Σαν σήμερα (6/6/ΧΧΧΧ)

1822: Ο Κωνσταντίνος Κανάρης πυρπολεί την τουρκική ναυαρχίδα του Καρά Αλή στη Χίο.

1907: Η γερμανική εταιρία Henkel λανσάρει το πρώτο απορρυπαντικό με το όνομα Persil.

1933: Νέα δολοφονική απόπειρα κατά του Ελευθέριου Βενιζέλου, αυτή τη φορά στην Αθήνα, την ώρα που βρίσκεται μαζί με τη σύζυγό του Έλενα στο αυτοκίνητο.

1965: Οι Rolling Stones κυκλοφορούν τη μεγάλη επιτυχία τους «Satisfaction».

1967: Το καθεστώς των συνταγματαρχών απαγορεύει την πώληση δίσκων του Μίκη Θεοδωράκη, καθώς και την αναμετάδοση της μουσικής του.

1944: D-DAY Απόβαση στη Νορμανδια. Η αντίστροφη μέτρηση για τους Ναζί αρχίζει

2017: Πεθαίνει σε ηλικία 82 ετών,  ο Σαουδάραβας πολυεκατομμυριούχος επιχειρηματίας και έμπορος όπλων, Αντνάν Κασόγκι.

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ο υπουργός Κουρουμπλής υπερασπίζεται τη φορολογική απάτη - Μερακλίδικο video (Πριν θυμώσετε, σκεφτείτε ότι τουλάχιστον δεν είπε πως πίσω από τα κυλικεία κρύβεται η Μαρέβα)

Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Η σχέση προστασίας της κυβέρνησης με το έγκλημα και την παραβατικότητα είναι γνωστή εδώ και καιρό. Είναι γνωστή πολύ πριν η παρέα του Αλέκση συνεταιριστεί με την παρέα του Πάνου, προκειμένου οι δύο παρέες να απολαύσουν τις καρέκλες της εξουσίας.  

Αυτό που δεν ήταν γνωστό είναι πως η σχέση αυτή δεν περιορίζεται στο έγκλημα του κοινού ποινικού δικαίου που μεταμφιέζεται σε «αγώνα», αλλά επεκτείνεται και στο οικονομικό έγκλημα.

Λέω «δεν ήταν γνωστό», γιατί από προχθές η κυβέρνηση, μέσω του συντρόφου υπουργού Κουρουμπλή, επέκτεινε την προστασία της και στους φορολογικούς εγκληματίες. Τουλάχιστον αυτό κατάλαβα εγώ όταν άκουσα τον άνθρωπο που διάλεξε ο Αλέκσης ο Τσίπρας για υπεύθυνο της ναυτιλίας και της νησιωτικής πολιτικής να περιγράφει με πασοκική παραστατικότητα τα οφέλη που προκύπτουν από το οικονομικό έγκλημα και να υπογραμμίζει την απροθυμία του να το περιορίσει.

Για να γίνω πιο συγκεκριμένος να πω πως ο σύντροφος υπουργός ήταν καλεσμένος του Τάκη του Χατζή στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ. Εκεί ήρθε αντιμέτωπος με το πρωτοσέλιδο του Ελεύθερου του Τύπου, σύμφωνα με το οποίο τα κυλικεία μέσα στο υπουργείο του δεν έχουν ταμειακή μηχανή.

  Προσέξτε, όχι δεν κόβουν αποδείξεις, όχι δεν κόβουν όλες τις αποδείξεις, όχι κόβουν τις αποδείξεις, αλλά κρύβουν από την εφορία... Δεν έχουν ΚΑΘΟΛΟΥ ταμειακή μηχανή.

Μπροστά σε αυτήν την αποκάλυψη ο σύντροφος υπουργός δεν κώλωσε στιγμή. Και αντίθετα από αυτό που θα ήθελαν τα συστημικά παπαγαλάκια, υπερασπίστηκε την αυταπόδεικτη φορολογική απάτη.

Στην αρχή είπε ότι αυτό γίνεται εδώ και τριάντα χρόνια, ίσως επειδή η απάτη είναι στο πασοκικό μυαλό του σαν το κρασί που είναι κατάλληλο για παλαίωση.  

Μετά είπε ότι, χάρη στην απάτη αυτή, τα κυλικεία του υπουργείου έχουν χαμηλές τιμές και μπορούν οι αναξιοπαθούντες υπουργικοί υπάλληλοι να απολαμβάνουν φτηνό καφέ. Στη συνέχεια είπε πως υπάρχει ένα εσωτερικό σύστημα ελέγχου (δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό, αλλά δεν φαντάζομαι να εννοεί τις μίζες που χρειάζεται να πέφτουν για να υπάρχουν κυλικεία χωρίς ταμειακές μηχανές μέσα σε υπουργείο) και για το τέλος άφησε το καλύτερο:

ΣΥΡΙΖΟΦΑΣΙΣΤΑΡΑΔΙΚΟ: Χούντα είναι, θα περάσει…

Ειδικού Συνεργάτη του LIBERAL.GR

Στα ελληνικά μίντια ζούμε καταστάσεις που θυμίζουν άλλες εποχές. Φτάσαμε στο σημείο οι φιλοκυβερνητικές εφημερίδες να ζητούν να απαγορευτεί με νόμο η κρατική διαφήμιση σε όσα ΜΜΕ δεν συμμετέχουν σε απεργίες και να αποκλείονται από μέτρα ενίσχυσης του Τύπου.

Οι φωστήρες της «Αριστεράς» διεκδικούν από την κυβέρνηση να επιβραβεύει με χρήματα των φορολογούμενων τις επιχειρήσεις των οποίων οι εργαζόμενοι απεργούν και να τιμωρεί με στέρηση κονδυλίων τα Μέσα στα οποία οι δημοσιογράφοι επιλέγουν να εργαστούν κανονικά.

Φανταστείτε τι θα γινόταν αν σε μια ανάλογη περίπτωση οι ενώσεις των εμποροϋπαλλήλων ζητούσαν να αυξηθεί ο ΦΠΑ σε όσα καταστήματα λειτουργούν τις Κυριακές... 

Την αφορμή για να ανοίξει η συζήτηση την έδωσε η απεργία της περασμένης εβδομάδας κατά την οποία  υπήρξαν αρκετές ενημερωτικές ιστοσελίδες που μετέδωσαν ειδησεογραφικό περιεχόμενο. Οι ιστοσελίδες αυτές δεν προσέλαβαν απεργοσπάστες, ούτε παραβίασαν κάποιο νόμο. Σεβάστηκαν τόσο το δικαίωμα στην απεργία όσων εργαζόμενων δήλωσαν ότι δεν θα εργαστούν, όσο και το δικαίωμα στην εργασία εκείνων που πήγαν να δουλέψουν.

Η τιμωρία δια της απαγόρευσης κρατικής διαφήμισης, όπως την πρότεινε η Εφημερίδα των Συντακτών, ​είναι ομολογουμένως μια πρόταση που μας έκανε εντύπωση.  

Πρώτον, επειδή είναι βαθιά αντιδημοκρατική και αποκαλύπτει νοοτροπίες που φλερτάρουν με τον ολοκληρωτισμό. 

Δεύτερον, επειδή σε ένα ευνομούμενο κράτος κανείς δεν δικαιούται να κατευθύνει διαφημιστικά κονδύλια με κριτήριο τα συνδικαλιστικά ή άλλα διαπιστευτήρια. 

Και τρίτον, γιατί είναι αντεργατική. Ο οικονομικός αποκλεισμός δεν επηρεάζει μόνο τα συμφέροντα των εργοδοτών-επιχειρήσεων, αλλά πλήττει αδιακρίτως τα συμφέροντα των εργαζόμενων σε αυτές.

Αυτή καθ' αυτή η «ιδέα» για την απαγόρευση της κρατικής διαφήμισης στα ΜΜΕ που δεν απεργούν, αποκαλύπτει και το μέγεθος της άγνοιας εκείνων που την προτείνουν.

Αν δεν κάνουμε λάθος, η απεργία είναι συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαίωμα των εργαζόμενων και μόνο. Δεν είναι ούτε υποχρέωση των εργοδοτών, ούτε όμως μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί ως καταναγκαστικό μέσο των συνδικαλιστικών οργάνων. Με απλά λόγια, την απεργία δεν την κάνουν οι επιχειρήσεις αλλά όσοι από τους εργαζόμενους σε αυτές το επιθυμούν. Και υπό το πρίσμα αυτό είναι παράλογο να ζητείται από το κράτος να ποινικοποιήσει το δικαίωμα στην εργασία.  

Αν ο εργαζόμενος κρίνει πως η απεργία είναι προς το συμφέρον το δικό του και του κλάδου του, συμμετέχει. Αν όχι, πηγαίνει στη δουλειά του κανονικά, παρέχει τις υπηρεσίες του και πληρώνεται ασκώντας το δικαίωμά του να εργαστεί, το οποίο επίσης προστατεύεται από το Σύνταγμα.

Αυτό συμβαίνει σε όλο τον κόσμο αλλά όχι εδώ.

Στην Ελλάδα, και εν προκειμένω στον πολύπαθο κλάδο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, το κατακτημένο δικαίωμα στην απεργία έχει καταναγκαστικό χαρακτήρα και ασκείται συνήθως υπό την απειλή βαριάς και ατιμωτικής τιμωρίας. Η ΕΣΗΕΑ νομιμοποιείται να λοιδορήσει  τους δημοσιογράφους ως «απεργοσπάστες», να τους περάσει από πειθαρχικό έλεγχο και να τους διαγράψει από τα μητρώα της, όπως συμβαίνει συστηματικά τα τελευταία χρόνια. Για αυτό και οι δημοσιογράφοι που εργάζονται σε ημέρες απεργίας «κρύβονται» ή γράφουν ανωνύμως και μακριά από τους χώρους εργασίας τους.

Όσο αντιδημοκρατικός κι αν είναι αυτός ο συνδικαλιστικός εκβιασμός, δεν παύει από την άλλη να αποτελεί μια καταστατική υποχρέωση, την οποία οι δημοσιογράφοι αποδέχονται από τη στιγμή που γίνονται μέλη των Ενώσεων Συντακτών.

Είναι όμως διαφορετικό ένα συνδικαλιστικό όργανο να επιβάλει ποινές στα μέλη του, και άλλο να ζητείται από το κράτος να τιμωρεί με οικονομικό αποκλεισμό τις επιχειρήσεις στις οποίες οι εργαζόμενοί τους συνειδητά δεν απεργούν.

Το επόμενο στάδιο αν φτάσουμε να το ζήσουμε αυτό, θα είναι...

ΣΥΡΙΖΟΑΛΗΤΑΡΑΔΙΚΟ: Η αποφυλακιστική πολιτική ΣΥΡΙΖΑ φώτισε πάλι την Ελλάδα. Σε κάθε (σκοτεινή) γωνιά της πατρίδος μας λάμπουν λάμες καλοακονισμένων μαχαιριών

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ

Οχι, που θα άφηναν αναξιοποίητα τόσα ταλέντα σε μια περίοδο που η πατρίς χρειάζεται να ανακαλέσει σε δράση όλες τις εφεδρείες της. 

Οχι, που θα κάθονταν και θα άκουγαν τη μαύρη αντίδραση (συνήθως είναι μεταμφιεσμένη σε ανήμπορους γέροντες και γραίες, που, άκουσον άκουσον, ζουν χωρίς αστυνομική συνοδεία και φρουρά). 

Οχι, που θα υπολόγιζαν τυχόν αβαρίες - πάλι από την ίδια συνομοταξία. 

Δύο ηλικιωμένοι λιγότεροι ή περισσότεροι δεν είναι δα και κάνα μεγάλο θέμα, το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει αντικίνητρο για τη νομοθέτηση των ευνοϊκών διατάξεων για τους εγκλείστους παράγοντες του ποινικά κολάσιμου βίου της χώρας. Το ελληνέζικα μεταποιημένο σύνθημα του συντρόφου Μάο προτείνει: «Ασε τα άνθη του κακού να ανθίσουν και να ανοίξουν χαμόγελα σε στήθη και λαιμούς θυμάτων με τους μπαλτάδες, τα μαχαίρια, τα κατσαβίδια και τα περίστροφά τους». 

Και άφησαν τα άνθη ελεύθερα, να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας στην καθημαγμένη αγορά μας: με τόσους δολοφονημένους, που αρνήθηκαν να αποκαλύψουν αμελλητί πού βρίσκονταν τα ανύπαρκτα ή λιγοστά μετρητά τους στα κλιμάκια των αποφυλακισθέντων μαφιόζων, άνοιξαν οι δουλειές. Μαρμαράδες, σκαφτιάδες, κουβαλητές ξύλινων κοστουμιών (στην αργκό αποκαλούνται «κοράκια»), εργολάβοι γραφείων κοινωνικών εξυπηρετήσεων, ανθοπώλες, παρασκευαστές τριάστερων κονιάκ… Χαμός γίνεται στα επαγγέλματα της γαίας που σε πάνε στο Επέκεινα!

 

Κι αυτό είναι ένα κέρδος και δεν πρέπει να είμαστε αχάριστοι και να λέμε κι ένα ευχαριστώ, διότι με τούτα και με εκείνα θα κάνουμε καθαρή έξοδο από τα Μνημόνια.  

Αν εξέλθεις αυτής της υπαρκτικής σφαίρας, δεν θα βγεις και από τα Μνημόνια, βρε αχάριστε ακροδεξιέ, που θες ασφάλειες και σιγουριές και ύπνους με ανοιχτά παράθυρα; 

Να κοιτάξεις...

ΣΥΡΙΖΟΑΛΗΤΑΡΑΔΙΚΟ: Οι χούλιγκαν και οι σύντροφοι

Του ΚΩΣΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗ

Στη Θύρα 4 της Τούμπας κάνουν ένα στρατηγικό λάθος. Δεν επενδύουν τις δυναμικές ενέργειες με το κατάλληλο ιδεολογικό πρόσημο.  

Ποιος χουλιγκανισμός, αγαπητοί; 

Είναι κοινωνικός ακτιβισμός κατά των ανισοτήτων στο πεδίο του αθλητισμού. Αν μη τι άλλο, αυτοί που θα βγουν στον δρόμο για το δίκαιο του ΠΑΟΚ είναι πολύ περισσότεροι από όσους θα διαδήλωναν για την άδεια του Κουφοντίνα.

Oμως τα αγόρια με τα ασπρόμαυρα δεν το χειρίζονται σωστά.  

Αν κάνουν ένα απλό ντου στο Γραφείο Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη, θα τα μαζέψουν στην κλούβα με συνοπτικές διαδικασίες. Οι μισοί θα βρεθούν στις φυλακές των Διαβατών και οι άλλοι μισοί θα απλώνουν πανό στην Τούμπα για τα αδέρφια που βρίσκονται πίσω από τα σίδερα. Αν όμως ο Τσε αντικαταστήσει τον Πάμπλο Γκαρσία, τότε το πράγμα αλλάζει. Δεν θα ασχολείται μαζί τους μόνο ο αστυνομικός διευθυντής Θεσσαλονίκης. Θα σηκώσει το τηλέφωνο και ο υπουργός Δικαιοσύνης. Θα απασχολήσουν κοινοβουλευτική συζήτηση. Ο Τύπος της Αριστεράς θα καλέσει την κοινωνία να ακούσει τη φωνή τους. «Παιδιά είναι και έχουν οργή μέσα τους, οι ψυχές τους χαράχθηκαν από την αδικία». Οι ανακοινώσεις της Θύρας 4 θα απασχολούν τον συστημικό Τύπο. «Κανένας αστός υπουργός δεν μπορεί να κοιμάται ήσυχος όσο οι διαχρονικοί αγώνες του λαού του ΠΑΟΚ παραμένουν χωρίς δικαίωση».

Ωστόσο ο Κοντονής δεν ασχολείται ούτε για να τους ρίξει μία ματιά. Μπορεί να φταίει που δεν διαθέτουν εμπειρία από μολότοφ και έτσι είναι πιο εύκολα προσεγγίσιμοι από την Αστυνομία. Δεν είναι δα και η Τούμπα άσυλο, να μην πατάει πόδι αστυνομικού. Είναι και εύκολοι στόχοι με το Touba Libre στο κεφάλι.

 Και κάπως έτσι η διάκριση γίνεται σκανδαλώδης: 

Αν τα σπας για την ΠΑΟΚάρα είσαι χουλιγκάνος του κοινού ποινικού δικαίου. Αν τα σπας πολεμώντας τον καπιταλισμό, το συζητάμε.

Η υπόθεσή σου...

ΣΥΡΙΖΟΑΛΗΤΑΡΑΔΙΚΟ: Εγιναν «υπουργοί» ο Καρανίκας, ο Κουφοντίνας και ο Ρουβίκωνας! ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ?

Γράφει ο Γιάννης Τσαπρούνης

Πώς θα σας φαινόταν αν υπουργός Επενδύσεων και Εξωτερικών αναλάμβανε ο Νίκος Καρανίκας;  

Αν υπουργός Δικαιοσύνης ήταν ο Δημήτρης Κουφοντίνας;


Και αν ο Ρουβίκωνας και διάφορες άλλες συλλογικότητες αναλάμβαναν τα υπουργεία Προστασίας Πολίτη, Παιδείας και Οικονομικών; 

Εντάξει, μπορεί να μην περάσουν την προβλεπόμενη από το Σύνταγμα διαδικασία της ορκωμοσίας αλλά με όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα στην ουσία ασκούν κυβερνητική πολιτική, καθώς διάφορα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ επικροτούν τις θέσεις και τα αιτήματα των παραπάνω προσώπων.

 

ΚΙ αν στο παραπάνω «Υπουργικό Συμβούλιο» προσθέσουμε και διάφορους συνδικαλιστές που διοικούν τους κλάδους Μεταφορών, Ενέργειας, Αποκρατικοποιήσεων και Δημοσίου, τότε μπορούμε εύκολα να κατανοήσουμε πως δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα.

 

ΟΤΑΝ ο σύμβουλος του πρωθυπουργού, Νίκος Καρανίκας, βγαίνει και λέει δημοσίως «να πάνε στα τσακίδια οι επενδυτές» και κανένας από το Μαξίμου δεν τον… μαζεύει, τότε προφανώς και συμφωνούν με την άποψή του. Κάτι που γίνεται αντιληπτό και από τη χρονοκαθυστέρηση με την οποία αντιμετωπίζουν όλα τα μεγάλα επενδυτικά πρότζεκτ, από το Ελληνικό και την Αφάντου έως την κατασκευή αιολικών πάρκων.

 

ΚΑΙ αφού το Μαξίμου στηρίζει τον Νίκο Καρανίκα, αυτό το μορφωμένο στέλεχος της Αριστεράς «ενημέρωσε» τους… αμόρφωτους πολίτες πως είναι «μύθος» ότι ο Μέγας Αλέξανδρος ζούσε στη Μακεδονία. Προφανώς αφού κανείς από το υπουργείο Εξωτερικών δεν μπήκε στον κόπο να μαζέψει κοτζάμ σύμβουλο πρωθυπουργού, τότε ενστερνίζονται τις απόψεις του.

 

ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ, ο ισοβίτης μακελάρης Δημήτρης Κουφοντίνας, που υποδύεται τον πολιτικό κρατούμενο – επαναστάτη, χρησιμοποιεί το ποινικό σύστημα, το οποίο υποτίθεται πως «πολεμάει», για να παίρνει άδειες. Αλλά προχωράει και ένα βήμα παραπέρα καταθέτοντας τις απόψεις του για το πώς θα έπρεπε να λειτουργεί η Δικαιοσύνη στη χώρα. Μιλάει για ανθρώπινα δικαιώματα, τα οποία, βέβαια, δεν αναγνώρισε ποτέ σε όσους εκτέλεσε με το «45άρι» του. Βέβαια, κανείς από τον ΣΥΡΙΖΑ δεν τόλμησε να πει ούτε μία κουβέντα…

 

ΠΑΜΕ τώρα στους άλλους «υπουργούς». Τους Ρουβίκωνες, τους...

ΕΘΝΙΚΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΣΥΡΙΖΟΑΛΗΤΑΡΑΔΙΚΟ: Λευκά κελιά

Του Γιώργου Μπαλγκά

Ο ίδιος είχε επιλέξει το όνομα «Λουκάς», προσποιούμενος πιθανώς τον «ευαγγελιστή της επανάστασης». Κάποιοι του απέδωσαν το προσωνύμιο «φαρμακοχέρης»· προφανές και απεχθές το γιατί. 

 Για την κοινωνία είναι απλώς φονιάς. Ένα στυγερό κτήνος που θέριζε ζωές αναλαμβάνοντας ο ίδιος τον ρόλο του δικαστή και του δήμιου των θυμάτων του, στα οποία δεν αναγνώρισε ποτέ ούτε δικαιώματα ούτε ελαφρυντικά. Ένας κήρυκας του θανάτου, οπλισμένος με ένα 45άρι και πολύ μίσος...

 

Ο Κουφοντίνας, λοιπόν (ο οποίος τους τελευταίους μήνες παίρνει άδειες συχνότερα απ' ό,τι ο μέσος εργαζόμενος), απαιτεί, λέει, να αλλάξει ο νόμος που παρέχει στον εισαγγελέα το δικαίωμα της αρνησικυρίας επί της χορήγησης αδειών σε φυλακισμένους. Και για να γίνει αυτό, δηλώνει έτοιμος να πιάσει ο ίδιος, πιθανώς και κάποιοι άλλοι (μέσα και έξω από τη φυλακή, αναφέρει), «το κόκκινο νήμα των αγώνων».  

Ποιών αγώνων, δηλαδή; 

Εκείνων που διεξήγαγε ο ίδιος; Των φόνων; 

Η μυθιστορηματικού ύφους γραφή δεν παραπέμπει σε τίποτε άλλο από τη γραμμή του αίματος. Δεν είναι υπαινιγμός. Είναι ευθεία απειλή.

 

Δεν γνωρίζω από πού πηγάζει αυτό το απύθμενο θράσος του συγκεκριμένου εγκληματία· πιθανώς από την ανοχή που επιδεικνύεται στη δράση εκείνων που ο πρόεδρος της Βουλής αποκάλεσε «δικά μας παιδιά». Αυτό που πρέπει, ωστόσο, να καταστεί σαφές σε όλους (εντός, εκτός και επί τα αυτά...) είναι το ότι...

ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Συνενοχή όχι. Μήπως βλακεία;

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΡΕΛΙΑ

Είμαι από εκείνους που δεν πιστεύουν ότι οι κυβερνήσεις ανέχονται ή, ακόμα χειρότερα, ευνοούν τη βία και την ανομία. Πολύ απλά διότι δεν τις συμφέρει. Στο τέλος το πληρώνουν εκλογικά. Βεβαίως, οι αντιπολιτεύσεις σπεύδουν να εκμεταλλευθούν τα σχετικά κρούσματα, αλλά κι αυτές το κάνουν για ψηφοθηρία, χωρίς να συνυπολογίζουν ότι θα έρθει η στιγμή να υποστούν τα ίδια, όταν θα αντιμετωπίσουν το πρόβλημα από κυβερνητική θέση.

Υπενθυμίζω ότι στη δεκαετία του ’80, περίοδος έντονης δράσης της 17 Νοέμβρη, η τότε αντιπολιτευόμενη ΝΔ προσπαθούσε να αποκομίσει πολιτικο-εκλογικά οφέλη κατηγορώντας το ΠΑΣΟΚ περίπου ως φωλιά τρομοκρατών. Μάλιστα, φέρελπις τότε βουλευτής της είχε εκδώσει ολόκληρο βιβλίο, για να υποστηρίξει ότι η τρομοκρατική ομάδα ήταν κάτι σαν πράσινη κλαδική οργάνωση (ναι, πρόκειται για τον σημερινό κυβερνητικό εταίρο Πάνο Καμμένο).

Βεβαίως, το 1989 το ΠΑΣΟΚ έπεσε από την κυβέρνηση και ανέλαβε η ΝΔ του (μακαρίτη) Μητσοτάκη. Αλλά δεν κατάφερε να πιάσει την 17 Νοέμβρη.  

Και πώς να την πιάσει, αφού πίστευε και ερευνούσε σε λάθος κατεύθυνση; 

 Χρειάστηκε να περάσουν άλλα 12 χρόνια για να εξαρθρωθεί η οργάνωση από μια άλλη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.  

Συμπέρασμα πρώτο: δεν συνέφερε το ΠΑΣΟΚ η δράση της τρομοκρατίας, απλώς δεν μπορούσε να την αντιμετωπίσει, διότι έψαχνε σε λάθος κατεύθυνση. Οπως και η ΝΔ, άλλωστε.

Παράδειγμα δεύτερο: το 2008 κάηκε η Αθήνα (κυριολεκτικά). Δεν κυβερνούσε το (ανεκτικό, ας πούμε) ΠΑΣΟΚ. Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε δεν είχε 3%. Η ΝΔ του Κώστα Καραμανλή κυβερνούσε και πάει πολύ να της χρεώσει κάποιος ανοχή στη βία και στην ανομία. Απλώς η τότε κυβέρνηση είτε ήταν ανίκανη να την αντιμετωπίσει είτε έκρινε ότι τα πράγματα θα γίνονταν χειρότερα, αν δρούσε διαφορετικά, δηλαδή με υπέρμετρη αστυνομική βία. Ο νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, τότε υπουργός Εσωτερικών, είχε αντιδράσει στην πρόταση για πιο σκληρή στάση της Αστυνομίας και για κήρυξη της πόλης σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Ισως και να είχε δίκιο. 

Συμπέρασμα δεύτερο: βία και ανομία δεν έχουμε μόνο επί κυβερνήσεων που -υποτίθεται ότι- την ανέχονται.

Ολα αυτά τα υπενθυμίζουμε για να φτάσουμε στα σημερινά. 

Η κυβέρνηση Τσίπρα κατηγορείται διαρκώς ότι ανέχεται την ανομία και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ότι την υποθάλπει. Η αντιπολίτευση παίζει το γνωστό παιχνίδι. Τζογάρει με το θέμα, που πουλάει, ελπίζοντας και σε εκλογικά οφέλη.

Φυσικά, δεν είναι όλα τα κρούσματα βίας και ανομίας ίδια. Τα τρικάκια και οι μπογιές του Ρουβίκωνα δεν έχουν καμιά σχέση με τη βόμβα στον Παπαδήμο και (το τελευταίο) με την επίθεση εναντίον του λεωφορείου με τους αστυνομικούς στη Θεσσαλονίκη. Ο ποινικός νομοθέτης είναι σαφής. Τα πρώτα είναι πταίσματα ή ελαφρά πλημμελήματα, τα δεύτερα είναι δολοφονικές ενέργειες.

Ανάλογη πρέπει να είναι η αντιμετώπιση. Για παράδειγμα, ο αρμόδιος υπουργός μπορεί να λέει ότι οι του Ρουβίκωνα κάνουν «ακτιβιστικές ενέργειες». Μικρό το κακό ή το λάθος. Αλλά η περίπτωση της Θεσσαλονίκης δεν είναι το ίδιο. Μάλιστα, αν οι δράστες κατέφυγαν -όπως καταγγέλλεται- στο χώρο του Πανεπιστημίου, ήρθε η ώρα να τελειώσει το καλαμπούρι περί πανεπιστημιακού ασύλου. Ετσι κι αλλιώς ο νόμος δεν προβλέπει άσυλο για προστασία ατόμων που διαπράττουν κακουργήματα. Κι αν δεν το καταλαβαίνει ο Νίκος Τόσκας, κάποιος πρέπει να του το εξηγήσει.

Πριν από πολλά χρόνια ένας υπουργός είχε δηλώσει ότι δεν είχε καταλάβει πως ένας επιχειρηματίας ήταν απατεώνας και «τύλιξε» την κυβέρνηση. Μια εφημερίδα τού απηύθυνε κάθε μέρα το ερώτημα: «Συνένοχος ή βλάξ;».

Η βία κι η ανομία στρέφεται κατά των κυβερνήσεων. 

Σήμερα προκαλεί ζημιά στην κυβέρνηση Τσίπρα, όπως σωστά δήλωσε ο κ. Τόσκας. Φυσικά, δεν μπορεί να του αποδοθεί η πρώτη κατηγορία του ερωτήματος (συνενοχή). Ομως, ο ίδιος καλείται να αποδείξει δεν είναι βλακώδης η στάση του σε περιστατικά όπως της Θεσσαλονίκης.

Εκτός αν πιστεύει αυτό που έχει πει ο Ναπολέων: 

ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: «Εθνίκια» οι Μικρασιάτες και οι πόντιοι συγχωριανοί του Καρανίκα;

«Εμείς δεν κάνουμε καριέρα, μας προκύπτουν θέσεις». Αυτή την απάντηση είχε δώσει ο Νίκος Καρανίκας, ο στενός συνεργάτης του Αλέξη Τσίπρα, τον οποίο ο ίδιος τοποθέτησε στη θέση του συμβούλου στρατηγικής επικοινωνίας, όταν κλήθηκε να σχολιάσει παλαιότερη αναφορά του σύμφωνα με την οποία η «καριέρα είναι χολέρα».

Η θέση στο Μαξίμου... προέκυψε όταν ο... φίλος Αλέξης τον επέλεξε για μια θέση δίπλα του. Όχι επικουρική όπως κατά καιρούς διαρρέουν στελέχη δίπλα στον Πρωθυπουργό όταν θέλουν να κρατήσουν κάποια απόσταση.

Άλλωστε μίλησε γι' αυτόν στη Βουλή ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας καλύπτοντάς τον πλήρως σε μια συνεδρίαση κατά την οποία ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε σχολιάσει κάποιες από τις δεκάδες προκλητικές αναρτήσεις του πρωθυπουργικού συμβούλου.

«Αλήθεια, κ. Μητσοτάκη γιατί κάθε φορά που ανεβαίνετε σε αυτό εδώ το βήμα αναφέρεστε στον κ. Καρανίκα; Τι έχετε μαζί του;» είχε αναρωτηθεί από το βήμα της Βουλής ο Αλέξης Τσίπρα για να προσθέσει ότι «Εμένα οι συνεργάτες μου είναι άνθρωποι του λαού».

Άρα συνεργάτης του Αλέξη Τσίπρα και κατ επέκταση όσα λέει τον εκφράζουν. Όπως και αυτά που, κατά καιρούς έχει γράψει, όπως και αυτά έγραψε χθες στο Facebook. Για την Μακεδονία, τους Πόντιους και τους Μικρασιάτες στους οποίους θέλησε να δώσει και μαθήματα ιστορίας. Και τι δεν έγραψε κυρίως για τους συγχωριανούς του, όπως τους αποκαλεί, με αφορμή το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων και τα συλλαλητήρια που ετοιμάζονται ανά την Ελλάδα:

«Εθνίκια», «μετανάστες, πρόσφυγες. Μικρασιάτες, πόντιοι που ουρλιάζουν για την Μακεδονία, ενώ δεν γνωρίζουν την ιστορία του τόπου», και φυσικά τα γνωστά περί «φασιστών και εθνικιστών», ενώ υποστήριξε πως τα συλλαλητήρια «τον μόνο σκοπό που έχουν, είναι αυτός της αυτοαναφορικότητας, για την ενίσχυση της φασιστικής νοοτροπίας που θέλει τον εθνικισμό να μολύνει τα μυαλά των ανθρώπων που αγαπούν την χώρα τους».

Αποφεύγοντας το σχολιασμό λέξεων προτάσεων και φράσεων (όπως πχ αυτής της αυτοναφορικότητας) το ζήτημα είναι...

ΔΙΕΘΝΗ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Οταν έβρεχε λεφτά κρατούσαμε… ΣΥΡΙΖΑ

Του ΑΛΕΚΟΥ ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ

Στο Μαξίμου επικρατεί αισιοδοξία. Λένε ότι και αυτόν τον Δεκέμβριο, χάρη στους φόρους που επέβαλε η κυβέρνηση, ο Αλέξης Τσίπρας θα μπορεί να εμφανιστεί τα Χριστούγεννα μπροστά στο τζάκι και να μοιράσει το παραδοσιακό μέρισμα ή υπερ-πλεόνασμα που εδικά για εφέτος (ποιος τη χάρη μας) θα βαφτιστεί 13η σύνταξη ώστε να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι ισοφαρίζονται έστω για ένα μήνα (αφού για εφάπαξ επίδομα θα πρόκειται) οι επερχόμενες μειώσεις στις συντάξεις.

Και κάπου εδώ τελειώνει η αισιοδοξία και αρχίζει η συνειδητοποίηση της νέας κατάστασης. Η κρίση που προκαλεί η λαϊκιστική-ακροδεξιά κυβέρνηση στην Ιταλία δεν είναι ένα απλό συνάχι για τις αγορές. Η τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης δεν μπορεί να μπει σε υγειονομική ζώνη και να απομονωθεί ούτε μπορεί να υπαχθεί σε μνημόνιο καθώς κάθε χρόνο πρέπει να αναχρηματοδοτεί εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ χρέους.

Είναι too big too fail και η αναταραχή που απλώνει στις αγορές αναδεικνύει το fail της δικής μας κυβέρνησης να εκμεταλλευτεί τα χρόνια της υψηλής ανάπτυξης και της ρευστότητας χάρη στην ποσοτική χαλάρωση (QE) του Μάριο Ντράγκι. Μας έμειναν μόνο οι φόροι και το «αφηγήμα» όπως αυτό της καθαρής εξόδου που τρίζει σαν καρυδότσουφλο στη θαλασσοταραχή.

Κοινώς όταν έβρεχε λεφτά από τον Ντράγκι (από τις 9 Μαρτίου του 2015 με ρυθμό 60-80 δισ. ευρώ μηνιαίως) εμείς κρατάγαμε ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα που αποσύρεται το QE η κυβέρνηση θέλει να βγει στις αγορές γεμίζοντας το δημοσιονομικό μαξιλάρι με τα αποθεματικά των νοσοκομείων αντί για τα φτηνά δανεικά των Ευρωπαίων -ως εγγύηση- μέσω της προληπτικής γραμμής.

Και ταυτοχρόνως ήρθε η κρίση της Ιταλίας για να σφραγίσει το γεγονός ότι χάσαμε τέσσερα ενάρετα από οικονομικής άποψης χρόνια για την υπόλοιπη Ευρώπη χάρη και στις χαμηλές τιμές του πετρελαίου.

Και μπορεί η αύξηση των επιτοκίων των ομολόγων της περιφέρειας την Ευρωζώνη να σχετίζεται με τις εξελίξεις στην Ιταλία ωστόσο στην περίπτωση της Ελλάδας κάθεται πάνω σε μια σκληρή και ακλόνητη βάση που λέγεται country risk (κίνδυνος χώρας) ή αλλιώς αβεβαιότητα που σχετίζεται με το γεγονός ότι η κυβέρνηση έχει πολύ χαμηλό βαθμό αξιοπιστίας ως προς την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων στον έξω κόσμο που παρακολουθεί και την τελευταία λεπτομέρεια.

Αυτός ο χαμηλός βαθμός αξιοπιστίας της παρούσας κυβέρνησης που μας οδηγεί σε ένα σκληρό πλαίσιο επιτήρησης από τους Ευρωπαίους μετά τις 20 Αυγούστου (όπως και αν ονομαστεί) συνδυάζεται και με ακλόνητες φιλοδοξίες (aspirations, θα το έλεγε ο Ευκλείδης) για επικοινωνιακούς θριάμβους με όπλα τον λαϊκισμό και τη δημαγωγία.

Την ώρα που είναι εμφανές ότι η χώρα δεν θα μπορεί να δανειστεί από τις αγορές το επόμενο διάστημα η κυβέρνηση επιμένει να μην ζητάει τη ζώνη ασφαλείας της προληπτικής πιστωτικής γραμμής για να μην δικαιωθούν ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και ο Στουρνάρας!  

Κάπως έτσι θα πάμε σε...

ΔΙΕΘΝΗ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: «Ο Καμμένος» είναι η απάντηση όποια κι αν είναι η ερώτηση

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΕΡΡΟΥ

«Του έχει ασκηθεί, κατά τη γνώμη μου, μια άδικη κριτική και απαντά με τον τρόπο που εκείνος θεωρεί ότι μπορεί να εκφράσει και την οργή και την αγανάκτησή του». Αυτή ήταν η απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου Δημήτρη Τζανακόπουλου όταν ρωτήθηκε για τα χυδαία tweet του Πάνου Καμμένου κατά βουλευτών της ΝΔ που προκάλεσαν θύελλα αντιδράσεων.  

Προφανώς ο Δημήτρης Τζανακοπούλος δεν λέει τίποτα αν δεν πάρει το πράσινο φως από τον Αλέξη Τσίπρα που συνεχίζει να στηρίζει τον κυβερνητικό του εταίρο και στα δύσκολα… Λίγο αργότερα γράφτηκαν άπειρες αναρτήσεις και άρθρα με κύριο θέμα αυτή την στήριξη από την πλευρά του Αλέξη Τσίπρα που δήθεν γίνεται σοσιαλδημοκράτης. Όμως αυτό δεν είναι τίποτα, μπροστά στην ουσιαστική στήριξη που παρέχεται για να έχει το κυβερνητικό ζεύγος ένα ήρεμο καλοκαίρι. Εδώ βρίσκεται και η απάντηση για όσους ρωτούν «μα καλά αφού συνεχώς μας λένε ότι έχουν συμφωνία γιατί δεν την φέρνουν;».

Τις τελευταίες ώρες το Μέγαρο Μαξίμου αφήνει να διαρρεύσει ότι οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται σε κρίσιμη φάση και ότι η συμφωνία βρίσκεται ξανά στον αέρα εξαιτίας της απροθυμίας των γειτόνων. Τα προβλήματα εντοπίζονται στην κατοχύρωση του erga omnes καθώς στην Αθήνα βλέπουν ότι η ΠΓΔΜ εμφανίζεται ιδιαίτερα διστακτική. Η αντίστροφη μέτρηση για την κρίσιμη Σύνοδο Κορυφής στις Βρυξέλλες στο τέλος του μήνα έχει ξεκινήσει και οι επόμενες μέρες θα είναι καθοριστικές. Από την πλευρά των Σκοπίων πάντως οι διαρροές δείχνουν να μην είναι στο ίδιο μήκος κύματος καθώς δίνουν το μήνυμα ότι τίποτα δεν έχει τελειώσει. Γιατί άραγε η Αθήνα πατάει το φρένο;  

Μήπως έχει καταλάβει κάτι παραπάνω ο έμπειρος Νίκος Φίλης που προειδοποιεί μέσω της συνέντευξής του στην «Εφημερίδα των Συντακτών» το Μέγαρο Μαξίμου; «Ας μείνουμε ψύχραιμοι και προσηλωμένοι στο στόχο της επίλυσης. Η διαπραγματευτική τακτική πρέπει να χαρακτηρίζεται από συνοχή, στάθμιση των δεδομένων και πλήρη ενημέρωση των εμπλεκομένων, χωρίς στεγανά και αιφνιδιασμούς», λέει και προειδοποιεί όσους επενδύουν στο «blame game».

Παράλληλα στρέφει τα πυρά του κατά του Νίκου Κοτζιά λέγοντας: «Η ευθύνη Πρωθυπουργού και υπουργού Εξωτερικών, δεν τεμαχίζεται. Είναι ενιαία και αδιαίρετη. Εύχομαι να μην έχουμε ένα “ευχάριστο ναυάγιο”, κάτι που επιδιώκουν δυνάμεις του “βαθέος κράτους” και στις δύο χώρες».

Ο Νίκος Φίλης που είναι γέννημα-θρέμμα του χώρου της ριζοσπαστικής και ανανεωτικής αριστεράς σε αντίθεση με τον Νίκο Κοτζιά και τον Αλέξη Τσίπρα που ξεκίνησαν από την ΚΝΕ, σίγουρα διαβλέπει τα επόμενα βήματα και διαπιστώνει σκοπιμότητες.

Γιατί όμως να μην βιάζονται να φέρουν λύση; Σε τι βοηθάει αυτό την κυβέρνηση και ποιον εξυπηρετεί;  

«Ο άνθρωπος είναι η απάντηση όποια και αν είναι η ερώτηση» έλεγε ο Αντρέ Μπρετόν, την φράση του οποίου έκανε προεκλογικό σύνθημα  ο ΣΥΡΙΖΑ. Στα συγκεκριμένα ερωτήματα όμως η απάντηση είναι, «ο Καμμένος».

Η προσπάθεια που κάνει η κυβέρνηση για αλλαγή του χρονοδιαγράμματος είναι ένα δώρο στον Πάνο Καμμένο. Ακόμα και αν βρεθεί η λύση, η κυβέρνηση θα απαιτήσει να προηγηθεί η Συνταγματική Αναθεώρηση και ένα δημοψήφισμα της κύρωσης της συμφωνίας από τα κοινοβούλια των δύο χωρών. Αυτό σημαίνει πρακτικά καλό Οκτώβριο… Με την τακτική αυτή, μόνο τότε θα δούμε κάτι να φτάνει στη βουλή.

Πρώτα θα γίνει η φιέστα για την έξοδο από το μνημόνιο στην Πνύκα, πρώτα η καθαρή έξοδος θα διαδεχθεί την αποδοχή έστω και με άλλη ονομασία της προληπτικής γραμμής στήριξης, πρώτα θα κάνει τα «στραβά μάτια» ο Πάνος Καμμένος στις συμμαχίες που φτιάχνει ο Αλέξης Τσίπρας για να μεταμφιέσει τον ΣΥΡΙΖΑ σε σοσιαλδημοκρατικό κόμμα και μετά θα συγκρουστούν για το Σκοπιανό. Λίγο πριν από τις εκλογές, για να στήσει ο καθένας πια το ακροατήριο του. 

Τότε δεν αποκλείεται να δούμε...

ΔΙΕΘΝΗ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Τζέφρυ κλαρίνο μέχρι το Πεκίνο

Στη μεγάλη φωτό κοιτάξτε ποιος βρίσκεται στο κέντρο και γύρω του οι εκστασιασμένοι Κινέζοι ποζάρουν για σέλφι. Τζα! ΓΑΠ!

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ

Tι νομίζατε; Μόνο καλλιτέχνες όπως η Στέλλα Μπεζαντάκου και διασημότητες όπως ο Σπαλιάρας θα κάνουν τουρνέ (κατά τους κακόπιστους «αρπαχτές) στη μοσχοβολούσα κι ολάνθιστη ελληνική ύπαιθρο;  

Υπάρχουν κι άλλες ταλεντάρες, που το ζήτημα της καλλιτεχνίας αλλά και άλλων δεξιοτήτων το έχουν... τερματίσει και πραγματοποιούν περιοδείες εκεί όπου λίγοι προσπάθησαν κι ακόμη λιγότεροι πέτυχαν. 

Ο Τζέφρυ πέταξε εκεί που τολμούν οι αετοί.

Το ΚΙΔΗΣΟ (πλασίμπο της πασοκάρας είν’ τούτο) μας ενημέρωσε σχετικά: «Ο Γιώργος A. Παπανδρέου μιλάει για την Ελλάδα και τις ευρωπαϊκές αξίες σε σειρά διαλέξεων στα κινεζικά πανεπιστήμια».  

Ναι, τζάνουμ! Χθες,  4 Ιουνίου, συμπληρώθηκαν 29 χρόνια από τον βίαιο τερματισμό (των πιθανότατα αμερικανοστημένων) αντικυβερνητικών εκδηλώσεων στην πλατεία Τιεν Αν Μεν του Πεκίνου και ένας γκάγκαρος Aμερικανός πολίτης, απόμαχος της (σχεδόν) ελληνόφωνης πολιτικής σκηνής, πήγε Κίνα και πήρε όλο το επικοινωνιακό χαρτί.

Στο θριαμβικό δελτίο Τύπου του πασοκικού γενόσημου (το οποίο δείχνει να έχει τεθεί εκτός κυκλοφορίας, δεν πουλάει γαρ) διαβάζουμε: «Χιλιάδες Κινέζοι φοιτητές έχουν την ευκαιρία να μάθουν περισσότερα για την Ελλάδα και την ιστορία της, τις αξίες και τα χαρακτηριστικά του ευρωπαϊκού οράματος, την ανάγκη συνεργασίας σε παγκόσμιο επίπεδο για την αντιμετώπιση της ανισότητας και φτώχειας, το μεγάλο έλλειμμα δημοκρατίας, τη συγκέντρωση πλούτου στα χέρια των λίγων, την κλιματική αλλαγή και την προώθηση της ειρηνικής διευθέτησης των διαφορών σε μια σειρά από διαλέξεις του Γιώργου A. Παπανδρέου […] σε Πανεπιστήμια της Κίνας, από τις 23 μέχρι τις 30 Μαΐου».

Το κακό της υπόθεσης: φευ, χάσαμε τις διαλέξεις. Δεν προκάναμε να πάμε Πεκίνο να φτιάξουμε κεφάλι. 

Το καλό: για κάποιον ανεξήγητο λόγο...

Υπαρκτού συριζόπληκτου ελληνισμού κωμωδία

 

 

"Ελπιδοφόρας" αντιπολιτευσης κωμωδια

Σαν σήμερα (5/6/ΧΧΧΧ)

1826: Διαλύεται το στρατιωτικό σώμα των γενίτσαρων στην Κωνσταντινούπολη

1967: Αρχίζει ο Πόλεμος των Έξι Ημερών ανάμεσα στο Ισραήλ από τη μία πλευρά, την Αίγυπτο, τη Συρία και την Ιορδανία από την άλλη.

1968: Ο Ρόμπερτ Κένεντι πυροβολείται απο τον Σιρχάν Σιρχάν. Θα πεθάνει μία μέρα αργότερα.

1825: Δολοφονείται ο αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης Οδυσσέας Ανδρούτσος, μέσα στην Ακρόπολη των Αθηνών από το άλλοτε πρωτοπαλίκαρό του Γκούρα. 

2014: Πεθαίνει  σε ηλικία 93 ετών ο Τσέστερ Νεζ, ένας από τους 29 Ινδιάνους Νάβαχο που συμμετείχαν στη δημιουργία του κώδικα επικοινωνίας που δεν κατόρθωσαν να σπάσουν οι Ιάπωνες κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.