Ακουσα (γιατί ακόμη έχω αυτή τη
διαστροφή) μια ακόμη τηλεοπτική κοκορομαχία γύρω από τις δημοτικές και
τις περιφερειακές εκλογές. Και στη συγκεκριμένη υπήρχαν δύο διαφορετικές
ομάδες υποψηφίων. Οσοι επεδίωξαν ή υποτάχτηκαν σε μια κομματική στάνη
και όσοι φιλοδοξούν να ζητήσουν την ψήφο των συμπολιτών τους
συγκροτώντας διακομματικά ή ακομμάτιστα ψηφοδέλτια.
Σε μια εποχή που οι κομματικές
παρατάξεις, καλώς ή κακώς, έχουν, στη συνείδηση του μέσου πολίτη
εκπέσει, χρεοκοπήσει ή αμφισβητηθεί (δεν εξετάζω το πώς, το γιατί και το
αναγκαίο), κάποιοι απευθύνονται σε προσωπικότητες με επαγγελματική,
επιστημονική, κοινωνική αλλά ηθική εγγύηση να συγκροτήσουν ομάδες που με
την πείρα τους και την αδέσμευτη διαθεσιμότητα από κομματικά κέντρα και
πελατειακές εξαρτήσεις να προσφέρουν στα τοπικά τους προβλήματα και τη
λύση τους.
Και τι συνέβη στην τηλεοπτική εκπομπή που παρακολούθησα;
Οι κομματικά εξαρτημένοι απαιτούσαν επιτακτικά από τους
ανέντακτους να δηλώσουν σώνει και καλά την πολιτική τους ταυτότητα, να
κάνουν σώνει και καλά δήλωση νομιμοφροσύνης σε κάποιο από τα κομματικά
σχήματα που χρίζουν και δεσμεύουν υποψηφίους. Λες και τα προβλήματα ενός
δήμου, μικρού ή μεγάλου, δεν είναι η αποχέτευση, η ύδρευση, η
καθαριότητα, η πρόνοια, η ασφάλεια των πολιτών, η αντιμετώπιση της
ανεργίας και της εισβολής στις μικρές κοινωνίες της λαθραίας
μετανάστευσης, της βίας και της ανασφάλιστης εργασίας.
Αλλά για τα χρισμένα κομματόσκυλα ο κάθε υποψήφιος που
κατεβαίνει με υπερκομματικό ή ακομμάτιστο ψηφοδέλτιο είναι σχεδόν λεπρός
και πιθανόν και ύποπτος.
Ενας χειρουργός, ένας ταξιτζής, ένας δασάρχης,
ένας δάσκαλος, όταν κάνει καλά τη δουλειά του δεν μας ενδιαφέρει ποια
είναι η κομματική του ταυτότητα. Υποχρεώσαμε π.χ. σ' ένα τημ
χειρουργείου (χειρουργός, αναισθησιολόγος, εντατικολόγος προϊσταμένη
κ.τ.λ.) να δηλώσουν τα φρονήματά τους;
Ασε το Δήμαρχο, λοιπόν, στο έργο
του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου