"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΚΑΤΟΨΥΧΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ - ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Tα πληκτρολόγια που πιάνουν πάντα φωτιά


 Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ

Δεν έχω γνωρίσει ακόμα από κοντά κάποιον που να φτιάχνεται με καμένα δάση.
 

Έχω ακούσει «να καεί, να καεί, το μπουρδέλο η Βουλή», έχω δει άλλους φασίστες να διεγείρονται κρατώντας δάδες αναμμένες, έχω ακούσει με μπόμπες σε μπουζούκια τους στίχους του Πυθαγόρα «Βάλτε φωτιά και κάφτε τα, κάφτε τα, κάφτε τα».

Το Fire Information For Resource Management System δημοσιεύει τα μέτωπα της φωτιάς στην Ευρώπη όπως προκύπτουν από δορυφόρο της NASA, αλλά κάποιοι μπορεί να τα αμφισβητήσουν κι αυτά αφού όπως κάποτε αποκάλυψε ο Δημοσθένης της καρδιάς μας, όταν κάποιοι προσπαθούσαν να εφεύρουν το στιλό που δουλεύει σε μηδενική βαρύτητα, οι Ρώσοι έγραφαν με μολύβι.

Τα πλάνα στην τηλεόραση παίζουν σε λούπα σπίτια που καίγονται, ένα δυστοπικό πορτοκαλί με πυροσβεστικά αεροσκάφη που μοιάζει με σεκάνς από το «Apocalypse Now» του Φράνσις Φορντ Κόπολα. Την ώρα που άνθρωποι κινδυνεύουν, πλάσματα πεθαίνουν, οικογένειες χάνουν τις περιουσίες τους και το φυσικό τοπίο καταστρέφεται γεμίζοντας με στάχτη την ατμόσφαιρα και απόγνωση το μυαλό σου, κάποιοι αποκαλύπτονται στις οθόνες.

Φίλοι, γνωστοί, mutual friends, άνθρωποι που δεν γνωρίζεις αλλά έρχεσαι πιο κοντά μαζί τους μέσα από τις αναρτήσεις τους, σπεύδουν να βοηθήσουν σε αυτό που συμβαίνει με τον τρόπο που μπορεί ο καθένας: κάποιοι διαθέτουν τα σπίτια τους σε συνθήκες πανδημίας, άλλοι γίνονται «σκυλομπαμπάδες» και «σκυλομαμάδες» για λίγες μέρες σε τετράποδα που πρέπει να εγκαταλείψουν τον χώρο τους, συλλέγουν είδη πρώτης ανάγκης, κάποιοι άλλοι κοινοποιούν οδηγίες προστασίας από το 112, χρήσιμα τηλέφωνα, επικοινωνούν μέσω inbox, προβαίνουν σε επιχειρηματικές δωρεές σε όσους έχουν ανάγκη μέσα από πρόχειρα live videos. Ευαισθητοποιούνται και γίνονται μέρος της «κοινωνίας των πολιτών» όπως αρέσκονται να αναφέρουν οι λογογράφοι των ηγετών.

Σελίδες με «μαύρο» και «καυστικό» χιούμορ, ανώνυμα προφίλ, άνθρωποι που γνώριζες και έχεις απομακρυνθεί από αυτούς μέσα από τις αναρτήσεις τους, δεν χάνουν την ευκαιρία να «δικάσουν» την κυβέρνηση, να γίνουν σε λίγα κλικ ειδήμονες μετεωρολόγοι, επαΐοντες της δασοπονίας και να ευχηθούν το «τελευταίο δέντρο να το κρατήσετε για να κρεμαστείτε». Πυρκαγιές και κρεμάλες, ένα οξυδερκές σχέδιο αποτελεσματικής διαχείρισης την ώρα που απειλείται η ανθρώπινη ύπαρξη με οδηγό τη «φωτιά του λαού που πλησιάζει», τη «χειρότερη λαίλαπα». Πάμε να το κάνουμε viral.

#Μητσοτακη_γαμιεσαι, #μητσοτακη_παραιτησου, #Μητσοτακη_καθαρμα, «ακατάπαυστα λαϊκά μπινελίκια» στην κρατική τηλεόραση από πυρόπληκτο, αγανακτισμένο, πολίτη. Πολίτες που, ω σύμπτωση, τυχαίνει να υποστηρίζουν με πάθος άλλο κόμμα και να δραστηριοποιούνται ως στελέχη στις τοπικές οργανώσεις της περιοχής τους

Γιατί αν δεν «γλεντήσει» το Twitter με το «βίντεο της χρονιάς», την ώρα που άνθρωποι δίνουν μάχη με τις φλόγες και βλέπουν τους κόπους μίας ζωής να χάνονται, πότε θα το κάνει;  

Ετοιμάσου, για τρίτο προφίλ, αδερφέ. «Αδερφέ» όπως «bro», που λένε και στις συμμορίες, σύμφωνα με πρόσφατο απίθανο ρεπορτάζ. Αν το επίπεδο του αντιπολιτευτικού λόγου είναι η on air προώθηση υβριστικών hashtags από κάθε Κυρ-Γιώργη και από τα υπόγεια των trolls, καθεμία και καθένας μπορεί να κρίνει πόσο ριζοσπαστικός, αριστερός και προοδευτικός είναι, πόσο πλεονεκτεί ηθικά. Κι αν δεν υπάρχει ούτε ένας στα γραφεία των πολιτικών παρατάξεων να γράψει δυο-τρεις καταδικαστικές αράδες τέτοιων χυδαίων συμπεριφορών που θέλουν να ορίσουν το επίπεδο της δημόσιας αντιπαράθεσης και συζήτησης κάπου ανάμεσα στη φρασεολόγια των «τσοντοκάναλων» και των χουλιγκανικών πεσιμάτων, η σιωπή του, η σιωπή τους είναι μάλλον προς απάντηση όλων μας.

Υπάρχουν κι εκείνοι, πάλι, βαθιά προβληματισμένοι και ανήσυχοι από τον καναπέ ή τις διακοπές τους, που δεν αντέχουν να μη συγχαρούν εκ των προτέρων τον κρατικό μηχανισμό για την αποστολή του να προστατευτούν οι ανθρώπινες ζωές και υπενθυμίζουν πως το 2007 πέθαναν 84 άνθρωποι από τις πυρκαγιές στην Ηλεία και το 2018 χάθηκαν στις φλόγες 102 άνθρωποι στο Μάτι. Αυτοί που βρίσκουν πάντα την αλήθεια, γκουγκλάροντας τη λέξη επενδύσεις και προσθέτοντας το μέρος που καίγεται, βρίσκοντας αδιάσειστα στοιχεία σε οικονομικά άρθρα, μάλλον διαφωνούν μαζί τους.  

Πόσο διαφέρουν από βουλευτές που βρίσκουν την ιδανική εικόνα ενός πυροσβέστη στο εξώφυλλο ενός video game;  

Πόσες καταστροφές πρέπει να γίνουν ακόμα για να αλλάξουν τρόπο σκέψης οι επικοινωνιακοί μηχανισμοί των κομμάτων; 

Nα συμφωνήσουμε πως κάθε κυβέρνηση πρέπει να κρίνεται και να ελέγχεται για τους αποτελεσματικούς χειρισμούς της; 

Nα μην αναδεικνύουμε την Καταστροφή ως Μεγάλη Ιδέα; 

Να...

 

ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΚΑΤΟΨΥΧΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ - ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Η πολιτική της χυδαιότητας

 


Toυ ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ

Με αφορμή τις πυρκαγιές, στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ξεπέρασαν κάθε όριο αντιπολιτευτικού λόγου και εξετράπησαν σε ύβρεις προς το πρόσωπο του πρωθυπουργού, πεζοδρομιακού επιπέδου. Ενώ ο επίσημος ΣΥΡΙΖΑ τήρησε και τηρεί μια νηφάλια αντιμετώπιση των κυβερνητικών πεπραγμένων, με λόγο προσεκτικό, τα μεσαία στελέχη του έχουν αφηνιάσει. Θα υπέθετα πως έχουν αυτονομηθεί και λόγω της έκρυθμης κατάστασης έχουν ξεφύγει. Πολύ φοβούμαι όμως πως τα πράγματα είναι πιο σύνθετα. Αν όντως αυτά τα στελέχη κινούνται εκτός της επίσημης κομματικής γραμμής, θα έπρεπε η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ να τα ανακαλέσει στην τάξη, να τα αποδοκιμάσει ή και να τα διαγράψει ακόμα, καθώς οι εκφράσεις τους αρμόζουν σε χαμαιτυπείο και όχι σε πολιτικό κόμμα και μάλιστα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Δυστυχώς, η ηγεσία του κόμματος δεν ασχολήθηκε με αυτές τις περιπτώσεις ακραίας συμπεριφοράς, προκαλώντας την υπόνοια που βολεύεται με τον χυδαίο λόγο, που λειτουργεί παράλληλα προς την επίσημη, μετριοπαθή γραμμή. Υπάρχει η αντίληψη πως η ύπαρξη δύο γραμμών εξυπηρετεί την πολυσυλλεκτικότητα. Και πολλές φορές αυτές οι συμπεριφορές ενθαρρύνονται διά της επιβραβεύσεως των υβριστών. Να υπενθυμίσω την περίπτωση του δημοσιογράφου – στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ που εξύβρισε πεζοδρομιακά τον τότε πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά και αμείφθηκε με μια θέση στο ευρωψηφοδέλτιο.

Θα δεχόμουν πως στα μεγάλα κόμματα υπάρχουν και χυδαίοι άνθρωποι, που μια δεδομένη κατάσταση τους φέρνει στην επιφάνεια. Αυτό είναι κάτι που ουδείς μπορεί να το αποκλείσει. Ομως ένα σοβαρό κόμμα αντιδρά ακαριαία και αποβάλλει από τις τάξεις του τον υβριστή. 

 Η Νέα Δημοκρατία διέγραψε από τις τάξεις της στελέχη που κινήθηκαν απλώς έξω από την κομματική γραμμή και με τις δηλώσεις τους προκάλεσαν ζημιά στην εικόνα του κόμματος. Δεν εξύβρισαν με εκφράσεις ποδοσφαιρικών θυρών. Ξέφυγαν πολιτικά και αντιμετωπίσθηκαν πολιτικά.  

Αυτά που γίνονται αυτές τις ώρες από μεσαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν καμιά σχέση με την πολιτική αντιπαράθεση. Δεν εκφέρουν απλώς λόγο πολιτικά ακραίο. Υβρίζουν προσωπικά τον πρωθυπουργό, κάτι που ουδόλως κολακεύει όχι τους ίδιους, αυτοί τόσοι είναι, αλλά την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ που τους ανέχεται.  

Το ήθος μιας παράταξης...

 

ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΚΑΤΟΨΥΧΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ - ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Μια στη φωτιά και μια στο πέταλο



Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Μέσα στον κακό χαμό, υπάρχει και η κριτική του ΣΥΡΙΖΑ: δεν αρκεί, λέει, που δεν χάθηκαν ανθρώπινες ζωές. Υπάρχει «ο δασικός πλούτος και η βιοποικιλότητα και οι περιουσίες των κατοίκων», είπε η βουλευτής του κ. Χαρά Καφαντάρη (Στο Κόκκινο, 4.8.2021).

Αυτή η κριτική είναι θεμιτή απ’ όλους πλην του κομματικού ΣΥΡΙΖΑ. Και αυτό επειδή η δική τους κυβέρνηση έφτιαξε ένα νέο αρνητικό στάνταρ για πυρκαγιές. Αναφερόμαστε φυσικά στους 102 νεκρούς στο Μάτι· το προηγούμενο το είχε «επιτύχει» η κυβέρνηση του κ. Κώστα Καραμανλή με 63 νεκρούς στην Ηλεία.

Δυστυχώς μετά το Μάτι μετράμε (και φοβόμαστε) τις δασικές πυρκαγιές αλλιώς: με νεκρούς και όχι με καμένα στρέμματα και σπίτια. Καλώς ή κακώς στην τρέχουσα πολιτική το μεγαλύτερο βάρος έχει η νωπή εμπειρία και όχι το ιδανικό που δεκαετίες τώρα πουλά η Αριστερά και αποδείχθηκε ότι δεν μπορεί να υπηρετήσει. Μετά τις απανωτές κρίσεις, που ζήσαμε, οι πολίτες ζυγίζουν τα πράγματα με το τι μπορεί να γίνει και όχι αν «ένας άλλος κόσμος» χωρίς δασικές πυρκαγιές είναι εφικτός.

Αυτό φυσικά απέχει από το «η αξιωματική αντιπολίτευση δεν δικαιούται διά να ομιλεί», όπως έλεγε ο αείμνηστος Μένιος Κουτσόγιωργας. Απλώς ο ΣΥΡΙΖΑ για δικό του όφελος πρέπει να μη θυμίζει τις στιγμές που τον μαύρισαν. Οπως στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί, έτσι στο σπίτι του καμένου (κυριολεκτικώς και όχι του πρώην συνεταίρου) δεν ζητούν παραιτήσεις την ώρα που μαίνεται φωτιά.  

Να σημειώσουμε ότι δεν είδαμε παραιτήσεις για το Μάτι ακόμη και όταν έσβησε η πυρκαγιά.  

Και είναι αστείο να κατηγορεί ο ΣΥΡΙΖΑ τον κ. Μητσοτάκη ότι «κάνει καταδρομικές και απολύτως προστατευόμενες επισκέψεις στις οχτώ το πρωί, για να αποφύγει να συναντήσει» τους πολίτες.
 

Ο κ. Τσίπρας τουλάχιστον εμφανίστηκε πιο σοβαρός όταν τουίταρε «Τούτες τις δύσκολες ώρες κύριο μέλημα όλων μας να περιοριστεί η καταστροφή, μα πάνω από όλα η προστασία της ανθρώπινης ζωής. Εκφράζω τη συμπαράστασή μου στους πυροσβέστες που δίνουν τη μάχη με τη φωτιά και την αμέριστη αλληλεγγύη μου στους πολίτες που δοκιμάζονται». Τελεία και παύλα. Ομως τα μηνύματα που στέλνει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αντιφατικά. Τη μία μέρα το κόμμα ανακοινώνει «Αυτές τις δύσκολες ώρες που μετράμε τις πληγές μας η πολιτική αντιπαράθεση πάνω στα αποκαΐδια είναι μια πρακτική που δεν μας αφορά» (4.8.2021) και την επόμενη η θυγατρική του οργάνωση στην Εύβοια δηλώνει ότι «το “επιτελικό κράτος” του κου Μητσοτάκη αποκαλύφθηκε ότι είναι πουκάμισο αδειανό. Αφησε το νησί στο έλεος της πύρινης λαίλαπας (…) Δεν φτάνει ο ηρωισμός των ανθρώπων όταν η Κυβέρνηση δεν έχει σχέδιο και το μόνο που τη νοιάζει είναι να κρύψει επικοινωνιακά τα λάθη και τις εγκληματικές καθυστερήσεις και αμέλειες». (5.8.2021).

«Να...

 

ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΚΑΤΟΨΥΧΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ - ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Από τον Καμμένο στα καμένα


Toυ ΚΩΣΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗ

Σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα, η κλιματική αλλαγή ξεκίνησε, μάλλον αιφνιδιαστικά, πριν από τρία χρόνια και αυτό οδήγησε στην εκατόμβη στο Μάτι. Τώρα όμως, πάντα κατά τον αρχηγό της αντιπολίτευσης, η κυβέρνηση όφειλε να μην αιφνιδιαστεί. 

Εντάξει. Το πρόβλημα με αυτή τη θέση του Τσίπρα, την κριτική των στελεχών και τις γραφικότητες των τρολ στο Τwitter είναι ότι κανένας τους δεν λέει τι ακριβώς θα έκανε αν είχε στα χέρια του την ευθύνη του κρατικού μηχανισμού. Ειλικρινά, όσο και αν έψαξα, δεν κατάφερα να βρω μία πρόταση, μία υπόδειξη προς μία άλλη επιχειρησιακή κατεύθυνση. Με εξαίρεση κάτι χαριτωμένα περί αεροπλάνων, που αντιστοιχούν στις προτάσεις για χιλιάδες ΜΕΘ, η αντιπολίτευση δεν μας είπε απολύτως τίποτα.  

Οι άνθρωποι αυτές τις μέρες εκπέμπουν πρωτίστως οργή, χολή, χαιρεκακία.  

Το διάγγελμα Μητσοτάκη έγινε και αυτό αντικείμενο χλεύης. Μόνο που ο Μητσοτάκης δεν κρύφτηκε για μέρες. Ούτε έστησε σύσκεψη στο Συντονιστικό για να παριστάνει τον ανήξερο. Μίλησε για κριτική και αυτοκριτική. Αυτή η αναφορά περί «αυτοκριτικής» ελπίζουμε να υπαινίσσεται παραιτήσεις ή απολύσεις. Αλλωστε ο πυρήνας της Δημοκρατίας είναι η λογοδοσία.   

Οι φωτιές θα σβήσουν. Το μέγεθος της καταστροφής θα αποτιμηθεί. Και μετά θα ξεκινήσει η συζήτηση για την αποκατάσταση των ζημιών, την ανακούφιση των πληγέντων και τον ανασχεδιασμό της Πολιτικής Προστασίας. Σε περιβάλλον κλιματικής αλλαγής η έννοια της Πολιτικής Προστασίας επαναπροσδιορίζεται. Και εν τέλει, δεδομένης της έκτασης και της έντασης του φαινομένου, είναι τεράστια επιτυχία που δεν θρηνούμε νεκρούς, τουλάχιστον προς το παρόν. 

Την ίδια στιγμή ακούς από τον ΣΥΡΙΖΑ κριτική για υπερβολή στη χρήση του 112. Αν δεν υπήρχε το 112, θα έκαναν κριτική για την έλλειψή του.  

Η στάση της αντιπολίτευσης είναι προβληματική, όχι επειδή πιέζει την κυβέρνηση, αλλά επειδή...

 

ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΚΑΤΟΨΥΧΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ - ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Το hashtag της ντροπής

 


Του ΓΙΑΝΝΗ ΜΕΪΜΑΡΟΓΛΟΥ

Τώρα που η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με την χειρότερη φυσική καταστροφή των τελευταίων τριάντα χρόνων και χρειάζεται να εξαντλήσει και την τελευταία ικμάδα των δυνάμεών της για να τα καταφέρει, θεώρησαν κάποιοι ότι είναι η κατάλληλη στιγμή για να  γυρίσουν τους δείκτες της ιστορίας λίγα χρόνια πίσω, τότε που οι ίδιοι κυβερνούσαν τη χώρα. Λες και μπορεί να γίνει αποδεκτή οποιαδήποτε σύγκριση ή συμψηφισμός ανθρώπινων, υλικών ή φυσικών ζημιών. Ή ακόμα χειρότερα, λες και μπορεί να παρθεί κάποιου είδους ιστορική ρεβάνς με αφορμή τόσο τραγικά γεγονότα.  

Ο απολογισμός της φονικής πυρκαγιάς στο Μάτι έγινε από τους ανθρώπους που τη βίωσαν και έχασαν τους δικούς τους, η διαχείρισή της συνεκτιμήθηκε από τους Έλληνες πολίτες στις τελευταίες εκλογές και οι ευθύνες μένει να καταλογισθούν από τη δικαιοσύνη, στο άμεσο ελπίζουμε μέλλον.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης επιχειρεί να πάρει μια τέτοιου είδους μακάβρια ρεβάνς. Αρκεί να θυμηθούμε τη θριαμβευτική ανάρτηση στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ όταν τα θύματα της πανδημίας έφτασαν τα 103, επιχειρώντας να τα συμψηφίσει με τους νεκρούς στο Μάτι. Κάτι ανάλογο επιχειρείται κι αυτή τη φορά σε ακόμα πιο προκλητικούς τόνους.  

Θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι το χυδαίο υβριστικό ξέσπασμα του πυρόπληκτου κατά του πρωθυπουργού, στα τηλεοπτικά μικρόφωνα, ήταν αυθόρμητο και προϊόν της αγανάκτησής του, αν το ξέσπασμα αυτό δεν γινόταν trendy hashtag μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Δυστυχώς για τη Δημοκρατία και τη χώρα, το hashtag #Μητσοτάκη_γ@@@@@@ι κατέκλυσε το διαδίκτυο με τη συμβολή των γνωστών τρολ. Και βέβαια ας μην ξεχνάμε το περίφημο karma is a bitch (η μοίρα είναι σκύλα) που τόσο περήφανα τουίταρε βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ούτε και το βοθρικής έμπνευσης «Εκκενώσεις ο… Κυριάκος» του γνωστού Documento. Είναι κρίμα που, την ώρα που η φωτιά κατακαίει τη χώρα, το μόνο που ενδιαφέρει την αξιωματική αντιπολίτευση είναι να κάψει τον ίδιο τον πρωθυπουργό.

Η φωτιά, όπως και η πανδημία, ήταν μια καλή ευκαιρία για τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας να αποδείξουν ότι, ανεξάρτητα από τις ιδεολογικές και πολιτικές τους διαφορές, ξέρουν να βάζουν το συμφέρον της χώρας πάνω από κάθε μικροκομματική σκοπιμότητα. Τα γεγονότα στον Έβρο και η πρώτη φάση της πανδημίας δημιούργησαν μια τέτοια αίσθηση που, δυστυχώς, δεν επαληθεύτηκε στη συνέχεια. Οι δημοσκοπήσεις σήμαναν αντισυναινετικό συναγερμό στα κομματικά επιτελεία. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όπως και κάθε  πρωθυπουργός, θα κριθεί αυστηρά από τους πολίτες στο τέλος της θητείας του. Εκείνοι θα αποφανθούν με την ψήφο τους αν η διαχείριση των κρίσεων και η διακυβέρνησή του συνολικά ανταποκρίθηκαν στις δεσμεύσεις που είχε αναλάβει αλλά και στις προσδοκίες τους. Το ίδιο αυστηρά θα κριθούν επίσης και τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Οι πολίτες θα αποφανθούν κατά πόσον ο ΣΥΡΙΖΑ, ως αξιωματική αντιπολίτευση, και οι άλλες δυνάμεις συνέβαλαν εποικοδομητικά με τη στάση τους στη θωράκιση των θεσμών της Δημοκρατίας και στην ανασυγκρότηση της χώρας.

Ωστόσο...

 

ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΚΑΤΟΨΥΧΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ - ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Αγωνιούν να υπάρξουν νεκροί


Του ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ

Όλη η Ελλάδα έχει μεταβληθεί σε ένα πύρινο μέτωπο, ο καύσωνας καλπάζει, ενώ η μετάλλαξη της Covid κτυπά ανεξέλεγκτα. Η κρατική μηχανή φαίνεται πως αντέχει ακόμα.  

Αυτοί που δεν αντέχουν το γεγονός πως δεν υπάρχει εκατόμβη θυμάτων από τις φωτιές, είναι μια στρατιά μικρόψυχων και συγχρόνως ανόητων που επιζητούν με κάθε τρόπο να πάρουν την ρεβάνς για το Μάτι. 

Αρρωστημένα μυαλά. Λες και στις καταστροφές υπάρχει συμψηφισμός.

Είναι αλήθεια πως ο επίσημος ΣΥΡΙΖΑ τήρησε μια προσεκτική στάση, μακριά από κραυγές και ακραίες εκφράσεις. Όμως, από κάτω έχει ξεχυθεί ο γνωστός συρφετός του διαδικτύου που εναγωνίως ψάχνει για αίμα. Και μέσα σε αυτόν τον συρφετό βρίσκονται και επώνυμα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.

Σε κάθε διαχείριση κρίσης, μετά, στην αποτίμηση της, συνεκτιμώνται όλες οι παράμετροι. Στην προκειμένη περίπτωση, επειδή είχαμε πολλά πύρινα μέτωπα σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, υπήρξε και διασπορά των εναέριων δυνάμεων. Αυτό επέδρασε στην αντιμετώπιση της μεγάλης φωτιάς της Βαρυμπόμπης. Δεν αναζητώ ελαφρυντικά, δεν είναι αυτή η δουλειά μου. Αλλά δεν μπορώ να μην σχολιάσω πως, επειδή λειτούργησε άψογα το 112, επειδή λειτούργησαν τα συστήματα απεγκλωβισμού και διάσωσης, δεν είχαμε απώλεια ανθρώπινης ζωής. Όσες υλικές καταστροφές και να έχουν συμβεί, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, θα αποκατασταθούν. Η πατρίδα μας έχει δοκιμαστεί πολλές φορές κατά το παρελθόν από μεγάλες πυρκαγιές, και αυτό που θυμούμαστε δεν είναι πόσα στρέμματα ή σπίτια κάηκαν, αλλά πόσοι συνάνθρωποι μας χάθηκαν μέσα στις φλόγες. Ακόμα και στην μεγάλη πυρκαγιά του 2007, με τους 63 νεκρούς, που έτυχε μέσα σε προεκλογική περίοδο, οι τόνοι της τότε αντιπολίτευσης παρέμειναν χαμηλοί, σε όλα τα επίπεδα. Ίσως σε αυτό να είχε συντελέσει το γεγονός πως πριν από 14 χρόνια το διαδίκτυο δεν είχε την εμβέλεια που έχει σήμερα.

Φυσικά, αυτή η κραυγαλέα αγωνία των μικρόψυχων να συμψηφίσουν την Βαρυμπόμπη με το Μάτι φέρνει, πολιτικά, τα εντελώς αντίθετα αποτελέσματα. Πάντα οι πολίτες, σε όλον τον κόσμο, στις φυσικές καταστροφές, συσπειρώνονται γύρω από την κυβέρνηση τους, υπό μια προϋπόθεση : Ότι αυτή δεν επιχειρεί να τους εξαπατήσει, να τους παραπλανήσει, για το μέγεθος της καταστροφής. Οι πολίτες σε αυτές τις περιπτώσεις θέλουν ηγέτες που με ειλικρίνεια θα περιγράψουν την κατάσταση. Που δεν θα επικαλεστούν χαλκευμένες φωτογραφίες από δορυφόρο για να αποσείσουν τυχόν ευθύνες τους.  

ο παράδειγμα του Σρέντερ στις πλημμύρες του 2002 στην Γερμανία είναι χαρακτηριστικό. Έβαλε τις γαλότσες και στην πρώτη γραμμή, μάζευε τις λάσπες και αυτός μαζί με τα συνεργεία. Αποτέλεσμα; Ανέτρεψε την δυσμενή γι΄αυτόν δημοσκοπική διαφορά και κέρδισε τις εκλογές που έγιναν μετά από ενάμισι περίπου μήνα.

Συνεπώς, οι φανατισμένοι και οι εμπαθείς...

 

ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΚΑΤΟΨΥΧΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ - ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Η Βαρυμπόμπη και οι δύο ψυχές του ΣΥΡΙΖΑ

 


Του ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΣΙΝΟΥ

Σύμφωνοι, είναι στη φύση, στο πολιτικό DNA που λένε, των κομμάτων να έχουν περισσότερες φωνές στο εσωτερικό τους.
Αυτό ήταν πάντα, άλλωστε, τα μεγάλα κόμματα: ένα μεγάλο, πλειοψηφικό κατά καιρούς, άθροισμα επιμέρους προσλαμβανουσών σε έναν ελάχιστο κοινό παρανομαστή. Αυτό όμως που συμβαίνει με τον ΣΥΡΙΖΑ εκφεύγει πια της κλασικής πολιτικής ανάλυσης. Είναι σαν να πρόκειται για ένα κόμμα με δύο ψυχές, ένα κόμμα δισυπόστατο που αδυνατεί να εναρμονίσει τις δύο εκφάνσεις του που εκδηλώνονται από τα πιο ελαφρά, πχ μια πρωταθλήτρια του τένις, μέχρι τα πιο σοβαρά, όπως μια καταστροφική πυρκαγιά.  

Αυτά που έγιναν με τη φωτιά στη Βαρυμπόμπη είναι χαρακτηριστικά.  

Ο Αλέξης Τσίπρας είχε από νωρίς σπεύσει να δώσει έναν πιο νηφάλιο τόνο, άλλωστε και ο ίδιος έχει την εμπειρία της διαχείρισης και μάλιστα με πικρά αποτελέσματα. «Τούτες τις δύσκολες ώρες κύριο μέλημα όλων μας να περιοριστεί η καταστροφή, μα πάνω από όλα η προστασία της ανθρώπινης ζωής. Εκφράζω τη συμπαράστασή μου στους πυροσβέστες που δίνουν τη μάχη με τη φωτιά και την αμέριστη αλληλεγγύη μου στους πολίτες που δοκιμάζονται», έγραψε, εν είδει εσωτερικού μηνύματος και στα στελέχη του να μην πλειοδοτήσουν σε αντιπολιτευτικές κορώνες, την ώρα που η Βαρυμπόμπη, αλλά και άλλες περιοχές της χώρας, ήταν στις φλόγες. 

Τα κεντρικά στελέχη πειθάρχησαν – ο Νάσος Ηλιόπουλος απλώς έριξε μια τουφεκιά από το Open, έτσι για την τιμή των αντιπολιτευτικών όπλων, είχε και απέναντί του τον Γιάννη τον Λοβέρδο που βολεύει για κάτι τέτοια. Αλλά με άλλους δεν συνέβη το ίδιο, η… χαρά δεν τους άφησε να κρυφτούν. 

Για παράδειγμα, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στο Ηράκλειο Χάρης Μαμουλάκης, ο οποίος έως τώρα δεν μας είχε απασχολήσει με κορώνες ή χυδαιολογίες αλλά φαίνεται ότι κλωτσούσε μέσα του το αδάμαστο κρητικό πνεύμα. Απεφάνθη λοιπόν μέσω Twitter: «Τυμβωρύχοι στο Μάτι, μοιραίοι στη Βαρυμπόμπη. Karma is a bitch». Σε απλή μετάφραση, το… κάρμα της ΝΔ για όσα έλεγε ως προς το Μάτι ήταν η μεγάλη πυρκαγιά της Βαρυμπόμπης και ο βουλευτής πικρά επέχαιρε. Μετά από αυτό το tweet ακολούθησε ξεσηκωμός και ο ίδιος το έσβησε άρον άρον, για να επιστρέψει μετά με μια μισή απολογία, λέγοντας ότι η φράση για το κάρμα ήταν λάθος – λίγο ακόμα θα έλεγε ότι απουσίαζε στο μάθημα των σανσκριτικών και δεν ήξερε.  

Αλλά η ζημιά είχε ήδη γίνει. Διότι είναι σαν ορισμένα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να κουβαλάνε ακόμα το βαθύ πολιτικό τραύμα από την περίοδο της πυρκαγιάς στο Μάτι και προσπαθούν απεγνωσμένα να βρουν αφορμή για μια πολιτική ρεβάνς. Αισθάνονται ότι έφαγαν, κοινώς, «πολύ ξύλο» τότε και έχει έρθει η ώρα να τη βγουν στους Νεοδημοκράτες από τ’ αριστερά, τώρα που καταλαβαίνουν ότι η διαχείριση κρίσεων είναι εξαιρετικά δύσκολη.  

Ξεχνούν, βέβαια, ότι στο Μάτι είχαμε 103 νεκρούς και ότι αυτό που χρεώνεται στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ (και των ΑΝΕΛ τους) δεν είναι μόνο οι τραγικοί επιχειρησιακοί χειρισμοί, αλλά το μετά

-Το κυνικό και φαιδρό σόου μπροστά στις κάμερες σε εκείνη την κωμική σύσκεψη στο Συντονιστικό, εν γνώσει τού ότι υπήρχαν νεκροί. 

-Tην προσπάθεια απόσεισης ευθυνών και την παιδική προσπάθεια να παρουσιαστεί η κατάσταση στο Μάτι ως κάτι το αναπόδραστο, μοιραίο ή και ενορχηστρωμένο, με εκείνη τη φοβερή παρουσίαση και τις εικόνες των δορυφόρων του ΕΛΔΟ που στόχο είχαν να τεκμηριώσουν ένα αφήγημα εμπρησμού. 

Ξεχνούν ότι ο συγκυβερνήτης Πάνος Καμένος πήγαινε πάνω από τα αποκαΐδια και έλεγε στο BBC ότι πάνω- κάτω αυτοί έφταιγαν που κάηκαν, διότι υπήρχε αυθαίρετη δόμηση. 

Ή ότι ο Τσίπρας θα έκανε μια εβδομάδα να πάει στον τόπο της τραγωδίας και θα πήγαινε ξημερώματα με μια μαυροντυμένη συνοδό, που μετά θα της έδινε και κυβερνητικό πόστο. 

Διότι δεν είναι, βεβαίως, μόνο ο κ. Μαμουλάκης. 

Ο Γιώργος Βαρεμένος ή η Αννα Ελεφάντη, που έγινε τις προάλλες πολύ γνωστή με τη σεξιστική σαχλαμάρα που έγραψε για τη Μαρία Σάκκαρη, ήταν εκεί για να αποδώσουν αμέσως ευθύνες στην κυβέρνηση. Ακόμα, ο νεοφώτιστος Συριζαίος (αν και παλαιός υφυπουργός του Σαμαρά) Συμεών Κεδίκογλου που έγραψε ότι το σχέδιο είναι κάτι του στιλ «Ο Θεός να βάλει το χέρι του». 

Ενα μέρος του ΣΥΡΙΖΑ πασχίζει ακόμα να βιώσει μια ηθική δικαίωση, τρία χρόνια μετά από εκείνο το μαύρο καλοκαίρι του 2018. Το κακό είναι ότι δεν γλύφουν τις πληγές τους. Αλλά ότι πιστεύουν πως...

 

ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΚΑΤΟΨΥΧΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ - ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ρεβανς καρβουνομετρίας και πτωματομετρίας


Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ

Πόσο φυσούσε την Τρίτη το μεσημέρι στη Βαρυμπόμπη; 

Εγιναν τα τρία μποφόρ έξι από το μικροκλίμα της φωτιάς; 

Ή μήπως τα «πετσωμένα» ΜΜΕ –που εξακολουθούν να παρέχουν υπηρεσίες στην κυβέρνηση για τα λεφτά που είχαν πάρει πριν από ενάμιση χρόνο– εκμητσοτάκισαν τα μετεωρολογικά δεδομένα για να εξωραΐσουν τις επιδόσεις της πολιτικής προστασίας; 

Η συζήτηση αυτή είχε ξεκινήσει ενώ η φωτιά ακόμη έκαιγε. Κάποιοι –μεταξύ των οποίων και επώνυμα στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης– βιάζονταν να μετρήσουν στρέμματα και πτώματα. Βιάζονταν να ρεφάρουν το Μάτι.
 
Ο ΣΥΡΙΖΑ αισθάνεται ότι έχει στιγματιστεί από τη φονικότερη φυσική καταστροφή στην Ιστορία, που έτυχε στη βάρδιά του. Αισθάνεται ότι η δολιότητα των αντιπάλων του κατάφερε να του χρεώσει ένα δυστύχημα που δεν θα μπορούσε να αποφευχθεί. Ακόμη κι αν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δίκιο, ακόμη κι αν η ίδια η καταστροφή έγινε αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης, το δικό του brand δεν κάηκε τόσο από την επιχειρησιακή διαχείριση του ακραίου φαινομένου όσο από την καμπάνια που ακολούθησε. Η τότε κυβέρνηση σημαδεύτηκε από τη στυγνή προσπάθεια να κατασκευάσει ενόχους – τους πυροπαθείς μεζονετούχους, τους δεξιούς αυθαιρετούχους που έστησαν περιφράξεις, τους σκοτεινούς «ασύμμετρους» εμπρηστές. Εκείνο το πολιτικό θέατρο προπαγανδιστικού κανιβαλισμού είναι που βαραίνει ακόμη στο παθητικό της.
 
Η αξιωματική αντιπολίτευση προσπαθεί σε κάθε φυσική καταστροφή να πάρει τη ρεβάνς. Να ανταποδώσει στη Ν.Δ. τα αναθέματα που είχε υποστεί το 2018. Φαίνεται έτσι, αναλογικά, να επαναλαμβάνει εκείνο που τότε της είχε κοστίσει: να δίνει προτεραιότητα όχι στην ίδια την καταστροφή, αλλά στο πολιτικό της πακετάρισμα.
 
Αυτή τη φορά ο ίδιος ο Τσίπρας έμεινε απέξω, υιοθετώντας τον τόνο τής καθωσπρέπει αντιπολίτευσης, που δεν καταγγέλλει την ώρα του κακού. Ο Νάσος Ηλιόπουλος όμως –καθώς και οι άτυποι «εκπρόσωποι» του κόμματος στα media– δεν έδειξαν ούτε καν προσχηματική αυτοσυγκράτηση. «Η πολιτική αντιπαράθεση πάνω στα αποκαΐδια είναι μια πρακτική που δεν μας αφορά», ξεκινούσε χθες το δελτίο Τύπου του κόμματος. «Ωστόσο…» Και μετά το «ωστόσο» ακολουθούσε ωμή «πολιτική αντιπαράθεση πάνω στα αποκαΐδια», με τους υπουργούς να εγκαλούνται ότι άφησαν τη Βαρυμπόμπη να καεί με ανέμους τριών μποφόρ.
 
Μα, καλά, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πάλι το πρόβλημά μας; 

Με τόσες περιουσίες καμένες και την κυβέρνηση να διατείνεται ότι το σχέδιό της λειτούργησε υποδειγματικά, το πρόβλημά μας είναι τι λέει η αντιπολίτευση;
 
Πρόβλημα είναι σίγουρα το...

 

ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΚΑΤΟΨΥΧΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ - ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Το μίσος τους καθοδηγεί


Του ΘΑΝΑΣΗ ΜΑΥΡΙΔΗ

Το έκαναν και στον Έβρο. Την ώρα που οι «ημέτερες δυνάμεις» υπερασπιζόντουσαν, στην κυριολεξία, την ακεραιότητα της χώρας, εκείνοι ζητούσαν το… άνοιγμα των συνόρων.  

Τώρα που η χώρα καίγεται απ’ άκρη σε άκρη, όπως συμβαίνει σε όλη την Νότια Ευρώπη, προσπαθούν να πάρουν την … ρεβάνς για το Μάτι.  

Δεν διορθώνονται, επειδή δεν έχουν κάτι να διορθώσουν. Το μίσος τους για τους «άλλους» είναι τόσο μεγάλο που τους τυφλώνει.

Η χώρα χρειάζεται μία άλλη ποιότητα πολιτικών. Μία άλλη αντιπολίτευση.  

Ασφαλώς και αποφασίζουν οι πολίτες. Αν ο ελληνικός λαός θέλει μία ρητορική σαν εκείνη του στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ που έβρισε χυδαία τον πρωθυπουργό και η χυδαιότητά του αναπαράχθηκε από όλο το ΣΥΡΙΖΑνιστάν σαν να επρόκειτο για μέγα κατόρθωμα, τότε η κατάσταση δεν σώζεται. Η χώρα δεν σώζεται. 

Το πρόβλημα δεν είναι αν θα κυβερνάει ένα κεντροδεξιό ή κεντροαριστερό κόμμα. Το πρόβλημα είναι η ποιότητα του πολιτικού τους λόγου.  

Η Κεντροδεξιά έκανε στην συγκεκριμένη κρίσιμη περίοδο τις επιλογές της και προχώρησε με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. 

Η Κεντροαριστερά φαίνεται να επιμένει σε επιλογές Πολακισμού.

Φέτος βιώνουμε με τις πυρκαγιές μια μεγάλη τραγωδία. Την μεγαλύτερη από την εποχή της Ηλείας. Η χώρα καίγεται απ’ άκρη σε άκρη και το πλέον πιθανό είναι ότι η κλιματική αλλαγή κάνει πλέον αισθητή την παρουσία της. Ανάλογες θερμοκρασίες και αντίστοιχα μεγάλες πυρκαγιές θα ζήσουμε και στα επόμενα χρόνια. Δυστυχώς, βρισκόμαστε μόνο στην αρχή. Αν η Ελλάδα, λοιπόν, χρειάζεται κάτι αυτό δεν είναι οι εξυπνακίστικες ατάκες στο twitter πρωτοκλασάτων στελεχών της αντιπολίτευσης. Χρειάζεται μία συνολική εθνική στρατηγική για το περιβάλλον. Μια συστράτευση για να αντιμετωπιστεί η μεγάλη κρίση των επόμενων δεκαετιών.

Το 112, για παράδειγμα, ήταν επιβεβλημένο. Έσωσε ζωές. Αλλά δεν φτάνει. Τι πρέπει να κάνουμε με την πρόβλεψη και την δασοπυρόσβεση και τι με τις αναδασώσεις; Πρέπει να αντικαταστήσουμε το πεύκο;  

Όλα αυτά δεν μπορούν να απαντηθούν παρά μόνο μέσα από μία σοβαρή συζήτηση και με την βοήθεια των επιστημόνων. Είναι όμως απαραίτητη και η συμμετοχή του πολιτικού κόσμου. Επειδή πρόκειται για αποφάσεις που θα αλλάξουν την ζωή όλων μας και οι αποφάσεις αυτές λαμβάνονται μία φορά και τηρούνται απ’όλους. Δεν πρόκειται για πολιτικές που αλλάζουν σαν τα πουκάμισα οι κυβερνήσεις που εναλλάσσονται στην εξουσία.

Μπορεί αυτός ο ΣΥΡΙΖΑ να συμμετέχει σε μία τέτοια διαδικασία;  

Πολύ φοβόμαστε πως όχι! Τα δείγματα γραφής που υπάρχουν δεν είναι ενθαρρυντικά. 

Η ίδια η κοινωνία δείχνει στο τέλος...

 

ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΚΑΤΟΨΥΧΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ - ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ρεβάνς, σύντροφοι, δεν υπάρχει !!!


Του Θανάση Μαυρίδη

Μεγάλες πυρκαγιές είχαμε και στο παρελθόν
. Στις μέρες μας το φαινόμενο είναι πιο ακραίο λόγω της κλιματικής αλλαγής. Το κράτος δεν μπορεί να αποτρέψει μία φυσική καταστροφή. Μπορεί όμως να μεριμνήσει για να λειτουργεί σωστά η κρατική μηχανή. Αυτή που δεν δούλεψε στην Ηλεία και στο Μάτι. Κι είναι λυπηρό στελέχη της αντιπολίτευσης να κάνουν «σύγκριση» της πυρκαγιάς στην Βαρυμπόμπη με την φονική πυρκαγιά στο Μάτι. Στο Μάτι σύντροφοι, δεν υπήρχε το κράτος.

Αυτό ήταν το πρόβλημα στο Μάτι. Ότι χάθηκαν ανθρώπινες ζωές επειδή δεν λειτούργησε η κρατική μηχανή. Επειδή το κράτος ήταν παντελώς απροετοίμαστο. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά επιχείρησαν ταυτόχρονα να πουν ψέματα και να κρύψουν σε πρώτο χρόνο το μέγεθος της ανθρώπινης τραγωδίας.

Είναι λυπηρό, λοιπόν, να βγαίνουν στελέχη της αντιπολίτευσης και να επιχειρούν να πάρουν την… ρεβάνς. Ρεβάνς, σύντροφοι, δεν υπάρχει. Εκείνο που υπάρχει είναι η ευθύνη σας για όσο χρόνο ήσασταν στην κυβέρνηση. Η ευθύνη αυτή έχει «περάσει» στην σημερινή κυβέρνηση κι αυτή κάποια στιγμή θα την παραδώσει σε μία άλλη.

Μία υπεύθυνη και όχι … «βαρεμένη» αντιπολίτευση, δεν θα έκανε αναρτήσεις του τύπου: «Καίγεται η Αττική! Φωνάξτε επειγόντως τον Πέτσα». Ή «Κωδικός διαχείρισης κρίσεων: Ο Θεός να βάλει το χέρι του». Θα ήταν εκεί παρούσα (για την αντιπολίτευση πάντα ο λόγος) για να πιέζει να μην ολιγωρήσει το κράτος. Αλήθεια! Πιστεύει ο κ. Τσίπρας ότι το κράτος ολιγώρησε αυτές τις ημέρες; 

Ας το πει αυτό στους άνδρες και τις γυναίκες της Πυροσβεστικής και της Αστυνομίας που επιχείρησαν. Ας τους κοιτάξει στα μάτια και ας τους ρωτήσει...

 

Υπαρκτού εθνοπατερόπληκτου ελληνισμού κωμωδία

 

 


 

Σαν σήμερα (7/8/ΧΧΧΧ)

 

1929: Ιδρύεται Κρητικό το αθλητικό σωματείο Εργοτέλης

1973: Άραβες τρομοκράτες ανοίγουν πυρ στο αεροδρόμιο του Ελληνικού, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 3 άνθρωποι και να τραυματισθούν 56.

1876: Γεννιέται η πιο διάσημη διπλή κατάσκοπος. Μαργκερίτα Χερτρουίντα Τζέλε, γνωστή ως Μάτα Χάρι,

1948: Γεννιέται ο Αντώνης Βαρδής, τραγουδοποιός.

1957: Πεθαίνει ο Όλιβερ (Νόρβελ) Χάρντι, αμερικανός ηθοποιός, το πληθωρικό μισό του κινηματογραφικού ζευγαριού «Χοντρός-Λιγνός».


2018 Πεθαίνει σε ηλικία μόλις 56 ετών, χτυπημένη από τον καρκίνο του πνεύμονα η δημοσιογράφος, ηθοποιός και παρουσιάστρια Ρίκα Βαγιάνη.

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΨΩΝΑΡΟ-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Όλοι ίδιοι είναι;

 

Γράφει ο Ξενοφών Α. Μπρουντζάκης

Υπάρχει μια ειδική κατηγορία πολιτών που θεωρεί τον εαυτό της φιλοσοφημένο, ακόμα κι αν δεν έχει διαβάσει προπέρσινη αθλητική εφημερίδα …ανάποδα.

Η βασική τους φιλοσοφία διέπεται από την αρχή ότι το κράτος είναι ένας μηχανισμός ο οποίος είναι υποχρεωμένος να τους υπηρετεί προσωπικά, να λύνει τις δικές τους ατομικές υποθέσεις, που τις θεωρούν οικουμενικές. 

Όταν, για παράδειγμα, ένας κτίζει πανωσήκωμα στην οικοδομή, «δεν χάλασε ο κόσμος».

Όταν δηλώνει τα μισά στην εφορία, τότε «ας πληρώσουν πρώτα οι εφοπλιστές». 

Όταν τον αφήσει η Κλεονίκη γιατί είναι άχρηστος, φταίει το άδικο σύστημα και η άδικη κοινωνία που δεν δίνει σε όλους ίσες ευκαιρίες, τί κι αν τον έπιασε στο κρεβάτι της με την κολλητή της, Φιλαρέτη.

Δίπλα σε αυτούς, προστίθενται κι όλοι εκείνοι που βρίσκουν την ζωή γενικώς άδικη και όλες τις προσωπικές τους κακοτυχίες τις ρίχνουν στο κράτος (όπου κράτος εννοούν την εκάστοτε κυβέρνηση που δεν έσκυψε στοργικά πάνω στην περίπτωσή τους). Κάθε προσωπική αποτυχία μετατίθεται στο κράτος, στους άλλους , στην άδικη κοινωνία – κι όλα αυτά μαζί συγκροτούν την φιλοσοφία του «όλοι ίδιοι είναι!», πρωτεξαδέλφου του «φταίνε οι άλλοι»…

Αξιοθαύμαστοι είναι και όλοι εκείνοι οι όποιοι δεν έχουν αντιληφθεί ακόμα ότι οι άνθρωποι κατέβηκαν από τα δέντρα, έμαθαν να προχωρούν όρθιοι, έφτιαξαν εργαλεία, σπίτια, πόλεις, αυτοκρατορίες, πολιτισμό, έφτασαν να βολτάρουν στο φεγγάρι, τριπλασίασαν με αδιανόητους όρους το προσδόκιμο και την ποιότητα ζωής. Όλα αυτά έγιναν από τους «όλοι ίδιοι είναι»;

Είναι εντυπωσιακό σε αυτές τις περιπτώσεις πώς ο εγωισμός ενός αδαούς, αφελούς ανθρώπου καταργεί κάθε πολιτισμική συνθήκη. Πόσο εύκολα κι ανώδυνα -προκειμένου να νιώσει έξυπνος- απλοποιεί εγκληματικά την ιστορία της ανθρωπότητας, τη ζωή, την πραγματικότητα. Και επειδή η ηλιθιότητα είναι συμπαγής, η ομάδα κρούσης όλων αυτών των ηλιθίων είναι συντριπτική και πολλές φορές, η «πολιτική τους άποψη» αποβαίνει καταστροφική. Η ιστορία βρίθει τέτοιων παραδειγμάτων.

Αυτά τα άτομα θεωρούν τον εαυτό τους ιδιαίτερης ευφυΐας, δεν μασάνε ταραμά και κυρίως κανείς δεν μπορεί να τους πιάσει κορόιδο.
Οδηγός τους είναι η αρχή της «αντικειμενικότητας» η οποία βασίζεται στην απόλυτη ακρισία. Καταργώντας τον πολιτισμό και την εξελικτική διαδικασία, καθαρίζουν μια κι έξω από σκοτούρες και περίπλοκες σκέψεις που κάνουν όσοι έχουν κάτι …κακό στο μυαλό τους! Έτσι νιώθουν πάντα ένα βήμα μπροστά από τους αφελείς υπόλοιπους. Σε κάθε περίπτωση παίρνουν το ανάλογο περισπούδαστο ύφος και αποφαίνονται ως σοφοί δημογέροντες που έχουν φάει τη ζωή με το κουτάλι (και το μόνο που δεν ξέρουν είναι το …πότε θα πεθάνουν): «όλοι ίδιοι είναι!». Μοιάζουν με εκείνους τους επαρχιακούς ταχυδακτυλουργούς που μια ζωή εκτελούν το ίδιο νούμερο βγάζοντας τον ίδιο ταλαίπωρο λαγό από το φθαρμένο μαγικό καπέλο.


Κατά βάση είναι οι άνθρωποι που δεν παίρνουν κανένα ρίσκο γνώμης αφού «όλοι ίδιοι είναι»! Ίδιες οι δημοκρατίες με τις δικτατορίες, ίδια η ζωή στην Υποσαχάρια Αφρική με τη Νέα Υόρκη, ίδιος ο Παπάγος με τον Πλαστήρα. 

Και για να το φέρουμε στα δικά μας, αν κανείς ανατρέξει στην ελληνική κοινωνία του 1974 έως τις μέρες, θα διαπιστώσει ότι τίποτα δεν είναι ίδιο, ότι υπάρχουν κολοσσιαίες διαφορές. 

 Διαφορές που δεν πέτυχαν οι «όλοι ίδιοι είναι!» αλλά διαφορετικοί άνθρωποι, διαφορετικοί φορείς, διαφορετικές κυβερνήσεις και αντιπολιτεύσεις, διαφορετικές συνθήκες, διαφορετικές φιλοσοφίες και πολιτικές.

Οι μόνοι που ενδέχεται να είναι «όλοι ίδιοι», είναι...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Γιατί η καμμένη γη είναι μέρος της Δεξίωσης του Προεδρικού Μεγάρου!!! - Το σωστό είναι “Σε σκοτώνουν μαλάκα…”!!!


ΑΡΘΡΟ-ΔΥΝΑΜΙΤΗΣ

Από τον Βασίλη Μπόνιο

Λίγες μέρες μετά τη λαμπρή δεξίωση στο Προεδρικό Μέγαρο για την αποκατάσταση της Ελληνικής Δημοκρατίας η δεξίωση έλαβε φλογερές διαστάσεις και κατακαίει το εγχώριο σύμπαν. Θέλουμε να πούμε ότι η Δεξίωση συνεχίζεται. Η καμμένη γη είναι μέρος της Δεξίωσης του Προεδρικού Μεγάρου.

Θεωρούμε εξαιρετικά ωφέλιμες αυτές τις Δεξιώσεις και οφείλουμε να συγχαρούμε την Πρόεδρο της  Δημοκρατίας η οποία συνέχισε την παράδοση προσθέτοντας μία ακόμη λαμπρή Δεξίωση για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στη χώρα.

Το περιεχόμενο αυτών των Δεξιώσεων είναι πολύ αποκαλυπτικό. Κι αυτό γιατί καθρεφτίζουν τις επιλογές του ελληνικού λαού σε κρίσιμα πόστα: Στη πολιτική, τη δημοσιογραφία, τις Τέχνες, το Θέατρο (αισθητή η απουσία Λιγνάδη-Φιλιππίδη), τις Επιστήμες (καιρό έχουμε να δούμε τον Σωτήρη Τσιόδρα. Ο καθηγητής είναι σε εύλογες διακοπές ή βρίσκεται εκτός χώρας ώστε να λάβει “δια ζώσης οδηγίες για το πως θα συνεχίσει την αποστολή του;), στον Αθλητισμό, στις επιχειρήσεις, στο Κράτος και πάει λέγοντας.

Σε κάτι τέτοιες Δεξιώσεις καθρεφτίζεται η βαθιά κριτική σκέψη, η αισθητική, η γνώση της Ιστορίας, η αγάπη για τη διά βίου γνώση, ακόμη και οι γαστριμαργικές επιλογές του οξυδερκούς ελληνικού λαού. Ο λαός είναι αυτός που στη τελική επιλέγει ποιοι θα τον εκπροσωπήσουν στο Προεδρικό Μέγαρο. Οπως λένε και οι ίδιοι οι πρωθυπουργοί “αυτή η στάνη αυτό το γάλα βγάζει”. Περί αυτού πρόκειται.

Ολοι και όλα είναι οι επιλογές του σοφού ελληνικού λαού ο οποίος καταλήγει κάθε φορά να λέει “Σημίτη γαμ…”, “Καραμανλή γαμ…”, Παπανδρέου γαμ…”, “Τσίπρα γαμ…”, Μητσοτάκη γαμ…”

Είναι επιλογές του ελληνικού λαού ο οποίος επιλέγει να κάνει δημοφιλείς εκείνους που θεωρεί ότι του ταιριάζουν περισσότερο σε όλα τα προβεβλημένα πόστα.

Οι τηλεαστέρες για παράδειγμα, πέρα από επιλογές του Αλαφούζου, του Μαρινάκη, του Βαρδινογιάννη, του Βρυώνη, του Κουρή, του Παναγιωτάκη και λοιπών καναλαρχών είναι και επιλογές του ελληνικού λαού.

Ο οξυδερκής Ελληνας λαός που στέλνει τα βλαστάρια του στα τηλεριάλιτι για να εξευτελιστούν δημόσια με την ίδια οξεία κριτική σκέψη επιλέγει και τα μέσα, τους δημοσιογράφους, όσους δλδ θεωρεί ότι είναι άξιοι της επιβράβευσής του.

Γι αυτό και έχει γεμίσει ο τόπος τηλεσκουπίδια.  

Είναι ακριβώς αυτά τα τηλεσκουπίδια που όλο αυτό το διάστημα της επίθεσης που δέχεται η ανθρωπότητα φροντίζουν να φιλοξενούν ότι πιο αχρείο φελλό επιδημιολόγο που κυκλοφορεί έτοιμος για 30 αργύρια να αμολύσει τη τρομοπαρόλα του αρκεί να γίνει 5΄διάσημος.

Είναι όλοι τους επιλογές του οξυδερκούς ελληνικού λαού. Ένας λαός που την ώρα που τον σκοτώνουν η κάτι χειρότερο: Tην ώρα που η ανόητη Influencer τρυπάει ανέμελη την ανήλικη κόρη της γιατί από τα πολλά καλέσματα δεν έχει το χρόνο να συνειδητοποιήσει ότι μας σκοτώνουν αλλά νομίζει ότι αυτό που ζούμε είναι lifestyle για insta story δεν μπορείς να έχεις περαιτέρω απαιτήσεις.

Μόνο που τώρα η συνειδητοποίηση θα είναι πιο οδυνηρή από τις φωτιές που κατασπαράζουν ζωές  ανυπεράσπιστων ζώων.

Τα ζώα έχουν συναισθήματα και μας εμπιστεύονται.

Οι άνθρωποι υποτίθεται ότι έχουν και μυαλό το οποίο το χρησιμοποιούν για να σκεφθούν, ώστε να μην είναι όχλος και εύκολη λεία.

Η δικαιολογία ότι δεν προλαβαίνω να μελετήσω να ενημερωθώ από τις σωστές πηγές, να αφιερώσω χρόνο στη σκέψη και την ανάλυση επειδή πρέπει να βγάλω το μεροκάματο πλέον δεν στέκει. Κι αυτό σύντομα θα γίνει οδυνηρή διαπίστωση.

Γιατί ξέρεις τι συμβαίνει φίλε μου;

Οχι, δεν “γαμ…ο Μητσοτάκης” αλλά συμβαίνει κάτι άλλο:  “Σε σκοτώνουν μαλάκα…”

Αυτό ακριβώς συμβαίνει.

Και “Σε σκοτώνουν μαλάκα…”  γιατί...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟ-ΠΥΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: For english, press 1

Toυ ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

Νομίζεις ότι ακούς ηχογραφημένο μήνυμα. Ο ένας μιλάει για ανετοιμότητα του κρατικού μηχανισμού. Ο άλλος επιτίθεται στον Χρυσοχοΐδη, ο τρίτος στον Χαρδαλιά και ο Πολάκης μετράει την ισχύ των ανέμων βλέποντας φωτογραφίες. Και όλοι μαζί φωνάζουν εν χορώ «πρωτοφανής» καταστροφή. Είτε πρόκειται για την πανδημία, είτε για σεισμό, είτε για χιονόπτωση, είτε για πυρκαγιά.  

Ορισμένοι αυτοσχεδιάζουν. Κάποιος τουίταρε «Karma is a bitch» αναφερόμενος στην κυβέρνηση, αν και θα ταίριαζε περισσότερο στην αντιπολίτευση. Κι ο άλλος αναρωτήθηκε πού κρύβεται τώρα ο καθηγητής Συνολάκης, ο λαλίστατος μετά το Μάτι. Με πόση αγωνία περιμένουν την καταστροφή που θα αντιστάθμιζε το όνειδος που ακούει στο όνομα Μάτι; Και πόσο τα ηχογραφημένα μηνύματα που εκπέμπουν, προδίδουν την αδυναμία τους να κατανοήσουν τι έγινε στο Μάτι.  

Δεν είναι μόνον η εκατόμβη που προκλήθηκε εξαιτίας ενός κρατικού μηχανισμού πανικόβλητου και κυνικού. Είναι και η δειλία της τότε κυβέρνησης που προσπάθησε να τους κρύψει, η επίδειξη πολιτικής ξεδιαντροπιάς με την άρνηση να αναλάβει οποιαδήποτε ευθύνη.  

Πώς να ξεχάσεις τον συνέταιρο που είπε ότι για την καταστροφή φταίνε τα αυθαίρετα των κατοίκων;
 
Ναι, η πυρκαγιά στη Βαρυμπόμπη είναι καταστροφή. Μπορεί να μη χάθηκαν ανθρώπινες ζωές, όμως καταστράφηκε ένα μεγάλο δάσος, χάθηκαν περιουσίες. Ας αφήσουμε και τα απανθρακωμένα ζωντανά. Αλήθεια, πώς σκέφτεται ένας άνθρωπος που εγκαταλείπει το σπίτι του για να μην καεί ο ίδιος και αφήνει πίσω του τον σκύλο του ή τον γάτο του; Δυστυχώς όμως δεν είναι πρωτοφανής. Τέτοιες καταστροφές έχουμε ξαναζήσει και είμαστε καταδικασμένοι να τις ξαναζήσουμε. Επειδή δε το δάσος που κάηκε  στη Βαρυμπόμπη είχε ξανακαεί και στη δεκαετία του ογδόντα, μήπως θα πρέπει οι ειδικοί να μελετήσουν στα σοβαρά μια αλλαγή γραμμής;  

Θυμάμαι τη χλεύη που είχε υποστεί ο Γεώργιος Ράλλης το 1981, όταν είχε μιλήσει για τις κουκουνάρες που πετάγονται σαν χειροβομβίδες

Τότε κυριαρχούσαν οι θεωρίες συνωμοσίας. Πιστεύαμε ότι τις πυρκαγιές τις ανάβουν καταπατητές και πράκτορες σκοτεινών δυνάμεων που εχθρεύονται τον ελληνισμό. Και το ανερχόμενο τότε ΠΑΣΟΚ υποσχόταν πως θα το διορθώσει και αυτό. Μήπως όμως είχε δίκιο ο Ράλλης; Μήπως να δοκιμάζαμε βελανιδιές αντί για πεύκα στις αναδασώσεις; Ερωτώ ως άσχετος.
 
Διάβασα ότι ο ιπτάμενος πυροσβεστικός στόλος έχει διπλασιασθεί από πέρυσι. Παρ’ όλα αυτά η καταστροφή συνεχίζεται. Είναι βέβαιο ότι υπάρχουν πολλά ελλείμματα στην πρόληψη. Μια διαδεδομένη νοοτροπία που αντιμετωπίζει την προστασία των δασών όπως οι αντιεμβολιαστές τον κορωνοϊό.  

Χρειάζεται ευαισθητοποίηση, όπως χρειάζεται και εκπαίδευση. Ξέρεις τι να κάνεις αν γίνει σεισμός, όμως δεν ξέρεις τι να κάνεις αν η φωτιά πλησιάζει. 

Ιδού χώρος για δημόσιο διάλογο και σκληρή κριτική. 

Ομως...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟ-ΠΥΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Τα ίδια πάνω στα αποκαΐδια

 


Toυ ΚΩΣΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗ

Karma is a bitch έγραψε στο twitter ένας βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, αναφερόμενος στις πυρκαγιές. Και το έγραψε με απόλαυση, παραπέμποντας στις δύσκολες, πολιτικά, ώρες που πέρασε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ μετά τις πυρκαγιές στο Μάτι.  

Το tweet σήκωσε κύμα διαμαρτυρίας. Και σβήστηκε. Ναι, ήταν ένα κακό tweet στη χειρότερη ώρα. Όμως αν το δεις εντελώς κυνικά, ήταν ένα ειλικρινές tweet. Είναι λογικό στον ΣΥΡΙΖΑ να προσδοκούν πολιτικά οφέλη από τις πυρκαγιές, όπως απεκόμισαν και οι άλλοι από το Μάτι. Μόνο που βγάζουν και μια χαιρεκακία. Σου λένε σχεδόν ωμά ότι παίρνουν πίσω το αίμα τους για το Μάτι. Τα τρολ βγάζουν λύσσα. 

Τέλος πάντων, αυτή είναι και η βάση της πολιτικής. Μία καθημερινή σούμα στα κέρδη και στις ζημιές πάνω σε οτιδήποτε συμβαίνει στη χώρα

Αν ήταν κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ, θα έλεγε ό,τι και ο Χαρδαλιάς.  

Και αν η ΝΔ έκανε αντιπολίτευση, θα έπαιρνε το κείμενο του Σπίρτζη.  

Αυτό δεν είναι δα και καινούργιο, συμβαίνει εδώ και πενήντα χρόνια. Και δεν συμβαίνει μόνο εδώ. Όμως στην επικοινωνιακή διαχείριση της καταστροφής που παρακολουθούμε, υπάρχει μία ιδιαιτερότητα: το Μάτι.  

Επικοινωνιακά, ενδεχομένως και επιχειρησιακά, η κυβέρνηση επενδύει στη σύγκριση με το Μάτι. Για αυτό και εκκενώνει οικισμούς χωρίς δεύτερη σκέψη. Και από τη στιγμή που δεν υπάρχουν ανθρώπινες απώλειες, οι αρμόδιοι μόνο που δεν ανταλλάσσουν συγχαρητήρια. Ακόμα και η ενημέρωση που κάνει ο Νίκος Χαρδαλιάς, πρωτίστως στοχεύει στη λείανση της επικοινωνιακής φθοράς. Στέκεται εμφατικά στο μέγεθος των δυνάμεων που επιχειρούν, επισημαίνει, εμμέσως, ότι τα πράγματα θα ήταν χειρότερα αν δεν είχαν ληφθεί μέτρα τα οποία και περιγράφει, προτάσσει τη λειτουργία του 112 και μας ενημερώνει ότι ο υπουργός βρίσκεται επιτόπου. Όταν τελειώσει όλο αυτό, θα μας πουν ότι τα έκαναν όλα άψογα.  

Αλλά τα ίδια δεν μας είπαν και οι άλλοι μετά το Μάτι;  

Και εκεί που δούλευαν τη Δούρου για την κλιματική αλλαγή, τώρα θα την επικαλεστούν και αυτοί. Αφήστε που ακούς και από κυβερνητικά χείλη, ανεπισήμως, ότι η εικόνα «φουσκώνεται» από τα συριζοτρόλ. Λες και δεν βλέπουμε τηλεόραση. Και μετά αρχίζει η αντιπαράθεση για τις ευθύνες, την επιχειρησιακή και συντονιστική επάρκεια και πάει λέγοντας. Και πάντα στο επίκεντρο της συζήτησης, με κάθε, μα με κάθε κυβέρνηση, είναι τα πυροσβεστικά αεροπλάνα που δεν αγοράζουμε, ενώ κανένας δεν λέει στον κόσμο ότι το μοντέλο που μας βολεύει δεν κατασκευάζεται πλέον και χρειάζονται να μαζευτούν παραγγελίες, ούτε εξηγεί γιατί το ρωσικό δεν κάνει για την Ελλάδα. 

Αυτό που αποσιωπάται από τη σχετική συζήτηση είναι...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟ-ΠΥΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Μήπως θα πρέπει να κοιτάξουμε κατά Ντουμπάι μεριά;

 

 

ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΟ...

Toυ Strange Attractor

Την ώρα που η χώρα κυριολεκτικά φλέγεται
από αυθόρμητες και μη πυρκαγιές, με όλους τους πολιτικάντηδες ανεξαιρέτως να ασχολούνται με το προσφιλές διαχρονικό σπορ της εκτόξευσης αλληλοκατηγοριών, και με τα ΜΜΕ να σεληνιάζονται με την καταστροφολογία, υπήρξε μια έκκεντρη είδηση που πέρασε σχεδόν απαρατήρητη.

Αναφέρομαι στο Ντουμπάι, αυτή τη σύγχρονη Ντίσνεϊλαντ των απανταχού αργόσχολων ζάπλουτων, που διαθέτει τόσο χρήμα ώστε να κυκλοφορούν μπόλικα επιχρυσωμένα εξωτικά αυτοκίνητα, να υπάρχουν τεχνητές πίστες του σκι, τεχνητοί καταρράκτες, πανύψηλοι ουρανοξύστες, χιλιάδες κολ γκερλς, και άλλα τέτοια πολλά και περιττά, που απλά επιβεβαιώνουν τον νεοπλουτισμό κάποιων οι παππούδες των οποίων ήταν νομάδες καμηλιέρηδες, που τρέφονταν με χουρμάδες (όταν τους έβρισκαν).

Σήμερα όμως οι εγγονοί τους είναι δισεκατομμυριούχοι.

Και μπορεί να είναι βουτηγμένοι στο κιτς, αλλά που και που το απεριόριστο χρήμα δίνει και πρωτοφανείς χρήσιμες λύσεις.

Μιλάμε λοιπόν για το Ντουμπάι, που βρίσκεται στη μέση της ερήμου, και που υποφέρει από χρόνια λειψυδρία, και καθημερινές θερμοκρασίες της τάξης των 50 βαθμών κελσίου.

Τι έκαναν λοιπόν οι αρμόδιοι για να ανακουφίσουν την πόλη;

Πήραν μέτρα για τους ΛΟΑΤΚΙ;

Έφτιαξαν «μεγάλους περιπάτους» με γλάστρες;

Χρηματοδότησαν μια συγκεκριμένη αεροπορική εταιρία;

Έδωσαν πακτωλό χρημάτων στα ΜΜΕ τους;

Επιδότησαν την αγορά κλιματιστικών;

Σύστησαν επιτροπές για να συζητήσουν το καυτό ζήτημα του δημόσιου θηλασμού;


Βγήκαν στα κανάλια να κατηγορήσουν την νυν ή την πρώην κυβέρνηση για τις υψηλές θερμοκρασίες και την έλλειψη βροχής;

Όχι…

Έδωσαν το 2017 μόλις 1.7 εκατομμύρια δολάρια (pocket change) στο αγγλικό πανεπιστήμιοτου Reading, προκειμένου να βρεθεί τρόπος να δημιουργούνται… τεχνητές βροχές!

Έτσι ακριβώς.

Και αν πιστέψουμε τα έγκυρα διεθνή ΜΜΕ, αλλά και τα διάφορα βίντεο που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο, το πέτυχαν.


Με αποτέλεσμα το Ντουμπάι να έχει άφθονη βροχή όταν το θέλει.

Οι ερευνητές του Reading κατάφεραννα εξελίξουν και να κατασκευάσουν 4 ντρόουνς με εκπέτασμα περίπου 20 μτοκαθένα, τα οποία εκτοξεύονται από καταπέλτη και έχουν διάρκεια πτήσης περίπου 40 λεπτά.

Αυτάτα αεροσκάφη διαθέτουν αισθητήρες που αναλύουν τη σύσταση των νεφών.


Όταν βρουν το κατάλληλο νέφος που προϋποθέτει συνδυασμό σωστής θερμοκρασίας,  υγρασίας, ηλεκτρικής φόρτισης κλπ. τότε του ρίχνουν μικρά ηλεκτρικά φορτία με αποτέλεσμα οι μικροσκοπικές σταγόνες νερού που υπάρχουν εκεί να ενώνονται σε μεγαλύτερες οι οποίες στη συνέχεια πέφτουν στο έδαφος ως ΒΡΟΧΗ!!!!!!!

Απίστευτο; Και όμως αληθινό.

Κάτι αντίστοιχο με το cloud seeding που εφαρμόζουμε δεκαετίες τώρα στην Ελλάδα για την αντιχαλαζική προστασία των καλλιεργειών, χωρίς όμως επιβλαβή για το περιβάλλον χημικά.

Την ώρα λοιπόν που εμείς παλεύουμε με τις φωτιές που κατακαίνε τη χώρα, χρησιμοποιώντας απαρχαιωμένα Καναντέρ που κοστίζουν πάρα πολλά σε συντήρηση, ενώ δεν μπορούν καν να απογειωθούν σε συνθήκες καύσωνα (38ο και πάνω), και που το καθένα κοστίζει περί τα 30 εκατομμύρια ευρώ (όσα παίρνουν κάθε τόσο τα ΜΜΕ μας δηλαδή), με τους διάφορους πολιτικάντηδες μεσάζοντες να μιλάνε για προμήθεια και άλλων… μήπως θα ήταν πιο φρόνιμο και πιο συνετό οικονομικά να μιμηθούμε τους ζάπλουτους καμηλιέρηδες και να προμηθευτούμε ντρόουνς τέτοιου είδους ώστε να δημιουργούμε βροχή πάνω από κάθε πυρκαγιά που εκδηλώνεται;

Μία στις χίλιες να είναι όντως πραγματοποιήσιμο αξίζει τον κόπο.

Μήπως θα έπρεπε να το κοιτάξει η κυβέρνηση των αρίστων;


Τα χρήματα είναι ελάχιστα σε σχέση με τα πακέτα που μοιράζει δεξιά κι αριστερά σε φίλα προσκείμενους «επιχειρηματίες».

Λίγο να κόψει από τις υπερωρίες των χιλιάδων διορισμένων μετακλητών, ή από τις εκατοντάδες των εκατομμυρίων ευρώ των φορολογουμένων πολιτών, που δίνει κάθε τόσο στον (ιδιωτικό χα χα) «εθνικό μας αερομεταφορέα» ή στην (ιδιωτική χα χα) ΦΡΑΠΟΡΤ, και ίσως (ίσως λέω) γλιτώσουμε από τις πυρκαγιές, ή έστω καταφέρουμε να τις περιορίσουμε κάπως.

Λέω εγώ ο ποταπός τώρα… χωρίς όμως να είμαι ούτε ειδικός, ούτε τεχνοκράτης, όπως ο Νικ Χαρντ και άλλοι αστέρες της κυβέρνησης των αρίστων (αλλά και των προηγούμενων).

Θα μου πείτε όμως πως αν περιορίσουμε έτσι απλά και φθηνά τις πυρκαγιές, τότε...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΣΟΒΙΕΤΙΚΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Ενα μύθο θα σας πω

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

Ηταν κάποτε ένας σοφός και δίκαιος νομοθέτης ο οποίος αποφάσισε να ενισχύσει το δημόσιο ταμείο με έναν ακόμη φόρο. 

Ας τον πούμε «φόρο τίτλου». 

Οποιος πανεπιστημιακός καθηγητής ασκούσε ελεύθερο επάγγελμα όφειλε να καταβάλλει ένα ποσοστό των εισπράξεών του στο ίδρυμα στο οποίο δίδασκε. 

Η λογική ήταν απλή. Χρησιμοποιούσε τον τίτλο του καθηγητή για να προσελκύσει πελατεία, άρα έπρεπε να καταβάλλει δικαιώματα διαφήμισης.

 Στην αγοραία γλώσσα αυτό περιγράφεται με την κακόηχη λέξη γένους ουδετέρου που αρχίζει με «ντ» και καταλήγει σε ένα σκέτο «ι». Στην πιο λόγια εκδοχή της ονομάζεται μαστροπεία.  

Προσπάθησα να μάθω αν αυτό ισχύει και σε άλλες χώρες που συμμετέχουν στον δικό μας πολιτισμό. Δεν τα κατάφερα. Ας μην ξεχνάμε ότι, μέχρι πρόσφατα ακόμη, αν ήσουν μισθωτός και ασκούσες παράλληλα ελεύθερο επάγγελμα έπρεπε να καταβάλλεις εισφορές σε δύο τουλάχιστον ταμεία. «Δέκα δουλειές, δέκα ταμεία», μου είχε πει κάποτε μια επιθετική υπάλληλος του ΟΑΕΕ. Κάτι που απαγορεύεται διά ροπάλου σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη. Ως γνωστόν παρ’ ημίν ισχύουν οι κανόνες της ελεύθερης αγοράς, όμως εμπίπτουν κι αυτοί στις διατάξεις του γενικού νόμου τού «περίπου». Οπου το μόνο απόλυτο κριτήριο είναι το συμφέρον του «Δημοσίου», κοινώς των διαφόρων μικροοργανισμών που το αποτελούν.
 
Καθηγητές δεν κατέβαλλαν το αντίτιμο και τα χρέη τους συσσωρεύονταν. Υπάρχουν χρέη εικοσαετίας. Τι έκαναν τα πανεπιστήμια τόσα χρόνια; 

Επειδή είμαι κακόβουλος και πιστεύω ότι όλες οι πατέντες του ελληνικού Δημοσίου γίνονται εκ του πονηρού, πιστεύω ότι τα άφηναν να συσσωρεύονται επί τούτου. «Θα τα εισπράξουμε στο τέλος και θα έχουμε και κέρδος από τα πρόστιμα και τις προσαυξήσεις», σίγουρα πολύ πιο προσοδοφόρα από οποιαδήποτε επένδυση. «Κι αν δεν τα καταφέρουμε, θα κυνηγήσουμε τους κληρονόμους. Εν τω μεταξύ στολίζουμε μ’ αυτά τους ισολογισμούς μας ως εισπρακτέα». Ως γνωστόν τα ισόβια του τρομοκράτη συμποσούνται σε είκοσι πέντε χρόνια, τα ισόβια του οφειλέτη όμως ακολουθούν την αθανασία της ψυχής του. 

Αν το ίδρυμα δεν κατάφερε να τα εισπράξει μέσα σε τόσα χρόνια, είναι κι αυτό συνυπεύθυνο. Κι αν ο φόρος υπολογίζεται βάσει των εισπράξεων, ο υπόχρεος χάνει το δικαίωμα της αμφισβήτησης, αφού ο νόμος τον υποχρεώνει να κρατά τα φορολογικά του στοιχεία μόνο σε βάθος πενταετίας.
 
Πολύ καλά έκανε το υπουργείο Παιδείας να διαγράψει χρέη που δεν μπορούν να εισπραχθούν. Αντιθέτως δυσκολεύομαι να καταλάβω τις αντιδράσεις ορισμένων συναδέλφων μου που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για το «σκάνδαλο». Ιδιαιτέρως δε συναδέλφων που κατά τα άλλα κόπτονται για τη φιλελευθεροποίηση της ημισοβιετικής πατρίδας μας.  

Ενα μύθο θα σας πω που τον μάθαμε παιδιά. Ο κρατισμός είναι...