«Τι είδους στρατηγικοί εταίροι είμαστε όταν φιλοξενείτε κάποιον του
οποίου την έκδοση έχω ζητήσει;», αναρωτήθηκε προχθές ο Ερντογάν, σε μια
ακόμη κλιμάκωση της ρητορικής αντιπαράθεσης με τις ΗΠΑ.
Αν κάποιοι
προβληματίζονταν για τα αποτελέσματα της επίσκεψης τη Δευτέρα 1η
Αυγούστου στη βάση του Ιντσιρλίκ και στην Αγκυρα του στρατηγού Ντάνφορθ,
επικεφαλής του Μεικτού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, την
απάντηση την έδωσε ο Πρόεδρος της Τουρκίας που, εκτός των παραπάνω,
τόνισε ότι το σενάριο του πραξικοπήματος γράφτηκε στο εξωτερικό.
Έτσι
προβάλλει και ο πραγματικός λόγος της επίσκεψης Ντάνφορθ που δεν θα
μπορούσε να είναι τίποτε άλλο, παρά μια επί τόπου καταγραφή των
πολιτικών και επιχειρησιακών προϋποθέσεων για την ομαλή λειτουργία της
Βάσης του Ιντσιρλίκ, που είναι η κύρια βάση απογείωσης των μαχητικών
αεροσκαφών των ΗΠΑ που επιχειρούν κατά των Τζιχαντιστών του Ισλαμικού
Κράτος στη Συρία και στο Ιράκ και όχι μόνον.
Η βάση του Ιντσιρλίκ
που κατασκευάσθηκε στη δεκαετία του ’50 ήταν και είναι το νευραλγικό
κέντρο της παρουσίας των ΗΠΑ στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή. Την εποχή του
Ψυχρού ΄Πολέμου φιλοξενούσε πυρηνικά όπλα -μέρος των οποίων αποσύρθηκε
μετά την απόσυρση των αντίστοιχων σοβιετικών πυραύλων από την Κούβα στα
τέλη του 1962-αλλά και ήταν η βάση εφόρμησης των κατασκοπευτικών
αεροσκαφών U-2, που από μεγάλο ύψος φωτογράφιζαν στρατιωτικές
εγκαταστάσεις στην ΕΣΣΔ.
Από τη βάση του Ιντσιρλίκ το 1960
απογειώθηκε και το αεροσκάφος με πιλότο τον Πάουερς που κατερρίφθη στη
συνέχεια από τη σοβιετική αεράμυνα και είχε σαν πολιτική παρενέργεια τη
ματαίωση της Τετραμερούς Διάσκεψης Κορυφής των Νικητών του Δευτέρου
Παγκοσμίου Πολέμου ΗΠΑ, ΕΣΣΔ, Γαλλίας και Βρετανίας. Σήμερα, στη βάση,
το στρατιωτικό προσωπικό των ΗΠΑ είναι περίπου δύο χιλιάδες, ενώ υπάρχει
παρουσία και άλλων χωρών-μελών του ΝΑΤΟ.
Τη βάση του Ιντσιρλίκ ο
Ερντογάν κατήγγειλε από την πρώτη στιγμή ως έδρα του πραξικοπήματος. Η
παροχή ηλεκτρικού ρεύματος είχε διακοπεί για δύο εικοσιτετράωρα, οι
εγκαταστάσεις της βάσης είχαν περικυκλωθεί από δυνάμεις της Αστυνομίας
και της Στρατοχωροφυλακής και ο Τούρκος διοικητής της συνελήφθη.
Η
Βάση είχε ξανάρθει στην επικαιρότητα τον φθινόπωρο του 2014, όταν η
Αγκυρα καθυστερούσε την παροχή έγκρισης για διεξαγωγή βομβαρδισμών κατά
των Τζιχαντιστών από τις ΗΠΑ, προσπαθώντας να παρεμποδίσει την ενίσχυση
των Κούρδων της Βορειοανατολικής Συρίας από την Ουάσιγκτον.
Η
χρήση της βάσης από τις ΗΠΑ και η σκληρή αντιαμερικανική ρητορική του
Ερντογάν είναι ασύμβατες, καθώς διαχέουν το μήνυμα ότι ο ισχυρός άνδρας
της Τουρκίας μπορεί να λέει ό,τι θέλει χωρίς κόστος, γιατί παρέχει
αναντικατάστατες διευκολύνσεις στην Ουάσιγκτον.
Στην
πραγματικότητα η επιμονή των ΗΠΑ το φθινόπωρο του 2014 να
χρησιμοποιήσουν τη βάση του Ιντσιρλίκ είχε περισσότερο πολιτική παρά
επιχειρησιακή βαρύτητα:
Πολιτική, καθώς καθιστώντας τουρκικό
έδαφος ορμητήριο επιθέσεων κατά των Τζιχαντιστών τερματιζόταν και η
συνέχιση της στήριξης των τουρκικών υπηρεσιών προς τους Τζιχαντιστές.
Μειωμένη
επιχειρησιακή βαρύτητα γιατί πρώτο το Ιντσιρλίκ μπορεί να
αντικατασταθεί την επόμενη μέρα από τις δύο κυρίαρχες βρετανικές βάσεις
στην Κύπρο και δεύτερον, τον ίδιο ρόλο μπορούν με την ίδια
αποτελεσματικότητα να διαδραματίσουν τα αεροπλανοφόρα του Πολεμικού
Ναυτικού των ΗΠΑ.
Ετσι, με δεδομένο ότι ο Ερντογάν θα συνεχίσει να
καταγγέλλει τις ΗΠΑ ως σεναριογράφους του πραξικοπήματος και σχεδόν
ανοικτά τον Φετουλάχ Γκιουλέν ως μαριονέτα της CIA, η Ουάσιγκτον θα έχει
κάθε πολιτικό και επιχειρησιακό κίνητρο είτε να υποβαθμίσει την
παρουσία της στο Ιντσιρλίκ, είτε ακόμη χειρότερο για την Αγκυρα να
«παγώσει» κάθε δραστηριότητα με ορμητήριο τη βάση.
Με δύο λόγια...
κάθε απόφαση των ΗΠΑ για απεξάρτηση από το Ιντσιρλίκ θα είναι η τελευταία προειδοποιητική βολή προς τον Ερντογάν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου