KOINΩΝΙΑ: Κοντσίτα ως τέχνη

Της ΡΕΑΣ ΒΙΤΑΛΗ

Η ανάλυση που θα επιχειρήσω είναι σαφέστατα αυθαίρετη. Μπορείτε να την χαρακτηρίσετε όπως θέλετε. Μαθημένη σε καβγάδες απόψεων... Δεν υπάρχουν ωραιότεροι καβγάδες. Με τους φίλους μου επιδιδόμαστε με επιτυχία. Έτσι πιαστήκαμε και με την παρουσία του στη Eurovision.

Θεωρώ το θέαμα του/της Κοντσίτα το σπουδαιότερο έργο, δείγμα της Performance Art στις μέρες μας. Ήταν ακραίο, σοκαριστικό, τρομακτικό, διασκεδαστικό, σκανδαλιστικό και πέτυχε τον σκοπό του «έργου τέχνης», δηλαδή να χαραχτεί στη μνήμη και να μεταδώσει το μήνυμά του, που για τον καθένα θα είναι διαφορετικό, αλλά που κανένας δεν μπορεί να το προσπεράσει αδιάφορα. Την όλη εμφάνιση και το στήσιμο της παρουσίας το λες επιτομή του κιτς και του ασυνήθιστου. Ήταν άβολο, ήταν μη αναμενόμενο. 

Πού το καταχωρείς; Πού το κατατάσσεις; 

Κατόρθωσε να γδάρει, να εκβράσει συναισθήματα, να βάλει τις αισθήσεις σε κίνηση. Να χύσει θυμούς. Να μας φέρει αντιμέτωπους με το εν δυνάμει. 

Μα στην Eurovision αναζητάς την τέχνη; Στο πανηγυράκι του αδελφάτου; 

Παντού θα την αναζητώ και θα την εντοπίζω. Και ο τρόπος που ζει κανείς είναι τέχνη. Και ο τρόπος που βρίσκει να διεκδικήσει κάτι είναι τέχνη. Δεν χωράει μόνο σε γκαλερί. Μ' άρεσε έτσι που στάθηκε αγέρωχος ο/η Κοντσίτα στη σκηνή. Τόσο σίγουρος, ατρόμητος, αξιόμαχος. Και συγχρόνως τόσο εύθραυστος όταν τελείωσε. Φτεράκι όταν επιβεβαίωσε τη νίκη του. 

Τι παράταιρη σειρά; 
Θυμήθηκα το λόγια κάποιου σημαντικού μου, «Ξέρεις ποιο άλογο τρέχει πιο μπροστά από τα άλλα;» 

«Το πιο φοβισμένο. Αλλά αν δεν οδηγεί σωστά την αγέλη, τα άλογα θα το πετάξουν έξω».  

Πήγε μπροστά και η αγέλη τον επιβράβευσε. Νικητής. Έδωσε το μήνυμα που επιζητούσε. Το γράμμα του βρήκε παραλήπτες. Αντέταξε αποκρουστικό συναίσθημα (αν αυτό σας έβγαλε) σε αποκρουστικές συμπεριφορές. Για βάλτε με το νου σας όλο το τόξο του Ισλάμ πώς αντιμετωπίζει την ομοφυλοφιλία; Πόσοι άνθρωποι ακυρώνονται για τις προσωπικές τους προτιμήσεις στον παγκόσμιο χάρτη. Αυτό το καταλαβαίνετε αλλά... ένα σωρό «αλλά» σας... απολύτως δικαιολογημένα.  

Μην σας ανησυχούν, μην τινάζεστε ετοιμοπόλεμοι να μου πετάξετε στα μούτρα τη διαφωνία και τον θυμό σας. Έτσι για την ιστορία...

 

Ο Δομίνικος Θεοτοκόπουλος δικάστηκε και για τον τρόπο που ζωγράφιζε τους αγγέλους του. Ίσως οι δικαστές του γνώριζαν προσωπικά αγγέλους. 

 

Ο Μανέ σοκάρισε τον κόσμο καθώς έβαζε στους πίνακές του ανθρώπους της καθημερινότητας. 

 

Ο Καραβάτζιο λοιδορήθηκε καθώς έχριζε αγίους ανθρώπους του υπόκοσμου. 

 

Όλα όσα προανέφερα ήταν ακραία σοκαριστικά, τρομακτικά, σκανδαλιστικά. Ξέρναγαν οι άνθρωποι στο θέαμά τους. Έζεχναν όλοι οι θυμοί και οι φόβοι τους για το μέλλον της ανθρωπότητας και κουνούσαν το κεφάλι για την επικείμενη καταστροφή του κόσμου. 

 

Η ζωή είναι εξυπνότερη. Ο/Η Κοντσίτα με το «αποκρουστικό» του/της θέαμα έδωσε το στίγμα του καιρών και του μέλλοντός μας... Μετεωρολογία είναι η τέχνη. Και γω... φωνάξτε όσο θέλετε... Μ΄αρέσει να ορίζω ως ζητούμενο του αύριό μας, την επιείκεια, την αποδοχή, την ελευθερία του ατόμου. Το δικαίωμα του καθενός στη δική του ζωή.