ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Τι πραγματικά ζητά ο Πρόεδρος Ομπάμα από τους δανειστές και την Ελλάδα

ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΟ

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

Η δήλωση του Προέδρου Μπάρακ Ομπάμα για την Ελλάδα και την κρίση χρέους, στο πλαίσιο συνέντευξής του στο CNN, έχει ιστορική σημασία. Και έγινε στην πιο δύσκολη στιγμή για την πατρίδα μας.

Εχει εκλεχθεί μία νέα κυβέρνηση στην Ελλάδα, με συγκρουσιακή μάλιστα διάθεση, η οποία την ίδια στιγμή -έστω και αν δεν το παραδέχεται- γνωρίζει πως τα περιθώρια για τις διαπραγματεύσεις που επιδιώκει με αγωνία είναι στενά και αγγίζουν τα όρια του κινδύνου. Επίσης, η παγκόσμια κοινότητα αντιλαμβάνεται ευτυχώς, έστω και αργά, πως τα όρια μας, τα όρια των πολιτών έφτασαν στο κόκκινο.  

Ετσι απλά το λέω: δεν μπορούμε άλλο.

Ο Αμερικανός ηγέτης έκανε επιλογή, η οποία δεν έχει τόσο σχέση με την Ελλάδα και το πρόβλημα της αυτό καθ’ αυτό, αλλά με τη Γερμανία. Εξηγώντας, για μία ακόμη φορά το σύνθημά του, «Ναι στην Ανάπτυξη, Οχι στη Λιτότητα» στόχευσε την Καγκελάριο Μέρκελ, η οποία έχει διαμετρικά αντίθετη άποψη. Πιστεύει στη λιτότητα και στην τιμωρία των λαών, και ειδικά του ελληνικού. Ας μην έχουμε αμφιβολία γι’ αυτό, διότι η συνέχιση για πέμπτη χρονιά αυτών των απαράδεκτων και αβάστακτων μέτρων, ξέφυγε από τον δήθεν στόχο της διόρθωσης της οικονομίας και κατάντησε συνεχιζόμενη τιμωρία, φτώχεια και εξαθλίωση.

Ο κ. Ομπάμα δεν συμφωνεί με την κ. Μέρκελ και τους βαρώνους των Βρυξελλών. Σε κάθε ευκαιρία υπογραμμίζει την αντίθεσή του και τη διαφωνία του και το πράττει τα πέντε τελευταία χρόνια. Από την ημέρα που τον επισκέφθηκε ο κ. Γιώργος Παπανδρέου, στις 9 Μαρτίου 2010, για να του μιλήσει για την …πράσινη ανάπτυξη(!!!) μέχρι σήμερα, έβγαλε η γλώσσα του μαλλιά. Είναι τόσο γνωστή η θέση του για τη λιτότητα και την ανάπτυξη, που βαρεθήκαμε να την αναμεταδίδουμε. Βεβαίως, η πρότασή του αυτή, την οποία έκανε πράξη στην Αμερική, συμπίπτει με τη θέση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα. Και αυτή η σύμπτωση απόψεων είναι μία πολύ ευχάριστη εξέλιξη.

Όμως, ο Αμερικανός ηγέτης έχει και άλλες θέσεις στην οικονομία, που ίσως να μην είναι αρεστές στη σημερινή ελληνική κυβέρνηση. 

Δεν συμφωνεί με τις κομματικές προσλήψεις, που ανατρέπουν τους προϋπολογισμούς, επιμένει στις μεταρρυθμίσεις και σε διορθωτικά μέτρα. Σίγουρα δεν του άρεσε ότι την επομένη των εκλογών έξι υπουργοί εξήγγειλαν προσλήψεις, και κατάργηση μνημονιακών νόμων. Για τον κ. Ομπάμα είναι απαραίτητη και σημαντική η δημοσιονομική πειθαρχία, και όπως είπε «οι μεταρρυθμίσεις είναι απαραίτητες σε πολλές από αυτές τις χώρες». Η δημοσιονομική πειθαρχία απαγορεύει αυτό ακριβώς που έπραξαν οι έξι υπουργοί.

Μου προκάλεσε εντύπωση ότι επέλεξε να σχολιάσει την αδυναμία που δείχνει ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός στην Ελλάδα, και πρέπει να δώσουμε όλοι σημασία σ’ αυτό. Για να θυμάται ο κ. Ομπάμα αυτή τη λεπτομέρεια, σημαίνει ότι στο Δελτίο Ενημέρωσης που λαμβάνει κάθε πρωί, και στο κεφάλαιο για την οικονομία, τονίζεται αυτή η αδυναμία. Ας μην έχουμε την παραμικρή αμφιβολία.

Αυτό που με φοβίζει πολύ, είναι η εμπειρία του παρελθόντος. Ο Αμερικανός Πρόεδρος, ο αντιπρόεδρος Τζόζεφ Μπάιντεν και οι υπουργοί Οικονομικών και Εξωτερικών των ΗΠΑ, έκαναν πολλές παρεμβάσεις στην κ. Μέρκελ, τον κ. Σόιμπλε και τους υπόλοιπους μανδαρίνους των Βρυξελλών. Απέτυχαν παταγωδώς να τους μεταπείσουν και νομίζω πως στο μόνο σημείο που είχαν μία επιρροή ήταν στην απόφαση να μην εκδιωχθεί η Ελλάδα από το ευρώ. Ο κ. Μπάιντεν είχε πει στους ομογενείς φίλους του, ότι μέσα σε μία εβδομάδα μίλησε 21 φορές με την κ. Μέρκελ, τον κ. Σόιμπλε, τον κ. Μπαρόζο, και άλλους ηγέτες και αξιωματούχους χωρών της Ε.Ε…  

Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι οι Γερμανοί και οι υπόλοιποι εταίροι στην Ε.Ε. δίνουν τα δανεικά ενώ η Αμερική δεν έχει κάνει ούτε μία επένδυση. 

 Αυτός που πληρώνει «δικαιούται να ομιλεί», αυτός που δεν πληρώνει μένει στα ευχολόγια και στις συμβουλές… Και εδώ έγκειται η αδυναμία της Αμερικής να πιέσει τους Ευρωπαίους.

Οι θέσεις του κ. Ομπάμα είναι εξαιρετικές για την Ελλάδα και το λαό μας. Μετά από χρόνια πολλά, ακούσαμε όχι μόνο λόγια συμπάθειας, αλλά και νοιώσαμε πως ο αρχηγός της υπερδύναμης νοιάζεται για τους Ελληνες πολίτες. Καταγράφω τα λόγια του:

• «Αυτό που είναι αλήθεια είναι ότι δεν μπορείς να συνεχίσεις να ξεζουμίζεις χώρες που βρισκονται σε ύφεση. Κάποια στιγμή πρέπει να υπάρξει στρατηγική ανάπτυξης, προκειμένου αυτές οι χώρες να μπορέσουν να αποπληρώσουν τα χρέη τους, να μειώσουν κάποια από τα ελλείμματά τους».

• «Νομίζω ότι για να μπορέσει η Ελλάδα να γίνει ανταγωνιστική στην παγκόσμια αγορά, έπρεπε να δρομολογήσουν μια σειρά από αλλαγές. Είναι πολύ δύσκολο να γίνουν αυτές οι αλλαγές αν το επίπεδο διαβίωσης των πολιτών έχει πέσει κατά 25%, αυτό δεν μπορεί να το αντέξει ούτε η ελληνική κοινωνία ούτε το πολιτικό σύστημα»

• «Αυτό που μας δίδαξε η αμερικανική εμπειρία, είναι ότι ο καλύτερος τρόπος να μειώσεις τα ελλείμματα είναι να αποκαταστήσεις την δημοσιονομική σταθερότητα είναι να αναπτυχθείς και όταν έχεις μια οικονομία σε ελεύθερη πτώση πρέπει να υπάρξει στρατηγική ανάπτυξης και όχι απλώς να γίνονται προσπάθειες πίεσης ενός πληθυσμού που δεινοπαθεί ολοένα και περισσότερο».

Ποιος από τους Ευρωπαίους ηγέτες και αξιωματούχους μας έδειξε έστω την ελάχιστη συμπάθεια. Οι μόνες λέξεις που ακούμε από τα στόματά τους είναι «λιτότητα» και «μέτρα». Εισπράττουμε συνέχεια εκβιασμούς και οι απειλές. Και πληρώνουμε τα λάθη, τα σκάνδαλα, και τις λαμογιές των πολιτικών, οι οποίοι δεν έχουν υποστεί την παραμικρή τιμωρία για την εξαθλίωση του λαού μας. Και γι’ αυτό φταίει και η Τρόικα.

Ο κ. Τσίπρας έχει αποκτήσει ένα σύμμαχο. Ναι, το πιστεύω ακράδαντα. Όμως, πρέπει να γνωρίζει ότι η αμερικανική πολιτική προσφέρει ένα «αποκούμπι», αλλά έχει απαιτήσεις… Και επίσης, δεν προσφέρει χρήματα αλλά υποστήριξη.

• Θα απορρίψει π.χ. άλλη ελληνική «ένσταση» σε ότι αφορά τις κυρώσεις στη Ρωσία. Ο Πρόεδρος Ομπάμα απαιτεί υποταγή των συμμάχων στο θέμα αυτό, διότι σχεδίασε τις κυρώσεις για να τιμωρήσει τον Βλαντιμίρ Πούτιν.
• Δεν θα δεχθεί να «λοξοδρομήσει» η Ελλάδα στα θέματα διεθνούς και τοπικής τρομοκρατίας, διότι η Ουάσιγκτον έχει ψύχωση με το φαινόμενο. Ούτε του αρέσει ότι φτάνουν οι διαδηλώσεις μέχρι την αμερικανική Πρεσβεία…
• Δεν θα του αρέσει, π.χ., η αναγνώριση της Παλαιστίνης από την ελληνική κυβέρνηση. Και ας είναι απόλυτα δίκαιο το αίτημα, ο πόθος των Παλαιστινίων.
• Οι συμμαχίες των Αμερικανών δεν είναι ευκαιριακές. Είναι μόνιμες και έχουν τάσεις ηγεμονικές και πελατειακές. Είναι έτοιμος ο κ. Τσίπρας να «προσαρμοστεί» …αμερικανικά εάν επιτύχει η προσπάθεια του κ. Ομπάμα και αφαιρεθεί το σχοινί που πνίγει την Ελλλάδα;

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Αποκωδικοποιώντας τον χρησμό Obama για την Ελλάδα

ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΟ

Του Κώστα Ράπτη

Οι σχετικές με την Ελλάδα δηλώσεις του προέδρου των ΗΠΑ Barack Obama στο δίκτυο CNN αποτελούν συνέχεια και κλιμάκωση μιας σειράς “νευμάτων” από την Ουάσιγκτον (συγχαρητήριο τηλεφώνημα στον Αλέξη Τσίπρα, παρά την ουκρανική εμπλοκή στους “28”, δηλώσεις του Αμερικανού κυβερνητικού εκπροσώπου, αρθρογραφία σημαντικών διαμορφωτών της κοινής γνώμης της υπερδύναμης), τα οποία μπορούν να θεωρηθούν ενθαρρυντικά για τη νέα ελληνική κυβέρνηση –αρκεί να μην υπερτιμηθούν και να μην παρερμηνευθούν.

Ο ένοικος του Λευκού Οίκου εμφανίζεται να έχει επίγνωση του ότι η χώρα μας βρίσκεται στο όριο των αντοχών της και ότι η μέχρι σήμερα ακολουθούμενη στρατηγική δεν μπορεί να είναι αποτελεσματική: “για να μπορέσει η Ελλάδα να γίνει ανταγωνιστική στην παγκόσμια αγορά, έπρεπε να δρομολογηθούν μια σειρά από αλλαγές. Είναι πολύ δύσκολο να γίνουν αυτές οι αλλαγές αν το επίπεδο διαβίωσης των πολιτών έχει πέσει κατά 25%: αυτό δεν μπορεί να το αντέξει ούτε η ελληνική κοινωνία ούτε το πολιτικό σύστημα”.

Συνολικά για την ευρωζώνη, ο πρόεδρος των ΗΠΑ εκτιμά, με αφορμή το ελληνικό παράδειγμα ότι: “όπως μας δίδαξε η αμερικανική εμπειρία, ο καλύτερος τρόπος να μειώσεις τα ελλείμματα και να αποκαταστήσεις την δημοσιονομική σταθερότητα είναι να αναπτυχθείς. Όταν έχεις μια οικονομία σε ελεύθερη πτώση πρέπει να υπάρξει στρατηγική ανάπτυξης και όχι απλώς να γίνονται προσπάθειες συμπίεσης ενός πληθυσμού που δεινοπαθεί ολοένα και περισσότερο”.

Δεν είναι σαφές αν στην τοποθέτησή του έχουν προτεραιότητα τα οικονομικά ή τα πολιτικά κριτήρια, πάντως, σε κάθε περίπτωση, το μήνυμα του Obama συνοψίζεται στο εξής: “ελπίδα μου είναι ότι η Ελλάδα θα μείνει στην ευρωζώνη -νομίζω ότι αυτό θα απαιτούσε συμβιβασμούς από όλες τις πλευρές. Όταν η οικονομική κρίση στην Ελλάδα ενέσκηψε πριν από μερικά χρόνια, εμείς είχαμε ενεργό ρόλο στην προσπάθεια αντιμετώπισής της. Νομίζω ότι αναγνωρίζουν η Γερμανία και άλλοι ότι θα ήταν καλύτερο να παραμείνει η Ελλάδα στην Ευρωζώνη, από το να βρεθεί εκτός αυτής. Είναι μία κατάσταση που στις αγορές δεν αρέσει”.

Μια ερμηνεία των δηλώσεων Obama θα έπρεπε να λάβει υπ΄ όψιν τα εξής:

- Η προτίμηση της Ουάσιγκτον προς περισσότερο επεκτατικές πολιτικές στην ευρωζώνη έχει καταγραφεί με πολλαπλούς τρόπους την προηγούμενη πενταετία. Η δε διαφωνία με την “γραμμή” του Βερολίνου είναι δεδομένη – πόσω μάλλον που η συμφωνία της Dauville μεταξύ της Angela Merkel και του Nicholas Sarkozy για συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στην απομόχλευση των κρατών εξανέμισε την πρώτη προσπάθεια των ΗΠΑ για έξοδο από την κρίση μέσω ποσοτικής χαλάρωσης. Και αυτό η αμερικανική πλευρά δεν το ξεχνά.

- Ωστόσο, η υπονοούμενη μομφή για το ότι το ελληνικό και ευρωπαϊκό πρόβλημα δεν έχει επιλυθεί “εδώ και μερικά χρόνια” μπορεί να αναγνωσθεί και με έναν άλλο τρόπο: ότι δηλ. η Ουάσιγκτον δεν έχει μπορέσει όλο αυτό το διάστημα να βρει τρόπους να επιβάλλει τις επιλογές της στο Βερολίνο.

- Στην παρούσα φάση, η στάση των ΗΠΑ είναι περισσότερο “αμυντική”: ενδιαφέρονται να θωρακίσουν το διεθνές σύστημα προλαμβάνοντας τον κραδασμό μιας “ελληνικής εξόδου”, ο οποίος “δεν αρέσει στις αγορές” - ιδίως σε μία συγκυρία που αναμένεται η αύξηση των επιτοκίων της Fed.

- Αν και στα λεγόμενα του Obama δεν είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς την ανησυχία ότι με το Grexit φλερτάρει κυρίως η Γερμανία, πάντως ο πλανητάρχης τονίζει ότι για την αποτροπή του θα χρειασθούν “συμβιβασμοί από όλες τις πλευρές”. Η Αθήνα δεν διαθέτει carte blanche για να κλιμακώσει την αντιπαράθεση.

- Παρά τις διαφωνίες επί του πρακτέου, Βερολίνο και Ουάσιγκτον, έχουν ως κοινό έδαφος την προβολή της αναγκαιότητας της δημοσιονομικής εξυγίανσης εν γένει και, πολύ περισσότερο, των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων για την εξασφάλιση ανταγωνιστικότητας.

- Σε κάθε περίπτωση, η Ουάσιγκτον παροτρύνει, προθυμοποιείται να μεσολαβήσει, δίνει στην Αθήνα ενδείξεις ότι δεν είναι απομονωμένη, αλλά δεν είναι αυτή που διαχειρίζεται την ευρωζώνη – ούτε θα κληθεί να “πληρώσει το μάρμαρο”. 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Η στήριξη Ομπαμα και οι σχεσεις Ελλάδας - ΗΠΑ

Του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΕΛΛΙΣ

Η σθεναρή στήριξη της Ελλάδας από τον ηγέτη της υπερδύναμης, ιδιαίτερα στη συγκεκριμένη συγκυρια, ενίσχυσε καταλυτικά την απόπειρα της Αθήνας να αναστείλει την επικίνδυνη διολίσθηση και δημιούργησε διεθνώς ένα θετικότερο κλιμα σε ό,τι αφορά την ελληνική οικονομία. Παράλληλα, θέτει τα θεμέλια για μια βαθύτερη γεωστρατηγική σχέση Ελλαδας - ΗΠΑ, αν αυτό αποτελέσει επιλογή και της ελληνικής κυβέρνησης.
 

Στην πορεία θα φανεί κατά πόσον είχε υπάρξει προεργασία από "ισχυρούς" και χρήσιμους διαύλους επικοινωνίας μεταξύ του Αλέξη Τσίπρα και του Λευκού Οίκου. Το πιθανότερο είναι πως αυτό δεν εχει συμβεί ακομη, αλλά το θετικό κλιμα που υπαρχει, δημιουργεί τις προυποθέσεις για σχετικές πρωτοβουλίες το επόμενο διάστημα.
 


Το έδαφος ειναι πλέον πρόσφορο. Δεν ηταν μόνον η στήριξη που υπήρξε κατά την άμεση τηλεφωνική επικοινωνία Ομπάμα - Τσίπρα με την ευκαιρία της εκλογικής νίκης του τελευταίου, και η δηλωση του Αμερικανού προέδρου στο CNN. Ηταν και το κλίμα στη συνομιλία που είχαν οι  υπουργοί Οικονομικών των δυο χωρών, Λιού και Βαρουφάακης, όπου κατεγράφη και η προθεση της Ουάσιγκτον να συνεχισει να τηρεί υποστηρικτική στάση στους κόλπους του ΔΝΤ, του οποίου αποτελεί τον μεγαλύτερο και ισχυρότερο μέτοχο.
 

Με δεδομένη την επεκτατική οικονομική πολιτική που πρεσβεύει η κυβέρνηση Ομπαμα, δεν εξέπληξε η παρότρυνση του Αμερικανού προέδρου για περιορισμό της λιτότητας, η οποία πέραν της ειδικότερης επισήμανσης για την Ελλάδα, αφορά ευρύτερα την ευρωπαική οικονομία.  

Ωστόσο, η εύλογη προσδοκία για μεταστροφή του κλίματος, δεν ανατρέπει τη βασική παράμετρο της χρηματοδότησης της Ελλαδας που ειναι ότι αυτή προέρχεται πρωτίστως από τους εταιρους μας στην Ευρώπη και όχι από τις ΗΠΑ. Επιπροσθέτως, δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής η επισήμανση του κ. Ομπάμα ότι οι ΗΠΑ υποστηρίζουν τις βαθιές διαρθρωτικές μεταρρυθμισεις που θα καταστήσουν την Ελλάδα πιο παραγωγική και ανταγωνιστική. Και εδώ η κυβέρνηση δεν θα μπορέσει να αποφύγει τις δύσκολες αποφασεις.
 

Στο πλαίσιο των μεταρρυθμίσεων εντάσσονται και οι συνεχείς, εδω και χρονια, επισημανσεις της Ουάσιγκτον υπερ της διαφάνειας, καθώς αμερικανικές εταιρείες έχουν επανειλημμένα πέσει "θύματα" περίεργων διαδικασιών κατά τη διεκδίκηση δημοσίων έργων ή προμηθειών.
 

Είναι πρώιμο να εκτιμήσει κανείς ότι η Ουασιγκτον εμπιστεύεται και επενδύει στην κυβέρνηση Τσιπρα. Μια τέτοια εξέλιξη - που θα μπορουσε κάλλιστα να γίνει πραγματικότητα - προϋποθέτει ενα συνολικότερο πλέγμα συνεργασίας στο γεωπολιτικό πεδίο και περιλαμβάνει από την πολιτική της Ελλάδας εναντι της Ρωσίας, μέχρι τη συνέχιση και εμβάθυνση της συνεργασίας με το Ισραήλ, και τη στάση που θα τηρήσει η Αθηνα σε ό,τι αφορά την αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους, ενω κορυφαία προτεραιότητα αποτελεί και η καταπολέμηση της τρομοκρατίας.

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Τι διαπραγματευόμαστε?

Του ΤΑΣΟΥ ΤΕΛΛΟΓΛΟΥ

Η συνάντηση Βαρουφάκη-Ντάισελμπλουμ, την Παρασκευή, πήγε καλύτερα απ' ό,τι έδειξε η συνέντευξη τύπου που ακολούθησε. Τουλάχιστον αυτή ήταν η εικόνα του συνομιλητή του Γ. Βαρουφάκη. Κάθε πλευρά είπε ξεκάθαρα τι θέλει και τι δεν θέλει. Αλλά καμία πλευρά δεν είπε τι θα κάνει.


Τι θέλει η Αθήνα: Χρόνο, ρευστότητα για να κρατηθεί όρθιο το πιστωτικό σύστημα, να μην πάρει τη δόση των 7.5 δισ. μαζί με τα προαπαιτούμενα μέτρα, να μην επιστρέψει η τρόικα. Να της δοθεί η δυνατότητα να επεξεργασθεί ένα εναλλακτικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που να είναι ελληνικό. Αργότερα -αλλά πιθανόν μέσα στο 2015- μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων ώστε να υπάρχουν περιθώρια ασκησης πολιτικής.


Τι θέλουν οι Βρυξέλλες: Όρους για κάθε είδους επιπλέον χρηματοδότηση (σε αυτούς συμπεριλαμβάνεται έμμεσα και ο μηχανισμός «Έκτακτη Βοήθεια Ρευστότητας», ELA), εποπτεία της εφαρμογής αυτών των όρων, διότι δεν εμπιστεύονται την ελληνική διοίκηση και το πολιτικό προσωπικό, πληρωμή εν τω μεταξύ των χρεών, αναμόρφωση της τρόικας, χρονοδιαγράμματα που τηρούνται, όχι ξήλωμα μέτρων που ήταν προαπαιτούμενα σε προηγούμενες αξιολογήσεις και έναντι των οποίων δόθηκαν δόσεις, πολιτική σταθερότητα, όχι νέα αιτήματα για μεγάλη καινούργια βοήθεια.


Το Βερολίνο και ο Γιούνκερ έχουν αποδεχθεί το τέλος της εποχής της τρόικας, ήδη από το φθινόπωρο. Υπάρχουν δύο προβλήματα:

 
- Με ποια μορφή θα συμμετέχει το ΔΝΤ που δεν είναι ευρωπαϊκός μηχανισμός.


- Πώς θα συμμετέχει η ΕΚΤ, η συμμετοχή της οποίας σε προγράμματα σωτηρίας είναι νομικά προβληματική, όπως σημείωσε στην εισήγησή του ο Ισπανός εισαγγελέας του ευρωδικαστηρίου.


Άρα, η τρόικα φεύγει. Και έρχονται κάποιοι επόπτες, την ανάγκη ύπαρξης των οποίων επισήμανε ο νέος υπουργός Οικονομικών στο Παρίσι. Όμως, για αυτό θα γίνει διαπραγμάτευση. Και επειδή η τρόικα «εφευρέθηκε» από τους Γερμανούς, η Μέρκελ επέμεινε να μπει το ΔΝΤ στην εποπτεία, διεκδικούν αυτοί από τον Γιούνκερ να μην το «δώσει» χωρίς να του «δώσουν» (σ.σ. η νέα ελληνική κυβέρνηση).


Το πρόγραμμα τελειώνει εδώ χωρίς τα 7,5 δισ. αλλά και χωρίς να ξηλωθούν μέτρα που ήταν προαπαιτούμενα σε προηγούμενες δόσεις.  


Αν ξηλωθούν τέτοια μέτρα, οι Ευρωπαίοι έχουν δύο όπλα: 


Το «μαξιλάρι» της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών που χρειάζεται η Αθήνα, καθώς μέσα στον Φεβρουάριο το πρωτογενές πλεόνασμα θα γίνει προωτογενές έλλειμμα, και τη ρευστότητα των τραπεζών μέσω της ΕΚΤ.


Ως εδώ ο συμβιβασμός νομίζω ότι είναι μάλλον απλός (βεβαια οι πολιτικοί και στις δύο πλευρές της εξίσωσης έχουν τα προβλήματά τους, αλλά αυτά αφορούν τους ίδιους και όσους αντιμετωπίζουν το θέμα ως πόλεμο). 


Μένει το πιο δύσκολο: 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΣΑΜΠΟΥΚΑΛΕΜΕΝΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: «Δεν μπορούμε να αλλάξουμε τους κανόνες της ΕΕ για την Ελλάδα» διαμηνύει η Μαδρίτη - Οι Ισπανοί που τους έχει σεβασθεί είναι μ@λ@κες???

Ο ισπανός υπουργός Οικονομικών Κριστόμπαλ Μοντόρο εμφανίσθηκε κατηγορηματικά αντίθετος στην ιδέα "να αλλάξουν οι κανόνες" της ΕΕ για να υπάρξει ανταπόκριση στα αιτήματα της Ελλάδας, υπογραμμίζοντας πως η Ισπανία τους έχει σεβασθεί.

"Το να μπει κανείς στην Ευρώπη είναι κάτι εθελοντικό και ανήκουμε στη λέσχη αυτή με την προϋπόθεση ότι σεβόμαστε τους κανόνες της λέσχης επειδή αυτό είναι προς το συμφέρον όλων μας", δήλωσε ο υπουργός της συντηρητικής κυβέρνησης του Μαριάνο Ραχόι στη διάρκεια συνέντευξής του στο δημόσιο τηλεοπτικό δίκτυο TVE.

"Την Ευρώπη δεν την έφτιαξε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ούτε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η Ευρώπη είμαστε εμείς, οι χώρες που την αποτελούμε, εμείς είμαστε που έχουμε ορίσει αυτούς τους κανόνες", υπενθύμισε ο υπουργός απαντώντας σε ερώτηση για τη βούληση της νέας ελληνικής κυβέρνησης του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα να επιτύχει μια επανεξέταση της πολιτικής της Ευρώπης έναντι της Ελλάδας, του χρέους περιλαμβανομένου.

"Δεν είναι συνεπώς δυνατό να απαντάμε στις εσωτερικές πολιτικές αλλαγές στις χώρες με νέους κανόνες διότι έτσι η λέσχη απλούστατα θα καταρρεύσει", πρόσθεσε.

Στη δημοσιογράφο του TVE που τον ερώτησε αν η Ελλάδα πρέπει να σεβαστεί τις δεσμεύσεις της και να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις, απάντησε μ' ένα απλό: "Ναι, προφανώς, όπως κάναμε όλοι".

"Είναι εύκολο να ανέβεις στην κυβέρνηση και να πεις, 'θέλω να αυξήσω αυτή τη δαπάνη, αυτήν εδώ και επίσης αυτή την άλλη', προφανώς έτσι θα θέλαμε όλοι να κυβερνάμε. Όμως η ερώτηση είναι, από πού βγαίνουν τα χρήματα αυτά; Από τους Έλληνες; Από τους άλλους Ευρωπαίους ή από τον υπόλοιπο κόσμο; Ποιος θα δώσει αυτά τα χρήματα; Αυτό είναι το όλο θέμα", τόνισε.

Έπειτα από έξι χρόνια βαθιάς κρίσης, η οποία αύξησε κάθετα την ανεργία (στα τέλη του Δεκεμβρίου εξακολουθούσε να ανέρχεται σε 23,7%), η Ισπανία επέστρεψε στην ανάπτυξη το 2014 και άρχισε και πάλι να δημιουργεί θέσεις εργασίας, υπογράμμισε ο Κριστόμπαλ Μοντόρο. 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ- Guardian: Με στάση πορτιέρη και παλτό εμπόρου ναρκωτικών ο Βαρουφάκης!!!

Η «χαλαρή» εμφάνιση του υπουργού Οικονομικών, Γιάννη Βαρουφάκη, έχει απασχολήσει τον εγχώριο και διεθνή Τύπο, με δεκάδες δημοσιεύματα να αναλύουν τον τρόπο που περπατάει, να σχολιάζουν το αρρενωπό του στυλ και κυρίως να ερμηνεύουν τις ενδυματολογικές επιλογές του ειδικά όταν πρόκειται να πραγματοποιήσει επίσημες συναντήσεις με Ευρωπαίους αξιωματούχους.

Από την… αύρα του ροκ σταρ υπουργού δε θα μπορούσε να μην «γοητευτεί» και η συντάκτρια του βρετανικού Guardian, η οποία παρατήρησε το στυλ του Έλληνα υπουργού την ώρα τησυνάντησής του με τον Βρετανό ομόλογό του, Τζορτζ Όσμπορν.

«Αν θέλετε σοβαρή συζήτηση για το ελληνικό χρέος αναζητήστε την αλλού. Αλλά αν επιθυμείτε στιλιστική ανάλυση για την ημέρα που ο Έλληνας υπουργός Γιάννης Βαρουφάκης πέρασε το κατώφλι του Νο. 10 της Ντάουνινγκ Στριτ, σαν να πρόκειται για τον Σον Ράιντερ των Black Grape που τραγουδούσε “It’s Great When You’re Straight ... Yeah”, τότε πάρτε θέση», αναφέρει η Ίμοτζεν Φοξ στο κείμενό της.

Η Φοξ, η οποία γράφει για εμφανίσεις διασημοτήτων στο κόκκινο χαλί, για επιδείξεις μόδας, ξεχωριστές παρουσίες στις ιπποδρομίες του Άσκοτ, ακόμα και για την αλλαγή στο στιλ του Βρετανού υπουργού Οικονομικών, δε θα μπορούσε να μην παρατηρήσει το επιμελώς ατημέλητο στυλ του Γιάννη Βαρουφάκη.

Από τη μία, γράφει η συντάκτρια, βλέπει κανείς τον Βρετανό υπουργό με το κοστούμι του και από την άλλη τον Έλληνα ομόλογό του «με το κούρεμα α λα Ιούλιος Καίσαρας, με ένα κοστούμι που του έπεφτε καλά, ένα πουκάμισο με έντονο μπλε χρώμα που θα άρμοζε για μία εμφάνιση στην παμπ Wetherspoon και ένα παλτό εμπόρου ναρκωτικών της δεκαετίας του 1990».
 

Την ίδια ώρα, συμπληρώνει η Φοξ: «Με το ξυρισμένο κεφάλι, τα πόδια ανοιχτά, τα χέρια στις τσέπες, τη στάση του πορτιέρη και το χαμόγελο τόνιζαν το look».

Βέβαια, όπως εξηγεί η συντάκτρια μπορεί η επιλογή του Βαρουφάκη να μην είναι κατακριτέα, αλλά όπως επισημαίνει «όποιος δεν βρίσκει την ενδυματολογική επιλογή του άτοπη και λίγο περίεργη για την περίσταση ψεύδεται».

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: "H Ελλάδα δεν ζητά, πλέον, διαγραφή αλλά ανταλλαγή χρέους με ομόλογα χωρίς ημερομηνία λήξης" - Ο λεβέντης και καραμπουζουκλής Βαρουφάκης σε συνέντευξή του στους FT αναζητά διεθνή κορόϊδα να τους σερβίρει ομόλογα του χροκοπημένου μπουρδέλου που θα λήγουν την παραμονή του Αγίου Δισύλλαβου !!! - Αν τους το περάσεις ρε μπαγάσα θα σε ψηφίζω μέχρι να πεθάνω...

(Οι άνθρωποι κυριολεκτικά δεν έχουν το Θεό τους...)

Η ελληνική κυβέρνηση δεν ζητά πλέον την ονομαστική διαγραφή χρέους, δήλωσε στους Financial Times ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης, προτείνοντας αντί του «κουρέματος» ένα «μενού ανταλλαγών χρέους» (menu of debt swaps) με δύο ειδών ομόλογα: Ένα είδος με ρήτρα ανάπτυξης και ένα είδος χωρίς ημερομηνία λήξης.
Ο πρώτος τύπος, τα ομόλογα που είναι συνδεδεμένα με την οικονομική ανάπτυξη, θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν τα ευρωπαϊκά δάνεια διάσωσης. 

Ο δεύτερος τύπος, τα λεγόμενα «perpetual bonds θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν τα ομόλογα που έχει στην κατοχή της η ΕΚΤ.
Ο Γ. Βαρουφάκης δήλωσε στους FT ότι η πρότασή του για την ανταλλαγή χρέους θα είναι μία μορφή «έξυπνης μηχανικής χρέους» (smart debt engineering) η οποία επιτρέπει την αποφυγή χρήσης όρων όπως «κούρεμα», πολιτικά απαράδεκτους στη Γερμανία και άλλους πιστωτές.
«Αυτό που θα πω στους εταίρους μας είναι ότι είναι πως συνδυάζουμε πρωτογενή πλεονάσματα με μια μεταρρυθμιστική ατζέντα» πρόσθεσε ο υπουργός Οικονομικών.

"Επίγεια σοφία"

Η ανάγκη δεν έκανε ποτέ καλά παζαρέματα.

Βενιαμίν Φραγκλίνος

Στον έρωτα, όπως και στον πόλεμο, όταν ένα φρούριο αρχίζει διαπραγματεύσεις, είναι ήδη παραδομένο κατά το ήμισυ.

Margaret de Valois

Όταν κάποιος προτείνει να γίνουν αμοιβαίες υποχωρήσεις, συνήθως εννοεί ότι αυτός έχει κάνει όλες τις υποχωρήσεις που του αναλογούν.

Aγνώστου 

Σαν σήμερα (3/2/ΧΧΧΧ)

1823: Εξέγερση των Κρητικών εναντίον των Τούρκων οι οποίοι κλείνονται στα φρούρια Καστελίου και Γραμβούσας. Η επιδημία πανώλης που θα τους πλήξει μετά, θα τους αποδεκατίσει.

1908: Ιδρυεται ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών (ΠΟΑ), μετέπειτα Παναθηναϊκός απο τον Γιώργος Καλαφάτη.

1966: Λαμβάνει χώρα η πρώτη ομαλή προσεδάφιση στη Σελήνη, που άνοιξε τον δρόμο για τις επανδρωμένες πτήσεις των Αμερικανών. Το μη επανδρωμένο σοβιετικό διαστημόπλοιο «Λούνα 9» προσεδαφίζεται στη Σελήνη επιτυχώς

1970: Η ΕΟΚ διακόπτει τις διαπραγματεύσεις ένταξης της Ελλάδας, μέχρι να αποκατασταθεί η Δημοκρατία στη χώρα.

1468: Πεθαίνει γερμανός εφευρέτης της τυπογραφίας Γιοχάνες Γκένσφλάις Τσουρ Λάντεν Τσουμ Γκούτεμπεργκ, γνωστός ως Ιωάννης Γουτεμβέργιος

1989: Πεθαίνει ο Τζον Κασσαβέτης, ελληνικής καταγωγής αμερικανός σκηνοθέτης και ηθοποιός.

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ο «λYτός» βίος των Ελλήνων

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

Βαρεθήκατε την τρόικα; Δεν αντέχετε άλλο να κρέμεστε από τα χείλη της κ. Μέρκελ; Σας εκνευρίζει το χαμόγελο του κ. Ολάντ; Να σας πω τη μαύρη αλήθεια κι εγώ τα έχω βαρεθεί όλ’ αυτά και άλλα τόσα ακόμη. Δεν αντέχω άλλο να ακούω για τη γραφειοκρατία των Βρυξελλών και τα λαχανάκια της, ή τις προδιαγραφές για την ποσότητα νερού που απελευθερώνουν τα καζανάκια όποτε πατάω το κουμπί ή ξυπνάει το ηλεκτρονικό μάτι διότι ξεμπέρδεψα με την πίεση του προστάτου μου.
 

Αν λοιπόν τα βαρεθήκατε όλα αυτά, μην ανησυχείτε. Το ευρωπαϊκό οικοδόμημα κλονίζεται, ο δε κλονισμός του ξεκίνησε από την Ελλάδα. Η σύμπραξη της καθ’ ημάς ριζοσπαστικής αριστεράς και των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, ξενόφοβων, εθνικιστών και λοιπών, δεν οφείλεται στον γευστικό ελληνικό χυλό που μπερδεύει τις ιδέες όπως τους μηρούς. Είναι ζήτημα ευρωπαϊκής στρατηγικής, μετατόπισης του ρήγματος που κάποτε χώριζε τη δεξιά από την αριστερά σε ένα άλλο ρήγμα, αυτό που χωρίζει όσους εξακολουθούν να πιστεύουν στο κοινό ευρωπαϊκό όραμα και τους υπόλοιπους, όσους επιθυμούν την επιστροφή στην αυτόνομη διάθεση κρατών, εθνών, λαών, συνόρων και παραδοσιακών χορών.
 

Τι σχέση έχει ο ΣΥΡΙΖΑ με το Εθνικό Μέτωπο της Γαλλίας; 

Εκ πρώτης όψεως καμία. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το αποπαίδι της ελληνικής αριστεράς, ένα μωσαϊκό από απομεινάρια διαφόρων πολιτικών αποχρώσεων της λενινιστικής ιδεολογίας και παλαιοπασοκικού λαϊκισμού με ρητορική αντικαπιταλιστικής ρήξης, ενώ το Εθνικό Μέτωπο γεννήθηκε από Γάλλους που πολέμησαν κατά της ανεξαρτησίας της Αλγερίας, εχθρούς της γκωλικής δημοκρατίας που τώρα προσπαθούν να εξευγενισθούν με τη Μαρίν Λεπέν. Εχουν εγκαταλείψει τον αντισημιτισμό τους και τώρα θέλουν να εγκαταλείψουν και το ευρώ. Τα συγχαρητήρια της Λεπέν προς τον ΣΥΡΙΖΑ δεν ήσαν πολιτικάντικα.
 

Η κ. Λεπέν ξέρει πως, ακόμη και αν δεν κερδίσει τις προεδρικές εκλογές, αν περάσει στον δεύτερο γύρο και πολλαπλασιάσει το ποσοστό της που είναι ήδη μεγάλο, αν στην Ελλάδα κυβερνάει ο ΣΥΡΙΖΑ και στην Αγγλία ο Φάραντζ, κι αν οι Podemos κρατηθούν ως δύναμη εξουσίας, ή κυβερνήσουν την Ισπανία, τότε το ευρωπαϊκό οικοδόμημα θα αρχίσει να τρίζει στα σοβαρά.  

Ο σύγχρονος λαϊκισμός αρδεύεται από την υπόσχεση της απελευθέρωσης των λαών από την ευρωπαϊκή εξουσία.  

Τι ακριβώς σημαίνει αυτό για την πρωτοπόρο Ελλάδα;
Κατ’ αρχάς μια σύντομη ανασκόπηση της λέξης «λαϊκισμός» στα ελληνικά δίνει τα εξής αποτελέσματα. 

Στο λεξικό Δημητράκου, έργο της δεκαετίας του ’50 η λέξη δεν υπάρχει. Ο συνάδελφος Μιχάλης Κατσίγερας όμως, ο γνωστός Φιλίστωρ, με ενημέρωσε ότι η λέξη εμφανίζεται σε φύλλο της «Καθημερινής» του 1931 για να περιγράψει την πολιτική του Λαϊκού Κόμματος του Κεμάλ Ατατούρκ. Ο δε υπότιτλος εξηγεί: «λαϊκισμός, ο λαός ως παράγων εξουσίας». 

Η λαϊκή κυριαρχία όμως είναι κατοχυρωμένη από το Σύνταγμα της Τρίτης Ελληνικής Δημοκρατίας. Ποία η διαφορά της από τον λαϊκισμό; 

Ο αείμνηστος ιδρυτής του παρ’ ημίν λαϊκισμού Ανδρέας Παπανδρέου το είχε διατυπώσει με τον πιο καθαρό τρόπο. «Το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση ο Λαός στην εξουσία», άρα ΠΑΣΟΚ και λαός ταυτίζονται, άρα η κυβέρνηση θέτει υπεράνω των θεσμών, ακόμη και της ίδιας της δημοκρατίας, τον λαό. Ο λαός ασκεί οικονομική πολιτική, εξωτερική πολιτική, ο λαός ορίζει τη διδακτέα ύλη στην εκπαίδευση, ο λαός αποφασίζει και ό,τι αποφασίζει η κυβέρνηση σημαίνει ότι το αποφασίζει ο λαός.  

Θεωρούμε ότι ο «λαϊκισμός» είναι απλώς μια πολιτική ρητορεία που κολακεύει το λαϊκό αίσθημα και το διεγείρει. Είναι κάτι παραπάνω όμως: είναι η εξουσία του λαϊκού αισθήματος με ό,τι κι αν αυτό συνεπάγεται.
 

Η Χάνα Αρεντ φτάνοντας στην Αμερική, ως πρόσφυγας από τη ναζιστική Γερμανία όπου κυβερνούσε ο λαός, είχε σημειώσει: επιτέλους έφτασα στη χώρα όπου κυβερνούν οι νόμοι και όχι τα πρόσωπα. Οι ελληνικές ελίτ, από συστάσεως του σύγχρονου ελληνικού κράτους, και πριν ακόμη, γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο είχαν το βλέμμα στραμμένο προς τη Δυτική Ευρώπη. Γιατί, όσοι σοφοί ανάμεσά μας, ζητούσαν κάποιο σύστημα αναφοράς που θα τους επέτρεπε να ξεπεράσουν τα όρια της προσωπικότητάς τους. Η Ευρώπη για την Ελλάδα είναι μια κατάκτηση της σύγχρονης Ιστορίας της.
 


Αν οι δυνάμεις του λαϊκισμού, οι δυνάμεις της αριστεροδέξιας επανάστασης, καταφέρουν όντως να κλονίσουν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, ή το αναγκάσουν να χαλαρώσει τους δεσμούς του αντί να συνεχίσει να τους οικοδομεί, τι θα γίνει η Ελλάδα; 

 Διότι η Ισπανία, ακόμη και χωρίς την Ευρωπαϊκή Ενωση, δεν θα πάψει να είναι ευρωπαϊκή χώρα. Το ίδιο ισχύει και για τη Γαλλία και για την Ιταλία. Η Ελλάδα όμως; 

Θα επιστρέψει στη βαλκανική της μοναξιά; Ή μήπως θα αναζητήσει καταφύγιο στη ζεστή αγκαλιά των Ρώσων αδελφών; 

Υπόθεση εργασίας: 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΣΑΜΠΟΥΚΑΛΕΜΕΝΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Σε πίστωση χρόνου στο μαρξιστικογενές μόρφωμα για να κάνει τα νταηλίκια του πιστεύουν μόνο οι αφελείς

Του Σάκη Μουμτζή

Όσοι υποστηρίζουν πως οι κυβερνώντες χρειάζονται πίστωση χρόνου, την απαραίτητη περίοδο χάριτος που απολαμβάνουν όλες οι κυβερνήσεις, δείχνουν να αγνοούν την κρισιμότητα των στιγμών και να παραβλέπουν τον αγώνα δρόμου με αντίπαλο το χρόνο που δίνει η ελληνική οικονομία.  

Εκτός αν υπονοούν πως πρέπει να περιμένουμε την πολυαναμενόμενη, από το πλήθος, υπαναχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ από τις εξαγγελίες του. 

 Επειδή λοιπόν πιστεύω –όπως έχω γράψει εδώ και καιρό– πως αυτή η υπαναχώρηση δεν θα γίνει, λέω: καμία πίστωση χρόνου.

Οι άνθρωποι αυτοί, ο αρχικός πυρήνας του ΣΥΡΙΖΑ, που ο ελληνικός λαός τους έδωσε το 37%, δεν είναι άγνωστοι. Εδώ και τουλάχιστον δυόμιση χρόνια δηλώνουν τις προθέσεις τους, κάνουν τις πολιτικές τους παρεμβάσεις – κοινοβουλευτικές και εξωκοινοβουλευτικές– ξεκαθαρίζουν τους στόχους τους. Επειδή θεωρώ την προσμονή του θαύματος στην πολιτική, ως ορισμό του τυχοδιωκτισμού, δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση την προσμονή της πλήρους αναθεώρησης των πολιτικών εξαγγελιών του ΣΥΡΙΖΑ, κρίνω πως η τήρηση των υποσχέσεων και η συνακόλουθη ρήξη με τους εταίρους – δανειστές μας θα είναι ολέθρια για τη χώρα.

Πρέπει να καταστεί σαφές πως είναι άλλο πράγμα η επαναδιαπραγμάτευση κάποιων στόχων εντός των ορίων του προγράμματος, δηλαδή με εξασφάλιση της χρηματοδότησης της ελληνικής οικονομίας και αφού βέβαια τηρηθούν τα συμφωνηθέντα, και άλλο πράγμα η "επαναδιαπραγμάτευση", ως άλλοθι για τη μεθοδευμένη ρήξη. Γιατί αυτό ακριβώς σημαίνει το πάγωμα των αποκρατικοποιήσεων, η επιβάρυνση του προϋπολογισμού με πρόσθετα βάρη ύψους περίπου 3 δισ., η εξαγγελθείσα σεισάχθεια κλπ.

Όσοι δεν βλέπουν πως ο βασικός κορμός των εξαγγελιών του ΣΥΡΙΖΑ, βρίσκεται εκτός πλαισίου οποιασδήποτε συμφωνίας –μάλιστα θα έλεγα την καθιστά εκ προοιμίου αδύνατη– δεν έχουν ιδέα για το τι σημαίνει ΕΕ, οι θεσμοί της και οι διαδικασίες της. Ο αντιληπτικός τους ορίζοντας εξαντλείται στα όρια της ελληνικής επικράτειας και έτσι αδυνατούν να κατανοήσουν πως λίγο βορειοδυτικότερα υπάρχει ένας κόσμος που σέβεται τις συμφωνίες, τους θεσμούς, τις προβλεπόμενες διαδικασίες.

Και εάν οι απλοί πολίτες, οι ψηφοφόροι, τα αγνοούν όλα αυτά, είμαι σίγουρος –όχι εκατό τοις εκατό είναι αλήθεια– πως οι αξιωματούχοι του ΣΥΡΙΖΑ τα γνωρίζουν και πολύ σύντομα θα τα αντιμετωπίσουν.  

Και η γνώμη μου είναι πως ήδη έχουν πάρει τις αποφάσεις τους. Γνωρίζουν τι θέλουν. Μόνον οι αφελείς και οι εκ φύσεως καλοπροαίρετοι χαριεντίζονται με τον ΣΥΡΙΖΑ αναμένοντας την "σίγουρη" κυβίστηση, η οποία βέβαια ουδέποτε θα γίνει.

Απεναντίας: 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ολοι σου χτυπούν την πλάτη σπρώχνοντές σε στο Κολοσσαίο για τη μεγάλη αναμέτρηση - To θέμα είναι τί κάνουν όταν βγουν τα λιοντάρια!!!

Του ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ

Η δήλωση του Αμερικανού προέδρου, Μπ. Ομπάμα, στο CNN συνέπεσε με την έναρξη ενός ιδιότυπου roadshow της ελληνικής κυβέρνησης, για να εξηγήσει σε εταίρους και δανειστές τι είναι αυτό που ζητά. Και ήταν καλή η συγκυρία, με την υπενθύμιση φυσικά ότι οι Αμερικανοί προσφέρουν στήριξη, οι Ευρωπαίοι τα λεφτά. 

Το Παρίσι χθες ήταν ο πρώτος σταθμός με τον Γ. Βαρουφάκη, που θα συνεχίσει όλη την εβδομάδα, στρώνοντας το έδαφος για τον πρωθυπουργό Αλ. Τσίπρα για επαφές σε Παρίσι, Βρυξέλλες και Ρώμη...

 

Ενας διαφορετικός Βαρουφάκης από αυτόν που είδαμε την Παρασκευή άκουσε στο Παρίσι διαφορετικά πράγματα από αυτά που άκουσε από τον κ. Ντάισελμπλουμ στην Αθήνα. Με τη Γαλλία να υπόσχεται ότι θα διευκολύνει τις προσπάθειες της Ελλάδας και να συμφωνεί ότι πρέπει να επιστρέψει η Ανάπτυξη...  

Ο μεγάλος εχθρός της κυβέρνησης μέχρι στιγμής δεν είναι άλλος από τον κακό εαυτό της. Πριν ακόμη ακουσθούν οι προγραμματικές δηλώσεις του πρωθυπουργού, όλοι άρχισαν να μοιράζουν: από διορισμούς και επιδόματα, μέχρι αυξήσεις και διαβατήρια. Γιατί φυσικά είναι δυσάρεστο να φθάνεις ως πρωθυπουργός ή υπουργός Οικονομικών σε μια ξένη πρωτεύουσα για να συζητήσεις το νέο οραματικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που ελπίζεις να αποδεχτούν οι δανειστές και πριν από σένα να έχει φθάσει η φήμη των υπουργών σου που σκορπίζουν διορισμούς και παροχές...

 

Ο άλλος μεγάλος εχθρός είναι ο καθησυχασμός. Το Παρίσι έχει κάθε λόγο να βάλει κάποιον άλλον να πιέσει το «σπυρί» της κ. Μέρκελ. Και ο πρόεδρος Ομπάμα που ποτέ δεν συμπάθησε την καγκελάριο και φοβάται ότι η δογματική εμμονή της στη λιτότητα θα κάνει τον κύκλο και θα χτυπήσει τελικά και την αμερικανική οικονομία, που μόλις βγαίνει από την κρίση, εύχεται να της πατήσει κάποιος τον «κάλο»...  

 

Ολοι σου χτυπούν την πλάτη σπρώχνοντές σε στο Κολοσσαίο για τη μεγάλη αναμέτρηση. Ας σιγουρευτούμε πριν κλείσει η μπάρα πίσω μας ότι και οι Γάλλοι και οι Αμερικανοί και όλοι οι άλλοι μένουν δίπλα μας. Γιατί: 

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Μετά τη μετωπική με τον τοίχο, τι; Δημοψήφισμα;

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Όταν επιλέγεις μια μετωπική σύγκρουση με έναν τοίχο καλό είναι να είσαι προετοιμασμένος και για την πιθανότητα ο τοίχος να αποδειχθεί πολυ σκληρότερος απο ότι νομίζεις. Γιατι σε αυτη την περίπτωση κινδυνεύεις πολυ σοβαρά να σπάσεις το κεφάλι σου.  

Η κυβέρνηση επιλέγει την στρατηγικη της ρηξης στο ξεκίνημα της διαπραγμάτευσης με τους εταίρους.
Και να χτυπήσει μετωπικά στον τοίχο. 
 


Μακάρι να μπορέσει να του προκαλέσει ρωγμές. Γιατι τότε θα έχει, πέρα απο τον πονοκέφαλο και ουσιαστικές ελπίδες να κερδίσει κάτι. Έστω και μια προσωρινή ανοχή μέχρις ότου δωσει δείγματα γραφής για το επιπεδο αξιοπιστίας του εναλλακτικου προγράμματος που προωθεί. Μόνο που αυτο δεν είναι το πιθανότερο σενάριο.  

Αντιθετα υπάρχει το πολυ σοβαρο ενδεχόμενο ο τοίχος να αποδειχθεί συμπαγής. Και τότε τι γίνεται; Πόσα... ουαου θα αναφωνήσει τοτε ο κ. Βαρουφάκης;

 
Ποιο θα είναι σε αυτή την πολύ πιθανη περίπτωση το plan B; Υπάρχει ενδεχομενο να δουμε κάποιον ελιγμο; Και πως θα αντιμετωπιστεί μια διπλωματική ήττα; 

Με βαση τη γραμμή στην οποια μεχρι στιγμής κινείται η κυβέρνηση, η αίσθηση που δημιουργεί είναι ότι το πραγματικό plan B θα είναι το δημοψήφισμα. Αλλωστε μεχρι στιγμής έχουν αιφνιδιάσει μόνο όσους ήλπιζαν ότι οι σκληρές και υψηλές κορώνες εντάσσονταν στην συνήθη προεκλογική ρητορική. Όμως εννοούν απόλυτα όσα έλεγαν. Οπότε αν υπάρξει αδιέξοδο, που είναι και το πιθανότερο, μαλλον θα πάμε για δημοψήφισμα.
 

Ίσως πάλι το δημοψήφισμα να αποτελεί και μέρος της διαπραγματευτικής στρατηγικής ως μια απειλή προς την ΕΕ. Μόνο που καλο θα είναι να έχουν στο νου τους ότι:  

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: «Κάνε κάτι Αριστερό...» (γιατί θα αποτύχεις δεξιά!)

Toυ ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

«Θα αποφύγουμε να μπούμε στον πειρασμό για να πούμε ότι «και η κακή μέρα από το πρωί φαίνεται». Βεβαίως, η νέα αριστερή διακυβέρνηση του τόπου ξεκίνησε με το ζερβό. Το κόστος των ελληνικών ομολόγων εκτινάχτηκε στα ύψη: η απόδοση των τριετών ήταν την Πέμπτη στο 19,25%· η απόδοση του πενταετούς ελληνικού τίτλου σημείωσε άνοδο 40 μονάδων βάσης κι έφτασε στο 14,40%· σε ανοδική τροχιά βρισκόταν και η απόδοση του δεκαετούς, που υπερέβη το 11%. Το Χρηματιστήριο Αθηνών κατακρημνίστηκε στην περιοχή των επτακοσίων μονάδων και όσοι νομίζουν ότι το Χρηματιστήριο είναι απλώς οι «κακές αγορές», πρέπει να μάθουν ότι οι μετοχές με τη μεγαλύτερη πτώση είναι των τραπεζών, αυτές που ανήκουν στο ελληνικό κράτος με αποτέλεσμα να γίνουμε άπαντες φτωχότεροι.
 

Παρ’ όλα αυτά, πρέπει όλοι να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας. Ας ελπίσουμε ότι αυτή η πρώτη εβδομάδα –αν και θα έχει κόστος για την οικονομία– είναι στο πλαίσιο της κατά Δραγασάκη «βίαιης προσαρμογής του ΣΥΡΙΖΑ στην πραγματικότητα». 

Η τελευταία, ως γνωστόν, δεν διαμορφώνεται από τις επιθυμίες, αλλά από περιορισμούς. Αυτούς που φαίνεται να μην καταλαβαίνουν οι υπουργοί της «πρώτης φοράς...» και άρχισαν να εξαγγέλλουν περισσότερα από όσα έλεγαν ως ανεύθυνη αντιπολίτευση.
 

Τι δεν είπαν αμέσως μετά την ορκωμοσία... Τα συνόψισε μια χαρά η συνάδελφος Δώρα Αντωνίου («Καθημερινή» 19.1.2015): «Σταματούν τα σχέδια ιδιωτικοποίησης για ΔΕΗ, ΑΔΜΗΕ, ΕΛΠΕ (Π. Λαφαζάνης), σταματά η διαδικασία ιδιωτικοποίησης των περιφερειακών αεροδρομίων (Γ. Σταθάκης), δεν θα συνεχιστεί η διαδικασία ιδιωτικοποίησης των λιμένων (Θ. Δρίτσας), ανακαλούνται οι απολύσεις και οι διαθεσιμότητες που έγιναν βάσει Μνημονίου (Ν. Βούτσης), επαναπροσλαμβάνονται όλοι οι υπάλληλοι που τέθηκαν εκτός Δημοσίου βάσει Μνημονίου (Γ. Κατρούγκαλος), ένας ένας θα καταργηθούν όλοι οι εφαρμοστικοί νόμοι (Π. Λαφαζάνης), 12.000 ευρώ αφορολόγητο και κατάργηση του ΕΝΦΙΑ για τους αγρότες (Π. Λαφαζάνης), κατάργηση του εισιτηρίου των 5 ευρώ στα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων και της καταβολής ενός ευρώ ανά συνταγή (Ανδρέας Ξανθός), επιστρέφουν στις θέσεις τους όλοι οι απολυμένοι και διαθέσιμοι καθηγητές, διοικητικοί υπάλληλοι και σχολικοί φύλακες (Τάσος Κουράκης)».
 


Να σημειώσουμε βέβαια εδώ ότι ναι μεν υποσχέθηκαν ότι θα τους προσλάβουν όλους, αλλά δεν είναι σίγουρο ότι θα τους πληρώνουν κιόλας. Ή, έστω, σε τι νόμισμα θα τους πληρώνουν αφού τα ερωτήματα για την παραμονή μας στην Ευρωζώνη πυκνώνουν.  

«Το εννοεί σοβαρά ο ΣΥΡΙΖΑ ότι θέλει να παραμείνει στο ευρώ;» αναρωτήθηκε ο Simon Nixon. «Από την περασμένη Δευτέρα δεν υπάρχει ούτε μία κίνηση που να δείχνει ότι κινείται προς αυτή την κατεύθυνση». Και ο Simon Nixon δεν είναι τυχαίος. Είναι βασικός αρθρογράφος της Wall Street Journal, με μεγάλη επιρροή.

 
Βεβαίως, πολλοί θα αναρωτηθούν τι σόι αριστερή διακυβέρνηση θα είχαμε αν δεν έκανε κάτι αριστερό. Δίκιο έχουν, αλλά είναι πολλά τα αριστερά που μπορούν να γίνουν, στη δύσκολη οικονομική συγκυρία που περνάμε, χωρίς να φλερτάρουμε κατ’ ανάγκην με την καταστροφή. Υπάρχουν θεσμικά ελλείμματα στη χώρα, για τα οποία δυστυχώς δεν ακούσαμε πολλά.


Μπορεί να φανεί περίεργο, αλλά κάτι αριστερό προτείνει και ο Economist στο κύριο άρθρο του τελευταίου τεύχους του (31.1.2015) υιοθετώντας κατ’ ουσίαν την προεκλογική πρόταση του κ. Γιώργου Παπανδρέου: «Κάντε τον κ. Τσίπρα να πετάξει στα σκουπίδια τον παλαβό σοσιαλισμό του και να αφοσιωθεί στις δομικές μεταρρυθμίσεις με αντάλλαγμα τη διαγραφή του χρέους, είτε σπρώχνοντας τις ωριμάνσεις ακόμη μακρύτερα ή, ακόμη καλύτερα, μειώνοντας την ονομαστική του αξία. Ο κ. Τσίπρας μπορεί να ικανοποιήσει τις αριστερές του παρορμήσεις τσακίζοντας τα προστατευμένα ολιγοπώλια και αντιμετωπίζοντας τη διαφθορά. Ο συνδυασμός της μακροοικονομικής διευκόλυνσης με τις μικροοικονομικές δομικές μεταρρυθμίσεις μπορεί να αποτελέσει ακόμη και υπόδειγμα για άλλες χώρες, όπως η Ιταλία και η Γαλλία».
 

Η καταπολέμηση της διαφθοράς, η ρύθμιση των σχέσεων του οικονομικομιντιακού συστήματος με το κράτος, το τσάκισμα των ολιγοπωλίων είναι αριστερή πολιτική, για την οποία μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να έχει απροσδόκητους συμμάχους. Ο σοσιαλδημοκράτης αντικαγκελάριος της Γερμανίας Ζίγκμαρ Γκάμπριελ εξέφρασε πρόσφατα την ελπίδα πως η ελληνική κυβέρνηση «θα επιτύχει να διαλύσει το σύστημα διαφθοράς και της ευνοιοκρατίας» που οδήγησε την Ελλάδα στην αποτυχία επί χρόνια. Ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, Μάρτιν Σουλτς, δήλωσε στην εφημερίδα Bild ότι «θέλω να ενθαρρύνω τον Τσίπρα να επιβάλει επιτέλους φόρο στους δισεκατομμυριούχους που έχουν τοποθετήσει τα χρήματά τους στο εξωτερικό».  

Ακόμη και ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε συχνά αναφέρεται στον αρνητικό ρόλο των ελληνικών ελίτ, που όχι μόνο φρενάρουν τις δομικές μεταρρυθμίσεις αλλά μεταφέρουν και το βάρος της κρίσης στους πιο αδύναμους.
 

Η αλήθεια είναι πως προεκλογικώς ο ΣΥΡΙΖΑ είπε πολλά για τη διαπλοκή και τη διαφθορά. Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι σε κάθε προεκλογική περίοδο λέγονται πολλά. Ομως, η απελευθέρωση της ελληνικής οικονομίας από τον βραχνά των ολιγοπωλίων και την οικονομικοπολιτική διαπλοκή μπορεί να δημιουργήσει πόρους έτσι ώστε να χρηματοδοτηθούν και τα αναγκαία κοινωνικά προγράμματα. Αρκεί βέβαια η κυβέρνηση να το επιλέξει, αντί να δίνει μάχες για το θεαθήναι, τάχα μου αριστερές...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΣΑΜΠΟΥΚΑΛΕΜΕΝΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ποιό Grexit και παπαριές - VAROUμε και FUCKIS ουμε !!!

Toυ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΑΝΤΖΟΠΟΥΛΟΥ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΣΑΜΠΟΥΚΑΛΕΜΕΝΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Oι κακοί ευρωπαίοι έμαθαν άραγε τι έπαθε η Τράπεζα Θεμάτων του μπουρδέλου απ τους τσαμπουκαλεμένους ΒαρουφοΚουράκηδες???

Του ΑΝΔΡΕΑ ΠΕΤΡΟΥΛΑΚΗ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΣΑΜΠΟΥΚΕΛΕΜΕΝΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Καρότο και μαστίγιο

Toυ ΚΩΣΤΑ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Είχαμε και άλλοτε  δηλώσεις συμπάθειας από την Ουάσιγκτον και το Παρίσι. Ωστόσο, πρώτη φορά είδαμε τόση αποφασιστικότητα και τόση σαφήνεια από τον  Ομπάμα, μιλώντας μάλιστα σε αμερικανό δημοσιογράφο. Πιο σημαντική και από την αναφορά του στην Ελλάδα ήταν η υπόδειξή του προς την Ευρωπαϊκή Ένωση   να αλλάξει το δόγμα της δημοσιονομικής προσαρμογής σε συνθήκες ύφεσης.


Και ο Σαπέν έδειξε προθυμία να παίξει με τις λέξεις. Τρίο ή και κουαρτέτο –όχι τρόικα. Συμβόλαιο –όχι μνημόνιο. Βέβαια πριν συναντήσει τους Έλληνες υπουργούς ο Γάλλος είχε φροντίσει να ξεκόψει κάθε συζήτηση για κούρεμα. 


Ουάσιγκτον και Παρίσι δείχνουν διατεθειμένοι να προσφέρουν μιαν οδό διαφυγής στην ελληνική κυβέρνηση, την αναπτυξιακή διέξοδο, αλλά επιμένουν στις δεσμεύσεις για μεταρρυθμίσεις. 


Όντως υπάρχει θετικό momentum αρκεί να μη χαθεί από ατυχείς παραστάσεις, όπως της Παρασκευής στην Αθήνα, ή από εκφράσεις Βαρουφάκη  του τύπου «είναι μια γελοιότητα το πακέτο Γιούνγκερ». Άλλωστε, με περισσή επιδεξιότητα, ο κ. Βαρουφάκης απέφυγε να απαντήσει στην αιχμηρή ερώτηση για το Γιούνγκερ- «πώς πάτε να διαπραγματευτείτε μαζί του όταν έχετε χαρακτηρίσει γελοιότητα το μεγαλύτερο επενδυτικό σχέδιο, που έχει σχεδιαστεί ποτέ για την Ευρώπη;». 


Αν ο Σόιμπλε κραδαίνει το μαστίγιο, η Ουάσιγκτον προσφέρει το καρότο. Ωστόσο τα δυό χέρια, που κρατούν το καρότο και το μαστίγιο, ανήκουν στο ίδιο σώμα, στη Δύση.


Για να μη χαθεί το momentum απαιτείται να εγκαταλειφθεί ο στόχος της ρήξης με το σώμα, με τους εταίρους και  στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Ήδη ο Γ.Δραγασάκης έκανε το πρώτο βήμα προτείνοντας να μετατεθεί  το   ορόσημο της 28ης Φεβρουαρίου  κατά τρείς μήνες, αλλά με πρωτοβουλία των δανειστών. 


Ωστόσο το αγκάθι παραμένει: 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΣΑΜΠΟΥΚΑΛΕΜΕΝΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: «Προς τον νέο πρωθυπουργό της Ελλάδας. Αγαπητέ κ. Τσίπρα, επιστρέψτε τα χρήματα ή περάστε έξω». Ανοικτή επιστολή-καταπέλτης Ολλανδικού περιοδικού προς τον Alexis - Εχεί μήπως άδικο???

Ο λόγος για το δημοφιλέστερο πολιτικό περιοδικό της Ολλανδίας, το Elsevier, που αφιερώνει το τελευταίο τεύχος του στον Αλέξη Τσίπρα, στον οποίο μάλιστα απευθύνεται προσωπικά, ως μια προσωπική επιστολή από τους συντάκτες του περιοδικού.

Το άρθρο στέλνει σκληρό μήνυμα προς τον πρωθυπουργό, πως αν δεν πληρώσει τα χρήματα που χρωστάει η χώρα του, τότε θα πρέπει να περάσει εκτός Ευρωζώνης.

Συγκεκριμένα αναφέρει:

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΣΑΜΠΟΥΚΑΛΕΜΕΝΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Οι Ευρωπαίοι μας βαρέθηκαν και καλά κάνουν

Toυ Δ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ

Συνηθίζουμε ως ρηχοί Ελληνάρες να ισοπεδώνουμε τα πάντα. Ακόμα και τους καλούς μας φίλους.

Ενας τέτοιος καλός φίλος εδώ και πέντε χρόνια είναι ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς. 

Γερμαναρά τον φωνάζαμε, ανθέλληνα τον θεωρούσαμε.  

Τί κι αν από τη θέση του προσπάθησε και πέτυχε πολλά για την Ελλάδα; Τί κι αν υπήρξε υπέρμαρχος κατά της εξόδου της χώρας από την Ευρωζώνη όταν άλλοι φλέρταραν με την ιδέα.Τί κι αν άσκησε - κι ασκεί - υψηλή διπλωματία υπέρ της πατρίδας μας;

Αυτόν τον άνθρωπο λοιπόν είδε προχθες ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. Κι αντί να αξιοποιήσει τη θετική του διάθεση, αντί να κατανοήσει πως ο δεύτερος τη θεσμική τάξει Ευρωπαίος ήλθε ώστε να δημιουργήσει γέφυρες με την σκληροπυρηνική (και στη γερμανική πολιτική σκηνή αντίπαλο του για να μην ξεχνιόμαστε) Καγκελάριο Αγκέλα Μέρκελ, η κυβέρνηση τον "φίλεψε" με ακραίες θέσεις.

Τον "καλωσόρισε" με μια ακραία ρητορική για το θέμα των Ρώσων (ναι εκείνων που εγκατέλειψαν την Κύπρο το 2013 στην τύχη της) ενώ κατά τα λεγόμενα του ιδίου σε συνέντευξη που μας παραχώρησε "εξεπλάγην από τις απόψεις Τσίπρα".

Γιατί εμείς οι Έλληνες είμαστε οι "νταήδες της ΕΕ". Είμαστε οι "ρηγμένοι". Κι ας σπαταλάγαμε τα ωραία δάνεια τόσα χρόνια. Κι ας ζούσαμε πιο πάνω από τις δυνάμεις μας. 

Τώρα πρέπει οι άλλοι και πάλι να βάλουν το χέρι στην τσέπη. Κι όχι μόνο αυτό: όταν έρχονται για να μας βρουν λύσεις, από πάνω πρέπει να υπομένουν και τους ψευτοτσαμπουκάδες μας.

Ας το βάλουμε λοιπόν καλά στο μυαλό μας πριν να είναι πολύ αργά: 

Οι Ευρωπαίοι εταίροι μας έχουν βαρεθεί. Κι εμάς, και τα κόμματα μας και τις απανωτές μας εκλογές. 

Δεν είναι δικό τους πρόβλημα το ότι οι μεταρρυθμίσεις δεν προχωράνε ή το ότι δεν απολύουμε από το υπέρογκο Κράτος μας. Δεν ευθύνονται αυτοί για τα χάλια των ΔΕΚΟ μας. Δεν δημιούργησαν εκείνοι τα ελλείμματα ετών ούτε ήταν εκείνοι που ζητούσαν ρουσφέτια από τους πολιτικούς.  

Οι Ευρωπαίοι πλέον δεν παίζουν με τη χώρα μας. Έχουν κουραστεί και σύντομα - μακάρι να βγω ψεύτης - θα μας πετάξουν εκτός ΕΕ. Κι όταν λέω θα μας πετάξουν, εννοώ πως η οικονομική ασφυξία που θα προκληθεί θα είναι τέτοια που η Ελλάδα θα παρακαλά να βγει εκτός Ευρώ, άρα εκτός Ευρώπης.

Και μετά ας φάμε εθνική υπερηφάνεια: 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΣΑΜΠΟΥΚΑΛΕΜΕΝΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Να οριστεί ο κ. Βαρουφάκης αποκλειστικά υπεύθυνος των διαπραγματεύσεων και οι λοιποί γραφικοί να το βουλώσουν!!!

ΑΚΡΩΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ 

Του Στέφανου Μάνου

Ο πρωθυπουργός δήλωσε στο Bloomberg ότι η κυβέρνησή του χρειάζεται χρόνο για να δημιουργήσει το δικό της μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα ανάκαμψης, το οποίο, μεταξύ άλλων, θα ενσωματώνει τους στόχους των πρωτογενώς ισοσκελισμένων προϋπολογισμών και των ριζικών μεταρρυθμίσεων, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε τα ζητήματα της φοροδιαφυγής, της διαφθοράς και του πελατειακού κράτους. Δήλωσε επίσης ότι θα εκπληρωθούν οι δανειακές υποχρεώσεις της Ελλάδας απέναντι στην ΕΚΤ και στο ΔΝΤ.

Αν δεν μας αντιμετώπιζαν με βαθιά δυσπιστία, η δήλωση αυτή θα ήταν ίσως αρκετή επειδή περιλαμβάνει τη σημαντική δέσμευση για πρωτογενώς ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς.  

Δυστυχώς όμως υπάρχει η δυσπιστία και γι αυτό η δήλωση δε νομίζω ότι θα καθησυχάσει τους Ευρωπαίους πιστωτές μας.

Θα είναι απλώς πρωτογενώς ισοσκελισμένος ο προϋπολογισμός ή θα έχει ένα μικρό πλεόνασμα 1 έως 1,5% στο διηνεκές όπως είπε στους New York Times ο κ. Βαρουφάκης αντί του 4,5% του τροϊκανού προγράμματος; 

Η δήλωση Βαρουφάκη επιτρέπει, κατά τη γνώμη μου, ένα παζάρι που θα καταλήξει σε συμφωνία, η δήλωση του πρωθυπουργού όχι.

Οι ριζικές μεταρρυθμίσεις θα περιοριστούν μόνο στην αντιμετώπιση των ζητημάτων της φοροδιαφυγής, της διαφθοράς και του πελατειακού κράτους; 

 Η ανταγωνιστικότητα και η κακοδιοίκηση δεν περιλαμβάνονται; 

Ο κ. Βαρουφάκης, αντιθέτως, στη συζήτηση του με τον κ. Dijsellbloem αναφέρθηκε σε βαθιές μεταρρυθμίσεις που θα αποκαταστήσουν την ανταγωνιστικότητα της χώρας. 

Η δήλωση Βαρουφάκη μπορεί να στηρίξει μια συμφωνία, του πρωθυπουργού όμως όχι.

Ο πρωθυπουργός είπε ότι θα εκπληρωθούν οι δανειακές υποχρεώσεις της Ελλάδας απέναντι στην ΕΚΤ και στο ΔΝΤ. 

 Οι υποχρεώσεις προς τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις (που είναι και 4 φορές περισσότερες) γιατί δεν αναφέρθηκαν; Θα κουρευτούν;

Είναι παράδοξο ότι ο πρωθυπουργός ζητάει χρόνο για να δημιουργήσει η κυβέρνησή του το δικό της μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα ανάκαμψης.  

Γιατί δεν το είχε έτοιμο;  

Το πολυσυζητημένο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης έχει ήδη τη τύχη των Ζαππείων του κ. Σαμαρά;

Έχουμε ελάχιστο χρόνο (ένα μήνα) μπροστά μας για να συμφωνήσουμε ένα επωφελές πρόγραμμα ανάκαμψης. Η γνώμη μου είναι ότι σε αυτό το μήνα ο πρωθυπουργός, αν δεν μπορεί να συντονιστεί απολύτως με τον κ. Βαρουφάκη, πρέπει να αποφύγει οποιεσδήποτε δηλώσεις διότι με αυτές, αντί να απαντά, προκαλεί ερωτήματα και ανησυχίες. 

Πρέπει επίσης να απαγορεύσει σε όλους του τους υπουργούς να κάνουν δηλώσεις διότι σχεδόν όλες υπονομεύουν τις διαπραγματεύσεις του κ. Βαρουφάκη. Κάθε φορά που ανοίγουν το στόμα τους δυσκολεύουν την πραγματοποίηση των βαθιών μεταρρυθμίσεων που θα αποκαταστήσουν την ανταγωνιστικότητα της χώρας.