ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΣΑΜΠΟΥΚΑΛΕΜΕΝΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: H "έφοδος" των γραφικών από τον... ουρανό!!!

Γράφει ο ΦΑΛΗΡΕΥΣ

Εχω νέα που δεν θα σας αρέσουν. Να σας το φέρω με το μαλακό λοιπόν. 

Ακούστε, ο δικός μας σούπερ ήρωας, ο Σούπερ Βαρούφας, δεν τα κατάφερε στην τελευταία αποστολή του. Διέσχισε τον ουρανό με τη γροθιά προτεταμένη και την μπέρτα να ανεμίζει, αλλά τράκαρε σε έναν ουρανοξύστη. Και το δυσάρεστο είναι ότι δεν έπεσε ο ουρανοξύστης...

Λίγες φορές ταιριάζει τόσο πολύ το δημοσιογραφικό στερεότυπο που θέλει τις εξελίξεις να «επιταχύνονται ραγδαία» όσο στην παρούσα φάση της κατάστασης. Η ρήξη της Ελλάδας του Τσίπρα με την Ευρώπη επήλθε ― και μάλιστα επήλθε εν ονόματι της Ευρώπης από ελληνικής πλευράς, καθώς η κυβέρνηση παρουσιάζει τα επιχειρήματά της για διαπραγμάτευση από μηδενική βάση (αυτό ζητεί ουσιαστικά) ως ένα υποτίθεται συνολικό «όραμα», μια άλλη αντίληψη για την Ευρώπη. Είπαν, δηλαδή, στον Σουλτς πρώτα και στον Ντάισελμπλουμ έπειτα, τις μπαρούφες (συγγνώμη Γιάνη*...) που έλεγαν και σε εμάς στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας.

Το φυσιολογικό, το αναμενόμενο αποτέλεσμα από όσους είχαν την πραγματική εικόνα της κατάστασης είναι ότι, από την περασμένη Παρασκευή, έχουμε τη φαντασιακή Ευρώπη του Τσίπρα σε ευθεία ρήξη με την Ευρώπη όλων των άλλων: με την Ευρώπη της πραγματικότητας. 

Εμείς, με το πουκαμισάκι έξω από το παντελόνι, το σακάκι ξεκούμπωτο και το χέρι στην τσέπη (δηλαδή, όπως ακριβώς κι ο Βαρουφάκης στη συνάντησή του με τον Ντάισελμπλουμ...) κάνουμε την «έφοδο προς τον ουρανό», διεκδικώντας στην πραγματικότητα έναν ρόλο προνομιακού μέλους της Ευρωζώνης, αλλά και της Ευρωπαϊκής Ενωσης ολόκληρης.

Συγκεκριμένα, διεκδικούμε εμείς μεν να μην αλλάξουμε τίποτε, οι δε άλλοι Ευρωπαίοι να μοιράζονται μαζί μας όχι μόνον το κόστος της δικής μας αξιοπρεπούς διαβίωσης (αυτό το κάνουν ήδη, όταν μας δανείζουν φθηνά για να μη χρεοκοπήσουμε και επισήμως), αλλά να χρηματοδοτήσουν κιόλας τη μελλοντική ευημερία μας (με τη διαγραφή χρέους).  

Ζητούμε, για να το πω μεταφορικά, να μας αναγνωρίσουν την ελεύθερη άσκηση του επαγγέλματος «Ελληνας» μέσα στην Ευρώπη - κατά τον τρόπο, ενδεχομένως, με τον οποίο εμείς είχαμε αναγνωρίσει κατά καιρούς ανάλογα επαγγέλματα στην επικράτειά μας, όπως του «Κυπρίου αδελφού», του «Βορειοηπειρώτη αδελφού», του «Παλαιστίνιου εξαδέλφου» (δεύτερου εξαδέλφου, ευτυχώς...) κ.ά.

Είναι αλήθεια ότι το χρέος μας δεν είναι βιώσιμο και, συνεπώς, στο απώτερο μέλλον κάποιου είδους πολιτική διευθέτηση είναι λογικό να υπάρξει. Κάτι τέτοιο όμως θα γίνει στο μέλλον και προϋποθέτει απαραιτήτως τη στενή συνεργασία μας με τους εταίρους-δανειστές στην Ευρώπη για τις μεταρρυθμίσεις, δηλαδή για τις αλλαγές στη δομή του κράτους και στη λειτουργία της αγοράς ώστε να πάψουμε να παράγουμε ελλείμματα.
Δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί με «εφόδους στον ουρανό», δηλαδή με τσαμπουκάδες σαν αυτούς που επιχειρήθηκαν την Παρασκευή και οδηγούν στην απομόνωση ή αλλού που είναι ακόμη χειρότερα.

Αυτό που διακυβεύεται στην αναμέτρηση είναι η θέση μας στην Ευρώπη συνολικά:

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΣΑΜΠΟΥΚΑΛΕΜΕΝΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Προσγείωση στην πραγματικότητα

Του ΤΑΣΟΥ ΤΕΛΛΟΓΛΟΥ

Με τη συνέντευξη του Βαρουφάκη στο BBC, αλλά -κυρίως- με το άρθρο του Τσίπρα στο Μπλούμπεργκ, η κυβέρνηση ξεκαθάρισε ορισμένα πράγματα: 

Tα χρέη σε ΔΝΤ και ΕΚΤ θα πληρωθούν στο ακέραιο.  

Αυτή δεν ήταν η μέχρι σήμερα θέση του ΣΥΡΙΖΑ. Θυμίζω τη θέση του Γιάνη Βαρουφάκη για τα ομόλογα προς την ΕΚΤ που λήγουν το καλοκαίρι. Η διόρθωση αυτή είναι σωστή, καθώς τα χρέη προς το μεν ΔΝΤ θεωρούνται νομικά σούπερ senior και προηγούνται κάθε άλλου, ενώ το χρέος προς την ΕΚΤ είναι πολύ μικρό για τη ζημιά που θα σου κάνει όταν η ΕΚΤ στηρίζει τη ρευστότητα των τραπεζών σου και αλλάζει τους όρους χρηματοδότησης της πραγματικής οικονομίας στην Ευρώπη.

Σύμφωνα με το open Europe, μια βρετανική δεξαμενή σκέψης, σήμερα η δομή του ελληνικού χρέους είναι η ακόλουθη: το 60% κατέχει η ευρωζώνη, το 10% (32 δισ.) το ΔΝΤ, το 6% (25 δισ.) η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το 3% ελληνικές τράπεζες, το 1% ξένες τράπεζες, άλλο 1% η Τράπεζα της Ελλάδος, το 15% αφορά άλλα ομόλογα και το 3% άλλα δάνεια. Θυμίζω ότι η εισήγηση του ισπανού εισαγγελέα για την ποσοτική χαλάρωση έθεσε ως όρο να συνεχίζει να αγοράζει η ΕΚΤ ομόλογα χωρών στην ονομαστική τους αξία ενώ η σημερινή κυβέρνηση ξεκαθάρισε ότι όλοι οι ιδιώτες θα πληρωθούν κανονικά. Έτσι λοιπόν μένει το λεγόμενο διακρατικό μέρος του χρέους.

Για την ουσία: στα 323 δισ. ευρώ, αυτό το κομμάτι είναι 190 δισ. και έχει δοθεί μέσω του μηχανισμού διάσωσης. Τα επιτόκια είναι πολύ χαμηλά και οι πληρωμές αρχίζουν την ερχόμενη δεκαετία. Έχουμε τρεις δεκαετίες χρόνο να το αποπληρώσουμε. Όμως για να φαίνεται βιώσιμο, έχουν συμφωνηθεί πολύ υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα. 

Γιατί όμως να βάλουμε τώρα προτεραιότητα το χρέος; 

 Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει διότι επηρεάζει συνολικά την αναπτυξιακή δυνατότητα της χώρας αποτρέποντας άμεσες ξένες επενδύσεις.

Για τον τρόπο: ο ΣΥΡΙΖΑ μιλάει για μια ευρωπαϊκή διάσκεψη για το χρέος. Αυτή έγινε το 1953 στη Μεγάλη Βρετανία για τα χρέη της ηττημένης Γερμανίας ώστε να μην επαναληφθεί το κακό προηγούμενο του καθεστώτος των Βερσαλλιών. Και τότε οι δανειστές της έκαναν λάθος κατεβάζοντας το ποσοστό που θα έπρεπε να τους αποπληρώσει στο 25% του ΑΕΠ. Όμως αυτές οι συνομιλίες έγιναν σε άλλο περιβάλλον χωρίς να μαθαίνει κανείς το παραμικρό μέχρι τη λήξη τους. Σε ένα περιβάλλον που δεν υπήρχαν οι αγορές σε real time όπως υπάρχουν σήμερα. Το σημαντικότερο, οι συνομιλίες αυτές προϋπέθεταν κοινή προσέγγιση δανειστή-δανειζόμενου, που ξεκινούσαν από την εκτίμηση ότι έχουν τα ίδια συμφέροντα. Δεν έγιναν με αντιπαράθεση και, πολύ περισσότερο, δημόσια.

Συμπέρασμα: 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΣΑΜΠΟΥΚΑΛΕΜΕΝΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Το ενδεχόμενο «ατυχήματος» στις σχέσεις Ελλάδας - Ευρωζώνης παίζεται τα επόμενα 24ωρα

Του Γ. Αγγέλη

Το ενδεχόμενο «ατυχήματος» στις σχέσεις Ελλάδας - Ευρωζώνης παίζεται τα επόμενα 24ωρα σύμφωνα με καλά ενημερωμένες διπλωματικές πηγές προσκείμενες σε ευρωπαϊκή εκτός ευρωζώνης πρεσβεία στην Αθήνα.

Η περιπετειώδης συνάντηση Βαρουφάκη - Dijsselbloem φαίνεται να έπεισε -σύμφωνα με τους  ίδιους κύκλους- και τις δύο πλευρές, ότι η άσκηση ασφυκτικής πίεσης θα συνεχίσει και από τις δύο πλευρές με σημείο αμφισβήτησης αλλά και... επιβολής, την παρουσία της τρόικα στις διαπραγματεύσεις τις επόμενες εβδομάδες.

Το επίπεδο pressing από την ευρωπαϊκή πλευρά αναμένεται μάλιστα να αυξηθεί από σήμερα  Δευτέρα, «ανεξαρτήτως των αποτελεσμάτων των συναντήσεων που θα έχει μέχρι τότε ο έλληνας Υπ. Οικονομικών κ. Βαρουφάκης με ομολόγους του και παράγοντες της Ευρωζώνης» τόσο από την πλευρά του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, όσο και από την πλευρά της ΕΚΤ.

Στο πλαίσιο αυτό άλλωστε υπήρξαν πληροφορίες που φέρουν παράγοντες του Eurogroup να εξετάζουν το ενδεχόμενο έκτακτης συνάντησης του Συμβουλίου πριν από την επόμενη Τετάρτη, ημέρα που θα πρέπει να ανανεωθεί από την ΕΚΤ η χρήση του ELA για τις ελληνικές συστημικές τράπεζες.

Χαρακτηριστικό της έντασης αλλά και της πυκνότητας των γεγονότων και των επαφών που βρίσκονται σε εξέλιξη είναι ότι από την μία πλευρά οι υπηρεσιακοί παράγοντες του EWG που προετοιμάζει τις συναντήσεις του Eurogroup δηλώνουν ότι δεν γνωρίζουν ή δεν είναι ενήμεροι για το ενδεχόμενο έκτακτης συνάντησης του Eurogroup, αλλά την ίδια στιγμή μέλη του Συμβουλίου αφήνουν σε διπλωματικό επίπεδο ανοικτό το ενδεχόμενο μιας τέτοιας έκτακτης συνάντησης στην οποία ο έλληνας Υπ. Οικονομικών θα τεθεί προς διλημμάτων διαφορετικών από εκείνα που έθεσε ο ίδιος στον κ. Dijsselbloem στην Αθήνα.

Ενδεικτική των σημείων στα οποία θα συγκεντρωθεί η πίεση τις επόμενες ημέρες θα είναι η αναμενόμενη παρέμβαση του κ. Juncker για τον οποίο επιφυλάσσεται -λόγω της εμπειρίας του- ιδιαίτερος ρόλος την επόμενη εβδομάδα.

Από την πλευρά της Αθήνας και του επιτελείου του κ. Τσίπρα τόσο στις τηλεφωνικές επαφές που έγιναν μετά το τέλος της συνάντησης Βαρουφάκη – Dijsselbloem, όσο και στην ενημέρωση των διπλωματικών κύκλων, τονίζεται με ιδιαίτερη έμφαση ότι δεν πρόκειται να υπάρξουν μονομερείς ενέργειες που θα αφορούσαν την αθέτηση υποχρεώσεων (αποπληρωμή) προς την ΕΚΤ και το ΔΝΤ. Η επισήμανση αυτή από την πλευρά Τσίπρα έχει σκοπό να πείσει την άλλη πλευρά ότι η Αθήνα δεν έχει σκοπό να οδηγήσει την αντιπαράθεση σε οριστικό σημείο ρήξης, καθώς η αθέτηση πληρωμών σε ΕΚΤ  και ΔΝΤ θα ισοδυναμούσε με άμεση αμφισβήτηση της ευρωπαϊκής σχέσης.

Ταυτόχρονα όμως υπάρχει επίσης επιμονή στην μη αποδοχή της τρόικα ως ενδιάμεσο φορέα συνεννόησης και αποφάσεων στις σχέσεις με την Ευρωζώνη.

Με πολύ προσοχή και επιμονή επίσης εντοπίζεται ως βασικό στοιχείο των θέσεων της νέας κυβέρνησης η πίεση για αναπροσαρμογή της δέσμευσης για πρωτογενή πλεονάσματα σε αποδοχή στόχων ισοσκελισμένων προϋπολογισμών.

Καλά πληροφορημένες πληγές αναφέρουν ότι το στοιχείο αυτό πέραν του ότι ακυρώνει τις μεγάλες διαφορές ως προς το δημοσιονομικό κενό, επιχειρεί να μετατοπίσει την συζήτηση σε ένα σημείο το οποίο σιωπηρά αντιμετωπίζεται θετικά και από την πλευρά του ΔΝΤ εδώ και ένα περίπου χρόνο. Δυσκολεύει όμως ταυτόχρονα την συζήτηση για την βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους με το οποίο έχει δεσμευτεί η ευρωπαϊκή πλευρά έναντι του ΔΝΤ τον Νοέμβριο του 2012.

Ως απάντηση μάλιστα στην στόχευση αυτή και μήνυμα προς την Αθήνα και τον κ. Τσίπρα ερμηνεύονται οι επανειλημμένες αναφορές της γερμανικής πλευράς και της κας Merkel ειδικά, ότι δεν μπορεί να υπάρξει νέο «κούρεμα» στο ελληνικό χρέος για να εξασφαλισθεί η βιωσιμότητά του...

Μία πλευρά αυτής της διελκυστίνδας που αναμένεται να γίνει περισσότερη φανερή τις επόμενες ημέρες έχει να κάνει με την παρέμβαση της Ουάσιγκτον.

Όπως το 2010 και το 2012 η εμπλοκή της αναμένεται να είναι επίσης σημαντική καθώς οι μέχρι σήμερα επίσημες δηλώσεις δείχνουν μεγάλη φροντίδα στο να διασφαλισθούν προϋποθέσεις που θα επιτρέψουν να αποφευχθούν «ατυχήματα» στην Ευρωζώνη με αφορμή την Ελλάδα που θα μπορούσαν να επηρεάσουν αρνητικά, όπως έγινε το 2010, τον σχεδιασμό της νομισματικής πολιτικής στις ΗΠΑ.

Αξιοσημείωτο πάντως είναι ότι οι παρερμηνείες από την ελληνική πλευρά για τι μπορεί να σημαίνει αμερικανική παρέμβαση για το θέμα αυτό στην Ευρωζώνη δεν φαίνεται να… λείπουν.

Σε κάθε περίπτωση η επόμενη εβδομάδα και δει τα 24ωρα που θα προηγηθούν της ανανέωσης του ELA για τις ελληνικές τράπεζες την επόμενη Τετάρτη, θα γνωρίσουν νέα ρεκόρ έντασης και τριγμών στις σχέσεις της ελληνικής κυβέρνησης με την Ευρωζώνη.

"Επίγεια σοφία"

Μερικοί άνθρωποι αγαπούν τόσο την κακοτυχία, που πηγαίνουν τρέχοντας προς αυτήν.

Douglas Jerrold,  Άγγλος δημοσιογράφος


Το να διακινδυνεύεις πολλά για να κερδίσεις πολλά, είναι περισσότερο πλεονεξία παρά σοφία.

William Penn,  Αμερικανός, ιδρυτής της Πενσυλβανίας


Όποιος πηδάει πολλά παλούκια, στο τέλος κάποιο θα του μπει στον κώλο.
Ελληνική παροιμία

Σαν σήμερα (2/2/ΧΧΧΧ)

1795: Ο γάλλος σεφ Νικολά Απέρ ανακαλύπτει την κονσερβοποίηση ως μέθοδο διατήρησης των τροφών

1828: Ιδρύεται η «Εθνική Χρηματιστική Τράπεζα» από τον Ιωαννη Καποδίστρια

2006: Αποκαλύπτεται το σκάνδαλο παρακολούθησης των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων του πρωθυπουργού και στελεχών της κυβέρνησης

1853: Γεννήθηκε ο σατιρικός ποιητής Γεώργιος Σουρής

1950: Πεθαίνει ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρής, από τους σημαντικότερους μαθηματικούς του κόσμου 




 

 

2014: Εντοπίζεται νεκρός στο διαμέρισμά του στη Νέα Υόρκη από υπερβολική δόση ναρκωτικών ο βραβευμένος ηθοποιός Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν

ΚΟΙΝΩΝΙΑ και ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Εκτός του φυλαρχικού κομματικού βούρκου

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ

«Τι έκανε ο Πόε τις ημέρες που θεωρούνται χαμένες στη Βαλτιμόρη; Η πιο κοινά αποδεκτή θεωρία είναι ότι χρησιμοποιήθηκε ως ‘υποχείριο’ για εκλογικούς σκοπούς, ότι μεταμφιεζόταν με τα ρούχα άλλων ώστε να μπορεί να ψηφίζει περισσότερο από μία φορά για έναν συγκεκριμένο υποψήφιο. Αυτοί οι ψεύτικοι ψηφοφόροι κρατούνταν σε ‘κλουβιά’ ή πανδοχεία όπου τους πότιζαν με αλκοόλ. Έγινε επίσης γνωστό ότι το όνομα ‘Ρέυνολντς’ που επαναλάμβανε ο Πόε στο τελευταίο του παραλήρημά ήταν το επώνυμο ενός από τους εκλογικούς αντιπροσώπους στην ταβέρνα του Ράιαν». 

Peter Ackroyd, «Πόε – μια σύντομη ζωή», εκδόσεις Πατάκη, σελ. 15-16

Ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε έζησε λίγο ως άνθρωπος και θα ζει για πάντα ως συγγραφέας, αλλόκοσμος χαρτογράφος ονειρότοπων, λάτρης του ωραίου και υπηρέτης του θανάτου. Η κατανόησή του για τον ελληνικό και ρωμαϊκό κόσμο είχε τόσο βάθος όσο και η αγάπη του για όσα στο επιστητό έχουν ουσία. Αυτή η διαλεχτή προσωπικότητα βρέθηκε σ’ ένα απερίγραπτο χάλι σε μια ταβέρνα στις 3 Οκτωβρίου 1849. Φορούσε ρούχα ετερόκλητα, που δεν του ταίριαζαν. Ήταν σκνίπα στο μεθύσι. Ετάφη πέντε μέρες έπειτα από την «απαγκίστρωσή» του από το εκλογικό καταγώγιο με τα «κλουβιά», όπου κρατούσαν οι απέθαντοι παλαιοκομματικοί τους σαρωμένους από την κατάχρηση αλκοόλ... κατά συρροή ψηφοφόρους τους. Με νοθευμένα ποτά εξασφάλιζαν την εκλογική νοθεία. Σαν ζώα τους είχαν τους ψηφοφόρους – και τον Πόε μαζί. Μαντρωμένους, εξευτελισμένους, μεθυσμένους, να ικετεύουν για λίγα χρήματα για να βρουν μια στέγη για το βράδυ. 

Υπενθυμίζεται ότι ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε, είναι ο ιδρυτής του «αστυνομικού μυθιστορήματος», ο πατέρας των ιστοριών μυστηρίου και γοτθικού τρόμου και ο ποιητής που έδωσε στην ανθρωπότητα το «Κοράκι», στο οποίο πρωταγωνιστεί το προαναφερθέν πτηνό και στο σκηνικό του το αντικείμενο που δεσπόζει είναι μια προτομή της θεάς Αθηνάς. Αυτό το φαινόμενο, στην κηδεία του οποίου παρευρέθησαν μόνο τέσσερα άτομα, τον Φεβρουάριο του 1826, στα δεκαεπτά του χρόνια γράφτηκε στο νέο πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια στο Σάρλοτσβιλ, που μόλις είχε συμπληρώσει εννέα χρόνια λειτουργίας. Ο ιδρυτής του ακόμα και σήμερα, στις συνειδήσεις των Αμερικανών κατέχει τη θέση ενός «ημιθέου». Ήταν ο Τόμας Τζέφερσον.

Χοιροστάσιο

Και ολόκληρος Πόε, με τόσο νου, τόση έμπνευση, αξία και ταλέντο, να καταντά κάτι λιγότερο από κομματόσκυλο;
  

Να σέρνεται στον βούρκο μαζί με τους απόκληρους της αμερικάνικης κοινωνίας ξεπουλώντας την αξιοπρέπεια και την ψήφο του;  

Κι αυτό σε μια νέα γη, της οποίας το σύστημα πρόλαβε να σαπίσει τόσο πολύ και τόσο γρήγορα;  

Οι απαντήσεις, δυστυχώς, είναι καταφατικές – εκτός από αυτήν στην τελευταία ερώτηση.  

Οι ΗΠΑ πρόλαβαν και απαλλάχτηκαν από τις ευρωπαϊκές αυταπάτες σχετικά γρήγορα. Άλλαξαν το σύστημά τους, κυρίως μέσω των πολέμων, της διάχυσης της ιδεολογίας του «αμερικάνικου ονείρου» σε μεγάλες μάζες καθώς και της επιθετικής οικονομίας τους και κατορθώνουν ακόμα και σήμερα έχουν πολλή περισσότερη δημοκρατία απ’ όση το σύνολο της Ευρώπης μπορεί να φανταστεί.

Το παράδειγμα του Πόε μόνο φρίκη μπορεί να γεννήσει στο νου και στην καρδιά κάθε ανθρώπου, που είναι σε θέση να υποθέσει πόσο εύκολα δύναται να ακολουθηθεί η πτωτική πορεία του διάσημου δημιουργού από άλλους, αφελέστερους, βουλημικότερους, αδαείς, πιο «συνηθισμένους» ανθρώπους.

Το σύστημα της αδιάκριτης συλλογής ψήφων, πάση θυσία, παντί τρόπω, από έναν ανθρώπινο χυλό προβληματικό και διαλυμένο, αμόρφωτο και απελπισμένο, δεν μπορεί να φέρει οτιδήποτε καλό στην ανθρωπότητα ολόκληρη και στα έθνη ξεχωριστά. 

Η έλλειψη Παιδείας είναι η σημαντικότερη ασφαλιστική δικλείδα για όσους σφετερίζονται την εξουσία είτε επειδή διαθέτουν το κατάλληλο... DNA είτε διότι στάθηκαν αρκετά αδίστακτοι για να αποσπάσουν ένα κομμάτι από τη διαθέσιμη πολιτική ισχύ.  

Ειδικά στην πατρίδα μας, που υποφέρει πάρα πολύ συχνά από την χειραγώγηση που ασκούν στο απαίδευτο πλήθος επιτήδειοι δημαγωγοί και ιδιοκτήτες τίτλων ευγενείας (δηλαδή «μεγάλων» επιθέτων), η απόδραση από αυτό το χοιροστάσιο πρέπει να θεωρείται απόλυτη προτεραιότητα. 

ΚΟΙΝΩΝΙΑ και ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Οι ξυρισμένοι και οι μαλλιάδες

Του ΗΛΙΑ ΜΑΓΚΛΙΝΗ

Το ενδυματολογικό στυλ της νέας κυβέρνησης κατά την τελετή ορκωμοσίας σχολιάστηκε πολύ. Κανένας όμως δεν ασχολήθηκε με τις κομμώσεις. Στο ίδιο ελαφρύ πνεύμα, θα μιλήσω μόνο για τους άνδρες.
 

Θυμάμαι την πρώτη επίσημη φωτογράφιση της κυβέρνησης Παπανδρέου, το 1981: τα μουστάκια, τα γένια και τα μούσια των μελών της είχαν σχολιαστεί όσο και την περασμένη Τρίτη τα τζιν, τα μπουφανάκια, η απουσία γραβάτας. 


Ομως τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ δεν επιβεβαιώνουν την παράδοση –ή το κλισέ– που θέλει τον αριστερό να έχει μακριά μαλλιά και γένια, ενώ τον δεξιό κοντά μαλλιά και κόντρα ξύρισμα. Το 1969, στην Αμερική, είχε εκδοθεί ένα δοκίμιο με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Κοινωνική κόμη». Ο συγγραφέας του, ο Σ. Ντ. Χάλπικ, ισχυριζόταν ότι τα μακριά μαλλιά σημαίνουν ότι κάποιος βρίσκεται εκτός κοινωνίας, ενώ τα κοντά εντός αυτής. Το βιβλίο κυκλοφόρησε σε μια χρονιά κατά την οποία το κοντό ανδρικό μαλλί είχε αντικατασταθεί από τη... «μαλλούρα» και το καθαρό μάγουλο από τα χίπικα γένια.
 

Ισως είναι δύσκολο να το αντιληφθούμε εμείς σήμερα, που τίποτα δεν μας ταράζει και τίποτα δεν μας εκπλήσσει, αλλά κατά τη δεκαετία του ’60 το να αφήσει ένας άνδρας μακριά μαλλιά ήταν πολιτική πράξη. Δεν είχε μόνο να κάνει με το πνεύμα αμφισβήτησης της εποχής, με τη ψυχεδέλεια και το ροκ, αλλά και με τη σεξουαλική επανάσταση: η στερεοτυπική εικόνα του σκληροτράχηλου αρσενικού με το κοντοκουρεμένο μαλλί έμοιαζε να μπαίνει στο περίφημο χρονοντούλαπο της Ιστορίας.
 


Σήμερα, με εξαίρεση την αλογοουρά του κ. Κουράκη και ορισμένες αξυρισιές (Ν. Παππάς, Γαβριήλ Σακελλαρίδης), η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν επιβεβαιώνει το παλιό κλισέ. 

Πάνω απ’ όλα, ο αρχηγός της: 

KOINΩΝΙΑ και ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Υπάρχει καλή και κακή εξουσία;

Του ΠΕΡΙΚΛΗ ΚΟΡΟΒΕΣΗ

(...) Στους επαγγελματίες ποδοσφαιριστές το χρώμα της φανέλας δεν έχει πια καμία σημασία. Το χρήμα μετράει. Οποιος δίνει περισσότερα κερδίζει τους καλύτερους.  

Με τους επαγγελματίες πολιτικούς τι γίνεται; 

Ξέρουμε πως υπάρχουν εξαγορές, αποστασίες, μίζες και διαφθορά. Αλλά δεν έχω υπόψη μου κάποιον από τα κόμματα της εξουσίας που απευθύνθηκε σε ένα λαμπρό αστέρι της Αριστεράς και να κάνει μαζί του ένα ποδοσφαιρικό ντιλ. Ισως γιατί δεν χρειάζεται. 

Πολλοί πολιτικοί της Αριστεράς που ανήκουν στο star system, προσχωρούν από μόνοι τους στα κόμματα εξουσίας. Και όντως η ροή των επαγγελματιών της Αριστεράς προς τα δεξιά δεν συγκρίνεται με το αντίστροφο ρεύμα, που είναι πενιχρό έως ανύπαρκτο.  

Θα είχε ενδιαφέρον κάποιος από τους νέους ιστορικούς να καταπιανόταν με αυτό το θέμα και να μας έδινε μια «Εγκυκλοπαίδεια των μεταγραφών των πολιτικών» από την ίδρυση του ελληνικού κράτους.  

Τότε ίσως καταλήγαμε στο συμπέρασμα πως στη χώρα μας δεν υπάρχουν ιδεολογίες, αλλά διάφορες ποικιλίες της δημαγωγίας.

Ομως μέχρι τότε ας θυμηθούμε μερικές εντυπωσιακές περιπτώσεις αλλαγής στρατοπέδου τόσο στα καθ’ ημάς όσο και στο εξωτερικό. Βλέπετε, το σπορ είναι διεθνές.  

Ο Μιχάλης Τατασόπουλος ήταν κορυφαίο στέλεχος του ΚΚΕ, βασικός συντάκτης του «Ριζοσπάστη» και γραμματέας της «Εργατικής Βοήθειας», μιας οργάνωσης αλληλεγγύης που είχε ιδρύσει το ΚΚΕ για τους διωκόμενους αγωνιστές, η οποία έσωσε τις ζωές πολλών κρατουμένων. Το στέλεχος του ΚΚΕ πλήρωσε με φυλακές και εξορίες τη δράση του και έγινε ένα ίνδαλμα. Η δικτατορία του Μεταξά τον βρίσκει εξόριστο στη Γαύδο, όπου και υπογράφει δύο δηλώσεις μετανοίας. Μέχρι εδώ όλα εξηγήσιμα. Αυτό που παραμένει μυστήριο είναι πώς βρέθηκε δεξί χέρι του Μανιαδάκη, του πιο απηνούς διώκτη των κομμουνιστών, με βασανιστήρια, εξορίες, φυλακίσεις.

Μπαίνει στην ηγεσία του ΚΚΕ που έφτιαξε ο Μανιαδάκης. Αυτό το μεταξικό ΚΚΕ ήταν πιο αποτελεσματικό από την Ασφάλεια. Οι εναπομείναντες κομμουνιστές που ήθελαν να έρθουν σε επαφή με το κόμμα τους, την άλλη μέρα βρίσκονταν στα σίδερα. Ο Τατασόπουλος εξαφανίστηκε χωρίς να αφήσει ίχνη. Κατά μια ανεπιβεαίωτη εκδοχή, ακολούθησε τον Μανιαδάκη στην εθελοντική εξορία του στη Λατινική Αμερική και μοιράστηκε μαζί του ένα βαλιτσάκι χρυσές λίρες. Ο Μανιαδάκης επανήλθε στη δημοσιότητα ως βουλευτής της ΕΡΕ του Κ. Καραμανλή και έγινε από τους ιδεολόγους της παράταξης.

Πάμε τώρα να δούμε και τι γίνεται στην Ευρώπη: 

Ενας νεαρός και μαχητικός δικηγόρος, ο Χορστ Μάλερ, αναλαμβάνει να υπερασπιστεί μια δύσκολη υπόθεση, αυτή της RAF (Φράξια Κόκκινος Στρατός). Πείθεται για την ορθότητα των απόψεων και τη δράση της οργάνωσης και γίνεται δραστήριο μέλος, αφού πρώτα εκπαιδεύτηκε στην ένοπλη πάλη και έγινε θιασώτης της τυφλής βίας, δημιουργώντας προβλήματα στους συντρόφους του. Συλλαμβάνεται και καταδικάζεται σε 14 χρόνια φυλακή. Και εκτίει τα δέκα. Με την αποφυλάκισή του άρχισε να περισυλλογίζεται για την επανάσταση. Και κατέληξε πως η μόνη πραγματική επανάσταση είναι αυτή του Χίτλερ. Σήμερα είναι ένας από τους ηγέτες των πιο ακραίων ναζιστών της Γερμανίας.

Στη Γαλλία, τη δεκαετία του είκοσι, ένας νεαρός εργάτης, ο Ζακ Ντοντιό, αναδεικνύεται από μικρή ηλικία (στα 26 του χρόνια βουλευτής) σε μεγάλη ηγετική φυσιογνωμία του ΚΚΓ. Ξεχωριστός ρήτορας, αγωνιστής στους δρόμους και όχι της γραφειοκρατικής καμαρίλας, ένθερμος αντιιμπεριαλιστής και αποφασισμένος αντιφασίστας, γίνεται ιδιαίτερα αγαπητός (μέχρι και αφίσες τον έκαναν). Εκλέγεται πάντα χωρίς πρόβλημα και γίνεται δήμαρχος στο Σεν- Ντενί, σε μια εποχή που το ΚΚΓ δεν τα πήγαινε καλά με τις εκλογές. Και ήταν φαβορί για γραμματέας του κόμματος. Αλλά η Μόσχα δεν τον ήθελε και στη θέση του διόρισε τον Μορίς Τορέζ. Το 1934 τον διαγράφουν από το κόμμα με την κατηγορία της προδοσίας. Συνεχίζει τη δράση του, αλλά με επικίνδυνα ανοίγματα, ασπαζόμενος τη θεωρία «ούτε Αριστερά ούτε Δεξιά», που αυτό στην πράξη σημαίνει πως μπαίνει κανείς στον προθάλαμο του φασισμού. Και έτσι υποστηρίζει την υποψηφιότητα του Μαρσέλ Κασέν για τη Γερουσία, που έγινε μετά πρωθυπουργός στη δωσιλογική κυβέρνηση του Βισί. Στο πλαίσιο της αναζήτησης του καινούργιου και του άφθαρτου από τον παλαιοκομματισμό, συνδέεται με επιφανείς φασίστες της Γαλλίας και από τους σημαντικούς θεωρητικούς του κινήματος, τους Ρομπέρ Μπραζιλάς και Σαρλ Μοράν, και καταλήγουν όλοι τους ένθερμοι υποστηρικτές της κυβέρνησης του Βισί και διαπρεπείς συνεργάτες των ναζί. Ο Ντοντιό το προχώρησε περισσότερο. Φόρεσε γερμανική στολή και πολέμησε στο Ανατολικό Μέτωπο. Και όλα αυτά στο όνομα της Γαλλίας και του έθνους.

Πώς κανείς μπορεί να τα εξηγήσει όλα αυτά, που δεν είναι μεμονωμένα φαινόμενα και ούτε αποτελούν εξαιρέσεις;  

Οσο και να φανεί απλοϊκό, το δικό μου συμπέρασμα είναι: 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Πάλι θα μας σώσει το «ξανθό γένος»;

Aπό το ANTINEWS

Για άλλη μια φορά κάποιοι στην Ελλάδα περιμένουν να μας σώσει το «ξανθό γένος». Και για άλλη μια φορά κάποιοι άφρονες πολιτικοί, με μηδενική εμπειρία στη διπλωματία, θέτουν σε κίνδυνο τη χώρα βάζοντάς την ανάμεσα στις αμερικανικές και ρωσικές μυλόπετρες.
 

Η κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή έδειξε το στίγμα της. Αντί να κρατήσει μια τακτική ισορροπιών και να μην εμπλακεί στο πόλεμο των βουβαλιών αποφάσισε να το παίξει… βατράχι. Με αφορμή την υπόθεση της Ουκρανίας, η κυβέρνηση Τσίπρα αποφάσισε να ξεκινήσει λεονταρισμούς που κανείς δεν ξέρει που θα βγάλουν.

Κάποιοι, εμφορούμενοι από φιλορωσικές απόψεις, στρέφονται προς τον Πούτιν αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις που μπορεί να κρύβει κάτι τέτοιο στις σχέσεις μας με την ΕΕ και την Ουάσιγκτον. 


Και σα να μην έφτανε αυτό. Κάποιοι τσιμπάνε και με το τυράκι που τους ρίχνει η Ρωσία και δεν βλέπουν τη φάκα. Βγήκε ο Ρώσος υπουργός Οικονομικών τις προάλλες και είπε ότι η Αθήνα δεν έχει ζητήσει οικονομική βοήθεια, όμως, αν το κάνει τότε θα το εξετάσουν. Άφησε δηλαδή να εννοηθεί ότι μπορεί να μας δώσουν… λεφτά. Ποιοι, οι Ρώσοι που αυτή την περίοδο δεν έχουν μαντήλι για να κλάψουν. 


Μόλις προχθές η Ρωσία βγήκε να δανειστεί πάνω από 2 δις ρούβλια. Μη φανταστείτε κανένα ιλιγγιώδες ποσό. 35 εκατ. ευρώ ήταν όλα κι όλα και τελικά η Μόσχα κατάφερε να πάρει μόλις τα μισά. Η οικονομία της καταρρέει, το νόμισμα βρίσκεται στα Τάρταρα, παρά τις κινήσεις στήριξης από την Κεντρική Τράπεζα και φυσικά το πετρέλαιο συνεχίζει να είναι χαμηλά. 


Οι δυσκολίες στην πραγματική οικονομία της Ρωσίας είναι ήδη εμφανείς και οι πρώτες ελλείψεις στα σούπερ μάρκετ έχουν σημειωθεί. 


Κανείς δε λέει ότι μπορεί να διαλυθεί εντελώς η οικονομία τους. Άλλωστε με μια ξαφνική άνοδο του πετρελαίου θα πάρουν πάλι τα πάνω τους. Άλλωστε, μαύρος χρυσός, αέριο και λοιπές εξαγωγές είναι τα βασικά στηρίγματα των Ρώσων και αυτά δεν πρόκειται να εκλείψουν.


Όμως, πώς αυτή τη στιγμή κάποιοι περιμένουν το «ξανθό γένος» να μας σώσει από τους κακούς Ευρωπαίους και Αμερικανούς; 


Όταν πριν από 2 χρόνια η ρωσική οικονομία ήταν σε άνθηση, μας είχαν αδειάσει κανονικά. Δεν έβαλαν ούτε ρούβλι για να σώσουν την ομόθρησκη Ελλάδα, την εγκατέλειψαν στο έλεος της Μέρκελ κι εμείς εδώ αναρωτιόμαστε γιατί μας το κάνουν αυτό. Θα θυμάστε τα σούρτα φέρτα του επικεφαλής της Gasprom Αλ. Μίλερ στο Μαξίμου. Τις προσπάθειες της κυβέρνησης να πειστούν να αγοράσουν τη ΔΕΠΑ ή να συμμετάσχουν σε άλλες αποκρατικοποιήσεις. Οι Ρώσοι την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια και το μόνο που βλέπαμε τόσο καιρό ήταν τα ρούβλια των νεόπλουτων τουριστών στη Μύκονο, άντε και τα λεφτά του Ριμπολόβλεφ που αγόρασε τον Σκορπιό. 


Τόσες και τόσες φορές έχουμε αναφερθεί στις απογοητεύσεις που έχουν προσφέρει στην Ελλάδα οι Ρώσοι. Κι όμως, πολλές φορές εμείς οι Έλληνες την πατήσαμε περιμένοντας τους σωτήρες να έρθουν από το Βορρά, εφησυχάζαμε, χαλούσαμε τις σχέσεις με τους υπολοίπους και στο τέλος τρώγαμε την κρυάδα. 


Η νέα κυβέρνηση, εκτός από τον κίνδυνο που βάζει την οικονομία, παίζει επικίνδυνα παιχνίδια και τη διπλωματία. Ο κ. Κοτζιάς δεν ξεκίνησε καθόλου καλά και ορισμένοι κύκλοι του ΣΥΡΙΖΑ είναι ακόμη προσκολλημένοι στο άρμα της Ρωσίας λόγω… Στάλιν.


Βεβαίως δεν σωθήκαμε ούτε από Ευρωπαίους, ούτε από Αμερικανούς. Όμως, η τακτική των ισορροπιών και ίσων αποστάσεων πρέπει να είναι η βασική γραμμή της εξωτερικής πολιτικής μιας μικρής χώρας όπως η Ελλάδα με πολύ σοβαρά προβλήματα. 


Εδώ και χρόνια αποφασίσαμε ότι ανήκουμε στη Δύση, ότι είμαστε μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας. Και ταυτόχρονα διατηρούμε καλές σχέσεις με τη Ρωσία του Πούτιν. Πώς λοιπόν κάποιοι προσπαθούν να βάλουν σε περιπέτειες τη χώρα σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή; 


Είναι μέρος του σχεδίου τους που λέει ότι θα συγκρουστούμε με τους Ευρωπαίους, θα γυρίσουμε στη δραχμή και θα μας στηρίξουν οι Ρώσοι με ρούβλια;  

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Το ρήγμα της Ανατολίας

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

Επεισόδιο Α΄ (γνωστό από τα μαθητικά θρανία ως Ορλωφικά). Το επεισόδιο διαδραματίζεται το 1770 και πρωταγωνιστούν η Μεγάλη Αικατερίνη, οι αδελφοί Ορλώφ και Ελληνες της Πελοποννήσου. Με την παρότρυνση των πρώτων οι δεύτεροι εξεγείρονται κατά των Οθωμανών όταν ο ρωσικός στόλος αποβιβάζει στρατεύματα στη νότια Πελοπόννησο. Γίνονται μάχες στην Κορώνη, στο Ναυαρίνο, στην Τριπολιτσά – τα υπόλοιπα τοπωνύμια παραλείπονται χάριν οικονομίας. Η εξέγερση καταστέλλεται. Οι κάτοικοι του Αιγίου σφαγιάζονται και οι Σπέτσες ερημώνονται. Διατάσσεται η γενική σφαγή όλων των Ελλήνων, την οποία αποτρέπει ο Οθωμανός ναύαρχος Χασάν Τζεϊσαρλή με το περίφημο: «Εάν φονευθώσι όλοι οι Ελληνες ποιος θα πληρώνει το χαράτσι». Η λεηλασία της Πελοποννήσου από τους Αλβανούς διαρκεί εννέα χρόνια (χρόνος αμελητέος εάν αναλογισθούμε την αιωνιότητα του ελληνισμού).
 

Επεισόδιο Β΄ (γνωστό από τα μαθητικά χρόνια ως εξέγερση στη Μολδοβλαχία). Το επεισόδιο διαδραματίζεται το 1821. Πρωταγωνιστούν ο τσάρος Αλέξανδρος Α΄, ο πρίγκιπας Αλέξανδρος Υψηλάντης και οι μαχητές του Ιερού Λόχου. Αυτοί οι τελευταίοι με επικεφαλής τον δεύτερο περνούν τον ποταμό Πρού­θο και φτάνουν ώς το Βουκουρέστι με την ελπίδα ότι ο πρώτος, ο τσάρος δηλαδή, δεν θα επιτρέψει στους Οθωμανούς να στείλουν στρατεύματα. Ο τσάρος όχι μόνον δεν κουνάει το δαχτυλάκι του, αλλά καθαιρεί και τον Υψηλάντη. Ο Ιερός Λόχος αποδεκατίζεται στο Δραγατσάνι. (Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία.)
 


Επεισόδιο Γ΄ (όχι και τόσο γνωστό από την Ιστορία που μας δίδασκαν στο σχολείο). Διαδραματίζεται το 1854, την περίοδο του Κριμαϊκού Πολέμου. Η Ρωσία προσπαθεί να βρει διέξοδο για τη Μεσόγειο και προσεταιρίζεται τους χριστιανικούς πληθυσμούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Με την παρότρυνση του βασιλέως Οθωνα, εμπνευσμένου από τον μεγαλοϊδεατισμό του Κωλέττη, γίνονται ξεσηκωμοί στην Ηπειρο και τη Θεσσαλία. Οι Γάλλοι αποβιβάζονται στον Πειραιά και δημιουργούν συνθήκες κατοχής στην Αθήνα. Ξεσπάει επιδημία χολέρας στην πρωτεύουσα με εκατοντάδες θύματα. (Θα μπορούσαν να είναι και χιλιάδες θα μου πείτε.)

 
Υποθέτω ότι άλλοι, οι οποίοι έχουν εντρυφήσει στη σύγχρονη ιστορία μας, θα έχουν να προσθέσουν και άλλα επεισόδια. Από αυτά, όμως, αποδεικνύεται ότι πάντα ήμασταν με τη μεριά των ηττημένων επειδή αποδίδαμε στη Ρωσία προθέσεις που η ίδια δεν είχε. Ή μεταφράζαμε με λάθος τρόπο τα μηνύματά της.
 

Οσο για το αντικαταθλιπτικό, ας θυμίσω ότι: 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Putin προς Κοτζιά: «Μην ακούω για ανθρώπινα δικαιώματα και άλλες αηδίες»! - Τον κάλεσε να επισκεφθεί τη Ρωσία, και να πάνε για κυνήγι γυμνόστηθοι !!!

Στη συνομιλία που είχε ο Ρώσος Πρόεδρος με τον Έλληνα ΥΠΕΞ, μέσω skype, στις Βρυξέλλες, διεμήνυσε πως αν η χώρα μας θέλει την προστασία του, θα πρέπει να εφαρμόσει τους δικούς του κανόνες διακυβέρνησης, όπως όλες οι αποικίες του

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ

Ανοίγοντας τη συζήτηση, ο Βλάντιμιρ Πούτιν, έδωσε συγχαρητήρια στον κ. Κοτζιά για το περίφημο tweet του με τις «ύαινες που γαυγίζουν», και χαριτολογώντας πρόσθεσε ότι και οι ρωσικές αρκούδες μπορούν να γαυγίσουν αρκεί να τις διατάξει εκείνος!

Στη συνέχεια, ο ρώσος πρόεδρος άλλαξε τελείως ύφος και έθεσε μερικούς απλούς όρους – σαν προγραμματική συμφωνία – για την ένταξη στη Ρωσική Αυτοκρατορία.

Σε αυστηρό και ηγετικό τόνο, ο Βλάντιμιρ Πούτιν, υπενθύμισε ότι δεν ανέχεται πρωτοβουλίες και αυτοσχεδιασμούς από τις χώρες που έχει υπο την κηδεμονία του.
 

«Αν επιθυμείτε για ένα γελοίο και ασήμαντο θέμα, όπως τα ανθρώπινα δικαιώματα, να χαλάσουμε την υπέροχη σχέση που πάει να δημιουργηθεί ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Ρωσία, τότε μη με υπολογίζετε», είπε χαρακτηριστικά.

Συγκεκριμένα, ο Βλάντιμιρ Πούτιν ζητάει: 

α) Ένα μικρό σχήμα διοίκησης με επικεφαλής τον ίδιο, τον Σεραφείμ Πειραιώς και ντόπιους ολιγάρχες στους οποίους θα έχουν παραχωρηθεί οι μεγάλες κρατικές εταιρίες, 

β) «Ατυχήματα στους πολιτικούς αντιπάλους και δημοσιογράφους που τον αμφισβητούν 

γ) Μεταφορά της Ζώνης της Παναγίας, από το Άγιο Όρος στο Πατριαρχείο Μόσχας και μόνιμη φύλαξή της εκεί και 

δ) Φυλάκιση μειονοτήτων – και ιδιαίτερα των ομοφυλόφιλων – την ύπαρξη των οποίων ως γνωστόν, έχει κηρύξει παράνομη.

Ο Ρώσος Πρόεδρος, εμφανίστηκε μάλιστα ιδιαίτερα ανήσυχος ώς προς την παραχώρηση ιθαγένειας στα παιδιά των μεταναστών δεύτερης γενιάς. Ζήτησε μάλιστα από τον κ. Κοτζιά, να τον διαβεβαιώσει, ότι τα gay παιδιά θα εξαιρεθούν.

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: GhostBusters με... σφυροδρέπανα

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΑΝΤΖΟΠΟΥΛΟΥ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: To "τελεσίγραφο" των γραφικών!!!

Τoυ ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ

Αν περιμέναμε τη  συνάντηση με τον Γερούν Ντάισελμπλουμ για να ξεκινήσει η επαναδιαπραγμάτευση, μάλλον δεν ξεκίνησε καλά.

 

Εφόσον λοιπόν βαφτίσουμε το χθεσινό περιστατικό διαπραγμάτευση, διαπιστώνουμε τεράστιο πρόβλημα. Πρόβλημα επαφής, μια και οι δυο πλευρές έδειχναν  να υποφέρουν από πολιτικό αυτισμό. 

Προφανώς ο κ. Ντάισελμπλουμ δεν περίμενε να βρει κάποιον του στυλ Χαρδούβελη στην Αθήνα να συνεννοηθεί, ούτε ήταν έτοιμος να κάνει ένα γενναιόδωρο φίλεμα στη νέα κυβέρνηση για την εκλογή της, αλλά έλπιζε να ακούσει κάτι περισσότερο από το προεκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ.

 

Οι δανειστές έχουν από ημέρες εξηγήσει ποιο είναι το πλαίσιό τους. Εξάλλου είναι υπογεγραμμένο από τις προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις.

 

Η νέα κυβέρνηση αποφάσισε να ρίξει στο τραπέζι το τελεσίγραφό της. Οχι Μνημόνιο, όχι πρόγραμμα, όχι τρόικα, σας προτείνουμε το δικό μας πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης και παρακαλούμε τα λεφτά να μας τα στέλνετε τακτικά κάθε 15 μέσω ELA, ενώ για τη διαγραφή του χρέους θα σας πούμε λεπτομέρειες το καλοκαίρι !!!

 

Ηταν προφανές ότι η διαπραγμάτευση δεν ξεκινούσε καλά, μια και εμείς λειτουργούμε υπό την πίεση του χρόνου. Το πρόγραμμα εξασφαλίζει χρηματοδότηση για την Ελλάδα για τις επόμενες 28 ημέρες. Και μέσα σε αυτές είτε θα πρέπει να πείσουμε τους άλλους 18 της Ευρωζώνης, περιλαμβανομένου και του κ. Σόιμπλε, ότι έχουμε εμείς δίκιο, ή θα πρέπει να οδηγηθούμε σε άλλες επιλογές.

 

Σωστά ο κ. Βαρουφάκης είπε στον Ολλανδό πρόεδρο του Eurogroup ότι αυτό που του προτείνει είναι η «πλατφόρμα» που ψήφισε ο ελληνικός λαός. Το 36% του λαού, για να είμαστε ακριβείς, ενώ ξέχασε να του πει ότι υπάρχει και το 80% που θέλει την παραμονή στο ευρώ.

 

Ας ελπίσουμε και πάλι ότι όλο αυτό αποτελεί διαπραγματευτικό ελιγμό της κυβέρνησης και όχι τη στρατηγική της κατά μέτωπον επίθεσης.

 

Για να απειλήσεις με πυρηνική καταστροφή, δεν αρκεί απλώς να πατήσεις ένα κουμπί:  

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Σε ποιους χρωστάει η Ελλάδα | Δείτε το γράφημα του BBC που αναλύει το ελληνικό χρέος

Η συζήτηση για το ελληνικό χρέος και το ενδεχόμενο "κουρεμά" του βρίσκεται στο επίκεντρο των διεθνών μέσων ενημέρωσης.
 


Για αυτό το λόγο το BBC είπε να θυμίσει σε ποιους και πόσο χρωστάει η Ελλάδα. 

 
Σύμφωνα με το γράφημα - που βασίζεται σε στοιχεία από το βρετανικό think tank Open Europe - το χρέος της Ελλάδας φτάνει στο συνολό του τα 323 δισεκατομμύρια ευρώ. 

 
Από αυτά: 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Μεταξύ Σκύλας και Χάρυβδης οι καταθέσεις των Ελλήνων

Των George Hay και Neil Unmack / REUTERS

Τα 25 μέλη του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ θα πρέπει λογικά να βιώνουν ένα δυσάρεστο αίσθημα déjà vu. 

Το 2012 επέτρεψαν στις προβληματικές τράπεζες της Κύπρου να αξιοποιήσουν από τον ELA έκτακτη ρευστότητα που ξεπερνούσε το ήμισυ του ΑΕΠ της χώρας μέσω της Κεντρικής Τράπεζας της χώρας . Αυτό μετέφερε χρονικά το bail-in των κυπριακών τραπεζών, αλλά με υψηλό κόστος. Η τελική διάσωση ήταν πιο επώδυνη όταν κατέστη αναγκαία το 2013.

Ίσως είναι δύσκολο να αποφευχθεί κάτι ανάλογο στην περίπτωση της Ελλάδας

Οι ευρωπαϊκές τράπεζες που υποφέρουν από εκροές καταθέσεων που δεν καλύπτονται από τα αποθέματα ρευστότητας που διαθέτουν έχουν δύο επιλογές για να συνεχίσουν να λειτουργούν.  

Οι τράπεζες που διαθέτουν υψηλής ποιότητας εγγυήσεις μπορούν να τις τοποθετήσουν στην Φρανκφούρτη σε αντάλλαγμα για μετρητά. Αυτές με πάγια χαμηλότερης ποιότητας μπορούν να τα ανταλλάξουν με κεφάλαια του ELA που παρέχει η εθνική κεντρική τράπεζά τους, η οποία θεωρητικά επωμίζεται το αντίστοιχο πιστωτικό ρίσκο. Η Κύπρος εισήγαγε επίσης μία τρίτη, πιο ακραία λύση -κεφαλαιακούς ελέγχους που περιόρισαν τη δυνατότητα των πελατών να αποσύρουν κεφάλαια από τους τραπεζικούς λογαριασμούς και να τα μεταφέρουν εκτός χώρας.

Οι ελληνικές τράπεζες βρίσκονται καθ΄οδόν προς τον ΕLA και η ΕΚΤ έχει δώσει σε πρώτη φάση άδεια στην Τράπεζα της Ελλάδος να παρέχει αυτή τη βοήθεια. Η εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ επιτάχυνε τις εκροές καταθέσεων υπό το φόβο ενός Grexit: μόνο τον Ιανουάριο "αποχώρησαν" από το σύστημα 9 δισ. ευρώ, που αντιστοιχούν στο 5% του ΑΕΠ.

Αν επιταχυνθεί ο ρυθμός των εκροών, η ΕΚΤ θα έχει ένα πρόβλημα. Βραχυπρόθεσμα δεν μπορεί στην πραγματικότητα να κάνει τίποτα άλλο από το να αφήσει τις ελληνικές τράπεζες να λειτουργούν μέσω του ELA. Στα stress test του Οκτωβρίου, ο δικός της ελεγκτικός μηχανισμός διαπίστωσε ότι και οι τέσσερις μεγάλες ελληνικές τράπεζες διαθέτουν επαρκή κεφάλαια. Η αποκοπή τους από τη ρευστότητα θα προκαλούσε λαϊκή οργή στην Ελλάδα όπου το 70% του πληθυσμού θέλει η χώρα να παραμείνει στην Ευρωζώνη. Ο έλεγχος των κεφαλαίων θα μπορούσε να το αλλάξει αυτό.

Οι δημόσιες σχέσεις είναι όμως εξίσου σημαντικές και στη Γερμανία. Όσο πιο κοντά έρχεται η χρήση του ELA από την Ελλάδα στα επίπεδα του 2012, δηλαδή στα 120 δισ. ευρώ, τόσο μεγαλύτερες θα είναι οι δυνάμει απώλειες στο σύστημα πληρωμών της ευρωζώνης αν η χώρα αποχωρήσει από το μπλοκ. Οι απώλειες θα μπορούσαν να περιοριστούν με περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων, οι οποίοι έγιναν αρκούντως ανεκτοί στην Κύπρο. 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Πώς η Ελλάδα μπορεί να ξεμείνει από μετρητά και τι μπορεί να κάνει ο Ντράγκι

Του  Marcus Bensasson / Bloomberg

 

Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ελέγχει την τελευταία πηγή χρηματοδότησης στην οποία οι δανειστές της Ευρωζώνης θα στραφούν, όταν δεν θα υπάρχουν χρήματα από πουθενά αλλού. 

 

Τα ελληνικά ιδρύματα παραμένουν προσκολλημένα σε αυτή την ολοένα και πιο αδύναμη σανίδα σωτηρίας, καθώς οι καταθέσεις εξαφανίζονται κι οι εγγυήσεις τελειώνουν.

 

 Σε περίπτωση πολιτικής διάσπασης, η ΕΚΤ θα είναι εκείνη που θα πρέπει να λάβει τις αποφάσεις

Οι ελληνικές τράπεζες, οι οποίες διαδραματίζουν καίριο ρόλο στη χρηματοδότηση της κυβέρνησης έχουν μέχρι στιγμής χάσει περίπου 11 δισ. ευρώ από καταθέσεις μέσα σε αυτό το μήνα, καθώς την εξουσία ανέλαβε το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ που τάσσεται κατά της λιτότητας 

Καθώς οι δανειστές ξεμένουν από τρόπους κάλυψης των κενών χρηματοδότησης, η εξέγερση στην Ελλάδα κατά των όρων του πακέτου διάσωσης κινδυνεύει να προκαλέσει μαζική απόσυρση καταθέσεων και τελικά να προκύψει χρεοκοπία

Εάν η Ευρώπη ενδιαφέρεται σοβαρά να διατηρήσει την Ελλάδα στην Ευρωζώνη και αν η Ελλάδα αντιμετωπίζει σοβαρά την παραμονή της στη ζώνη του ευρώ, τότε νομίζω πως η ΕΚΤ μπορεί να γεφυρώσει τα κενά και να αποτρέψει τον τραπεζικό πανικό

Αν δεν υπάρξει αυτή η κάλυψη, τότε ο κ. Ντράγκι και η ΕΚΤ θα βρεθούν σε πολύ δύσκολη θέση

Καθ'όλη τη διάρκεια της κρίσης η Ελλάδα ήταν σε θέση να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της ακόμα και όταν βρισκόταν αποκλεισμένη από τις διεθνείς αγορές χρέους με την έκδοση βραχυπρόθεσμων γραμματίων, που μπορούσαν να αγοραστούν από τις τοπικές τράπεζες και στη συνέχεια να δεσμευτούν από την ΕΚΤ ως εγγύηση για επιπλέον χρηματοδότηση

Η κυβέρνηση για τους επόμενους δύο μήνες βρίσκεται αντιμέτωπη με μια σειρά από τεστ που σχετίζονται με τη φερεγγυότητά της, όπως η αποπληρωμή των 2,2 δισ. ευρώ των δανείων διάσωσης και των σχετικών τόκων για το ΔΝΤ, την ώρα που ο αξιόπιστος τρόπος μετακύλισης εντόκων γραμματίων γίνεται όλο και λιγότερο βέβαιος. Οι ελληνικές τράπεζες έχουν ήδη φτάσει σε ένα όριο 3,5 δισ. ευρώ σε έντοκα γραμμάτια Δημοσίου, τα οποία η ΕΚΤ εγκρίνει ως εγγύηση για τα δάνεια. Τα πράγματα έγιναν χειρότερα όταν τα φορολογικά έσοδα υποχώρησαν για περισσότερα από δύο δισ. ευρώ τους τελευταίους δύο μήνες, αφήνοντας την κυβέρνηση να βασίζεται περισσότερο από ποτέ στις τράπεζες

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Κλείνει η «κάνουλα» για τις ελληνικές τράπεζες αν δεν υπάρξει συμφωνία - "ΔΕΝ μπορούμε να συνεχίσουμε να δανείζουμε το τσαμπουκαλεμένο μπουρδέλο"

  Προειδοποίηση για διακοπή της χρηματοδότησης των ελληνικών τραπεζών σε περίπτωση μη επίτευξης συμφωνίας μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου, απηύθυνε το μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Έρκι Λικάνεν.

«Εμείς (η ΕΚΤ) έχουμε τους δικούς μας κανόνες και θα ενεργήσουμε βάσει αυτών... Στην παρούσα φάση, η παράταση του ελληνικού προγράμματος θα λήξει στα τέλη Φεβρουαρίου επομένως πρέπει να βρεθεί ένα είδος λύσης, ειδάλλως δε μπορούμε να συνεχίσουμε να δανείζουμε» επισήμανε ο Λικάνεν, που είναι στέλεχος της ΕΚΤ και διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Φινλανδίας, μιλώντας στο κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο YLE.

«Δεν πιστεύω ότι μπορεί κανείς να κρυφτεί από τις πραγματικότητες της οικονομίας» τόνισε στη συνέντευξη που παραχώρησε.

Σε ερώτημα που του τέθηκε για το ενδεχόμενο ενός «κουρέματος» του ελληνικού χρέους, ο τραπεζίτης απάντησε:

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: H EKT θέλει ΠΟΛΙΤΙΚΗ απόφαση ΠΡΙΝ αποφασίσει η ίδια για το αν θα ανανεώσει την στήριξη των τραπεζών από τον ELA και ζητά ΕΚΤΑΚΤΟ Eurogroup μέσα στην εβδομάδα

Tη σύγκληση έκτακτου Eurogroup μέσα στην προσεχή εβδομάδα εξετάζουν, σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, οι αρμόδιες κοινοτικές αρχές.
Ο λόγος είναι, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θέλει μια πολιτική απόφαση για την Ελλάδα, πριν η ίδια αποφασίσει για την δική της στάση, αναφορικά με την ανανέωση του δικαιώματος πρόσβασης των ελληνικών τραπεζών στον έκτακτο μηχανισμό παροχής ρευστότητας – ELA.
Σημειώνεται ότι το επόμενο προγραμματισμένο Eurogroup είναι στις 16 Φεβρουαρίου, δύο ημέρες μετά την Σύνοδο Κορυφής.
Υπενθυμίζεται ότι η πρόσβαση στο μηχανισμό είναι προσωρινή, έγινε μετά από αίτημα της Τράπεζας της Ελλάδος και απαιτείται ανανέωση στο επόμενο διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ στις 5 Φεβρουαρίου.
Η υπαγωγή στον ELA, ο οποίος έχει έκτακτο και προσωρινό χαρακτήρα, δεν συνεπάγεται αυτομάτως και ενεργοποίησή του. Ωστόσο, μπορεί να ενεργοποιηθεί κατά περίπτωση. Αν μια τράπεζα χρεαστεί ρευστότητα, και δεν μπορεί να δανειστεί από την ΕΚΤ έναντι εγγυήσεων ή από τη διατραπεζική αγορά, μπορεί άμεσα να απευθυνθεί στην Τράπεζα της Ελλάδος και να λάβει ρευστότητα.

"Επίγεια σοφία"

Είναι επικίνδυνο να είσαι ειλικρινής εκτός αν είσαι και ηλίθιος.

Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω,  Ιρλανδός συγγραφέας (Νόμπελ 1925)

Αν θέλεις να κλωτσήσεις μια τίγρη στον κώλο, καλά θα κάνεις να έχεις σκεφτεί πώς θα αντιμετωπίσεις τα δόντια της.

Tom Clancy,  Αμερικανός συγγραφέας

Το ρίσκο προέρχεται από το να μην ξέρεις τι κάνεις.

Warren Buffett Αμερικανός επενδυτής

Σαν σήμερα (1/2/ΧΧΧΧ)

1867: Εφαρμόζεται για πρώτη φορά στις ΗΠΑ η 8ωρη ημερησια εργσόα για τους οικοδόμους.

1968: Ο αρχηγός της αστυνομίας του Νοτίου Βιετνάμ Νγκουγιέν Νγκοκ Λόαν εκτελεί εν ψυχρώ με το πιστόλι του έναν Βιετκόνγκ.Η εκτέλεση αποθανατίζεται σε μια ιστορική φωτογραφία

1977: Καθιερώνεται η Δημοτική σε όλα τα δημόσια έγγραφα στην Ελλάδα

1975: Γεννιέται η Κατερίνα Θάνου

1940: Πεθαίνει ο λογοτέχνης Ζαχαρίας Παπαντωνίου









2014:  Πεθαίνει σε ηλικία 83 ετών ο βραβευμένος με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου το 1961 για την ερμηνεία του στην ταινία "Τα απόρρητα της Νυρεμβέργης" αυστριακός ηθοποιός Μαξιμίλιαν Σελ