ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: «Quo Vadis;» Έλληνες, Ελληνίδες, Ελληνόπουλα και Ανθρωπότητα;

Του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου*

   

     Φοβάμαι, και ελπίζω να συμφωνήσετε, ότι βρισκόμαστε Έλληνες, Ελληνίδες και Ελληνόπουλα ως Έθνος στο μάτι ενός πρωτόγνωρου και πολύ επικίνδυνου κυκλώνα.

     Άτομα και ομάδες, ένας ολόκληρος Λαός, αντιμετωπίζουμε μια χωρίς προηγούμενο πτώση συστημάτων αξιών, κατανόησης και ερμηνείας της πραγματικότητας, ορθής αξιολόγησης του χθες και έλλειψης ικανότητας για προγραμματισμό του αύριο…

   Ο φόβος μου επικεντρώνεται στην πικρή διαπίστωση ότι οι Ηγέτες, και μαζί με αυτούς οι παρατρεχάμενοί τους σε Εθνικά και Διεθνή επίπεδα, δεν φαίνεται να έχουν την πρόθεση και το απαιτούμενο σθένος, ούτε την έφεση, ούτε την δυναμική να προχωρήσουν στην πραγμάτωση του οράματος, στην εφαρμογή της «διαφάνειας» και κάθαρσης της διαφθοράς.

     Η αίσθηση ημών των Νεοελλήνων, και χωρίς αυτό να ελαφρύνει το βάρος της πικρίας μου, η παρόμοια αίσθηση άλλων Λαών της Ευρώπης και όχι μόνο, ότι είμαστε πλέον αλλοτριωμένοι από την ΕΞΟΥΣΙΑ, ότι απομακρύνθηκαν από εμάς οι πολιτικοί μας Ηγέτες και τα Κόμματα επιβαρύνει με σημαντικό κόστος την προγενέστερη αίσθηση της ψυχοκοινωνικής και πολιτικής μας αλλοτρίωσης (τεράστια ποσοστά πολιτών στην Ελλάδα και διεθνώς θεωρούν διεφθαρμένου τους περισσότερους Πολιτικούς!…)

     Ως κοινωνία, ως Έθνος και Λαός και μαζί μας Ευρωπαίοι και άλλοι Λαοί αυτό που τώρα χρειαζόμαστε, έστω και εάν κατηγορηθώ για υπερβάλλοντα και ανεδαφικό ιδεαλισμό θα το καταθέσω με θάρρος:

     Χρειαζόμαστε εμείς οι Έλληνες ως Λαός και μαζί μας ολόκληρη η ανθρωπότητα νέα οράματα που θα μας καθοδηγήσουν όχι με εξορκισμούς του χθες και με συμψηφισμούς σε ποσοστά ενοχών, αλλά καθώς θα βιώνουμε το σήμερα, διδασκόμενοι από το χθες να είμαστε σε θέση να προγραμματίσουμε με ελπίδα για το αύριο ξεπερνώντας τα ρεκόρ που σημειώνουμε εμείς οι Έλληνες και η Ανθρωπότητα στην απαισιοδοξία και την απελπισία!…

     Χρειαζόμαστε στην Πατρίδα μας Ελλάδα ψυχό-κοινωνικό-πολιτική ανασυγκρότηση εμπλουτισμένη με ανθρωπιστικά συναισθήματα Χριστιανικής αγάπης που μειώθηκε δραματικά!...

     Απαιτείται να θυμηθούμε τις ατομικές και συλλογικές μας ευθύνες απέναντι στην Ιστορία μας και συνειδητοποιώντας τες να τις εφαρμόσουμε εδώ και να τις γνωστοποιήσουμε σε ολάκερη την Υφήλιο!..

     Χρειάζεται να ξαναβρούμε την ανθρωπιά μας, να ενεργοποιήσουμε το ξεχασμένο μας φιλότιμο, την αγάπη για τον συνάνθρωπό μας, και το ανεκτίμητο και μοναδικό ρωμαίικο «κυμπαριλίκι» μας…

     Εάν επικεντρωθούμε σε αυτά και τα καταφέρουμε θα κατορθώσουμε εμείς οι Έλληνες ως μικρός αριθμητικά Λαός με την τρισχιλιετή ιστορία προσφοράς πολιτισμού και επιστημών στην Ανθρωπότητα να προσφέρουμε στους Λαούς της Δύσης και της Ανατολής Αξίες και οράματα που και αυτοί, όπως και εμείς, τα χρειάζονται επιτακτικά καθώς η διαπιστωμένα διογκούμενη καθημερινά αλλοτρίωση έφερε την ανθρωπότητα στο έσχατο σημείο της υποβάθμισής της, με την κατάρρευση πατροπαράδοτων συστημάτων αξιών, τον μηδενισμό της ελπίδας, την εξαφάνιση του χαμόγελου από τα χείλη μας…

     Άτομα και ομάδες, μέλη Συστημικών Κέντρων Εξουσίας, έδρασαν και συνεχίζουν να δρουν μεθοδικά εξουδετερώνοντας παντελώς τη δυναμική του ακαταμάχητου και ακατανίκητου ομαδικού «ΕΜΕΙΣ»…

     Δίνοντας έμφαση στην «δήθεν» υπεραξία του «ατομισμού» και μεγιστοποιώντας τη γοητεία του εγωισμού διέλυσαν την ανθρώπινη συλλογικότητα με στόχο να ισοπεδώσουν ανενόχλητοι αμέτρητα αλλά και σαφώς αδύναμα μικροσκοπικά «ΕΓΩ».. 

     ΔΕΝ μου άρεσε ποτέ να «χαϊδεύω» αυτιά!...

     Βρισκόμαστε  όχι στο «παρά-πέντε» αλλά ακριβώς στο χρόνο που απαιτείται  να αναλάβουμε ο καθένας και η καθεμιά ως «ενεργοί πολίτες» τις ευθύνες που μας αναλογούν και ξεπερνώντας «ιδεολογικά  στεγανά» και Κομματικές, Μπλε, Πράσινες, Πολύχρωμες παρωπίδες, να συμπαραταχθούμε ορθώνοντας ένα απαγορευτικό «Τείχος» στον απάνθρωπο Κυνισμό που διανύοντας μας επιβάλουν τα «κρυφά» εξωγενή και εγχώρια Συστημικά Κέντρα Εξουσίας …

     Στο ερώτημα «Quo Vadis;» απαντώ με...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η ιερότητα της πολιτικής: πώς μηδενίζεται

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΙΑΝΝΑΡΑ

Είναι δυνατό να υπάρξει πολιτικός βίος (ευθύνη αρχόντων και πολιτών, άθλημα κοινωνικής συνοχής) δίχως «σέβας θεών»;  

Ο ρεαλισμός των Ελλήνων θα απαντούσε: Οχι – μάλλον και η πανανθρώπινη εμπειρία: Η άρθρωση και συγκρότηση του κοινωνικού γεγονότος, γύρω πάντοτε από έναν άξονα του «ιερού», ήταν το κοινό γνώρισμα της συλλογικής συμβίωσης των ανθρώπων, πάντοτε – ώς τη σύγχρονη εποχή, του πολιτισμού της «εκκοσμίκευσης».

Ο πολιτισμός μας σήμερα μοιάζει με την πρώτη προσπάθεια του ανθρώπου να οργανώσει κοινωνίες και να ασκήσει πολιτική, παραιτημένος από κάθε μεταφυσική αναφορά. Και αυτή η παραίτηση πανηγυρίζεται σαν απελευθέρωση από δογματικές ιεροποιήσεις της εξουσίας, από θεοκρατικές τυραννίες, θρησκευτικούς εξωραϊσμούς της βίας. Ταυτίζεται η παραίτηση από τη μεταφυσική με την «πρόοδο» που πέτυχε ο άνθρωπος στους τελευταίους αιώνες, και συναρτάται με τις ιλιγγιώδεις κατακτήσεις του στην επιστήμη και στην τεχνολογία.

Ετσι, κάθε λόγος, έστω και άτολμο ψέλλισμα που επιχειρεί να θυμίσει ότι κανονιστικές αρχές συμβίωσης δεν είναι δυνατό να λειτουργήσουν όταν αντλούνται μόνο από ορθολογικές συμβάσεις, όπως δεν υπάρχει ήθος και ηθική δίχως οντολογικό θεμέλιο (κοινή βίωση νοήματος της ύπαρξης και του υπαρκτού), κάθε τέτοιος λόγος υποβλέπεται σαν σκοταδιστικός, ανασταλτικός της προόδου. Λόγος ύποπτος θεοκρατικών οραματισμών, θρησκόληπτης δουλοφροσύνης.

Ειδικά στη σύγχρονη Ελλάδα, όπου ο κοινωνικός προβληματισμός είναι κυρίως συνθηματολογικό αναμάσημα εισαγόμενων ιδεολογημάτων, θέλει πολύ κουράγιο για να υπενθυμίσει κανείς έστω τα αυτονόητα. Αν οι Αρχαίοι Ελληνες άφησαν πίσω τους κυρίως ναούς και αγάλματα θεών, δεν το επέβαλε κάποιος Χομεϊνί της τότε εποχής. Και αν η ελληνικότητα, στο λεγόμενο «Βυζάντιο», σημάδεψε την Ιστορία πάλι με αρχιτεκτονήματα λατρείας και Εικόνες ιερές, δεν το υπαγόρευσαν οι φονταμενταλιστές εκείνων των καιρών – ο αυταρχισμός δεν γεννάει ποτέ θαύματα τέχνης και κορυφώματα πολιτισμού.

Ο άνθρωπος έχει μπροστά του το αίνιγμα του θανάτου, ακόμα και μέσα στην ίδια τη βιοδομή του, όπως έλεγε ο μαρκήσιος ντε Σαντ, τη θηριώδη ορμή προς το έγκλημα. Μόνο αν υπερβεί την αλογία του θανάτου και το α-νόητο της θηριώδους ορμής, μόνο τότε εξουδετερώνει τη Σφίγγα και ψηλαφεί νόημα της ύπαρξής του και της ύπαρξης του κόσμου.

Η πανανθρώπινη εμπειρία θεμελίωνε πάντοτε το «κοινόν άθλημα» κοινωνίας και πολιτικής σε «νόημα» υπερβατικό. Ο Βίτγκενσταϊν συνόψισε μοναδικά:

«Το νόημα του κόσμου πρέπει να βρίσκεται έξω από τον κόσμο. Στον κόσμο όλα είναι όπως είναι και όλα συμβαίνουν όπως συμβαίνουν. Μέσα στον κόσμο δεν υπάρχει καμιά αξία – και αν υπήρχε, δεν θα είχε καμιά αξία. Αν υπάρχει μια αξία που να έχει αξία, πρέπει να βρίσκεται έξω από όσα συμβαίνουν· και έχουν – έτσι. Γιατί όλα όσα συμβαίνουν και έχουν – έτσι είναι συμπτωματικά. Αυτό που τα κάνει να μην είναι συμπτωματικά δεν μπορεί να βρίσκεται μέσα στον κόσμο, γιατί τότε θα ήταν και αυτό συμπτωματικό. Πρέπει να βρίσκεται έξω από τον κόσμο».

Ερωτήματα απλά, στοιχειώδη: Αν το ανθρώπινο λογικό υποκείμενο είναι μόνο μια συμπτωματική εξέλιξη των προηγμένων θηλαστικών· αν από μόνη της η ύλη, κάτω από ορισμένες συνθήκες, παράγει «πνεύμα»· αν η ίδια η δημιουργία του σύμπαντος από τη «Μεγάλη Εκρηξη» και ο ακριβέστατος συντονισμός των προϋποθέσεων για την εμφάνιση «έλλογης ζωής» είναι μόνο προϊόν ανερμήνευτης «τυχαιότητας», τότε, ποια ευθύνη «νοήματος» μπορεί να τιθασεύσει τα κτηνώδη ορμέμφυτα του ανθρώπου;

Πρέπει να είσαι ουτοπιστής για να δεχθείς ότι μπορεί να λειτουργήσει αρετή, αιδώς και δίκη, μόνο επειδή το επιτάσσει ο «ορθός λόγος» και το κοινό συμφέρον. Μοιάζει παράδοξο, αλλά ο μέγιστος εχθρός του λογικού ανθρώπου, ο θάνατος, είναι και μέγιστη πρόκληση που παράγει ποιότητα ζωής, δηλαδή πολιτισμό. Το κάλλος, ο έρωτας, κάθε μεγάλη Τέχνη μέσα στην Ιστορία, είναι τα μέτρα της υπαρκτικής αναμέτρησης του ανθρώπου με το «όντως υπαρκτό»: την ελευθερία από τον χρόνο και τη φθορά.

Ακούμε τους πολιτικούς να αγορεύουν από το βάθρο των μεθυστικών απολαύσεων που τους προσφέρει η εξουσία και να υπόσχονται «συνέπεια», «τιμιότητα», «αξιοκρατία». Και όσοι από μας διατηρούν ακόμη στοιχειώδη κριτική εγρήγορση, διερωτώνται: 

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Τα ριχτάδικα πολιτεύονται

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ

Τα ριχτάδικα είναι βραχύβιες επιχειρήσεις μίας χρήσης, οι οποίες ειδικεύονται στο να συγκεντρώνουν τάχιστα τιμολόγια, προϊόντα από προμηθευτές, προκαταβολές από πελάτες και εργασία από υπαλλήλους.  

Μόλις μαζέψουν (δηλαδή, αρπάξουν) ό,τι προλάβουν διαλύονται εις τα εξ ων συνετέθησαν και αφήνουν πελάτες, προμηθευτές, υπαλλήλους και λοιπά κορόιδα να κλαίνε τη μοίρα τους και να χάνουν τον χρόνο τους υποβάλλοντας μηνύσεις, αυταπατώμενοι ότι υπάρχει ανθρώπινη δικαιοσύνη στην Ελλάδα. 

 Ουράνια, ναι. Υπάρχει και στην Ελλάδα και παντού.  

Δικαιοσύνη που να απονέμουν άνθρωποι δεν υφίσταται – απόδειξη περί τούτου, οι εμπειρίες δεκαετιών.

Πολλά αθηναϊκά ριχτάδικα υπήρχαν και υπάρχουν ακόμα στην περιοχή της Ομονοίας. Ιδιαίτερα δε θάλλουν στην πλατεία Κάνιγγος. Υπάρχουν εκεί πολυκατοικίες, όπου τη μια βλέπεις σε κάποιους ορόφους να βρίσκονται γραφεία γεμάτα κόσμο και την άλλη είναι πιο άδεια κι από τις κεφάλες ψηφοφόρων διάφορων «εθνοσωτήρων» της πυρκαγιάς.

Για κάποιον ανεξήγητο λόγο, τα ριχτάδικα της πλατείας Ομονοίας και οι πολυκατοικίες με τα γραφεία τού στιλ «Απάτη Κουρκουμπίνη και Σία» μού θυμίζουν τους καραγκιόζ μπερντέδες που στήνουν τα κόμματα στις πλατείες και στα περάσματα, όπου βαριεστημένοι υπάλληλοι ή εμμονικά κομματικά στελέχη με γυαλιστερό βλέμμα και άκαμπτη ιδεολογία διανέμουν ιλουστρέ φυλλάδια με κείμενα γεμάτα τραχιές παπάτζες για αφελείς. Κι αυτά ανοίγουν για να κλείσουν γρήγορα. Εχουν διάρκεια ζωής μέχρι τις εκλογές.

Πάντως, εκείνοι που ανοίγουν τα ριχτάδικα έχουν καλύτερη αισθητική από τους βασιλείς της κομματικής και ψηφοθηρικής ζούγκλας. 

Τα λερά κιόσκια, κοτσαρισμένα σε ξεκούδουνα σημεία, με τους πάγκους φισκαρισμένους με φυλλάδια κομματόσκυλων, δείχνουν πολύ πιο άσχημα από τα γραφεία στις πολυκατοικίες της Ομονοίας με τη μίνιμουμ επίπλωση, που στήνονται σαν δόκανα για να πιάσουν αφελείς.  

Αφήστε που στα ριχτάδικα...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Σύμπτωμα Θλιβερό…

 

Του Γεώργιου Κ. Στεφανάκη

Ι. Εκλογές. Τα κόμματα ανταγωνίζονται. Εν τούτοις και σ υ μ π ί π τ ο υ ν:

ΙΙ. Όλα, κυρίως, συζήτησαν για το τί θα μοιράσουν. Υπόσχονται παροχές και μειώσεις: όλοι ανεξαιρέτως (!!!).

●●● Ουδείς ασχολείται με την αύξηση της παραγωγής (!!!).

Όμως -αποκλειστικά- η αναβάθμιση του παραγωγικού μας δυναμικού θα μας βγάλει από την έσχατη σειρά των Ευρωπαίων Εταίρων μας.

Μόνον τότε θα πάψουμε να είμαστε φουκαράδες της Ένωσης.

●●● Το κορυφαίο αυτό ζήτημα αφήνει αδιάφορους αυτούς που επιδιώκουν την εξουσία. Προσελκύουν ψηφοφόρους όχι με την φωνή της αλήθειας.

●● Όλοι χωρίς εξαίρεση...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Άβουλοι μοιραίοι και βιαστικοί

 

Του Δημήτρη Θεοδωρόπουλου

 

Ακόμη δεν έχουμε εμπεδώσει το αποτέλεσμα των εκλογών.

Εν τούτοις όλοι προσπαθούν να βγάλουν συμπεράσματα άλλοι για να μας κουνήσουν το δάκτυλο και άλλοι για να μας συγχαρούν για την επιλογή μας….

Ο ΣΥΡΙΖΑ ακολούθησε την μοίρα της φωτοβολίδας.

Ανέβηκε με κρότο μέσα σε χειροκροτήματα.

Έλαμψε θεαματικά και τώρα κατεβαίνει και αφήνει πίσω του μια ουρά μαύρου καπνού.

Η ΝΔ διέψευσε τους πάντες.

Δημοσκόπους, αναλυτές ακόμη και τα στελέχη της.

Η υπόλοιπη αριστερά κάτι πήρε από τα περισσεύματα ικανά για να είναι ευχαριστημένη και να πιστεύει στην δικαίωση των αγώνων της.

Το αύριο είναι δύσκολο .

Δύσκολο για πολλούς λόγους.

Ο κυριότερος είναι ότι «Κυβερνώσα Αριστερά» έδωσε τις εξετάσεις της και απέτυχε παταγωδώς.

Απέτυχε δίνοντας λευκή κόλα μετα βέβαια την λευκή πετσέτα.

Τώρα προσπαθεί να μας χρεώσει την αποτυχία της για να μπορεί να συνεχίσει στον ίδιο αδιέξοδο δρόμο.

Μη το ξαναπούμε …

Η ιστορία δεν διδάσκει και γι αυτό επαναλαμβάνεται άλλοτε σαν φάρσα και άλλοτε σαν τραγωδία

 

ΥΓ Η μόνη ελπίδα κατάντησε να είναι...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Εκλογές (κατσαπλιάδικης) κανονικότητας

 

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Η παλιά κανονικότητα που λαχταράμε είχε κάποιες σταθερές.  

Πρώτη ήταν η σχεδόν οκταετής θητεία των κομμάτων στην κυβέρνηση· η άλλη σταθερά της Μεταπολίτευσης είναι η «σχεδόν οκταετία», αφού οι εκλογές κατά κανόνα προκηρύσσονται όποτε βολεύει τον εκάστοτε πρωθυπουργό.

Δεύτερη σταθερά είναι το προεκλογικό ξεχείλωμα των δημοσίων δαπανών. Το μόνο που μας δίδαξε η κρίση είναι πως αυτές γίνονται (προς το παρόν) με μέτρο και όχι σαν τη διετία 2007-2009, όταν το έλλειμμα πήγε στα ουράνια οδηγώντας τη χώρα στη μεγαλύτερη οικονομική κρίση μετά τον πόλεμο. Από κοντά βρίσκεται και το ξεχείλωμα των προεκλογικών υποσχέσεων. Ειδικώς στο ενδιάμεσο των δύο θητειών, που κατά παράδοση απολαμβάνουν τα κυβερνώντα κόμματα. Υπόσχεται χ η κυβέρνηση, που κατά πάσα πιθανότητα θα εκλεγεί; Αυτό το χ είναι συνήθως υπερβολικό, αλλά η αντιπολίτευση θα πλειοδοτήσει σε 2χ ή και 3χ. «Δεν τους στοιχίζει τίποτα να σας τάζουν τα πάντα», είπε τις προάλλες ο πρωθυπουργός. «Αφού ξέρουν πολύ καλά ότι δεν πρόκειται να κερδίσουν τις εκλογές, τι πειράζει να τάξουν και 10 και 20 και 30 δισ. παραπάνω;» (8.5.2023).

Τρίτη σταθερά είναι η απαξίωση των «γκρινιάρηδων». Οταν το 2008 ο κ. Κώστας Σημίτης προειδοποιούσε στη Βουλή για το ενδεχόμενο της προσφυγής της χώρας στο ΔΝΤ, ο τότε υπουργός Οικονομίας κ. Γιώργος Αλογοσκούφης απάντησε ότι «δυστυχώς, ακόμη και ο πρώην πρωθυπουργός, ο κύριος Σημίτης, έφθασε χθες να κινδυνολογεί για δήθεν προσφυγή της Ελλάδας στο ΔΝΤ». Ο υφυπουργός Οικονομίας κ. Γιάννης Παπαθανασίου επισήμανε ότι «το τελευταίο που χρειαζόμαστε είναι ένα κλίμα συντέλειας και πανικού, ένα κλίμα υπερβολής, που μεγεθύνει τις πραγματικές διαστάσεις της κρίσης και πολλαπλασιάζει τις επιπτώσεις» (20.12.2008). Αντιστοίχως ο πρωθυπουργός διαβάζει «διάφορους Ιλουμινάτι οικονομικούς αναλυτές που μας ασκούν κριτική για την επιδοματική πολιτική. Αμφιβάλλω αν ποτέ οι ίδιοι έχουν πάει στο σούπερ μάρκετ να αγοράσουν προϊόντα για το νοικοκυριό τους» (8.5.2023).

Βεβαίως δεν ζούμε στο 2008, αλλά όλοι ξέρουμε ότι η εκτόξευση των εσόδων του κράτους είναι πληθωριστική. Οσοι πάνε στο σούπερ μάρκετ θα διαπιστώσουν ότι το κράτος έπαιρνε μέσω ΦΠΑ χονδρικώς είκοσι λεπτά όταν το γάλα έκανε 1 ευρώ και τώρα παίρνει 30.  

Αυτό που πρέπει να μας θορυβήσει είναι ...

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ - ΑΠΟΧΗ: Ανεύθυνοι Πολίτες ή Περίεργες Στατιστικές Ανακρίβειες;

Εκλογικό «πιπεράτο» του καθηγητή Πιπερόπουλου

 

     Επέλεξα για το σημερινό μου «πιπεράτο» που είναι στατιστικό και καυτερό τον τίτλο που βλέπετε επειδή φρονώ ότι είναι πλέον απαραίτητο να ξεκαθαρίσουμε οι Έλληνες, οι Ελληνίδες και τα άνω των 17 ετών Ελληνόπουλα ως πολίτες με δικαίωμα ψήφου το πολύ παρεξηγημένο θέμα της ΑΠΟΧΗΣ!...

     Διαπιστώθηκε την  Κυριακή 21/5/2023 ότι η ΑΠΟΧΗ μέτρησε στο 39% των ψηφοφόρων που είναι εγγεγραμμένοι στους καταλόγους της Ελληνικής Δημοκρατίας!...

     Με απλά λόγια 4 στους 10 Έλληνες πολίτες ΔΕΝ συμμετείχαν στη μεγάλη γιορτή της Δημοκρατίας, δημιουργώντας αλγεινή εντύπωση που φέρνει στο νου τη λέξη ΝΤΡΟΠΗ!...

    Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το Υπουργείο Εσωτερικών, στις Εθνικές εκλογές της 21η; Μαΐου, 2023 ήταν εγγεγραμμένοι 9.944.718 και ψήφισαν συνολικά 6.060.224  και έτσι η συμμετοχή διαμορφώθηκε στο 60.94%...

https://ekloges.ypes.gr/current/v/home/parties/

   Δηλαδή 9.944.718 είναι οι εγγεγραμμένοι πολίτες στους εκλογικούς καταλόγους.

   Η ΕΛΣΤΑΤ δημοσίευσε στις 30 Δεκεμβρίου, 2022 τα στοιχεία της απογραφής πληθυσμού- κατοικιών 2021 και σύμφωνα με την επίσημη Απογραφή 2021:ο ΝΟΜΙΜΟΣ (Δημότες) πληθυσμός της χώρας βρίσκεται στα 9.716.889

https://www.statistics.gr/news-announcements/-/asset_publisher/oj6VK3PQ0oCe/content/nws_20221230_gr

     Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση της ΕΛΣΤΑΤ της 17ης Μαρτίου, 2023 ο ΜΟΝΙΜΟΣ πληθυσμός είναι 10.482.487

 https://elstat-outsourcers.statistics.gr/Census2022_GR.pdf

    Κλαυσίγελος ή Κλαυσίγελως, να κλαίμε και να γελάμε ταυτόχρονα και θα το εξηγήσω:

     Στην Ελλάδα του τρίτου χρόνου, της τρίτης δεκαετίας του 21ου αιώνα έχουμε 9.944.718 ψηφοφόρους εγγεγραμμένους στους εκλογικούς καταλόγους και με ΝΟΜΙΜΟ (Δημότες)  πληθυσμό  9.716.889  κατοίκους έχουμε 227,829 περισσότερους ψηφοφόρους από ΝΟΜΙΜΟΥΣ (Δημότες) κατοίκους!...

     Μη σκεφθείτε ότι η διαφορά αφορά μόνο θανάτους καθότι τα πράγματα είναι πολύπλοκα και πολύ πιο περίεργα όπως εξηγώ παρακάτω:

     Πρώτον, από το 2010 έως το 2022 η Ελλάδα κατέγραψε περίπου 1,500,000 θανάτους αλλά στο ίδιο διάστημα είχαμε και πολιτογραφήσεις και απόκτηση δικαιώματος ψήφου από μετανάστες-μόνιμους κατοίκους Ελλάδος των οποίων τον αριθμό αγνοώ…

https://www.covidstats.gr/grstats.html

     Δεύτερον, από το 2010 χρονιά που επιβλήθηκαν τα μνημόνια μέχρι το 2021 μετανάστευσαν, δηλαδή ΔΕΝ έχουν ΦΥΣΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ στην Ελλάδα περίπου 400-600,000 άτομα των νεαρών και παραγωγικών ηλικιών.

https://eretikos.gr/thema/i-megali-aimorragia-tis-elladas-oi-neoi-feygoyn-sto-exoteriko/578281/

     Τρίτον, τα άτομα με ηλικία κάτω των 17 ετών (όσα άτομα είχαν συμπληρώσει πριν την 21η Μαΐου, 2023 το 17ο έτος της ηλικίας τους φέτος ψήφισαν για πρώτη φορά) σίγουρα ξεπερνούν το 1,000,000…

https://www.europarl.europa.eu/election-results-2019/en/turnout/

     Οι παραπάνω αριθμοί δείχνουν ότι φέτος είχαμε περίπου 7,000,000 ‘Έλληνες με δικαίωμα ψήφου και ΦΥΣΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ στην Ελλάδα και όπως δείχνουν οι αριθμοί του Υπουργείου Εσωτερικών περίπου 6,060,0000 ψήφισαν την περασμένη Κυριακή!...

     Δηλαδή ΑΠΟΧΗ περίπου 20%...

     ‘Όταν υπεύθυνα χείλη μιλάνε για ΑΠΟΧΗ, όταν Κομματικά στελέχη και Δημοσιογράφοι αναδεικνύουν με έντονες εκφράσεις τα απίστευτα μεγέθη συμπολιτών μας που ΔΕΝ ψηφίζουν δημιουργείται στον ψυχισμό όλων μας το πικρό, αντιπαραγωγικό, προσβλητικό για τη Δημοκρατία συναίσθημα ότι πολλά εκατομμύρια συμπολιτών μας κυριολεκτικά «πετάνε στα σκουπίδια» το δώρο της ψήφου που τους παρέχει το Δημοκρατικό μας Πολίτευμα!..

     Κλείνω καλώντας την ΕΛΣΤΑΤ...

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Τα παιδία (τον) παίζει

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΑΝΙΚΑ

Πάλι δικαιολογίες. Πάλι το γνωστό τροπάρι. 

Πάλι φταίει ο άλλος. Πάλι φταίνε οι άλλοι

Πάλι οι δημοσκοπήσεις κατέληξαν στα σκουπίδια. 

Το εξηγώ. Χωρίς να έχω την παραμικρή υποψία περί συνωμοσιών και άλλων τέτοιων ανοησιών. Φυσικά οι δημοσκοπήσεις είναι εργαλείο. Φυσικά τις περισσότερες φορές πέφτουν διάνα. Και φυσικά κάθε σοβαρός δημοσκόπος δεν αναμοχλεύει ούτε μαγειρεύει. Οποιος το κάνει την εταιρεία του χαλάει.

Ένα λοιπόν: χωρίς συζήτηση και χωρίς ίχνος δικαιολογίας. Τα πραγματικά ευρήματα έπρεπε να τα είχαν δημοσιοποιήσει κόντρα στις επιθυμίες και στο παράλληλο σύμπαν του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα. Εσύ κάμε σωστά τη δουλειά σου και άσε τους άλλους να κουρεύονται. Στο τέλος θα δικαιωθείς.

Δύο λοιπόν: και αν οι ταχαριστεροί απειλούσαν και ωρύονταν, εσύ προχώρα και μη δίνεις σημασία. Το στοιχειώδες. Δηλαδή τι; Και αν εκείνοι συμπεριφέρθηκαν όπως οι νταβατζήδες, ε τότε να βγεις και να τους καταγγείλεις. Το έκανες; Όχι! Ε τότε συνένοχος κι εσύ.

Τρία λοιπόν: αλλά κι αν ακόμα φοβισμένοι από το bullying αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν και τα ευρήματα να «διορθώσουν», τότε κάτι άλλο έπρεπε να κάμουν. Με την παρουσία συμβολαιογράφων, να έβαζαν τα πραγματικά ευρήματα σε φακέλους, τους οποίους θα άνοιγαν το βράδυ των εκλογών. Τόσο απλό. Κι αν το έκαναν όχι μόνο θα διέσωζαν την εγκυρότητά τους, αλλά από πάνω θα έστελναν στο «ικρίωμα» της αναξιοπιστίας και των απειλών όλους εκείνους που τους απειλούσαν και τους εκφόβιζαν.

Τέσσερα λοιπόν: και κάτι σχετικά με την γκρίζα ζώνη εκατοντάδων χιλιάδων ψηφοφόρων. Οι οποίοι πίσω από το παραβάν, την ύστατη στιγμή, αποφάσισαν να μετακινηθούν προς την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας του Κυριάκου Μητσοτάκη. Κι αυτό το πιθανό σενάριο θα έπρεπε να το καταγράψουν, να το τονίσουν και να το εξηγήσουν. Κάτι τέτοιο θα αποκάλυπτε την ρευστότητα ενός θολού τοπίου που στο τέλος βάφτηκε γαλάζιο.

Πέντε λοιπόν: όλα αυτά και πολλά άλλα με την υπογράμμιση όχι μόνο της αναποφασιστικότητας όλων αυτών των ψηφοφόρων. Αλλά και της γενικής ρευστότητας. Επομένως όλα αυτά τα δημοσκοπικά ευρήματα που κυκλοφορούσαν από κανάλι σε κανάλι και από εφημερίδα σε εφημερίδα, έπρεπε απαραιτήτως να συνοδεύονταν με τον επίλογο «η σειρά των κομμάτων δεν αλλάζει, η Νέα Δημοκρατία θα είναι πρώτη, όμως από τα ευρήματα και από τις αμφίσημες αντιδράσεις των ερωτηθέντων, δεν γνωρίζουμε την ακριβή διαφορά ανάμεσα στα δύο πρώτα κόμματα».

Αγαπητοί μου οι εκ των υστέρων δικαιολογίες μοιάζουν με παρθενορραφή «δυστυχισμένων» θηλυκών πλασμάτων. 

Μοιάζουν με παιδικές δικαιολογίες τύπου Μπόμπο.

Για όνομα του θεού. Πρέπει δημοσίως να αναλάβετε τις ευθύνες σας. 

Γιατί αν συνεχίσετε έτσι, τότε...

 

Υπαρκτού αριστεροσουργελαρόπληκτου ελληνισμού κωμωδία

 

 

Να ψηφίσουμε μικρά κόμματα ρε παιδιά. Να δώσουμε δύναμη σε νέους πολιτικούς με φρέσκιες ιδέες και όρεξη.

Εν τω μεταξύ οι νέοι πολιτικοί των μικρών κομμάτων με τις φρέσκιες ιδέες και την όρεξη ⬇️ pic.twitter.com/xvgWMfxuGp

— Georghy Zhukov (@GeorghyZhukov) May 24, 2023

 

 

Τουλάχιστον οι ''ευαίσθητοι'' από τα τσαντίρια που βρίζουν τον νυν ΠΘ είναι μπετόν αρμέ για τα επιδόματα με την ΣΥΡΙΖΑΡΑ. #εκλογες2023 pic.twitter.com/07HauQGc76

— Kostas Legion (@kostaslegion) May 20, 2023

Οι τυποι ειναι γνησιοι καραγκιοζηδες pic.twitter.com/FBv9x6xxta

— Δημόσιος Υπάλληλος (@Tou_Dhmosiou) May 18, 2023

 

 

 

 

Υπαρκτού αριστερο-σουργελο-δημοσιογραφο-ξεφτιλαρόπληκτου ελληνισμού κωμωδία

Η Καλογεροπούλου διάβασε τη σύμβαση για τα F35 που... δεν υπάρχει ακόμα και δεν αξίζει να τα πάρουμε... pic.twitter.com/R7hfh45iuC

— Ομάδα Αλήθειας (@omadaalithias) May 31, 2023

 

 

Σαν σήμερα (2/6/ΧΧΧΧ)

 

1896: Ο Γκουλιέλμο Μαρκόνι παίρνει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για το ραδιόφωνο.

1953: Η Ελισάβετ στέφεται βασίλισσα της Βρετανίας.

1964: Ιδρύεται η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (P.L.O.) απο τον Γιάσερ Αραφάτ

1971: Ο Παναθηναϊκός αντιμετωπίζει τον Άγιαξ στο Γουέμπλεϊ για το Κύπελλο Πρωταθλητριών και ηττάται με 2-0.

1985: Ο Ανδρέας Παπανδρέου κερδίζει για δεύτερη συνεχόμενη φορά τις εκλογές. Το ΠΑΣΟΚ λαμβάνει 45,8%, η Νέα Δημοκρατία 40,8% και το ΚΚΕ 9,8%.

1740: Γεννιέται ο Ντονατιέν Αλφόνς Φρανσουά ντε Σαντ, γνωστότερος ως Μαρκήσιος Ντε Σαντ, γάλλος αριστοκράτης και συγγραφέας τολμηρών βιβλίων που χαρακτηρίστηκαν ως πορνογραφικά. Από το όνομά του προήλθε ο όρος «σαδισμός».

1904: Γεννιέται ο ηθοποιός και 5 φορές ολυμπιονίκης κολυμβητής Τζόνι Βαϊσμίλερ . Ως ηθοποιός ήταν ο πρώτος "Ταρζάν"

2014: Πεθαίνει  σε ηλικία 81 ετών η γνωστή από τον παλιό ελληνικό κινηματογράφο ηθοποιός Δήμητρα Σερεμέτη

2020 Πεθαίνει σε ηλικία 91 ετών η Αμαλία Μεγαπάνου γυναίκα που ταύτισε τη ζωή της με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή

 

 

 

 

 

2021 Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 78 ετών ο ιδρυτής και πρόεδρος της Express Service, Γιάννης Ραπτόπουλος.

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Η Ελένη που δεν ξέρει το «ποίημά της» και ο αφρός της ειδησεογραφίας

Γράφει η  Γιούλα Κουγιά

Όταν το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ –άντε να δω πότε θα τελειώσει αυτή η μόδα με τα διπλά βαφτιστικά, λες και πρέπει να ικανοποιηθούν και τα δύο συμπεθεριά– αποφάσισε να συμπεριλάβει στα ψηφοδέλτιά του την Ελένη Χρονοπούλου, είχα μια έντονη συζήτηση στο γραφείο, διαφωνούσα με αυτήν την κίνηση, κάθε φορά διαφωνώ με κινήσεις που υποτίθεται είναι υψηλού συμβολισμού λόγω καυτής επικαιρότητας.

Τότε η ωραία Ελένη ήταν στον αφρό της ειδησεογραφίας δι’ υπόθεσίν της η οποία ερευνάται από τη Δικαιοσύνη, κάτι άλλο δεν ήταν γνωστό για την πολιτική διαδρομή της, μόνο μια θέση στα κομματικά όργανα – ξεχυθήκαμε όλοι να βρούμε καμιά φωτογραφία της, βρήκαμε στον λογαριασμό της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, γεμίσαμε σελίδες και τηλεοπτικά πλάνα, γράψαμε τα δέοντα για την υπόθεση εκείνη που ερευνάται από τη Δικαιοσύνη, έγραψε και η ίδια.

Τώρα πέσαμε να φάμε την Ελένη που δεν ξέρει το «ποίημά της» καλά για τη φορολογία, την οικονομία, την άμυνα ή ό,τι άλλο προκύψει στον αέρα μιας τηλεοπτικής εκπομπής, το οποίο ποίημα –για να είμαι δίκαιη– δεν το ξέρουν ούτε οι ψημένοι συνάδελφοί της, με αποτέλεσμα κάθε μέρα ο κόσμος να κυκλοφορεί με κομπιουτεράκι ανά χείρας για να κάνει πολλαπλασιασμούς και αφαιρέσεις από τους φόρους που σφυρίζουν στον αέρα, ο οποίος είναι ούριος στα πανιά του Μητσοτάκη για την επόμενη τετραετία.

Ξέρω ότι θα κατηγορηθώ πάλι πως κάνω κριτική στην αντιπολίτευση – κάνω όχι γιατί είχαμε μια τέλεια κυβέρνηση, αλλά γιατί έχουμε μια γελοία αντιπολίτευση, η οποία πάει αδιάβαστη και αστοιχείωτη, στοιχειωμένη με...

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Το γαρ πολύ της αριστείας

Γράφει ο ΣΤΕΝΤΩΡ

Το ομολόγησε. 

H Ράνια Θρασκιά ψήφιζε ΠΑΣΟΚ. 

 Αλλά και ποιος από τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε κάποτε ψηφίσει ΠΑΣΟΚ; 

Δεν είναι αμαρτία. Η νέα βουλευτής Θεσσαλονίκης είδε την τηλεοπτική της φήμη να μεταφράζεται σε εκτόξευση στη βιτρίνα του κόμματος του οποίου αποτελεί πρόσφατη μεταγραφή. 

Ηταν μία από τις επιλογές Τσίπρα για την εκλογική επιτροπή των 20 και μοιράστηκε με τον ενθουσιασμό της νεοφώτιστης τις εντυπώσεις της: «Ηταν μια ωραία εμπειρία, σπουδαία μυαλά, γιατί πραγματικά υπάρχει η αριστεία στον ΣΥΡΙΖΑ». 

Δεν έχει άδικο. Τα μέλη της επιτροπής είναι ό,τι εγγύτερο σε αριστεία διαθέτει ο ΣΥΡΙΖΑ. Η ίδια, πάντως, κατέληξε ότι «πολύ περισσότεροι ήθελαν να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ, αλλά φοβήθηκαν να το κάνουν». 

Φοβήθηκαν, μάλλον από...

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Οι χορηγοί του Κυριάκου Μητσοτάκη

 

Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Όταν ο σύντροφος Ανδρουλάκης αποκαλούσε τον σύντροφο Αλέκση «μέγα χορηγό του Μητσοτάκη» κανείς δεν κατάλαβε ότι τα λόγια του ήταν λόγια θαυμασμού και όχι ψόγου.  

Αρχίσαμε να το καταλαβαίνουμε λίγες μέρες αργότερα, όταν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, μεθυσμένα από την τεράστια επιτυχία της ανόδου κατά 3 ποσοστιαίες μονάδες, άρχισαν να εμφανίζονται σε τηλεοπτικές εκπομπές και να διαγωνίζονται για το ποιος από όλους μπορεί να κάνει την μεγαλύτερη κατρουγκαλιά.

Την αρχή έκανε η συντρόφισσα Χρονοπούλου, που κάτι πήγε να πει για τα υπερκέρδη (ό,τι κι αν είναι αυτό) 150 εισηγμένων εταιρειών (πρέπει να βρούμε άλλη μια γιατί όλες κι όλες είναι 149), μετά μπερδεύτηκε και είπε ότι θα αυξηθούν οι φόροι στη μεσαία τάξη και μετά ξεμπερδεύτηκε και επέστρεψε στα ασφαλή νερά των «υπερκερδών». 

Ακλούθησε ο σύντροφος Δουδωνής με την αύξηση στη φορολογία των μερισμάτων (πιθανότατα όχι φοβερά καλή ιδέα σε μια χώρα γεμάτη οικογενειακές επιχειρήσεις) και ο σύντροφος Παραστρατίδης ο οποίος υπεραμύνθηκε του ΕΝΦΙΑ λέγοντας ότι είναι φόρος που αφορά τους «έχοντες». 

Ταυτοχρόνως, ο σύντροφος Πρόεδρος ισχυρίστηκε ότι το αφορολόγητο στη γονική παροχή είναι 4.800.000 (θεωρώντας μάλλον δεδομένο ότι κάθε παππούς και γιαγιά έχουν μόνο ένα εγγόνι και ότι όλα τα παιδιά όχι μόνο είναι μοναχοπαίδια, αλλά δεν έχουν ξαδέρφια και έχουν όλους τους παπουδογιαγιάδες ζωντανούς) και υποσχέθηκε να το μειώσει από 800.000 στις 400.000 για κάθε γονέα.

Η προσπάθεια ολοκληρώθηκε με τον παλιό υπουργό οικονομικών σύντροφο Χριστοδουλάκη σε ένα ρεσιτάλ παλιάς καλής πασοκικής υπεραπλούστευσης να λέει ότι «η Νέα Δημοκρατία παίρνει λίγα από τους λίγους και πολλά από τους πολλούς, εμείς θα πάρουμε πολλά από τους λίγους και λίγα από τους πολλούς» (ακατανόητη εξαγγελία σε μια χώρα όπου οι πολλοί πληρώνουν έτσι κι αλλιώς λίγα αφού το 40% των συμπολιτών δηλώνει εισόδημα κάτω από τις 5.000 και το 60% κάτω από τις 10.000).

Με λίγα λόγια, οι σύντροφοι του ΠΑΣΟΚ βάλθηκαν να στείλουν το μήνυμα ότι σκοπός τους είναι να αναστατώσουν την οικονομία και να αυξήσουν τη φορολογία. Ασχέτως του τι ακριβώς έχουν στο μυαλό τους, αυτό που στην πραγματικότητα κάνουν είναι να εμφανίζουν τον Μητσοτάκη ως τη μοναδική επιλογή σιγουριάς, τον μοναδικό εγγυητή σταθερότητας και τους εαυτούς τους ως το εισιτήριο σε μια περιπέτεια που δεν διαφέρει πολύ από την περιπέτεια που υπόσχεται ο Αλέκσης και η Εκλογική του Επιτροπή.

Την ίδια ώρα ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να παίζει το βιολί που έπαιζε και πριν την 21η Μαΐου (δεν μπορεί να παίξει και άλλο) με διαρκείς υποσχέσεις (που εκλαμβάνονται ως απειλές) για αυξήσεις φόρων και διαρκή απαξίωση των ψηφοφόρων που δεν είχαν την ωριμότητα, την ευφυΐα ή την ψυχική συγκρότηση να ψηφίσουν το κόμμα του Αλέκση και της Πόπης.

Είναι σαν τα στελέχη των δύο λιγότερο μικρών κομμάτων της αντιπολίτευσης να έχουν παίξει στοίχημα όχι μόνο την αυτοδυναμία αλλά και την περαιτέρω αύξηση των ποσοστών του Μητσοτάκη και της Νέας της Δημοκρατίας και κάνουν ό,τι μπορούν για να σιγουρευτούν ότι θα κερδίσουν το στοίχημα. Σαν κάθε πρωί να αναρωτιούνται «τι θα μπορούσα να πω που θα ωφελούσε τη Νέα τη Δημοκρατία και τον Κυριάκο;» και, αφού το βρίσκουν, το λένε.

Εκτός αν είναι η απόλυτη απόδειξη της...