"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΝουΔο-γαλαζαίικο ΤΟΥΡΚΟΦΟΒΙΚΟ ΡΑΓΙΑΔΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Σχολιάζοντας την απάντηση του ΥΠΕΞ για τα θαλάσσια πάρκα της Τουρκίας

Image 

Του Λέανδρου Ρακιντζή

Αρεοπαγίτη ε.τ.

 

Η Τουρκία με δύο προεδρικά διατάγματα ανακήρυξε δύο "Εθνικά Θαλάσσια Πάρκα" στο Βορειανατολικό Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο τα όρια των οποίων εκτείνονται πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων σε διεθνή ύδατα και στη με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας ελληνική υφαλοκρηπίδα και έτσι προσπαθεί να υλοποιήσει το σχέδιο για τη Γαλάζια Πατρίδα και να τριχοτομήσει το Αιγαίο Πέλαγος.

Το ΥΠΕΞ και όχι ο Υπουργός Εξωτερικών  αυτοπρόσωπα, όπως  θα έπρεπε,  με ανακοίνωση του απάντησε στην πρόκληση αυτή της γείτονας ως εξής: Στο μέτρο που τα εν λόγω πάρκα καταλαμβάνουν διεθνή ύδατα η εγκαθίδρυση τους είναι παράνομη, καθώς κανένα κράτος δεν έχει δικαίωμα να προβαίνει μονομερώς στην εγκαθίδρυση θαλασσίων προστατευόμενων περιοχών σε περιοχές εκτός εθνικής δικαιοδοσίας. Περαιτέρω τα εν λόγω θαλάσσια πάρκα  είναι παράνομα και στο βαθμό που εκτείνονται εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Πρόκειται συνεπώς για ενέργεια, που δεν παράγει κανένα απολύτως έννομο αποτέλεσμα τόσο ως τα διεθνή ύδατα όσο και ως τα δικαιώματά μας στην ελληνική υφαλοκρηπίδα.

Η μονομερής θέσπισης από την Τουρκία "εθνικών" θαλασσίων πάρκων σε περιοχές εκτός της δικαιοδοσίας της δεν μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα, ούτε να επιτραπεί καθ΄ οιονδήποτε τρόπο η δημιουργία, που απαγορεύεται από το Διεθνές Δίκαιο.

Η Ελλάδα θα συνεχίσει να ενεργεί με συνέπεια και αποφασιστικότητα για τη προστασία των κυριαρχικών της δικαιωμάτων, τη διαφύλαξη των ελευθεριών της ανοικτής θάλασσας, όπως αυτές προβλέπονται από το Δίκαιοι της Θάλασσας (UNCLOS) καθώς και για τη προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.

 

Η απάντηση του ΥΠΕΞ, που ήδη ξεχάστηκε, γιατί το όλο θέμα δεν εμφανίζεται πλέον στα συστημικά ΜΜΕ, είναι θεωρητική σαν να γράφτηκε από την ΑΙ, τελείως αόριστη, ατελής, σαν lex imperfectus, που χαρακτηρίζεται ένας νόμος που δεν προβλέπει κυρώσεις από τη μη εφαρμογή του, δεν τρομάζει κανένα προπαντός τη Τουρκία που έχει συνηθίσει να μας πουλάει "τσαμπουκά" ατιμωρητί, προορίζεται για εσωτερική κατανάλωση ιδιαίτερα για τους οπαδούς που έχουν ακόμα ψευδαισθήσεις για "ήρεμα  νερά" (αφελής κυβερνητική πολιτική, που απότυχε παταγωδώς), αναφέρεται σε ελληνική δυνητική υφαλοκρηπίδα, που δεν έχει οροθετηθεί, ενώ έπρεπε να επισημάνει ότι αφορά την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα που αναγνωρίζεται βάσει του Δικαίου της Θάλασσας και να τη προσδιορίσει με συντεταγμένες.

Αντίθετα  επικαλείται το Δίκαιο της Θάλασσας, που η Τουρκία δεν αναγνωρίζει με κομβικό σημείο, ότι τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα και με συνέπεια τελικά η οριοθέτηση της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας να μη γίνει με βάση το ΔΘ, αλλά ex aequo et bono, που σημαίνει μοιρασιά του Καραγκιόζη τα τετελεσμένα δικά μου και μοιράζομε το υπόλοιπο Αιγαίο.

Έτσι μπορεί να λυθεί μια από τις διαφορές μας με τη γείτονα με θριαμβευτική κυβερνητική ανακοίνωση, όπως τα γερμανικά ανακοινωθέντα που εμφάνιζαν την υποχώρηση των στρατευμάτων τους, ως εξής "τα ημέτερα στρατεύματα έθεσαν επιτυχώς εαυτά μακράν του εχθρού".

Το αφήγημα αυτό το ξανακούσαμε στα Ίμια, στη πόντιση του ηλεκτρικού καλωδίου στη Κάσο και τώρα ακούγεται η μεταφορά των Patriots από τη Κάρπαθο στη Κρήτη. Σαφώς η αδράνεια (επιεικώς) άμεσης αντίδρασης στις παραπάνω προκλήσεις της γείτονας αποτελούν πολιτικές δια παραλείψεως πράξεις και χρεώνονται στον "φιλέλληνα" Υπουργό Εξωτερικών για τη μη προάσπιση του εθνικού χώρου.

Διαχρονική παράλειψη όλων των κυβερνήσεων αποτελεί η μη μονομερής ανακήρυξης της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο Πέλαγος, σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, που αναγνωρίζει υφαλοκρηπίδα στα νησιά, με συγκεκριμένες συντεταγμένες και η γνωστοποίηση της στον ΟΗΕ, στην οποία η κυβέρνηση μπορεί να προβεί αμέσως ακόμα και τώρα και να περιλάβει και τον υδάτινο χώρο των τουρκικών θαλασσίων πάρκων, που επικαλύπτει την υφαλοκρηπίδα μας.

Σε κάθε όμως περίπτωση προσβάλλεται χώρος της Ε.Ε., που πρέπει να προσκληθεί να παρέμβει. Άλλωστε η Τουρκία όρισε μονομερώς, με εσωτερικές νομοθετικές πράξεις, τα όρια της Γαλάζιας Πατρίδας στα πλαίσια της οποίας είναι και η εγκαθίδρυση των θαλασσίων πάρκων. Την παραπάνω  παράλειψη  των κυβερνήσεων μας εκμεταλλεύεται η Τουρκία για κατάληψη εθνικού υδάτινου χώρου. Η μονομερής ανακήρυξη της ΑΟΖ αποτελεί διάφορο ανεξάρτητη πράξη από την οροθέτηση της ΑΟΖ, που απαιτεί συνεργασία με τη γείτονα κατά την οποία ασφαλώς θα εφαρμοστούν οι προβλέψεις του ΔΘ. Αντί λοιπόν της επίσημης οροθέτησης της μεταξύ μας ΑΟΖ η Τουρκία επιδιώκει το γκριζάρισμα θαλάσσιων περιοχών και τη δημιουργία τετελεσμένων.

 

Τετελεσμένο είναι ένα γεγονός που έχει γίνει και είναι μη αναστρέψιμο, πρόκειται δηλαδή για μια κατάσταση που δημιουργήθηκε πριν προλάβει ο άλλος να αντιδράσει.

Η ιστορία έχει δείξει ότι τα τετελεσμένα δεν ανατρέπονται παρά μόνο manu militari, όπως συμβαίνει με την παράνομη κατοχή της Κύπρου από τη Τουρκία.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση των θαλάσσιων πάρκων από τη Τουρκία δεν αιφνιδιαστήκαμε, γιατί η προετοιμασία για τη δημιουργία τους ήταν γνωστή ούτε δεν προλάβαμε να αντιδράσουμε, απλά δεν υπήρχε πολιτική βούληση για αντίδραση με τη δημιουργία  θαλάσσιου πάρκου στο χώρο της δικαιοδοσίας μας.

Επομένως η δήλωση του ΥΠΕΞ, ότι η Τουρκία δεν μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα είναι γράμμα κενό, χωρίς έννομη επιρροή χρήσιμο μόνο για να δικαιολογήσει την ολιγωρία (επιεικώς) μας. Εξάλλου η ανακοίνωση του ΥΠΕΞ δεν προσδιορίζει πως θα ανατραπούν τα τετελεσμένα,  που για τη γείτονα αποτελούν Beati possidentes.

Το περιβαλλοντικό θαλάσσιο πάρκο είναι μια ειδική θαλάσσια περιοχή, εντός των χωρικών υδάτων ενός κράτους, προστατεύεται από το νόμο του κράτους, που ασκεί δικαιοδοσία σε αυτή με στόχο τη διαφύλαξη της βιοποικιλότητας, των σπανίων ειδών και των ευπαθών οικοσυστημάτων από επιβλαβείς ανθρώπινες δραστηριότητες, όπως η υπεραλίευση και η ρύπανση. Την επίβλεψη και εφαρμογή του νόμου ασκούν οι αρμόδιες αρχές του κράτους, που ίδρυσε το πάρκο.

Φυσικά στο πάρκο δεν μπορεί να περιληφθούν περιοχές ανοικτής θάλασσας και ΑΟΖ άλλου κράτους, αλλά αυτό μόνο με επίδειξη ισχύος μπορεί να επιτευχθεί, γιαυτό είναι απαραίτητη η σύναψη συμμαχιών.

Είναι βέβαιο, ότι η Τουρκία θα ασκήσει κυριαρχικά δικαιώματα στη περιοχή των πάρκων και θα προσπαθήσει να απαγορεύσει την αλιεία σε ελληνικά αλιευτικά και την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο, όπως και ότι κάθε διαφορά που η Τουρκία θα ισχυρίζεται ότι συνέβη  εντός της περιοχής των πάρκων, θα κρίνεται από τα τουρκικά δικαστήρια με τον τουρκικό νόμο. Μπλέξαμε.

Και οι δύο χώρες διανύουν προεκλογική περίοδο με εκλογές στη Τουρκία εντός του φθινοπώρου, οπότε θα ακουστούν τουλάχιστον εκ μέρους του Ερντογάν εθνικιστικές κορόνες, που θα προκαλέσουν αυξημένη ένταση στις σχέσεις των δύο χωρών και κίνδυνο επεισοδίων, οπότε φοβάμαι το…

 

 "ενός κακού δοθέντος μύρια έπονται".

 

Δεν υπάρχουν σχόλια: