Ελλειμματικό το ισοζύγιο

Από την ΚΥΡΑ ΑΔΑΜ

Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας και οι δέκα υπουργοί που θα τον συνοδεύουν έρχονται στην Ελλάδα, στις 14 και 15 Μαΐου, σε μια από τις κρισιμότερες στιγμές για την χώρα, με αποδυναμωμένη την διεθνή εικόνα, το κύρος και τη δύναμή της.

ΤΟ ερώτημα που ευλόγως εγείρεται είναι γιατί η κυβέρνηση δεν αναβάλλει τη συνάντηση αυτή, στην οποία ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου θέλει, μάλιστα, να προσδώσει «ιστορικό περιεχόμενο», για την περαιτέρω πορεία των δυο χωρών.

ΔΕΝ υπάρχει αμφιβολία, ακόμα, ότι η κυβέρνηση, στην αδύναμη κατάσταση στην οποία βρίσκεται, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να «διαπραγματευτεί σκληρά» με την Αγκυρα, για τα ποικίλα, αλληλένδετα και σοβαρά προβλήματα που προκαλεί η Τουρκία στο Αιγαίο.

ΑΛΛΑ η ελληνική κυβέρνηση δεν βρίσκεται σ' αυτό το μήκος κύματος.

ΟΛΕΣ οι ενδείξεις που υπάρχουν, όλες οι μέχρι τώρα δηλώσεις και εξηγήσεις ενισχύσουν την άποψη ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν θέλει να διαπραγματευτεί με την Τουρκία του κ. Ερντογάν, αλλά να συμφωνήσει μαζί του...

ΤΟ πλαίσιο αυτό άλλωστε έχει διαμορφωθεί από τον περασμένη Δεκέμβριο, όταν ο κ. Νταβούτογλου, αλλά και ο κ. Μπαγίς στην Αθήνα πρότειναν τη σύσταση ενός Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας, το οποίο τελικώς συμφωνήθηκε στις αρχές του μήνα στην Αγκυρα, ανάμεσα στους δυο υπουργούς Εξωτερικών.

ΕΤΣΙ, στις συνομιλίες στην Αθήνα θα επισημοποιηθεί αυτή η τουρκική πρόταση και συμφωνήθηκε να υπάρξουν «κοινές συνεδριάσεις των 10 υπουργείων για να πιστοποιηθεί και επισημοποιηθεί η "συνεργασία τους"».

Η πορεία πτώχευσης, άλλωστε, που ακολουθεί η Ελλάδα, αποτελεί ένα πολύ καλό υπόβαθρο γι' αυτή «τη συνεργασία» γιατί αυτή θα συμβάλει στη «μείωση της έντασης ανάμεσα στις δυο χώρες». Κατ' αυτόν τον τρόπο, η ελληνική κυβέρνηση θα μπορέσει, (αν και το κάνει ήδη) με τη βοήθεια του κ. Ερντογάν να εξαγγείλει ότι έχει εξασφαλίσει ένα «μέτωπο ηρεμίας» με την Τουρκία, ώστε να μπορέσει η χώρα να «συστρατευτεί» για τη σωτηρία της ελληνικής οικονομίας.

ΠΙΣΩ από αυτή την οικοδομούμενη εικόνα ηρεμίας και ασφάλειας στις ελληνοτουρκικές σχέσεις τίποτα δεν θα είναι ήρεμο ούτε ασφαλές, όταν ένας εταίρος, (η Ελλάδα) θα παραμείνει για μακρύ διάστημα σε κατάσταση αβεβαιότητας για την πτώχευσή της ή όχι και ο άλλος εταίρος (η Τουρκία) θα επιχειρεί να πείσει ότι συγκαταλέγεται ανάμεσα στις μεγάλες και ισχυρές αναπτυσσόμενες οικονομίες.

ΤΟ «ισοζύγιο» είναι ελλειμματικό αυτή τη στιγμή όσον αφορά την Ελλάδα και αυτό δεν επιτρέπει σε καμία κυβέρνηση να προχωρήσει σε πραγματική και σε βάθος διαπραγμάτευση, γιατί αυτή κινδυνεύει να καταλήξει αναγκαστικώς σε συμφωνία υπέρ του ισχυρότερου.

πηγη ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Το τίμημα της ευτέλειας

Του Γιώργη Γιατρομανωλάκη

(ομότιμου καθηγητή Κλασικής Φιλολογίας)

Οταν ο Περικλής με υπερηφάνεια ομολογούσε ότι (εκτός των άλλων) «εμείς οι Αθηναίοι φιλοκαλούμεν μετ΄ ευτελείας , (αγαπούμε το ωραίο και μένουμε απλοί, κατά Κακριδή)», δεν φανταζόταν ότι αιώνες μετά η νεοελληνική φιλοκαλία θα είχε τόσο ευτελισθεί, για να μην πούμε ξευτιλιστεί .

Προς Θεού! Ούτε τον χρυσό αιώνα προπαγανδίζουμε, ούτε θέλουμε να μειώσουμε τον νεοελληνικό πολιτισμό. Τουλάχιστον ό,τι μας έχει απομείνει. Τουναντίον. Αξίζει όμως να διερωτηθούμε με ποιον τρόπο οι άνθρωποι αυτοί κατάφεραν να δημιουργήσουν έναν υπέρλαμπρο πολιτισμό, ζώντας ταυτόχρονα λιτά και απλά. Και, αντίθετα, για ποιον λόγο εμείς διαβιούμε μέσα σε μιαν ανώφελη «πολυτέλεια» (και μάλιστα στον καιρό της μεγάλης κρίσης) ενώ ο πολιτισμός μας έχει παντελώς ευτελισθεί.

Και δεν εννοώ τα γράμματα και τις τέχνες ή τις όποιες πολιτιστικές εκδηλώσεις. Η ευτέλειά μας αρχίζει από την Παιδεία και φτάνει ως τα «πολιτισμικά» προγράμματα της τηλεόρασης, με αποκορύφωμα το Γιουροβίζιον, σχετίζεται με τον μίζερο προϋπολογισμό του υπουργείου Πολιτισμού και καταλήγει στα κρατικά λογοτεχνικά βραβεία, την ανύπαρκτη φροντίδα για τους αρχαιολογικούς χώρους, την ανελέητη φθορά του εθνικού φυσικού πλούτου και τόσα άλλα. Υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις αλλά, φοβάμαι, οι περισσότερες, αν όχι όλες, συνδέονται με ιδιωτικές πρωτοβουλίες.

Γιατί λοιπόν εκείνοι και όχι εμείς; Ή γιατί οι μεγάλοι ευρωπαϊκοί λαοί- για να μείνουμε σ΄ αυτούς- και όχι εμείς; Επειδή, όπως πιστεύω, τόσο εκείνοι όσο και, κατ΄ αναλογίαν, οι ευρωπαϊκοί λαοί (μολονότι το ευτελές και το φτηνιάρικο δεν τους λείπει) κατανόησαν πως χωρίς την πολιτισμική ισχύ η οικονομική και στρατιωτική δύναμη δεν θα είχε πραγματικό αντίκρυσμα. Απόδειξη: έσβησε η αθηναϊκή δημοκρατία, ξέπεσαν οι ευρωπαϊκές αυτοκρατορίες, αλλά ο πολιτισμός τους εξακολουθεί και ασκεί τεράστια επίδραση.

Ελάχιστοι έλληνες πολιτικοί του νεότερου βίου είχαν όντως ένα κάποιο όραμα για τον πολιτισμό και ακόμη λιγότεροι είχαν γύρω τους λαμπρούς συμβούλους (ο Ελ. Βενιζέλος και ο Κων/νος Καραμανλής μπορούν να θεωρηθούν εξαιρέσεις). Οι περισσότεροι πολιτικοί μας είδαν τον πολιτισμό (στη γενικότερη έννοιά του) είτε ως περιττό έξοδο είτε και ως «ελιτίστικη» παραξενιά. Αφήνω εκείνους που τον καθύβρισαν ανενδοίαστα.

Κατά συνέπεια, τείνω να πιστεύω ότι η μεγάλη αιτία της πολλαπλής δυσπραγίας αυτού του τόπου, και της οικονομικής κρίσης συμπεριλαμβανομένης, είναι ότι οι πολιτικοί μας δεν πρόδωσαν τόσο τις προσδοκίες του λαού όσο τις δυνατότητές του. Οχι μόνο δεν έλυσαν τα μεγάλα προβλήματα- κάποτε στάθηκαν εμπόδιο στην επίλυσή τους. Οι υπουργοί Παιδείας λ.χ. φαίνονται συχνά να μην αντιλαμβάνονται τις δυνατότητες διδασκόντων και διδασκομένων. Γι΄ αυτό χρόνια τώρα όλες οι «μεταρρυθμίσεις» είναι (και θα είναι) καταδικασμένες. Το ίδιο και οι υπουργοί Πολιτισμού. Είναι πάντα ένα βήμα πίσω από τους δημιουργούς. Καμιά φορά και παρασάγγες.

Αποτέλεσμα, όχι μόνο πληρώνουμε την εκπαιδευτική, πολιτισμική και κοινωνική ευτέλεια πολύ ακριβά, ευτελίζουμε ό,τι ακριβότερο έχουμε, την ψυχή μας.

πηγη ΤΟ ΒΗΜΑ

Η μυθολογία της κρίσης

Tου Βασιλη Zηρα

Ο ένας μετά τον άλλο οι μύθοι που γέννησε η κρίση καταρρέουν, όπως για παράδειγμα αυτός του πρωθυπουργού που θα βγάλει τη χώρα από τη δύσκολη θέση επειδή έχει καλές διεθνείς σχέσεις και συνομιλεί με επιφανείς καθηγητές Οικονομικών από το εξωτερικό.

Ενας άλλος μύθος, τον οποίο ασμένως υιοθέτησαν -για την ακρίβεια επέβαλαν- οι Ευρωπαίοι εταίροι μας ήταν ότι θα κοροϊδέψουμε τους δανειστές μας με το Πρόγραμμα Σταθερότητας, θαρρείς ότι θα διέφευγε της προσοχής τους πως σε συνθήκες ύφεσης είναι ανέφικτη η μείωση του ελλείμματος με διατηρήσιμο τρόπο κατά 10 μονάδες του ΑΕΠ.

Την ίδια τύχη είχε και ο άλλος ευσεβής πόθος -Ευρωπαίων και Ελλήνων- ότι θα αρκούσε η πολιτική βούληση των ηγετών των «16» για στήριξη της Ελλάδας προκειμένου να αποκλιμακωθούν τα spreads.

Τα τελευταία 24ωρα καταρρέει και ο τελευταίος μύθος: το γεμάτο 45άρι. Οτι δηλαδή με 45 δισ. ευρώ που ανακοίνωσαν ότι προτίθενται δανείσουν το ΔΝΤ και η Ευρωζώνη, η Ελλάδα θα αγοράσει τον χρόνο που απαιτείται ώστε να βγει και πάλι να αντλήσει δανεικά από την αγορά. Αυτή όμως απεφάνθη ότι ούτε τα 45 δισ. είναι αρκετά, ούτε η Ελλάδα εμπνέει καμία εμπιστοσύνη ότι θα τα καταφέρει.

Εγιναν πολλά λάθη -επιλογών, στρατηγικής και διαχείρισης- και τα προηγούμενα 30 χρόνια και την 6ετία Καραμανλή και τους τελευταίους 6 μήνες, και από την Ελλάδα και από την Κομισιόν και από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και από την κ. Μέρκελ. Οι ευθύνες δεν ισοκατανέμονται ούτε συμψηφίζονται, αλλά αυτές τις ώρες είναι δευτερεύουσας σημασίας. Το σημαντικό είναι την Κυριακή, πρώτον, να αγοράσουμε επαρκή χρόνο και, δεύτερον, να τον αξιοποιήσουμε. Η αγορά χρόνου σημαίνει ότι η συμφωνία διάσωσης θα διασφαλίζει τον δανεισμό της Ελλάδας από το ΔΝΤ και την Ευρωζώνη, όχι μόνο για το 2010, αλλά και για τα επόμενα χρόνια τουλάχιστον. Θα πρέπει να θέτει ένα οριστικό τέλος στα σενάρια περί χρεοκοπίας ή αναδιάρθρωσης χρέους. Οχι επειδή θα το λένε ο κ. Παπανδρέου, ο κ. Παπακωνσταντίνου ή ο κ. Ρομπέι (έτσι κι αλλιώς οι επενδυτές δεν τους ακούν), αλλά επειδή δεν θα χρειάζεται. Γι’ αυτό και ΔΝΤ και Ευρωζώνη προσανατολίζονται να δώσουν ένα μεγάλο πακέτο 120 -150 δισ. ευρώ για την τριετία, το μεγαλύτερο πακέτο στήριξης που έχει δοθεί ποτέ.

Η αξιοποίηση του χρόνου που θα αγοραστεί είναι αμιγώς ελληνική υπόθεση. Ιδανικά σημαίνει ότι ο πρωθυπουργός θα σταματήσει να λέει ότι υλοποιεί μια πολιτική που δεν την πιστεύει. Σημαίνει ότι θα απαλλαγεί από εκείνους που τον έπεισαν ότι τη λύση στο πρόβλημα δανεισμού της Ελλάδας θα δώσουν οι ιδιωτικές τοποθετήσεις, η Goldman Sachs και οι Κινέζοι ή ότι θα μπορέσει να διαχειριστεί την κρίση με ατέρμονες διαβουλεύσεις και μπλόφες. Σημαίνει ότι θα σχηματίσει ένα υπουργικό συμβούλιο από ανθρώπους με κύρος, διεθνή αξιοπιστία και αποφασιστικότητα με τους οποίους θα πρέπει να σχεδιάσει και να υλοποιήσει το δυσκολότερο πρόγραμμα ανασυγκρότησης της χώρας.

Σε ελάχιστο χρόνο θα πρέπει να αλλάξουν όλα, από τη νοοτροπία έως τις δομές της διοίκησης και το αναπτυξιακό υπόδειγμα. Οτιδήποτε λιγότερο θα έχει μια κατάληξη: τη χρεοκοπία και την έξοδο από το ευρώ.

ΠΗΓΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Μεγάλες στιγμές, μικροί άνθρωποι

Άρθρο εξαιρετικό

ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΑΘΗ ΤΣΑΓΚΑΡΟΥΣΙΑΝΟ

Έχω κακό προαίσθημα για την κρίση, γνωρίζοντας τη φύση και τον χαρακτήρα των Ελλήνων. Είναι ο πιο εγωιστής και εξυπνάκιας λαός της Ευρώπης - από τις πόλεις κράτη καταλήξαμε στους ανθρώπους νησιά. Καθένας για πάρτη του και ο θεός εναντίον όλων. Ζητάμε την εμπιστοσύνη των αγορών, όταν ο ένας δεν εμπιστεύεται τον άλλον. Από τη «Διχόνοια» του Σολωμού έως σήμερα οι Έλληνες υποψιάζονται και διαβάλλουν τον γείτονά τους, κοιτάζοντας μόνο την ευμάρεια του σογιού του - αυτής της ήπιας μαφίας που γέννησε την αναξιοκρατία και τον νεποτισμό, δημιουργώντας καθ' ομοίωσιν τη θλιβερή καρικατούρα του Έλληνα πολιτικού.

Τα ρίχνουμε όλα στους διεφθαρμένους πολιτικούς, λες και είναι αχειροποίητες παρθένοι: αυτούς τους πολιτικούς οι Έλληνες τους δημιούργησαν, οι Έλληνες τους ψηφίζουν και οι Έλληνες τους καλούν ακόμα στα παράθυρα της τηλεόρασης, κοιτώντας τους σοβαροφανώς όση ώρα παίζουν τη βλακώδη κασέτα τους.

Με αυτό το εξαιρετικά ελικοειδές DNA (που είναι ικανό μόνο για θυμικά πράγματα -Άγιες Λαύρες, ολυμπιακούς αγώνες και έτερους ηρωισμούς!- αλλά αδυνατεί να λειτουργήσει ομαλά σε καιρό ειρήνης) θεωρώ εξαιρετικά απίθανο οι Έλληνες να καταλάβουν την ιστορική στιγμή και να φερθούν ανάλογα. Τόσο οι πολιτικοί όσο και ο λαός.

Ήδη οι υπουργοί λεονταρίζουν στα μέσα («δεν θα επιτρέψουμε να κοπεί ο 14ος! Δεν θα επιτρέψουμε να θιγούν οι αδύνατοι» κ.λπ.) - καρπαζωμένοι Κουταλιανοί, που στο τέλος θα τα δεχτούν όλα με τόκους καθυστέρησης. Και τα υπόλοιπα κόμματα ήδη κοιτάνε πώς θα κερδίσουν μια δυο μονάδες, ρίχνοντας λάδι στη φωτιά, με ένα αλλοπρόσαλλο ΠΑΜΕ στο λιμάνι και τον Τσίπρα να ζητάει δημοψήφισμα για να κάνει ντα τις αγορές!

Η ίδια χαριτωμένη αίσθηση ανυπακοής σαβουροσέρνεται στο πλήθος, που ξύπνησε βιαίως από τον λήθαργο του lifestyle. Κανένας δεν είναι διατεθειμένος να υποστεί τη λιτότητα που απαιτείται. Διότι το θεωρεί ένδειξη προσωπικής (όχι κοινωνικής) αποτυχίας, αφού ποτέ δεν ένιωσε και δεν φέρθηκε ως μέλος μιας κοινωνίας αλλά ως καουμπόι του μεσονυκτίου - άτακτος κι ημιπαράνομος! Δεν έχει τη συλλογική συνείδηση να καταλάβει ότι, εδώ που φτάσαμε, μαζί σωζόμαστε ή μαζί χανόμαστε: πάλι θα προσπαθήσει να λουφάρει, να στρίψει διά του αρραβώνος, να πλουτίσει μέσα στον χαμό. Αφού πάντα οι άλλοι φταίνε, αυτός έχει οικογένεια, έχει παιδιά - αμάρτησε για το παιδί του! Πολιτικοί και ψηφοφόροι - φτιαγμένοι από το ίδιο ύφασμα.

Ήδη οι πρώτες αντιδράσεις των ελληνικών media επιβεβαιώνουν τον φόβο μου. Το ναυάγιο αναλύουν εκείνοι που το δημιούργησαν. Ένα κύκλωμα κλειστό, προσώπων και οργανισμών, που ζουν και χαίρονται από την αδιαφάνεια, την αδικία και κυρίως την αναμπουμπούλα. Ελάχιστες οι ψύχραιμες φωνές, ελαχιστότερες οι ακηλίδωτες.

Και πού να βρεις τους τελευταίους μοϊκανούς; Στα μικρά έθνη συμβαίνει να σε παίρνουν τα σκάγια του φόνου, ακόμα κι αν είσαι αμέτοχος. Και δεν μπορείς να είσαι εντελώς αμέτοχος. Αν λίγο αίμα δεν λερώσει και τα δικά σου χέρια, δεν υπάρχει περίπτωση να υπάρξεις. Το σύστημα εξαφανίζει όσους δεν συνεργάζονται ή όσους δεν σιωπούν επιλεκτικά. Διασώζουν την τιμή του έθνους κάτι μονόφθαλμοι, κάτι ολίγον έγκυοι, οι οποίοι τουλάχιστον κρατάνε τα προσχήματα - σαν τον πορτοφολά που αφήνει λίγα ψιλά στο θύμα του για το ταξί του γυρισμού. Σε αυτούς ανήκω - δεν έχω ψευδαισθήσεις.

Να ευχηθώ να αλλάξουμε νοοτροπία; Ωραία λοιπόν, το εύχομαι! Εύχομαι επίσης να φυτρώσει το Χρυσόμαλλο Δέρας στον κήπο μου. Και να γίνει ποταμάκι η Φωκυλίδου.

Φοβάμαι ότι η επιθετική μοναξιά που νιώθει κάθε Έλληνας θα γίνει στον καιρό που θα 'ρθει η αιτία που τα μέτρα δεν θα εφαρμοστούν και θα αποτύχουν, οι άσχετοι και διεφθαρμένοι πολιτικοί θα απαξιώνουν το έθνος εξακολουθητικά και νέες μορφές απάτης, εγκλήματος και κοινωνικής εχθρότητας θα αναφυούν.

Θα ζήσουμε μεγάλες στιγμές - ως ανθρωπάκια.

πηγη LIFO

Η ανεμπόδιστη επέλαση του ΔΝΤ στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Του Ρούσσου Βρανά

rvranas@otenet.gr

Ας φανταστούµε ένα υποθετικό σενάριο. Η αµερικανική πολιτεία Χ κηρύσσει στάση πληρωµών. Αντί όµως να προστρέ ξει η οµοσπονδιακή κυβέρνηση να τη βοηθήσει µε δάνεια και εγγυήσεις, αναλαµβάνει αυτή τη δουλειά το Διεθνές Νοµισµατικό Ταµείο. Θα µπορούσε άρα γε αυτό το υποθετικό σενάριο να συµβεί πραγµατι κά; Ποτέ. Οχι στις ΗΠΑ. Στην Ευρωπαϊκή Ενωση, όµως, τα πράγµατα είναι διαφορετικά.

Η ευρωζώνη έκανε τα πάντα για να δείξει στον κόσµο πως είναι κάτι πολύ πιο σηµαντικό από όσο είναι πραγµατικά. «Αυτό φάνηκε ξεκάθαρα όταν η πρώτη υπερχρεωµένη χώρα της άρχισε να λυγίζει κάτω από το βάρος των κερδοσκοπικών επιθέσεων», λέει ο οικονοµικός αναλυτής Καρίµ Ρεµτάλα, ειδικός στις αναδυόµενες αγορές. «Η Ευρωπαϊκή Ενωση έκανε πίσω και παραχώρησε τη θέση της στο Διεθνές Νοµισµατικό Ταµείο. Μάλιστα, την ίδια ώρα, οι ηγέτες της δεν δίστασαν να γίνουν περίγελως, επικρίνοντας την εµπλοκή του ΔΝΤ και δηλώνοντας πως «ό,τι συµβαίνει στην Ευρωπαϊκή Ενωση θα παραµείνει εντός της Ευρωπαϊκής Ενωσης». Αυτό ήταν ένα ψέµα». Με το επίχρισµα του ενιαίου νοµίσµατος, η ευρωζώνη προσπάθησε να δώσει µια εντύπωση οµοιογένειας. Και απέτυχε. Το ευρώ και η Συνθήκη του Μάαστριχτ έχουν σήµερα πια ξεγυµνωθεί. Ολος ο κόσµος µπορεί να το δει. Και δεν είναι καθόλου ωραίο θέαµα.

Υστερα από όλα αυτά έχουν γίνει επίσης περίγελως όσοι υποστήριζαν κάποτε - µαζί και ο γράφων - ότι το ευρώ θα µπορούσε ίσως να αντικαταστήσει το δολάριο και να γίνει ένα παγκόσµιο αποθεµατικό νόµισµα (µερικές µεσανατολικές χώρες, µάλιστα, είχαν αρχίσει να αποτιµούν ορισµένα εµπορεύµατά τους σε ευρώ). Σήµερα όµως η σιωπή για το µέλλον του ευρώ είναι εκκωφαντική. Και όλα δείχνουν ότι δεν έχουµε ακόµη δει τα χειρότερα.

Αυτό που βλέπουµε µπροστά µας είναι µια κρίση των «χωρών συ νοχής», λέει ο νοµπελίστας οικονοµολόγος Πολ Κρούγκµαν: «Πρόκειται για χώρες που µπήκαν στην Ευρωπαϊκή Ενωση σχετικά φτωχές και που για ένα διάστηµα έλαβαν σηµαντική βοήθεια µέσω του ταµείου συνοχής. Αλλο όµως συνοχή και άλλο σύγκλιση». Οι διαφορές τους από τις χώρες του σκληρού πυρήνα της ευρωζώνης παραµένουν τραγικές. Οπως άλλωστε και οι ανάγκες τους. «Επιφανειακά, τα δηµοσιονοµικά προβλήµατα της Πορτογαλίας δεν δείχνουν τόσο σοβαρά όσο της Ελλάδας», λέει ο Κρούγκµαν. «Εχει όµως µια τόσο µεγάλη φούσκα στα ακίνητα, που οι αγορές εκτιµούν ότι οι τράπεζές της θα έχουν πρό βληµα. Την ίδια ώρα κοιτάζω τα spreads ανάµεσα στα ιταλικά και τα γερµανικά οµόλογα. Και η εικόνα αρχίζει να γίνεται κι εκεί τροµακτική».

Το ΔΝΤ έχει βάλει πια για τα καλά το πόδι του στην ευρωζώνη και έχει δηµιουργήσει προηγούµενο µε την εµπλοκή του στην Ελλάδα. Αν αφεθεί να κάνει το ίδιο στην Πορτογαλία, την Ισπανία και την Ιταλία, υπάρχει άραγε κανείς στις Βρυξέλλες που θα µπορούσε να το εµποδίσει να επεκτείνει την κυριαρχία του στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ενωσης;

Ύμνοι του γερμανικού τύπου στις μεταρρυθμίσεις Ερντογάν

Του ΣΥΜΕΩΝ ΣΟΛΤΑΡΙΔΗ

Οταν πριν από περίπου 8 χρόνια ανέλαβε τη διακυβέρνηση της γειτονικής Τουρκίας το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης υπό τον σημερινό πρωθυπουργό Ταγίπ Ερντογάν, όλοι θεώρησαν ότι η Τουρκία θα μετατραπεί σε θεοκρατικό καθεστώς.  Στο πέρασμα, όμως, των χρόνων οι οπαδοί αυτής της άποψης επλανήθησαν πλάνην οικτράν, αφού όχι μόνο η Τουρκία δεν απέκτησε θεοκρατικό καθεστώς, αλλά η παρούσα κυβέρνηση ανέλαβε τον εκδημοκρατισμό και εκσυγχρονισμό της χώρας, σε πείσμα όλων αυτών που την πολέμησαν. (...)

Η μανία δε του Τούρκου πρωθυπουργού για μεταρρυθμίσεις ήταν τέτοια που η γερμανική εφημερίδα «Φρανκφούρτερ Ρούντσιαν» στις 19/10/2003 έγραφε «για τη λύσσα του Ερντογάν για μεταρρυθμίσεις» και συνέχιζε «όλοι έλεγαν ότι η Τουρκία θα γίνει κράτος θεοκρατικό και ότι θα διακοπούν οι γέφυρες με την Ευρώπη. Εγινε το ακριβώς αντίθετο. Τα έργα που έπρεπε να γίνουν σε 10 χρόνια τα έκανε σε 10 μήνες». (...)

1. Κατάργησε την κατάσταση έκτακτης ανάγκης που επικρατούσε στις ανατολικές επαρχίες.

2. Διαμόρφωσε τον νόμο περί τρομοκρατίας με σκοπό την ελεύθερη έκφραση και σκέψη.

3. Επέτρεψε στους πολίτες να ανοίξουν φροντιστήρια για την εκμάθηση της μητρικής τους γλώσσας ή των τοπικών διαλέκτων.

4. Επέτρεψε την ίδρυση ραδιοφωνικών σταθμών που χρησιμοποιούν άλλη και εκτός της τουρκικής γλώσσας. Επέτρεψε εκπομπές και από τα κρατικά ραδιόφωνα.

5. Κατάργησε τα βασανιστήρια.

6. Με σκοπό τον εκδημοκρατισμό, επέτρεψε την ίδρυση ΜΚΟ.

7. Μείωσε τη δυναμική των δικαστών στο κλείσιμο των πολιτικών κομμάτων, που σήμερα χρειάζονται τα 3/5 των ψήφων.

8. Ψήφισε τον νόμο 4982 με σκοπό τη διαφάνεια της διοίκησης.

9. Κατάργησε τα δικαστήρια κρατικής ασφάλειας.

10. Θα επιτραπεί να παρουσιάζονται στα κρατικά και δημοτικά θέατρα έργα που θα παίζονται σε γλώσσα εκτός της τουρκικής.

11. Αλλαξε τον νόμο περί βακουφίων, κυρίως των μειονοτήτων.

12. Δέχτηκε όπως στο Κεντρικό Συμβούλιο της Γενικής Διευθύνσεως Βακουφίων να εκπροσωπούνται και οι μειονότητες με έναν μειονοτικό.

13. Δέχτηκε να επιστρέψει κατειλημμένα ακίνητα των μειονοτήτων, κυρίως αυτά τα οποία δεν είναι καταγραμμένα επ' ονόματι του τουρκικού Δημοσίου.

14. Παρέτεινε την περίοδο υποβολής δικαιολογητικών για την επιστροφή μειονοτικής περιουσίας, η οποία κυρίως είναι κατειλημμένη από τον στρατό.

15. Επιτρέπει στις μειονότητες να ανακαινίζουν τα Ιδρύματα και ακίνητά τους.

16.Περιόρισε τις δικαιοδοσίες του παντοδύναμου Τούρκου υποδιευθυντή στα μειονοτικά σχολεία και έδωσε την αρμόζουσα θέση στον μειονοτικό διευθυντή.

17.Αποδέχεται αιτήσεις για την απόδοση της τουρκικής υπηκοότητας σε ξένους υπηκόους.

18.Επιτρέπει την τέλεση ιερών ακολουθιών σε μειονοτικούς ναούς στην Ανατολή.

19.Επέτρεψε την επισκευή και εκμετάλλευση όλων των μειονοτικών ακινήτων που καταστρέφονταν από τον χρόνο.

20.Επέτρεψε την ελεύθερη συζήτηση για τα μειονοτικά θέματα σε ημερίδες, να γίνουν κινηματογραφικά έργα που προβλήθηκαν σε κινηματογράφους και από τηλεόρασης, τα οποία ως θέμα τους είχαν τα δεινά των μειονοτήτων, ενώ για πρώτη φορά συγκεντρώθηκαν αρκετές χιλιάδες Τούρκων πολιτών με τριαντάφυλλα στο χέρι στην πλατεία Ταξίμ με σκοπό να τιμήσουν τα θύματα της αρμενικής σφαγής.

Εχει βέβαια πολλά ακόμη να κάνει η κυβέρνηση της γείτονος. Ομως σε μια Τουρκία η οποία διέπονταν από μια φασιστική, όπως δήλωσε και ο Ταγίπ Ερντογάν, νοοτροπία, δεν μπορεί κανείς να αναμένει να γίνουν γρήγορα, όλα όσα δεν έγιναν επί 87 χρόνια.

Δικαιολογημένα, λοιπόν, η τουρκική κυβέρνηση σημειώνει: «Οσο η Τουρκία εκδημοκρατίζεται τόσο θα δυναμώνει. Δεν θα εκλείψουν τα προβλήματα όταν κάνουμε ότι δεν τα βλέπουμε. Ακριβώς το αντίθετο. Τα προβλήματα θα χρονίσουν, θα μεγαλώσουν και θα δυσκολέψουν».

πηγη ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Μέρκελ και Ελλάδα

FINANCIAL TIMES

Η Αγγέλα Μέρκελ προσπαθεί να πουλήσει αυτό που δεν πουλιέται. Η Γερμανίδα καγκελάριος επιχειρεί να κατευνάσει το λαϊκό θυμό στη χώρα της, που προκλήθηκε από το σχέδιο βοήθειας προς την Ελλάδα. Ομως 86% των Γερμανών αντιτίθενται στη χορήγηση δανείου  (...).

Ο θυμός του γερμανικού εκλογικού σώματος είναι κατανοητός. Η χώρα τους δεν υιοθέτησε το ευρώ ελαφρά τη καρδία. Φοβάται τον υπερπληθωρισμό και το καταστροφικό τέλος της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. (...)

Η γερμανική κυβέρνηση αισθάνεται, πάντως, τώρα ότι οφείλει να βοηθήσει την Ελλάδα να εξασφαλίσει ρευστότητα. Θα έφερνε πολλούς σε δύσκολη θέση να επιτρέψει στο ΔΝΤ να αναδιοργανώσει την οικονομία της ευρωζώνης. Για τους Γερμανούς φορολογουμένους όμως, η εικόνα μιας χώρας που χλευάζει τους κανόνες, που μαγειρεύει τα βιβλία της και μετά ζητεί τη γερμανική υποστήριξη έχει προκαλέσει σοκ -και μάλιστα πριν από μια κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία. (...)

Οι νέες προϋποθέσεις προς την Ελλάδα που έθεσε η Μέρκελ συνιστούν πολιτικό ελιγμό, είναι όμως λογικές. Η Ελλάδα οφείλει να αναλάβει ευθύνη για την τύχη της. Με βαριά καρδιά προωθεί τις δυσάρεστες αλλαγές. Ιρλανδία και Λετονία έκαναν πολύ περισσότερα. Οι προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις στο γενναιόδωρο ελληνικό σύστημα συντάξεων -αιτία μένους στη Γερμανία- δεν επαρκούν. Επίσης, ελάχιστη είναι η συζήτηση στην Ελλάδα για την απελευθέρωση της αγοράς εργασίας. Τέτοια μέτρα θα ήταν οδυνηρά σε καλές εποχές. Η Ελλάδα έχασε την ευκαιρία για δομικές μεταρρυθμίσεις. Και τώρα είναι κακές εποχές. Εξέλιπαν οι εύκολες επιλογές.

Φεύγει από την Ελλάδα το «Zenith»

Την απόφαση για επικείμενη διακοπή των διαδρομών του κρουαζιερόπλοιου Zenith, με σημαία Μάλτας, στην Ελλάδα ανακοίνωσε, ο Σύνδεσμος Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ).

Ο ΣΕΤΕ κάνει λόγο για απώλεια εσόδων 10 εκατ. ευρώ για την ελληνική οικονομία και δημιουργία 400 νέων ανέργων σε τουριστικά επαγγέλματα.

Προχθές, μέλη του ΠΑΜΕ απέκλεισαν τις εισόδους του λιμανιού του Πειραιά -αντιδρώντας στην επερχόμενη άρση του καμποτάζ στη κρουαζιέρα- γεγονός που απέτρεψε την επιβίβαση των Ισπανών τουριστών στο Zenith. Οι επιβάτες αναγκάστηκαν να διανυκτερεύσουν σε τρία ξενοδοχεία της Αθήνας πριν επιβιβασθούν, χθες, το πρωί στο κρουαζιερόπλοιο για να συνεχίσουν το πρόγραμμά τους.

Αναφερόμενος στα γεγονότα του Πειραιά και στις επιπτώσεις τους στον τουριστικό τομέα ο πρωθυπουργός, Γ. Παπανδρέου, τόνισε κατά τη διάρκεια ομιλίας του ότι: «Σκεφτείτε την εικόνα της χώρας μας διεθνώς, αυτή την εποχή που θέλουμε τουρισμό, αυτή την εποχή που ζητάμε σε αυτό τον δυναμικό κλάδο να έρθουν ξένοι, για να στηρίξουν την οικονομία μας. Μιλάμε για ανάπτυξη. Τι εικόνα δώσαμε; Νομίζουν αυτοί, οι σε εισαγωγικά «επαναστάτες», ότι με τις πράξεις τους θα φύγουμε από την κηδεμονία, θα φύγουμε από την επιτήρηση; Μα θα βοηθήσουν ακόμα περισσότερο στο να είναι πιο σκληρή η επιτήρηση, αν δεν έχουμε ανάπτυξη. Να το κατανοήσουν επιτέλους, πρέπει να βοηθήσουν την ανάπτυξη της χώρας».

Το Zenith, χωρητικότητας 1.800 επιβατών, έχει προγραμματίσει για το 2010 -κάνοντας χρήση της ισχύουσας κοινοτικής νομοθεσίας- 33 εβδομαδιαίες κρουαζιέρες με λιμένα επιβίβασης και αποβίβασης τον Πειραιά κάθε Δευτέρα για τη μεταφορά, περίπου, 60.000 τουριστών. Με απαγόρευση της αποεπιβίβασης τουριστών από το Zenith είχε απειλήσει άλλες δύο φορές η Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία (ΠΝΟ) η οποία απετράπη την τελευταία στιγμή. Η ΠΝΟ έχει ζητήσει τη ναυτολόγηση 107 Ελλήνων ναυτικών στο πλοίο. Ο Ομιλος Εταιρειών της RCI, στην οποία ανήκει το Zenith, απασχολεί 1.100 Ελληνες ναυτικούς.

Ο ΣΕΤΕ χαρακτηρίζει απαράδεκτα και προκλητικά τα γεγονότα στο λιμάνι του Πειραιά, ενώ κάνει λόγο για ανυπολόγιστες ζημιές από τον διασυρμό της χώρας μας στα διεθνή μέσα ενημέρωσης και από τον αποκλεισμό της από μελλοντικά προγράμματα κρουαζιέρας. Ο Σύνδεσμος επισημαίνει ότι η ίδια απαράδεκτη και κοινωνικά προκλητική τακτική κάποιων ομάδων απειλεί με οικονομική καταστροφή τη νησιωτική Ελλάδα, αν τελικά, η κυβέρνηση ανεχθεί να πραγματοποιηθεί ο αποκλεισμός του Πειραιά το Σαββατοκύριακο της Πρωτομαγιάς. Επίσης, σημειώνει ότι όλα συνέβησαν μετά την απόφαση της κυβέρνησης, που διά στόματος πρωθυπουργού εξήγγειλε την άρση του καμποτάζ και τη στήριξη του τουρισμού. «Τα γεγονότα που κατέλυσαν κάθε έννομη τάξη, έγιναν με την αδικαιολόγητη ανοχή της κυβέρνησης, ακυρώνοντας τις προθέσεις του ίδιου του πρωθυπουργού για στήριξη του Τουρισμού, προκαλώντας ταυτόχρονα έντονη ανησυχία για το μέλλον της χώρας μας», καταλήγει ο ΣΕΤΕ.

πηγη ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Με υπογραφή ΣΤΑΛΙΝ η ΣΦΑΓΗ στο Κατίν !!!

Σε ακόμα μια συμβολική κίνηση, με στόχο την απομάκρυνση του μόνιμου «αγκαθιού» στις σχέσεις της με την Πολωνία, η Μόσχα αποφάσισε να δώσει στο φως της δημοσιότητας μυστικά αρχεία για τη Σφαγή στο Κατίν που διαπράχθηκε κατά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο, τα οποία φέρουν την υπογραφή του Ιωσήφ Στάλιν.

Μπορεί τα ντοκουμέντα να αποδεικνύουν ότι οι Σοβιετικοί ψεύδονταν επί μισό αιώνα για το τι συνέβη στο δάσος του Κατίν το 1940, όπου 22.000 Πολωνοί αξιωματικοί δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ, και η δημοσιοποίηση να συμπίπτει με μια ευαίσθητη περίοδο για τους Ρώσους εν όψει της 65ης επετείου της σοβιετικής νίκης επί της ναζιστικής Γερμανίας, ωστόσο γνωστά ήταν τα περισσότερα στοιχεία που περιέχει το «πακέτο Νο.1», το οποίο ήταν ήδη διαθέσιμο σε ειδικούς ερευνητές. Η δημοσιοποίησή του ικανοποιεί σαφώς ένα επίμονο αίτημα των Πολωνών, όμως τι θα γίνει με τα υπόλοιπα περίπου 100 πακέτα εγγράφων που παραμένουν μυστικά;

Ενα από τα έγγραφα που περιέχεται στο «πακέτο Νο.1», με ημερομηνία 5 Μαρτίου 1940, είναι μια τετρασέλιδη επιστολή από τον επικεφαλής της μυστικής αστυνομίας NKVD, προδρόμου της μετέπειτα KGB, Λαβρέντι Μπέρια προς τον Σοβιετικό ηγέτη Στάλιν, στην οποία είχε εισηγηθεί την εκτέλεση των Πολωνών κρατουμένων.

Στην πρώτη σελίδα της επιστολής, στην οποία γίνεται αναφορά στους Πολωνούς ως «σταθερούς, αδιόρθωτους εχθρούς της σοβιετικής εξουσίας», διακρίνονται η υπογραφή του Στάλιν με μπλε στυλό και μία κόκκινη σφραγίδα που γράφει «Υπέρ».

Μετά τις μαζικές δολοφονίες των Πολωνών αξιωματικών και μελών της πολωνικής ελίτ τον Απρίλιο του 1940, η μυστική αστυνομία έθαψε τις σορούς πολλών εξ αυτών σε μαζικούς τάφους στο δάσος του Κατίν, στη δυτική Ρωσία.

Οι τάφοι αυτοί ανακαλύφθηκαν τρία χρόνια αργότερα από τα ναζιστικά στρατεύματα και χρησιμοποιήθηκαν ως βασικό όπλο στην αντισοβιετική προπαγάνδα, ωστόσο η Σοβιετική Ενωση είχε επιρρίψει με τη σειρά της την ευθύνη στη ναζιστική Γερμανία.

Μετά από 50 χρόνια ψεμάτων και συγκαλύψεων, μόλις το 1990 επί Μιχαήλ Γκορμπατσόφ ανέλαβε η Ρωσία τις ευθύνες της για το έγκλημα.

πηγη ΕΘΝΟΣ

ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΟΙ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΑΝΕΓΕΡΣΗΣ ΤΖΑΜΙΟΥ

ΤΗΝ ΑΝΕΓΕΡΣΗ του τζαμιού στον Βοτανικό αποφάσισε χθες η κυβέρνηση, ανακοινώνοντας την άμεση έναρξη των οικοδομικών εργασιών. Το τζαμί θα κατασκευαστεί σε έκταση που είχε παραχωρήσει το υπουργείο Εθνικής Αμυνας στην περιοχή του Ναυτικού Οχυρού στον Βοτανικό.

Οπως ανακοίνωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιώργος Πεταλωτής, το ισλαμικό τέμενος θα έχει χωρητικότητα περίπου 500 ατόμων και «θα ενταχθεί οργανικά σε έναν ευρύτερο ανοιχτό χώρο πρασίνου».

«Το τζαμί που τελικά ανακοίνωσε η κυβέρνηση δεν ανταποκρίνεται, σε καμία περίπτωση, στις πραγματικές ανάγκες των μουσουλμάνων που ζουν στην Αθήνα. Εδώ ζούμε 750.000 μουσουλμάνοι και το τέμενος δεν χωράει ούτε το 1% αυτών που καθημερινά προσεύχονται», λέει ο πρόεδρος της Μουσουλμανικής Ενωσης Ελλάδος κ. Ναΐμ Ελγαντούρ, ο οποίος χαρακτηρίζει την απόφαση «ημίμετρο που μόνο αντιδράσεις από τους μουσουλμάνους μπορεί να προκαλέσει».

Κρατικά κονδύλια

Η κατασκευή του τζαμιού θα χρηματοδοτηθεί με ελληνικά κρατικά κονδύλια μέσω του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Προσφορές από ξένους φορείς, κρατικούς ή μη, δεν θα γίνουν δεκτές όπως ανακοίνωσε η κυβέρνηση, θέλοντας με τον τρόπο αυτό να αποφύγει ενδεχόμενη εμπλοκή φονταμενταλιστικών οργανώσεων. Ερώτημα ωστόσο παραμένει αν υπάρχουν ακόμη τα 15 εκατ. ευρώ τα οποία είχαν εγκριθεί ήδη από το 2006 για την ανέγερσή του.

Ως προς τη διοικητική δομή, με απόφαση της υπουργού Παιδείας θα διοριστεί επταμελές Διοικητικό Συμβούλιο, δύο μέλη του οποίου προτείνονται από αναγνωρισμένα, έγκριτα μουσουλμανικά σωματεία και πέντε είναι έλληνες κρατικοί λειτουργοί. Επιπλέον με εντολή του Γιώργου Παπανδρέου διορίστηκε επιτροπή που θα επιβλέψει την υλοποίηση του έργου, με επικεφαλής τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Θόδωρο Πάγκαλο και με τη συμμετοχή των υπουργών Παιδείας, Εσωτερικών, Εξωτερικών, Αμυνας, Προστασίας του Πολίτη και ΚΕΔ.

ΠΗΓΗ ΤΑ ΝΕΑ

ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ

Κύριε Ναΐμ Ελγαντούρ την παροιμια που λέει "κάποιου του χάριζαν γάιδαρο και τον κοίταζε στα δόντια" την έχεις ακούσει

Αντι να κανεις καμια προσευχή στον Αλάχ σου να προστατεύει την συμμορία των Νεο-Οθωμανών που αφελληνίζουν τον τόπο με κρατικό χρήμα μιλάς και απο πάνω?

Αντε και ο Αλάχ μαζί μας...!!!

Ο Γκιουλέκας έστειλε ευχές στον ΝΕΚΡΟ Γ. Ράλλη!

Γράφει ο ΦΑΛΗΡΕΥΣ

Ως παλαιός Ραλλικός –από το αλησμόνητο 1981– δεν μπορώ παρά να είμαι ευγνώμων προς τον βουλευτή Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνο Γκιουλέκα, ο οποίος απέστειλε ταχυδρομικώς τις ευχές του στον Γεώργιο Ράλλη, επί τη ονομαστική εορτή του στις 23 του μηνός, μολονότι έχουν παρέλθει τέσσερα χρόνια από την εκδημία του πρώην πρωθυπουργού.

Ωστόσο, διερωτώμαι μήπως κυκλοφορεί ακόμη ανάμεσά μας το πνεύμα του Γεωργίου Ράλλη. Μήπως αργά τη νύχτα, στην οδό Κανάρη, όταν όλα τα καφενεία και τα λοιπά καταστήματα της περιοχής έχουν κατεβάσει τα ρολά, εκείνος φοράει το ψάθινο καπέλο του και πάει τη βόλτα του ώς τον Εθνικό Κήπο; Παράλογο ερώτημα, αλλά το υπαγορεύει η στάση του άμεμπτου Κωνσταντίνου Γκιουλέκα. Βλέπετε, ο βουλευτής Θεσσαλονίκης διαμένει πολύ κοντά στην Κανάρη, όπου ήταν η κατοικία του Γ. Ράλλη, και, επομένως, είναι πιθανό κάτι περισσότερο να γνωρίζει για τα φαντάσματα της περιοχής...

Αντιδρούν στον θάνατο σαν άνθρωποι!

Από την Κίττυ Ξενάκη

Στις τελευταίες της στιγµές, σχηµάτισαν γύρω της µια αγκαλιά, παρατηρώντας το πρόσωπό της και σκουντώντας την απαλά, σαν να προσπαθούσαν να την επαναφέρουν. Κι όταν πια οι άλλοι αποµακρύνθηκαν, ένας έµεινε πίσω να της κρατάει το χέρι. Ηταν µια σκηνή θανάτου µε όλη τη συναισθηµατική ένταση την οποία οι άνθρωποι θεωρούν αποκλειστικό τους προνόµιο. Ωστόσο οι πρωταγωνιστές ήταν χιµπαντζήδες.

Το βίντεο που έδωσε στη δηµοσιότητα µια οµάδα βρετανών επιστηµόνων µε επικεφαλής τον Τζιµ Αντερσον, ειδικό στην κοινωνική συµπεριφορά µη ανθρώπινων πρωτευόντων θηλαστικών στο Πανεπιστήµιο Στέρλινγκ της Σκωτίας, αποδεικνύει πως οι κοντινότεροι εξελικτικοί συγγενείς των ανθρώπων αντιδρούν στον θάνατο ενός δικού τους όπως ακριβώς και οι άνθρωποι.

Ο Αντερσον και η οµάδα του κινηµατογράφησαν στο πάρκο Σαφάρι Μπλερ Ντράµοντ της Σκωτίας τον θάνατο της Πάνσι, ενός χιµπαντζή 50 ετών. Οταν η Πάνσι αρρώστησε, στα τέλη του 2008, οι κτηνίατροι του πάρκου άρχισαν να την επισκέπτονται τακτικά: οι δικοί της _ η κόρη της, ένας αρσενικός και ένας άλλος θηλυκός χιµπαντζής _ παρακολουθούσαν πάντα από απόσταση. Τις τελευταίες της ηµέρες, όµως, όταν η Πάνσι ξάπλωσε στη φωλιά που ένας άλλος χιµπαντζής είχε φτιάξει, οι υπόλοιποι µαζεύτηκαν γύρω της και άρχισαν να τη χαϊδεύουν και να την περιποιούνται. Λίγο πριν πεθάνει τελικά από γεράµατα, κουλουριάστηκαν και οι τρεις και άρχισαν να παρατηρούν προσεχτικά το πρόσωπό της. Επειτα, άρχισαν να την κουνούν ελαφρά. «Δύσκολα αποφεύγει κανείς τη σκέψη πως ήλεγχαν για σηµάδια ζωής», σηµειώνει ο Αντερσον στην επιθεώρηση Current Βiology.

«Υστερα από λίγο, οι χιµπαντζήδες έδειξαν σαν να είχαν αποφασίσει συλλογικά πως είχε φύγει. Δύο αποµακρύνθηκαν αµέσως, αλλά η άλλη ενήλικη θηλυκιά έµεινε να της κρατάει το χέρι. Το ίδιο βράδυ, η κόρη της επέστρεψε και έµεινε µε τη µητέρα της όλη νύχτα. Προσπαθούσε να κοιµηθεί αλλά ήταν εµφανώς ταραγµένη. Και οι τρεις τους ήταν. Μετά τον θάνατο της Πάνσι έχασαν την όρεξή τους». Στην ίδια επιθεώρηση, µια άλλη ερευνήτρια, η Ντόρα Μπίρο από το Πανεπιστήµιο της Οξφόρδης, καταθέτει τη δική της εµπειρία, µιλώντας για τους δύο θηλυκούς χιµπαντζήδες που παρακολούθησε στα δάση της Γουινέας να κρατούν στα χέρια τα νεκρά µωρά τους για εβδοµάδες.

πηγη ΤΑ ΝΕΑ

Τα «μεταλλαγμένα» ανοίγουν το κουτί της Πανδώρας.

Του Π. ΠΑΝΤΕΛΗ

Στις 2 Μαρτίου, στην πρώτη συνεδρίασή της, η νέα Κομισιόν έσπευσε να εγκρίνει την καλλιέργεια της γενετικά τροποποιημένης πατάτας (κτηνοτροφής) Amflora της γερμανικής εταιρείας BASF.  Ηταν πρωτοβουλία, λένε, του προέδρου της Κομισιόν, που είχε πιεστεί από τη Γερμανία. Η πατάτα, για τον συνάδελφο Κ. Μοσχονά, πρέπει να ονομαστεί «πατάτα Μπαρόζο».

Με την έγκρισή της η Κομισιόν προβλέπει να επιτρέψει την καλλιέργεια στην Ευρώπη και την εμπορία των μεταλλαγμένων.

Να τα πάρουμε από την αρχή. Η έγκριση της «μεταλλαγμένης» πατάτας είχε τεθεί στις 27 Ιουλίου 2007 στο Συμβούλιο Υπουργών, που δεν αποφάσισε και σύμφωνα με τη διαδικασία, την υπόθεση ανέλαβε η Κομισιόν. Αλλά είχε σκοντάψει στον Ελληνα επίτροπο για το Περιβάλλον, Σταύρο Δήμα, που είχε αντισταθεί στις πιέσεις των εταιρειών γαι τα μεταλλαγμένα. Στη νέα Κομισιόν ο Μαλτέζος επίτροπος για την υγεία του καταναλωτή Τζον Ντάλι υποστηρίζει, φαίνεται, τα μεταλλαγμένα.

Υπενθυμίζεται ότι μέχρι σήμερα το μόνο «μεταλλαγμένο» που επιτρέπεται να καλλιεργηθεί στην Ευρώπη ήταν το καλαμπόκι ΜΟΝ 810 της αμερικανικής εταιρείας Monsanto. Πέρσι όμως η Γαλλία, επικαλούμενη τη ρήτρα διασφάλισης και νέα επιστημονικά στοιχεία για τις αρνητικές επιπτώσεις του, ανέστειλε την καλλιέργειά του. Ακολούθησαν 6 κράτη-μέλη και ενισχύθηκαν τα κράτη-μέλη, όπως η Ελλάδα, η Αυστρία και το Λουξεμβούργο, που υποστηρίζουν τις παραδοσιακές καλλιέργειες.

Να σημειωθεί ότι οι Ευρωπαίοι θεωρούν τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς (ΓΤΟ) βραδυφλεγή βόμβα γιατί δεν μπορεί ν' αποσυρθούν αν διαπιστωθεί ότι έχουν αρνητικά αποτελέσματα στην υγεία και το περιβάλλον.

Η Monsanto και η BASF όμως, οι γίγαντες της διεθνούς βιομηχανίας μεταλλαγμένων, συνεργάζονται σε νέες ποικιλίες ΓΤΟ: σόγιας, βαμβακιού, ελαιοκάμβης, αραβοσίτου. Και η Κομισιόν ετοιμάζεται ν' αξιοποιήσει την «πατάτα Μπαρόζο».

Πρόκειται για έναν νέο κανονισμό που θα επιτρέπει στα κράτη-μέλη να επιλέγουν τις καλλιέργειες: παραδοσιακές, βιολογικές, «μεταλλαγμένα». Και θα είναι ελεύθερη η εμπορία των «μεταλλαγμένων». Η ελληνική Τοπική Ενωση Δήμων-Κοινοτήτων Αττικής ήταν η πρώτη που κίνησε διαδικασίες για την προστασία από τα «μεταλλαγμένα». Καλλιέργεια και εμπόριο. Και συνεργάζεται με αντίστοιχους ευρωπαϊκούς φορείς σε νέο αγώνα κατά των μεταλλαγμένων. Μπορεί να νικήσει ο Γολιάθ;

Με τον νέο κανονισμό της Κομισιόν, πάντως, για τα «μεταλλαγμένα» αναμένεται ν' ανοίξει το κουτί της Πανδώρας.

πηγη ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Ο ΤΣΑΒΕΣ ΕΔΩΣΕ 40% ΑΥΞΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ !!!

ΚΑΡΑΚΑΣ. Την παροχή αυξήσεων 40% για τους στρατιωτικούς ανακοίνωσε προχθές ο πρόεδρος της Βενεζουέλας, Ούγκο Τσάβες, επιχειρώντας να ενισχύσει την επιρροή του στις ένοπλες δυνάμεις, ενόψει των επικείμενων βουλευτικών εκλογών.

Οπως δήλωσε ο Τσάβες, η αύξηση θα ανεβάσει τον μισθό του δόκιμου αξιωματικού στα 2.500 μπολιβάρ, δηλαδή 437 ευρώ.

«Με αυτό τον τρόπο θα ζείτε με αξιοπρέπεια με τις οικογένειές σας», δήλωσε ο Τσάβες σε εβδομαδιαία τηλεοπτική εκπομπή, που μεταδόθηκε αυτή τη φορά από τη στρατιωτική βάση τεθωρακισμένων. Ο πρόεδρος εμφανίστηκε ανάμεσα σε βρετανικά ελαφρά άρματα, συνοδευόμενος από την ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων και από ομάδα γυναικών δοκίμων αξιωματικών. Τα τελευταία χρόνια, η κυβέρνηση Τσάβες έχει δώσει μεγάλες αυξήσεις σε μισθούς δημόσιων υπαλλήλων, με αποτέλεσμα ο πληθωρισμός να εκτιναχθεί πάνω από 25%.

ΠΗΓΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

"Επίγεια σοφία"

"Οι ιδέες δεν μπορούν να φυλακιστούν. Η ιστορία αποδυκνύει οτι ο λογοκριτής και ο ιεροεξεταστής πάντα χάνουν. ΤΟ ΜΟΝΟ ΟΠΛΟ ΚΑΤΑ ΚΑΚΩΝ ΙΔΕΩΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΙΔΕΕΣ"

ALFRED GRISWOLD (Aμερικανός ιστορικός)

"Μια κοινωνία δεν θα έπρεπε να κρίνεται απο το πως φέρεται στους εξέχοντες πολίτες της, αλλά από το πως φέρεται στους εγκληματίες της"

FYODOR DOSTOEVSKY (Ρώσος συγγραφέας)

"Όποιος ανοίγει την πόρτα ενός σχολείου κλείνει μια φυλακή"

VICTOR HUGO (Γάλλος συγγραφέας)

Σαν σήμερα (29/4/ΧΧΧΧ)

1091: Ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Αλέξιος Α' ο Κομνηνός νικά του Πετσενέγκους στη μάχη στο Λεβούνιο και τους εξαφανίζει από τον ιστορικό χάρτη.

1707: Τα κοινοβούλια Αγγλίας και Σκωτίας αποφασίζουν την ένωση των περιοχών τους, σχηματίζοντας τη Μεγάλη Βρετανία.

1913: Ο σουηδός μηχανικός Γκίντιον Σούντμπακ κατασκευάζει και πατεντάρει το φερμουάρ.

1933: Η Έβερτον νικά τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ 3-0 και κατακτά το Κύπελλο Αγγλίας. Στον αγώνα οι παίκτες φέρουν για πρώτη φορά νούμερα στις φανέλες τους.

1941: Ορκωμοσία για την πρώτη κατοχική κυβέρνηση, με πρωθυπουργό τον στρατηγό Γεώργιο Τσολάκογλου.

1999: Ο Στέφανος Μάνος ιδρύει το κόμμα «Οι Φιλελεύθεροι»

1980: Πεθαίνει ο «μετρ του σασπένς»  Άλφρεντ Χίτσκοκ

ΕΛΛΑΔΑ: Περισσότερο τριτοκοσμική (!!!) παρά αναπτυγμένη

Της CHRISTIANE SCHLOETZER / Suddeutsche Zeitung

Η Ελλάδα έχει αρκετά προβλήματα, αλλά δεν ευθύνεται για τις φυσικές της ομορφιές. Κι ένα ειδυλλιακό νησί επέλεξε ο Γ. Παπανδρέου για ν' ανακοινώσει «μια νέα Οδύσσεια». Ομως, πίσω από το σκηνικό υπάρχουν πράγματα που παραβλέπονται από την υπόλοιπη Ευρώπη.[...]

Η Ελλάδα είναι πιο απομακρυσμένη από το κέντρο της Ευρώπης απ' ό,τι έχουν συνειδητοποιήσε πολλοί Ευρωπαίοι, τόσο γεωγραφικώς όσο και στη νοοτροπία. Υπό μίαν έννοια είναι περισσότερο τριτοκοσμική παρά αναπτυγμένη, με γραφειοκρατία οθωμανικής πολυπλοκότητας, νεποτισμό, διαφθορά και σημαντικότερο εργοδότη το κράτος. Και η δανειοληψία των απλών πολιτών ακολούθησε το παράδειγμα του κράτους.[...]

Για την Ευρώπη η σύγχρονη ελληνική κρίση αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση μετά τις βαλκανικές συρράξεις της δεκαετίας του '90. Η κρίση δεν ενέχει κίνδυνο πολέμου, αλλά μεγάλο οικονομικό και πολιτικό εκρηκτικό δυναμικό. Ο δισταγμός της Α. Μέρκελ προκάλεσε στην Αθήνα πανικό και εξαπέλυσε τη φήμη της πτώχευσης, ενώ «μυρίζει» αφερεγγυότητα.[...]

Η Ελλάδα δεν θα επιτύχει τη μεταστροφή μόνη της, η Οδύσσεια θα διαρκέσει πολύ. Το πλοίο πρέπει να το κυβερνήσουν οι Ελληνες μόνοι τους, οι Ευρωπαίοι όμως ας μην τους προκαλέσουν δυνατό ενάντιο άνεμο. Καλύτερο θα ήταν η Κοινότητα να τηρούσε τις ειλημμένες αποφάσεις, διαφορετικά το ελληνικό πλοίο θα κινδύνευε όντως να βυθιστεί.

Μια ομιλία καρτ ποστάλ

Tης Μαριαννας Τζιαντζη

Η χαρά του αυτοδίδακτου σημειολόγου ήταν η επίσημη ανακοίνωση της προσφυγής της Ελλάδας στον μηχανισμό στήριξης. Αυτή τη φορά το σκηνικό δεν ήταν το αναλόγιο από πλεξιγκλάς μπροστά στο σβησμένο νεοκλασσικό τζάκι του Μαξίμου με τα φωτιζόμενα πυρότουβλα, όπως σε άλλες πρωθυπουργικές ομιλίες. Τώρα το μήνυμα στάλθηκε από το ακριτικό Καστελλόριζο, με φόντο το γαλάζιο του Αιγαίου, μια ψαρόβαρκα που αρμένιζε με χάρη και, στο βάθος, τα παραδοσιακά δίπατα και τρίπατα αρχοντικά. Ακόμα και η ημερομηνία ήταν σημαδιακή, η μέρα του Αϊ-Γιώργη, του άγιου-πολεμιστή που θανάτωσε τον δράκο.

Μετά το τέλος της ομιλίας, ακολούθησαν αγκαλιές και ασπασμοί. Πολλά παιδάκια, κάποια με παραδοσιακές στολές, αυθορμήτως περικύκλωσαν τον πρωθυπουργό, του πρόσφεραν λουλούδια (μια τυποποιημένη ανθοδέσμη και όχι αγριολούλουδα του νησιού) κι εκείνος δεν άφησε κανένα που να μην το αγκαλιάσει, να μην το φιλήσει, να μην το χαϊδέψει στο κεφάλι. Και η τρίτη ηλικία ήταν εκεί. Μια ηλικιωμένη γυναίκα αγκάλιασε τον κ. Παπανδρέου κι εκείνος ανταποκρίθηκε με θέρμη: ήταν η εικονογράφηση της Ελληνίδας μάνας που δίνει την ευχή της στον γιο, τον καπετάνιο που ξεκινά για ένα δύσκολο ταξίδι.

Εξάλλου, η μεταφορά του σκάφους, με Οδυσσέα και Ιθάκη κομπλέ, δέσποσε στην ομιλία. Οι Λαιστρυγόνες και οι Κύκλωπες ήταν οι «κερδοσκόποι» και οι «αγορές» που δεν «συνετίστηκαν», δεν «ηρέμησαν» μετά την απόφαση για τριμερή στήριξη που είχε πάρει η Ε. Ε., ανήμερα του Ευαγγελισμού και της επετείου του 1821. Πλάι στον κύμα δεν ταιριάζουν παρομοιώσεις με ποδήλατα και ορθοπεταλιές, όπως στην ομιλία στο Ζάππειο για τις 100 ημέρες της νέας κυβέρνησης, όμως τα «σηκωμένα μανίκια» είναι παντός τοπίου και καιρού.

Μια ομιλία καρτ ποστάλ, λοιπόν, en plein air και όχι κλειστοφοβική. Εξάλλου, στο «απάνεμο λιμάνι» που θα μας «παράσχουν οι εταίροι μας» θα «μπορέσουμε να ξαναχτίσουμε το σκάφος μας με γερά και αξιόπιστα υλικά». Ενα σκάφος που το «κληρονομήσαμε» και ήταν έτοιμο να βυθιστεί.

Τώρα για να πετύχουμε χρειάζεται «να πιστέψουμε εμείς οι Ελληνες στις δυνατότητές μας, στις αξίες μας, στον ίδιο μας τον εαυτό», όπως συμβουλεύουν και οι τηλεψυχολόγοι. Tώρα λέμε «σκάφος ξαναχτίζω» και όχι «σκαρώνω καράβι» ή «ναυπηγώ», γι’ αυτό και εδώ δεν ταιριάζει το γνωστό ποίημα του Μανόλη Αναγνωστάκη, που μελοποίησε έξοχα ο Μίκης Θεοδωράκης:

«Θα μείνω κι εγώ μαζί σας μες στη βάρκα

Υστερα απ’ το φριχτό ναυάγιο και το χαμό

Το πλοίο βουλιάζει τώρα μακριά (Πού πήγαν οι άλλες βάρκες; ποιοι γλιτώσαν;)

Εμείς θα βρούμε κάποτε μια ξέρα

Ενα νησί ερημικό...

Κι ύστερα θα καλαφατίσουμε ένα μεγάλο καράβι...

Μόνο τα παιδιά μας δε θα μοιάζουνε μ’ εμάς».

Ενα φωτογενές σκηνικό, μια ιστορική ανακοίνωση, ένας τρυφερός επίλογος: όλα κομμένα και ραμμένα στα μέτρα της τηλεόρασης, έτσι που αναρωτιόμαστε πού θα διεξαχθεί η επόμενη ιστορική ομιλία: στην Κασταλία πηγή ή στον ποταμό Αχέροντα;

πηγη ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Πατριωτισμός των ηλιθίων...

Του ΓΙΩΡΓΟΥ Χ. ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ

Για Οδύσσειες μίλησε ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου αναγγέλλοντας την είσοδο στο στενό που ορίζεται από τη Σκύλλα(ΕΕ) και τη Χάρυβδη(ΔΝΤ). Όμως, στο πλοίο του Οδυσσέα δεν έχουν όλοι την ίδια τύχη. Οι Οδυσσείς μόνο απολαμβάνουν το τραγούδι των σειρήνων, ενώ οι άλλοι, απλώς «τραβάνε κουπί».

Στον Έζρα Πάουντ (Canto XX) έχουμε την καλύτερη περιγραφή της αδύνατης απόλαυσης των ανδρών του Οδυσσέα (εδώ το κομβικό στοιχείο της ιδεολογίας είναι η πίστη στο βασιλιά), των ανδρών που δεν είδανε τα λιόδεντρα της Σπάρτης, τις παρακόρες της Κίρκης, την Καλυψώ, που δεν γνώρισαν τίποτα και ως αντάλλαγμα

«Τι τους δόθηκε αυτονώνε! Μελισσόκερο να κλείσουνε τα αυτιά./Φαρμάκι, μελισσόκερο να κλείσουνε τα αυτιά/κι ένα μνήμα αλατισμένο δίπλα στο χωράφι των βοδιών/νήσον αμήμονα…».

Στη γέφυρα του πλοίου οι οδυσσείς με όλη τους την εξουσία, την απόλαυση και τη δόξα και οι «κάτω», το πλήρωμα, οι κωπηλάτες, άγνωστοι κι ανώνυμοι, με μελισσόκερο στα αυτιά, χωρίς τίποτα.

Τι τους δόθηκε αλήθεια αυτονών; Τίποτα. Ακριβώς όπως και των σημερινών Ελλήνων-κωπηλατών(εργαζομένων).

Πως έτσι όμως να κρατηθεί στη ζωή; Με την πίστη, με την ψευδαίσθηση. Η πίστη είναι το μελισόκερο, είναι η άμυνα μπροστά στο ανήκουστο και ανοίκειο, είναι η απόλυτη στάση υπέρ της κυρίαρχης αλήθειας-ψευδαίσθησης. Αντί για την κατάρρευση και το τίποτα που οδηγούν στον ριζικό ψυχωτικό αυτισμό «επιλέγουμε κάτι».

Αυτό είναι το περίφημο «σύμπτωμα», το sinthome του Λακάν και του Ζίζεκ, όπου η απωθημένη λέξη αρθρώνεται με μία κωδικοποιημένη μορφή και υπ’ αυτή την έννοια ακόμη και το παραλήρημα, πάντα κάτι θέλει να πει.

Οι άντρες του Οδυσσέα αντλούν από την πίστη τους στο βασιλιά Οδυσσέα συνοχή και ταυτότητα. Και παρότι στερούνται όσα απολαμβάνει ο βασιλιάς, έχουν την «υπερ-απόλαυση» ότι είναι οι «άντρες του Οδυσσέα», ότι είναι Έλληνες. Μόνο που αυτός ο πατριωτισμός ελλείπει σήμερα, καθώς η πλειοψηφία των Ελλήνων αισθάνεται απλώς ηλίθια.