Τι μπορούμε να περιμένουμε από τη
συνάντηση του πρωθυπουργού με τον Αμερικανό πρόεδρο Ομπάμα στις συνθήκες
που διαμορφώθηκαν τα τελευταία χρόνια στην ευρύτερη περιοχή;
Διότι όταν μια χώρα βρίσκεται σε τέτοιο βαθμό εξάρτησης και
κηδεμονίας, ώστε η κυβέρνησή της να αδυνατεί να αποφασίσει ακόμη και την
παράταση της προθεσμίας υποβολής των φορολογικών δηλώσεων χωρίς τη
συναίνεση της τρόικας, τότε ποιο μπορεί να είναι το περιεχόμενο της
συνάντησης του πρωθυπουργού της με τον πλανητάρχη;
Οσα διημείφθησαν στο πλαίσιο της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης της
ΔΕΠΑ και του ΔΕΣΦΑ επιβεβαίωσαν ότι η χώρα μας αποφασίζει για τα εθνικά
της συμφέροντα καθ' υπαγόρευσιν των ξένων συμφερόντων. Μάλιστα η εμμονή
του Ελληνα πρωθυπουργού να εντάσσει την ελληνική ΑΟΖ στο πλαίσιο μιας
υποτιθέμενης ευρωπαϊκής ΑΟΖ αποδεικνύει την αδυναμία της κυβέρνησης να
διαχειρισθεί τα εθνικά συμφέροντα και την επιθυμία της να αναθέσει τη
διαχείρισή τους στους ισχυρούς εταίρους μας.
Ομως, αποτελεί αντικείμενο των ευρωτουρκικών σχέσεων η χάραξη
της ΑΟΖ στο Αιγαίο;
Αφορά την καγκελάριο Μέρκελ ή τον πρόεδρο Ολάντ;
Δεν
μπορούν Ελλάδα και Τουρκία να επιλύσουν χωρίς «προστασία» τις διαφορές
και να προβούν άμεσα στην αξιοποίηση των ενεργειακών πηγών επ' ωφελεία
των δύο λαών;
Ομως, παρ' όλα αυτά, η πολιτική της Αθήνας παραμένει
αντιφατική. Διότι ενώ αποφεύγει με κάθε τρόπο την οριοθέτηση της ΑΟΖ
επικαλούμενη την υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων και των κυριαρχικών
μας δικαιωμάτων, από την άλλη έχει εκχωρήσει τα πάντα στους Ευρωπαίους
εταίρους. Εχει λοιπόν επιλεκτικό χαρακτήρα η υπεράσπιση των κυριαρχικών
δικαιωμάτων της χώρας;
Γιατί η Ουάσιγκτον ενδιαφέρεται άμεσα για τη βελτίωση των
ελληνοτουρκικών σχέσεων, σε αντίθεση με τους Ευρωπαίους εταίρους μας;
Είναι γεγονός ότι η Ουάσιγκτον με όχημα τη νεοθωμανική Τουρκία μπορεί
για πρώτη φορά να προσεγγίζει αξιόπιστα τον αραβικό και το μουσουλμανικό
κόσμο, παρά τα αντιαμερικανικά αισθήματα των λαών. Η Τουρκία αποτελεί
σήμερα έναν αναντικατάστατο εταίρο των αμερικανικών συμφερόντων στην
ευρύτερη περιοχή, γι' αυτό οι δυνατότητες εποικοδομητικής παρέμβασης της
Ουάσιγκτον στις ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι μεγάλες. Η αλήθεια είναι
ότι μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ οι εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή έχουν
αναβαθμίσει σε τέτοιο βαθμό τη γεωπολιτική αξία της Τουρκίας, ώστε ο
Αχμέτ Νταβούτογλου να ισχυρίζεται ότι «όποιο χάρτη κι αν κοιτάξεις, η
Τουρκία βρίσκεται στο κέντρο του κόσμου» και ο Ερντογάν να προειδοποιεί
τις Βρυξέλλες ότι «χωρίς την Τουρκία, η Ε.Ε. δεν θα καταστεί παγκόσμιος
παίκτης».
Ομως, όσο αυξάνεται η επιρροή της Τουρκίας τόσο μειώνεται
αντίστοιχα των ευρωπαϊκών κρατών, που αποικιοκρατούσαν επί αιώνες την
περιοχή, έτσι ώστε να είναι έκδηλη εκεί η σύγκρουση των ευρωτουρκικών
συμφερόντων. Βέβαια η αναβάθμιση της γεωπολιτικής αξίας ενός κράτους
απαιτεί ανάλογη στρατιωτική, διπλωματική και πολιτική ισχύ, διαφορετικά
κινδυνεύει να συνθλιβεί ανάμεσα στα αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα τρίτων
δυνάμεων στην ίδια περιοχή. Διαθέτει η Τουρκία όλα αυτά τα στοιχεία
ώστε να ανταποκριθεί μακροπρόθεσμα με επιτυχία στο νέο ρόλο της ή θα
υποστεί τις συνέπειες τυχόν αδυναμίας της;
Αυτή η στροφή της Αγκυρας, με την ενθάρρυνση μάλιστα της
Ουάσιγκτον, που την εγκλωβίζει στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής,
δημιουργεί πρώτη φορά τόσο ευνοϊκές συνθήκες για τη διευθέτηση των
ελληνοτουρκικών διαφορών στη βάση των αμοιβαίων συμφερόντων. Με κανέναν
τρόπο, σε αυτές τις συνθήκες, δεν επιθυμεί η Αγκυρα -αλλά και η
Ουάσιγκτον- να εμπλακεί η Τουρκία στα διμερή προβλήματα του Αιγαίου ή
της Ανατολικής Μεσογείου αποδυναμώνοντας το ρόλο της στην Εγγύς και τη
Μ. Ανατολή. Δεν είναι τυχαίο ότι οι ΗΠΑ επαναφέρουν στο προσκήνιο την
επίλυση του Κυπριακού, που αποτελεί μαζί με το Αιγαίο τις αιχμές των
προβλημάτων των ελληνοτουρκικών σχέσεων.
Θα μπορέσει ο Ελληνας
πρωθυπουργός να αξιοποιήσει αυτή τη συγκυρία και να απεγκλωβίσει τη χώρα
μας από τη μέγκενη των ευρωπαϊκών συμφερόντων;
Η οριοθέτηση της ΑΟΖ θα
πρέπει να αποτελέσει γέφυρα προσέγγισης των δύο χωρών και όχι νέας
όξυνσης χάριν των συμφερόντων της Ε.Ε., η οποία έχει κάθε λόγο να
δημιουργεί εστίες έντασης στην αντίθετη κατεύθυνση, μεταθέτοντας τα
ενδιαφέροντα της Αγκυρας από τη Μ. Ανατολή, όπου απειλούνται τα δικά της
συμφέροντα, στο Αιγαίο και στην Αν. Μεσόγειο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου