβιστών αυτοκτονίας για τους οποίους η αμοιβαία εγγυημένη καταστροφή είναι ηδονή και όχι αποτρεπτικός παράγοντας.

Αλλά πάνω από τα παιδιά μας επικρέμαται η απειλή από άλλες δύο βόμβες: η βόμβα του χρέους και η βόμβα του κλίματος.

Καθώς συνεχίζουμε να συσσωρεύουμε διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, δεν ξέρουμε ποιο θα είναι εκείνο το μόριο άνθρακα που θα ανατρέψει κάποιο οικοσύστημα και θα πυροδοτήσει κάποιο μη γραμμικό κλιματικό γεγονόςτην τήξη της σιβηριανής τούντρας, για παράδειγμα, και την απελευθέρωση όλου του μεθανίου της ή την ξήρανση του Αμαζονίου ή την τήξη όλου του θαλάσσιου πάγου στον Βόρειο Πόλο το καλοκαίρι. Και όταν ένα οικοσύστημα καταρρέει, μπορεί να πυροδοτήσει απρόβλεπτες αλλαγές σε ολόκληρο τον κόσμο.

Το ίδιο ισχύει και για τη βόμβα του χρέους της Αμερικής. Προκειμένου να ανακάμψουμε από τη Μεγάλη Ύφεση, χρειάστηκε να χρεωθούμε ακόμα περισσότερο. Αρκεί κανείς να κοιτάξει τη σημερινή τιμή- ρεκόρ του χρυσού, σε περίοδο αποπληθωρισμού, για να καταλάβει πως πολλοί άνθρωποι ανησυχούν ότι το επόμενο δολάριο χρέους μας θα πυροδοτήσει μια μη γραμμική κίνηση που θα τορπιλίσει το αμερικανικό νόμισμα.
Η στιγμή αυτή μου θυμίζει μια εικόνα που χρησιμοποιεί ο Τζον Χόλντρεν, επιστημονικός σύμβουλος του προέδρου Ομπάμα, όταν συζητεί την απειλή της κλιματικής αλλαγής, αλλά η οποία βρίσκει εφαρμογή και στο δολάριο: «Οδηγούμε ένα αυτοκίνητο με λασκαρισμένα φρένα εν μέσω ομίχλης και κατευθυνόμαστε προς έναν γκρεμό. Ξέρουμε ότι υπάρχει γκρεμός. Απλώς δεν ξέρουμε πού ακριβώς βρίσκεται. Λίγη σύνεση θα αρκούσε για να αρχίσουμε να πατάμε φρένο».

Δεν υπάρχουν σχόλια: