Οσο μιλάμε για την Ουκρανία, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το 95% αυτής
της ιστορίας αφορά τον Βλαντίμιρ Πούτιν και το πώς επέλεξε να ορίσει τα
συμφέροντα της Ρωσίας. Η αλήθεια είναι ότι η Ρωσία και οι γείτονές της
χρειάζονται έναν διαφορετικό ορισμό των ρωσικών συμφερόντων. Αυτό
προκαλεί διάφορα ερωτήματα:
Μπορεί η Μόσχα να ορίσει διαφορετικά τα συμφέροντά της υπό τον Πούτιν;
Εάν όχι, πώς θα αποτραπεί, χωρίς ταυτόχρονα να αποδυναμωθεί η Ρωσία έως σημείου αστάθειας;
Και εάν τελικά επιτρέψουμε την αστάθεια που θα προκληθεί από την επιβολή κυρώσεων, γνωρίζουμε τι θα ακολουθήσει και εάν τα πράγματα θα είναι καλύτερα για εμάς;
Νομίζω ότι ΗΠΑ και ΕΕ κάνουν το σωστό επιβάλλοντας κυρώσεις στον Πούτιν προκειμένου να τον εμποδίσουν να αποσταθεροποιήσει την Ουκρανία περαιτέρω και να εμποδίσει να προκύψει νόμιμη κυβέρνηση από τις προεδρικές εκλογές στην Ουκρανία στις 25 Μαΐου. Ομως καλό θα είναι να προετοιμαστούμε για τις επιπτώσεις της επιτυχίας.
Οταν ζούσαμε σε έναν κόσμο με τείχη - στον Ψυχρό Πόλεμο -, η αποδυνάμωση της Ρωσίας ήταν μια στρατηγική που φαινόταν να έχει μόνο θετικά. Αλλά στον κόσμο της εποχής του Διαδικτύου, όπου δεν υπάρχει μόνο μεγαλύτερη επικοινωνία αλλά και αλληλεπίδραση και αλληλεξάρτηση, τα μέτρα που παίρνουμε για να κάνουμε πιο αδύναμη τη Ρωσία μπορεί να στραφούν και εις βάρος μας. Οταν ο κόσμος γίνεται τόσο περίπλοκος, οι φίλοι σου μπορεί να σε σκοτώσουν τόσο γρήγορα όσο οι εχθροί σου (ας δούμε το παράδειγμα της Ελλάδας). Και η κατάρρευση του εχθρού σου μπορεί να είναι τόσο επικίνδυνη όσο η άνοδός του (ας δούμε τη Ρωσία ή την Κίνα).
Η Ρωσία διαθέτει ακόμα χιλιάδες πυρηνικές κεφαλές που πρέπει να ελεγχθούν αλλά και εκατοντάδες σχεδιαστές πυρηνικών βομβών. Χρειαζόμαστε τη ρωσική βοήθεια για να αντιμετωπίσουμε το οργανωμένο έγκλημα, τη διακίνηση των ναρκωτικών και το κυβερνοέγκλημα. Και χρειαζόμαστε μια σταθερή Ρωσία για να λειτουργήσει ως αντίβαρο στην Κίνα, να τροφοδοτεί ενεργειακά την παγκόσμια αγορά και να παρέχει δίκτυο κοινωνικής ασφάλισης για τους ηλικιωμένους πολίτες της.
Οι κυρώσεις που έχουν επιβληθεί ώς τώρα δεν θα κάνουν τη ρωσική οικονομία να καταρρεύσει, όμως σταδιακά θα υπονομεύσουν την ισχύ της και, εάν διευρυνθούν, θα αποτελέσουν πραγματικό πλήγμα. Θα αλλάξει ο Πούτιν;
Η παγκοσμιοποίηση δεν σημαίνει ότι οι ηγέτες δεν θα τρελαθούν,
δεν θα γίνουν επιθετικοί ή υπερεθνικιστές που θα ταρακουνήσουν τις
αγορές αγνοώντας τα οικονομικά τους συμφέροντα. Ο Πούτιν αυτό το έχει
ήδη δείξει. Ομως, όποια τιμή και αν είναι έτοιμος να πληρώσει, κάποιο
απολυταρχικό καθεστώς θα είναι μεγαλύτερο και θα έρθει πιο γρήγορα απ'
ό,τι αναμένεται. Αρκεί να κοιτάξουμε τα 50 δισ. δολάρια που έσπευσαν να
αποσύρουν από τη Ρωσία οι επενδυτές μέσα στους πρώτους μήνες της χρονιάς
και την απώλεια στα χρηματιστήριά της.
Δεν επιχαίρω για την οικονομική πίεση που δέχεται η Ρωσία και πρέπει να είμαστε έτοιμοι να σκεφθούμε τα νόμιμα συμφέροντά της στην προστασία των συνόρων της. Ομως το πρόβλημα σήμερα είναι πώς ο πρόεδρος Πούτιν ορίζει αυτά τα συμφέροντα. Είναι ψεύτικα.
Εν τέλει, τι προσπαθεί
να κάνει η Ουκρανία; Να φιλοξενήσει αμερικανικούς πυραύλους;
Οχι.
Να
ενταχθεί στο ΝΑΤΟ;
Οχι.
Δεν προσπαθεί καν να γίνει πλήρες μέλος της ΕΕ.
Θέλει να υπογράψει «Συμφωνία σύνδεσης» που θα δίνει στις ουκρανικές εταιρείες μεγαλύτερη πρόσβαση στις ευρωπαϊκές αγορές και θα επιβάλλει τη συμμόρφωσή τους με ευρωπαϊκούς κανονισμούς - κάτι που πολλοί Ουκρανοί πιστεύουν ότι σημαίνει τάξη στο εσωτερικό της χώρας και περισσότερη διεθνή ανταγωνιστικότητα. Οι Ουκρανοί θέλουν να εισάγουν κανονισμούς της ΕΕ, όχι πυραύλους του ΝΑΤΟ!
Αυτό είναι που θα έπρεπε να προσπαθεί ο Πούτιν και για τη χώρα του,
αντί να θέλει να εμποδίσει τους γείτονές του να αποκτήσουν περισσότερες
σχέσεις με την Ευρώπη. Ομως ο Πούτιν στοχεύει να ενισχύσει την δύναμη
του κράτους του, όχι την ευημερία του λαού του. Και θέλει πλήρη πολιτικό
έλεγχο και να διασφαλίσει το δικαίωμα, το δικό του και της κλίκας του,
να κλέβουν τεράστια ποσά, ενώ επικαλείται ξένους δαίμονες για να
αποπροσανατολίσει τους ρώσους πολίτες.
Αυτά δεν είναι γεωπολιτικά συμφέροντα που πρέπει να γίνουν σεβαστά.
Το σημαντικό είναι ότι οι Ουκρανοί απειλούν τις «αξίες» του Πούτιν. Δεν θα μπορούσαμε να τους εμποδίσουμε ακόμη και εάν το θέλαμε. Τους έχουν ενδυναμώσει η παγκοσμιοποίηση και η τεχνολογική επανάσταση. Αποδέξου το, σύντροφε Πούτιν
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου