Είναι φαίνεται η μοίρα πολλών δικαιολογημένων και απολύτως λογικών διαμαρτυριών να εκφυλίζονται σε ρεσιτάλ υστερικού παραλογισμού. Στο παρελθόν αυτό συνέβαινε σε βάθος χρόνου και έτσι πριν τον εκφυλισμό υπήρχε χρόνος για σοβαρή συζήτηση. Στην εποχή της άμεσης (χωρίς την απαίτηση ή την ικανότητα οποιασδήποτε σκέψης) αντίδρασης, ο χρόνος που απαιτείται για να ακουστούν οι φωνές και να αναληφθούν οι πρωτοβουλίες που θα αποπειραθούν να μετατρέψουν ένα σοβαρό κίνημα σε παρωδία, κυμαίνεται από ώρες σε λίγες μέρες. Το είδαμε με το #metoo το βλέπουμε και με το #blacklivesmatter.
Δεν μιλάω για τους χαβαλέδες χουλιγκάνους που συμμετέχουν στις διαμαρτυρίες για να διασκεδάσουν την ανία τους και γκρεμίζουν αγάλματα του Κολόμβου (της αιτίας της ίδιας τους της ύπαρξης δηλαδή), ούτε για κακομαθημένους που πιστεύουν ότι το πιο σημαντικό στην ιστορία του Τσόρτσιλ είναι το αν ήταν ρατσιστής ή όχι.
Μιλάω για τους εκπροσώπους οργανισμών και επιχειρήσεων που υποτίθεται πως είναι κάπως πιο σοβαροί από τους χαβαλέδες, τους γραφικούς και τους επαγγελματίες υποκριτές.
Τόσο ώστε να κατεβάζουν ένα έργο τέχνης που κοροϊδεύει τον ρατσισμό επειδή το κάνει (λες και υπάρχουν πολλοί τρόποι) χρησιμοποιώντας και γελοιοποιώντας τον χαρακτήρα ενός ρατσιστή.
Προφανώς (ειδικά σε περιπτώσεις εταιρειών όπως το HBO) οι αποφάσεις αυτού του τύπου δεν έχουν σε τίποτα να κάνουν με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα πάντα να κάνουν με την εκμετάλλευση των ευαισθησιών της πελατείας (αν η AT&T, στην οποία ανήκει το HBO, έδινε έστω και μια δεκάρα για τα ανθρώπινα δικαιώματα θα ξεκινούσε με κάτι που την αφορά άμεσα: τα ανθρώπινα δικαιώματα των εργατών στα sweatshops στα οποία κατασκευάζονται τα κινητά που προσφέρει στους πελάτες της).
Αλλά ακόμα κι αυτό δεν θα ήταν από μόνο του κακό (το αποτέλεσμα έχει συνήθως πολύ μεγαλύτερη αξία από το κίνητρο) αν το αποτέλεσμα δεν ήταν η γραφικοποίηση μιας πολύ σοβαρής υπόθεσης και η εδραίωση της πεποίθησης ότι η λογική πρέπει να υποχωρεί στην υστερία.
Γιατί το να κατεβάζεις το «Όσα Παίρνει ο Άνεμος» προκειμένου να το ανεβάσεις συνοδευόμενο από κάτι (Σήμανση; Εισαγωγικό λογίδριο;) που θα εξηγεί ότι η δουλεία είναι κακό πράγμα, ή ένα επεισόδιο του «Fawlty Towers» επειδή οι δημιουργοί χρησιμοποιούν τον χαρακτήρα ενός ρατσιστή για να κοροϊδέψουν τον ρατσισμό, σημαίνει (και με δεδομένο ότι βασικό συστατικό της κωμωδίας και της σάτιρας είναι η χρήση χαρακτήρων-συμβόλων) ότι θα πρέπει κωμωδία και σάτιρα να εξαφανιστούν εντελώς.
Εναλλακτικά θα πρέπει κάθε αστείο να συνοδεύεται από ένα επεξηγηματικό κείμενο του τύπου: Το μιούζικαλ «Η Άνοιξη του Χίτλερ» που ανεβάζουν οι ήρωες του μιούζικαλ «Οι Παραγωγοί» σε καμιά περίπτωση δεν εξυμνεί ή εξωραΐζει τον ναζισμό, ο οποίος είναι μια κατάρα για την ανθρωπότητα». Κι επειδή δεν ξέρουμε αν κάποιος έχει δει την ταινία από την αρχή της, το μήνυμα αυτό θα πρέπει να εμφανίζεται κάθε φορά που υπάρχει σχετική αναφορά.
Και μια που μιλάμε για τον ρατσισμό, φαντάζομαι καταλαβαίνετε τι πρέπει να γίνει με ταινίες όπως το «Γάμος αλά Ελληνικά» που γελοιοποιεί τους ελληνικής καταγωγής Αμερικάνους, όπως το «Πάρτι» με τον αφελή Ινδό για πρωταγωνιστή, ή όπως όλες τις ταινίες της σειράς «Ροζ Πάνθηρας» με τον ηλίθιο γάλλο επιθεωρητή Κλουζό (η οποία θα πρέπει οπωσδήποτε να συνοδεύεται από σήμανση σύμφωνα με την οποία «ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΓΑΛΛΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ»).
Αλλά δεν είναι μόνο η κωμωδία. Τι έχετε να πείτε άραγε για το ρατσιστικό παραλήρημα που ακούει στο όνομα «Ο Νονός» που (όπως σχεδόν όλες οι γκανκστερικές ταινίες) ταυτίζει τους αμερικάνους ιταλικής καταγωγής με τη Μαφία;
Και φαντάζομαι πως καταλαβαίνετε πως, αν κάποιος γυρίσει ποτέ ταινία με θέμα την κατασκευή της Ακρόπολης, καλό είναι να αποφύγει να δείξει το πόσο φυσική ήταν η παρουσία δούλων στην αθηναϊκή καθημερινότητα της εποχής.
Αλλά γιατί να περιοριστούμε στον ρατσισμό; Δεν είναι άλλωστε το μοναδικό πρόβλημα των κοινωνιών μας.
Νομίζω πως δεν χρειάζεται να συνεχίζω για να συμφωνήσουμε πως το μονοπάτι του κανακέματος της υστερίας δεν είναι μόνο υποκριτικό και γελοίο, αλλά και...


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου