Δημογραφικό πρόβλημα: Μια βραδυφλεγής βόμβα στο κοινωνικό κράτος...

Γράφει η ZEZA ZHKOY

Εως το 2050, το ένα τρίτο του πληθυσμού των πλούσιων κρατών θα είναι μεγαλύτερο των 60 ετών. Ο δημογραφικός απολογισμός θα είναι δέκα φορές μεγαλύτερος από το δημοσιονομικό κόστος της χρηματοπιστωτικής κρίσης. Το ευρωπαϊκό μοντέλο του κοινωνικού κράτους θα υποστεί τεράστια πίεση από το δημογραφικό πρόβλημα που θα προκαλέσει η γήρανση του πληθυσμού. Μέχρι στιγμής έχει υπερισχύσει η έννοια της «flexicurity», που υποδηλώνει ότι οι Ευρωπαίοι δέχονται μεγαλύτερη ευελιξία στην αγορά εργασίας, καθώς έχουν την ασφάλεια -ακόμη- ενός γενναιόδωρου κοινωνικού κράτους. ΟΧΙ... για πολύ αφού πάνε στραβά τα πράγματα.

Ομολογουμένως, η Γαλλία γνώρισε ένα τεράστιο κύμα αντιδράσεων από τους εξαγριωμένους εργαζομένους και οι πολιτικοί δεν είναι δημοφιλείς σε χώρες που πλήττονται πολύ από την κρίση. Δεν έχει, όμως, εκδηλωθεί μαζικά πανευρωπαϊκό κύμα αναταραχής. Εδώ και μήνες, εταιρείες, εργαζόμενοι και κυβερνήσεις απορροφούν το σοκ της ύφεσης και της κρίσης χρεών με μειώσεις των ωρών εργασίας και άδειες άνευ αποδοχών. Μια επαφή, όμως, με τις Βρυξέλλες ή τους επιχειρηματίες εντείνει την ανησυχία. Αλλά, τώρα, οι επιχειρήσεις προειδοποιούν τους πολιτικούς πως αν δεν αντιμετωπισθεί η δημοσιονομική κρίση, έπονται κύματα απολύσεων.

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αδυνατούν να αντιμετωπίσουν το κόστος του κοινωνικού κράτους και εξαναγκάζονται να διαλέξουν ανάμεσα στη δραστική περικοπή του ή τη δημοσιονομική ασυλία. Το πολιτικό κόστος θα αποδειχθεί δυσβάσταχτο, αν εκτιναχθεί η ανεργία. Ισως οι κυβερνήσεις καταφύγουν σε μαζική «απόσυρση» των ανέργων από την αγορά εργασίας, όπως τις δεκαετίες 1980 και 1990, όταν εκατομμύρια απολυθέντων εξωθήθηκαν σε πρόωρη συνταξιοδότηση ή σε αναπηρικές συντάξεις.

Πολλές χώρες ήδη δίδουν προτεραιότητα στην αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης και στη μείωση του κόστους των μελλοντικών συντάξεων. Ενα ακόμη μείζον πρόβλημα είναι η υγειονομική περίθαλψη. Πρόκειται για κρίσιμες αποφάσεις. Οι πολιτικοί δεν έχουν καταφέρει να ελέγξουν το κόστος της γήρανσης του πληθυσμού μέχρι στιγμής.Διαφορετικά, επίκειται μια ακόμη οικονομική καταστροφή. Παραδόξως, προσθέτοντας τόσο πολύ χρέος, η χρηματοοικονομική κρίση μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητες για κάτι τέτοιο.

Δικαίως, οι ανησυχίες αυτές αυτονόητα προκαλούν ζημία. Η οικονομική ανάκαμψη θα είναι θνησιγενής εάν τα επιτόκια αυξηθούν πολύ γρήγορα και σε μεγάλο ποσοστό. Και οι σημερινές συνταγές θα μπορούσαν να γίνουν όλο και περισσότερο αναποτελεσματικές. Η έκδοση χρημάτων για να αγορασθούν κρατικά ομόλογα, για παράδειγμα, θα αυξήσει την απόδοσή τους και δεν θα τη μειώσει. Τι θα πρέπει λοιπόν να πράξουν οι υπεύθυνοι; Μια ακραία εφαρμογή δημοσιονομικής λιτότητας θα αποτελούσε τραγικό λάθος.

Η δραματική περίπτωση της Ιαπωνίας υπενθυμίζει ότι μια εσπευσμένη δημοσιονομική λιτότητα είναι αντιπαραγωγική, ιδιαίτερα μετά τη χρεοκοπία των τραπεζών. Αντί να μειώσουν τα ελλείμματά τους τη στιγμή αυτή, τα πλούσια οικονομικώς κράτη χρειάζεται να δώσουν την υπόσχεση και αξιοπιστία ότι θα το πράξουν όταν οι οικονομίες του γίνουν ισχυρότερες. Με ποιον τρόπο, όμως; Οι υποσχέσεις των πολιτικών δεν αξίζουν και πολλά από μόνες τους. Κάθε δέσμευσή τους για επίδειξη σύνεσης θα πρέπει να συνοδεύεται από σαφείς αρχές ως προς τον τρόπο με τον οποίο θα συρρικνωθούν τα ελλείμματα, νέους κανόνες που θα τονώσουν τη σπονδυλική στήλη των πολιτικών και ταχεία δράση σε δύσκολα πολιτικώς μέτρα που θα περιορίσουν τις δαπάνες μακροπρόθεσμα χωρίς να περικόψουν και πολύ τη σημερινή ζήτηση, όπως η αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης. Ωστόσο, τα πιο ισχυρό σημάδια δείχνουν αιματηρές στρατηγικές στη λήψη των δύσκολων αποφάσεων σήμερα.

Από τον νόµο των ανθρώπων στον νόµο της ζούγκλας...

ΑΡΘΡΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Του Ρούσσου Βρανά

rvranas@otenet.gr

Η προφητεία για την εξαφάνιση της πολιτικής εξουσίας είχε διατυπωθεί από νωρίς. Οχι σαν απώλεια του ρόλου της, αλλά σαν εκούσια παραίτηση από αυτόν. «Πολιτικές και οικονοµικές συµµαχίες θα µετατοπιστούν, νοµίσµατα θα καταρρεύσουν, κυβερνήσεις θα πέσουν», προέβλεπε ο καθηγητής των Οικονοµικών Μάικλ Χάντσον µετά την εκδήλωση της οικονοµικής κρίσης γι αυτά που θα ακολουθήσουν.

Η οικονοµική κρίση συνεπάγεται αναπόφευκτα την πολιτική κρίση του συστήµατος, την καταστροφή της πολιτικής εξουσίας που εδώ και δύο αιώνες το εξυπηρέτησε αδίστακτα και γενναιόδωρα. Οχι πως λυπούµαστε γι αυτό. Απλώς το παρατηρούµε. Οι ελίτ έχουν χάσει πια το δικαίωµά τους να κυβερνούν. «Κάθε χώρα έχει τις δικές της ελίτ»,  έλεγε ο αυστριακός οικονοµολόγος Γιόζεφ Σούµπετερ. «Το σηµαντικό είναι να τις αλλάζει κάπου - κάπου». Αυτό συνέβαινε στις δυτικές δηµοκρατίες όταν ακόµη ευηµερούσαν.

Οχι πια. Γι αυτό σήµερα η δυσαρέσκεια είναι τόσο µεγάλη. Μπροστά στην οικονοµική κατάρρευση, οι κυβερνώντες κρύβουν τα προβλήµατα κάτω από το χαλί και διατηρούν το στάτους κβο προκειµένου να µην ξεφύγει ο έλεγχος από την κυρίαρχη ελίτ. Δεν έχουµε δηλαδή να κάνουµε µε τυφλές οικονοµικές διαδικασίες, αλλά µε εξαιρετικά οργανωµένες στρατηγικές παρεµβάσεις κρατών και χρηµατοπιστωτικών θεσµών που έχουν σκοπό να «λύσουν» την κρίση µε τους δικούς τους όρους. Γι αυτό σήµερα οι πολιτικές ηγεσίες είναι τόσο λίγο δηµοφιλείς.

Στην εποχή του Διαφωτισµού, η εγκαθίδρυση της δηµοκρατίας ήταν µια διαδικασία επαναστατική που αποκτούσε νοµιµοποίηση από τη συµµετοχή του λαού. Η νοµιµοποίηση των σύγχρονων δηµοκρατιών έχει γίνει σήµερα µια διαδικασία αντιδραστική. Δεν πείθει τον λαό να συµµετάσχει σε αυτήν. Λέξη µαγική, που έχει αντικαταστήσει τον Θεό, η «Δηµοκρατία» θεωρείται από µόνη της αρκετή, µολονότι επιτρέπει κάθε λογής πολιτικές χειραγωγήσεις. Και φέρνει µαζί της µία κρίση νοµιµότητας των ηγετών. 

Το καταφύγιο στο οποίο το πολιτικό σύστηµα έχει εναποθέσει τις τελευταίες του ελπίδες είναι οι έκτακτες καταστάσεις. Συνταγµατικές εγγυήσεις που ύστερα από τις µεγάλες επαναστάσεις των τριών τελευταίων αιώνων θεωρούσαµε δεδοµένες, σήµερα καταπίπτουν, καθώς οι κυβερνήσεις επικαλούνται συνεχώς καταστάσεις έκτακτης ανάγκης για να αποδεσµευτούν από τις υποχρεώσεις τους έναντι των πολιτών τους. «Πρόκειται για µια πρωτοφανή µορφή επιβολής, στην οποία οι δηµοκρατικοί θεσµοί παίζουν κεντρικό ρόλο, παρά τη διακηρυγµένη ουδετερότητά τους», λέει ο κοινωνιολόγος Λικ Μπολτανσκί. Και η έκφραση της λαϊκής βούλησης, που µόνο αυτή δίνει εγκυρότητα σε µια δηµοκρατία, έχει πάψει πια να είναι δεσµευτική για τους πολιτικούς.

Η αποτυχία του Οµπάµα, η προβλεπόµενη πτώση της κυβέρνησης Μέρκελ µετά τις εκλογές της Βάδης-Βυρτεµβέργης τον Μάρτιο, η κυβερνητική αστάθεια στην Πορτογαλία, η γενικευµένη εξέγερση κατά του Σαρκοζί, δεν είναι παρά η επιβεβαίωση πως το πολιτικό προσωπικό του συστήµατος έχει πια εξαντληθεί: τόσο, που αναγκάζεται να αναθέτει τη διαχείριση της κρίσης του σε πτωµατικές κυβερνήσεις. Η ύφεση κατατρώγει τη δηµοκρατική νοµιµότητα, καθώς οι χώρες περνούν ταχύτατα από τον νόµο των ανθρώπων στον νόµο της ζούγκλας.

Ο αυτοεξευτελισμός

ΑΡΘΡΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Γράφει ο Γ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ - ΤΕΤΡΑΔΗΣ

ΜΕ τη χθεσινοβραδινή της πολιτική απόφαση η ένωση των 15 κρατών του ευρώ άνοιξε το δρόμο για επιμήκυνση του ελληνικού χρέους για τουλάχιστον 6 χρόνια, μέχρι το 2021.

Η ΕΞΕΛΙΞΗ αυτή μαρτυρά τη σοβαρότητα με την οποία παίρνονται οι αποφάσεις και μπαίνουν οι υπογραφές, όχι σε ελληνικό επίπεδο, όπου έχουμε συνηθίσει πια από τα φαινόμενα επιπολαιότητας, αλλά σε επίπεδο δήθεν σοβαρό, ευρωπαϊκό.

ΟΧΤΩ μόλις μήνες μετά την υπογραφή του Μνημονίου με την τρόικα -του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Ε.Ε.- οι σοβαροί αυτοί παράγοντες, που δήλωναν με επίταση ότι η Ελλάδα θα αποπλήρωνε το χρέος της στη συμφωνημένη ώρα και με τις αλλαγές που επιβλήθηκαν, έκαναν στροφή 180 μοιρών.

ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΑΝ και αυτοί εκείνο που φώναζαν και φωνάζουν όλοι οι εχέφρονες ανά την Ελλάδα και έξω απ' αυτήν, ότι δεν είναι δυνατόν να ξεπληρώσει ένα χρέος 125 δισ. σε δύο (2) χρόνια (2014-2015) μία χώρα, που τα προηγούμενα τρία χρόνια θα έχανε το ένα πέμπτο του εργασιακού της δυναμικού, το 50% της μικρομεσαίας επιχείρησης, το 20% των συνολικών καταθέσεων των τραπεζών, το 105% της ανάπτυξής της και το 30% της οικονομικής επιφάνειας των νοικοκυριών. Γιατί αυτή είναι μια αισιόδοξη εικόνα της Ελλάδας του 2013 με τους σημερινούς ρυθμούς εφαρμογής του Μνημονίου.

Η ΣΤΑΣΗ της ελληνικής κυβέρνησης, που υπέγραψε ένα τέτοιο Μνημόνιο, δεν εκπλήσσει. Εκεί που έφτασε τη χώρα με την παιδαριώδη διαχείριση του οικονομικού εκτρώματος, που κληρονόμησε -εν γνώσει της- από την προηγούμενη ανεκδιήγητη κυβέρνηση, η παρούσα δεν μπορούσε να κάνει και αλλιώς.

ΠΡΩΤΑ απειλούσε με κάποιο πιστόλι τα κοράκια των κεφαλαίων και στη συνέχεια, αφού άφησε 6 πολύτιμους μήνες χωρίς να αντλήσει χαμηλότοκα κεφάλαια -που μπορούσε- και χωρίς να αγγίξει το κράτος-έκτρωμα, που συνδημιούργησε με τη Ν.Δ. επί 30 χρόνια, αυτοκτόνησε.

ΓΙΑ την ακρίβεια πυροβόλησε τον ελληνικό πληθυσμό. Γιατί οι κυβερνήσεις δεν αυτοκτονούν ποτέ. Το πολύ πολύ να καταψηφιστούν ή να την κοπανήσουν, όπως έκανε η προηγούμενη.

ΑΛΛΑ, όπως προείπα, δεν είναι η ελληνική κυβέρνηση το θέμα. Είναι οι θρυλούμενοι ως σοβαροί Ευρωπαίοι. Οι οποίοι έπρεπε να φτάσουν στο σημείο να δουν με τα ματάκια τους -διά των επιθεωρητών- αυτό που υποτίθεται ότι έπρεπε να ξέρουν ως δανειστές και ως ελεγκτές εταίροι στην Ε.Ε., εδώ και 29 χρόνια!

ΟΤΙ δηλαδή η ελληνική οικονομία στηρίζεται στην αμοιβαία κλοπή των πολιτών της, στην αμοιβαία εξαπάτηση των πολιτών της, στον ιδρυματισμό του ενός εβδόμου του εργαζόμενου πληθυσμού, στην υπεξαίρεση και διασπάθιση του δημόσιου χρήματος από τους πολιτικούς της υπέρ εαυτών και ψηφοφόρων υπαλλήλων, στα αδήλωτα κέρδη και την αδήλωτη εργασία και στην κλοπή μεγάλου μέρους των κοινοτικών πόρων.

ΑΥΤΗ ήταν και είναι η Ελλάδα: Ο κλέψας του κλέψαντος μέχρι το μεδούλι. Και δεν το ανακάλυψαν τώρα ούτε οι Ελληνες ούτε οι Ευρωπαίοι. Απλώς, στα τραπέζια των διαπραγματεύσεων αντί να κάθεται η ωριμότητα και η σοβαρότητα, κάθεται από τη μία πλευρά η εμπάθεια και η κομπορρημοσύνη της μεγαλομανίας και από την άλλη η κακομοιριά του ραγιά.

ΣΕ μια πραγματικά αχρείαστη συναλλαγή. Γιατί δεν χρειαζόταν να έρθει όπως τώρα καμία τρόικα για να μας υποχρεώσει να κάνουμε το ίδιο μας το κράτος χώρα υπηρεσιών και εργασίας και χώρα κοινωνίας αντί για εγωπαθές λησταρχείο.

ΘΑ έπρεπε να το είχαμε κάνει μόνοι μας. Για μας. Γιατί δεν το χρωστάμε ούτε στη Μέρκελ ούτε στον Στρος-Καν. Το χρωστάγαμε στους εαυτούς μας. Τόσο τους εκτιμούσαμε.

Golden boys στα δημοτικά FM

Του Hλία Mπενέκου και του Δημήτρη Διαμαντίδη

Όταν τον Mάιο του 1987 πρωτοεξέπεμψε ο «AΘHNA 9,84», ο πρώτος δημοτικός ραδιοφωνικός σταθμός και λίγους μήνες αργότερα ο «FM 100» στη Θεσσαλονίκη, πολλοί μίλησαν για μια νέα εποχή που ανέτειλε. Έκτοτε πολλοί δήμοι ακολούθησαν το παράδειγμα αυτό, λειτουργώντας τους δικούς τους σταθμούς ραδιοφώνου ή τηλεοράσεως. Aντί όμως να επιβεβαιώσουν το λόγο για τον οποίο ιδρύθηκαν, λειτουργώντας ως πηγές ενημέρωσης και ψυχαγωγίας, τελικώς μετατράπηκαν σε εστίες κατασπατάλησης δημόσιου χρήματος.

O νέος δήμαρχος Aθηναίων έχει ξεκαθαρίσει ότι μία από τις πρώτες φροντίδες του θα είναι να μπει τάξη στο δημοτικό ραδιόφωνο, καθώς τα έξοδά του εμφανίζονται κατά πολύ μεγαλύτερα των εσόδων του. Tην ίδια ώρα άλλωστε οι προβλέψεις του «Kαλλικράτη» πιέζουν για ρύθμιση του θέματος μέχρι το τέλος του χρόνου.

Oι ... ανάγκες του ραδιοσταθμού εμφανίζονται τα τελευταία τρία χρόνια διαρκώς αυξανόμενες. Tο 2006 το ποσό που προβλέφθηκε στον προϋπολογισμό του δήμου για τον «AΘHNA 9,84» ήταν 8,7 εκατομμύρια ευρώ. Tην αμέσως επόμενη χρονιά, εκτοξεύθηκε στα 12,2 εκατομμύρια. Ένδεκα εκατομμύρια απαιτήθηκαν το 2008, ενώ η τελευταία πρόβλεψη στο δημοτικό προϋπολογισμό πλησίασε τα 17 εκατομμύρια! Tην ίδια ώρα τα έσοδα του σταθμού από διαφημίσεις κινούνται γύρω στο ένα εκατομμύριο ετησίως, αφού και η ακροαματικότητά του ... απλώς δεν μετράται!  

Oι απασχολούμενοι στο σταθμό είναι περί τα 300 άτομα και σύμφωνα με υπολογισμούς το 85% των λειτουργικών εξόδων κινούνται για μισθοδοσίες. Mε δεδομένο ότι αρκετοί είναι οι εργαζόμενοι των οποίων οι μισθοί είναι στα επίπεδα της συλλογικής σύμβασης ή και κάτω από αυτή, δεν λείπουν οι καταγγελίες ότι οι χρυσοί μισθοί αφορούν εκλεκτούς της εκάστοτε δημοτικής αρχής. Στις περισσότερες περιπτώσεις, μάλιστα, πρόκειται για αργόσχολους μεγαλοδημοσιογράφους. Eίναι δε χαρακτηριστικό ότι σε κάθε αλλαγή «φρουράς», η νέα ηγεσία «σεβάστηκε» απολύτως τις επιλογές τις προηγούμενης, αρκούμενη απλώς να «φορτώσει» το σταθμό και με νέα στελέχη.

Σημειώστε δε ότι για τη λειτουργία ενός μέσου ιδιωτικού ενημερωτικού σταθμού δεν απαιτούνται περισσότερα από τέσσερα εκατομμύρια ετησίως και με δεδομένο ότι υπάρχουν καταγεγραμμένες ακροαματικότητες και διαφημιστικά έσοδα.

Aνάλογη εικόνα και στο «Kανάλι 1» του Πειραιά. Στην περίπτωση αυτή, ο δημοτικός προϋπολογισμός προικίζει το ραδιόφωνο με 2,8 εκατομμύρια ευρώ ετησίως, προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες των περίπου 100 εργαζομένων. Tα έσοδα από διαφημίσεις πάντως και εδώ είναι χαμηλά και δεν ξεπερνούν τις 70 χιλιάδες ευρώ.

Στη Θεσσαλονίκη τώρα, πενιχρά αποτελέσματα με πολυάριθμο προσωπικό και πλουσιοπάροχη επιδότηση από τα δημοτικά ταμεία, θα μπορούσε να είναι το επιστέγασμα της λειτουργίας της Δημοτικής Eταιρείας Πληροφόρησης, Θεάματος και Eπικοινωνίας (ΔEΠΘE), η οποία διατηρεί τον τηλεοπτικό σταθμό TV100 και τον ραδιοφωνικό FM100.

Όπως έχει αποκαλύψει ο δημοτικός σύμβουλος της παράταξης του Γ. Mπουτάρη, κ. Π. Aβραμόπουλος, η υψηλού κόστους λειτουργία της ΔEΠΘE επιδοτείται ετησίως με 7,8 εκατ. ευρώ από τον ετήσιο προϋπολογισμό του δήμου.

Tην ίδια στιγμή, τα δύο μέσα (δημοτική τηλεόραση και ραδιόφωνο) έχουν αμελητέο μερίδιο στη διαφημιστική αγορά, εμφανίζοντας χαμηλότατα διαφημιστικά έσοδα -απολύτως άνισα με το ύψος των εξόδων τους.

Mάλιστα απασχολούν με σχέσεις εργασίας διαφόρων τύπων το σκανδαλώδη αριθμό των 201 ατόμων με μεικτό μηνιαίο κόστος εργασίας, που ξεπερνά το ποσό των 190.000 ευρώ. Eπιπλέον το 86% των εργαζομένων εργάζεται ως μόνιμο προσωπικό με σύμβαση εργασίας. Aκόμη, όπως έχει επισημάνει ο κ. Aβραμόπουλος, σε ό,τι αφορά των αριθμό των ανθρώπων, που εργάζονται στη ΔEΠΘE, προκαλεί δυσάρεστη έκπληξη το γεγονός ότι δύο μέσα ενημέρωσης τοπικής εμβέλειας, απασχολούν συνολικά: πενήντα τεχνικούς, από τους οποίους οι 46 εργάζονται στην TV100, πενήντα έξι δημοσιογράφους, σαράντα έξι διοικητικούς υπαλλήλους, τριάντα έξι παραγωγούς και δέκα οδηγούς.

Όλα αυτά όταν τα συγκεκριμένα MME, κατά τον Δημοτικό Σύμβουλο της παράταξης της Πρωτοβουλίας, εκπέμπουν χαμηλής αισθητικής, αμφισβητούμενης ποιότητας και σίγουρα περιορισμένου κόστους - κρίνοντας εκ του αποτελέσματος- πρόγραμμα, η χαμηλή αξιολόγηση του οποίου άλλωστε προκύπτει από την κατάταξη στις αναφορές ακροαματικότητας και τηλεθέασης.

Οι αμαρτωλές δημοτικές επιχειρήσεις

H αμαρτωλή ιστορία των δημοτικών επιχειρήσεων, που μετρά ήδη αρκετές δεκαετίες ζωής, πλησιάζει στο τέλος της. Aπό το 1954 οπότε ιδρύθηκε η πρώτη επιχείρηση - και με ιδιαίτερη «άνθηση» από το 1989 και μετά - οι επιχειρήσεις έγιναν, με την ανοχή όλων ανεξαιρέτως των κυβερνήσεων και την... ενεργό δράση των τοπικών αρχών, «όχημα» τακτοποίησης ημετέρων και εστίες κακοδιαχείρισης και διαφθοράς.

Kαι όμως, όλα αυτά τα χρόνια, ουδείς ασχολήθηκε διεξοδικά με την καταγραφή και την εξυγίανσή τους, με αποτέλεσμα σήμερα -που τα χρονοδιαγράμματα του «Kαλλικράτη» προβάλλουν ασφυκτικά- ουδείς να μπορεί να μιλήσει με σιγουριά για τον αριθμό τους και το προσωπικό που αυτές απασχολούν.

O ίδιος ο υπουργός Eσωτερικών προ ημερών, μιλώντας στους νέους αιρετούς, επανέλαβε ότι πρόθεση της κυβέρνησης είναι τα περίπου 6.000 NΠΔΔ και επιχειρήσεις των δήμων να περιορισθούν σε μόλις 1.500, ενώ δεσμεύθηκε ότι δεν πρόκειται να υπάρξουν απολύσεις προσωπικού, αφού το θέμα θα ρυθμιστεί μέσω μετατάξεων.

H όποια ρύθμιση οφείλει να γίνει σταδιακά μέσα στο επόμενο εξάμηνο, αν βέβαια πρώτα καταστεί εφικτό να ξεκαθαρίσει το τοπίο, μιας και η «χαρτογράφηση» των δημοτικών επιχειρήσεων εξελίσσεται σε έργο... τιτάνιο και χρονοβόρο.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις και με όσα στοιχεία είχαν συγκεντρωθεί, μόνο ο αριθμός των δημοτικών επιχειρήσεων πλησιάζει τις 1.700, ενώ στη μετα- Kαλλικράτη εποχή δεν θα πρέπει να ξεπερνούν τις 600! O νέος νόμος προβλέπει ότι στο εξής κάθε δήμος μπορεί να έχει: μία κοινωφελή επιχείρηση, μία Δημοτική Eπιχείρηση Ύδρευσης και Aποχέτευσης, μία επιχείρηση για τη λειτουργία ραδιοφωνικού ή τηλεοπτικού σταθμού, εφόσον λειτουργούσαν αντίστοιχες στους δήμους που συνενώνονται και τέλος μία δημοτική ανώνυμη εταιρεία.

Oι υπάρχουσες εταιρείες στη μεγάλη πλειοψηφία τους είναι αμιγείς και σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στη νομοθεσία μέχρι το τέλος έτους θα πρέπει να μετατραπούν σε κοινωφελείς, ώστε εν συνεχεία και εντός διμήνου να γίνουν οι απαραίτητες συνενώσεις. Ωστόσο είτε λόγω εκλογών, είτε λόγω ατολμίας και αδιαφορίας των δημάρχων, σημειώθηκαν μεγάλες καθυστερήσεις και εκτιμάται ότι πολλές από αυτές θα «χάσουν το τρένο» με απρόβλεπτες συνέπειες για το προσωπικό που απασχολείται σε αυτές.

Eκείνο όμως που πραγματικά αποτελεί terra incognita είναι ο ακριβής αριθμός των ατόμων που απασχολούνται στις επιχειρήσεις αυτές. Eκπρόσωποι των εργαζομένων στην Tοπική Aυτοδιοίκηση ανεβάζουν τον αριθμό αυτό σε τουλάχιστον 20 χιλιάδες -στην πλειοψηφία τους συμβασιούχοι- των οποίων οι συμβάσεις, όπως έχει ξεκαθαριστεί, δεν πρόκειται να ανανεωθούν.

ΗΜΕΡΗΣΙΑ

Η ΓΕΝΟΠ χάνει το προνόμιο του... διακόπτη

Tης Xρυσας Λιαγγου

Tη στιγμή που κορυφώνεται η διαμάχη για το σπάσιμο του μονοπωλίου της ΔEH στον λιγνίτη, ένα άλλο μονοπώλιο, αυτό της ΓENOΠ στους... διακόπτες ηλεκτρικού ρεύματος, τίθεται υπό απειλή.  

Oι ιδιώτες ηλεκτροπαραγωγοί που διαβλέπουν ότι το τρένο της απελευθέρωσης δεν θα έρθει ούτε τώρα, φέρονται αποφασισμένοι να πιέσουν με όλα τα μέσα για τη λήψη μέτρων που θα διασφαλίσουν τη βιωσιμότητα επενδύσεων άνω των 1,5 δισ. ευρώ. Eίναι μάλιστα έτοιμοι να καταφύγουν και στο έσχατο μέσο, της διακοπής της λειτουργίας των μονάδων ηλεκτροπαραγωγής που ελέγχουν, προνόμιο που μέχρι πρότινος είχε κατ’ αποκλειστικότητα η ΓENOΠ-ΔEH.

Oι ιδιώτες ηλεκτροπαραγωγοί, οι οποίοι συμμετέχουν όλο αυτό το διάστημα διά του Συνδέσμου τους EΣAH στη μεγάλη συζήτηση που άνοιξε για την απελευθέρωση της εγχώριας αγοράς ηλεκτρισμού, φαίνεται ότι έχουν αποφασίσει να σκληρύνουν τη στάση τους απέναντι στην Πολιτεία για λήψη μέτρων σε αυτή την κατεύθυνση, καθώς εκτιμούν ότι τα μέτρα που η πολιτική ηγεσία του υπ. Περιβάλλοντος προωθεί δεν θα φέρουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Tο μοντέλο της ανταλλαγής μονάδων που η κ. Mπιρμπίλη επεξεργάζεται για να το καταθέσει στης Bρυξέλλες μέχρι τον Iανουάριο, σύμφωνα με την τελευταία παράταση που εξασφάλισε προκειμένου να αποφευχθεί η παραπομπή της χώρας στο Eυρωπαϊκό Δικαστήριο, δεν πρόκειται να φέρει καμιά αλλαγή στη λειτουργία της εγχώριας αγοράς, εκτιμούν οι εγχώριοι επενδυτές.

Oι ίδιοι θα εξακολουθούν να έχουν στη διάθεσή τους μόνο ένα καύσιμο, ενώ η ΔEH θα εξακολουθεί να κατέχει το μονοπώλιο στον λιγνίτη και στα υδροηλεκτρικά, παράγοντες που δεν διασφαλίζουν τον ανταγωνισμό αλλά αντιθέτως παρατείνουν τις στρεβλώσεις και τη χειραγώγηση της αγοράς.

Δεδομένης αυτής της διαπίστωσης καταθέτουν στο YΠEKA μια σειρά από αιτήματα που συνδέονται με τη διασφάλιση της βιωσιμότητας των μονάδων τους για όσο διάστημα διατηρούνται οι στρεβλώσεις στη χονδρική αγορά, προειδοποιώντας ότι σε διαφορετική περίπτωση θα αναγκαστούν να διακόψουν τη λειτουργία τους. Tα αιτήματα αυτά μετέφερε την περασμένη Tετάρτη στην υπουργό ΠEKA κ. Tίνα Mπιρμπίλη ο πρόεδρος του EΣAH κ. A. Kαλιτσάτζης, μαζί με επιστολές αντίστοιχου περιεχομένου προς τη διοίκηση της ΔEΠA και του ΔEΣΦA.

O EΣAH προβάλλει στο YΠEKA δύο βασικά αιτήματα που συνδέονται με την τιμή προμήθειας του φυσικού αερίου, ως ενός τύπου διόρθωσης των στρεβλώσεων που επικρατούν στην αγορά ηλεκτρισμού. Tο πρώτο που απευθύνεται στη ΔEΠA, αναφέρεται στη μείωση της ετήσιας συμβατικής ποσότητας φυσικού αερίου όπως αυτή καθορίζεται στις αντίστοιχες συμβάσεις προμήθειας σε ποσοστό 50% της προβλεπόμενης.

Επιδοτούμενες μονάδες

Tο μέτρο αυτό, επιβάλλεται, σύμφωνα με τα όσα αναφέρει ο EΣAH στη σχετική επιστολή του «από τις συνθήκες ανταγωνισμού που διαμορφώνονται σήμερα στην αγορά από τις μονάδες επιδοτούμενου από την πολιτεία κόστους καυσίμου (λιγνίτης-υδάτινα αποθέματα) και την πολιτική των εισαγωγών ηλεκτρικής ενέργειας παραγόμενη και από καύσιμα απαγορευμένα στην Eλλάδα». Tο δεύτερο αίτημα απευθύνεται στον ΔEΣΦA και αφορά τη μείωση των τιμολογίων μεταφοράς φυσικού αερίου. Oπως επισημαίνει ο EΣAH, με τις χρεώσεις των ισχυόντων τιμολογίων, ο ΔEΣΦA καλύπτει όχι μόνο την απόδοση κεφαλαίων και δανείων αλλά και τον επιδοτήσεων.

Kοινός παρονομαστής των αιτημάτων αυτών είναι οι στρεβλώσεις της αγοράς ηλεκτρισμού και το οικονομικό αδιέξοδο στο οποίο έχουν έρθει οι ιδιωτικές μονάδες ηλεκτροπαραγωγής. Tο πρόβλημα περιγράφεται ως εξής από τον EΣAH στις σχετικές επιστολές. «Oπως γνωρίζετε οι εταιρείες-μέλη του Συνδέσμου μας έχουν υλοποιήσει επενδύσεις άνω του 1,5 δισ. ευρώ, οι οποίες καλούνται να λειτουργήσουν σε ένα περιβάλλον στρεβλής-χειραγωγούμενης αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας».

Το αίτημα και το κόστος

Σε συνεχή μείωση των ωρών λειτουργίας οδηγούνται οι ιδιωτικές μονάδες, μολονότι είναι πιο αποδοτικές και φιλικές στο περιβάλλον, ενώ ρυπογόνες μονάδες παρωχημένης τεχνολογίας και χαμηλής ενεργειακής απόδοσης της ΔEH παραμένουν σε λειτουργία, καταγγέλλει ο EΣAH.

Στην κ. Mπιρμπίλη μάλιστα προσήλθε την περασμένη Tετάρτη με ένα ακόμη αίτημα που αφορά την απόφαση που υπέγραψε η ίδια για την τιμή των Aποδεικτικών Διαθεσιμότητας Iσχύος (AΔI) που ορίστηκε στα 45.000 ευρώ/μεγαβάτ ανά έτος. O EΣAH προτείνει στην υπουργό επαναπροσδιορισμό της κατανομής των εσόδων από τα AΔI στη βάση της απόδοσής τους και των εκπομπών CO2, ώστε να επιβραβεύονται οι μονάδες βέλτιστης διαθέσιμης τεχνολογίας με καύσιμο φυσικό αέριο και οι υδροηλεκτρικοί σταθμοί.

O Σύνδεσμος Ανεξάρτητων Ηλεκτροπαραγωγών παρέδωσε στην υπουργό αναλυτική μελέτη για τον συσχετισμό της τιμής των AΔI με τις εκπομπές CO2 και την ηλικία των μονάδων, καθώς και μελέτη που αποδεικνύει ότι το εύλογο ύψους του αποκαλούμενου Mοναδιαίου Tιμήματος Πληρωμής Iσχύος σε κάθε περίπτωση υπερβαίνει τις 70.000 ευρώ/μεγαβάτ ανά έτος.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

«Μολών λαβέ» από τα ΑΕΙ για την οικογενειοκρατία (!)

Tης Χαράς Καλημέρη

Δια της τεθλασμένης «απαντούν» τα πανεπιστήμια στο αίτημα του υπουργείου Παιδείας να καταθέσουν στοιχεία για τους γιους και τις κόρες καθηγητών που διορίστηκαν στα ιδρύματα την τελευταία 15ετία.  

Το «τελεσίγραφο» που έστειλε ο αρμόδιος υφυπουργός κ. Ιωάννης Πανάρετος έληξε τις προηγούμενες ημέρες και, όπως όλα δείχνουν, τα μεγάλα πανεπιστήμια απέφυγαν να απαντήσουν, επί της ουσίας, στο ερώτημα που τους τέθηκε στηριζόμενα στον τύπο του γράμματος. Είναι χαρακτηριστικό ότι, σύμφωνα με πληροφορίες, το Πανεπιστήμιο Αθηνών περιορίστηκε να στείλει στο υπουργείο Παιδείας μόνο αριθμητικά δεδομένα τα οποία δείχνουν ότι περίπου 40 μέλη ΔΕΠ, τέκνα διδασκόντων, διορίστηκαν κατά την τελευταία 15ετία. Με βάση τις ίδιες πηγές, στο έγγραφο του Πανεπιστημίου Αθηνών δεν γίνεται αναφορά σε συγκεκριμένα ονόματα, με την αιτιολογία ότι εκκρεμεί η απάντηση της Επιτροπής Προσωπικών Δεδομένων σε σχετικό ερώτημα που κατέθεσε η νομική υπηρεσία του ιδρύματος ύστερα από ένσταση της Ιατρικής Σχολής.

Από την πλευρά του, το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο φαίνεται ότι στηρίχθηκε στη νομοθεσία για να υποστηρίξει πως η νομιμότητα των εκλογών πανεπιστημιακών έχει κριθεί οριστικά και δεν αμφισβητείται. Σύμφωνα με πληροφορίες, το ΕΜΠ κοινοποίησε τα μητρώα των μελών ΔΕΠ, υπογραμμίζοντας με νόημα ότι έως το 2007 την ευθύνη των ελέγχων νομιμότητας εκλογών είχε το υπουργείο Παιδείας. Σε ό,τι αφορά τις εκλογές που έγιναν μετά το νόμο Γιαννάκου (δηλαδή από τον Απρίλιο του 2007 και μετά) για τις οποίες την ευθύνη των ελέγχων νομιμότητας έχουν τα ίδια τα ιδρύματα, το πρυτανικό συμβούλιο του ΕΜΠ φέρεται να έδωσε διαβεβαιώσεις ότι έχουν γίνει αξιοκρατικά.

Με βάση τις ίδιες πηγές, τα Πανεπιστήμια Ιωαννίνων και Δυτικής Μακεδονίας, όπως και το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης ισχυρίστηκαν ότι ουδέν πρόβλημα υπάρχει με τις εκλογές μελών ΔΕΠ. Στο Πολυτεχνείο Κρήτης δεν εντοπίστηκαν γιοι και κόρες, αλλά ένα ζευγάρι πανεπιστημιακών, ενώ στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου καταγράφηκε μόνο μία περίπτωση μέλους ΔΕΠ που είναι παιδί πανεπιστημιακού.

Τα... ευρήματα ήταν περισσότερα στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας όπου εντοπίστηκαν τρεις περιπτώσεις διορισμών ατόμων που είχαν συγγενείς στο ίδρυμα. Για μία από αυτές, την περίπτωση του λέκτορα της Γεωπονικής Σχολής που εξελέγη με τις ευλογίες του πανεπιστημιακού - πατέρα του, ο υφυπουργός Παιδείας προχώρησε ήδη σε ακύρωση του διορισμού του. Όπως διαπιστώθηκε από τον έλεγχο των πρακτικών εκλογής τον Ιούνιο του 2008, ο πατέρας του υποψήφιου παρενέβη στη διαδικασία στέλνοντας πρόσκληση προς τα τακτικά και αναπληρωματικά μέλη του εκλεκτορικού σώματος για να συμμετάσχουν στη συνεδρίαση κρίσεως. Αυτό, σύμφωνα με το υπουργείο, συνιστά παρατυπία, αφού δεν προστατεύονται τα απαραίτητα εχέγγυα αμερόληπτης κρίσης κι έτσι ο διορισμός του συγκεκριμένου λέκτορα ακυρώθηκε.

Δεδομένης της απροθυμίας να σταλούν στοιχεία, στην «εκστρατεία» που έχει ξεκινήσει το υπουργείο Παιδείας κατά της οικογενειοκρατίας στα ΑΕΙ αξιοποιούνται και οι ενστάσεις πανεπιστημιακών που δεν προήχθησαν κατά τη διάρκεια των κρίσεων παρ΄ ότι είχαν τα προσόντα. Έτσι, εξετάζονται όλες οι καταγγελίες που έχουν κατατεθεί στο υπουργείο Παιδείας και αφορούν, μεταξύ άλλων, σε ενδεχόμενες παράνομες πράξεις και ενέργειες καθηγητή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, σε παράτυπες εκλογές μέλους ΔΕΠ στην Ιατρική του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, αλλά και στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου κ.ά.

Από την πλευρά τους, πάντως, τα πανεπιστήμια ισχυρίζονται ότι πιθανές συγγενικές σχέσεις μεταξύ των μελών ΔΕΠ δεν αποτελούν απόδειξη αναξιοκρατικού διορισμού. Άλλωστε, ούτε στα πανεπιστήμια του εξωτερικού απαγορεύονται οι εκλογές συγγενών. Το ζήτημα, βεβαίως, είναι σε τι βαθμό η εκλογή και η σταδιοδρομία του επιστήμονα εξαρτάται και επηρεάζεται από αυτήν τη συγγενική σχέση. 

«Το νόμιμο δεν είναι και ηθικό. Εν προκειμένω, το νομότυπο δεν είναι απαραιτήτως και το δέον ακαδημαϊκά», τονίζει, από την πλευρά του, ο υφυπουργός Παιδείας κ. Ιωάννης Πανάρετος. Και σε αρκετές περιπτώσεις φαίνεται ότι, πέρα από τη δεοντολογία, προκύπτει και παράβαση του νόμου...

ΗΜΕΡΗΣΙΑ

Ελληνικό ηλεκτρικό αυτοκίνητο

Toυ ΣΤΕΛΙΟΥ ΒΟΓΙΑΤΖΑΚΗ

Στις εγκαταστάσεις του Βιοτεχνικού Πάρκου Πτολεμαΐδας θα λειτουργήσει από του χρόνου η πρώτη, μετά τέσσερις δεκαετίες, γραμμή συναρμολόγησης ηλεκτρικών αυτοκινήτων στη χώρα μας.

Τα αυτοκίνητα που θα κατασκευαστούν θα είναι στο μεγαλύτερο μέρος τους ελληνικά, θα προσφέρουν ευελιξία στην πόλη και ενεργειακή αυτονομία για πάνω από 100 χλμ. «Σκοπός μας δεν είναι να φτιάξουμε ένα πολυτελές όχημα που θα συναγωνίζεται τα αντίστοιχα αυτοκίνητα του εξωτερικού. Δεν υπάρχουν, ούτως ή άλλως, οι οικονομικές δυνατότητες για κάτι τέτοιο. Θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα αυτοκίνητο χαμηλού κόστους, μεταξύ 5.000-6.000 ευρώ, το οποίο θα είναι λειτουργικό και ας μην έχει θερμαινόμενα καθίσματα», εξηγεί ο διευθυντής του Πάρκου Κωνσταντίνος Νίκου.

Η έρευνα αγοράς που έγινε από τον καθηγητή του Τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων του ΤΕΙ Λάρισας, Γιώργο Μπλάνα, έδειξε ότι η αγορά, παρά την οικονομική κρίση, είναι έτοιμη για ένα τέτοιο εγχείρημα που αναμένεται να ανοίξει θέσεις εργασίας, να ενισχύσει την ελληνική οικονομία και να συμβάλει στην προστασία του περιβάλλοντος.

«Υπάρχει η δυνατότητα για ένα τέτοιο εγχείρημα στην περιοχή, αλλά τα χρονικά περιθώρια για την υλοποίησή του είναι μικρά. Αυτό συμβαίνει επειδή πρόκειται για μια αγορά με μέλλον και σύντομα θα δημιουργηθούν μεγάλες δυνάμεις που θα συγκεντροποιήσουν την αγορά. Συνεπώς, το άνοιγμα για μικρές εταιρείες όπως η συγκεκριμένη θα υπάρχει για μικρό χρονικό διάστημα», τονίζει.

Τα μέρη του αυτοκινήτου θα είναι ελληνικής κατασκευής, ως επί το πλείστον, και η προμήθεια θα γίνεται από εταιρείες που ενδιαφέρονται να λάβουν μέρος στο εγχείρημα. Ο κ. Νίκου φέρνει ως παράδειγμα μια εταιρεία στη Φλώρινα που εξάγει προϊόντα από ανθρακόνημα. «Η εταιρεία αυτή μπορεί να κατασκευάσει το πλαίσιο των αυτοκινήτων. Αν υπάρχουν ελληνικές εταιρείες που κατασκευάζουν φρένα ή λάστιχα, για παράδειγμα, θα χαρούμε να συνεργαστούμε μαζί τους. Από την άλλη, γνωρίζουμε ήδη ότι οι μπαταρίες, για παράδειγμα, δεν θα είναι ελληνικές. Αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι γι’ αυτό», τονίζει ο κ. Νίκου.

Το σχέδιο για την υλοποίηση του φιλόδοξου εγχειρήματος προβλέπει τη λειτουργία της μονάδας στα σκανδιναβικά πρότυπα. Αυτό σημαίνει ότι στο Βιοτεχνικό Πάρκο θα στεγαστούν συγκεντρωμένα μικρές ευέλικτες επιχειρήσεις, καθεμία εκ των οποίων θα αναλαμβάνει να εργάζεται σε ένα συγκεκριμένο μέρος του αυτοκινήτου. Σκοπός, για το 2011, είναι να κατασκευαστούν τα δύο πρώτα αυτοκίνητα και τα αμέσως επόμενα χρόνια να αυξηθεί ο αριθμός τους κοντά στα 100.

Αρχικά τα οχήματα θα πωλούνται σε δήμους για να χρησιμοποιηθούν ως αυτοκίνητα πόλης και στη συνέχεια θα συζητηθεί το πώς μπορούν να βγουν στην αγορά αυτοκινήτου.

Ο διευθυντής του Πάρκου λέει ότι «τα δύο αυτοκίνητα που θα είναι έτοιμα του χρόνου θα χρησιμοποιηθούν για συγκεκριμένους σκοπούς. Στο πρώτο θα γίνουν όλα τα απαραίτητα τεστ ώστε να βεβαιωθούμε για την ποιότητά του. Το δεύτερο αυτοκίνητο θα το παρουσιάσουμε στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, καθώς σκοπός μας είναι να προωθήσουμε το αυτοκίνητο σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κοινό. Ηδη έχουμε έρθει σε επαφή με κάποιους δήμους από το εξωτερικό».

Δήμος Πτολεμαΐδας

Ελπίδες για πυρήνα ανάπτυξης

Για την υλοποίηση του εγχειρήματος ο Δήμος Πτολεμαΐδας, στον οποίο ανήκει το 95% του Βιοτεχνικού Πάρκου, θα διαθέσει περίπου 500.000 ευρώ που θα προέλθουν από το ανταποδοτικό τέλος της ΔΕΗ και τον τοπικό πόρο ανάπτυξης. «Αναζητήσαμε εναλλακτικές προτάσεις για δράσεις αειφόρου ανάπτυξης στις οποίες θα μπορούσε να εμπλακεί η ιδιωτική πρωτοβουλία. Ευελπιστούμε ότι θα δημιουργηθεί ένας πυρήνας ανάπτυξης, με τον οποίον θα προωθήσουμε την έρευνα και την καινοτομία. Και το σημαντικότερο θα είναι ότι θα μπορέσουμε στο μέλλον να απεγκλωβιστούμε από την εξάρτηση της περιοχής από τον λιγνίτη», τονίζει από την πλευρά του ο δήμαρχος Πτολεμαΐδας Γρηγόρης Τσιούμαρης.

Μοντέλο Ε8000

Το 1972 έγινε το πρώτο εγχείρημα

Τέσσερις δεκαετίες πριν από τη λειτουργία της γραμμής συναρμολόγησης στην Πτολεμαΐδα είχε γίνει το πρώτο εγχείρημα για την κατασκευή ηλεκτρικού αυτοκινήτου στη χώρα μας. Το 1972 οι αδελφοί Γουλανδρή αγόρασαν την αγγλική εταιρεία Enfield Automotive Ltd, που ειδικευόταν στη σχεδίαση και την κατασκευή ηλεκτρικών αυτόνομων αυτοκινήτων. Η εταιρεία μετονομάστηκε σε Enfield Neorion και μεταφέρθηκε σε τμήμα των Ναυπηγείων Σύρου ιδιοκτησίας των αδελφών Γουλανδρή. Ενα από τα μοντέλα που σχεδιάστηκαν ήταν και το Ε8000. Επρόκειτο για αυτοκίνητα με μπαταρίες που είχαν μέγιστη τελική ταχύτητα τα 65 χλμ. την ώρα και αυτονομία 110-130 χλμ. Το συγκεκριμένο μοντέλο δεν πήρε έγκριση τύπου στην Ελλάδα, ενώ ήταν και σχετικά ακριβό, με αποτέλεσμα να βγουν λίγα κομμάτια που αγοράστηκαν από τα αγγλικά ταχυδρομεία. Λίγο καιρό αργότερα σταμάτησε η παραγωγή του.

ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ

Κυριε Νικου αφου σε συγχαρώ γαι την προσπάθεια και τα όνειρα που κάνεις, θα ήθελα να σε προειδοποιήσω οτι μάλλον δεν έχεις καταλάβει σε τι χώρα - Μπανανία ζεις...

Ευχομαι ολόψυχα η προσπάθεια να ΜΗΝ αποδειχθεί "όνειρα θερινής νυκτός"...

Προπληρώνουμε χρυσάφι τους δρόμους

Του Γιωργου Λιαλιου

Η ελεύθερη μετακίνηση μετατρέπεται σε μετακίνηση... των εχόντων. Το μοντέλο των συμβάσεων παραχώρησης, που επελέγη στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας για την ανακατασκευή των μεγαλύτερων εθνικών οδών της χώρας αποδεικνύεται στην πράξη ότι πάσχει όχι μόνον στην υλοποίηση, αλλά και στη φιλοσοφία του. Εν μέσω οικονομικής κρίσης, οι οδηγοί καλούνται να πληρώνουν ολοένα και υψηλότερα διόδια για δρόμους που θα χρησιμοποιήσουν στο μέλλον ή... δεν θα χρησιμοποιήσουν καθόλου.

Η λειτουργία δύο νέων σταθμών (Ασέα, Αγία Tριάδα) και οι αυξήσεις στα διόδια (στα Μάλγαρα και στην Κορίνθου - Μεγαλόπολης), που... συγκρατήθηκαν για προφανείς λόγους μέχρι τις εκλογές από το υπουργείο Υποδομών έχουν προκαλέσει νέο γύρο αντιδράσεων σε όλη τη χώρα. Μόνο την τελευταία εβδομάδα διοργανώθηκαν εκδηλώσεις διαμαρτυρίας στη Θεσσαλονίκη, την Πιερία και τη Φθιώτιδα και έπεται συνέχεια. Μέσα στο επόμενο διάστημα πρόκειται να δημιουργηθούν σταθμοί διοδίων στην Εγνατία (όπως δήλωσε πριν από δύο εβδομάδες ο αρμόδιος γενικός γραμματέας του υπουργείου, κ. Σέργιος Λαμπρόπουλος). Αλλά και σημαντικές αυξήσεις (από 0,04 ευρώ/χλμ. σε 0,06 ευρώ/χλμ. με σημερινές τιμές) στα τμήματα Μεταμόρφωσης - Σκάρφειας και Μαλιακού - Κλειδιού της εθνικής οδού Αθηνών - Θεσσαλονίκης, καθώς οι κοινοπραξίες εκπλήρωσαν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις και αναμένουν εδώ και μήνες το «πράσινο φως» από το υπουργείο. Στις αρχές του έτους (όπως κάθε χρόνο) όλοι οι παραχωρησιούχοι θα προχωρήσουν στην ετήσια τιμαριθμική τους αύξηση. Και κατόπιν, στα μέσα του 2011, τα διόδια στην Ελευσίνα και τον Ισθμό θα γίνουν αμφίδρομα και θα ξεκινήσουν τη χρέωση βάσει χιλιομετρικής απόστασης.

Ολα αυτά... με βάση όσα έχουν γνωστά έως τώρα. Η διευκρίνιση αυτή είναι απαραίτητη, καθώς μόνο με το πέρασμα του χρόνου αποκαλύπτεται πόσο επαχθείς είναι τελικά για τους οδηγούς οι όροι των συμβάσεων. Το πρόβλημα έχει τη ρίζα του στο μοντέλο που επελέγη.

Η βασική φιλοσοφία των πέντε συμβάσεων παραχώρησης είναι ότι μεταβιβάζουν το κόστος ανακατασκευής και λειτουργίας των εθνικών οδών στον «χρήστη», δηλαδή στον οδηγό. Ωστόσο, η περίοδος είσπραξης διοδίων ξεκινά πολύ πριν από την παράδοση του έργου (παρότι, όπως υποστηρίζουν οι παραχωρησιούχοι σήμερα οι εισπράξεις των διοδίων αντιστοιχούν μόνο στο 1/3 έως 1/5 των χρημάτων που επενδύονται στην κατασκευή), ενώ το ύψος των διοδίων είναι δυσθεώρητα υψηλό όχι μόνο για τα σημερινά δεδομένα, αλλά και για τα δεδομένα της εποχής που οι συμβάσεις υπεγράφησαν.

Ολα αυτά έρχονται να συμπληρώσουν τις ανεδαφικά «σφιχτές» προθεσμίες απαλλοτριώσεων, που δίνουν στους παραχωρησιούχους το δικαίωμα να εγείρουν αξιώσεις έναντι του Δημοσίου. Που με τη σειρά του εμφανίζεται εντελώς αναξιόπιστο όχι μόνο προς τις κατασκευαστικές κοινοπραξίες, αλλά και απέναντι στον πολίτη, καθώς οι αρμόδιοι αποφεύγουν να μιλήσουν ξεκάθαρα για τους ακριβείς όρους των συμβάσεων, μοιράζοντας απλόχερα υποσχέσεις για μείωση των τιμών των διοδίων και συγχωνεύσεις σταθμών. Οπως αυτόν του Αιγινίου Πιερίας, όπου για να μη λειτουργήσει ο σταθμός καταβάλλονται από τις αρχές του έτους 600.000 - 800.000 ευρώ μηνιαίως από τα δημόσια έσοδα, προκειμένου το υπουργείο Υποδομών να εμφανίζεται ότι «πολεμά» την ίδρυση και άλλων διοδίων.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Ελλάδα και Τουρκία, υπόλογες για τις νάρκες

Της ΕΡΣΗΣ ΒΑΤΟΥ

Πολύ σημαντική πρόοδος στην εφαρμογή της Συνθήκης Απαγόρευσης Ναρκών παγκοσμίως σημειώθηκε το 2009, ενώ μειώθηκε και αριθμός των θυμάτων, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της Εκστρατείας για την Απαγόρευση των Ναρκών (ICBL).

Η Ελλάδα, ωστόσο, παραμένει μεταξύ των χωρών που δεν έχουν ακόμα προχωρήσει σε καταστροφή των αποθεμάτων της, πράγμα για το οποίο θα κληθεί να δώσει εξηγήσεις στη σύνοδο των συμβαλλομένων μερών, που αρχίζει σήμερα στη Γενεύη. Υπόλογη για παραβίαση της Συνθήκης είναι και η Τουρκία.

Στην έκθεση της ICBL, που δόθηκε στη δημοσιότητα ενόψει της συνόδου, η Ελλάδα αναφέρεται μεταξύ των τεσσάρων χωρών που δεν έχουν καταστρέψει τα αποθέματα ναρκών (υπολογίζονταν σε 1,6 εκατ.), καταγράφεται ωστόσο η δήλωσή της ότι άπαξ και λυθεί το θέμα της εταιρείας, η οποία θα αναλάβει την καταστροφή, θα έχει συμμορφωθεί ώς τις αρχές του 2011. Οι άλλες τρεις χώρες που παραβιάζουν τη Συνθήκη είναι η Ουκρανία, η Λευκορωσία και η Τουρκία. Η χώρα μας πάντως περιλαμβάνεται και στην κατηγορία εκείνων που το 2009 και το 2010 (μέχρι τον Σεπτέμβριο) είχαν ανακοινώσει την ολοκλήρωση της διαδικασίας καθαρισμού των ναρκών από τα πεδία.

Για την Τουρκία, η έκθεση εκφράζει δυσπιστία ως προς την ικανότητά της να καταστρέψει τις νάρκες κατά προσωπικού σε ναρκοθετημένες περιοχές στην κατεχόμενη Κύπρο ώς το 2014. Ο λόγος είναι ότι «μέχρι τούδε δεν έχει αναγνωρίσει την αρμοδιότητά της να καθαρίσει (αυτές τις νάρκες) στη Β. Κύπρο». Ενα άλλο στοιχείο που ενσωματώνει η έκθεση είναι «οι ανησυχητικοί ισχυρισμοί ότι μέλη των ενόπλων δυνάμεων της Τουρκίας χρησιμοποίησαν νάρκες κατά προσωπικού το 2009, κάτι που διερευνάται νομικά στην ίδια την Τουρκία». 

 Η Τουρκία είναι μία από τις 58 χώρες στον κόσμο όπου πέρυσι σκοτώθηκαν άνθρωποι από νάρκες κατά προσωπικού. Συνολικά, τα θύματα την περσινή χρονιά ήταν 3.956, 28% λιγότερα από το 2008. Εξάλλου, για πρώτη φορά φέτος η Ρωσία δεν είναι στον κατάλογο των χωρών που χρησιμοποιούν νάρκες. Παρ' όλο που το 20% των κρατών του κόσμου δεν έχουν υπογράψει τη Συνθήκη (ανάμεσά τους η Κίνα, η Ινδία και το Πακιστάν, που εξακολουθούν να κατασκευάζουν νάρκες, η Ρωσία και οι ΗΠΑ), η Ουάσιγκτον, που χρηματοδοτεί το πρόγραμμα εξάλειψης των ναρκών, θα συμμετάσχει στη σύνοδο ως παρατηρητής.

EΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Ελβετία: «Ναι» στην απέλαση μεταναστών που καταδικάζονται για σοβαρά εγκλήματα

Η πλειοψηφία των Ελβετών ψηφοφόρων σε δημοψήφισμα για «αυτόματη» απέλαση ξένων υπηκόων που καταδικάζονται για σοβαρά εγκλήματα είπε «Ναι», δίνοντας εντολή με 53% στο Εθνικό Συμβούλιο (το ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο) να καταρτίσει το σχετικό νόμο.

Στο ίδιο δημοψήφισμα, οι Ελβετοί απέρριψαν την εισαγωγή ελάχιστου φόρου στα πολύ υψηλά εισοδήματα σε όλα τα καντόνια, μένοντας πιστοί στο «φιλικό φορολογικό κλίμα» της χωράς.

Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, σημειώνουν τα διεθνή ΜΜΕ, φαίνεται να επιβεβαιώνει την αυστηρότερη στάση που υιοθετούν σταδιακά οι Ελβετοί απέναντι στους μετανάστες. Πρόσφατα, η διεθνής κοινότητα είχε εκπλαγεί από την ελβετική απαγόρευση των μιναρέδων, που είχε αποφασιστεί πάλι με δημοψήφισμα.

Με την ισχύουσα νομοθεσία, προβλέπεται μεν απέλαση για μετανάστες που καταδικάζονται για σοβαρά εγκλήματα, αλλά κάθε περίπτωση εξετάζεται ξεχωριστά. Η πρόταση που εγκρίθηκε με το δημοψηφίσμα προβλέπει αυτόματη απέλαση μαζί με την καταδίκη.

Το Εθνικό Συμβούλιο καλείται τώρα να συντάξει το νόμο, ο οποίος όμως δεν θα πρέπει να αντιβαίνει στις διεθνείς Συνθήκες που έχει υπογράψει η Ελβετία για ισότιμη μεταχείριση αλλά και τις ευρωπαϊκές αρχές για ελεύθερη διακίνηση προσώπων (αν και εκτός ΕΕ, η Ελβετία είναι στη Ζώνη του Σένγκεν).

Η πρόταση για το δημοψήφισμα είχε κατατεθεί από το Ελβετικό Λαϊκό Κόμμα (SVP), το οποίο είχε πρωτοστατήσει και στο δημοψήφισμα για τους μιναρέδες.

Κεντρικό σημείο της διαμάχης ήταν ξανά (όπως και στην περίπτωση των μιναρέδων) η αφίδα υπέρ του SVP υπέρ του «ναι», που απεικόνιζε ένα λευκό πρόβατο πάνω στην ελβετική σημαία να «κλωτσάει» έξω από τη χώρα ένα μαύρο πρόβατο. Οι αντιρατσιστικές οργανώσεις της χώρας κατήγγειλαν ότι η αφίσα αναπαράγει (και) φυλετικά στερεότυπα.

ΤΑ ΝΕΑ

Μαριχουάνα στοπ στο Αμστερνταμ

Του ΑΧΙΛΛΕΑ ΦΑΚΑΤΣΕΛΗ

«Δεν ανησυχώ καθόλου, διότι έχω στο κεφάλι μου αυτό που λένε κοινό νου». Μέσα από δαχτυλίδια καπνού ο Μίκαελ Βέλινγκ, εκπρόσωπος της ολλανδικής Ενωσης Λιανοπωλητών Κάνναβης, ακουμπά το τσιγαριλίκι στο τασάκι μπρος στην τηλεοπτική κάμερα.

Βρίσκεται στο coffeeshop «4/22», στο Αμστερνταμ, που είναι δικό του -ένα από τα 223 της πόλης- και δείχνει σίγουρος ότι η συντηρητική θύελλα που τελευταία σαρώνει τη χώρα του, δεν θα παρασύρει και τα ντουμάνια της ολλανδικής μεγαλούπολης. Διότι τύποι σαν τον Βέλινγκ, ξέρουν ότι τα απενοχοποιημένα 5 γραμμάρια χασισάκι που πουλιούνται στους χαμογελαστούς θαμώνες, φέρνουν στην Ολλανδία περισσότερο συνάλλαγμα απ' όσο το χαμόγελο της Τζοκόντας στο παρισινό Λούβρο: υπάρχουν πάνω από 40.000 καλλιέργειες κάνναβης στην Ολλανδία, για να προλάβουν την κατανάλωση στα coffeeshops όπου συγκλίνουν «προσκυνητές» απ' όλο τον κόσμο.

Ομως ο κ. Βέλινγκ θα έπρεπε να ανησυχεί, ακούγοντας την περασμένη εβδομάδα στο ραδιόφωνο NOS του Αμστερνταμ τον υπουργό Δικαιοσύνης Ιβο Οπστέλτεν να δηλώνει «τέρμα στην τουριστική ατραξιόν, δεν μας αρέσει», προαναγγέλλοντας το τέλος του «χασισοτουρισμού» και των καλών του. Και δεν τους αρέσει επειδή εκτιμούν ότι το τουριστικό ρεύμα των coffeeshops στέλνει όλο και περισσότερους Ολλανδούς στα χωράφια κάνναβης, όλο και περισσότερο χόρτο στην αγορά, όλο και περισσότερους κακούς στους δρόμους.

Στην πραγματικότητα πρόκειται για την τελευταία στροφή της συντηρητικής πολιτικής τροχιάς που ακολουθεί η Ολλανδία εδώ και μερικά χρόνια. Οι επιχειρήσεις αρετής στις γειτονιές με τα κόκκινα φανάρια, οι επιθέσεις στις χιλιάδες καταλήψεις στέγης με πογκρόμ κατά των λαθρομεταναστών που ζούσαν εκεί, και τώρα η «αποστείρωση» των coffeeshops, που θα επιβληθεί με νόμο μέσα στο 2011, όλα αυτά είναι ορόσημα της επιστροφής της ολλανδικής κοινωνίας στην ηθική τάξη.

«Αυτή η κυβέρνηση θα φέρει τα coffee-shops εκεί που έπρεπε να είναι: να εξυπηρετούν όσους ζουν κοντά τους κι όχι το εμπόριο μεγάλης κλίμακας και τον τουρισμό» διευκρίνισε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Δικαιοσύνης Βαν ντερ Βέεγκεν. Να λοιπόν που ύστερα από 30 χρόνια laissez faire στις... μπίζνες του χόρτου, το ολλανδικό κράτος παρεμβαίνει μετατρέποντας τα coffeeshops σε λέσχες μελών με κάρτα, αυστηρά και μόνο για τους μόνιμους κατοίκους της πόλης.

Οι εμπειρότεροι παρατηρητές διαβλέπουν την επιστροφή μιας συνολικής απαγορευτικής πολιτικής, μια και οι δηλώσεις Οπστέλτεν δίνουν το στίγμα για το τι αναμένεται από την κεντροδεξιά κυβέρνηση στο θέμα της κάνναβης. Με δεδομένο το σημερινό αντιφατικό καθεστώς της αγοράς του χόρτου (νόμιμο το λιανικό εμπόριο, παράνομη η καλλιέργεια) επιτυγχάνεται έλεγχος των εισπράξεων και της διακίνησης, αλλά διαιωνίζεται η «ανοιχτή πληγή» της ολλανδικής ελευθεριότητας σε σύγκριση με τις απαγορευτικές πολιτικές των ΗΠΑ και της υπόλοιπης Ευρώπης. Τακτοποιώντας το σημερινό αντιφατικό νομικό καθεστώς η Ολλανδία θα επιστρέψει ως άσωτος υιός στη διεθνή κανονικότητα της απαγορευτικής πολιτικής και του μαύρου χρήματος στο street trade.

Το σχέδιο έχει ήδη δοκιμαστεί με επιτυχία. Υπάρχουν πόλεις στη νοτιοδυτική μεθόριο, ανάμεσά τους το Μάαστριχτ και το Τερνέουζεν, που με αποφάσεις των δημοτικών αρχών λειτουργούν coffeeshops μόνο για ντόπιους. Το Αμστερνταμ, με τη μεγαλύτερη πελατεία, το σκέφτεται ακόμη, καθώς πολλοί επισείουν τη μείωση των εσόδων από τον τουρισμό. Οσο για εκείνους που βιάστηκαν να θεωρήσουν παράνομο και ρατσιστικό τον αποκλεισμό των ξένων από τις απενοχοποιημένες ζώνες, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει ήδη αποφανθεί, τον περασμένο Ιούλιο: η Ολλανδία έχει το δικαίωμα να αφήσει έξω από τα coffeeshops τους ξένους επισκέπτες τους. Αλλωστε, θα υπάρχουν τα βαποράκια στη γωνία του δρόμου, όπως παντού.

EΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Φυσικό αέριο νότια της Κρήτης

Toυ ΜΑΝΟΛΗ ΚΟΚΟΛΑΚΗ

Μια μεγάλη «Αλάσκα» σε ενεργειακό πλούτο κρύβει η θαλάσσια περιοχή νότια της Κρήτης, που μπορεί όχι μόνο να βγάλει από την κρίση και τα «δόντια» του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου τη χώρα μας, αλλά και να την κάνει «ζάπλουτη», ισχυροποιώντας ταυτόχρονα οικονομικά και ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ενωση.

Αυτό αποκάλυψε μιλώντας σε δημόσια εκδήλωση στην Ιεράπετρα της Κρήτης, παρουσία τοπικών φορέων, σπουδαστών και πλήθους κόσμου, ο ιδρυτής του τμήματος Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης και ομότιμος καθηγητής -σύμβουλος της καναδικής κυβέρνησης- κ. Αντώνης Φώσκολος.

Ο Ελληνας ερευνητής, επικαλούμενος βάσιμα επιστημονικά στοιχεία αμερικανικών, νορβηγικών και γαλλικών γεωφυσικών υπηρεσιών, τόνισε ότι οι ελληνικές θάλασσες στο Αιγαίο, στο Ιόνιο και στη νότια Κρήτη κρύβουν μεγάλους θησαυρούς και πως είναι καιρός η Ελλάδα με τη στήριξη της Ευρώπης να κοιτάξει το μέλλον της υπερβαίνοντας τα όποια εμπόδια συμφερόντων ή σκοπιμοτήτων.

Ωστόσο, ο κ. Φώσκολος έκρινε ως «θετικό σημάδι» τη δήλωση-απάντηση στον Γιώργο Καρατζαφέρη του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, την Παρασκευή στη Βουλή, για την πρόθεση της κυβέρνησης «οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών με τις γειτονικές χώρες», αλλά και την επικαιροποίηση του παλιού νόμου για αξιοποίηση των πόρων.

Στην ομιλία του κ. Φώσκολου, αίσθηση προκάλεσαν τα στοιχεία που παρέθεσε σύμφωνα με τα οποία: στη θαλάσσια περιοχή νότια της Ιεράπετρας Λασιθίου, στη λεγόμενη «Λεκάνη του Ηροδότου», υπάρχουν αναξιοποίητα τρία τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα κοιτασμάτων φυσικού αερίου, όπως και η αναφορά του για την ύπαρξη μεγάλων κοιτασμάτων ανοιχτά του κόλπου της Μεσσαράς στον νομό Ηρακλείου αλλά και νοτίως της Γαύδου.

«Τα τρία τρισεκατομμύρια αντιστοιχούν σε ισοδύναμο πετρέλαιο γύρω στα 19 δισεκατομμύρια βαρέλια, ισοδυναμούν δηλαδή με μια Αλάσκα», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Ελληνας ερευνητής, εκτιμώντας παράλληλα ότι «η Ελλάδα, μόνο από την Κρήτη, χωρίς να διαθέσει ούτε ένα ευρώ μπορεί να έχει έσοδα 279 δισεκατομμύρια δολάρια αναθέτοντας την εκμετάλλευση φυσικού αερίου και πετρελαίου σε ξένες εταιρείες και λαμβάνοντας μερίδιο 20% των ακαθάριστων εσόδων».

Επίσης, ανέφερε ότι με τον σχεδιασμό και την αξιοποίηση των καταστημάτων στις νότιες περιοχές της Κρήτης θα ανοίξουν χιλιάδες θέσεις εργασίας.

«Εχουμε τόσο μεγάλα ενεργειακά αποθέματα και θα είναι η γεωπολιτική μας δύναμη να τα βγάλουμε με αγωγό στην Ευρώπη. Η Ελλάδα με την Κύπρο και το Ισραήλ μπορούν να καταστούν εξαγωγικές χώρες με δυναμικότητα όπως η Ρωσία», τόνισε ο κ. Φώσκολος.

ΕΘΝΟΣ

Αποκαλύψεις Wikileaks για το πως βλέπουν οι ΗΠΑ τον Ερντογάν: "Τι Ερντογάν, τι Κεμάλ "

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αποτελούσε για καιρό ένα μυστήριο για τους Αμερικανούς, όπως φαίνεται από τα τηλεγραφήματα της αμερικανικής πρεσβείας στην Αγκυρα. Οι αμερικανοί διπλωμάτες δείχνουν να έχουν φτάσει στο συμπέρασμα ότι ο τούρκος πρωθυπουργός είναι ένας μεταρρυθμιστής με αυταρχικές τάσεις, ο οποίος δεν εμπιστεύεται κανέναν και περιβάλλεται από έναν κύκλο συμβούλων που τον κολακεύουν, αλλά τον αψηφούν.

O Ερντογάν πέρασε τέσσερις μήνες στη φυλακή το 1998, όταν καταδικάστηκε για υπόθαλψη θρησκευτικού μίσους, στη συνέχεια όμως μετρίασε τον πολιτικό του λόγο και το 2001 ίδρυσε το ΑΚΡ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες σημειώνουν με ανησυχία τις αδυναμίες που καθιστούν τον πρωθυπουργό ευάλωτο («αλαζονική υπερηφάνεια» και «αχαλίνωτη φιλοδοξία»). Το 2007, ενώ πλησιάζουν οι βουλευτικές εκλογές, η αμερικανική πρεσβεία αναρωτιέται αν ο Ερντογάν έχει μια «κρυφή ισλαμική ατζέντα» και θεωρεί ότι οι πολιτικοί του αντίπαλοι δεν έχουν παρουσιάσει παρά «περιστασιακές αποδείξεις» εναντίον του (τηλ. 101373). Λίγο μετά τις εκλογές του 2007, τις οποίες το ΑΚΡ κερδίζει με 47%, ένας στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού μιλά με έναν αμερικανό διπλωμάτη (τηλ. 116713, με την ένδειξη «απόρρητο»). Η συνομιλία είναι φιλική, αλλά η πρεσβεία παρατηρεί ότι ο «ισχυρογνώμων και υπερδραστήριος»«καλοπροαίρετος πατριάρχης που διοικεί τη χώρα του με αυταρχικούς τόνους». Ερντογάν είναι ένας

Σε ορισμένα έγγραφα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ εκφράζονται αμφιβολίες για τη χρηστή διαχείριση του Ερντογάν, ο οποίος έχει κάνει σημαία την καταπολέμηση της διαφθοράς. Ετσι, σε μια έκθεση για την κατάσταση στην Αττάλεια, η αμερικανική πρεσβεία στην Αγκυρα αναφέρει ότι ο Ερντογάν πρότεινε στον δήμαρχο (και μέλος του κόμματός του) να αναθέσει την κατασκευή μιας σιδηροδρομικής γραμμής στον επιχειρηματία Σαντίκ Αλμπαϊράκ- που τυγχάνει να είναι συμπέθερός του.

Σε σχέση πάντα με τις εκλογές του 2007, η αμερικανική πρεσβεία στην Αγκυρα προσπαθεί να διαλευκάνει τις προθέσεις των στρατιωτικών μετά το «ηλεκτρονικό πραξικόπημα» της 27ης Απριλίου. Αφού ζητά τη γνώμη διάφορων τούρκων ειδικών, η δεύτερη στην ιεραρχία της πρεσβείας γράφει ένα σχόλιο όπου σημειώνει ότι «οι στρατηγοί έχουν σαφή δράση από τα παρασκήνια». Αναφέρεται συγκεκριμένα στην πίεση που ασκούν οι στρατηγοί για επέμβαση στο Βόρειο Ιράκ κατά του ΡΚΚ. Ο στόχος είναι να αποδειχθεί η αδυναμία της κυβέρνησης απέναντι στην τρομοκρατία και να κατευθυνθούν οι αναποφάσιστοι ψηφοφόροι προς λαϊκά κόμματα.

Συμπερασματικά, οι αναλυτές της πρεσβείας στην Αγκυρα θεωρούν ότι ο Ερντογάν διευθύνει ένα συντηρητικό κίνημα με ισλαμικές ρίζες, το οποίο προωθεί τις ίδιες ιδέες με τον Κεμάλ Ατατούρκ για τον εκσυγχρονισμό της χώρας.

ΤΑ ΝΕΑ

Βόμβες Wikileaks: H 11η Σεπτεμβρίου της παγκόσμιας διπλωματίας

(Photo: Oι Αμερικανικοί χαρακτηρισμοί για τους εικονιζόμενους ηγέτες σύμφωνα  με όσα φέρνει στο φως το Wikileaks)

Παγκόσμια διπλωματική κρίση πυροδοτούν τα 251.287 μυστικά διπλωματικά τηλεγραφήματα των ΗΠΑ, που άρχισαν να δημοσιεύουν χθες το βράδυ πέντε διεθνή έντυπα με την ευγενική χορηγία του Wikileaks. Ο ιταλός υπουργός Εξωτερικών μάλιστα έκανε λόγο για «την 11η Σεπτεμβρίου της παγκόσμιας διπλωματίας».

O Φράνκο Φρατίνι ενδεχομένως υπερβάλλει. Ασφαλή συμπεράσματα θα μπορέσουμε να βγάλουμε στο τέλος της εβδομάδας, όταν θα έχει πια δημοσιευτεί το σύνολο των πληροφοριών- αν και τα πέντε διεθνή μέσα που εμπιστεύτηκε το Wikileaks, οι «Νew Υork Τimes», η «Guardian», η «Le Μonde», η «Εl Ρais» και το «der Spiegel», αναγνωρίζουν πως έχουν περάσει τα τηλεγραφήματα από ένα κάποιο φίλτρο- δεν πρόκειται για παράδειγμα να δημοσιεύσουν «ονόματα τα οποία θα έβαζαν σε κίνδυνο τις ζωές αθώων πολιτών». 

Από τις αντιδράσεις και μόνο των ενδιαφερομένων, πάντως, καταλαβαίνει κανείς τη δύσκολη θέση στην οποία φέρνει τις ΗΠΑ και τους εταίρους τους η αποκάλυψη χιλιάδων τηλεγραφημάτων που αντηλλάγησαν, στη συντριπτική πλειοψηφία τους τα τελευταία έξι χρόνια, ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και τις διπλωματικές αποστολές της.

Τα τηλεγραφήματα φανερώνουν τους παγκόσμιους φόβους των ΗΠΑ- και ταυτόχρονα, το πώς χρησιμοποιούν τις πρεσβείες τους στο πλαίσιο ενός παγκόσμιου δικτύου κατασκοπείας.  

Μεταξύ άλλων, αποκαλύπτεται πως τον Ιούλιο του 2009, δόθηκαν σε αμερικανούς διπλωμάτες εμπιστευτικές οδηγίες με την υπογραφή της Χίλαρι Κλίντον, να κατασκοπεύουν ηγετικά στελέχη και διπλωμάτες του ΟΗΕ, συμπεριλαμβανομένου του γ.γ. Μπαν Κι Μουν. 

Ουδόλως κολακευτικοί χαρακτηρισμοί επιφυλάσσονται σε παγκόσμιους ηγέτες, ευαίσθητες πληροφορίες για την τρομοκρατία, τη διάδοση των πυρηνικών όπλων αλλά και διαπλεκόμενες σχέσεις έρχονται στο φως. Σε ένα τηλεγράφημα, για παράδειγμα, καταγγέλλεται πως η σχέση ανάμεσα στις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες και τους επιτελείς της ρωσικής μαφίας είναι τόσο στενή, που η Ρωσία έχει γίνει ένα «εικονικό μαφιόζικο κράτος».

Νωρίς χθες το απόγευμα, το Wikileaks δέχθηκε κυβερνοεπίθεση· όλες τις τελευταίες ημέρες η Ουάσιγκτον είχε επιδοθεί μέσω των πρεσβευτών της σε έναν αγώνα δρόμου προκειμένου να προειδοποιήσει τις ξένες κυβερνήσεις για τις επερχόμενες αποκαλύψεις. Ακόμα και την τελευταία στιγμή, το Σάββατο, ο επικεφαλής δικηγόρος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ καλούσε τον Τζούλιαν Ασάνζ, το «πρόσωπο» του Wikileaks, να μην προχωρήσει στην προαναγγελθείσα διαρροή.

TA NEA

"Επίγεια σοφία"

"Ω, Ελευθερία! πόσα εγκλήματα γίνονται στο όνομά σου."

Madame Roland (καθώς την οδηγούσαν στην γκιλοτίνα), 1753-1793, Γαλλίδα επαναστάτρια

"Έχετε εξουσία πάνω στους ανθρώπους, μέχρι την στιγμή που τους πήρατε τα πάντα. Όμως από τη στιγμή που τους αφήσατε χωρίς τίποτα, τότε τους χάσατε, είναι ελεύθεροι."

Αλεξάντρ Σολζενίτσιν Ρώσος συγγραφέας, Νόμπελ 1970

"Όποτε στερούμε τις ελευθερίες από αυτούς που μισούμε, ανοίγουμε το δρόμο για να χάσουν τις ελευθερίες τους αυτοί που αγαπούμε."

Wendel Willkie, 1892-1944, Αμερικανός πολιτικός

29 Νοεμβρίου: Διεθνής Ημέρα Αλληλεγγύης προς τον Παλαιστινιακό Λαό