Υπαρκτού συριζόπληκτου ελληνισμού κωμωδία

ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητων εθνικών σουργελαράδων κωμωδία

Σαν σήμερα (3/12/ΧΧΧΧ)

1944: Πέφτει η πρώτη σφαίρα στα «Δεκεμβριανά», μία από τις μελανότερες σελίδες της σύγχρονης ιστορίας της χώρας μας.

1947: Το έργο του Τένεσι Ουίλιαμς «Λεωφορείον ο Πόθος» κάνει πρεμιέρα στη Νέα Υόρκη.

1963: Στην Ελλάδα, αποφασίζεται ότι τα διδακτικά βιβλία θα διανέμονταν δωρεάν στους μαθητές των Δημοτικών Σχολείων και των Γυμνασίων.

1967: Ο δρ. Κρίστιαν Μπάρναρντ γράφει ιστορία, επιχειρώντας την πρώτη μεταμόσχευση καρδιάς στο Κέιπ Τάουν.

 

1984: Μεγάλη οικολογική και ανθρωπιστική καταστροφή στο Μποπάλ της Ινδίας. 2000 άτομα πεθαίνουν από εκροή δηλητηριώδους αερίου από το εργοστάσιο της «Union Carbide», που παράγει τις γνωστές μπαταρίες «Energizer».

2014:  Αφήνει την  τελευταία του πνοή σε ηλικία 81 ετών ο παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής Κώστας Λινοξυλάκης, από τις μεγαλύτερες μορφές στην ιστορία του Παναθηναϊκού, που πρωταγωνίστησε στα ελληνικά γήπεδα τη δεκαετία του 1950.

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Βάλτε βιβλία στο σπίτι

Του ΘΟΔΩΡΗ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
 

Οι καταλήψεις σχολείων στη Βόρεια Ελλάδα, για τη «δημοκρατία που πούλησε τη Μακεδονία μας», είναι μια από τις πιο τρομακτικές πρόσφατες εκφάνσεις της παρατεταμένης ελληνικής κρίσης.  

Πέραν όλων των άλλων, σκεφτείτε και το εξής: οι σχολικές καταλήψεις στις αρχές της δεκαετίας του ’90 γέννησαν το πολιτικό σύστημα που μαστίζει τη χώρα σήμερα, το ανθρώπινο δυναμικό της «περήφανης διαπραγμάτευσης», την πάστα ανθρώπου που κοιτά στο μάτι τον πυρόπληκτο από το Μάτι και του λέει «και να ’παιρνες τα δύο χιλιάρικα θα τα σπατάλαγες». Βλέποντας τα πανό των Ελλήνων μαθητών του 2018 στα υπό κατάληψη σχολεία τους ή και στο υπό κατάληψη γραφείο του υπουργού Παιδείας πρόσφατα, αναρωτιέται κανείς: Τι θα μας κυβερνάει το 2046;

 

Η συζήτηση για το τι είδους επόμενες γενιές προετοιμάζουμε γίνεται συνήθως με όρους στρουθοκαμηλισμού, εξιδανίκευσης της νεότητας και γονεακών φαντασιώσεων. Νομίζουμε ότι οι επόμενες γενιές θα είναι καλύτερες, προοδευτικότερες και ικανότερες, ίσως για να αποποιούμαστε τις ευθύνες μας καθώς μεθοδικά αποσυναρμολογούμε το εκπαιδευτικό σύστημα και εξολοθρεύουμε κάθε πιθανότητα ευημερίας γι’ αυτά τα παιδιά στο μέλλον, επενδύοντας ό,τι ψίχουλα έχουν απομείνει στους συνταξιούχους.  

Πρώτα να πούμε το εξής: αυτός ο στρουθοκαμηλισμός είναι πολύ περίεργος, δεδομένου ότι οι Ελληνες υποτίθεται ότι νοιαζόμαστε πάρα πολύ για τα παιδιά μας, ότι το μέλλον τους και η ευημερία τους είναι η κορυφαία μας προτεραιότητα. Αυτό δεν λέει ο μύθος;  

Αλλά τότε πώς ανεχόμαστε τα πανεπιστήμια-ερείπια; 

Πώς επιτρέπουμε καταλήψεις σε σχολεία; Γιατί δεν υπάρχει κατακραυγή κάθε φορά που βγαίνουν τα αποτελέσματα της PISA με τα Ελληνόπουλα να παίρνουν κάτω από τη βάση σε όλα;

 

Πέρα από τον στρουθοκαμηλισμό και τις αιτίες του, όμως, έχουμε άραγε λόγο να είμαστε αισιόδοξοι για το μέλλον αυτών των παιδιών;  

Ενδέχεται η απάντηση να είναι «εξαρτάται». Εξαρτάται από το πόσο γρήγορα προλαβαίνετε να γεμίσετε το σπίτι σας με βιβλία.

 

Σε έρευνα που δημοσιεύθηκε πρόσφατα, επιστήμονες του Australian National University και του University of Nevada μελέτησαν τις επιπτώσεις που έχει ο αριθμός των βιβλίων που υπάρχουν στο σπίτι όπου μεγαλώνει ένα παιδί στη μετέπειτα ανάπτυξή του. Βρήκαν, λοιπόν, ότι υπάρχει μεγάλη συσχέτιση ανάμεσα στα δύο.

 

Διαπίστωσαν ότι ένας ενήλικος που μεγάλωσε σε σπίτι με περισσότερα από 80 βιβλία και τελείωσε το γυμνάσιο έχει περίπου τις ίδιες ικανότητες γραφής και ανάγνωσης, κατανόησης κειμένου και χρήσης αριθμών με έναν ενήλικο που μεγάλωσε σε σπίτι με λιγότερα βιβλία και έχει πτυχίο πανεπιστημίου.  

Κι από ό,τι αποδεικνύεται...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΑΡΙΣΤΕΡΟΑΓΡΑΜΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Καταλήψεις

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ


Να ξεκαθαρίσω κάτι. Ούτε ήμουν ούτε είμαι κανένας φανατικός των μαθητικών καταλήψεων.


Αλλά πάλι δεν είναι και στο χέρι μου να τις επιτρέψω ή να τις εμποδίσω.

 

Προτιμώ να ελπίζω ότι γονείς κι εκπαιδευτικοί έχουν στοιχειώδες νιονιό να εμφυσήσουν στα παιδιά τη δύναμη της λογικής και την αίσθηση του μέτρου.


Να τα εφοδιάσουν με την ανεξαρτησία σκέψης που θα τους επιτρέψει να προστατεύσουν τη σκέψη τους από κάθε λογής πραματευτάδες.

 

Από την άλλη πλευρά όμως αρνούμαι να συντάξω τιμοκατάλογο καταλήψεων. Είναι καλές αν αφορούν τον Γρηγορόπουλο. Είναι κακές αν γίνονται για τη Μακεδονία.

Ή το αντίστροφο.


Υποθέτω πως όσο δικαιούται ένας μαθητής να θεωρεί τον εαυτό του θαυμαστή του Παύλου Φύσσα, άλλο τόσο δικαιούται να πιστεύει ότι είναι επίγονος του Παύλου Μελά.


Τι θέλω να πω; 

 Κάτι πολύ απλό.


Δεν γίνεται να θεωρούνται μέτρο πολιτικής ορθότητας ή δημοκρατίας οι απόψεις μιας παράταξης για την πολιτική και τη δημοκρατία.


Ακριβώς όπως δεν γίνεται να θεωρούνται μέτρο εθνικοφροσύνης ή πατριωτισμού οι απόψεις μιας άλλης παράταξης για το έθνος και την πατρίδα.

Οι μεν δικαιούνται να θεωρούν ότι η συμφωνία των Πρεσπών αποτελεί «λύση». Οι δε δικαιούνται να τη χαρακτηρίζουν «επαίσχυντη».


Και οι δυο εκφράζουν μια εξίσου νόμιμη άποψη. Σωστή ή λάθος, αδιάφορο.


Η δημοκρατία όμως είναι το καθεστώς που επιτρέπει να συνυπάρχουν και να αντιπαρατίθενται και το σωστό και το λάθος. Δεν είναι ένα καθεστώς όπου συγκρούονται φασίστες με προδότες.


Ας διαμαρτυρηθούν λοιπόν όσοι και όσο θέλουν για τη Μακεδονία. Κι ας υποστηρίξουν όσοι και όσο θέλουν τη συμφωνία του Τσίπρα.


Θα μαζευτούμε όλοι μια Κυριακή και τότε θα δούμε όχι ποιος είχε δίκιο, αλλά ποια άποψη υποστηρίζει η πλειοψηφία.


Λυπάμαι που αναγκάζομαι να λέω τα αυτονόητα.


Θα προτιμούσα να το κάνουν οι γονείς, οι δάσκαλοι, οι πολιτικοί, η κυβέρνηση, κυρίως ο ανεκδιήγητος υπουργός Παιδείας.


Να διδάξουν στα παιδιά όχι ποιος έχει δίκιο, ούτε ποιος είναι ο καλός, αλλά ότι για κάθε άποψη υπάρχει ένας αντίλογος κι ότι αυτό είναι η ουσία της δημοκρατίας.


Τότε θα μπορούσαν και τα παιδιά να καταλάβουν ότι είναι λάθος να νομίζουν πως «η Δημοκρατία πούλησε τη Μακεδονία» διότι στη δημοκρατία μετέχουμε όλοι μας.


Οσοι συμφωνούν κι όσοι διαφωνούν.


Τη συμφωνία για τη Μακεδονία την έκανε...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΑΡΙΣΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΟΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η έλλειψη ηθικής διώχνει την ελπίδα

Από τον Σάββα Καλεντερίδη


Τις ημέρες αυτές γινόμαστε μάρτυρες μιας απίστευτης ατιμίας και αθλιότητας που γίνεται εις βάρος των μαθητών οι οποίοι αποφάσισαν να διαμαρτυρηθούν για την κατάπτυστη και προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών με καταλήψεις και διαδηλώσεις.  

Καταρχάς, να πούμε ότι οι μαθητές προβαίνουν σε καταλήψεις έπειτα από αποφάσεις που λαμβάνουν με δημοκρατικές διαδικασίες τα δεκαπενταμελή συμβούλια, τα οποία έχουν συγκροτηθεί έπειτα από εκλογές που έγιναν σε κάθε μαθητική κοινότητα. Αρα, οι καταλήψεις και οι κινητοποιήσεις είναι υπόθεση των μαθητών και από κει και πέρα είναι πιθανόν να γίνονται απόπειρες εκμετάλλευσης ή και καπελώματος από διάφορους κομματικούς και πολιτικούς κύκλους.

 

Ομως το γεγονός αυτό δεν δίνει σε κανέναν το δικαίωμα να χαρακτηρίζει τις κινητοποιήσεις των μαθητών «φασιστικές» και τους μαθητές «φασίστες», όπως έγινε κατά κόρον τις τελευταίες ημέρες από στελέχη της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ και από σοβαρή μερίδα δημοσιογράφων και ΜΜΕ που πρόσκεινται στην κυβέρνηση.

 

Το ενδιαφέρον είναι ότι και η αξιωματική αντιπολίτευση παρακολουθεί αμήχανη την πατριωτική εξέγερση της μαθητιώσας νεολαίας, ενώ το ΚΙΝ.ΑΛ. κινείται στη λογική της καταδίκης της, κρατώντας πιο ήπιους τόνους από τους άκρως προσβλητικούς, προβοκατόρικους και διχαστικούς τόνους της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ.

 

Οσον αφορά το δικαίωμα των μαθητών να διαδηλώνουν για εθνικά θέματα, το οποίο ορισμένοι αμφισβητούν, ανάμεσα σε αυτούς και αριστερίζοντες καθηγητές, να θυμίσω τις φλογερές διαδηλώσεις των μαθητών για την Κύπρο τη δεκαετία του 1950 και για το άρθρο 114 του Συντάγματος την επόμενη δεκαετία.  

Τι έγινε, τι άλλαξε από τότε που ήταν πατριωτική πράξη και σήμερα χαρακτηρίζεται από τον ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνηση Ακροδεξιά και φασισμός η έκφραση διαφωνίας για την προδοτική συμφωνία, που -να υπενθυμίσουμε- απορρίπτει το 70% της ελληνικής κοινής γνώμης με βάση σχεδόν όλες τις δημοσκοπήσεις, ενώ εκείνοι που την εγκρίνουν δεν ξεπερνούν το 15%;

 

Και εν πάση περιπτώσει, γιατί δεν κάνουν την απλή σκέψη ότι τα παιδιά αυτά είναι τα παιδιά των οικογενειών που είναι αντίθετες στη συμφωνία και στο ξεπούλημα της Μακεδονίας, είναι όλοι αυτοί που δεν ρωτήθηκαν από κανέναν αν συμφωνούν μ’ αυτό, είναι όλοι αυτοί που προσπαθούν απεγνωσμένα να δώσουν ένα μήνυμα πατριωτισμού και δημοκρατίας.
 

Εξίσου τραγικό με τις προσβλητικές εκφράσεις και χαρακτηρισμούς που εκτοξεύονται εναντίον των μαθητών και των κινητοποιήσεών τους είναι το γεγονός ότι οι ίδιοι που τους κατηγορούν πως είναι θύματα υποκίνησης από τη Χρυσή Αυγή και ακροδεξιούς κύκλους διοργανώνουν διάφορα «συντονιστικά», τα οποία πραγματικά κανείς δεν γνωρίζει ποιος ακριβώς τα ορίζει και ποιος τα καθοδηγεί!
 

Αυτά τα «συντονιστικά» χύνουν ακόμα πιο φαρμακερό δηλητήριο στην εξεγερμένη μαθητιώσα νεολαία, δημιουργώντας ένα επικίνδυνο κλίμα μίσους και διχασμού.
 

Μάλιστα, αυτά τα «συντονιστικά» διοργάνωσαν «συλλαλητήριο ενάντια στον φασισμό που έχει διεισδύσει στα σχολεία» στην Αθήνα, όπου είδαμε τις κλασικές κουκούλες, τις πέτρες, τους λοστούς και τις μολότοφ, με τις καταστροφές τραπεζών και καταστημάτων, ενώ στις πορείες και στα συλλαλητήρια των «ακροδεξιών» και των «φασιστών» μαθητών, που έγιναν σε δεκάδες πόλεις στην Ελλάδα, δεν είδαμε ούτε τραμπουκισμούς ούτε προβοκάτσιες ούτε καταστροφές, όπως αυτές της πορείας που διοργάνωσαν τα «συντονιστικά» με την υποστήριξη του ΣΥΡΙΖΑ. Εξαίρεση, η πορεία των μαθητών στη Θεσσαλονίκη, στην οποία διείσδυσαν οι «γνωστοί άγνωστοι» τραμπούκοι, με αποτέλεσμα να προκληθούν μικρής έκτασης συμπλοκές με την Αστυνομία.

 

Να επανέλθουμε, λοιπόν, στην αρχή του άρθρου. Η ηθική στην πολιτική. Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ ενοχλούνται από την έκφραση της βούλησης του ελληνικού λαού για την προδοτική* Συμφωνία των Πρεσπών.

 

Ομως, πόσο ανήθικος πρέπει να είσαι για να στοχοποιείς και να χαρακτηρίζεις φασίστες και χρυσαυγίτες δεκαεξάχρονα παιδιά προκειμένου να σπιλώσεις τον αγώνα τους; 

Πόσο ανήθικος πρέπει να είσαι για να προσβάλλεις χιλιάδες παιδιά και τις οικογένειές τους, όταν εσύ ο ίδιος ήσουν επί μήνες στο ίδιο «μετερίζι» και στην ίδια πλατεία με τη Χρυσή Αυγή, στην κάτω εσύ, στην πάνω αυτοί, την περίοδο των Αγανακτισμένων;

 

Πόσο ανήθικος πρέπει να είσαι για να δημιουργείς διχαστικό κλίμα και κλίμα μίσους σε μια κοινωνία η οποία έχει ήδη υποφέρει από την ανηθικότητά σου, και αναφέρομαι στις υποσχέσεις που έδωσες για τα Μνημόνια που θα έσκιζες, για τη Σεισάχθεια, για το «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», για τον ΕΝΦΙΑ που θα καταργούσες, για τα ΜΑΤ που θα καταργούσες και τώρα σε προστατεύουν μέρα νύχτα από την οργή του κόσμου, τα ΜΑΤ που έπνιξαν στα δακρυγόνα, που επίσης θα καταργούσες, τους διαδηλωτές στο Πισοδέρι, όταν ξεπουλούσες τη Μακεδονία και στη Θεσσαλονίκη, όταν ήθελαν να σου εκφράσουν την αντίθεσή τους στη συμφωνία;

 

Και για να μην αφήσουμε τη Νέα Δημοκρατία παραπονεμένη, είναι επίσης ανήθικο να μην ξεκαθαρίζεις τη θέση σου για τις κινητοποιήσεις των μαθητών, όπως επίσης είναι ανήθικο να μην επιδιώκεις την κατάργηση της συμφωνίας με κάθε τρόπο και δυνατότητα που σου δίνουν το Σύνταγμα και οι νόμοι και δηλώνεις ότι δεν πρόκειται να κυρώσεις εσύ ποτέ τη συμφωνία, περιμένοντας ότι θα την περάσει ο άλλος, λόγω ιδεολογίας αλλά και λόγω των υποσχέσεων που έδωσε σε Ουάσινγκτον και Βερολίνο.  

Μήπως η Νέα Δημοκρατία φοβάται ότι...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟΑΓΡΑΜΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ανοιχτή επιστολή παλιού δασκάλου

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Αγαπητά μου παιδιά,

 

Φοβάμαι εδώ και χρόνια πως κάποιος επιτήδειος σας παραπλανά και κυρίως κρύβοντάς σας το πιο απαραίτητο εργαλείο ενός μαθητή: το λεξικό.  

Αν είχατε συνεχώς δίπλα σας αυτό το όπλο της ειρήνης και του μαθητή, θα μαθαίνατε ό,τι μάθαμε κι εμείς ότι σημαίνει κατάληψη.

 

Η δική μου γενιά έμαθε πως κατάληψη έκανε ο στρατός μας στο Τεπελένι. Στο σχολειό μας μάθαμε την κατάληψη της Τριπολιτσάς. Αλλά και την κατάληψη από τους τσέτες της Σμύρνης. Κατάληψη έκαναν οι Ιταλοί και οι Γερμανοί των σχολείων όπου φοιτούσαμε στην Κατοχή. Και σε κατάληψη του σχολείου μου από την Ασφάλεια πήγα να αποχαιρετήσω κουβαλώντας τη βαλίτσα του τον πατέρα μου να πάει εξορία.

 

Σε εποχές πολέμου, εμφύλιας αλληλοσφαγής, εξοριών, υποχρεωτικού κατηχητικού σχολείου, πιστοποιητικού πολιτικών φρονημάτων, αλλά και σε εποχή που αγοράζαμε τα βιβλία μας και πληρώναμε δίδακτρα στο Πανεπιστήμιο το μόνο μας όπλο, το μόνο καταφύγιο, το μόνο εφόδιο ήταν η γνώση. 

Παραπονιόμασταν κι εμείς και οι γονείς μας όταν κάποιος δάσκαλος δεν έκανε μάθημα ή χάναμε έστω και μια ώρα σπουδής.

Αλλά τότε, παιδιά μου, το απολυτήριο Γυμνασίου ήταν ικανό για να γίνουμε ταχυδρομικοί, τραπεζικοί, ταμειακοί, τελωνειακοί, εφοριακοί υπάλληλοι και να εισαχθούμε χωρίς εξετάσεις σε Παιδαγωγικές Ακαδημίες και να γίνουμε δάσκαλοι. Κάναμε αγώνες για το Κυπριακό και για δωρεάν παιδεία χωρίς να χάνουμε μια ώρα μάθημα. Αυτοί οι άνθρωποι κάναν την Αντίσταση και εναντίον των κατακτητών και της χούντας.


Καταλήψεις κάνει ο εχθρός και ο αγωνιστής που απελευθερώνει κατάληψη εδάφους του από εχθρούς.

 

Τελειώνω αυτές τις σκέψεις με μια διαπίστωση. Καταλήψεις δεν κάνουν μαθητές ιδιωτικών σχολείων. Αλλά κι εσείς δεν καταλαμβάνετε φροντιστήρια και ινστιτούτα ξένων γλωσσών και ξένων πρεσβειών. 

Τα σέβεστε; Και μισείτε το σχολειό σας; 

Ο Ουγκώ έγραψε:  

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΑΡΙΣΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΟΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Μαθητικές καταλήψεις - Για πρώτη φορά φεύγουν από τον έλεγχο της Αριστεράς και η ατζέντα αλλάζει

Γράφει η Ελένη Παπαδοπούλου

Διδάκτωρ Διδακτικής Γλωσσών και Πολιτισμών του Πανεπιστημίου Paris III - Sorbonne Nouvelle


Μέχρι σήμερα οι μαθητικές καταλήψεις ήταν, ως γνωστόν, υποκινούμενες από αριστερούς. Τα αιτήματα περιελάμβαναν μία ποικιλία θεμάτων, από τις τυρόπιτες στο κυλικείο και το χαρτί υγείας ως τη συμπαράσταση στην Παλαιστίνη και τον πόλεμο στη Συρία.

 

Για πρώτη φορά όμως οι κινητοποιήσεις φεύγουν από τον έλεγχο της Αριστεράς και η ατζέντα αλλάζει. Οι μαθητές κινητοποιούνται για εθνικά θέματα και, φυσικά, αυτό που επακολουθεί είναι να χαρακτηριστούν ακόμη και από τον υπουργό κ. Γαβρόγλου «χρυσαυγίτες» και «φασίστες». Στο μεταξύ, κάτι πρωτοβουλίες δήθεν μου τάχα μου μαθητών καταφεύγουν στη γνωστή φασιστική πρακτική της αντισυγκέντρωσης στο γνωστό τους στέκι, στα Προπύλαια. Τους έχουμε μάθει πια τόσα χρόνια. Επίσης κυκλοφορούν ένα κατάπτυστο κείμενο ύβρεων προς τους μαθητές που κινητοποιούνται για τη Μακεδονία, όπου τους χαρακτηρίζουν και «παρακρατικές ομάδες». Ο τραμπουκισμός δεν έχει όριο και απειλούν ξεκάθαρα, καλώντας άπαντες να «τσακίσουν τον φασισμό».

 

Κάποιες ΕΛΜΕ, τα τοπικά συνδικαλιστικά όργανα των εκπαιδευτικών, εκδίδουν επίσης αντίστοιχες ανακοινώσεις, κάνοντας ουσιαστικά πλάτες στους αριστερούς τραμπουκισμούς.  

Οι μαθητές στοχοποιούνται από την ίδια την κυβέρνηση πρώτα και τα εξαπτέρυγά της, ενώ με ευθύνη επίσης της κυβέρνησης δημιουργείται εμφυλιοπολεμικό κλίμα, όπου τα καλέσματα σε βία εξ αριστερών δίνουν και παίρνουν, και ουδείς παρεμβαίνει.
 

Και όλα αυτά διότι το αγαπημένο παιχνίδι των αριστερών, τα σχολεία μας, τα οποία τα ανοιγοκλείνουν όποτε τους έρθει και τα διαλύουν ανάλογα με τα κέφια τους, έχει πλέον φύγει από τον έλεγχό τους.

 

Προσωπικά είμαι κατά των καταλήψεων, ανεξαρτήτως αιτίας. Πιστεύω ότι είναι αδιανόητο να κλείνουν τα σχολεία για οποιονδήποτε λόγο.  

Είμαι όμως και κατά της υποκρισίας. Εκπαιδευτικοί και κυβερνητικοί που έκλειναν το μάτι στους μέχρι σήμερα καταληψίες δεν μπορεί τώρα να ενοχλούνται, επειδή το θέμα είναι η Μακεδονία και δεν είναι ο «αμερικανικός ιμπεριαλισμός».  

Είμαι επίσης κατά του τραμπουκισμού που ασκείται έντονα κατά ανήλικων μαθητών και από τον ίδιο τον υπουργό και από εκπαιδευτικούς και από λοιπούς αριστερούς σχηματισμούς. Δεν μπορεί παιδιά να χαρακτηρίζονται ναζιστές και φασίστες με τόση ευκολία.

 

Δεν μπορεί να καλούνται μαθητές να «τσακίσουν» άλλους μαθητές, που έχουν στοχοποιηθεί ως «φασίστες», γιατί είπαν ότι η Μακεδονία είναι ελληνική, λες και δεν είναι.  

Μήπως, τελικά, πίσω από όλα αυτά τα καλέσματα, τις καταδίκες των καταλήψεων και όλο αυτό το υβρεολόγιο κατά ανηλίκων οι αριστεροί...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΑΡΙΣΤΕΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η νομιμοποίηση των καταλήψεων

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ
 

Δηλαδή αυτή η «μεγάλη φασαρία» των μαθητικών καταλήψεων για τη Μακεδονία δεν είναι «θαυμάσια κατάσταση», όπως δίδαξε ο Μάο Τσε Τουνγκ και επανέλαβε στα καθ’ ημάς ο κ. Αλέξης Τσίπρας;  

Δεν «πρέπει συνεχώς να αμφισβητούμε τις δομές και τη νομενκλατούρα, ακόμα και όταν είμαστε μέσα στην “επαναστατική” διαδικασία», όπως κάνουν τώρα οι εν συγχύσει, για τον ρόλο τους και τα εθνικά θέματα, μαθητές;

 

Στη συνέντευξη που είχε δώσει στο περιοδικό Schooligans (18.4.2008) ο νυν πρωθυπουργός αποκάλυψε ότι «Οταν ξεκινάγαμε εμείς το ’91, η κατάληψη δεν είχε νομιμοποίηση ως μέσο πάλης – εμείς της δώσαμε νομιμοποίηση (...) Κανένας αγώνας που γίνεται μέσα από συλλογικούς δρόμους –ακόμα κι αν τα αιτήματα δεν είναι τόσο ισχυρά– δεν είναι χαμένος. Στο τέλος κάτι αφήνει». Τέσσερα χρόνια αργότερα, όταν ο κ. Τσίπρας είχε γίνει αρχηγός αξιωματικής αντιπολίτευσης έθεσε (εκ της εμπειρίας του μάλλον) τους κανόνες για τις καταλήψεις. «Η κλίμακα της αντίστασης και της διαμαρτυρίας νομιμοποιείται από την αποδοχή της από το κοινωνικό σύνολο και από το δημοκρατικό των διαδικασιών μας μέσα από τις οποίες λαμβάνονται αυτές οι αποφάσεις...» (ΔΕΘ 16.9.2012).

 

Μπράβο λοιπόν στον κ. Τσίπρα, που αυτός και η παρέα του νομιμοποίησαν τις καταλήψεις ως μέσο πάλης και μπράβο για το θάρρος που δίνει στους καταληψίες «κανένας αγώνας που γίνεται μέσα από συλλογικούς δρόμους δεν είναι χαμένος». Γιατί φωνασκούν τώρα οι υπουργοί για τις εμπνεύσεις του πρωθυπουργού και τους δρόμους που άνοιξε;

 

Ας σοβαρευτούμε: οι «επαναστατικές» εμπνεύσεις των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ (που νομιμοποιούσαν κάθε παράνομη πράξη με πολιτική λεοντή: καταλήψεις, συγκρούσεις, «παρελάσεις του λαού» κ.λπ.) δεν δικαιολογούν τη σημερινή παρανομία των καταλήψεων. Δυστυχώς, όμως, αυτές οι επαναστατικές ανοησίες υπονόμευσαν δημοκρατικό κανόνα και η πραγματικότητα τώρα εκδικείται ολόκληρη την κοινωνία.
 

Ταυτοχρόνως, πρέπει να αναλογισθούμε πόσο οικτρώς κοντόφθαλμη –ακόμη και στα στοιχειώδη της κοινωνικής συμβίωσης ή της πολιτικής διαδικασίας– υπήρξε η ηγεσία του κατά Βαρουφάκη «αριστερού τσούρμου» που τώρα κυβερνάει τη χώρα. 

Πρέπει επίσης να τρομάξουμε, από το πόσο βραχυπρόθεσμοι και συνεπώς αναποτελεσματικοί είναι στη διαχείριση των σύνθετων ζητημάτων, ένα από τα οποία είναι η υπόγεια άνοδος της Ακροδεξιάς. Χρησιμοποιούν τους παλιούς αφορισμούς, εκτοξεύουν τους ίδιους χαρακτηρισμούς, ενώ κραυγάζουν διαρκώς «Ακροδεξιά στα πρόβατα»· είτε αναφέρονται στη Χρυσή Αυγή είτε στη Νέα Δημοκρατία.

 
Μόνο με την εντατική διδαχή της δημοκρατίας, μπορεί να αντιμετωπιστεί το ακροδεξιό φαινόμενο. Αλλά πάλι...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΑΡΙΣΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΟΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Εχθροί 15χρονων πατριωτών

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ
 

Η υπεράσπιση της πατρίδας είναι φασισμός, μίσος. Η πρόθεση να κρεμάσεις όσους την υπερασπίζονται είναι δημοκρατία, αγάπη

 

Αν προσέξετε καλά τη φωτογραφία, θα δείτε δύο συνθήματα: ένα το οποίο βρίσκεται στο βάθος, μέρος του οποίου καλύπτει μια κυρία με κόκκινο μπουφάν. Διακρίνεται καθαρά, όμως: «Κρεμάλα στους φασίστες». Υπάρχει και δεύτερο σύνθημα στην εικόνα. Βρίσκεται σε ένα μικρό πλακάτ, το οποίο κρατά διαδηλωτής. Κι αυτό είναι σαφές και έχει και μια πινελιά «παιδική»: «Φασιστάκι φασιστάκι ξύλο που θα το φας».

 

Κι η απορία είναι: Ποιοι είναι οι «φασίστες» που θα φάνε ξύλο και θέλουν κρεμάλα; 

Οι πιτσιρικάδες που κάνουν καταλήψεις στα σχολεία τους, υπερασπιζόμενοι την ελληνικότητα της Μακεδονίας. 

Ποιοι είναι οι «αντιφασίστες» που δηλώνουν ότι θα τους δείρουν και θα τους κρεμάσουν;  

Η Αριστερά, φυσικά. Από κοντά και οι φιλελεύθεροι δικαιωματιστές, που είτε σιωπούν διότι φοβούνται να μιλήσουν (κάθε διατύπωση ξεκάθαρης θέσης τούς τρομάζει) είτε ψελλίζουν νεφολογίες, που δεν αποτελούν τίποτε άλλο παρά ήπια αποδοκιμασία των μαθητικών κινητοποιήσεων.

 

Το σύστημα, που αναγνώριζε στους 15χρονους ωριμότητα αρκετή ώστε να δικαιούνται να αλλάζουν φύλο με μια απλή υπεύθυνη δήλωση, θεωρεί αδιανόητο και εκτός της ηλικίας και της κριτικής δυνατότητας και ικανότητάς τους να πράττουν κάτι δυναμικό για την πατρίδα. Κάποιοι τάχα τους ελέγχουν, κάποιοι τους υποκινούν, κάποιες σκοτεινές δυνάμεις ρίχνουν προσάναμμα στην πατριωτική φλόγα που καίει στα στήθια των εφήβων. Κι αυτό είναι φασισμός! Κι αντιφασισμός είναι να δεχτούν οι έφηβοι να ενηλικιωθούν σ’ έναν χώρο που κάποτε ήταν χώρα. Να εικοσαρίσουν και να μην τους έχει απομείνει έθνος, κράτος, Ιστορία και πολιτισμός για να υπερασπίζονται.

 

Δεν είναι τυχαίο ότι η Αριστερά έχει φρυάξει με αυτές τις κινητοποιήσεις. Το ιδεολογικό έμεσμα που σερβίρει και το οποίο η Ιστορία έχει πετάξει στη χωματερή δεν μπορεί να συγκριθεί με το εκστατικό κάλεσμα του αγώνα υπέρ πίστεως και πατρίδας. Οι νέοι, τουλάχιστον μια μεγάλη μάζα εξ αυτών, εξεγείρονται υπέρ της Ελλάδας. Κι οι μουσάτοι διαδηλωτές με τα μαδέρια και τις κόκκινες σημαίες (τάχα μαθητές)...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Σέλφι «Μεγαλέξανδρου»

Της ΓΙΟΥΛΗΣ ΕΠΤΑΚΟΙΛΗ

 

Ηταν 28η Οκτωβρίου 2011. Στη μαθητική παρέλαση στο κέντρο της Λάρισας, ένας μαθητής, την ώρα που περνάει μπροστά από την εξέδρα των επισήμων, τους «στολίζει» με μια μεγαλοπρεπέστατη μούντζα.  

Η κοινωνία διχάζεται, ως συνήθως, οι μισοί λένε καλά τούς έκανε, ν’ αγιάσει το χέρι του, οι άλλοι μισοί κάνουν λόγο για απαράδεκτη συμπεριφορά που εγκυμονεί κινδύνους. Μέγα θέμα η περήφανη μούντζα, με όλες τις παραμέτρους να μπαίνουν στο μπλέντερ της ανάλυσης και της υπερπολιτικοποίησης – ο Δεκέμβρης του ’08, το Καστελλόριζο και το μνημόνιο, η οικονομία, οι κακοί ξένοι.

 

Θυμάμαι αρκετούς που είχαν ήδη καβαλήσει το κύμα του λαϊκισμού διαβλέποντας τη μεγάλη ευκαιρία, χωρίς ακριβώς να επικροτούν ή τουλάχιστον να το παραδέχονται δημόσια, να κλείνουν το μάτι. «Να ακούσουμε τι μας λένε οι νέοι, ο ανθός της κοινωνίας μας», δήλωναν σε τηλεοπτικές τους παρεμβάσεις, «δεν γίνεται να μη λάβουμε υπόψη μας την οργή τους, τη δυσπιστία τους στους θεσμούς, την καχυποψία τους για τη Δικαιοσύνη». 

Το διχαστικό αφήγημα προετοιμαζόταν συστηματικά και, προκειμένου να ολοκληρωθεί και να αποδώσει καρπούς, μπορούσαν να αξιοποιηθούν τα πάντα, χωρίς σκέψη, χωρίς φόβο, χωρίς αγωνία για το μήνυμα που έφθανε στην κοινωνία και κυρίως στα παιδιά.  

Τι παρακολουθήσαμε προχθές; 

Ενα καινούργιο επεισόδιο στο ίδιο σίριαλ. Επτά χρόνια μετά, σε μια κοινωνία εξουθενωμένη και ξέπνοη, ματαιωμένη και εξαπατημένη απ’ αυτούς που της πούλησαν ελπίδα, ένας άλλος μαθητής, καβάλησε το άλογο, σύγχρονος Μέγας Αλέξανδρος, τυλίχθηκε με τη γαλανόλευκη, έβγαλε μια σέλφι με το smartphone και παρέλασε στην παραλία της Θεσσαλονίκης. Πίσω του, περίπου χίλιοι μαθητές, νέα κορίτσια και αγόρια σαν τα κρύα τα νερά που η θέση τους κανονικά θα ήταν στις σχολικές αίθουσες, κρατούσαν ελληνικές σημαίες και πανό, φώναζαν «η Μακεδονία είναι ελληνική», «αλήτες, προδότες, πολιτικοί» και συνθήματα κατά του Μπουτάρη.


Ηταν σχεδόν αναμενόμενο ο λαϊκισμός που θρέφεται στην Ελλάδα της κρίσης να μπολιαστεί με τον εθνικισμό και να μολύνει τις μαθητικές τάξεις ειδικά στη Μακεδονία, που πάλλεται το τελευταίο διάστημα από εθνικιστικές κραυγές. Δεκάδες σχολεία στη Βόρεια Ελλάδα τελούν υπό κατάληψη, τη στιγμή που η Χρυσή Αυγή τρίβει τα χέρια της και «στηρίζει» με κάθε τρόπο τους νέους με τις εθνικές ευαισθησίες. Το κλίμα διχασμού που βιώνει τα τελευταία χρόνια η κοινωνία έφθασε και στους μαθητές. Η Χρυσή Αυγή και η Ακροδεξιά σπεύδουν να το καρπωθούν, αλλά η ευθύνη ανήκει σε όλους.

 

Τα παιδιά είναι παιδιά, είναι καθρέφτης των μεγάλων, απ’ αυτούς εμπνέονται, απ’ αυτούς αντλούν μίσος και ρατσισμό ή δύναμη και ελπίδα, όραμα για το μέλλον. Μπροστά σε αυτές τις εικόνες, το πολιτικό προσωπικό της χώρας...

ΣΥΡΙΖΟΑΛΗΤΑΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ο off camera πρωθυπουργός υπέρ των φτωχών

Της ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΓΚΡΟΥΣ
 

Οι άνθρωποι στη συντριπτική πλειοψηφία τους δεν έχουν διάθεση, κουράγιο, χρόνο, αλλά ούτε και τις γνώσεις για να γνωρίζουν τι σημαίνει έξοδος στις αγορές, τι είναι το δεκαετές ομόλογο, το μαξιλάρι ασφαλείας των 26.6 δις και οι ετήσιες χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας. Ή τι σημαίνουν τα δισεκατομμύρια που χάνονται από το Χρηματιστήριο και τι η εξαΰλωση των μετοχών των τραπεζών.

 

Ο περισσότερος κόσμος προσπαθεί να τα βγάλει πέρα. Με τις υποχρεώσεις, τα έξοδα, τους ατελείωτους φόρους, με τα υπαρξιακά του, με τις σχέσεις του, με τη μιζέρια που υπάρχει στο περιβάλλον ή και μέσα του. Δεν ξέρω τι καταλάβαμε από τα χρόνια της κρίσης, τι κατάλαβε όλο αυτό το κομμάτι της κοινωνίας που ριζοσπαστικοποιήθηκε με ημερομηνία λήξης το δημοψήφισμα του 2015. Τώρα, ματαιωμένοι από την κούραση και τα αδιέξοδα, ούτε θέλουν να ξέρουν. Είναι κατανοητό. Η ενασχόληση με το τι συμβαίνει στη χώρα φέρνει τεράστια απογοήτευση και το να παρακολουθείς την πολιτική επικαιρότητα είναι από φαιδρό, στενάχωρο, έως και οδυνηρό.

 

Είναι όλα τα παραπάνω να βλέπεις τον πρωθυπουργό στη Βουλή να επαίρεται για τις ανύπαρκτες φορολογικές ελαφρύνσεις και για τα 720 εκ. ευρώ που θα δοθούν σε 3,4 εκ. συμπολίτες μας. Και να θριαμβολογεί επειδή, πια, είναι ξεκάθαρο ότι η κυβέρνησή του είναι υπέρ των φτωχών, σε αντίθεση με τη ΝΔ που είναι υπέρ των πλουσίων. Είναι ο ίδιος πρωθυπουργός που μια μέρα πριν επισκέφτηκε το Μάτι τη μέρα της απεργίας των δημοσιογράφων, για να προστατευθεί από τις κάμερες, και αντ’ αυτού εκτέθηκε ανεπανόρθωτα. Κάνοντας πλακίτσα στους πυρόπληκτους –την οποία και φρόντισε (άγνωστο γιατί) να διαρρεύσει–­ για τον τόσο ικανό υπουργό του που θα τον στείλει να διευθετήσει και την καταστροφή στην Καλιφόρνια. Επειδή όμως παντού υπάρχει και μια κάμερα κινητού, άθελά του διέρρευσαν και τα viral πια λόγια του σε μια πυρόπληκτη: «Και να σου πω κάτι; Και να τα έπαιρνες τα 2.000 ευρώ, τι θα έκανες; Θα τα σπατάλαγες!».

 

O πρωθυπουργός της χώρας σχεδόν ειρωνεύεται ανθρώπους που καταγγέλλουν ότι δεν τους έχει δοθεί βοήθεια ενώ έχασαν τα πάντα σε λίγες ώρες εξαιτίας της ανεπάρκειας των κρατικών μηχανισμών.  

Είναι δυνατόν να μην ασφυκτιά κανείς μπροστά σε αυτή την αήθη ελαφρότητα και υποκρισία, που δεν μπορεί να κρατήσει ούτε τα προσχήματα;


 Όταν τα λόγια είναι χωρισμένα από τα έργα μπορείς να ισχυριστείς τα πάντα, ότι βγήκαμε από τα μνημόνια και έχουμε μπει σε τροχιά ανάπτυξης, ότι ήρθε η ώρα της ανακούφισης των ρημαγμένων από την κρίση Ελλήνων, μέχρι ότι το πρωθυπουργικό γραφείο και σπίτι δεν φυλλάσσονται από κλούβες των ΜΑΤ. Και διάφορα άλλα που φέρνουν στο νου τη ρήση, αν δεν συμφωνεί η πραγματικότητα μαζί μου τόσο χειρότερο για την πραγματικότητα. Κάθε τόσο και μια απίστευτη χοντροκοπιά. Ακόμα κι αν είσαι από αυτούς τους λίγους τυχερούς φτωχούς, που θα ανακουφιστούν στιγμιαία με τα κάποια ευρώ που θα πάρουν άπαξ, πώς να μη θυμώνεις με τη χωρίς μέτρο και συναίσθηση αλαζονία της εξουσίας;

 

Τα επιδόματα και οι φορολογικές ελαφρύνσεις που ψηφίστηκαν προχθές στη Βουλή, δεν δικαιολογούσαν καμία θριαμβολογία. Η ελάφρυνση στο φόρο των επιχειρήσεων ήταν αύξηση, και μείωση στο μέλλον, και στον ΕΝΦΙΑ ανύπαρκτη. Και αυτά, υπό την προϋπόθεση επίτευξης του «ματωμένου» υπερπλεονάσματος πάνω από το 3,5% του ΑΕΠ. Μόνο που το «ματωμένο» υπερπλεόνασμα, επινόηση αποκλειστικά και μόνο αυτής της υπέρ των φτωχών κυβέρνησης για να μπορεί να κάνει επιδοματική πολιτική στο δρόμο για τις εκλογές, προκύπτει από την εξάντληση της κοινωνίας, της οικονομίας και των επιχειρήσεων.

 

Και να μη γνωρίζει κανείς τα νούμερα που δίνουν τα στοιχεία της τελευταίας έκθεσης του Γραφείου Προϋπολογισμού στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής ότι είμαστε πρώτοι στη φορολογία και τελευταίοι στο βιοτικό επίπεδο, και να μην έχει ιδέα για τα επιτόκια δανεισμού και το τι σημαίνει η μη δυνατότητα εξόδου στις αγορές, δεν είναι δα και τόσο δύσκολο να καταλάβει όλα τα παραπάνω. Η απογοήτευση και τα δυσοίωνα σενάρια είναι που δεν αντέχονται. Και το να παρακολουθείς τον οφ κάμερα πρωθυπουργό των φτωχών που κόβει από τις επενδύσεις για να δίνει επιδόματα, να...

ΣΥΡΙΖΟΑΛΗΤΑΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Θα τα σπαταλάγατε

Τι να τα κάνεις τα λεφτά αν τα χαλάσεις και αυτά; Ο Αλέξης δεν σ’ τα δίνει. Μόνος τρώει, μόνος πίνει

 

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ

 

Εγραψε ιστορία ο Τσίπρας που είπε στην πυρόπληκτη στο Μάτι: «Και να έπαιρνες τα 2.000 ευρώ, τι θα έκανες; Θα τα σπατάλαγες!»  

Η σχεδόν μηδενική μιντιακή αντίδραση σε αυτή την ουρανομήκη @#$!$#@ (προσθέστε εσείς τη λέξη) αποδεικνύει ότι η παράταξη, που κουτσά στραβά εκπροσωπείται από τον Τσίπρα και τους συν αυτώ, ελέγχει σχεδόν το 100% των μηχανισμών παραγωγής κυρίαρχης ιδεολογίας στην Ελλάδα, τη χώρα που ετοιμάζεται να γίνει χαλιφάτο - με τις ευλογίες του ΟΗΕ και των δικαιωματιστών.

 

Αν είχε τολμήσει να ξεστομίσει κάτι τέτοιο ακόμα και περαστικός από τα γραφεία δεξιού κόμματος ή οργανώσεως, τηλεοπτικοί και ραδιοφωνικοί σταθμοί θα έκαναν παραγγελίες τόνους υποκαμίσων και καλσόν για να τα σκίζουν οι παρουσιαστές ωρυόμενοι για την αναλγησία της πάγκακης Δεξιάς και των αντιλαϊκών φαντασμάτων που πίνουν το αίμα των εργαζομένων με το μπουρί της σόμπας.
 

Το «δεν σου δίνω τα λεφτά γιατί θα τα σπατάλαγες» (ωραίος τύπος κλίσεως του ρήματος, θυμίζει ολίγον και το «σαλάγαγες»), πέρα από τη θηριώδη ασχήμια και απρέπεια σε πολίτες που κάηκαν στο Μάτι, είναι χαρακτηριστικό στις οικογένειες στις οποίες ο πατήρ δεν δίδει λεφτά στον μπόμπιρα για να μην πάρει σοκολάτα, διότι ο μέγας στόχος της χειμερινής σεζόν είναι η αγορά ποδηλάτου. Η διαφορά στην περίπτωσή μας είναι ότι...

Υπαρκτού συριζοαριστερόπληκτου ελληνισμού κωμωδία

Εθνικού σουργελοφασιστοξεφτιλαρά κωμωδία

Σαν σήμερα (2/12/ΧΧΧΧ)

1805: Ο Ναπολέων Βοναπάρτης νικά στη Μάχη του Αούστερλιτς τις ενωμένες δυνάμεις των Αυστριακών και των Ρώσων.

1822: Οι «μεγάλοι» της Ευρώπης (Αυστροουγγαρία, Γαλλία, Πρωσία και Ρωσία) συνεδριάζουν στη Βερόνα της Ιταλίας για να καταδικάσουν τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα των υπόδουλων λαών και των Ελλήνων.

1901: Η Gillette κατοχυρώνει την πρώτη ξυριστική λεπίδα μιας χρήσης.

1979: Ο Νίκος Γκάλης κάνει το ντεμπούτο του στο ελληνικό μπάσκετ με την ομάδα του Άρη και σημειώνει 30 πόντους σε αγώνα της ομάδας του με τον Ηρακλή.

2003: Η Τουρκία καταβάλλει την αποζημίωση που επεδίκασε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην Τιτίνα Λοϊζίδου από την Κερύνεια για αποστέρηση της περιουσίας της στα κατεχόμενα.

1923: Γεννιέται η Μαρία Κάλλας, η απόλυτη ντίβα της όπερας. [θαν. 16/9/1977]

1944: Γεννιέται ο Διονύσης Σαββόπουλος, έλληνας τραγουδοποιός.

1814: Πεθαίνει ο Ντονατιέν Αλφόνς Φρανσουά ντε Σαντ, γνωστότερος ως Μαρκήσιος Ντε Σαντ, γάλλος αριστοκράτης και συγγραφέας τολμηρών βιβλίων, που χαρακτηρίστηκαν ως πορνογραφικά. Από το όνομά του προήλθε ο όρος «σαδισμός». 

2016: Φευγει από τη ζωή σε ηλικία 92 χρόνων η πρωταγωνίστρια του «Μάνα Κουράγιο» του Μπέρτολτ Μπρεχτ, Γκίζελα Μάι (Gisela May)