Υπαρκτου ελληνισμού κωμωδία

Σαν σήμερα (31/3/ΧΧΧΧ)

1821: Ο Αθανάσιος Διάκος υψώνει τη σημαία της Επανάστασης στη Λιβαδειά.

1946: Διεξάγονται στην Ελλάδα οι πρώτες μεταπολεμικές εκλογές.

1958: Ο Τσακ Μπέρι κυκλοφορεί τη μεγάλη επιτυχία του «Johnny B. Goode».

1982: Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου βραβεύεται με Όσκαρ για τη μουσική της αγγλικής ταινίας «Δρόμοι της Φωτιάς».

1980: Πεθαίνει ο Τζέσε Όουενς, αμερικανός μαύρος αθλητής του στίβου, που κέρδισε 4 χρυσά μετάλλια στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου και ανέτρεψε στην πράξη τις θεωρίες του Αδόλφου Χίτλερ περί αρείας φυλής. 

 

 

 

 

 

 

2014: Πεθαίνει η ηθοποιός Μαργαρίτα Γεράρδου.

2016: Πεθαίνει σε ηλικία 86 ετών ο Ουγγρος Νομπελίστας συγγραφέας Ιμρε Κέρτες  







2016: Φεύγει  αιφνιδίως από τη ζωή σε ηλικία 65 ετών, από ανακοπή καρδιάς Ιρακινοβρετανή αρχιτέκτων Ζάχα Χαντίντ 

2016:  Πεθαίνει από καρδιακή προσβολή  σε ηλικία 89 ετών,  ο πρώην επικεφαλής της γερμανικής διπλωματίας Χανς-Ντίντριχ Γκένσερ, ο οποίος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην επανένωση της χώρας του το 1990

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Καλύτερα Χωροφύλακες παρά παπάδες...

Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

“Το σπίτι μου, το κάστρο μου”, λένε οι Αγγλοσάξονες. Και το εννοούν.  

Στον Καναδά που έχει πολύ αυστηρή νομοθεσία σε σύγκριση με τις ΗΠΑ για την οπλοφορία και γενικά την οπλοκατοχή, πριν από μερικά χρόνια, ένας σύντεκνος από τα Ζωνιανά, ο Βασίλης Παρασύρης, σκότωσε τα ξημερώματα μέσα στο σπίτι του τέσσερα (!) άτομα από ομάδα της Δίωξης Ναρκωτικών, που είχαν κάνει ντου, έχοντας κάνει λάθος στην... διεύθυνση. Έσπασαν δηλαδή την πόρτα λάθος ανθρώπου και μέσα στο σκοτάδι και την σύγχυση ο Κρητίκαρος τους πέρασε για ληστές και τους έστειλε εις τόπον χλοερόν, εις τόπον αναψύξεως, θεωρώντας πως υπερασπίζεται την φαμίλια του και το σπίτι του από συμμορία κακοποιών. Στο δικαστήριο αθωώθηκε.  

Στις ΗΠΑ, εάν εισβάλλει κάποιος στο σπίτι σου, του ανοίγεις έξτρα κουμπότρυπες κι ο Εισαγγελέας στέλνει την υπόθεση στο αρχείο, αφού το Αστυνομικό Τμήμα σε κεράσει καφέ και σου πάρει μια κατάθεση, ενώ τα ΜΜΕ θα εστιάσουν στην γενναιότητα του πατέρα ή της μάνας που υπερασπίστηκε την οικογένεια και το άσυλο της από κακοποιούς.

Στην Ελλάδα το θεσμικό πλαίσιο είναι κωμικοτραγικό. 

Οι κακοποιοί βρίσκουν εύκολα όπλα. Πληρώνουν ή τα ανταλλάσσουν με κλοπιμαία, ναρκωτικά και άλλες βρωμοδουλειές και δεν διστάζουν να τα φέρουν πάνω τους και να τα χρησιμοποιούν. Παντού στον κόσμο οι κακοποιοί έχουν ευκολότερη πρόσβαση στα όπλα, διότι απλούστατα είναι... κακοποιοί! Δεν έχουν ηθικές αναστολές και είναι εργαλεία της “δουλειάς”. Όπως ο υδραυλικός αγοράζει γαλλικά κλειδιά, βιδολόγους και πένσες, οι ληστές και άλλοι συνάδελφοί τους αγοράζουν κουμπούρια ή μαχαίρια.  

Οι νόμιμοι πολίτες, αντιθέτως, έχουν ένα πολύ αυστηρό νομοθετικό πλαίσιο για απόκτηση όπλου για νόμιμη οπλοφορία. Κι αν το χρησιμοποιήσουν, ο Εισαγγελέας θα περάσει από το πιο ψιλό κόσκινο τα γεγονότα, με την δίωξη στην “κωλότσεπη”, στην λογική “πήγαινε να τα βρεις στο Δικαστήριο” και με το ένα αυτί στην τεχνητή “κοινή γνώμη” συγκεκριμένων μέσων και την “πολιτική ορθότητα”. Η παράγραφος 3 του άρθρου 22 του Ποινικού Κώδικα λέει πως “το αναγκαίο μέτρο της άμυνας κρίνεται από το βαθμό επικινδυνότητας της επίθεσης, από το είδος της βλάβης που απειλούσε, από τον τρόπο και την ένταση της επίθεσης και από τις λοιπές περιστάσεις”. Αν ο εισβολέας κρατάει μαχαίρι ή ρόπαλο μπαίνοντας στο δωμάτιο της κόρης σου κι εσύ του αδειάσεις το δίκαννο έντρομος μέσα στο σκοτάδι και δεν ζυγίσεις με το υποδεκάμετρο όλα αυτά του νόμου, έχεις κονομήσει υπέρβαση των ορίων της άμυνας και καταδίκη.

Η καταστολή του εγκλήματος είναι δουλειά της Αστυνομίας. Η αυτοάμυνα όμως είναι δικαίωμα κάθε πολίτη.  

Όταν ο επίδοξος ληστής, βιαστής, έχει μπει μέσα στο σπίτι σου, είναι δηλαδή στα δυο μέτρα ή πάνω από το κρεβάτι το δικό σου, της γυναίκας σου ή των παιδιών σου, όταν σε απειλεί με το πιστόλι ή το μαχαίρι προτεταμένο, οι Αστυνομικοί εκείνη την στιγμή, οι καλύτεροι των καλύτερων, οι πιο εκπαιδευμένοι και οι πιο πρόθυμοι, δεν μπορούν να κάνουν τίποτα. Απέχουν κρίσιμο χρόνο και απόσταση. Ακόμη κι αν έχουν ειδοποιηθεί, μέχρι να φτάσουν θα είναι πολύ αργά. Θα έρθουν για να ψάξουν για γενετικό υλικό και αποτυπώματα, ενώ εσύ ή κάποιο αγαπημένο κι αναντικατάστατο πρόσωπό σου θα κείται στο μαρμάρινο τραπέζι του ιατροδικαστή, ανοιγμένο σαν ψάρι για την νεκροψία. Στην Ελλάδα μας νοιάζουν περισσότερο τα δικαιώματα του ληστή, του βιαστή παρά του νομοταγούς πολίτη – θύματος. Αυτό πρέπει να αλλάξει.  

Το σπίτι του πολίτη είναι...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Μπήκες στο σπίτι μου; Μωρέ μπαμ και κάτω

Του ΘΕΜΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ

 

Κάθε μέρα αδίστακτοι κακοποιοί, πρωτίστως αλλοδαποί, ληστεύουν, βασανίζουν και σκοτώνουν ηλικιωμένους και μη ανυπεράσπιστους Ελληνες!

 

Κι έναν που πρόλαβε να αντισταθεί και να τραυματίσει ελαφρά κάποιον μπουκαδόρο μεσ’ το σπίτι του, τον κρατούν 48 ώρες στο τμήμα και τον τραβολογάν με χειροπέδες(!) στο δικαστήριο, 88 χρονών άνθρωπο, με… 5 κακουργήματα! 

Δεν φταίει βέβαια ο Εισαγγελέας, φταίει ο νόμος που ξεκάθαρα προτάσσει την προστασία του εγκληματία εισβολέα, έναντι του οικογενειάρχη αμυνόμενου, που ζει με τον τρόμο μέσα στο ίδιο του το σπίτι.

 

Πολύ σωστά είπε ο Αδωνις, ότι πρέπει να αλλάξει ο νόμος για την αυτοάμυνα, που τώρα λίγο πολύ προβλέπει πως μόνο αφού σου βιάσουν τα παιδιά, και σου κόψουν το ένα χέρι με κουζινομάχαιρο, δικαιούσαι να πυροβολήσεις άπαξ και δεν φέρουν – οι εισβολείς -… ολόκληρο μυδράλιο τους! Όχι απλώς να αλλάξει αλλά να πάει στο αντίθετο άκρο θέλει ο κόσμος και η κοινή λογική.

 

Αντί να ζούμε σε ζούγκλα, να το κάνουμε Τέξας!  

Μπουκάρισες στο σπίτι; Μπαμ και κάτω κι η Παναγιά μαζί σου. 

Να ‘χει δηλαδή το δικαίωμα ο πολίτης να υπερασπισθεί την οικογένειά του και την ζωή του, πριν… περιμένει να περάσει ο κακοποιός από καμιά επιτροπή… Παρασκευόπουλου, για να δούμε αν είχε… σκληρά παιδικά χρόνια. Αυτά ας τα δείξει η νεκροψία και η νεκρολογία του. 

Πρώτο μέλημα λοιπόν να νομιμοποιηθεί η καλώς εννοούμενη αυτοάμυνα άπαξ και είσαι μεσ’ το σπίτι σου, και βλέπεις ότι πάνε να μπούνε μέσα. Η ήδη έχουν μπει! Δεν λέμε να σαρώνεις σαν τον Πρέκα στην ταινία, αλλά να χρησιμοποιείς το όπλο που κατέχεις νόμιμα, για… την δουλειά που έχει κατασκευασθεί! Όχι πάντως για σκουπόξυλο. 

Να περάσει το μήνυμα στους ληστές και τους φονιάδες που γυρνούν ανενόχλητοι στις γειτονιές ότι το σύστημα άλλαξε, και ισχύει, πως άπαξ και μπεις μέσα, ισχύει ότι έχει πει ο Κλιντ Ιστγουντ.

 

Πρώτα πυροβολάς και μετά ρωτάς, αν έχει κάνει λάθος διεύθυνση.  

Πώς γράφουν απ’ έξω «Προσοχή Σκύλος Δαγκώνει;». 

Να κρεμάσουμε ταμπελάκια… σε δυο τρεις γλώσσες μάλιστα (τις συνήθεις ύποπτες) «ΣΚΟΤΩΝΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ! WELCOME MALAKA!». 

Βεβαίως η αυτοάμυνα κρύβει κι αυτή τους κινδύνους της. Ο ληστής είναι συνήθως πιο νέος και πιο αδίστακτος, και υπ’ αυτές τις συνθήκες μπορεί να χρησιμοποιήσει πρώτος μεγαλύτερη βία, με επιτυχία. Ναι, αλλά τι να κάνουμε, να περιμένουμε να δούμε αν θα μας σφάξουν και μετά να αντιδράσουμε στην Δευτέρα Παρουσία;  

Προϋπόθεση για επιτυχή και νόμιμη αυτοάμυνα, είναι πριν απ’ όλα να αλλάξει ο νόμος και για την άμυνα αυτή καθ’ εαυτή που θα ‘πρεπε να ‘χει το δικαίωμα να εξασκεί η αστυνομία (όπου και όποτε βρεθεί). 

 

Να αλλάξει δηλαδή η νομοθεσία και για τον αστυνομικό και να μπορεί όπως στην Αμερική, να τραβάει το πιστόλι και να πυροβολεί άπαξ και διαπιστώνει πραγματικό κίνδυνο.

 

Είναι γεγονός ότι μπορεί να γίνουν λάθη, μπορεί να χαθούν τζάμπα ζωές, αλλά ΟΧΙ ΤΟΣΕΣ όσες χάνονται τώρα που δεν επιτρέπεται ούτε η αυτοάμυνα απ’ τον πολίτη, ούτε καν η νόμιμη άμυνα απ’ το όργανο της Τάξης! Εδώ που φθάσαμε καλύτερα δέκα αδικοχαμένοι… ληστές που δεν θα ‘θελαν… κατά βάθος να σκοτώσουν, αλλά μπουκάρουν, παρά ένας σφαγμένος πολίτης που κάθεται μέσα στο σπίτι του, και περιμένει… πότε θα ‘λθει η σειρά του και η ώρα του. Αυτό είναι ο χειρότερο, γιατί πάνω στον πανικό του μπορεί να σκοτώσει και κανα δικό του.  

Αν υπάρξει αληθινή αστυνομία, θα κοπεί και η αυτοάμυνα. Ως τότε πρέπει να νομιμοποιηθεί! Μπήκες μέσα; Μπαμ και κάτω.

 

Υ.Γ.: Ήταν τραγική και συντριπτική για την Δημοκρατία μας...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Το δικαίωμα στην αυτοάμυνα

Η ζωή λύνει προβλήματα προτού το πράξουν οι πολιτικοί. 


 Ενα από τα ζητήματα που επιλύθηκε με… ιδιωτική πρωτοβουλία, επειδή έτσι επέβαλε το ένστικτο της επιβίωσης, είναι η αυτοάμυνα.
  


Ληστές εισέβαλαν στην οικία 88χρονου συνταξιούχου. Εκείνος, για να μην πεθάνει βασανισμένος και αβοήθητος στα χέρια τους, τους πυροβόλησε.  

Οποιος νομίζει ότι εκείνες τις κρίσιμες στιγμές υπάρχει κι άλλη επιλογή διαθέσιμη για τα θύματα των ληστειών απλώς αγνοεί τις πραγματικές συνθήκες και δεν έχει βιώσει ποτέ του κάτι όμοιο.
 
 

Το κακό με το επεισόδιο του ηλικιωμένου ανθρώπου που άσκησε το δικαίωμά του στην αυτοάμυνα είναι ότι του ασκήθηκε κακουργηματική δίωξη. Αντί ο νόμος να στραφεί μόνο εναντίον εκείνων που αμφισβήτησαν έμπρακτα τα δικαιώματα του συμπολίτη μας στη ζωή, στην ασφάλεια και την περιουσία του, στράφηκε και εναντίον του καθ’ όλα νόμιμου και φιλήσυχου Ελληνα που απάντησε ένοπλα στην επίθεση των ληστών.

 

Η πολιτική τάξη οφείλει άμεσα να καλύψει το κενό νόμου που υπάρχει και να σταματήσει να συμπεριφέρεται βελούδινα στους εγκληματίες και σκληρά στους νομοταγείς πολίτες. Δεν πρέπει να δίνεται η εντύπωση στους Ελληνες ότι υπάρχει μια σιωπηλή και άτυπη, αλλά εξαιρετικά ισχυρή συμμαχία μεταξύ πολιτικού κόσμου και κακοποιών.

 

Οι πρόσφατες εξελίξεις, με τις μαζικές αποφυλακίσεις επικίνδυνων και αδίστακτων εγκληματιών (αρκετοί εξ αυτών εκμεταλλεύτηκαν τον αντικοινωνικό νόμο Παρασκευόπουλου, βγήκαν από τις φυλακές και άρχισαν πάλι τα ίδια), έκαναν πολλούς συμπολίτες μας να σκέφτονται ότι η νομιμότητα διώκεται από το κράτος και ενθαρρύνεται η παρανομία.

 

Η πριμοδότηση των ποινικών με περισσότερα χρόνια ελεύθερης και ανεξέλεγκτης δράσης, και η άσκηση κακουργηματικής δίωξης σε βάρος ανήμπορου γέροντα, που σήκωσε το όπλο για να υπερασπιστεί την εστία του και τον εαυτό του, αποτελούν έναν κάκιστο και εξαιρετικά επικίνδυνο συνδυασμό.

 

Οποιος παραβιάζει το οικιακό άσυλο των Ελλήνων δεν πρέπει να προστατεύεται από τον νόμο. Κανείς νομοταγής πολίτης δεν γνωρίζει πόσο… βίαιος είναι ο ληστής που εισβάλλει, γι’ αυτό...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Οι Κατσίκηδες είναι ανίκητοι

Toυ ΑΝΔΡΕΑ ΠΕΤΡΟΥΛΑΚΗ

Δεν είναι λάθος να υποθέσουμε ότι στη χώρα που η Χρυσή Αυγή έχει ακουμπήσει διψήφιο ποσοστό, που ένα 27% πιστεύει ότι μας ψεκάζουν και η πλειοψηφία θεωρεί ότι η συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση ωφέλησε τους Ευρωπαίους και όχι εμάς, θα υπάρχει και μια αξιοσέβαστη μερίδα πολιτών που θα συμφωνεί με τον κ. Κατσίκη.

Ή μάλλον, για να το θέσω διαφορετικά, ο βουλευτής των ΑΝ.ΕΛ. θα υπέθεσε ότι το ποσοστό των ψηφοφόρων που θα σκέφτονται «φέρτε πίσω τα παιδιά μας και ποιος νοιάζεται για τους οκτώ Τούρκους» θα είναι σίγουρα υψηλό και άκρως αξιοποιήσιμο.

Όποιος προλάβει πρώτος να καταγραφεί ως εκφραστής του, και τα υπόλοιπα τα βρίσκουμε. 

Μη νομίζουμε λοιπόν ότι πρόκειται για έναν αφελή, αστοιχείωτο βουλευτή (είναι δεν είναι νομικός) που αγνοεί θεμελιώδεις κανόνες του Κράτους Δικαίου – άριστα γνωρίζει τι τερατώδες εκστόμισε, όπως άριστα γνωρίζει τον βαθμό ανορθολογισμού που επικρατεί σε ένα κομμάτι της κοινωνίας, το οποίο θα σπεύσει να ταυτιστεί μαζί του.

Δεν είναι πρωτοφανές, το αντίθετο, είναι κλασικό φαινόμενο. Διάφοροι βουλευτές κατά καιρούς βγαίνουν πουρνό πουρνό στα κανάλια για να πετάξουν τη λαϊκίστικη, ρατσιστική, σεξιστική, αντιευρωπαϊκή, μισαλλόδοξη, σκοταδιστική παρόλα τους και αφού εισπραχθεί από το υπαρκτό ακροατήριό της και κάνει τη δουλειά της, μετά δεν έχουν κανένα πρόβλημα στις αναξιοπρεπείς ανασκευές και στα αντιφατικά αλαμπουρνέζικα που δεν βγάζουν νόημα, όπως έγινε τώρα.

Είναι σίγουρο ότι οι ακαταλαβίστικες διευκρινίσεις του κ. Κατσίκη περνούν άγραφες, αυτό που μένει είναι ότι μόνο αυτός τόλμησε να αρθρώσει το αυτονόητο για πολλούς, της χωρίς δεύτερη συζήτηση, δηλαδή, ανταλλαγής των δύο Ελλήνων με τους οκτώ Τούρκους.

Είναι από τις αναπόφευκτες παθογένειες της Δημοκρατίας μας που γίνονται συχνότερες και πιο επιβλαβείς σε περιόδους πολιτικής ρηχότητας, όπως η τωρινή:  

Κάποια δημιουργήματα της εκλογικής συγκυρίας, συνήθως υποψήφιοι μικρών κομμάτων, που με λίγες ψήφους συναντούν ανέλπιστα το όνειρό τους και μετά το μόνο τους μέλημα είναι να το ζήσουν όσο μπορούν περισσότερο.

Ακόμα και αν χρειαστεί να προκαλέσουν μεγάλο θέμα στην εξωτερική πολιτική της χώρας και να γίνουν πρωτοσέλιδα στον τουρκικό Τύπο – τι νομίζετε, ότι στενοχωρήθηκε που έγινε διεθνής φίρμα; 

Το ίδιο είχε γίνει και με τον πατέρα τού κ. Κατσίκη – από καπρίτσιο του εκλογικού συστήματος το ’90 είχε εκλεγεί ο μοναδικός βουλευτής της ΔΗΑΝΑ, του κόμματος του Κωστή Στεφανόπουλου, χωρίς να έχει εκλεγεί ο αρχηγός του, και απέκτησε την ίδια ασύμμετρη δύναμη που έχει τώρα και ο γιος του καθώς έγινε αμέσως ο 151ος βουλευτής του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Εκείνη η κυβέρνηση είχε πέσει από έναν παρόμοιο Κατσίκη του Κιλκίς, που επίσης επιθυμούσε να διαμορφώσει την εξωτερική πολιτική της χώρας.

Οι Κατσίκηδες είναι ανίκητοι, ειδικά αν...

ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Σωρρας ή Βαρουφάκης? Ιδού η απορία!

Ομοιος ομοίω αεί πελάζει, ο κολιός τον Αύγουστο και των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν δεν πεινάνε…

Toυ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ

Πλεονάζουν τα χρέη και, διά τούτο, λείπει το γέλιο από τη ζωή μας. Λείπουν κι άλλα, αλλά η αφραγκία λειτουργεί σαν ηχείο - και ακριβό, μάλιστα. Τα βήματα της δυστυχίας ακούγονται πολύ πιο δυνατά από το κανονικό, όταν τα ακούς δίχως να έχεις τσέντουλο. Και, στην εποχή μας, η μιζέρια είναι ηχηρή και εμφανέστατη, και το γέλιο άφαντο. Ειδικά από την εποχή Βαρουφάκη, που πλαντάξαμε στα γέλια και γελάσαμε μέχρι δακρύων από τον μαύρο πανικό και την πυκνή ομίχλη των κάπιταλ κοντρόλ και του κλεισίματος των τραπεζών, μουρτζουφλιάσαμε για τα καλά (δηλαδή, για τα χειρότερα). Ακόμα κι ένα σκαστό χαμόγελο φαντάζει μεγαλύτερη πολυτέλεια κι από τα κατοικίδια, και κινδυνεύει με άγρια φορολόγηση από τη «δεύτερη φορά Αριστερά». 

Ο Σεφερλής δεν βγαίνει στην τηλεόραση, οι Ράδιο Αρβύλες ξεφούσκωσαν από έμπνευση, όλα γκρίζα στον χώρο της σάτιρας και… ξάφνου, να! Από μακριά ξεφύτρωσαν μια μυταρόλα, μια κεφαλή ξυρισμένη άνευ τριχών, αλλά βρίθουσα ιδεών, ένα διπλόφαρδο χαμόγελο στιλ Τζόκερ (ο κακός στις ταινίες «Μπάτμαν»), ένα λαχουρέ πουκάμισο, ένα σκερτσόζο βήμα, μια ανθρώπινη τραμπάλα που παλινδρομεί ανάμεσα στη σοβαροφάνεια και στο ξεμπουρμπούλιασμα του χαχανητού, με δυο τρεις πινελιές τεχνοκρατίας του καφενείου. Ο Βαρουφάκης θα κάνει κόμμα, την απόφασή του τη λάνσαρε σ’ ένα μακρόσυρτο δρώμενο σε θέατρο (πού αλλού;) και συμμετείχαν στο γεγονός δεκάδες περίεργοι των Αθηνών, πολιτικά παράδοξοι, γκουρμεδιάρηδες της σχόλης, σεσημασμένοι μαϊντανοί, άνθρωποι που παίρνουν τον Γιάνη στα σοβαρά και άλλοι, που θαυμάζουν στα πολύ σοβαρότερα τον Αρτέμη Σώρρα.

 

Οπότε, δεν ήταν διόλου περίεργο που έσκασαν μύτη και οπαδοί του Σώρρα στην μπαρουφάκεια εκδήλωση. Και ρώτησαν τον Γιάνη για τα καταπιστεύματα κι εκείνος τσίνησε άμεσα και έκοψε την κουβέντα στο «τσακ μπαμ».  

Μα, γιατί δεν τον ρωτούσαν για...

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Σάλος! Υποχρεωτική στείρωση σε όσους δεν ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ (Το νομοσχέδιο για τα ζώα αποσύρθηκε αλλά επανέρχεται με νέες, ρηξικέλευθες διατάξεις)

Από τον aNameToCome

Δεν ξέρω αν πρόλαβες να διαβάσεις το νομοσχέδιο του πανμέγιστου Τσιρώνη ή αν είδες το βίντεο με τους φαντάρους που εκσφενδόνισαν το σκύλο στον γκρεμό σε μια "άτυχη στιγμή" όπως δήλωσαν μετά, αλλά οι καλύτεροι φίλοι του ανθρώπου είχαν την τιμητική τους τις τελευταίες μέρες συμπεριλαμβανομένων των οπαδών Σώρρα που έκανα ντου στην συγκέντρωση Βαρουφάκη.  

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα -και τα ζώα - με την σειρά: 

Καταρχάς είχαμε την απόσυρση του νομοσχεδίου για τα ζώα - ή μάλλον για τον αφανισμό τους - μετά από τη θύελλα των αντιδράσεων από όλες τις φιλοζωικές ενώσεις αλλά και απλούς φιλόζωους που δεν πίστευαν αυτά που διάβαζαν στο έκτρωμα που έφερε για διαβούλευση ο αναπληρωτής υπουργός αγροτικής ανάπτυξης Γιάννης Τσιρώνης. Το νομοσχέδιο προέβλεπε μεταξύ άλλων την απαγόρευση δημοσιεύσεων αγγελιών για υιοθεσία αδέσποτων, τον τουφεκισμό όσων τολμήσουν να ταΐσουν αρσενική γάτα και την εξορία για όποιον χαϊδεύει μυρμηγκοφάγους.  

Φυσικά πίσω από όλο αυτό το αίσχος υπήρχε ξεκάθαρο κίνητρο: Να περάσουν όλες οι αρμοδιότητες στους Δήμους για να μπορέσουν να διορίσουν στις νέες θέσεις που θα δημιουργηθούν κάτι μπατζανάκηδες των κυβερνώντων που έχουν μείνει αδιόριστοι. 

Και αν μπορούσαν αυτές οι νέες δομές όταν και αν δημιουργηθούν να παρέχουν στοιχειώδεις υπηρεσίες στα αδέσποτα, δεν θα είχαμε πρόβλημα. Αλλά γνωρίζοντας πως δουλεύει το Ελληνικό Δημόσιο και ειδικότερα οι Δήμοι, τα ζωάκια αντί για λάβουν προστασία και περίθαλψη, μάλλον θα τρέχουν από το Ταμείο στο Πρωτόκολλο να μαζεύουν σφραγίδες. 

 Το νομοσχέδιο λοιπόν αποσύρθηκε από την διαβούλευση μετά από πρωτοφανές κράξιμο και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ έλεγαν ότι δεν είχαν ιδέα για το περιεχόμενο του αλλά ο μαχητικός οικολόγος επανήλθε επιμένοντας ότι ο νόμος θα κατατεθεί με ορισμένες βελτιώσεις όπως ας πούμε ότι πέρα από την αναγκαστική στείρωση των σκυλιών και των γατιών, θα προβλέπεται και η υποχρεωτική στείρωση όσον πολιτών δεν ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές.  

Τα επόμενα ζώα που πρωταγωνίστησαν στην επικαιρότητα ήταν δύο φαντάροι που όχι μόνο βασάνισαν ένα σκύλο που υποτίθεται φρόντιζαν αλλά είχαν και την ευφυΐα να το τραβήξουν σε βίντεο αλλά και να το αναρτήσουν στις σελίδες τους στο Facebook. Και αυτό είναι και το πιο άρρωστο το υπόθεσης, το ότι δηλαδή οι τύποι αυτοί δεν έκαναν κάτι σκοτεινό το οποίο κράτησαν στο σκοτάδι αλλά ήθελαν να κοκορευτούν για την ανωμαλία τους. 

Οι αντιδράσεις στα social media ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο αφού το θέαμα ήταν πραγματικά εξοργιστικό και αφού οι δράστες εντοπίστηκαν αναγκάστηκαν σε μια δήλωση υποτιθέμενης μεταμέλειας η οποία ήταν σχεδόν εξίσου σιχαμερή με την αρχική τους πράξη αφού χαρακτήρισαν την πράξη τους μια άτυχη στιγμή, κάτι δηλαδή σαν να πας να σωτάρεις το φουαγκρά και να σου αρπάζει η κρούστα.  

Και αυτή είναι ακριβώς η κατάντια στην οποία έχει περιέλθει η ανθρωπότητα με τα σόσιαλ μίντια, στην προσπάθεια να εντυπωσιάσεις και να πάρεις κλικς και λάικ, κάνεις ότι μαλακία σου έρθει στο κεφάλι μετατρεπόμενος σε ένα ζόμπι-attention whore. 

Αυτή είναι και η ασθένεια του τρίτου προσώπου της σημερινής μας ιστορίας, του προηγούμενου τσάρου της Οικονομίας μας, Γιάνη Βαρουφάκη, του ανθρώπου που ξεκίνησε να αλλάξει την Ευρώπη και κατέληξε να κάνει μαζώξεις σε ψαροταβέρνες της Αίγινας όπου ανέλυε την παγκόσμια οικονομία μέσω ταραμοσαλάτας και πεσκανδρίτσας η οποία έχει και πάρα πολλά κόκαλα. Ο Γιάνης λοιπόν...

ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Κρατικοποίηση της φιλοζωίας

Γράφει ο ΦΑΛΗΡΕΥΣ

Το απέσυραν το νομοσχέδιο για τα «τετράποδα ζώα συντροφιάς». (Τρελαίνομαι για τον ακριβή προσδιορισμό του αριθμού των ποδών, καθώς ο όρος υπονοεί την ύπαρξη και δίποδων ζώων συντροφιάς...) 

Ηταν αναμενόμενη η απόσυρση, μετά τις δικαιολογημένα άγριες αντιδράσεις. Παρ’ όλα αυτά, παραμένει το ερώτημα πώς τόλμησαν να το φέρουν, πώς δεν τους πέρασε από το μυαλό ότι θα ακολουθούσε ξεσηκωμός με τις φρικώδεις προβλέψεις του νομοσχεδίου.  

Αξίζει να σταθούμε στο ερώτημα, όχι βέβαια γιατί μπορεί να έχει καμία ιδιαίτερη σημασία η απάντηση, αλλά επειδή μας επιτρέπει να καταλάβουμε πόσο επικίνδυνη μπορεί να γίνει η βλακεία –και ιδίως όταν εκφράζεται ως φιλοδοξία για έναν «καλύτερο κόσμο»– όταν της δοθεί εξουσία, δηλαδή δυνατότητα να πραγματοποιήσει το «όραμα».

Αυτό που σκαρφίστηκε ο Γ. Τσιρώνης, και το υπερασπίστηκε μέχρι τελευταίας στιγμής με επιμονή, ήταν ουσιαστικά η κρατικοποίηση της φιλοζωίας: η υπαγωγή στο κράτος και στους φορείς του (τους δήμους) ακόμη και των βασικών αισθημάτων αγάπης και φροντίδας για τα ζώα, μέσω απαγορεύσεων. Γιατί θα απαγορευόταν και μάλιστα θα τιμωρείτο με πρόστιμο η υιοθεσία ενός αδέσποτου από τον δρόμο.  

Αφήστε δε τα κενά, που ασφαλώς έκαναν ανεφάρμοστο το τρομακτικό όραμα του οικολόγου Τσιρώνη. Τι θα γινόταν, λ.χ., με τον πληθυσμό των αδέσποτων, που δεν θα ενέπιπταν στις ρυθμίσεις του νόμου; Δεν προέβλεπε «Endlösung» το νομοσχέδιο! (Το άφηνε να εννοηθεί, βέβαια…) Ισως να αποφάσιζαν κατά την εφαρμογή. Να συγκαλούσε, ας πούμε, μυστική σύσκεψη του επιτελείου του ο Τσιρώνης, κάπου διακριτικά ασφαλώς (ας πούμε, υπάρχουν εξαίρετες βίλες στη λίμνη Wansee του Βερολίνου, που προσφέρονται για τέτοιες διασκέψεις και σε καλές τιμές...), και εκεί να αποφάσιζαν.

Καταλαβαίνω το πάθος του υφυπουργού για το δημιούργημά του. Αυτό που έστησε με τόση αγάπη ήταν ένα πείραμα ολοκληρωτισμού, το οποίο προοριζόταν για έναν πληθυσμό που δεν ψηφίζει, τα τετράποδα ζώα, οπότε ο Τσιρώνης άφησε τη μαρξιστική φαντασία του ελεύθερη να πλάσει έναν «καλύτερο κόσμο» για τον καλύτερο φίλο του ανθρώπου. Του διέφυγε μία λεπτομέρεια που κάνει όλη τη διαφορά: 

ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Βρείτε ένα καλό που έκανε ο Τσίπρας!

Toυ ΘΑΝΑΣΗ ΜΑΥΡΙΔΗ

Προσπαθώ να βρω «κάτι καλό» που έχει κάνει ο Τσίπρας. Μια τομή στην πολιτική ή στην κοινωνική ζωή. Κάτι για το οποίο οι μελλοντικές γενιές θα τον επικαλούνται. Να πουν «εντάξει, χάσαμε μερικά δισεκατομμύρια, αλλά εκείνο δεν θα γινότανε χωρίς τον Αλέξη». Και δεν μπορώ! Δεν βρίσκω! 

Δεν ξέρω αν αυτό έχει συμβεί με άλλη κυβέρνηση σε αυτή την χώρα…

Ας έρθει ένας Αριστερός για να μας πει τι είναι εκείνο που κατά την γνώμη του άλλαξε προς το καλύτερο στις μέρες του Αλέξη. Ποια είναι η σφραγίδα της Αριστεράς στην χώρα έπειτα από τρία χρόνια διακυβέρνησης. Τι έκαναν για να τους θέλει πάλι ο ελληνικός λαός. Πολύ φοβάμαι ότι όσο κι αν προσπαθήσει δύσκολα θα ανακαλύψει κάτι.

Στην Οικονομία; 

Η λέξη μαντάρα είναι λίγο για να περιγράψει την ζημιά που έχει γίνει. Να δεχτούμε ότι αυτοί είναι Αριστεροί άνθρωποι και δεν τα καταλαβαίνουν αυτά τα καπιταλιστικά. Να συμφωνήσουμε σε έναν βαθμό. Και τι έκαναν για τα συνεργατικά, τα συνεταιριστικά και τόσα άλλα που μας έλεγαν ότι είχαν στα σκαριά; Προσωπικά με αρέσουν τα συνεταιριστικά και τα εναλλακτικά. Πόσο μάλλον αν μιλάμε για μία Οικονομία σαν την ελληνική που δεν μπορεί να βρει τρόπο να βγάλει ούτε μανταλάκια. Τόσα χρόνια, λοιπόν, ακούμε γι αυτά τα εναλλακτικά τα ωραία, αλλά φοβάμαι ότι στο τέλος εμείς οι ανάλγητοι νεοφιλελεύθεροι θα προσφέρουμε περισσότερα και σε αυτό τον τομέα…

Στην Υγεία; 

Είδατε κάτι να αλλάξει και να γίνεται η ζωή των ανθρώπων καλύτερη; Να βλέπαμε μία τομή στην Υγεία! Ο αείμνηστος Γιώργος Γεννηματάς συνέδεσε το όνομά του με το ΕΣΥ. Δεν βρέθηκε ένας ΣΥΡΙΖΑίος, ένας Αριστερός άνθρωπος τέλος πάντων, να δώσει μία ιδέα για την βελτίωση του συστήματος;  

Και στην Παιδεία; Τι έκαναν οι άνθρωποι; 

Κατήργησαν τους νόμους για τους αρίστους και κήρυξαν τον πόλεμο στην τεχνολογία. Αυτή η κυβέρνηση μπορεί να συγκριθεί μόνο με τους Ταλιμπάν…

Ελάτε σύντροφοι! Πείτε μας κάτι που κάνατε τα τρία αυτά χρόνια και για το οποίο είστε υπερήφανοι.  

Πείτε μας κάτι που θα μπορείτε να το πείτε αύριο στα παιδιά σας και στα εγγόνια σας μεθαύριο: «Παιδί μου, εκείνα τα δύσκολα χρόνια της χρεοκοπίας, εμείς οι Αριστεροί σώσαμε την πατρίδα μας». Ή κάτι πιο ρεαλιστικό: «Κάναμε λάθη, δεν ξέραμε. Αλλά αν δεν ήμασταν εμείς δεν θα είχατε εσείς σήμερα αυτό ή εκείνο».  

Δεν το έχετε! Αν το είχατε, θα μας είχατε ζαλίσει με τα επιτεύγματα του σοσιαλισμού από το πρωί μέχρι το βράδυ. Τώρα που έχετε και τόσα μέσα ενημέρωσης δικά σας!

Θα πρέπει να ομολογήσω ότι με πιάνω λίγο υπερβολικό. Έχει κάνει ένα καλό η αριστερή διακυβέρνηση. Έχει προσφέρει ένα ανεκτίμητο δώρο στις μελλοντικές γενιές. Έχει αποδείξει ότι...

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Κατώτεροι των περιστάσεων

Κοινή αίσθηση είναι ότι η Ελλάδα επί κυβέρνησης Τσίπρα έχει εισέλθει σε μια πορεία οπισθοδρόμησης. 

Στην οικονομία, οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. παρέλαβαν τη χώρα με ρυθμό ανάπτυξης 0,7%, που ήταν από τους υψηλότερους στην Ευρωπαϊκή Ενωση για το τέταρτο τρίμηνο του 2014, και σήμερα η Ελλάδα, ύστερα από μια διετία και πλέον ύφεσης, βρίσκεται στην τελευταία θέση σε όλη την ευρωζώνη.

 

ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ Διοίκηση, η κυβέρνηση ξηλώνει τις μεταρρυθμίσεις που έχουν γίνει, μεταθέτει την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων κατ’ απαίτηση της ΑΔΕΔΥ και καταργεί εντελώς την αντίστοιχη διαδικασία για δασκάλους και καθηγητές με νόμο του Γαβρόγλου. Ομως, την ίδια ώρα, προχωρά σε μαζικές προσλήψεις ημετέρων, μονιμοποιήσεις χιλιάδων συμβασιούχων και τοποθετήσεις εκλεκτών του συστήματος σε θέσεις-κλειδιά του στενού και ευρύτερου δημόσιου τομέα.

 

ΕΠΙΧΕΙΡΕΙ δηλαδή να αλώσει το κράτος και να υποθηκεύσει, σε ένα βαθμό, την ελευθερία κινήσεων της επόμενης κυβέρνησης, όπως φάνηκε και από τον κομματικό διορισμό του επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής.

 

ΚΑΙ ΣΤΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΑ θέματα, η κυβέρνηση βαθμολογείται κάτω από τη βάση. Η επιπόλαιη αντιμετώπιση του μεταναστευτικού το 2015, όταν η κυβέρνηση άνοιξε τις πύλες εξ ανατολών και ο πρωθυπουργός δήλωνε ότι δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα, είχε ως αποτέλεσμα να περάσουν στη χώρα μας εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες, οι οποίοι, αφού λιάζονταν, κατά την έκφραση της Τ. Χριστοδουλοπούλου, έφευγαν για τη Δυτική Ευρώπη, προκαλώντας ντόμινο αλλαγών, με θύμα και πάλι την Ελλάδα.

 

Η ΕΞΑΡΣΗ του μεταναστευτικού στην Ευρώπη ανέβασε τις ακροδεξιές δυνάμεις και μετέτρεψε σε ρυθμιστή τον Ερντογάν, που κρατά τα κλειδιά των μεταναστευτικών ροών ανοιγοκλείνοντας τις πόρτες στα κυκλώματα των δουλεμπόρων.

 

ΑΛΛΑ ΚΑΙ στο θέμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων η κυβέρνηση υποτίμησε την αλλαγή της στάσης Ερντογάν, με συνέπεια την κλιμάκωση των προκλήσεων της Αγκυρας σε Αιγαίο και Κύπρο και στην υπόθεση της σύλληψης των δύο Ελλήνων στρατιωτικών, ενώ και στο Σκοπιανό αυτό που κατάφερε η κυβέρνηση ήταν να φέρει πιο κοντά τη FYROM με την Αγκυρα.

 

ΑΝ ΣΕ ΑΥΤΑ προσθέσουμε την υποβάθμιση της Παιδείας, που οι νόμοι του ΣΥΡΙΖΑ τη γύρισαν πίσω στη δεκαετία του ’80, την τραγική κατάσταση που επικρατεί στην Υγεία και την ανυπαρξία δημόσιας ασφάλειας, όπου οι διάφοροι «Ρουβίκωνες» αλωνίζουν και δημιουργούνται παντού γκέτο, γίνεται φανερό ότι η Ελλάδα επί ΣΥΡΙΖΑ έχει οπισθοδρομήσει πολύ.

 

ΟΣΟ ΜΑΛΙΣΤΑ οι κυβερνώντες προτάσσουν τις καρέκλες έναντι του γενικού καλού, όπως φάνηκε και από τη συμφιλίωση Τσίπρα-Καμμένου μετά τα καβγαδάκια που είχαν, είναι σίγουρο ότι μέχρι τις εκλογές η καθοδική πορεία της χώρας θα συνεχιστεί.
 

Η ΕΛΛΑΔΑ χρειάζεται μια...

ΣΥΡΙΖΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Πώς θα μείνει ανέγγιχτος ο κουμπαράς;

Του ΚΩΣΤΑ ΚΑΛΛΙΤΣΗ


Η συζήτηση για την επόμενη μέρα μετά το μνημόνιο συνεχίζει να γίνεται σε λάθος βάση.  


Το ουσιαστικό και δύσκολο θέμα είναι αν μετά το μνημόνιο θα αποφασίσουμε να αυτοπροσδιοριστούμε ή όχι. Ητοι, αν θα γίνουμε ικανοί να αυτοδεσμευτούμε σε μια πορεία αναβάθμισης της θέσης της χώρας μας στον διεθνή καταμερισμό εργασίας, με βάση ένα σχέδιο που (μέσα στο πλαίσιο των αδήριτων διεθνών και ευρωπαϊκών περιορισμών) εμείς, ως κοινωνία, θα επεξεργαστούμε, θα εγκρίνουμε και θα ακολουθήσουμε. Ή αν θα συρθούμε στη διαιώνιση του ετεροπροσδιορισμού μας, είτε με την αναζήτηση ενός νέου μνημονίου, ελπίζοντας ότι οι ξένοι θα φροντίσουν για εμάς (όπως σε πολλές άλλες μαύρες ώρες της Ιστορίας μας), είτε με την αποδοχή ενός μετά-το-μνημόνιο-σχεδίου που αυτοί θα επεξεργαστούν για εμάς χωρίς εμάς και θα μας το επιβάλουν, με αντάλλαγμα την ελάφρυνση του χρέους μας.  


Σχέδιο δεν έχουμε καταρτίσει. Επρεπε να το είχαμε καταρτίσει ήδη από το πρώτο μνημόνιο – ήταν μία από τις δεσμεύσεις που είχαμε αναλάβει. Ισως προφτάσει να το καταρτίσει στο παρά 5΄ ο κ. Γ. Δραγασάκης, αν καταφέρει να καλύψει τις συνέπειες της απόλυτης νωχέλειας του προκατόχου του στο υπουργείο Οικονομίας. Δεν αρκεί. Οτιδήποτε καταρτιστεί θα μείνει ένα χαρτί χωρίς αποτέλεσμα, αν δεν συνοδευτεί από εκείνες τις δημοκρατικές διαδικασίες και την πολιτική πρακτική που θα τείνουν να το αναδείξουν σε μια πλατφόρμα εθνικής συνεννόησης για το αύριο της χώρας, που θα του επιτρέψουν να διεκδικήσει το χρίσμα μιας ευρύτερης λαϊκής αποδοχής. 


 Χωρίς αυτή την αποδοχή, το πολύ πιθανότερο είναι ότι όλα τα σχέδια θα μείνουν σχέδια επί χάρτου. Αλλά η κυβερνητική πρακτική, αν μη τι άλλο, δεν προσανατολίζεται σε αυτή την κατεύθυνση – άλλα λέει ο πρωθυπουργός στις τελευταίες ομιλίες του και άλλα, έως τελείως διαφορετικά, πράττει καθημερινά η κυβέρνησή του.


Υπάρχει, ωστόσο, ένα κεντρικό ζήτημα που, κατά τη γνώμη μου, θα μπορούσε να σηματοδοτήσει μια θετική αλλαγή προς την ευθύνη και τη σοβαρότητα. Οπως είναι γνωστό, αντί να ζητηθεί μια προληπτική πιστοληπτική γραμμή (ένα νέο μνημόνιο, δηλαδή), προκρίθηκε η δημιουργία ενός αποθεματικού ασφαλείας, ενός κουμπαρά, γεμάτου με περίπου 18-20 δισ. ευρώ, ως μια μορφή εγγύησης στις διεθνείς αγορές προκειμένου να δανειζόμαστε από αυτές με ανεκτά επιτόκια μέχρι τα τέλη του 2019 – οπότε υπολογίζεται ότι οι διεθνείς οίκοι θα αναβαθμίσουν την πιστοληπτική ικανότητά μας σε επενδυτική βαθμίδα. Το κεντρικό ζήτημα που θα σηματοδοτήσει την αλλαγή προς την ευθύνη και τη σοβαρότητα είναι...

ΣΥΡΙΖΟΡΟΥΣΦΕΤΑΡΑΔΙΚΟ: Πρόσληψη μέσω ΑΣΕΠ με προϋπηρεσία στην... πισίνα του μπαμπά!

Την ώρα που 90 απολυμένοι συμβασιούχοι της ΕΥΑΘ αλυσοδένονται έξω από τις κεντρικές εγκαταστάσεις της εταιρίας και ζητούν δικαίωση, επικαλούμενοι τα χρόνια που εργάστηκαν εκεί, κάποιοι προσλαμβάνονται στην εταιρία ύδρευσης και αποχέτευσης της Θεσσαλονίκης μέσω ΑΣΕΠ με προϋπηρεσία στην... πισίνα του μπαμπά τους! 

Ο διαγωνισμός που προκήρυξε η ΕΥΑΘ μέσω ΑΣΕΠ για την πρόσληψη 150 ατόμων ολοκληρώθηκε πριν από λίγο καιρό, με τους περισσότερους να έχουν ήδη αναλάβει τα πόστα τους στην εταιρία. Αν και η «σφραγίδα» του ΑΣΕΠ θα έπρεπε να αποτελεί εχέγγυο για την αξιοπιστία του διαγωνισμού, ορισμένα ευτράπελα σε αυτόν δημιουργούν εύλογα ερωτήματα. Ετσι, η προκήρυξη προέβλεπε ότι κάποια από τα προσόντα των υποψηφίων θα προέκυπταν κατά δήλωσή τους, χωρίς το ΑΣΕΠ να είναι σε θέση να ελέγξει εάν είναι αληθινά. Είναι, μάλιστα, ενδεικτικό ότι το ΑΣΕΠ δήλωσε αναρμόδιο να προβεί σε σχετικούς ελέγχους, όταν πήρε στα χέρια του προσφυγές που κατατέθηκαν από υποψηφίους εναντίον κάποιων από αυτούς οι οποίοι επελέγησαν, παραπέμποντάς τους στη Δικαιοσύνη.

Μία από τις υπεύθυνες δηλώσεις των επιτυχόντων παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και προκαλεί μεγάλη εντύπωση.  

Ειδικότερα, υποψήφια, κάτοικος Πανοράματος, στην προσπάθειά της να πιστοποιήσει ότι διαθέτει προϋπηρεσία σε μηχανολογικό εξοπλισμό που σχετίζεται με τη διαχείριση υδάτων, γράφει τα εξής στην υπεύθυνη δήλωσή της: «Σε ιδιοκτησία του πατέρα μου κ.… βρίσκεται πισίνα, της οποίας το μηχανοστάσιο μελέτησα και ανακατασκεύασα το έτος 2005. Εκτοτε, και μέχρι το έτος 2013, που διακόψαμε τη χρήση της πισίνας, είχα την αποκλιστική (σ.σ.: γράφεται έτσι ακριβώς στην υπεύθυνη δήλωση) εποπτεία συντήρησης του μηχανοστασίου, αλλαγή άμμου φίλτρου συντήρηση της αντλίας επεξεργασίας του ύδατος και χλωρίωση αυτού».

 

Το περιεχόμενο της υπεύθυνης αυτής δήλωσης δεν στάθηκε, όπως αποδείχθηκε, εμπόδιο στην πρόσληψη της εν λόγω υποψήφιας, που πλέον...

ΣΥΡΙΖΟΡΟΥΣΦΕΤΑΡΑΔΙΚΟ: «Τελευταίο χαρτί» το Δημόσιο κηφηναράδικο

Γράφει ο Γιάννης Τσαπρούνης

Περίπου 14 μήνες πριν από την πιθανότερη ημερομηνία των εκλογών ο ΣΥΡΙΖΑ παίζει το τελευταίο του χαρτί.


Οχι, βέβαια, για να κερδίσει στις κάλπες, απλά για να έχει ένα αξιοπρεπές ποσοστό. 

Το τελευταίο του χαρτί είναι το Δημόσιο. Ετσι κι αλλιώς απέτυχαν σε όλα τα υπόλοιπα. Η αλματώδης ανάπτυξη δεν ήρθε, η φορολογία διαρκώς αυξάνεται, τα εισοδήματα διαρκώς μειώνονται, οι επιτυχίες σε εθνικά θέματα ήταν «αυταπάτες», η σκανδαλολογία δεν αλλάζει τα ποσοστά των κομμάτων.

 

Οπότε επιχειρεί να αναβιώσει με κάθε τρόπο το «ελληνικό όνειρο» της προμνημονιακής εποχής, ελπίζοντας πως θα δελεάσει ένα μέρος από τους εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που είτε είναι άνεργοι είτε υποαμείβονται στον ιδιωτικό τομέα.

 

ΕΙΝΑΙ δεδομένο πως έτσι κι αλλιώς το κρατικιστικό μοντέλο υπάρχει στο DNA των στελεχών της Κουμουνδούρου. Μπορεί για να μη χάσουν την καρέκλα να κάνουν αποκρατικοποιήσεις, αλλά είναι δεδομένο πως αν τους δινόταν η ευκαιρία θα εξάπλωναν το κράτος όσο περισσότερο μπορούσαν.  

Το ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα είναι πως...

ΣΥΡΙΖΟΡΟΥΣΦΕΤΑΡΑΔΙΚΟ: Τα παιδιά του βολέματος...

Κάθε μέρα που περνάει καταρρίπτεται όλο και περισσότερο το περιβόητο ηθικό πλεονέκτημα του Σύριζα με τις πρακτικές που ακολουθούν υπουργοί και στελέχη του. Μπορεί να μας βομβαρδίζουν συνεχώς με την υποτιθέμενη διαφορά τους από το παλιό πολιτικό σύστημα, που θεωρείται υπεύθυνο για όλα τα δεινά της χώρας, αλλά στην πράξη, απλώς αντιγράφουν τις χειρότερες παλαιοκομματικές πρακτικές του.

Στην προχθεσινή διαδικασία στη Βουλή για την έγκριση του νέου διοικητή του ΕΦΚΑ, ενός από τους μεγαλύτερους πλέον δημόσιους οργανισμούς όπως καταγγέλθηκε - και δεν διαψεύστηκε - ο συγκεκριμένος κύριος ενώ ήταν τεχνικός σύμβουλος στην ΗΔΙΚΑ διατηρούσε ταυτόχρονα μαζί με άλλον εταιρεία πληροφορικής στην οποία ήταν διαχειριστής και στην οποία δόθηκε με απευθείας ανάθεση στις 26 Μαρτίου 2018 το συγκεκριμένο έργο ύψους 20.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ. Δεν ήταν βέβαια η πρώτη φορά που η συγκεκριμένη εταιρεία καταγγέλθηκε ότι  είχε πάρει και άλλες δουλειές από την ΗΔΙΚΑ .  

Είναι ενδεικτικό  της αλαζονείας και της έπαρσης που διακατέχει πολλά στελέχη του κυβερνώντος κόμματος, ότι όταν του επισημάνθηκε πως φέρνει σε δύσκολη θέση την κυβερνητική πλειοψηφία με τη στάση του αυτός απάντησε με περισσή αμετροέπεια ότι δεν υπάρχει κανένα ηθικό θέμα διευκρινίζοντας ότι ο ίδιος μεταβίβασε τις μετοχές που είχε,την προηγούμενη μέρα του διορισμού του, άρα δεν έχει πλέον σχέση με την εν λόγω εταιρεία...

Ακόμα κι αν ο συγκεκριμένος κύριος έχει όλες τις ουσιαστικές προϋποθέσεις - που δεν φαίνεται να τις έχει - να διοικεί ένα τεράστιο δημόσιο οργανισμό, αρκεί η συμπεριφορά και η στάση του για να κριθεί ακατάλληλος. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και βουλευτές του Σύριζα εξέφρασαν, έστω με μισόλογα, τις ενστάσεις τους για τον διορισμό του.

Προφανώς δεν είναι ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος, που διορίζεται σε μια σημαίνουσα θέση, με βασικό προσόν την κομματική του ταυτότητα. Αλλά...

ΣΥΡΙΖΑίικου τσαρλατανισμού κωμωδία