ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Η «ολέθρια σχέση» και η «ρήτρα»

Γράφει ο Γιάννης Λούλης
www.johnloulis.gr

Οι δυσκολίες στη διαπραγμάτευση με την τρόικα υποτιμήθηκαν, παρά τις επισημάνσεις των πιο «επιφυλακτικών» από εμάς.  

Αντίστοιχα, υπερτιμήθηκαν οι ευνοϊκές δημόσιες δηλώσεις των Ευρωπαίων ηγετών που συνάντησε ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς. Βεβαίως, οι δηλώσεις κατέγραφαν ανακούφιση για την πολιτική μεταμόρφωση του πρωθυπουργού και την αποφασιστικότητα την οποία εξέπεμπε. Όλοι όμως τόνιζαν ότι τα πάντα θα κριθούν στην πράξη, από τις μεταρρυθμίσεις που θα υλοποιηθούν.

Οι εταίροι διατηρούν έντονες επιφυλάξεις για τις πραγματικές προθέσεις του εγχώριου κομματικού συστήματος. Υστερα από πικρές εμπειρίες, εντοπίζουν το πρόβλημα στην «ολέθρια σχέση» του κομματικού συστήματος με το διογκωμένο, σπάταλο και προνομιούχο δημόσιο τομέα.

Άλλωστε, το συγκεκριμένο κράτος χτίστηκε διαχρονικά, με αχαλίνωτες πελατειακές πρακτικές και από τα δυο κόμματα εξουσίας. Όταν τελικά ξέσπασε η οικονομική κρίση, με κεντρικό ένοχο τον δημόσιο τομέα, οι Ευρωπαίοι υπέστησαν ένα διπλό σοκ: Η μεν κυβέρνηση Παπανδρέου υπόσχονταν μεταρρυθμίσεις στο κράτος που δεν έγιναν ποτέ, η δε αξιωματική αντιπολίτευση του Σαμαρά αντιτάσσονταν σε αλλαγές έστω και ως απλή πρόθεση!

Έκτοτε οι εταίροι και οι τεχνοκράτες τους, έβγαλαν τα κατάλληλα συμπεράσματα: Το εγχώριο κομματικό σύστημα και το πολιτικό προσωπικό του, θα κάνει το παν για να προστατεύσει το κρατικό δημιούργημά του και την εκεί «πελατεία» του. Από την ώρα εκείνη, οποιαδήποτε σχεδιαζόμενη μεταρρύθμιση στον δημόσιο τομέα διπλοκοσκινιζόταν. Οι Ευρωπαίοι είχαν άλλωστε ήδη αφομοιώσει τη δυσκολοχώνευτη προεκλογική δέσμευση των τριών κομμάτων που τώρα κυβερνούν, ότι δεν θα γίνουν απολύσεις στο δημόσιο τομέα.

Όταν λοιπόν οι υπουργοί, στο πλαίσιο διαρθρωτικών αλλαγών, άρχισαν να παρουσιάζουν περικοπές δαπανών στον τομέα τους, αυτές ελέγχθηκαν εξονυχιστικά. Και απορρίφθηκαν. 

Τα «ισοδύναμα» μέτρα ήσαν απλώς αδύναμα! Έτσι φτάσαμε στη «ρήτρα», που αποτελεί πλήγμα στην αξιοπιστία των υπουργών, της κυβέρνησης και της χώρας.

Η ρήτρα αποτελεί μια πρώτη ουσιαστική ήττα της νέας κυβέρνησης. Καταρχήν η απόρριψη των υπουργικών περικοπών έκανε πιο σκληρά τα οριζόντια μέτρα. Ταυτόχρονα, οι όποιες εκτιμήσεις εσόδων που έγιναν προσωρινά αποδεκτές, γεννώντας όμως υποψίες ότι δεν θα υλοποιηθούν, θα επιφέρουν αυτόματα νέα σκληρά μέτρα μετά το 2014 μέσω της ρήτρας. Και τούτο, όταν ο πρωθυπουργός διαβεβαιώνει πως μετά τα τωρινά μέτρα, δεν θα ακολουθήσουν άλλα! Κερασάκι στην τούρτα είναι φυσικά η «ρήτρα αναπλήρωσης» που ζητά η ΔΗΜ.ΑΡ., ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα. Διότι ποιος πιστεύει πως θα υπερκαλυφθούν το 2013 οι προβλεπόμενες περικοπές υπουργών, ώστε να «ανταμειφθεί» η χώρα με δημοσιονομική χαλάρωση;

Τεράστια ζημιά στην κυβέρνηση, ως απόδειξη διαιώνισης κρατικιστικών αντιλήψεων, έχει προκαλέσει η εμμονή για μη απολύσεις στο Δημόσιο. Το γαϊτανάκι της «εφεδρείας», της «διαθεσιμότητας», των πιέσεων για βιαστικές συνταξιοδοτήσεις, επιβεβαιώνει στους Ευρωπαίους πως οι πολιτικοί, λόγω ιδεοληψιών, λόγω πελατειακών συνδρόμων, λόγω μικροκομματισμού, αρνούνται να νοικοκυρέψουν το κρατικό φέουδό τους. Ενώ είναι πρωτοφανής η δήλωση του αρμόδιου υπουργού ότι αν γίνουν οι αναγκαίες απολύσεις (που δικαίως επιθυμεί με συντριπτικά ποσοστά η κοινή γνώμη) αυτές θα προκαλέσουν «κοινωνική και πολιτική αποσταθεροποίηση»!

Η αποσταθεροποίηση προκαλείται από το γεγονός ότι το κομματικό σύστημα συντηρεί επίμονα την ολέθρια σχέση του με τον δημόσιο τομέα. Άλλωστε, κομματικό σύστημα και δημόσιος τομέας, είναι οι δυο κεντρικοί ένοχοι που οδήγησαν τη χώρα στην άβυσσο.