Το επιτελικο κρατος εεεεεεεεε, το επιτελικο κρατος αααααααα , το επιτελικο κρατος ιιιιιιι, οοοοοοοο
— Tinkerbell_fairy (@tinger_fairy) September 11, 2022
Κουλης pic.twitter.com/UnjtxaCxeY
Δεν αμφιβάλλουμε για τις προθέσεις του Θοδωρή Λιβάνιου. Η σεμνότητά του συν το σοβαρό έργο που επιτελεί στο υπουργείο Εσωτερικών πιστοποιούν την αγαθότητά τους. Αλλά τι ζόρι τραβάει το κεντρικό κράτος αν, όπως είπε ο ίδιος, «στον Δήμο Αθηναίων έχουν να γίνουν κρίσεις προϊσταμένων από το 2012»; (ΣΚΑΪ, 25.8.2026).
Μπορεί οι κρίσεις να μην έγιναν με εξετάσεις και πλατφόρμες, σαν αυτές που ετοιμάζει το υπουργείο Εσωτερικών, αλλά οι Αθηναίοι έκριναν και άλλαξαν τρεις δημάρχους από το 2012 και, όπως όλα δείχνουν, θα αλλάξουν ξανά το 2028.
Βεβαίως, οι δημότες δεν κρίνουν τους προϊσταμένους των δημοτικών υπηρεσιών. Ούτε την έλλειψη κρίσης στην τοποθέτησή τους. Βλέπουν και δυσφορούν από την κατάσταση των δήμων –που μπορεί να οφείλεται σε τοποθετήσεις κακών προϊσταμένων– και το 2023 άλλαξαν τους μισούς δημάρχους της χώρας. Το ποσοστό ανανέωσης στις δημοτικές εκλογές ήταν 46,7%. Την ίδια χρονιά στις βουλευτικές εκλογές ήταν 37%.
Για να πούμε την αλήθεια, η διοίκηση και στο κεντρικό και στο –τάχαμου– αυτοδιοικητικό κομμάτι του κράτους πάσχει. Είναι πολλές οι αιτίες των παθογενειών. Εχουν γραφτεί χιλιάδες σελίδες, όπως έχουν γίνει άλλες τόσες προσπάθειες να διορθωθούν. Δυστυχώς, όλες ήταν σαν την προσπάθεια του κ. Λιβάνιου: οριζόντιες.
Εδώ προκύπτει ένα παράδοξο. Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Ισως αυτό να είναι το πρόβλημα. Λειτουργεί ως πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης. Θέλει με ένα νόμο και καμιά εκατοστή άρθρα να λύσει τα προβλήματα ολόκληρης της πολύμορφης διοίκησης.
Θέλει, επίσης, να μεταφέρει τον μουντζούρη σε άλλους. Οταν η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου τίναξε με παροχές την οικονομία, απαγόρευσε τις αυξήσεις στον… ιδιωτικό τομέα.
Εχουμε, λοιπόν, μια ιδέα. Ας εφαρμόσει η κυβέρνηση το νέο σύστημα στον στενό δημόσιο τομέα, που εκ του Συντάγματος διαφεντεύει. Μήπως να το επεκτείνει και στους μετακλητούς των υπουργών, οι οποίοι εκ των πραγμάτων έχουν μεγαλύτερη εξουσία από τους προϊσταμένους των δημοσίων υπηρεσιών;
Αν δουλέψει, οι δημότες θα ζητήσουν να εφαρμοστεί και στον οίκο τους.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι ΟΤΑ, όταν απέκτησαν κάποιες αυτοδιοικητικές αρμοδιότητες, αντέγραψαν το σύστημα διοίκησης της Δημοσίου, με όλες τις παθογένειές του. Αυτό από μιαν άποψη είναι λογικό. Δεν υπήρχε άλλο σύστημα διοίκησης στη χώρα.
Το παράλογο έγκειται στο γεγονός ότι ...
έκτοτε, με τις ασφυκτικές νομοθεσίες του υπουργείου Εσωτερικών, δεν επιτρέπεται να παραχθεί –έστω διά δοκιμής και λάθους– άλλος τρόπος διοίκησης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου