Σαν σήμερα (2/7/ΧΧΧΧ)

 

963: Ο Νικηφόρος Φωκάς ανακηρύσσεται αυτοκράτορας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

1839: Τίθεται ο θεμέλιος λίθος του Οθώνειου πανεπιστημίου της Αθήνας, μετέπειτα Εθνικού και Καποδιστριακού.

1916: Αρχίζει το πρώτο «Κόπα Αμέρικα», το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου των χωρών της Νοτίου Αμερικής.

1956: Οι Άγγλοι καταδικάζουν σε θάνατο στη Λευκωσία τους νεαρούς αγωνιστές της ΕΟΚΑ Ιωάννη Πατάτσο, Ανδρέα Ζάκο και Χαρίλαο Μιχαήλ. Θα εκτελεστούν λίγες μερες αργότερα στις 9 Αυγούστου...

1966: Ο Φρανκ Σινάτρα ανεβαίνει στο Νο1 του αμερικάνικου πίνακα επιτυχιών με το τραγούδι «Strangers in the night».

1994: Ο αμυντικός της Εθνικής Κολομβίας, Αντρέ Εσκομπάρ, δολοφονείται από αγνώστους, που του χρέωσαν την αποτυχία της ομάδας στο Μουντιάλ των ΗΠΑ.

1904: Γεννιέται ο Ζαν Ρενέ Λακόστ, γάλλος τενίστας και σχεδιαστής της γνωστής φίρμας ρούχων με σήμα το κροκοδειλάκι.

1939: Γεννιέται ο Αλέκος Παναγούλης, ήρωας της αντίστασης κατά της χούντας των συνταγματαρχών.

1778: Πεθαίνει ο φιλόσοφος Ζαν Ζακ Ρουσό

 

2016: Πεθαίνει σε ηλικία 77 ετών ο σκηνοθέτης της πολεμικής ταινίας "Ο Ελαφοκυνηγός", Μάικλ Τσιμίνο. . Ο 77χρονος Μάικλ Τσιμίνο, που έβαλε την σκηνοθετική υπογραφή του σε συνολικά 8 ταινίες, είχε μια καριέρα γεμάτη σκαμπανεβάσματα.

2016: Φευγει από τη ζωή σε ηλικία 88 ετών ο «αγγελιοφόρος της ανθρωπότητας» Ελί Βιζέλ, ο βραβευμένος με Νόμπελ Ειρήνης συγγραφέας που επέζησε του Ολοκαυτώματος και καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του εργάστηκε για να μεταδώσει το μήνυμα της ειρήνης.

 

 

2017: Πεθαίνει  ο εφοπλιστής και ιδρυτής και ιδιοκτήτης του τηλεοπτικού σταθμού ANTENNA Μίνως Κυριακού.

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟ-ΛΑΜΟΓΙΑΡΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Απάτη με "εθνική ωφέλεια"

Αυτά έλεγε ο Πάγκαλος για το τι συνέβαινε επί ΠΑΣΟΚ με τις επιδοτήσεις. pic.twitter.com/L72Vv3d0SW

— Ομάδα Αλήθειας (@omadaalithias) June 28, 2025

Απο εκεί ξεκίνησε το φαγωπότι. pic.twitter.com/rAED0yvt7K

— test tester (@hellasspecial) June 29, 2025

Toυ ΙΩΣΗΦ ΦΟΥΣΕ

 Ποια ήταν η λογική που με σαφήνεια διατύπωνε ο Πάγκαλος;

Από πού έρχονται οι επιδοτήσεις; Από την Ε.Ε. 

Αν δηλωθούν περισσότερα πχ στρέμματα ή μεγαλύτερη παραγωγή, τι θα γίνει; Θα έρθουν περισσότερα χρήματα στην Ελλάδα προς όφελος κιόλας της συνολικής οικονομίας λόγω αύξησης της κατανάλωσης…

Απάτη με εθνική ωφέλεια 🤣🤣🤣🤣

Τι τους έλεγε ο εκλιπών;  

«Μάγκες, αν το παρακάνετε, θα μας πιάσουν. Άρα αντί να δηλώνετε τετραπλάσια παραγωγή, τουλάχιστον δηλώστε διπλάσια για να περνάμε κάτω από ραντάρ»…

Οι σύντροφοι πείστηκαν…

Το ερώτημα είναι, δεν κλέβουμε επειδή θα μας πιάσουν οι Ευρωπαίοι, ή δεν κλέβουμε γιατί δεν πρέπει να κλέβουμε;;;

Μέχρι σήμερα, η λογική που υπερίσχυε ήταν η πρώτη. Και όχι δεν κλέβουμε, απλά δεν του γ@μ@με τη μάνα στο κλέψιμο.  

Το «δεν πρέπει να κλέβουμε», ούτε μας είχε περάσει από το μυαλό…

Η παραδοχή Μητσοτάκη «αποτύχαμε», και με αυτό σχετίζεται, αλλά και με το ότι του γαμ…με τη μάνα και μας πιάσανε…

Ισχύει πάντα το «ξέρεις να κλέβεις;»… 

«ξέρω»…

«ξέρεις να κρυφτείς;»… 

«όχι»… 

«τότε μην κλέβεις»…

Μπορεί κάποια στιγμή να επικρατήσει το «δεν κλέβουμε γιατί δεν πρέπει να κλέβουμε;;».  

Όχι, ποτέ. Για 2 λόγους. 

Και για λόγους ιδιοσυγκρασίας του λαού (κατσαπλιάς), και γιατί «…είναι πολλά τα λεφτά Άρη».

Όταν δηλώνεις πολλαπλάσια παραγωγή, βάζεις πολλά λεφτά στην τσέπη και ταίζεις με μίζες και όλο το οικοδόμημα του ΟΠΕΚΕΠΕ. Γιατί λέτε εργάζονται αυτοί εκεί και δεν πάνε στον ιδιωτικό τομέα; 

Για €1,300/μήνα;; 🤣🤣🤣🤣

Αφού για λόγους αρχής δεν μπορούμε να πάψουμε να κλέβουμε...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟΨΩΝΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Κανονικοί άντρες

 Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗ

Επηξα από Γάζα, Ιράν και μουλάδες κι είπα να δω καμιά παλιά ελληνική ταινία να ξεχαστώ. Και, για πρώτη φορά, βλέποντας και παρατηρώντας τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο, τον Φέρμα, τον Κωνσταντάρα, τον Φούντα, τον Κούρκουλο, συνειδητοποιώ και λέω από μέσα μου: για δες, κάποτε υπήρχαν  και κανονικοί άντρες. Με τη φαλάκρα τους, την κοιλίτσα τους, με τα κασκορσέ τους, με τα κοστούμια και τις γραβατούλες τους, τα σκαρπίνια, τις τρίχες στα πόδια που θεωρούσαν αδιανόητο να τις ξυρίσουν. Αδιανόητο να γίνουνε βαψομαλλιάδες, ή να βγαίνουν έξω παριστάνοντας τα τζόβενα. Είχαν κάποιον αυτοσεβασμό, ένιωθαν πως υπάρχει κάποιο όριο.

Δεν ξέρω τι αισθάνονταν από μέσα τους, πόσο θα ήθελαν κι εκείνοι να υποδυθούν τους ημιπιτσιρικάδες, τους πουρο-τινέιτζερς, ως μειρακιογέροντες, εκπρόθεσμοι εραστές και νεο-μπαμπαλήδες. Πάντως συγκρατούσαν τον εαυτό τους και περιορίζονταν σε μια εικόνα αυτοσεβασμού. Δεν τους έβλεπες, όπως βλέπεις τώρα κάτι ογδοντάρηδες και βάλε, με ξασμένη κοτσίδα στην αποψιλωμένη γκλάβα, να φορούν σκισμένο μπλουτζίν, εφηβικό μπλουζάκι με εικόνα του Τσε, παπούτσια Adidas με αερόσολα, οδοντοστοιχία τηλεπαρουσιαστή και καμιά δεκαριά βραχιολάκια στο υπέργηρο χέρι. Ασε τα τατουάζ που, από εκεί που τα χτυπούσαν μόνο φυλακόβιοι άντρες βαριάς μορφής, τώρα τα κοτσάρει ο κάθε παππούς ή ο πάσα φλώρος στο μπράτσο του το οποίο δεν θα άντεχε ένα μπρα-ντε-φερ ούτε με ενενηντάχρονη καλόγρια.

Κωλομπαρεύτηκαν όλα, τα πάντα. Μικροί-μεγάλοι στο καφενείο. Κολυμπάμε ευτυχείς στα αμφίβολα όρια κάποιας φαιδρότητας και δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς. Μας έχει τρελάνει το γυαλί κι όλοι θέλουμε να είμαστε Ντόριαν Γκρέι, ή Ντόριαν Γκέι; Παντοτινοί εραστές (με το μυαλό μας) ενώ, στην πραγματικότητα, για τα κορίτσια, μετά τα πενήντα μας, είμαστε αόρατοι – όπως, όταν εμείς ήμασταν νέοι, όλες οι γυναίκες και οι άντρες άνω των τριάντα ήταν αόρατοι. Δεν υπήρχαν ερωτικώς, άρα δεν υφίσταντο και ως υπάρξεις – κι αυτή είναι η παντοτινή, η αιώνια σκληρότητα της νεότητας.  

Βέβαια εμείς οι ηλικιωμένοι τη λέμε τώρα απαξιωτικά «ηλικιακό ρατσισμό», αλλά έτσι είναι και θα είναι πάντα. Και δεν φταίνε οι εκάστοτε νέοι, αλλά οι μεγαλο-ενήλικες που ίσως δεν έχουμε συναίσθηση του εαυτού μας, αρνούμαστε να δεχτούμε τη φύση και την ηλικία μας και να φερόμαστε ανάλογα – όπως, τότε, ο Παπαγιανόπουλος, ο Φέρμας, ή ο πατέρας μου, άντρες που ξέρανε τι τους γίνεται, ξέρανε να είναι μπαμπάδες, σύζυγοι και παππούδες, εκπέμποντας τη δέουσα σοβαρότητα, αντρική τρυφερότητα, προκαλώντας κάποιο δέος και κρατώντας τις αποστάσεις που τους έσωζαν.

Ητανε κανονικοί άντρες, με τη φαλάκρα και την κοιλίτσα τους. Με τις παντόφλες, τα σκαρπίνια, τον κασκορσέ, τον πικρομέτριο και τα ψηλοκάβαλα παντελόνια τους. Αποδέχονταν τη φθορά. Αποδέχονταν τον εαυτό τους. Ηταν αυστηροί και εύθραυστοι. Τους αγαπούσαμε και τους σεβόμασταν όχι επειδή νεάνιζαν, φορούσαν ψεύτικα μαλλιά και βαρούσαν υαλουρονικό στα γόνατα. Ούτε γιατί έκαναν μπότοξ και κατάντησαν να μοιάζουν σαν τον Μπρέζνιεφ – ήταν κανονικοί πατεράδες: κάπνιζαν άφιλτρα, ξυρίζονταν  (ποτέ τις μασχάλες), πήγαιναν στη δουλειά, ήταν νοικοκύρηδες, έπιναν το ουζάκι τους, τους φοβόμασταν, είχαν άποψη. Λάθος, ή όχι, πάντως εξέπεμπαν ένα αίσθημα σοβαρότητας και ασφάλειας.

Το έχει γράψει υπέροχα ο Μάριος Χάκκας: «Λευτεριά της αυλής και του ταβλιού με τον μπατζανάκη μου, εσένα προσκυνάω». Η πραγματική ελευθερία. Οι ρωγμές της – ποιες είναι;  

Φυσικά ο καθείς  δικαιούται να κάνει ό,τι θέλει, πια, και κανείς δεν τον παρεξηγεί, τουλάχιστον στα φανερά – αλλά υπάρχει και η κάποια αισθητική, εκείνο το περίεργο αίσθημα ορίου, η αόρατη γραμμή, που δεν ορίζεται, αλλά και που αν την παραβιάσεις διολισθαίνεις ανεπαισθήτως σε μια φαιδρότητα που προκαλεί μειδιάματα, μαζί με την ανοχή (βέβαια) και στο πλαίσιο του δικαιωματισμού και της αλληλέγγυας απόγνωσης. Εντάξει, το καταλάβαμε.

Πάντως, βλέποντας εκείνες τις παλιές ταινίες, σκέφτομαι αυτό: τα πράγματα τότε ήταν καθαρά και πιο ασφαλή. Ο Παπαγιαννόπουλος δεν είχε κανένα άγχος για τη φαλάκρα του, δεν φόρεσε ποτέ περουκίνι, κρέμα contour des yeux, ούτε έκανε μεταμόσχευση μαλλιών – πολύ περισσότερο ο Βέγγος: τον σκέφτεσαι στα εβδομήντα του με πλούσιο μαύρο, σπαστό μαλλί, χωρίς καθόλου κοιλίτσα και χωρίς ρυτίδα στο μάτι; Ποιος, ή τι θα ήταν – ένας υβριδικός Βέγγος που θα παρίστανε τον Φαίδωνα Γεωργίτση;

Σήμερα θα λέγαμε, ναι, γιατί όχι, αυτό πια είναι αυτονόητο. Και τι τίτλος είναι αυτός που έβαλες στο κείμενο; 

«Κανονικοί άντρες»; 

Τι θα πει «κανονικοί»; 

Και τι «άντρες»; 

Πώς τολμάς και θυμάσαι τέτοιες παράνομες λέξεις; 

Δεν φοβάσαι μήπως...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ανα-ζητούνται κι ανα-ζητούμε

Ο Αρκάς δεν είναι ξεμωραμένος. Είναι προφήτης #κυβερνηση_τσιρκο #κυβερνηση_Μητσοτακη #οτιναναι pic.twitter.com/tEuD98xnUz

— M for Mountza (@MMountza) December 16, 2020

Μην σας ξεγελά το γεγονός πως ο αρθρογράφος υπήρξε γραφικός πρώην υπουργός Προστασίας του Πολίτη με την κυβέρνηση - τσίρκο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητων εθνικών μας σουργελαράδων - Το άρθρο του είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

 Του Γιάννη Πανούση

Η ζωή δεν είναι επάγγελμα. Ζήσε ερασιτεχνικά
Ευάγγελος Σακέλλιος, Ερανίσματα

Στο καυτό ερώτημα: για την πολιτική κρίση φταίει η Πολιτική ή φταίνε οι πολιτικοί; δεν είναι εύκολη η απάντηση, καθώς ενδιαμέσως υπεισέρχεται και ο παράγοντας "πολίτες".

Επειδή η διαμόρφωση και η άσκηση Πολιτικής στην Ελλάδα έπαψε εδώ και καιρό να είναι τέχνη και μετατράπηκε σε 'τέχνασμα' κι επειδή οι έλληνες πολίτες μετακινούνται και μεταβάλλουν γνώμη ταχύτερα από το Φως, θα σταθώ επ’ολίγον στους πολιτικούς μας, γνωρίζοντας ότι γενικεύοντας αδικώ εξαιρετικά παραδείγματα ανθρώπων

-οι πολιτικοί μας άλλες παρα-στάσεις δίνουν στο προσκήνιο κι άλλες στα παρασκήνια [με διαφορετικούς ρόλους, ίσως και σε διαφορετικό κοινό]

-οι πολιτικοί μας αρέσκονται στο να κάνουν υπερβάσεις και καταχρήσεις εξουσίας στο όνομα του εθνικού[;] ή κομματικού συμφέροντος

-οι πολιτικοί μας έμαθαν να στροβιλίζονται σε ιδεολογική περιδίνηση χωρίς να λιποθυμάνε από ντροπή

-οι πολιτικοί μας φαλκιδεύουν, εν επιγνώσει, ιστορικά και κοινωνικά στοιχεία για να επιβεβαιωθεί η δική τους άποψη

-οι πολιτικοί μας καταγγέλουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους για ανομήματα που διαπράττουν και οι ίδιοι

-οι πολιτικοί μας στοχοποιούν και στοχοποιούνται ανάλογα με τις συγκυρίες κι όχι με τις πράξεις/παραλείψεις τους

-οι πολιτικοί μας έχουν κομματικό πρόβλημα πριν να εκλεγούν και ηθικά διλήμματα όταν εκλέγονται

-οι πολιτικοί μας αντι-στέκονται ή παρα- στέκονται ανάλογα με τον αν πρόκειται για θέμα της περιφέρειάς τους ή των ψηφοφόρων τους κι όχι σύμφωνα με το 'δίκαιον του αιτήματος'

-οι πολιτικοί μας ερμηνεύουν κατά το δοκούν ακόμα και την ερμηνεία που οι ίδιοι είχαν δώσει στο νόμο

-οι πολιτικοί μας αλλάζουν κόμμα, αλλάζουν αρχηγό, αλλάζουν ιδεολογία, όμως ποτέ δεν αλλάζουν τη φιλοσοφία προσωπικής επιβίωσης

Σήμερα όλοι οι 'εκτός' επιχειρούν να ανανοηματοδοτήσουν την πολιτική με νέα αφηγήματα[;], χρησιμοποιώντας δυστυχώς τα ίδια τετριμένα κλισέ, ενώ οι 'εντός' αλληλοβαυκαλίζονται με τους μύθους της ενότητας και των προγραμματικών συγκλίσεων.

Αναζητούμε συνεπώς πολιτικούς που διψάνε για δημόσια ανδραγαθήματα κι όχι για ατομικη δόξα και πλούτο, αγωνιστές του μέλλοντος κι όχι  πουρκουάδες του παρόντος.

Αναζητούμε τα πρότυπα των παιδικών μας ηρώων κι όχι τα κακέκτυπα των κόμικς.

Αναζητούμε...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΧΡΕΟΚΟΠΗΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Και να πάνε τα φαρμάκια κάτω…

Και για πείτε...
Με μετρητά ή κάρτα pic.twitter.com/Od3VT7sE5h

— NoBoDy (@NoBoDy42509568) January 19, 2025

 Toυ ΑΝΤΩΝΗ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΥ

Tο ταβερνάκι είναι από τα ιστορικότερα και τα πιο όμορφα στο κέντρο της Αθήνας. Κόσμος πολύς, πράγμα που είναι πάντα καλό σημάδι, γιατί μαρτυρεί κατανάλωση και η κατανάλωση είναι η καλύτερη απόδειξη πως δεν υπάρχει τίποτα που να έχει πολυκαιρίσει σε ψυγεία. Προσωπικό εξαιρετικό και ταχύτατο.

Κουζίνα σχεδόν άριστη στα απολύτως απαραίτητα: ωραίες σαλάτες, ψητά ικανοποιητικά, πατάτες τηγανητές κανονικές και όχι από αυτές τις σχεδόν πλαστικές προτηγανισμένες. Και το κρασί, αν και εμφιαλωμένο, δεν είναι πανάκριβο και, όπως το καλοκαίρι επιβάλλει, είναι και κρύο. Και το πιο σημαντικό: μπορείς να φας έξω χωρίς να κινδυνεύεις πως θα ξεστρατίσει κάποιος οδηγός, θα ανεβεί στο πεζοδρόμιο και η νύχτα θα εξελιχθεί σε βραδιά-θρίλερ. Επίσης, δεν τρως εισπνέοντας καυσαέριο από τη μηχανή που παρκάρει δίπλα σου. Ακούγεται όνειρο, αλλά ναι, στο κέντρο της πόλης μπορεί και να υπάρχουν τέτοια μαγαζιά.

Ημασταν έξι, αλλά όπως όλο και πιο συχνά συμβαίνει τελευταία, ο ένας δεν έφαγε γιατί κάνει κάποια δίαιτα: ήρθε μαζί μας για να χαρεί τη φλυαρία μας. Φλυαρούσαμε όλο το βράδυ για τα πολιτικά. 

Διαφωνούσαμε σε πολλά, αλλά συμφωνούσαμε στην ίδια αγωνία: ο κοινός μας φόβος είναι ότι δεν βλέπουμε καμία βελτίωση στις κρατικές παροχές – το κράτος μας γλίτωσε τη χρεοκοπία, αλλά το κοινωνικό μας κράτος, αυτό το οποίο κάποτε ονειρευτήκαμε, έχει φαλιρίσει προ πολλού.

Η ακρίβεια συνεχίζεται – για την ακρίβεια, καλπάζει. Οι δομές υγείας είναι προβληματικές. Σχολεία και πανεπιστήμια δεν είναι καλύτερα σε σχέση με δεκαπέντε χρόνια πριν. 

Συμφωνήσαμε πως μια κυβέρνηση θα έπρεπε να σκέφτεται τον πολίτη – δεν γίνεται σε αυτή τη χώρα μια τετραμελής οικογένεια να χρειάζεται να πληρώσει πάνω από 600 ευρώ για να πάει με καράβι στη Νάξο, απλά γιατί χρειάζεται να πάρει μαζί και το αυτοκίνητο. Και μετά ζητήσαμε λογαριασμό.

Ηρθε μια γλυκύτατη σερβιτόρα που δεν αποκλείεται το πρωί να σπουδάζει σε δραματική σχολή και να είναι και η καλύτερη μαθήτρια. «Με κάρτα ή μετρητά;» ρώτησε με νάζι σαν η κάρτα να ήταν δική της και τα μετρητά δικά μας. 

Κοιταχτήκαμε, αλλά επειδή έχουμε πια εξασκηθεί στο παιχνίδι και θέλαμε να το ζήσουμε σε κάθε του λεπτομέρεια, ρωτήσαμε ποια είναι η διαφορά.

«Με κάρτα ο λογαριασμός είναι 190 ευρώ» είπε – τιμή λογική, γιατί μέχρι να λύσουμε τα προβλήματα της χρεοκοπίας της χώρας είχαμε πιει τέσσερα μπουκάλια κρασί. «Χωρίς κάρτα και με μετρητά είναι μόλις 160» πρόσθεσε το κορίτσι. 

Ο ένας της παρέας είπε «με μετρητά» αλλά μετρητά δεν είχε. Ψαχτήκαμε. Κάτι είχαμε, αλλά όχι όλα. Και πάλι ο από μηχανής Θεός, δηλαδή το γλυκό κορίτσι που παζάρευε την αξιοπρέπειά μας, έκανε την επέμβασή του.

Με «απόδειξη ή χωρίς απόδειξη;» ρώτησε.  

«Με μετρητά και χωρίς απόδειξη από 190 πληρώνετε 150 ευρώ. Και τα γλυκά και οι καφέδες είναι από τον κυρ-Χρήστο» μας εξήγησε. 

Αρχισα να πιστεύω πως αν η περήφανη διαπραγμάτευση συνεχιζόταν λίγο ακόμα, ο κυρ-Χρήστος θα μας έδινε κουπόνια για να πιούμε ό,τι θέλουμε δωρεάν την επόμενη φορά – τουλάχιστον. Ή θα πλήρωνε το ταξί για να μας πάει όλους στο σπίτι δικαιώνοντας τον υπουργό που ήθελε οι ταξιτζήδες μεταξύ άλλων να κάνουν και διανομές μεθυσμένων.  

Δεν υπήρξε συνέχεια, όμως, στις προσφορές. Ούτε και όταν ξεπρόβαλε ο ίδιος ο κύριος Χρήστος.

«Ολα εντάξει, παλικάρια;» ρώτησε. Απαντήσαμε «ναι» – οι δύο κυρίες της παρέας δεν στενοχωρήθηκαν γιατί ο κύριος Χρήστος δεν τις είχε, αρχικά τουλάχιστον, προσφωνήσει. Εδωσα τα 150 ευρώ και ενώ ψαχνόμασταν για να αφήσουμε κάτι στο κορίτσι, φυσικά χωρίς κάρτα, ο κύριος Χρήστος κάθισε. «Είμαστε εδώ από το 1930» είπε. «Αντέξαμε τα πάντα. Καταστροφές, σεισμούς, κατοχές, εμφυλίους, χούντες, χρεοκοπίες – σιγά μη μας γονατίσουν τα POS» μας είπε, γιατί ο κύριος Χρήστος διαβάζει τη σκέψη μας. «Και πού ‘σαι, Μαρία, φέρε σε παρακαλώ ένα τελευταίο κρασί για τα κορίτσια, για να φύγουν μισοζαλισμένα» τόνισε. 

Κάναμε πως δεν το θέλαμε. Αλλά δεν είχαμε αντίρρηση. Το ήπιαμε στην υγειά του κυρίου Χρήστου, με τον οποίο βρισκόμαστε στην ίδια βάρκα: καταλαβαίνουμε την προσπάθειά του να μας κάνει να πληρώσουμε όσο λιγότερα γίνεται για να ξαναπάμε – και φυσικά θα το κάνουμε.

Η σχέση του πελάτη με τον εστιάτορα (τον ταβερνιάρη, τον μαγαζάτορα, τον ιδιοκτήτη του πόστου – πείτε τον όπως θέλετε) είναι πάντα κάτι το εξαιρετικό ή τουλάχιστον έτσι πρέπει να είναι. Το καλό μαγαζί δεν έχει όνομα: για την ακρίβεια, έχει το όνομα του ιδιοκτήτη του. Δεν λες συνήθως «πάμε το βράδυ στην Κληματαριά», λες «πάμε στον Σπύρο». Δεν λες «θα τα πούμε απόψε στο Casa Di Pomodoro» – λες «πάμε στον Ντανίλο». Δεν λες «τα καλύτερα παϊδάκια τα έχει το Διπλό Τζάκι», λες «τα παϊδάκια του Μάκη δεν τα βρίσκεις πουθενά».

Δεν υπάρχει μια απλή γνωριμία, υπάρχει μια αληθινή σχέση – ενίοτε και σχέση ζωής. Η διαδικασία της αποφυγής χρήσης κάρτας και της πληρωμής με μετρητά είναι η βάση ενός νέου δεσμού ανάμεσα στον καταστηματάρχη και στον καταναλωτή: είναι το είδος της διαδικασίας που μετατρέπει τη σχέση σε συνενοχή – ο στίχος του τραγουδιού που λέει «όλη μου η ζωή συνενοχή και πώς γουστάρω» απέκτησε επιτέλους νόημα και μάλιστα απτό και συγκεκριμένο. Είναι η μαγική αυτή διαδικασία που κάνει τον λογαριασμό των 190 ευρώ να μειώνεται εντυπωσιακά: το κόλπο θα το ζήλευαν όλοι οι Χουντίνι της Γης.

Την επόμενη φορά θα προτείνω στον κύριο Χρήστο να βγούμε βράδυ και να γράφουμε στους τοίχους «θάνατος στα POS» – δυστυχώς, ένα αληθινά επαναστατικό τραγούδι για το δίλημμα «κάρτα ή μετρητά» (που μόνο δίλημμα δεν είναι και το ξέρουμε) δεν έχει γραφτεί ακόμα. Αλλά πού θα πάει: η εποχή που θα υπάρξει ξανά το ξύπνημα της μεγάλης Τέχνης είναι κοντά.

Το ξέρω τι σκέφτεστε, αλλά μην είστε υποκριτές: αν στην ερώτηση απαντήσουμε «κάρτα», θα πέσουν οι τιμές στα σουπερμάρκετ ή θα φθηνύνουν τα νοίκια;  

Θα ασχοληθεί κανείς με τα νοσοκομεία ή θα διορθωθεί το χάλι στους δρόμους;  

Τίποτα δεν θα συμβεί και ...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Θεούλης ξεφτιλίζει τα λαμόγια!

Θεούλης 😂😂😂#ΟΠΕΚΕΠΕ pic.twitter.com/hE9FrRWbPq

— Zoder 🇬🇷 (@__darcelX__) June 29, 2025

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: ΟΠΕΚΕΠΕ και ΑΠΕ, μια εκπληκτική σχέση

- Που τα βρήκες τα λεφτά;
- Από μια θεία μου στην Νιγηρία.
- Το επώνυμο της;
- Οπεκεπε.

— Τσαντίλα Ζεν (@vasilis_tag) June 27, 2025

#ΟΠΕΚΕΠΕ
😂🤣😂🤣😂🤣 pic.twitter.com/XnDbQJW6IU

— Διονύσης Χατζόπουλος (@dionysis_bdroid) June 28, 2025

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗ

 Θα σας δώσω τώρα μια παράμετρο του σκανδάλου ΟΠΕΚΕΠΕ, που ούτε μπορείτε να φανταστείτε. Για να διαπιστώσετε ότι στην ελληνική κοινωνία, τίποτα δεν είναι τυχαίο, αλλά και τίποτα δεν είναι αθώο. 

Αφήνω στην άκρη υπουργούς, υφυπουργούς, διοικητές, γραμματείς και φαρισαίους με πολιτική θέση, που διαχρονικά δεν έκαναν την δουλειά τους, αφήνοντας τους μάγκες να κλέβουν και να οικονομάνε.  

Πάω στις λίγες χιλιάδες επιτήδειους (διότι τόσοι είναι) που είχαν ανακαλύψει τον τρόπο να βγάζουν άκοπο (και πολύ) χρήμα, κλέβοντας τα ευρωπαϊκά κονδύλια.

Ξέρετε λοιπόν, τι άλλο εκτός από κλέφτες ήταν όλοι αυτοί οι απατεώνες των επιδοτήσεων, σε όποιο μέρος της Ελλάδας κι αν δραστηριοποιούνταν; 

 Ήταν όλοι τους βαθιά οικολόγοι. Ναι, ναι. Είχαν σθεναρή και μαχητικά εκφρασμένη άποψη για την προστασία των βουνών μας, των πλαγιών μας, των χωραφιών μας, των αρχαιοτήτων μας, των προστατευόμενων δασών μας, των νησιών μας, του περιβάλλοντος μας γενικά. Βεβαίως. Μην κοιτάτε που ήταν λαμόγια, παραλλήλως ήταν και τρομεροί προστάτες του φυσικού μας περιβάλλοντος, της παρθένας ελληνικής μας φύσης.  

Κάτι σε Τζέκιλ και Χάιντ παραπέμπει αυτό, σωστά;

Και πως γίνεται ένας απατεώνας να είναι και οικολόγος, θα αναρωτηθείτε.  

Μωρέ μια χαρά γίνεται, όταν η δήθεν οικολογία μπορεί να μεταβληθεί σε ασπίδα της λαμογιάς του.  

Όλα αυτά τα χρόνια, ξέρετε ποιοι ήταν οι μεγαλύτεροι εχθροί όλων αυτών των καταπατητών και των πλαστογράφων;  

Οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Να το γράψω ανάποδα; Μια στις δυο φορές που κάποια εταιρεία προσπαθούσε να εγκαταστήσει φωτοβολταϊκά η ανεμογεννήτρια, έπεφτε πάνω σε καταπατητή. Και για να δοθεί άδεια εγκατάστασης ΑΠΕ, χρειάζονται καθαροί τίτλοι ιδιοκτησίας, δορυφορικές συντεταγμένες, επίσημες βεβαιώσεις με σφραγίδες και όλα τα συμπαρομαρτούντα.

Έλα όμως που σχεδόν όλα τα κορφοβούνια, οι πλαγιές, τα δασικά, τα βοσκοτόπια κλπ, ήταν δηλωμένα στον ΟΠΕΚΕΠΕ ως ιδιοκτησίες απ’ τις οποίες κάποιοι άρμεγαν παράνομες επιδοτήσεις. Και αν μια εταιρεία άρχιζε να ψάχνει τίτλους και να καταθέτει χαρτιά στην ΡΑΕ για να πάρει άδεια εγκατάστασης ΑΠΕ, ήταν ορατός ο κίνδυνος να χτυπήσει κάπου κόκκινο και να αποκαλυφθεί η κομπίνα. 

Αποτέλεσμα; 

Μόλις οι μάγκες άκουγαν ότι υπάρχει αίτηση για εγκατάσταση ΑΠΕ στην περιοχή, κατ’ ευθείαν ξεσήκωναν τα γύρω-γύρω χωριά «για την προστασία του βουνού μας». Κι άρχιζαν τα «κινήματα».

Πριν δυο χρόνια, μια εταιρεία προσπάθησε να βάλει μια ανεμογεννήτρια σε έρημη βραχονησίδα του κεντρικού Αιγαίου. (Δεν είναι ηλίθιο το ΓΕΕΘΑ που δίνει τέτοιες άδειες, ξέρει τι κάνει, ας μην επεκταθούμε επ’ αυτού.) Και τι ανακαλύπτει;  

Ότι η βραχονησίδα είναι δηλωμένη στον ΟΠΕΚΕΠΕ σε δυο αδέρφια από την Κρήτη, από 50% του νησιού ο κάθε αδερφός. Οι οποίοι μάλιστα πρωτοστατούν στο κίνημα «Ελεύθερα βουνά, Περήφανοι άνθρωποι» που αντιστέκεται στην εγκατάσταση ανεμογεννητριών στην Κρήτη, αλλά και στην εγκατάσταση στύλων υψηλής τάσης που θα μεταφέρουν το ρεύμα των καλωδίων της ηπειρωτικής Ελλάδας μέσα στο νησί. Μιλάμε για περιβαλλοντική ευαισθησία μεγατόνων. Και πολύ συμφέρουσα.

Το ίδιο έγινε πρόσφατα και στο Αμύνταιο, όταν ένας τύπος, τοπικός παράγων ξεσήκωσε την τοπική κοινωνία για να μην εγκατασταθεί φωτοβολταϊκό πάρκο «γιατί θα ζεσταίνει την περιοχή και θα αλλοιώσει το κλίμα». Για να αποδειχτεί αυτές τις μέρες, ότι ο τύπος ήταν χωμένος ως τον λαιμό στην ιστορία των παράνομα δηλωμένων εκτάσεων για να εισπράττει επιδοτήσεις. Ανάμεσα τους ήταν και η έκταση που θα φτιαχνόταν το πάρκο, που ήταν καταπατημένο από το δημόσιο.

Σταματώ εδώ, έχω κι άλλα παραδείγματα. Όταν αφελείς με περιβαλλοντικές ευαισθησίες ανακατώνονται με πληρωμένους Πουτινικούς και καλοπροαίρετοι πολίτες που πιστεύουν θεωρίες συνωμοσίας γίνονται οι χρήσιμοι ηλίθιοι απατεώνων και καταπατητών, τότε...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΒΛΑΧΟΔΗΜΑΡΧΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Κύριοι δήμαρχοι, πόσα θέλετε;

Μπορεί μια κυβέρνηση να λύσει πολύπλοκα προβλήματα,όταν σε 6 χρόνια δεν μπορεί να βρει λύσεις σε απλά θέματα;
Αντιλαμβάνεστε,ότι το ερώτημα είναι ρητορικό. pic.twitter.com/dHmHlYRHOv

— Ελεύθερος Πολιορκημένος 🇬🇷 (@AleaJactaEst101) June 23, 2025

 Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Η έκθεση ελέγχου του Ελεγκτικού Συνεδρίου για τα τραπεζοκαθίσματα δεν προκαλεί καμία έκπληξη, τουλάχιστον σε όποιον ζει πάνω από λίγους μήνες στη χώρα του σοφότερου, εργατικότερου, πιο αδικημένου και πιο βασανισμένου λαού στον κόσμο: το 50% των καταστημάτων «υγειονομικού ενδιαφέροντος» στήνουν τα τραπεζοκαθίσματά τους χωρίς καθόλου άδεια, το 27% τα στήνουν με άδεια που έχει εκδοθεί για λιγότερα τετραγωνικά από αυτά τα οποία καταλαμβάνουν, και μόνο το 23% συμμορφώνονται με τον νόμο (και υφίστανται τον αθέμιτο ανταγωνισμό των παραβατικών συναδέλφων τους). Αν μάλιστα κανείς υπολογίσει ότι πολλοί μαγαζάτορες έχουν άδεια για τραπεζοκαθίσματα σε πεζοδρόμια που λόγω του πλάτους τους ακόμα κι ένα σκαμπό θα ήταν παράνομο, τότε καταλαβαίνετε ότι το μέγεθος της παραβατικότητας είναι μεγαλύτερο του 77%.

Με λίγα λόγια, η εστίαση στην Ελλάδα είναι κυρίως μια υπόθεση πειρατών που ως λάφυρό τους έχουν τον δημόσιο χώρο και θύματα όσους θέλουν (ή είναι αναγκασμένοι) να τον χρησιμοποιούν.  

Στην πειρατεία αυτή οι μαγαζάτορες έχουν έναν πολύτιμο συνεργάτη: τις δημοτικές αρχές. Τις αρχές που, ενώ ξέρουν πολύ καλά τι γίνεται (τα τραπεζοκαθίσματα δεν κρύβονται και το ίδιο συμβαίνει με το πλάτος των πεζοδρομίων), επιτρέπουν στους πειρατές-μαγαζάτορες να κλέβουν δημόσιο χώρο.  

Το κάνουν επειδή είναι αδιάφοροι; 

Το κάνουν επειδή φοβούνται; 

Το κάνουν επειδή χρηματίζονται; 

Το κάνουν για να μην χαλάσουν την ψηφοθηρική τους καρδιά; 

Το κάνουν για να επιτρέπουν σε πονηρούς δημοτικούς υπαλλήλους να συμπληρώνουν το εισόδημά τους;  

Όποιος κι αν είναι ο λόγος, δήμαρχοι και αντιδήμαρχοι είναι συνένοχοι και σε μια κανονική χώρα θα μοιράζονταν τις ποινές με τους πειρατές-μαγαζάτορες.

Είναι οι ίδιοι δήμαρχοι, αντιδήμαρχοι και λοιποί δημοτικοί άρχοντες που απαιτούν πάντα περισσότερη χρηματοδότηση από το κράτος προκειμένου οι ίδιοι να μπορούν να ξοδεύουν (ή να μην εισπράττουν) κατά το δοκούν. 

Είναι οι ίδιοι που κλαψουρίζουν για το κράτος που τους αφήνει αβοήθητους εννοώντας ότι δεν τους παρέχει απεριόριστη χρηματοδότηση ώστε να μπορούν άνετα να κάνουν τις δημόσιες σχέσεις τους με το δημόσιο χρήμα (στην λιγότερο κακή περίπτωση).

Είναι αυτοί με τους οποίους πρέπει κάπως να συνεννοηθούμε ώστε η πειρατεία των μαγαζατόρων να πάρει τέλος. Κι επειδή τα επιχειρήματα περί νομιμότητας και δικαιωμάτων τούς αφορούν μόνο όταν υπερασπίζονται εχθρούς της Δύσης, αυτό που έχω να προτείνω είναι το εξής: με δεδομένο ότι τα καταστήματα εστίασης με τα τραπεζοκαθίσματα βασανίζουν γειτονιές ολόκληρες, μπορούν οι βασανισμένοι κάτοικοι να συγκεντρώνουν ένα πόσο το οποίο να δίνουν στη δημοτική αρχή προκειμένου να επιβάλει τον νόμο. 

Αν, ας πούμε, κάποιοι από τον δήμο χρηματίζονται για να κάνουν τα στραβά, μάτια μπορούν οι κάτοικοι να τους δίνουν περισσότερα για να μην το κάνουν. 

Αρκεί οι δήμαρχοι...

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Παρκάρισμα στην Αμαλιάδα - Το folklore της πόλης και πώς να το αναδείξουμε

Παράνομο παρκάρισμα πάνω σε:
Πεζοδρόμιο✅
Οδηγό τυφλών✅
Διπλή κίτρινη γραμμή✅
Ποδηλατολωρίδα✅
έχουμε; Έχουμε! pic.twitter.com/W6u45B78vU

— (Τζέισον) (@Tzeison_) June 24, 2023

 Του Δημήτρη Θεοδωρόπουλου

Πολλά μπορεί να πει κάποιος για το θέμα του παρκαρίσματος στην Αμαλιάδα.

Εμείς οι ιθαγενείς αυτήν την κατάσταση την έχουμε πλέον συνηθίσει και τελικά δεν μας κάνει καμιά εντύπωση …..

Βλέπουμε όλο και πιο πολύ με συγκατάβαση αυτό που συμβαίνει γύρω μας και το έχουμε πάρει απόφαση ότι με αυτό θα ζούμε .

Ξέρουμε πλέον ότι αν κάπου δεν μπορούμε να στρίψουμε και μερικές φορές ούτε καν να περάσουμε δεν χάλασε και ο κόσμος πάμε πιο πέρα πάμε πιο κάτω και ο θεός είναι μεγάλος….

Ξέρουμε ότι αν κάπου δεν μπορούμε ούτε καν να περπατήσουμε στο πεζοδρόμιο μπορούμε κάποια στιγμή να πάρουμε το ρίσκο να κατέβουμε στον δρόμο και δεν το κάνουμε θέμα.

Υγεία να έχουμε ….

Αλλά για κάποιον επισκέπτη όλο αυτό έχει μια γραφικότητα και έχουμε ακούσει πολλά καλά λόγια για την εφευρετικότητα και την τσαμπουκαλεμένη στάση των συμπολιτών μας.

Γιατί εφευρετικότητα είναι να παρκάρεις πάνω σε πεζοδρόμια κάθετα οριζόντια πλάγια όπως βολεύει και βλέπουμε.

Δεν μιλάμε βέβαια για εφευρετικότητα όταν παρκάρει κάποιος πάνω στους Ευρωπαϊκούς ποδηλατόδρομους.

Εκεί πλέον είναι επισήμως parking.

Δεν το συζητάμε….

Απλά πρέπει να βρεις που έχουν γκρεμίσει τα κολωνάκια για να μπορέσεις να μπεις να την αράξεις και κανείς δεν πρόκειται να σε ενοχλήσει.

Και βέβαια έχουμε και τον ωραίο τσαμπουκά να κλείνει κάποιος τον δρόμο μέχρι να κάνει τα ψώνια του ή έστω μέχρι να πάρει το καφέ του ρε αδελφέ.

Βέβαια από τους επισκέπτες έχουμε ακούσει πολλά καλά λόγια για τον Δήμο και την Τροχαία που δεν έχουν μια στείρα τιμωρητική στάση απέναντι στους πολίτες και έτσι αφήνουν αυτήν την κατάσταση να εξελίσσεται και μέρα με την μέρα η πόλη να ανεβαίνει level….

Όλα αυτά θέλουμε δεν θέλουμε είναι πλέον φολκλόρ της πόλης και πρέπει κάποια στιγμή να βρούμε τρόπους να το αναδείξουμε αντί να μιζεριάζουμε και να γκρινιάζουμε.

Πολύ περισσότερο από την στιγμή που είναι βέβαιο ότι δεν υπάρχει πρόθεση από κανέναν αρμόδιο (Δήμο, Τροχαία) να αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση έστω και στοιχειωδώς.

Θα προτείναμε λοιπόν να βραβεύεται σε ειδική τελετή ο συμπολίτης μας που στο διάστημα ενός μηνός έκανε το πιο γενναίο και το πιο όμορφο το πιο εφευρετικό και το πιο τσαμπουκαλεμένο παρκάρισμα.

Υπάρχουν πολλά τέτοια που τα βλέπουμε κάθε μέρα και είναι σίγουρο ότι ο ανταγωνισμός θα είναι σκληρός και η επιλογή του νικητή θα είναι πολύ πολύ δύσκολη.

Αλλά αυτός δεν μπορεί να είναι λόγος να μην το προσπαθήσουμε.

Έτσι θα υπάρξει μια ευγενής άμιλλα μεταξύ μας και είναι βέβαιο ότι...

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Είσοδος Αμαλιαδας

🌸 — Τ. Λειβαδίτης, ❝Απαγορεύεται η είσοδος❞
____#lex_poetry pic.twitter.com/DNuDqHjIL7

— Λεξικά Γ. Μπαμπινιώτη (@lexicon_gr) April 6, 2025

Του Δημήτρη Θεοδωρόπουλου

 

Το σκυλάκι το κανίς

Ποιος το έκλεψε….  κανείς

Χρόνια τώρα μας λένε ότι η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.

Με αυτήν την λογική υπήρχε η ελπίδα ότι στην συγκέντρωση των φορέων της Αμαλιάδας για την νέα είσοδο της πόλης κάποιοι από το πολιτικό προσωπικό θα είχαν την τόλμη να πάρουν την ευθύνη….

Μάταιο.

Για άλλη μια φορά ακόμη απεδείχθη ότι κάποιοι αν ήταν στην κουλτούρα τους να αναλαμβάνουν την ευθύνη των πράξεων τους δεν θα διάλεγαν την καριέρα του πολιτικού.

Βέβαια δεν χάλασε ο κόσμος.

Άλλωστε δεν είναι κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά.

Πάντως από ότι ειπώθηκε δεν πρέπει να ανησυχούμε.

Όλα σιγά σιγά όλα θα γίνουν.

Κάποια στιγμή πού θα πάει θα φτιαχτεί ο Περιφερειακός και όλα θα τα ξεχάσουμε …

Όπως έχουμε ξεχάσει και τα τριάντα χρόνια που έκανε να γίνει ο δρόμος Πάτρα – Πύργος.

Αρκεί που έγινε ….

Έτσι  κάποτε μπορεί να ξαναγίνουν και τα ΑΕΙ στην πόλη.

Όσο για το Νοσοκομείο κανένα πρόβλημα.

Τώρα επείγει να γίνει η ενεργειακή αναβάθμιση και μετα ποιος ξέρει δεν αποκλείεται ακόμη και να ξαναλειτουργήσει.

Άλλωστε...

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ - ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ: αγνοούμε τις αρνητικές επιπτώσεις!... Καμπάνα αφύπνισης του Γιώργου Πιπερόπουλου (Η παρέμβασή του ξεκινά μετά το 12ο λεπτό )

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Εμπρός ολοταχώς προς το...Χθες ή «Επιστροφή» στο...Μέλλον;

Αριστοφανικό πολιτικό πιπεράτο του Γιώργου Πιπερόπουλου

 

     Βιώνουμε πάλι θερινό καύσωνα και αντί να σας προσφέρω ένα ποτήρι κρύο νερό θα ανεβάσω  τον υδράργυρο εξετάζοντας το εξελισσόμενο «καυτό» θέμα της πολιτικής μας ζωής!...

     Και αψηφώντας τον νέο καύσωνα στο προχθεσινό μου 5-λεπτο με τίτλο ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΠΕΤΑΣΜΑ ΚΑΠΝΟΥ που φιλοξενεί ο φίλος δημοσιογράφος Λάμπρος Πάσχος στην εκπομπή του με τον γνωστό τίτλο mrgnosi2togo ασχολήθηκα, με καλοπροαίρετο αλλά και αρκετά καυστικό Αριστοφανικό χιούμορ, με τις φήμες που έχουν κατακλύσει το διαδίκτυο και αφορούν σε 2 «φίλους από τα παλιά» που λέγεται ότι θα βρεθούν πάλι μπροστά μας...

     Στη δεξιά πλευρά της εκλεγμένης ως Νεοδημοκρατικής «Δεξιό-Κέντρο-Αριστερής» Κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη ακούγεται ότι θα επανεμφανισθεί ο πρώην Πρωθυπουργός μας Αντώνης Σαμαράς ο οποίος, το θυμάσθε, έρριξε την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με Πρωθυπουργό τον μακαρίτη Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και μια δεκαετία και κάτι παραπάνω αργότερα εκλεχτηκε Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και στη συνέχεια Πρωθυπουργός... Στις 16 Νοεμβρίου, 2024 τον διέγραψε από τη ΝΔ ο Κυριάκος Μητσοτάκης ...

     Στην αριστερή πλευρά της Κυβέρνησης λέγεται ότι πρόκειται να επανεμφανισθεί ο πρώην Πρωθυπουργός και Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ της «πρώτη φορά Αριστερά» Κυβέρνησης Αλέξης Τσίπρας ο οποίος ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΕ στις 23 Ιουνίου του 2023 από τη θέση του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ...

      Σημειώνω ότι τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τον Αντώνη Σαμαρά και τον Αλέξη Τσίπρας τώρα πια τους συνδέει το «Ιδιωτικό» Πανεπιστήμιο Harvard...

     Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατέχει πτυχίο και μεταπτυχιακό τίρλο Μάστερ από το Harvard, o Αντώνης Σαμαράς κατέχει πτυχίο από το Πανεπιστήμιο Amherst και μεταπτυχιακό τίτλο Μάστερ από το Harvard ενώ ο Αλέξης Τσίπρας κατέχει πτυχίο από το Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο και ήδη  την περασμένη Άνοιξη ολοκλήρωσε τον κύκλο 3 σεμιναριακών διαλέξεων στο Πανεπιστήμιο Harvard (μάλλον ως επισκέπτης Καθηγητής).

     Ακαδημαϊκά ο Αλέξης Τσίπρας έχει αφήσει πολύ πίσω τους άλλους δύο καθώς κατέχει τιμητικό Διδακτορικό από το «Ιδιωτικό» Πανεπιστήμιο της Σμύρνης και ΔΕΥΤΕΡΟ τιμητικό Διδακτορικό από το επίσης «ιδιωτικό» Πανεπιστήμιο της Οικογένειας Koch της Κωνσταντινούπολης...

    Το γεγονός ότι ο Αλέξης Τσίπρας, σφοδρός επικριτής και αντίπαλος της ιδέας να λειτουργήσουν στην Ελλάδα «Ιδιωτικά» Πανεπιστήμια (θα λειτουργήσουν φέτος ως ισότιμα (;) με Ελληνικά με απόφαση της Κυβέρνησης) αποδέχθηκε 2 Διδακτορικά από «Ιδιωτικά Τουρκικά Πανεπιστήμια το αφήνω στην κρίση σας.

     Δείτε σχετικό μου άρθρο:

https://www.huffingtonpost.gr/entry/idiotika-panepistemia-didaktoriko-tsipra-kai-maches-se-endiaferoeses-epoches_gr_65e8423ce4b0f9d26cace5ee

      Το γνωστό μου 5-λεπτο, «ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΠΕΤΑΣΜΑ ΚΑΠΝΟΥ» το είδαν ήδη 52,000 άτομα και σημείωσαν Like  5,300 και ξεκινά στο 11^ο λεπτό της εκπομπής... 

Μπορείτε να το δείτε...

 

Ελληνόφωνου γυφτο-ξεφτιλαρόπληκτου κωλοχανείου κωμωδία

Μην είστε γυφτοφοβικοι, όπως λεει και ο διαδικτυακος φιλος @nikosarantakos απο το Λουξεμβούργο...

Αν τους δείτε πουθενά, αγκαλιαστε τους ..

Φαίνονται....Ψυχουλες pic.twitter.com/oZjOMCd0nm

— Ακροκεντρώος (@akrokentrwos_2) June 25, 2025

80 Ρομά. 80. Έχει χαθεί η μπάλα δε γίνονται αυτά. Μεγάλα λόγια, παχιές δηλώσεις κι από ουσία μηδέν. Οι αγέλες των βαρβάρων είναι η πραγματική κυβέρνηση. Αν αυτό γινόταν επί Σύριζα θα ουρλιαζαμε όλοι. Τώρα φωνάζουμε όσοι έχουμε λίγο συνείδηση και δε λέμε ναι σε όλα. Λίγοι δηλαδή https://t.co/VFOz2XS0S7

— Thanos 🇮🇹🇬🇷 (@taurothanos) June 26, 2025

Οι άλλοι χορεύουν μέσα στο αστυνομικό τμήμα λες και είναι σπίτι τους...

Χρυσοχοΐδη μάθανε ότι πηδιομ@στε Πλακωσάνε και οι γύφτοι!!#ρομα #γυφτοι #τσιγγανοι #αστυνομια #ΕΛΑΣ pic.twitter.com/bxULS5cNTY

— Εθνική Ομάδα Μιμιδίων (@EOM_memes) June 26, 2025

Είναι που τους δίνουμε επιδόματα για να μην παρανομούν. Τους παραδέχομαι. Είναι τα πραγματικά αφεντικά της χώρας. Όσοι περιμένετε τον Koleston 6/07 να βάλει τάξη, θα περιμένετε πολύ https://t.co/UYxX36wBNh

— Thanos 🇮🇹🇬🇷 (@taurothanos) June 27, 2025

Kάτι τέτοιοι λίγοι υπάρχουν και δίνουν κακή φήμη στην ευπαθή και ευγενική αυτή ομάδα. https://t.co/zwGrqCuNzZ

— guindigo (@guindigo2) June 27, 2025

Επενδυτής στα άνω Λιόσια κάνει αυτό που κάνουν οι επενδυτές...

ΕΠΕΝΔΥΕΙ!!#λαθρο #λαθροεισβολη #ρομα #γυφτοι pic.twitter.com/lNRXvbModb

— Εθνική Ομάδα Μιμιδίων (@EOM_memes) June 30, 2025

ΠΙΤΙΚΑΤ pic.twitter.com/R7H7zMKG5x

— Ακροκεντρώος (@akrokentrwos_2) June 28, 2025

pic.twitter.com/vh2ElCV4TI

— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) June 22, 2025

Ε αυτόν εδώ δεν τον πιάνουν τα νέα μέτρα του Κ.Ο.Κ. pic.twitter.com/IEECS9E8Bd

— 🇬🇷Κώστας Παρασκευάς🇬🇷 (@KostasParaske17) June 26, 2025

Ο πατέρας Ρομά αλβανικής καταγωγής πήγε να χτυπήσει τη μητέρα του βρέφους, εκείνη έσκυψε και τραυματίστηκε το βρέφος. Τέρμα τα προσχήματα. Είναι ζώα. Είναι μπαμπουΐνοι. Περιμένω τις κοινωνικές υπηρεσίες να πάρουν το μωράκι από τα χέρια των τεράτων μπας και γλιτώσει. pic.twitter.com/GJv8uOZWMV

— Thanos 🇮🇹🇬🇷 (@taurothanos) June 27, 2025

Σαν σήμερα (1/7/ΧΧΧΧ)

 

1200: Οι Κινέζοι δημιουργούν τα πρώτα γυαλιά ηλίου από κρύσταλλο

1858: Ο Κάρολος Δαρβίνος σε ομιλία του στη Linnean Society του Λονδίνου αποκαλύπτει τη θεωρία του περί της εξέλιξης των ειδών και της φυσικής επιλογής

1924: Ο Άντι Ντάσλερ και ο αδελφός του Ρούντολφ ιδρύουν εταιρία κατασκευής αθλητικών παπουτσιών. Τον Απρίλιο του 1948 τα δύο αδέλφια θα χωρίσουν... Ο Άντι θα ιδρύσει την Adidas και ο Ρούντολφ την Puma.

1944: Συστήνεται το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Παγκόσμια Τράπεζα. Το δολάριο αντικαθιστά τον χρυσό ως μέσο των διεθνών συναλλαγών.

1963: Ο Αριστοτέλης Ωνάσης αγοράζει τον Σκορπιό.

1989: Σχηματίζεται κυβέρνηση συνεργασίας Νέας Δημοκρατίας - Συνασπισμού, με πρωθυπουργό τον Τζανή Τζανετάκη.

1860: Πεθαίνει ο αμερικανός εφευρέτης του ελαστικού Τσαρλς Γκουντγίαρ

1904: Πεθαίνει ο ρώσος θεατρικός συγγραφέας Άντον Τσέχοφ






 

2018 Xάνει τη μάχη για τη ζωή η ηθοποιός Τζέσυ Παπουτσή, μετά από μακρά νοσηλεία στο νοσοκομείο «Γ. Γεννηματάς».

 

 

 

 

2021  Πέθανε σε ηλικία 88 ετών στην Πολιτεία του Νέου Μεξικού  ο Ντόναλντ Ράμσφελντ,  πρώην πανίσχυρος υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ υπό την προεδρία του Τζορτζ Ουόκερ Μπους,  γνωστος σαν το «γεράκι» των πολέμων στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ. Απόστρατος πιλότος του Πολεμικού Ναυτικού, ο Ντόναλντ Ράμσφελντ ήταν πρωτεργάτης του πολέμου στο Αφγανιστάν το φθινόπωρο του 2001, μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, και ο βασικός αρχιτέκτονας της εισβολής στο Ιράκ το 2003.