Συνέντευξη του Tony Connely στον Σταμάτη Ζαχαρό / Capital.gr
Ο Tony Connely αν και Ιρλανδός
στην καταγωγή, έχει την έδρα του στις Βρυξέλλες καθώς εργάζεται για την
Ιρλανδική τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Υπ΄ αυτή την έννοια δεν έζησε από
πολύ κοντά την ιρλανδική κρίση και την «ανάσταση». Υπό μια άλλη έννοια
όμως βρισκόταν στο κέντρο λήψης των αποφάσεων και με τη γεωγραφική
απόσταση να του χαρίζει ψυχραιμία, μπόρεσε να δει με ένα διαφορετικό
μάτι όλη αυτή την πορεία προς το "ιρλανδικό θαύμα".
Λίγα εικοσιτετράωρα
μετά την επιτυχημένη έκδοση ομολόγων της χώρας του, μίλησε στο
Capital.gr για τα συστατικά της επιτυχημένης συνταγής, τις διαφορές με
την Ελλάδα αλλά και για το τι επιφυλάσσει το μέλλον για τους κατοίκους
της χώρας του.
- Ποια θεωρείτε ότι είναι τα «μυστικά» του ιρλανδικού θαύματος; Τι έγινε διαφορετικό στην Ιρλανδία απ΄ ό,τι στην Ελλάδα;
Υπάρχουν διαφορές στην κουλτούρα μεταξύ των δύο χωρών, εννοώντας ότι η Ελλάδα έχει μακρά παράδοση διαδηλώσεων και αυτό ανάγεται πίσω στη χούντα ή ακόμη στον εμφύλιο. Στην Ιρλανδία δεν έχουμε αυτού του είδους την κουλτούρα και επίσης έχουμε μια ισχυρή παράδοση κοινωνικής συμφωνίας μεταξύ κυβέρνησης και συνδικάτων που διαρκεί περισσότερο από 20 χρόνια τώρα. Θα θυμάστε επίσης ότι 3-4 μήνες μετά την διάσωση των τραπεζών, διεξήχθησαν στην Ιρλανδία εθνικές εκλογές. Έτσι οι άνθρωποι θεώρησαν ότι διαμαρτύρονται «με το μολύβι τους» (σ.σ. εννοώντας με την ψήφο τους) και γι΄ αυτό ονομάστηκε Pencil Revolution (επανάσταση του μολυβιού). Πέταξαν έτσι έξω την κυβέρνηση που δημιούργησε πολλά προβλήματα και έτσι εκτόνωσαν μεγάλο μέρος του θυμού τους. Επιπλέον, η νέα κυβέρνηση έχει σαν εταίρο το εργατικό κόμμα που έχει κάνει πολύ δουλειά για να διατηρήσει ήρεμο το κλίμα στα συνδικάτα. Ήταν μια δύσκολη διαδικασία, καθώς πολλά από τα συνδικάτα έπρεπε να επαναδιαπραγματευτούν πολύ σοβαρά εργασιακά ζητήματα, όπως για παράδειγμα τους μισθούς σε εταιρείες του δημόσιου τομέα.
- Έχετε να δώσετε κάποια συμβουλή στους Έλληνες;
- Ποια θεωρείτε ότι είναι τα «μυστικά» του ιρλανδικού θαύματος; Τι έγινε διαφορετικό στην Ιρλανδία απ΄ ό,τι στην Ελλάδα;
Υπάρχουν διαφορές στην κουλτούρα μεταξύ των δύο χωρών, εννοώντας ότι η Ελλάδα έχει μακρά παράδοση διαδηλώσεων και αυτό ανάγεται πίσω στη χούντα ή ακόμη στον εμφύλιο. Στην Ιρλανδία δεν έχουμε αυτού του είδους την κουλτούρα και επίσης έχουμε μια ισχυρή παράδοση κοινωνικής συμφωνίας μεταξύ κυβέρνησης και συνδικάτων που διαρκεί περισσότερο από 20 χρόνια τώρα. Θα θυμάστε επίσης ότι 3-4 μήνες μετά την διάσωση των τραπεζών, διεξήχθησαν στην Ιρλανδία εθνικές εκλογές. Έτσι οι άνθρωποι θεώρησαν ότι διαμαρτύρονται «με το μολύβι τους» (σ.σ. εννοώντας με την ψήφο τους) και γι΄ αυτό ονομάστηκε Pencil Revolution (επανάσταση του μολυβιού). Πέταξαν έτσι έξω την κυβέρνηση που δημιούργησε πολλά προβλήματα και έτσι εκτόνωσαν μεγάλο μέρος του θυμού τους. Επιπλέον, η νέα κυβέρνηση έχει σαν εταίρο το εργατικό κόμμα που έχει κάνει πολύ δουλειά για να διατηρήσει ήρεμο το κλίμα στα συνδικάτα. Ήταν μια δύσκολη διαδικασία, καθώς πολλά από τα συνδικάτα έπρεπε να επαναδιαπραγματευτούν πολύ σοβαρά εργασιακά ζητήματα, όπως για παράδειγμα τους μισθούς σε εταιρείες του δημόσιου τομέα.
- Έχετε να δώσετε κάποια συμβουλή στους Έλληνες;
Είναι δύσκολο για μένα να συμβουλέψω τους Έλληνες, καθώς αυτό που πέρασε ο ελληνικός λαός είναι πολύ πιο δραματικό απ΄ ότι συνέβη στην Ιρλανδία. Στη χώρα μου υπήρχε ένα κοινωνικό δίχτυ ασφαλείας, ενώ αντίθετα στην Ελλάδα εάν μείνεις χωρίς δουλειά, τα επιδόματα και οι παροχές διαρκούν μόνο για λίγους μήνες και μετά βρισκόσουν κυριολεκτικά στο δρόμο. Πιστεύω ότι ακόμα το πολιτικό σύστημα και η ελληνική οικονομία βρίσκονται σε εξελικτική φάση. Η Ελλάδα έχει να αντιμετωπίσει τα δικά της εσωτερικά προβλήματα που υπάρχουν για μεγάλο χρονικό διάστημα και είναι όπως φαίνεται πολύ δύσκολο να ξεπεράσει.
- Είναι πιο χαρούμενοι οι Ιρλανδοί τώρα που η χώρα σας βγήκε στις αγορές;
Χαρούμενοι είναι σκληρή λέξη. Πιστεύω ότι ο κόσμος
είναι ευχαριστημένος που επιστρέψαμε στις αγορές. Οι άνθρωποι είχαν
συνδέσει το πρόγραμμα με αύξηση φόρων και περικοπή κοινωνικών παροχών.
Άρα, σε ψυχολογικό και συμβολικό επίπεδο οι άνθρωποι πιστεύουν ότι είναι
ένα θετικό σημείο καμπής. Πιστεύω ότι υπάρχει μεγαλύτερη αισιοδοξία όχι
τόσο γιατί βγήκαμε από το πρόγραμμα, αλλά κυρίως γιατί υπάρχουν σημάδια
ότι η οικονομία βελτιώνεται. Όχι στο σύνολό της, αλλά υπάρχουν
δείγματα.
- Πιστεύετε ότι η έξοδος από το πρόγραμμα μπορεί να σημαίνει το τέλος της λιτότητας;
Στον τελευταίο προϋπολογισμό, υπήρξε προφανώς μια διαφωνία μεταξύ Τρόικας και κυβέρνησης σχετικά με το ύψος των μέτρων που πρέπει να ληφθούν. Η προσαρμογή που απαιτήθηκε από την Τρόικα ήταν 3,1 δισ. αλλά η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι είναι 2,5 δισ. και πιέζει για έναν πιο χαλαρό προϋπολογισμό επειδή υπόκειται μεγάλη πολιτική πίεση. Αυτό που διαφαίνεται, είναι ότι η κυβέρνηση θα πιέσει για φοροελαφρύνσεις στη μεσαία τάξη. Πιστεύω ότι εάν γενικά υπάρξει ένα περιθώριο για ελιγμούς, η κυβέρνηση θα κινηθεί προς την κατεύθυνση της μεσαίας τάξης.
- Μπορεί η οικονομία σας να στηρίξει τέτοιους ελιγμούς;
Υπάρχει λίγος χώρος καθώς καταλήξαμε πέρυσι σε μια συμφωνία για τα τραπεζικά χρέη. Η κατάρρευση της AngloIrishBank άφησε χρέη περίπου 30 δισ. ευρώ αλλά η κυβέρνηση κατάφερε να αναβάλλει την πληρωμή τους για 20 χρόνια. Οι συμφωνίες που πέτυχε η ιρλανδική κυβέρνηση με τις Ευρωπαϊκές Αρχές για το τραπεζικό χρέος, της έδωσαν κάποιο χώρο για να κινηθεί. Το μήνυμα πάντως από την κυβέρνηση είναι ξεκάθαρο ότι θα συνεχίσει την δημοσιονομική προσαρμογή για τουλάχιστον τα επόμενα 2 με 3 χρόνια. Πιστεύω ότι εάν υπάρξουν αλλαγές θα είναι στοχευμένες και όχι ιδιαίτερα εντυπωσιακές.
- Πιστεύετε ότι η έξοδος από το πρόγραμμα μπορεί να σημαίνει το τέλος της λιτότητας;
Στον τελευταίο προϋπολογισμό, υπήρξε προφανώς μια διαφωνία μεταξύ Τρόικας και κυβέρνησης σχετικά με το ύψος των μέτρων που πρέπει να ληφθούν. Η προσαρμογή που απαιτήθηκε από την Τρόικα ήταν 3,1 δισ. αλλά η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι είναι 2,5 δισ. και πιέζει για έναν πιο χαλαρό προϋπολογισμό επειδή υπόκειται μεγάλη πολιτική πίεση. Αυτό που διαφαίνεται, είναι ότι η κυβέρνηση θα πιέσει για φοροελαφρύνσεις στη μεσαία τάξη. Πιστεύω ότι εάν γενικά υπάρξει ένα περιθώριο για ελιγμούς, η κυβέρνηση θα κινηθεί προς την κατεύθυνση της μεσαίας τάξης.
- Μπορεί η οικονομία σας να στηρίξει τέτοιους ελιγμούς;
Υπάρχει λίγος χώρος καθώς καταλήξαμε πέρυσι σε μια συμφωνία για τα τραπεζικά χρέη. Η κατάρρευση της AngloIrishBank άφησε χρέη περίπου 30 δισ. ευρώ αλλά η κυβέρνηση κατάφερε να αναβάλλει την πληρωμή τους για 20 χρόνια. Οι συμφωνίες που πέτυχε η ιρλανδική κυβέρνηση με τις Ευρωπαϊκές Αρχές για το τραπεζικό χρέος, της έδωσαν κάποιο χώρο για να κινηθεί. Το μήνυμα πάντως από την κυβέρνηση είναι ξεκάθαρο ότι θα συνεχίσει την δημοσιονομική προσαρμογή για τουλάχιστον τα επόμενα 2 με 3 χρόνια. Πιστεύω ότι εάν υπάρξουν αλλαγές θα είναι στοχευμένες και όχι ιδιαίτερα εντυπωσιακές.
Πηγή:www.capital.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου