ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ: Ο θάνατος είναι γιορτή!

(Στη μνήμη του Λ.Κύρκου)

Του ΜΙΧΑΛΗ ΜΗΤΣΟΥ

Η αναζήτηση καταφυγίου είναι μια από τις θεμελιώδεις εμπειρίες του ανθρώπου, λέει ο φιλόσοφος Εμανουέλε Σεβερίνο. 

Ερχόμαστε στον κόσμο και προσκρούουμε στον πόνο και στον θάνατο. Ολος ο μεγάλος πολιτισμός γεννήθηκε ως άμυνα απέναντι σ' αυτά τα τρομερά γεγονότα. Πρώτα με τον μύθο, ύστερα με τη φιλοσοφία, εν τέλει με την επιστήμη και την τεχνική, αναζητήθηκε ένα καταφύγιο. Ο άνθρωπος, γνωρίζοντας πως είναι εφήμερος, έχει ανάγκη από προστασία. Αλλά αυτό που αναζητεί στην προστασία είναι ό,τι λιγότερο αυθεντικό μπορεί να αποσπάσει. Ο θάνατος βρίσκεται στη δύση της αντίφασης ανάμεσα στην αλήθεια και τη ζωή. Μόνο τότε τελειώνει κάθε πόνος και κάθε αντίφαση. Και αυτή η ιδέα δεν έχει καμιά σχέση με τη χριστιανική αντίληψη για την ανάσταση.

Με τα λεφτά των επόμενων γενιών

Tου Πασχου Mανδραβελη

Ενα από τα βασικά προβλήματα στην περιστολή των κρατικών δαπανών είναι η αίσθηση των πολιτών ότι αυτές είναι κάτι σαν τα κοινοτικά κονδύλια. Πιστεύουν ότι «άλλος πληρώνει», και συνήθως έχουν δίκιο. Δεν μιλάμε μόνο για τη φοροδιαφυγή, αν και οι μεγαλύτεροι λάτρεις των κρατικών δαπανών είναι αυτοί που φοροδιαφεύγουν περισσότερο. Η αίσθηση ότι «άλλος πληρώνει» έχει πραγματική βάση. Για να έχει π.χ. διάσπαρτους κρατικούς ραδιοσταθμούς η χώρα, ΑΕΙ σε κάθε πόλη και σχολές σε κάθε χωριό κ.λπ. η νέα γενιά θα κληθεί να δουλέψει το αντίστοιχο ενάμισι έτους για να αποπληρώσει το χρέος που φτάνει το 150% του ΑΕΠ.

Αυτό βασιζόταν σε μια «μπαγαποντιά» των πολιτικών. Πάντα τους έλεγαν τις αρετές των κρατικών δαπανών, αλλά ποτέ το κόστος τους. 

Ετσι με τα λεφτά των άλλων -και κυρίως των παιδιών μας- έχτιζαν πολιτικές καριέρες, προωθούσαν το «δίκαιο αίτημα» της τάδε περιοχής να έχει ένα επιπλέον νοσοκομείο, σε απόσταση 20 χλμ. από το άλλο και εισέπρατταν ψήφους. Ετσι πορευόμασταν χαρούμενοι και ανεπτυγμένοι, παραμυθιάζοντας τη νέα γενιά ότι κάνουμε (διά των δαπανών) αντίσταση στον καπιταλισμό, ενώ στην ουσία κλέβαμε τα λεφτά της ή, ακόμη χειρότερα, το μέλλον της.

"ΡΑΓΙΑΔΕΣ ΕΧΕΙΣ ΜΑΝΑ ΓΗ"

«Δεν έχεις Ολυμπε θεούς

μήτε λεβέντες Οσσα,

ραγιάδες έχεις, Μάνα Γη,

σκυφτούς για το χαράτσι,

κούφιοι κι οκνοί καταφρονούν

τη θεία τραχιά σου Γλώσσα,

των ευρωπαίων περίγελα

και των Αρχαίων παλιάτσοι».

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ: Τα βουβά παιδιά

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Tου Αντωνη Καρπετοπουλου

Οταν γράφονταν αυτές οι γραμμές δεν ήταν γνωστό αν θα ξεκινoύσε το ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα της Ιταλίας. Επρεπε να ξεκινήσει αλλά οι συζητήσεις μεταξύ του συνδικάτου των ποδοσφαιριστών και των αρμόδιων φορέων (ομοσπονδία και Λίγκα) μέχρι την Παρασκευή δεν είχαν ολοκληρωθεί. 

Στην Ισπανία άναψε το «πράσινο φως». Το τι τελικώς αποφασίστηκε έχει μικρή σημασία - σημασία στην προκειμένη περίπτωση ήταν τι διεκδικούσαν οι ποδοσφαιριστές. Στην Ισπανία το βασικό τους πρόβλημα ήταν ότι δεν είχε υπογραφεί από τη Λίγκα η ασφαλιστική τους κάλυψη - προφανώς λόγω οικονομικών προβλημάτων οι πρόεδροι των ισπανικών ομάδων θα ήθελαν να γλιτώσουν ένα έξοδο που θεωρούν πρόσθετο. Στην Ιταλία επιπλέον υπήρχε και κάτι ακόμα: οι παίκτες ζητούσαν οι ομάδες να ενισχύσουν το ταμείο αλληλεγγύης των άνεργων ποδοσφαιριστών και να δεσμευτούν ότι θα σταματήσουν να υποχρεώνουν τους ποδοσφαιριστές να προπονούνται μόνοι τους όταν αυτοί αρνούνται να ανανεώσουν τα συμβόλαιά τους. 

Αυτές οι συνδικαλιστικές απαιτήσεις συζητήθηκαν για μέρες: προφανώς δεν μπορώ να γνωρίζω αν είναι υπερβολικές ή δίκαιες - κάνω απλώς την επισήμανση για να γίνει μια σύγκριση μεταξύ Ισπανών, Ιταλών και Ελλήνων ποδοσφαιριστών. Κυρίως για να επισημανθεί η θλίψη που προκαλούν οι δικοί μας που χρόνια τώρα παρακολουθούν βουβοί και αμέτοχοι το θέατρο του παραλόγου που λέγεται ελληνικό ποδόσφαιρο.

ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΙΕΘΝΗΣ: Λίφτινγκ βορείως της Γαύδου

Της ΣΟΦΙΑΣ ΒΟΥΛΤΕΨΗ

Μπορούμε να μάθουμε πού βρίσκεται η Σοσιαλιστική Διεθνής; Ακόμη σε διακοπές; Δυο μήνες τώρα – και ενώ συμβαίνουν κοσμογονικά γεγονότα στην παγκόσμια οικονομία και στο πολεμικό μέτωπο της Μεσογείου – έχει κυριολεκτικά χαθεί από προσώπου γης.

Να μην έχει βγει ακόμη από το χειρουργείο, όπου εισήχθη επειγόντως στις 2 του περασμένου Ιουλίου για… λίφτινγκ;

Θυμάστε; Το Συμβούλιο της Οργάνωσης είχε συνεδριάσει στον Αστέρα της Βουλιαγμένης και, με πρόταση του Προέδρου τους Γ. Παπανδρέου, (που είχε αποστείλει σχετική επιστολή ήδη από τις 4 Απριλίου) αποφάσισαν να δημιουργήσουν ομάδα εργασίας για την «μεταρρύθμιση της Σοσιαλιστικής Διεθνούς».

Υποστηρίζοντας ότι πρόκειται ουσιαστικά για «επανίδρυση», αποφάσισαν η πρώτη συνάντηση του προεδρείου της Ομάδας να γίνει τον Σεπτέμβριο και η πρώτη της συνεδρίαση σε πλήρη σύνθεση, τον Νοέμβριο.

Και… δεν αντέχω στον πειρασμό. Πρόεδρος της ομάδας ορίστηκε ο Πρόεδρος της Βουλής της… Φινλανδίας Έερο Χεϊναλουόμα! Ο οποίος είναι Σοσιαλιστής! Και από τον οποίο ο κ. Παπανδρέου όφειλε ήδη – αντί να τον απασχολεί με το λίφτινγκ της Σοσιαλιστικής Διεθνούς – να του έχει αναθέσει την προσπάθεια να επηρεάσει και να πείσει τόσο την αρχηγό του υπουργό Οικονομικών, όσο και τα μέλη του φιλανδικού κοινοβουλίου, να ψηφίσουν υπέρ του πακέτου διάσωσης της Ελλάδας.

Η (εντυπωσιακή) στατιστική των Εργατικων Ατυχηματων

Του ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΥΝΤΑ

Αν. καθηγητή Κοινωνικής Ιατρικής, Κέντρο Μελετών Υπηρεσιών Υγείας Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, προέδρου ΕΟΦ, ytountas@med.uoa.gr

Το Διεθνές Γραφείο Εργασίας έχει εκτιμήσει ότι κάθε χρόνο συμβαίνουν περισσότερα από 180.000 θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα και 110 εκατ. τραυματισμοί.

Στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο 10 εκατ. (6,6% των εργαζομένων) πέφτουν θύματα εργατικού ατυχήματος ή επαγγελματικής νόσου, και ότι περίπου 8.000 άτομα χάνουν τη ζωή τους εξαιτίας εργατικών ατυχημάτων. Το 2007 στην Ε.Ε. των 27, σύμφωνα με τη μελέτη της Eurostat, το 3,2% των εργαζομένων είχε πέσει θύμα εργατικού ατυχήματος τον τελευταίο χρόνο (6,9 εκατομμύρια εργαζόμενοι), ενώ πολλοί από αυτούς είχαν υποστεί περισσότερα από ένα ατυχήματα. 

Το Ιντερνετ ξέρει ποιος είσαι: Aναγνωώριση προσώπων μέσω διαδικτυακών προφίλ

Tης ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΑ

Οσοι παρακολουθούν επιμελώς το αβγάτισμα των εφαρμογών παρακολούθησης και ανάλυσης των αποτυπωμάτων που αφήνουν οι χρήστες στον κοινωνικό ιστό, δεν θα έχουν πια καμία αμφιβολία ότι οι πάντες παρακολουθούνται από παντού.

Ιδίως η εμπλοκή μας σε κοινωνικά δίκτυα προσφέρει πλούτο πληροφοριών, οι οποίες αποθηκεύονται ως δημόσια δεδομένα και αλιεύονται όποτε χρειαστεί, κατά κανόνα εν αγνοία μας.

Κενό ασφαλείας στους υπολογιστές

Του ΘΑΝΑΣΗ ΧΡΗΣΤΟΥ

Ερευνα του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης απέδειξε ότι οι λογαριασμοί σε facebook και ηλεκτρονικά ταχυδρομεία είναι ευάλωτοι. Αποσύνδεση των υπολογιστών από την πρίζα συνιστούν οι ειδικοί όταν δεν χρησιμοποιούνται

Μέχρι και μία ώρα μετά την αποσύνδεση του ηλεκτρονικού υπολογιστή μπορεί κάποιος να "ψαρέψει" τους κωδικούς ασφαλείας και να περιηγηθεί στον λογαριασμό ενός χρήστη, κυρίως στο facebook και στα ηλεκτρονικά ταχυδρομεία gmail και hotmail.

ΜΥΣΤΙΚΑ ΚΟΝΔΥΛΙΑ: Πάρτι εκατομμυρίων με κωδικό 0896 επί κυβέρνησης Κουρασμένου...

Του ΧΑΡΗ ΚΑΡΑΝΙΚΑ

Αποκλίσεις από 200% έως και άνω του 1.000% σε σχέση με τα ποσά που έχουν προϋπολογιστεί για τα μυστικά κονδύλια εντοπίζονται σε υπουργεία κατά την τελευταία περίοδο διακυβέρνησης της ΝΔ. Το ίδιο διάστημα, οι συνολικές απόρρητες δαπάνες εκτοξεύτηκαν σε δυσθεώρητα ύψη: από 86,3 εκατ. ευρώ το 2004, ξεπέρασαν τα 160 εκατ. το 2007, για να πέσουν στα 110 εκατ. το 2009. Μάλιστα, το 2007 όταν σημειώθηκε το «ιστορικό ρεκόρ», είχαν προϋπολογιστεί μόνο 37 εκατ. ευρώ, δηλαδή σχεδόν το 1/4 των χρημάτων που ξοδεύτηκαν στην πραγματικότητα.

KINA: Φιλοδοξεί να εξελιχθεί στο μεγαλύτερο κέντρο έρευνας και εξέλιξης του κόσμου. (Looking at China as a Creator, Not Manufacturer)

Της ALICE RAWSTHORN / INTERNATIONAL HERALD TRIBUNE

Ροτερνταμ, Ολλανδια. Θα θέλατε ένα τηλέφωνο που μοιάζει με το διαμαντένιο κρανίο του Ντάμιεν Χιρστ; Ενα σταχτοδοχείο που θυμίζει το Ολυμπιακό Στάδιο στο Πεκίνο «την Φωλιά του Πουλιού;» Πλαστά αμερικανικά δολάρια ή κινέζικα γιεν;

Μπορείτε να αγοράσετε τέτοια μπιχλιμπίδια σε οποιαδήποτε μεγάλη κινέζικη πόλη, αλλά αυτά τα συγκεκριμένα εμφανίζονται στο «Daring-design», μια έκθεση στο Netherlands Architecture Institute στο Ρότερνταμ. Είναι εκεί σαν παραδείγματα του απόλυτου «τζανκ» που κυριαρχεί στην καταναλωτική κουλτούρα στην Κίνα και για να δείξει την πρόκληση με την οποία είναι αντιμέτωποι οι Κινέζοι σχεδιαστές, των οποίων, η δουλειά φιλοξενείται στην έκθεση, καθώς πασχίζουν να εξελίξουν μια πιο ουσιώδη προσέγγιση στο ντιζάιν.

Η Κίνα βιάζεται να εξελιχθεί από το μεγαλύτερο εργαστήριο στον κόσμο σε ένα κέντρο έρευνας και εξέλιξης. Περισσότερες από εκατό νέες σχολές ντιζάιν έχουν είτε ανοίξει στην Κίνα τα τελευταία χρόνια είτε χτίζονται τώρα.

ΚΙΝΑ - Αϊ Γουέι Γουέι: «Το Πεκίνο είναι γεμάτο σκλάβους»

Ο διάσημος αντιφρονών κινέζος καλλιτέχνης Αϊ Γουέι Γουέι άνοιξε πυρ εναντίον της κυβέρνησης του Πεκίνου με τις πρώτες του δηλώσεις μετά την απελευθέρωσή του, στα τέλη του Ιουνίου, κατηγορώντας το καθεστώς ότι στερεί από τους πολίτες τα πιο βασικά τους δικαιώματα.

Σε ένα δριμύτατα επικριτικό σχόλιο, που δημοσιεύθηκε στο website του περιοδικού Newsweek, ο Αϊ γράφει ότι το Πεκίνο είναι μια "πόλη της βίας" και ένας "μόνιμος εφιάλτης" για τους κατοίκους του. Επικρίνει την κομμουνιστική κυβέρνηση για την πανταχού παρούσα διαφθορά, για το δικαστικό σύστημα και για την πολιτική της προς τους εργάτες που μεταναστεύουν στο εσωτερικό της χώρας για να βρουν δουλειά - ζητήματα που πυροδοτούν κοινωνικές εντάσεις στην Κίνα.

Διάσημος σε όλον τον κόσμο, ο αρχιτέκτονας, μεταξύ άλλων, της "Φωλιάς του Πουλιού", του ολυμπιακού σταδίου του Πεκίνου, έχει γίνει ένας από τους πιο σκληρούς επικριτές του καθεστώτος, ιδίως μετά την ξαφνική κράτησή του, επί 81 ημέρες, σε τοποθεσία που δεν ανακοινώθηκε από τις Aρχές.

«Κάθε χρόνο εκατομμύρια άνθρωποι έρχονται στο Πεκίνο για να χτίσουν τις γέφυρες, τους δρόμους και τα σπίτια... Είναι οι σκλάβοι του Πεκίνου», γράφει ο Αϊ.

"Επίγεια σοφία"

"Ποτέ μην πιστεύεις στη δυστυχία ενός ανθρώπου. Ρώτα τον αν μπορεί να κοιμηθεί. Αν η απάντηση είναι «ναι», τότε όλα είναι εντάξει. Αυτό φτάνει."

Louis-Ferdinand Céline, 1894-1961, Γάλλος συγγραφέας

"Ζωή είναι αυτό που συμβαίνει όταν δεν μπορείς να κοιμηθείς".

Fran Lebowitz, 

"Αυτός δεν χρειάζεται όπιο. Έχει το χάρισμα της ονειροπόλησης."

Anais Nin, 1903-1977, Γαλλίδα συγγραφέας

Σαν σήμερα (30/8/ΧΧΧΧ)

1832: Η Διάσκεψη του Λονδίνου ορίζει τα ελληνοτουρκικά σύνορα στη γραμμή Αμβρακικού - Παγασητικού κόλπου.

1918: Ο σοβιετικός ηγέτης Βλαντιμίρ Λένιν πυροβολείται και τραυματίζεται κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε εργοστάσιο της Μόσχας, σε μία δολοφονική απόπειρα από τη Φάνια Καπλάν, μέλος του Σοσιαλιστικού Επαναστατικού Κόμματος.

1933: Ιδρύεται η γαλλική αεροπορική εταιρία «Air France».

1944: Σοβιετικά στρατεύματα εισέρχονται στο Βουκουρέστι, εκδιώκοντας τους Ναζί.

1992: Ο Μίκαελ Σουμάχερ κερδίζει το γκραν-πρι του Βελγίου, επιτυγχάνοντας την πρώτη νίκη του στη Formula 1.

1937: Γεννιέται ο Μπρους ΜακΛάρεν, νεοζηλανδός σχεδιαστής αυτοκινήτων, οδηγός αγώνων και μηχανικός, ιδρυτής της «Μακ Λάρεν» που διαπρέπει στους αγώνες της Formula 1.

2003: Πεθαίνει ο Τσαρλς Μπρόνσον, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Τσαρλς Μπουτσίνσκι, αμερικανός ηθοποιός.

Η ζωή πέρα από τη φαντασία

Tης Χριστινας Κοψινη

Η ύφεση αποδεικνύεται ο καταλύτης των εργασιακών σχέσεων. Ηδη, μία στις δύο συμβάσεις εργασίας που υπεγράφησαν μέσα στο α΄ εξάμηνο του 2011 είναι μερικής ή προσωρινής απασχόλησης. Η εργασία πλήρους απασχόλησης υποχώρησε δραματικά και οι συμβάσεις που εκφράζουν αυτό το καθεστώς βεβαιότητας υπολογίζονται πλέον στο 56% των συνολικών.

Ο καταλύτης γι’ αυτήν την αλλαγή δεν ήταν, εν τέλει, οι αλλαγές στην εργατική νομοθεσία λόγω Μνημονίου. Η ύφεση και τα υψηλά ποσοστά ανεργίας που τη συνοδεύουν οδηγούν αναπόφευκτα στην κατάλυση όλων των βασικών δεδομένων που χαρακτήρισαν το μεταπολεμικό εργασιακό μοντέλο της χώρας: τον συνδυασμό πλήρους και σχετικά σταθερής απασχόλησης, τουλάχιστον για τα επαγγέλματα μεσαίας και υψηλής ειδίκευσης, με τη σιγουριά μιας μελλοντικής σύνταξης από το κοινωνικό ασφαλιστικό σύστημα. Κανένας από αυτούς τους δύο πόλους δεν είναι πλέον σίγουρος.

Οι Αναμονές

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑΚΗ 

Καθηγητή του Πανεπιστημίου Κρήτης και συγγραφέα

Την προσοχή του υπογράφοντος προκαλεί από παλιά ένα ιδιότυπο ελληνικό φαινόμενο. Εννοώ τα ακαλαίσθητα σίδερα που προεξέχουν από την κορυφή και τις πλευρές οικοδομών. Στον κόσμο αλλά και τους μηχανικούς είναι γνωστά ως οι περίφημες «αναμονές».

Οχι άδικα: Διότι σηματοδοτούν την ακλόνητη αναμονή ότι κάποτε θα επιτραπεί -εις βάρος του περιβάλλοντος- ένας παραπάνω όροφος στη δόμηση της περιοχής· ή ότι σε κάποια προεκλογική περίοδο η επέκταση, που είναι παράνομη, θα γίνει απρόσκοπτα. Υπάρχουν βέβαια και οι περιπτώσεις που στον ιδιοκτήτη απλώς εξέλιπαν τα χρήματα για την περαίωση της οικοδομής, όχι όμως και η ελπίδα. Οταν μάλιστα -πράγμα σύνηθες- η οικοδομή είναι εξαρχής αυθαίρετη, τα μετέωρα σίδερα δηλώνουν την απόφαση να ολοκληρωθεί πάση θυσία η παρανομία.

Ολική επαναφορά

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ  (Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι...)

Toυ ΚΩΣΤΑ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΥ

Στα τέλη Αυγούστου του 1955 έφτασα, επαρχιωτάκι, στην Αθήνα για να δώσω εξετάσεις στη Φιλοσοφική. Δύσκολοι καιροί έως τότε για τη ζωή της γενιάς μου, την προσωπική αλλά και του τόπου. Μπήκαμε στο γυμνάσιο τον Σεπτέμβριο του 1949 ακριβώς τον μήνα και τον χρόνο που έληξε ο Εμφύλιος, αλλά δεν έληξε για χρόνια πολλά και το εμφύλιο μίσος. Η Ελλάδα χωρισμένη στα δύο, σε κάθε οικογένεια και μέσα στο ίδιο σπίτι υπήρχαν οι από δω και οι από κει. 

Ο πατέρας μου, φιλόλογος, βρέθηκε το 1947-48 εξόριστος στην Ικαρία και έως το 1952 εκτός υπηρεσίας, κρυπτόμενος στην Αθήνα σε φιλικά σπίτια και ζώντας (και την οικογένεια με τρία παιδιά) κάνοντας παράνομα ιδιαίτερα μαθήματα. Ο ένας αδελφός της μάνας μου καταδικασμένος 20 χρόνια ειρκτή ως πρωτοπαλίκαρο του Βελουχιώτη, ο άλλος δασάρχης, δημόσιος υπάλληλος, μας κρατούσε σε απόσταση για να μην εκτεθεί!

Γυμνάσιο αρρένων με τμήματα 80-90 μαθητές το καθένα, αλλά και μερικοί (όχι λίγοι πάντως) φωτισμένοι καθηγητές. Μάθαμε γράμματα. Γερά και πολλά. Για να αντιληφθεί κανείς το εύρος των ενδιαφερόντων των φιλολόγων μας, αναφέρω πως ένας από αυτούς, ο Φλώρος, έχει συντάξει ένα μεγάλο ετυμολογικό της Νέας Ελληνικής (το μόνο μετά τον Ανδριώτη και πριν από τον Μπαμπινιώτη) και συνάμα μια Ευρωπαϊκή Δραματολογία που για χρόνια και όσο ήταν καθηγητής στο Βαρβάκειο διδασκόταν σε δραματικές σχολές.

Oι «ιδεαλιστές» των πανεπιστημίων

Γράφει ο Γιώργος Kαριπίδης

gkaripidis@hotmail.com

Tο νομοσχέδιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση ψηφίστηκε επί της αρχής στη Bουλή με τη συναίνεση της αξιωματικής αντιπολίτευσης αλλά και του ΛA.O.Σ. και της Δημοκρατικής Συμμαχίας. Mία τόσο ευρεία συναίνεση σε θέματα Παιδείας ήταν πρωτοφανής για τα μεταπολιτευτικά πολιτικά χρονικά.

Όμως η παραδοσιακή Aριστερά και πάλι αυτό-εξαιρέθηκε. Aντί να συμμετάσχει σε ένα μέτωπο λογικής οχυρώθηκε και πάλι πίσω από τα τείχη του δογματισμού της. Για το KKE και το ΣYPIZA αυτό ήταν αναμενόμενο. Aλλά για τη Δημοκρατική Aριστερά αυτή η πολιτική στάση αναιρεί την ίδια τη λογική της ίδρυσης του κόμματος. Για τη Δημοκρατική Aριστερά και τον κ. Kουβέλη χάθηκε μια μεγάλη ευκαιρία και τέτοιες ευκαιρίες -δυστυχώς- δεν θα υπάρξουν πολλές.

Όμως οι 250 και πλέον ψήφοι στη Bουλή δεν θα εμποδίσουν τις ισχυρές αντιδράσεις του πανεπιστημιακού κατεστημένου. Mια άτυπη συμμαχία ανάμεσα στις σκληρές φοιτητικές παρατάξεις (δηλαδή τις αυταρχικές οργανωμένες μειοψηφίες που ελέγχουν το φοιτητικό κίνημα) και σε «πρόθυμους» διδάσκοντες (φοβισμένους ή βολεμένους ή άβουλους) ελέγχει τα πανεπιστήμια και τα καταδικάζει στην καθυστέρηση. O στόχος ενός πανεπιστημίου της ήσσονος προσπάθειας επιτυγχάνεται διά του αυταρχισμού και της συναλλαγής.

Μνημόνιο στην αρχαία Αθήνα

Γράφει ο Μιχάλης Α. Τιβέριος

Καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Καταχρεωμένοι, βιώνουμε σήμερα μια μεγάλη οικονομική κρίση χωρίς να γνωρίζουμε πότε θα την ξεπεράσουμε. Οι αρμόδιοι μας βομβαρδίζουν καθημερινά με νέα μέτρα που στοχεύουν στην αύξηση των κρατικών εσόδων, στην περικοπή των δημόσιων δαπανών, στην ευρύτερη εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών και στην αναζήτηση νέων. Πρόκειται για συνήθη μέτρα που λαμβάνονται από χώρες που αντιμετωπίζουν οικονομικά αδιέξοδα, στην προσπάθειά τους να αποτινάξουν το βάρος των χρεών και να ορθοποδήσουν. Πρόκειται για... φάρμακα μιας τυποποιημένης συνταγής, διαχρονικής και παγκόσμιας ισχύος, που αποβλέπει στη θεραπεία άρρωστων οικονομιών. Επομένως δεν μας εκπλήσσει το ότι παρόμοια μέτρα λαμβάνονταν σε ανάλογες οικονομικές συγκυρίες, και στην αρχαία Ελλάδα.

Η «άλωση» της τέντας του Καντάφι

Της Μαριλης Μαργωμενου

«Δεν είναι στρατιωτική δικτατορία, το αντίθετο! Πρόκειται για μια διακυβέρνηση στα πρότυπα του δήμου των αρχαίων Αθηναίων». Θα μπορούσε να μιλάει ο ίδιος ο Καντάφι. Είναι όμως ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1977. 

Πριν ακόμη γίνει πρωθυπουργός, έγινε ο πρώτος Ελληνας που άλωσε τη διασημότερη τέντα της Λιβύης. Και φεύγοντας, εκστόμισε την πιο ταιριαστή φράση για να ξεκινήσει ο σημερινός «αποχαιρετισμός στον Μοαμάρ».

Βλέπετε, μετά τον Α. Παπανδρέου, πολλοί απέκτησαν πράσινο βιβλίο με αφιέρωση. Ο Κ. Παπούλιας ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας έφαγε σούπα στην κανταφική σκηνή κάτω από έναν κρυστάλλινο πολυέλαιο (!). Η Δήμητρα Λιάνη έκανε εκεί την πιο αλλόκοτη συνέντευξη από καταβολής ελληνικής τηλεόρασης. Ακόμα και ο Γ. Μπατατούδης, ο «Μπάτμαν» του ΠΑΟΚ, σε ανύποπτο χρόνο λάνσαρε τον «φίλο Μοαμάρ» ως υποψήφιο αγοραστή της ομάδας! 

Αλλά καλύτερα να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

ΚΙΝΑ: Το «Σινικό Τείχος» της λογοκρισίας με Αμερικανική τεχνολογία

Της ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΑ

Τον κάθε άλλο παρά αθώο ρόλο της Δύσης στην επιβολή ενός όλο και πιο ασφυκτικού διχτύου που απλώνει η Κίνα προκειμένου να ελέγχει τις επικοινωνίες, ει δυνατόν ακόμη και του τελευταίου πολίτη, επισημαίνουν όλο και πιο έντονα οι υπερασπιστές των ελευθεριών.

Στο ίδιο ζήτημα επανήλθε τις τελευταίες μέρες το δραστήριο σε τέτοια θέματα ίδρυμα EFF (www.eff.org), αναλύοντας το υπόβαθρο της καμπάνιας που οργανώνει προκειμένου να θέσει την εταιρεία Cisco Systems προ των ευθυνών της για την τεχνολογία παρακολούθησης που πουλάει στην Κίνα.