ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ: Eκθεση της ανθρωπιστικής οργάνωσςη Human Rights Watch δείχνει το πραγματικό πρόσωπο των Ισλαμοφασιστών ανταρτών

Της Anne Bernard  The / New York Times

Το ξημέρωμα της 4ης Αυγούστου, ο Ραέντ Σακουνί, αγρότης παραθαλάσσιου συριακού χωριού, ξύπνησε από τους ήχους πυροβολισμών και τις φωνές: «Ο Αλλάχ είναι μεγάλος!».

Το χωριό του 42χρονου Σακουνί βρίσκεται υπό τον έλεγχο των καθεστωτικών δυνάμεων, ενώ την απέναντι κορυφή, την κατέχουν αντάρτες. Αφού βγήκε από την κρυψώνα, όπου είχε αμέσως οδηγήσει τη σύζυγο και τα τέσσερα μικρά παιδιά του, ο Σακουνί εντόπισε το πτώμα του θείου του έξω από το σπίτι. Οι αντάρτες είχαν λαφυραγωγήσει την κατοικία και είχαν σκοτώσει -εκτός από τον ηλικιωμένο θείο- και όλα τα οικόσιτα ζώα της οικογένειας. Η επίθεση έκανε τον Σακουνί, που ανήκει στη μειονότητα των Αλαουιτών όπως και ο πρόεδρος Ασαντ, να εγκαταλείψει το χωριό και να αναζητήσει ασφάλεια σε καταυλισμό των κυβερνητικών δυνάμεων.

Η κατάληψη του μικρού χωριού στην επαρχία της Λαττάκειας από τους αντάρτες πραγματοποιήθηκε ύστερα από συντονισμένη επίθεση εναντίον μικρού κυβερνητικού στρατοπέδου. Οι αντάρτες προχώρησαν αμέσως μετά στη λαφυραγώγηση των γύρω χωριών, σκοτώνοντας 190 ανθρώπους, σύμφωνα με την ανθρωπιστική οργάνωση Human Rights Watch.

Τουλάχιστον 67 από τους νεκρούς είχαν πυροβοληθεί ή σφαγεί, καθώς προσπαθούσαν να διαφύγουν, ενώ μεταξύ τους η οργάνωση HRW κατέγραψε 48 γυναίκες και 11 παιδιά. Περισσότεροι από 200 άμαχοι συνεχίζουν να κρατούνται όμηροι από τους αντάρτες. Ανάλογες ανταρτικές αγριότητες έχουν καταγραφεί από ανεξάρτητες πηγές, όπως η μαγνητοσκοπημένη εκτέλεση επτά Σύρων στρατιωτών τον περασμένο χρόνο.

Από τη μεριά τους, τα κυβερνητικά στρατεύματα ευθύνονται για αντίστοιχο αριθμό ωμοτήτων, όπως τη σφαγή 250 ανθρώπων στις σουνιτικές πόλεις Μπανιάς και Μπάιντα, τον περασμένο Μάιο.

Οι αποκαλύψεις για τη δράση των ανταρτών θέτουν, όμως, υπό ευθεία αμφισβήτηση την ικανότητα της Δύσης να ελέγξει τα ακραία στοιχεία στο εσωτερικό της συριακής εξέγερσης. Την ίδια στιγμή, τα νέα στοιχεία της HRW θα λειτουργήσουν προς επίρρωση της κυβερνητικής προπαγάνδας, που παρουσιάζει το αντάρτικο ως προπύργιο της αναρχίας και του εξτρεμισμού.

Οι ανταρτικές ομάδες, πίσω από την επίθεση στα χωριά της Λαττάκειας, συμπεριλαμβάνουν και τους εξτρεμιστές του Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και της Συρίας, το Μέτωπο αλ Νούσρα, την Αχράρ αλ Σαμ και δύο ακόμη ισλαμικές οργανώσεις, στις τάξεις των οποίων πολεμούν και ξένοι μαχητές.

Η έκθεση-καταπέλτης της HRW κατηγορεί τις πέντε κύριες ανταρτικές οργανώσεις για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, κατονομάζει ιδιώτες ευεργέτες από το Κουβέιτ και το Κατάρ ως χρηματοδότες των ανταρτών, καταγγέλλει την Τουρκία για την άδεια που χορήγησε σε μαχητές να διέρχονται από το έδαφός της και καλεί σε άμεσο εμπάργκο εξοπλισμών προς τις πέντε ανταρτικές οργανώσεις.

Οι σφαγές στην περιοχή της Λαττάκειας προκάλεσαν πανικό στην τοπική κοινότητα των Αλαουιτών, εν μέρει λόγω των φημών που κυκλοφορούν σχετικά με τις ωμότητες των ανταρτών. Παρά την ενδελεχή έρευνά της, η HRW δεν μπόρεσε να επιβεβαιώσει καταγγελίες για μωρά που ρίχτηκαν σε καζάνια με βραστό νερό από αντάρτες ή για τη συστηματική σφαγή εγκύων γυναικών, ωστόσο ήταν καταγεγραμμένα πολλά περιστατικά δολοφονίας παιδιών και γυναικών.