Οι επιλογές για την Ελλάδα είναι πλέον σαφείς:
Στην πρώτη εξ
αυτών, η Ευρωπαϊκή Ένωση κάνει υπαναχωρήσεις: στην ωριμότητα των
δανείων, ιδιαίτερα των βραχυπρόθεσμων επεκτείνοντας τον χρόνο
αποπληρωμής τους, κάνει παραχωρήσεις στα επιτόκια, το χρέος μπορεί να
αντικατασταθεί από ομόλογα και ένα κουπόνι που συνδέεται με την
ανάπτυξη. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα συνεχίζει να υποστηρίζει τις
ανάγκες ρευστότητας των ελληνικών τραπεζών και η μισητή Τρόικα
μετονομάζεται, για να απομακρυνθεί η απεχθής σχέση με το παρελθόν.
Παρά την μείωση της αξίας του χρέους, η ΕΕ και οι δανειστές αποφεύγουν μια πολιτικά δύσκολη υποτίμηση της αξίας του χρέους. Ο ΣΥΡΙΖΑ ισχυρίζεται ότι έχει εκπληρώσει την εντολή του λαού να σταθεί απέναντι στην ΕΕ και τη Γερμανία και ανακτάται ξανά η Ελληνική κυριαρχία και υπερηφάνεια.
Στην πραγματικότητα, έχουν σημειωθεί μικρές αλλαγές. Υπό αυτό το σενάριο, η Ελλάδα και η ΕΕ θα βρεθούν ξανά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων μέσα σε 6-12 μήνες, αντιμετωπίζοντας τα ίδια θέματα.
Στη δεύτερη επιλογή, η Ελλάδα χρεοκοπεί αλλά παραμένει στη ζώνη του ευρώ (Δεν είναι σαφές το πώς ένα χρεοκοπημένο έθνος μπορεί να παραμείνει εντός του ευρώ). Οι ελληνικές τράπεζες καταρρέουν εάν η ΕΚΤ αποφασίσει την απόσυρση της χρηματοδότησης. Η φυγή κεφαλαίων επιταχύνεται, απαιτώντας έλεγχο των κεφαλαίων. Η ελληνική κυβέρνηση μένει χωρίς προφανή πηγή χρηματοδότησης, εκτός από ένα παράλληλο νόμισμα. Η ανταγωνιστική θέση της Ελλάδας παραμένει αμετάβλητη δεδομένου ότι χρησιμοποιεί το ευρώ. Η ΕΕ και οι δανειστές σημειώνουν σημαντικές απώλειες στα δάνειά τους.
Στην τρίτη επιλογή, η Ελλάδα χρεοκοπεί και εγκαταλείπει το ευρώ, επιστρέφοντας στη νέα δραχμή. Υπάρχει βραχυπρόθεσμο χάος. Η δραστηριότητα στην Ελλάδα καταρρέει. Η ΕΕ και οι δανειστές αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα όπως και στην δεύτερη επιλογή. Επιπλέον, το ευρώ αποσταθεροποιείται.
Η τρίτη επιλογή επιτρέπει στην Ελλάδα να ανακτήσει τον έλεγχο του νομίσματος και των επιτοκίων της. Η απότομη υποτίμηση της νέας δραχμής βελτιώνει την ανταγωνιστικότητα, για παράδειγμα στον τομέα του τουρισμού. Η ικανότητα της κεντρικής τράπεζας για τη δημιουργία και τον έλεγχο της προσφοράς χρήματος βοηθά στην αποκατάσταση της ρευστότητας των τραπεζών της.
Μια φτηνή νέα δραχμή, εφόσον λάβει την κατάλληλη διαχείριση, μπορεί να αναστρέψει την φυγή κεφαλαίων, όπως η απειλή της απώλειας της αγοραστικής δύναμης. Το υποτιμημένο νόμισμα μπορεί να προσελκύσει επενδύσεις και με τον καιρό η Ελλάδα ανακτά την πρόσβαση στις αγορές, όπως έκανε η Ρωσία το 1998. Το κόστος, βέβαια, είναι το βιοτικό επίπεδο. Αρχικά θα υπάρξει εξάρθρωση, αλλά ενδέχεται να επακολουθήσει ισχυρή ανάκαμψη.
Η τέταρτη επιλογή συνεπάγεται ότι:
Παρά την μείωση της αξίας του χρέους, η ΕΕ και οι δανειστές αποφεύγουν μια πολιτικά δύσκολη υποτίμηση της αξίας του χρέους. Ο ΣΥΡΙΖΑ ισχυρίζεται ότι έχει εκπληρώσει την εντολή του λαού να σταθεί απέναντι στην ΕΕ και τη Γερμανία και ανακτάται ξανά η Ελληνική κυριαρχία και υπερηφάνεια.
Στην πραγματικότητα, έχουν σημειωθεί μικρές αλλαγές. Υπό αυτό το σενάριο, η Ελλάδα και η ΕΕ θα βρεθούν ξανά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων μέσα σε 6-12 μήνες, αντιμετωπίζοντας τα ίδια θέματα.
Στη δεύτερη επιλογή, η Ελλάδα χρεοκοπεί αλλά παραμένει στη ζώνη του ευρώ (Δεν είναι σαφές το πώς ένα χρεοκοπημένο έθνος μπορεί να παραμείνει εντός του ευρώ). Οι ελληνικές τράπεζες καταρρέουν εάν η ΕΚΤ αποφασίσει την απόσυρση της χρηματοδότησης. Η φυγή κεφαλαίων επιταχύνεται, απαιτώντας έλεγχο των κεφαλαίων. Η ελληνική κυβέρνηση μένει χωρίς προφανή πηγή χρηματοδότησης, εκτός από ένα παράλληλο νόμισμα. Η ανταγωνιστική θέση της Ελλάδας παραμένει αμετάβλητη δεδομένου ότι χρησιμοποιεί το ευρώ. Η ΕΕ και οι δανειστές σημειώνουν σημαντικές απώλειες στα δάνειά τους.
Στην τρίτη επιλογή, η Ελλάδα χρεοκοπεί και εγκαταλείπει το ευρώ, επιστρέφοντας στη νέα δραχμή. Υπάρχει βραχυπρόθεσμο χάος. Η δραστηριότητα στην Ελλάδα καταρρέει. Η ΕΕ και οι δανειστές αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα όπως και στην δεύτερη επιλογή. Επιπλέον, το ευρώ αποσταθεροποιείται.
Η τρίτη επιλογή επιτρέπει στην Ελλάδα να ανακτήσει τον έλεγχο του νομίσματος και των επιτοκίων της. Η απότομη υποτίμηση της νέας δραχμής βελτιώνει την ανταγωνιστικότητα, για παράδειγμα στον τομέα του τουρισμού. Η ικανότητα της κεντρικής τράπεζας για τη δημιουργία και τον έλεγχο της προσφοράς χρήματος βοηθά στην αποκατάσταση της ρευστότητας των τραπεζών της.
Μια φτηνή νέα δραχμή, εφόσον λάβει την κατάλληλη διαχείριση, μπορεί να αναστρέψει την φυγή κεφαλαίων, όπως η απειλή της απώλειας της αγοραστικής δύναμης. Το υποτιμημένο νόμισμα μπορεί να προσελκύσει επενδύσεις και με τον καιρό η Ελλάδα ανακτά την πρόσβαση στις αγορές, όπως έκανε η Ρωσία το 1998. Το κόστος, βέβαια, είναι το βιοτικό επίπεδο. Αρχικά θα υπάρξει εξάρθρωση, αλλά ενδέχεται να επακολουθήσει ισχυρή ανάκαμψη.
Η τέταρτη επιλογή συνεπάγεται ότι:
Εναλλακτικά οι Έλληνες μπορούν να στραφούν προς την φασιστική και λυσσαλέα αντι-Ευρωπαϊκή Χρυσή Αυγή. Μια επιστροφή σε στρατιωτικό καθεστώς, δεν μπορεί να αποκλειστεί. Τα οικονομικά προβλήματα παραμένουν.
Ενα Grexit θα προκαλέσει
φυγή κεφαλαίων και από άλλα ευάλωτα έθνη. Η πρόσβαση στην αγορά για τα
εν λόγω κράτη θα μειωθεί και το κόστος του δανεισμού θα αυξηθεί. Το ευρώ
θα γίνει ασταθές. και αν ισχύσει αυτό που λέγεται πως θα εξελιχθεί σε
γερμανικό μάρκο, τότε η Γερμανία θα χάσει μεγάλο μέρος της
ανταγωνιστικότητάς της.
Αν φύγει η Ελλάδα από το ευρώ, θα αρχίσει
μια ολόκληρη κερδοσκοπία γύρω από το ποιος θα την ακολουθήσει. Μα,
ακόμη και αν παραχωρηθούν κάποια πράγματα στην Ελλάδα, αμέσως τα ίδια θα
ζητήσουν και χώρες με τα δικά της αντίστοιχα προβλήματα. Άρα και πάλι
υπάρχουν τριγμοί στην Ευρωζώνη.
Επομένως, στην πραγματικότητα δεν έχουν μείνει και πολλές επιλογές στην Ελλάδα.
Επομένως, στην πραγματικότητα δεν έχουν μείνει και πολλές επιλογές στην Ελλάδα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου