Η κατάσταση σταδιακά βγαίνει εκτός ελέγχου στην Τουρκία, καθώς η
κυβέρνηση του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) συνεχίζει να
διχάζει την κοινωνία με τον εκδικητικό τρόπο που κυβερνά και ο οποίος
δεν υπόσχεται τη σταθερότητα για το εγγύς μέλλον.
Ο κόσμος είναι
ξανά στους δρόμους, θυμωμένος από τη δολοφονία του 15χρονου παιδιού από
την αστυνομία κατά τη διάρκεια των περσινών διαδηλώσεων στο Πάρκο Γκεζί.
Το γεγονός ότι η κυβέρνηση δεν έκανε τίποτα για να φέρει ενώπιον της
Δικαιοσύνης τους δολοφόνους του Μπερκίν Ελβάν απλώς έριξε κι άλλο λάδι
στη φωτιά.
Στο μεταξύ, η παντελής έλλειψη συμπόνοιας για τον
Μπερκίν από τον πρωθυπουργό Ερντογάν, που δεν χάνει ποτέ την ευκαιρία να
κατακεραυνώνει τις δολοφονίες των υποστηρικτών των Αδελφών Μουσουλμάνων
στο Κάιρο από την αστυνομία, είναι πρωτοφανής.
Από την άλλη, τα
κροκοδείλια δάκρυα που χύνουν οι υπουργοί του για τον Μπερκίν είναι για
γέλια.
Το έχω πει ξανά, όπως και πολλοί άνθρωποι, και θα το
επαναλάβω: όσο πιο ισχυρό βγει αυτό το κόμμα από τις εκλογές της 30ής
Μαρτίου, τόσο μεγαλύτερη αστάθεια θα πρέπει να περιμένει κανείς στην
Τουρκία.
Αυτό είναι το μόνο συμπέρασμα στο οποίο μπορεί να
καταλήξει κανείς, καθώς ο Ερντογάν δεν κρύβει τις εκδικητικές προθέσεις
του. Το μόνο που χρειάζεται να κάνει κανείς είναι να ακούσει τι λέει
στις προεκλογικές συγκεντρώσεις του AKP. Αλλά ούτε και οι εφημερίδες που
έχουν γίνει τα φερέφωνα της κυβέρνησής του αποκρύπτουν το τι μέλλει
γενέσθαι.
Οι αρθρογράφοι τους υπόσχονται ανοιχτά στους αναγνώστες
τους ότι οι ντόπιοι νεοσυντηρητικοί και τα παρακλάδια τους στις ΗΠΑ
(εννοώντας φυσικά τον Φετουλάχ Γκιουλέν), οι οποίοι, όπως ισχυρίζονται,
συνεργάζονται με τη CIA και τη Mossad, θα ξεσκεπαστούν μετά τις 30
Μαρτίου.
Στο μεταξύ, το νομικό σύστημα της Τουρκίας, το οποίο
έτσι κι αλλιώς κάθε άλλο παρά τέλειο είναι, έχει καταρρεύσει εξαιτίας
του πολέμου μεταξύ του Ερντογάν και του Γκιουλέν.
Απελευθερώθηκαν
επικίνδυνα στοιχεία μόνο και μόνο για να προστατευθούν ο Ερντογάν και οι
υπουργοί του από τις κατηγορίες για διαφθορά.
Και από την πλευρά
του ο Ερντογάν έχει πει ανοικτά ότι βασίζεται στις τοπικές εκλογές για
να απαλλαχθούν αυτός και οι υπουργοί του από αυτές τις κατηγορίες που
εξακολουθούν να βρίσκονται γύρω του σαν ένα σκοτεινό σύννεφο που
μεγαλώνει όσο έρχονται στην επιφάνεια κι άλλες κατηγορίες.
Σε
απλή γλώσσα αυτό σημαίνει ότι ο Ερντογάν δεν έχει εμπιστοσύνη στο νομικό
σύστημα, ακόμα και μετά τις αλλαγές που θέσπισε η κυβέρνησή του.
Βλέποντας πως όλες του οι προσπάθειες να ελέγξει τα μέσα ενημέρωσης
αποδείχτηκαν ανεπαρκείς, κυνηγά τώρα το Facebook και το YouTube, έτοιμος
να μετατρέψει με αυτόν τον τρόπο τη χώρα σε μια νέα Βόρεια Κορέα.
Εχοντας υπόψη όλα αυτά, όλοι όσοι
ενδιαφέρονται για την εξέλιξη της οικονομίας ανησυχούν βαθιά. Ο Ερντογάν
μπορεί να συνεχίζει να κατηγορεί το διεθνές λόμπι συμφερόντων, το
οποίο και επιχειρεί, σύμφωνα με τη γνώμη του, να υπονομεύσει την
οικονομική επιτυχία του AKP, είναι ωστόσο αμφίβολο ότι οι υπουργοί του
που είναι υπεύθυνοι για την οικονομία έχουν πεισθεί από τους ισχυρισμούς
του.
Η Ιστορία μάς λέει ότι η τάξη πάντα ακολουθεί το κοινωνικό
χάος. Σταδιακά θα έρθει η εποχή για αληθινή μεταρρύθμιση, μόλις
τελειώσει αυτός ο εφιάλτης. Ομως θα χρειαστεί χρόνος κι οπωσδήποτε όχι
πριν από τις βουλευτικές εκλογές, που είναι προγραμματισμένες για το
2015.
Μέχρι τότε η κοινωνική ένταση και οι άσχημες σκηνές στην
Τουρκία πιθανότητα θα συνεχιστούν, γιατί είναι ο Ερντογάν και η
κυβέρνησή του, για να μην αναφέρουμε και τα Μίντια, που ευθύνονται γι'
αυτό
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου