«Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο
να γελάς με τη θρησκεία και στο να γελάς μ' αυτούς που την βεβηλώνουν
με τις εξωφρενικές τους απόψεις».
Η ρήση αυτή, με την οποία αρχίζει ο
Ροΐδης την «Πάπισσα Ιωάννα», ανήκει στον Μπλαίζ Πασκάλ, τον
αναγεννησιακό παν-επιστήμονα και, παρεμπιπτόντως, θεολόγο.
Πριν από λίγες μέρες λοιπόν, οι
δύο Πάπες, ο εν ενεργεία Μπεργκόλιο και ο επίτιμος Ράτσινγκερ, μάζεψαν
σχεδόν ένα εκατομμύριο κόσμο για να κάνουν τελετή αγιοποίησης άλλων δύο
Παπών, των προκατόχων τους, Ιωάννη ΚΓ' και Ιωάννη-Παύλου Β', πιο γνωστού
ως Βοϊτίλα εκ Πολωνίας.
Και ως προς τον πρώτο, πάει καλά. Ομως για τον
Βοϊτίλα δεν μπορούσαν να περιμένουν λιγάκι, ώσπου να γίνει ιστορία και
να κριθεί ανάλογα;
Για την ώρα, πέρα από την πατρίδα του την Πολωνία, το
μόνο μέρος όπου του ανάβουν λαμπάδες ίσαμε το μπόι του είναι το
Λάνγκλεϋ, η τοποθεσία στη Βιρτζίνια όπου βρίσκεται το στρατηγείο της
CIA.
Πάντα υπάρχει ένα πρόβλημα με τους Πάπες που έπαιξαν γερό
πολιτικό ή, ακόμα περισσότερο, γεωστρατηγικό παιχνίδι.
Για παράδειγμα,
ουδείς διανοήθηκε να αγιοποιήσει τον Πίο ΙΑ', τον «Πάπα του Μουσολίνι».
Το 1929 ο φαιδρός δικτάτορας, σε αντάλλαγμα της αναγνώρισης από το
Βατικανό, έδωσε πίσω όλη την εκκλησιαστική περιουσία που είχαν
κρατικοποιήσει οι επαναστάτες του Γκαριμπάλντι. Το τελευταίο είχε γίνει
όχι τόσο επειδή οι τελευταίοι ήταν οπαδοί του κοσμικού κράτους όσο
επειδή το Βατικανό επί αιώνες υποστήριζε στο Νότο τους κατακτητές
Ισπανούς σε βάρος των κατακτημένων εξ ίσου καθολικών Ιταλών.
Πρόβλημα έντονο υπήρχε και με τον αμέσως επόμενο του 11ου Πίου,
τον 12ο Πίο, για τον οποίο αφθονούσαν οι φωνές που τον κατηγορούσαν για
-τουλάχιστον- ανοχή προς τον Χίτλερ, για τη στάση του ως προς τους
Εβραίους στον πόλεμο κ.λπ.
Ας σημειώσουμε ότι τη διαδικασία αγιοποίησης
είχε απλουστεύσει το 1983 ο ίδιος ο Βοϊτίλα, καταργώντας το αξίωμα του
«Συνηγόρου του Διαβόλου» (advocatus diaboli, επίσημη ονομασία promotor
fidei), που επιχειρηματολογούσε εναντίον της αγιοποίησης. Από τότε
λοιπόν είναι υπεραρκετό να βεβαιώσουν κάποιοι πιστοί ότι είδαν τον
αγιοποιήσιμο να κάνει δύο θαύματα που να μην εξηγούνται επιστημονικά.
Για να το απλουστεύσουμε κάπως, αρκεί η σινιόρα Πασκουαλίνα από τη
Νάπολη να βεβαιώσει ότι ο άντρας της, που πάσχει από προστάτη, όποτε
παρακολουθούσε στον Αγιο Πέτρο την τρίωρη παπική ομιλία, έμενε στεγνός
-τέτοιο μιράκολο!
Βέβαια, τον τίτλο του πιο «πολιτικού» και «γεωστρατηγικού» Πάπα
πρέπει επάξια να τον κατέχει ο Αλέξανδρος Στ'. Ηταν αυτός που, μαζί με
τη σατανική Ισαβέλλα της Ισπανίας, μοίρασαν το 1493 την υφήλιο μεταξύ
Ισπανίας και Πορτογαλίας, τραβώντας μια γραμμή κατά μήκος ενός
μεσημβρινού στον Ατλαντικό, χωρίς μάλιστα να πολυέχουν ιδέα τι μοίραζαν.
Ο Αλέξανδρος καταγόταν από τη Βαλένσια και το οικογενειακό του
επίθετο Μπόρτζα (Borja στα καταλάνικα) στην Ιταλία έγινε Borgia και
εμείς το εξελληνίσαμε σε Βοργίας. Από τα επτά παιδιά του (μιλάμε για
Πάπα!) έμειναν πιο γνωστοί για πολλά και διάφορα ο Καίσαρας και η
Λουκρητία. Οσο λοιπόν κι αν οι Ισπανοί θα ήθελαν να αγιοποιήσουν το
δημιουργό της αυτοκρατορίας τους, τι να γίνει, ήταν μάλλον δύσκολο!
Και μια και αρχίσαμε με Ροΐδη, ας θυμηθούμε τη σπαρταριστή
περιγραφή στο τέλος του α' μέρους της «Πάπισσας», όπου η Ιωάννα
συνταξιδεύει με τρεις μοναχούς, που μεταφέρουν σε ένα κάρο λείψανα
αγίων, για τα οποία είχαν μεταβεί από την τότε Γερμανία για να αγοράσουν
στη Ρώμη κατ' εντολήν του ηγουμένου τους... Αλλά αν πιάσουμε το θέμα
του εμπορίου και της καπηλείας αγίων, χρειάζονται τόμοι ολόκληροι!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου