ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
Tης ΡΟΥΛΑΣ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Αγαπητέ κύριε υπουργέ, έχω ενοχές. Επειδή ανήκω σε μια γενιά που
ξεπαράδιασε τη νεότερη, ειλικρινά δεν έχω καμιά όρεξη να με υποψιάζονται
και να με σκατοψυχάνε και για αμαρτίες που δεν διέπράξα με τη θέλησή
μου. Οθεν, μαζί με τον αρχάγγελο πάρτε, σας παρακαλώ, και τον
συμβολαιογράφο που από χθες στέκεται σαν μπάστακας εδώ πάνω απ' το
κεφάλι μου, κι από εμένα ό,τι θέλετε.
Είμαι έτοιμη να παρουσιαστώ
αυτοπροσώπως στον ληξίαρχο και να δηλώσω από τώρα την αποβίωσή μου ούτως
ώστε η διακοπή της συνταξιοδότησής μου να γίνει εμπρόθεσμα. Μην έχουμε
αύριο-μεθαύριο καμιά στραβή και με γυρίζετε πίσω, απάνω που θα έχω
βολευτεί.
Τα έντεκα χρόνια που με χωρίζουν από τη σύνταξη είναι ένα τίποτα
μπροστά στην υστεροφημία μου και στη σωτηρία της ψυχής μου. Θα σας τα
χάριζα, ας ήταν και περισσότερα, αρκεί να μην μπλέξω τελευταία στιγμή με
τη γραφειοκρατία, την οποία έτρεμα και τον καιρό που ήμουν ζωντανή.
Μετά από μια ζωή-μαϊμού, η προοπτική ενός εξίσου μαϊμουδένιου θανάτου
είναι ικανή να με στείλει μια ώρα αρχύτερα στον Αγύριστο.
Μην ανησυχείτε
και δεν θα τα χαλάσουμε για κάτι τόσο μπανάλ. Αλλωστε, πόσους
Αγύριστους δικαιούται ένας άνθρωπος στη διάρκεια του βίου;
Εγώ λέω
πολλούς, όσο περισσότεροι τόσο το καλύτερο, κι όποιος δεν με πιστεύει ας
έρθει εδώ να του τα λογαριάσω.
Κι από δουλίτσα οι συμβολαιογράφοι, μην
ανησυχείτε και θα τα κανονίσω εγώ να έχουν μπόλικη. Οι εξ αδιαιρέτου
αμαρτίες μου αρκούν για να θρέψουν δύο γενιές άνεργων νομικών και να
μείνει και περίσσευμα για τον ιστορικό του μέλλοντος αιώνος, αμήν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου