"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: O πλατωνικός δασάρχης

EΞΑΙΡΕΤΙΚΟ


Γεωπόνοι, δασολόγοι, βιολόγοι και λοιποί συναφείς επιστήμονες σκίστε τα πτυχία σας!



Αυτά που γνωρίζατε μέχρι τώρα και μας διδάσκατε στο Γυμνάσιο κατέπεσαν εν μια νυκτί.



Λάθος μας μαθαίνατε ότι ένα δασόβιο δένδρο και ένα δάσος θέλει τουλάχιστον 50 χρόνια για να αναπτυχθεί, (αν εν τω μεταξύ δεν το κάψουν οι μερακλήδες οικιστές ή γιδοβοσκοί).



Προχθές ο Δασάρχης Πειραιά ανακοίνωσε μια τεράστια επιστημονική ανακάλυψη στον τομέα σας. Κατάφερε να δημιουργήσει δάσος εντός μιας ημέρας και διά μιας υπογραφής.



Σε μια περιοχή που επί δεκαετίες ήταν στρωμένη με άσφαλτο, στο Ελληνικό, ξεφύτρωσε μέσα σε μια μέρα ένα μαγευτικό δάσος, κατόπιν αποφάσεως του. Αν αυτό δεν είναι μια επανάσταση στον τομέα της βιολογίας, τότε τίποτα δεν είναι. Ούτε καν η κλωνοποίηση.



Ασχέτως πλάκας όμως, καλό θα ήταν κάθε σκεπτόμενος Έλληνας να μπει στον κόπο να διαβάσει την "πράξη χαρακτηρισμού" του αρμόδιου Δασάρχη.



Είναι ο απόλυτος καθρέφτης του ερεβώδους λαβυρίνθου που απεικονίζει τις άκρως απροσπέλαστες και σκόπιμα ακατανόητες διαδικασίες της Δημόσιας Διοίκησης εν γένει. 



Ο σχολαστικισμός των βυζαντινών μοναχών περί του γένους των αγγέλων είναι γάργαρο νεράκι μπροστά στην κρυπτογραφική μεθοδολογία της Δημόσιας Διοίκησης .



Αρχίζει η απόφαση λαμβάνοντας υπ’ όψιν πάνω από δυόμιση πυκνογραμμένες σελίδες με 9 παραγράφους, που βρίθουν από διατάξεις και άρθρα Νόμων οι οποίοι παραπέμπουν ή συμπληρώνουν άλλους νόμους και διαδικασίες άρθρων νόμων. Ένα μνημείο χαοτικής και σκοταδιστικής ασάφειας. Και καταλήγει χαρακτηρίζοντας το συγκεκριμένο κομμάτι ως δασική έκταση κατά την "έννοια" των διατάξεων κάποιων απίθανων νόμων. 


 Εδώ η Διοίκηση φαίνεται ότι ασπάζεται πλήρως την πλατωνική κοσμοθεώρηση περί εννοιών, που προηγούνται των πραγμάτων.



 Η έννοια του δάσους υπερτερεί του πραγματικού δάσους! 



Καλού κακού όμως περιλαμβάνεται και μια έκθεση αυτοψίας των αρμοδίων υπαλλήλων. Προφανώς οι αυτόπτες διαπιστωτές μπόρεσαν να δουν την έννοια του δάσους, διενεργώντας αυτοψία στον πλατωνικό κόσμο των ιδεών.



Το πιο χαριτωμένο όμως είναι ότι η έκθεση αναρτάται στο διαδίκτυο στα πλαίσια της "διαφάνειας".



Τουλάχιστον διαθέτουμε χιούμορ. Μαύρο αλλά χιούμορ.



Τα πάντα όμως εξηγούνται. Τίποτα δεν είναι τυχαίο σ' αυτή τη ζωή:



Η οικιστική έκρηξη που ξεκίνησε το '70 και η συσσώρευση πληθυσμών από την επαρχία στα αστικά κέντρα καθώς και η αυξανόμενη ζήτηση για εξοχική κατοικία οδήγησε στην ακατάσχετη δόμηση μέσα σε δάση, ρέματα, αιγιαλούς κλπ.



Πεδίον δόξης λαμπρόν για τη Διοίκηση. Πολεοδομία και Δασική Υπηρεσία ενώνουν τις δυνάμεις τους πάντα "για την προστασία του πολίτη και του περιβάλλοντος", κατά τους συνδικαλιστές και αποφασίζουν να αξιοποιήσουν το νέο πεδίο αδειοδοτικής δραστηριότητας που διαφαίνεται πολύ προσοδοφόρο. Η συνταγή είναι απλή, γνωστή και δοκιμασμένη.



Βασική προϋπόθεση είναι η ασάφεια και η πολυπλοκότητα των βασικών όρων που αφορούν το θέμα, ώστε να είναι αδύνατη η αντικειμενική κρίση και να χρειάζεται ειδική νομοθεσία, υπουργικές αποφάσεις και ερμηνευτικές εγκύκλιοι. Και κυρίως η προσωπική, υποκειμενική κρίση του αρμοδίου υπαλλήλου.



Το οικόπεδο σε μη αστική περιοχή μετονομάζεται σε αγροτεμάχιο. Και μετά αρχίζει η διαδικασία κατηγοριοποίησης. Το οικόπεδο μπορεί να είναι αγρός, καλλιεργήσιμος αγρός, χορτολιβαδική έκταση, μονοετής καλλιέργεια, δενδροκαλλιέργεια, βοσκότοπος, δασική έκταση και Κύριος οίδε τι άλλο, από τον ατελεύτητο περιγραφικό πλούτο της γλώσσας μας.



Και η διαδικασία χαρακτηρισμού βασίζεται σε κάτι μουσειακές αεροφωτογραφίες του 1948 ή και παλαιότερες, στις οποίες μπορεί κανείς να διαβάσει ό,τι θέλει, αρκεί να θέλει.



Διαλέγετε λοιπόν και παίρνετε ανάλογα με τη "διαπραγματευτική" σας ικανότητα, που συνήθως εξαρτάται και απ’ αυτό που λέμε φακελάκι. Και ξαφνικά λύνονται όλα ως δια μαγείας.



Συμπέρασμα: αντί το κράτος να ασκεί εποπτεία, ασκεί ερμηνεία των δικών του αποφάσεων.



Και με το αζημίωτο συνήθως για τους εμπλεκόμενους λειτουργούς.



Κατά τα άλλα πήξαμε στις μεταρρυθμίσεις!

Δεν υπάρχουν σχόλια: