"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΚΗΦΗΝΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ξέρετε πώς ακριβώς αποφασίζουν οι δασάρχες για τις δασικές εκτάσεις; O,TI ΘΕΛΟΥΝ να βγάλουν από τη φωτοερμηνεία, αυτό βγάζουν

ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΟ
Γράφει ο "Ιστορικός του Παρόντος"


Ξέρετε πώς ακριβώς αποφασίζουν οι δασάρχες για τις δασικές εκτάσεις;  


Λοιπόν, επειδή το έχω βιώσει το 1999, σας το εξηγώ: 


Βασίζονται σε αεροφωτογραφίες της RAF από το 1945-47. Για να τις «ερμηνεύσουν» χρησιμοποιούν μία περίεργη συσκευή. Φανταστείτε ένα ζευγάρι γυαλιά που πατάνε πάνω σε 4 μεταλλικά ποδαράκια ύψους περίπου 30 εκατοστών. Αυτά τοποθετούνται πάνω από την αεροφωτογραφία και δημιουργούν μία κάποια αίσθηση βάθους, δηλαδή καθιστούν τη φωτογραφική λήψη σχεδόν τρισδιάστατη. Πολύ σχεδόν, όμως. Κοιτάς μέσα από τους παράξενους φακούς και, αφού τους συνηθίσεις, σου μοιάζει η φωτογραφία κάαααπως τρισδιάστατη. Ο στόχος είναι να μπορέσει ο δασάρχης να ξεχωρίσει αν αυτή η μουτζούρα διαστάσεων δύο επί τρία εκατοστά στην ασπρόμαυρη φωτογραφία (ένα στρέμμα στην πραγματικότητα) είναι συστάδα δέντρων, θάμνων ή ρίγανης.


Σέβομαι απολύτως ότι το έμπειρο μάτι τους και η πενταετής επιστημονική τους εκπαίδευση μπορεί να ξεχωρίσει με αυτήν την παράξενη οπτική συσκευή τη ρίγανη από τη λεύκα ή από ένα οπορωφόρο δέντρο, με βάση μία φωτογραφία ηλικίας 70 ετών, που έχει κακοσυντηρηθεί σε κάποια ντουλάπια. Στην πράξη, η λεγόμενη «πύκνωση» (η συστάδα, δηλαδή) είναι ό,τι θέλει ο δασάρχης, εκτός βέβαια από πολύ τρανταχτές περιπτώσεις.


Η προσωπική μου εμπειρία είναι από το 1999. Τότε ρώτησα τη δασάρχη κυρία Μ. Λαμόγιου για μία έκταση 100 στρεμμάτων, στην οποία όλοι οι γέροι της περιοχής θυμούνταν ότι το ψηλότερο δέντρο ήταν ανέκαθεν ο μαϊντανός.


Όχι, μου έλεγε η κα Λαμόγιου. Δες και εσύ από τα γυαλιά, αυτή η πύκνωση στη φωτογραφία του 1945 είναι θάμνοι.


Ε, και; της απαντώ


Α, οι θάμνοι θεωρούνται δέντρα, εφόσον έχουν ξυλώδη κορμό.


Παράλληλα με κοίταζε με διφορούμενο ύφος, υπονοώντας ότι με «κατάλληλο χειρισμό» θα μπορούσαν να υποβιβασθούν σε θάμνους με ΜΗ ξυλώδη κορμό, άρα η έκταση θα ήταν χορτολιβαδική. Σάμπως θα μπορούσε να ήταν κανείς σίγουρος; 


 By the way, μου έδωσε και την business card του συζύγου της, ο οποίος... Ναι, το μαντέψατε ήταν...

 ιδιώτης δασολόγος και εκτελούσε μελέτες... 


Κοντολογίς, η κυρία κατάφερε και δέσμευσε τα 100 στρέμματα, επειδή υπήρχαν 2-3 πυκνώσεις θάμνων αγνώστου πατρός.  


Ουδέποτε τα σκάσαμε στο ευγενές ζεύγος. Για καλή μας τύχη, η φήμη τους έφθασε αργότερα και στους ιεραρχικά ανωτέρους, οπότε η κυρία απομακρύνθηκε.


Μην το κουράζουμε, ό,τι θέλει να βγάλει από τη φωτοερμηνεία ο δασάρχης, αυτό βγάζει. Εκτός αν πέσει τηλεφώνημα από ψηλά

Δεν υπάρχουν σχόλια: