"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΚΟΙΝΩΝΙΑ και ΠΟΛΙΤΙΚΗ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: O ξιπασμένος πολιτικός «κουτσαβακισμός» έτοιμος να πουλήσει την ψυχή του στους απανταχού "Αυτιάδες" για να επιβιώσει

Του Ανδρέα Ζαμπούκα
azampoukas@gmail.com


Είναι ανυπόφορο να παρακολουθείς τα μαγειρέματα των κομμάτων, στην προσπάθεια τους να επιβιώσουν. Ακόμα πιο δυσβάσταχτο είναι να αισθάνεσαι ότι δεν υπάρχει περίπτωση να μετατοπιστεί ούτε στο ελάχιστο, ο προσανατολισμός τους από τη λυσσαλέα διεκδίκηση της εξουσίας. Επομένως, μπορείς στωικά, να υπομένεις τη βαρβαρότητα και τον ολοκληρωτισμό της τακτικής τους. 

Εν τω μεταξύ, τα πεδία του αμοραλισμού αυτή τη φορά είναι δύο


Από τη μία, οι Ευρωεκλογές με το «σταύρωμα» του Βενιζέλου κι από την άλλη, οι τραγελαφικές κινήσεις του ΣΥΡΙΖΑ για τα «χρίσματα» των δημάρχων.  



Και στη μία και στην άλλη περίπτωση, απροκάλυπτα και με κυνισμό, προτάσσεται το κομματικό συμφέρον και αποδεικνύεται περίτρανα το πόσο υποτιμούν τη νοημοσύνη του ψηφοφόρου. Ο μεν Βενιζέλος επιδιώκει τη διάσωση του και οι σύμβουλοι του Τσίπρα την καταξίωση του κόμματος ως ισχυρού φορέα εξουσίας. Από τη μία οι μηχανορραφίες για επιβίωση και από την άλλη η δυναμική κατοχύρωση θέσης με τους χειρότερους παλαιοκομματικούς όρους.
 


Και μέσα σε όλα αυτά, λόγια, φλυαρίες, εικόνες, εντυπωσιακοί καυγάδες και πολιτικάντικες κραυγές στα μίντια. Γιατί ξέρουν καλά πως ό,τι ανοησία κι αν βγει από το στόμα τους, θα μεταδοθεί αμέσως. Γιατί πολύ απλά, η προέκταση του πολιτικού ξιπασμού και του φασιστοειδούς κομματικού αηθισμού είναι τα ραδιόφωνα και οι τηλεοράσεις. Προσοχή, όχι τόσο οι εφημερίδες και το διαδίκτυο. Κι αυτό γιατί τα δύο πρώτα προσφέρονται, με την εικόνα και τον ήχο, για θεατρικότητα και θέαμα χειραγώγησης. Δείτε ένα «όνειρο»... και κόψτε δια παντός τα 30, 40 άτομα που επαναλαμβάνονται στις ραδιοτηλεοπτικές εμφανίσεις. Πάρτε τις «πρόχειρες» άδειες από τα «συγκροτήματα» και βάλτε στη διεύθυνση ειδήσεων ανεξάρτητους, μορφωμένους δημοσιογράφους να επιλέγουν ειδήσεις και όχι να προσαρμόζονται στην επανάληψη των ανακοινώσεων. Σε ένα μήνα θα καταρρεύσει ολόκληρη η κομματοκρατία. 
 


Εν όψει λοιπόν των επικείμενων εκλογών, ο πολίτης θα υποστεί τα πάνδεινα και στο τέλος θα εισπράξει τα χειρότερα. Μέχρι να φτάσουμε στο Μάιο, θα δούμε ανθρώπους να ωρύονται, να εξευτελίζονται, να ξοδεύουν περιουσίες, να προδίδουν φίλους, να τσακώνονται με τις γυναίκες τους, να προσπαθούν με κάθε τρόπο, να δημιουργήσουν πόλωση και μέτωπα εντυπωσιασμού. Τουλάχιστον, με τις λίστες των κομμάτων, θα αποφεύγαμε τις εξατομικευμένες έριδες. Θα μέναμε μόνο αν και πόσο θα κερδίσει ο Τσίπρας κι αν θα «διαμελίσουν» οι «58» τον Βενιζέλο. Τώρα, αλίμονο μας! 
 


Όσο για τους δημάρχους και άλλους «αγωνιστές» της τοπικής αυτοδιοίκησης, η κομματική «πριμοδότηση» θα τους καταστήσει ακόμα πιο γραφικούς, προσπαθώντας να μαζέψουν ό τι «λούμπεν» και «ευεργετούμενο» υπάρχει στο «πελατολόγιο» τους. 
 


Πολύ φοβάμαι όμως, ότι τα «βάσανα» μας δεν θα τελειώσουν τον Μάιο. Ίσως η «κόλαση» αρχίσει μετά. Και μισό ποσοστό παραπάνω να κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ, θα ξεκινήσει το «γιουρούσι» για εθνικές εκλογές. Εκεί να δεις «πανηγύρια» και ξεπεσμός! Εκεί να δεις καραγκιοζιλίκια και εκβιασμούς.
 


Είναι πράγματι, θλιβερή αυτή απαξίωση του ελληνικού λαού. Είναι ό τι πιο χυδαίο να υποτιμάς τη νοημοσύνη του και να προσπαθείς να εντυπωσιάσεις μια κρίσιμη μάζα χειραγωγούμενων «ψεκασμένων» και να τη μπολιάσεις με δυσαρεστημένους και διαμαρτυρόμενους. Αναρωτιέμαι ως πότε θα αγνοούν το τεράστιο ποσοστό που εκλέγει πρωθυπουργό τον «Κανένα» και συνεχώς μεγαλώνει;  



Ως πότε θα αδιαφορούν για τόσους αγανακτισμένους που δεν ανέχονται πια, την απύθμενη βλακεία του πολιτικής «κορώνας» και τη χυδαιότητα της μαγκιάς και του «κουτσαβακισμού»; 
Εδώ όμως χρειάζεται μια δυναμική στάση, μπας και γυρίσει κάποτε ο «τροχός». Δείτε το παράδειγμα του Μπουτάρη ή του Χατζηδάκη, στο Π. Φάληρο. Αναγκαστικά εκεί, δεν έχει ούτε χρίσματα ούτε λαμογιές και μαγειρέματα. Γιατί πρόκειται για πρόσωπα που με το έργο τους ή τη στάση τους, εδραιώθηκαν πολύ ψηλά στη συνείδηση των κοινοτήτων τους, χωρίς να έχουν ανάγκη, από «ποίμνιο» και «βοσκούς». Αποδεικνύεται έτσι, ότι μπροστά στην ευδοκίμηση των πράξεων, κάθε προσπάθεια εντυπωσιασμού και κοροϊδίας πάει περίπατο.
 
Εκείνο όμως, που με τρελαίνει περισσότερο είναι ότι ούτε τα «ζόμπι» των κομμάτων ούτε και οι «λακέδες» τους στα μίντια, κατάλαβαν ακόμα, ότι η ποιότητα των ανθρώπων που τους ψηφίζουν άλλαξε. Ότι το ποσοστό αυτών που τελείωσαν ένα πανεπιστήμιο, που πήγαν κάποια ταξίδια, που κατάλαβαν τι γίνεται και παραέξω, που μπαινοβγαίνουν πια στα δίκτυα και που η σκέψη τους λειτουργεί με περισσότερες επαγωγές, είναι πλέον πολύ μεγάλο. 
 
Όλοι αυτοί είναι οι άνθρωποι που περιμένουν πανέτοιμοι, να ακολουθήσουν μια άλλη δυναμική στάση απέναντι στην εξουσία και να συμμετέχουν. Μπορεί ακόμα να μην το έχουν συνειδητοποιήσει αλλά χρειάζονται κίνητρα να στήσουν κοινότητες και να μπουν μπροστά, δημιουργώντας πολιτισμό και ανάπτυξη. Δυστυχώς όμως, με όλα αυτά τα παλαιοκομματικά καραγκιοζιλίκια και τη φαιδρότητα που επικρατεί, εισπράττουν μόνο την απαξίωση και τον σνομπισμό του συστήματος. Γιατί αν είναι να πουλήσεις την ψυχή σου στον Αυτιά για να εκλεγείς, αν είναι να τσακώνεσαι με το κάθε ραμολιμέντο που αισθάνθηκε «πεφωτισμένος» από το χρίσμα του κόμματος, κλείσε καλύτερα τις τηλεοράσεις και πήγαινε καμιά βόλτα στη θάλασσα να ξεκουραστείς. 
 
Μην εκπλαγείτε με το ποσοστό της αποχής τον Μάιο. Να είστε προετοιμασμένοι...


Πηγή:www.capital.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: