Έχετε καταλάβει ότι ο Αλέξης Τσίπρας χωρίς τη βοήθεια του Βαγγέλη Μαρινάκη, του Πέτρου Κόκκαλη, της Γιάννας Αγγελοπούλου και του Δημήτρη Μελισσανίδη δεν θα μπορούσε να κατατροπώσει τον καπιταλισμό; ΗΡΕΜΑ ΡΩΤΑΩ...
— oldschoolfileles (@oldfileles) July 15, 2026
Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ
Η ηθικολογία είναι ριψοκίνδυνη ως ρητορική επιλογή.
Γυρνάει εύκολα τούμπα – εις βάρος σου.
Ο Αλέξης Τσίπρας το έχει ξαναπάθει. Η κατάχρηση του «ηθικού πλεονεκτήματος» της Αριστεράς είχε κόστος όταν η Αριστερά –αγκαλιά με τους ΑΝΕΛ– μπήκε στα «βοσκοτόπια» της εξουσίας. Οι πολιτικοί του αντίπαλοι μπορούσαν εύκολα να στρέψουν εναντίον του τον ιεραποστολικό στόμφο του και να χρησιμοποιήσουν εις βάρος του τον πάντα ολισθηρό «ηθικό» γνώμονα.
Το ίδιο παθαίνει τώρα με αντίπαλο το ΠΑΣΟΚ.
Η Χαριλάου Τρικούπη προκλήθηκε. Η ΕΛΑΣ κατήγγειλε την αύξηση του χρέους του παλαιού κόμματος, παρουσιάζοντάς το ως «όμηρο» των τραπεζών (στη λογική αφού τους χρωστάτε, σας κρατάνε).
Η απάντηση από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ διατυμπάνισε ένα ερώτημα που κυκλοφορούσε στην πολιτική αγορά: «Ποιος σας χρηματοδοτεί;».
Με ποιους πόρους οργανώνεται το κόμμα Τσίπρα;
Πώς ξεδιπλώνει μια καμπάνια επαγγελματικώς σχεδιασμένη;
Πώς απασχολεί στελέχη;
Τα ερωτήματα δεν θα είχαν τον ίδιο αντίκτυπο εάν ο Τσίπρας δεν είχε σπεύσει να διαφημίσει εαυτόν ως «έντιμο». Εκείνος ήταν που πρώτος έφερε τη συζήτηση στο πεδίο όπου τώρα του επιτίθεται το ΠΑΣΟΚ.
Η πρώτη σύγκρουση του ΠΑΣΟΚ με την ΕΛΑΣ είχε αργήσει.
Ηταν μια αντιπαράθεση που άργησε να συμβεί. Ηδη από τότε που ο πρώην πρωθυπουργός εμφανίστηκε, λανσάροντας τα απομνημονεύματά του ως αφήγημα επανόδου, το ΠΑΣΟΚ έμοιαζε να τον παρακολουθεί μουδιασμένο. Δεν μπήκαν σε ευθεία αντιπαράθεση μαζί του. Πιθανότατα, δεν ήθελαν να αποξενώσουν το εκλογικό ακροατήριο του ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα, που οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να ελπίζει σε αυτό το ακροατήριο, το οποίο δείχνει να στοιχίζεται πίσω από τον Τσίπρα, η περίοδος της συγκατάβασης τελειώνει απότομα.
Συμφέρει το ΠΑΣΟΚ η εμπλοκή του σε έναν διμέτωπο, όπου τα πυρά θα μοιράζονται ίσα κατά του Μητσοτάκη και του Τσίπρα;
Συμφέρει προσωπικά τον Νίκο Ανδρουλάκη η αναμέτρηση με τον πρώην πρωθυπουργό;
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έχει να ξεπεράσει ένα παράδοξο: ο αντίπαλός του στην Κεντροαριστερά έχει κυβερνήσει τέσσερα και κάτι χρόνια, έχει περάσει άλλα τόσα ως αξιωματική αντιπολίτευση. Ωστόσο, σαν παλαιοσυστημικό κόμμα λογίζεται περισσότερο το ΠΑΣΟΚ, και ο πρόεδρός του που δεν έχει κρατήσει ποτέ χαρτοφυλάκιο σε κυβέρνηση, παρά ο Τσίπρας, που μπορεί και πολιτεύεται σαν να μην έχει παρελθόν. Σαν να του αρκούσε, για να καθαρίσει το μητρώο του, το ανηλεές κάστινγκ στο οποίο υποβάλλει τους πρώην συντρόφους του.
Ο πραγματικός εκλογικός στόχος του ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί παρά να είναι …
να ξεπεράσει, έστω με μισή ψήφο, όχι πλέον τη Ν.Δ., αλλά την ΕΛΑΣ.
Ο διμέτωπος σκαλώνει στην επαμφοτερίζουσα «ψυχή» του σημερινού ΠΑΣΟΚ.
Σκαλώνει όχι μόνο στην τσιπροφιλική παρέκκλιση του Δούκα, αλλά και στο μέρος εκείνο της πασοκικής βάσης που βλέπει τον Τσίπρα ως συγγενή και δυνητικό εταίρο.
Ο διμέτωπος είναι μονόδρομος.
Αλλά και κατσικόδρομος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου