"ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ": «Ημερολόγιο μιας βδομάδας»

Του ποιητή μας ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟΥ

16 Νοεμβρίου 1973

Ωραία παιδιά με τα μεγάλα μάτια σαν εκκλησιές

χωρίς στασίδια

ωραία παιδιά δικά μας με τη μεγάλη θλίψη

των ανδρείων

αψήφιστοι, όρθιοι στα Προπύλαια στον πέτρινο

αέρα, έτοιμο χέρι, έτοιμο μάτι

πώς μεγαλώνει το μπόι, το βήμα κι η παλάμη

του ανθρώπου

17 Νοεμβρίου

Βαριά σιωπή διάτρητη απ' τους πυροβολισμούς,

πικρή πολιτεία,

αίμα, φωτιά, η πεσμένη πόρτα, ο καπνός, το ξύδι,

ποιος θα πει περιμένω μέσα απ' το μέσα μαύρο.

Μικροί σχοινοβάτες με τα μεγάλα παπούτσια

μ' έναν επίδεσμο φωτιά στο κούτελο,

κόκκινο σύρμα, κόκκινο πουλί και το μοναχικό

σκυλί στ' αποκλεισμένα προάστια

ενώ χαράζει η χλωμότερη μέρα πίσω απ' τα

καπνισμένα αγάλματα

κι ακούγεται ακόμη η τελευταία κραυγή

διαλυμένη στις λεωφόρους

πάνω απ' τα τανκς μέσα στους σκόρπιους

πυροβολισμούς.

Πώς μπορείτε λοιπόν να κοιμάστε; πώς μπορείτε

λοιπόν να κοιμάστε ;

(.....)

22 Νοεμβρίου:

Αργά που μεγαλώνει το μαχαίρι, αυτός που

σιωπεί

δεν είναι που δεν έχει τίποτα να πει

δεν είναι τα δώδεκα καρφιά στον τοίχο, η ακρίδα

στο ποτήρι

είναι που περιμένει να ξεσφίξουν τα σαγόνια του.

(Γιάννης Ρίτσος, «Ημερολόγιο μιας βδομάδας»)