Του ΚΩΣΤΑ Δ. ΚΑΒΒΑΘΑ
Λίγες μέρες έμειναν για τις
ευρωεκλογές και τις την μονομαχία γιγάντων για τον Δήμο Αθηναίων (και
όχι Δήμο Αθήνας αγράμματοι) και, με ρίγη ομολογώ πως ακόμα δεν έχω
αποφασίσει ποία από τις πολλές Πολιτικές Ορθότητες θα ψηφίσω.
Το δίλλημα
έχει παρενέργιες. Ρίγη, υψηλό πυρετό, παραισθήσεις, απώλεια ισορροπίας
κλπ που δεν αντιμετωπίζονται με pepsamar, simeco και άλλους κατευναστές.
Πρέπει να επσιτρατεύσω το όσο (κακό) χιούμορ που μου έμεινε όχι για να
ψηφίσω αλλά, να παρακολουθήσω τους πρωταγωνιστές από το φαινομενικό
(virtual) κρεβάτι του πόνου που βρίσκομαι τους τελευταίους τέσσερις
μήνες λόγω της ρευματικής πολυμυαλγίας, πολυμυαλγικής ρευματοπάθειας ή
ρευματοειδούς μυαλγικής ολιγομυαλαγίας δεν είμαι πρόχειρος…
Για σκεφτείτε…
Δεν έχω/έχουμε (αν είμεθα δημότες
Αθηναίων) να επιλέξουμε ανάμεσα σε Τρίτση, Πάγκαλο και Δημήτρη -Η1Ν1-
Αβραμόπουλο αλλά, κρατηθήτε, ανάμεσα σε Καμίνη, Σπηλιωτόπουλο και
Κακλαμάνη, Σακελλαριάδη! Ο απλός, καθημερινός πολίτης μένει άφωνος
μπροστά στις προεδευτικές λύσεις που οι τέσσερις τους προτείνουν για την
πρωτεύουσα της Ελλάδας στην οποία, δεν πρέπει να ξεχνάμε, κατοικεί ο
μισός πληθυσμός της χώρας
Επειδή έχω, για 4 χρόνια ζήσει
από μέσα την Δημαρχία μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι, τίποτα δεν έχει
αλλάξει από το …2000. Ότι έλεγαν τότε λένε και σήμερα Σκουπιδιάρες,
λάμπες, φωτισμός, ζημιογόνες δημοτικές “εταιρίες”, σπρώξιμο του αίσχους
της “χωματερής” των Λιοσίων στη περιοχή Ασεγιαύριο και, πέρα και πάνω
απ’ όλα, επαναλαμβανόμενες “πολιτιστικές εκδηλώσεις” στο Γκάζι και αλλού
όπου, διακεκριμένοι και μη καλλιτέχνες τραγουδούν τα βάσανα της
“αγάπης” και της “κακούργας της κενωνίας”
Σ’ αυτά πρέπει να προσθέσω τα
ανέκδοτα της Δημοτικής Αστυνομίας, του αποκαλούμενου Μηχανολογικού, της
ΔΕΦΑ, του …κερδοφόρου 9.84, του τομέα Καθαριότητας (με τους
ανθρώπους-αράχνες που απ’ το δρόμο μεταπηδούν στα γραφεία και άλλων
υπηρεσιών που λειτουργούν όπως το 2003.)
Χαρακτηριστική της άγνοιας του
νέοου αίματος ήταν η, επίσης γιγάντια ερώτηση του υποψηφίου του ΣΥΡΙΖΑ
για τις εγκαταστάσεις του Μηχανολογικού στα Λιόσια. “Γιατί δεν
επισκευάζουμε τα απορριματοφόρα του Δήμου εκεί” ρώτησε ο μέγας
αποκαλύπτοντας το μέγεθος της άγνοιας
Και καλά…
Η άγνοια αντιμετωπίζεται. Πως
όμως κάποιος απαλάσσεται απ’ την πολιτική ορθότητα, τη κουλτούρα του
μπιντέ, του Φίλιον και του Ντα Κάπο και την “επαναστατική” του Φλοράλ;
Η
απάντηση είναι πως δεν.
Απόδειξη το καμίνι, το μπουτάρι, το
σπηλιοτόπουλο, το κακλαμάνι και άλλα παραδείσια πτηνά της ελληνικής
κουλτούρας της Παρείτσας και του Κεντρικού Τετραγώνου
Συνεχίζω με τα προσωπικά που ενδιαφέρουν μόνο το πλήρωμα του “Quioxote"
Διατί αυτό;
Διότι, η προσπάθεια αυτοπροβολής
μου από το 1970 μέχρι σήμερα είναι γνωστή. Όσοι νομίζετε ότι, η
προηγούμενη ιδιότης (μου) δεν ισχύει και, η 50χρονη προσπάθεια να μη
"κάνω τον έξυπνο" ή, να σηκώνω το δάχτυλο στους αναγνώστες είναι αληθινή
έχετε δίκιο!
Δεν
είναι λίγοι εκείνοι που, τα 37 χρόνια που τα περιοδικά μου πετούσαν
ψηλότερα απ’ όλα ρωτούσαν γιατί δεν εκμεταλλεύομαι την δεσπόζουσα θέση
της Εταιρίας, το όνομα και την ιστορία μου για να γίνω πολιτικός, να
πάρω επιχορηγήσεις, να "κατεβώ" στη πολιτική
Η απάντηση είναι απλή:
α. γιατί
ήμουν περήφανος και, κατά κάποιο ανάποδο τρόπο, σνομπ. β. γιατί, τα
περιοδικά, η “Τεχνικές Εκδόσεις Α.Ε” και, αν θέλετε ο γράφων είμαστε απ'
τους 10 καλύτερους στο κόσμο και δεν μπορούσα να διανοηθώ πως θα
φιλήσουμε ποδιές παχύδερμων σαν αυτά που κατάστρεψαν τη χώρα για να
πάρουμε τις ξευτιλισμένες τους “επιχορηγήσεις’
Ίσως
θυμάστε πόσες αιτήσεις (3), σε πόσους υπουργούς (3) και πόσες
κυβερνήσεις (3) είχα υποβάλει στο Υπουργείο Μεταφορών για να ενταχθεί το
σχέδιο της Safetrack για την δημιουργείο του Κέντρου Οδικής Ασφάλειας
σε ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ ΕΚΤΑΣΗ 130 στρεμμάτων, στα Κοινοτικά Προγράμματα
Η
“εγγραφή” εις τα παλαιότερα των υποδημάτων των
παγκαλο-λιάπηδο-μαντέληδων και άλλων που ξεχνάω είναι χαρακτηριστική.
Και καλά…
Την κομματοκρατία την είχα έτσι
κι’ αλλιώς “γραμμένη”. Γραμμένους όμως είχα και τους περισσότερους
“έμπορες” αυτοκινήτων και μοτοσικλετών που πλήρωναν αδρά για να με
βγάλουν απ’ τη μέση υποσχόμενοι αργύρια σε συνεργάτες μου. Οι
περισσότεροι τίμησαν το “Quixote”. Άλλοι πουλήθηκαν (και με πούλησαν)
“επιπλωμένο”
Στη
περίοδο της “άδειας για λόγους υγείας” είχα χρόνο να σκεφτώ τα
δημιουργικά χρόνια. Το 1994 για παράδεγμα που, η Εταιρία είχε κόμβο στο
Ιντερνετ (ww.techlink.gr). Το 19986 που έβγαλα το περιοδικό
“Ηλεκτρονικός Υπολογιστής”. Την δεκαετία του 70 και του 80 το “Αναλόγιο”
και το “Επιστήμη & Τεχνολογία”. Τους παλιούς 4Τ, τον ΗΧΟ και την
ΠΤΗΣΗ και, κατέληξα (πάλι) στο συμπέρασμα ότι, αυτά τα χρόνια ανήκουν
στην, όποια, ιστορία. Ίσως, δεκατίες μετά, κάποιος να βρεθεί να πει δυό
λόγια για τις Τ.Ε αν και, αμφιβάλλω όταν βλέπω τα απόβλητα του life
style, τις ακατοίκητες ξανθιές (με τις μαύρες ρίζες) και τα μανιωδώς
“ευτυχισμένα” υβρίδια που λικνίζονται στα πρωϊνάδικα να έχουν “πρώτο
τραπέζι” στα κανάλια των μεγαλοεκδοτών
Πάμε παρακάτω…
Οι
πόνοι, που κάποιες νύχτες δεν μ’ άφηναν να κοιμηθώ με έκαναν να ξεκινήσω
μία σειρά επισκέψεων σε γιατρούς και νοσοκομεία. Ένας πρότεινε να κάνω
βελονισμό. Άλλος τρεις επεμβάσεις στη σπονδυλική στήλη. Ο τρίτος
επέμβαση στον αυχένα.
Από παλιά έχω μάθει να αποφεύγω
αυτό που λέγεται “επιθετική ιατρική”. Εγχειρήσες για “ψύλλου πήδημα”,
κοσμητικές επεμβάσεις (στομάχι, έντερα, κοιλιά κλπ) που, τις
περισσότερες φορές καταλήγουν σε αληθινά δράματα γενικά ότι έχει να
κάνει με νυστέρια.
Για δύο μήνες δοκίμασα τα πάντα
και, τελικά, έκανα αυτό που έπρεπε να έχω κάνει απ’ την αρχή. Ζήτησα τη
βοήθεια των γιατρών στο ΓΝΑ (Γενικό Νοσοκομείο Αεροπορίας). Σε δύο ώρες
βρήκαν τι είναι αυτό που με ταλαιπωρεί απ' τον Ιανουάριο (κάποια μορφή
πολυμυαλγίας) και συνταγογράφησαν θεραπεία με αποτέλεσμα να μπορώ πάλι
να πληκτρολογώ και, αν όλα πάνε καλά, να ανεβαίνω στην R1200R.
Μπορεί να σταμάτησα πολλά άλλά
όχι να πετάω! Πάντα όμως σαν “επιβάτης” και όχι σαν κυβερνήτης μέχρι οι
γιατροί να με βεβαιώσουν ότι όλα είναι καλά
Χάρηκα
λοιπόν που τα (ξανα)είπαμε και, υπόσχομαι νέο άρθρο για τις ευρωεκλογές
που, κάποιοι θα πάνε στις Μπρουσέλς για να φάνε λαχανάκια και να
συντηρήσουν το μύθο μιας ηπείρου που ασφυκτιά ανάμεσα στη ρωσική αρκούδα
και τον αμερικανικό, ιμπεριαλιστικό αητό ψελίζοντας πολιτικά ορθές
δικαιολογίας για την ύπαρξη εκτοπλασμάτων τύπου Κοντσίτα ή κάπως…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου