Του ΘΑΝΑΣΗ ΜΑΥΡΙΔΗ
Να δώσουμε τη σημασία που αξίζει στο πρόσφατο «μεθοριακό επεισόδιο» μεταξύ του ΠΑΣΟΚ και της ΕΛΑΣ του κ. Τσίπρα.
Για πρώτη φορά η πολιτική αντιπαράθεση ξεπέρασε τα συνήθη όρια, όπου οι αντίπαλοι «μύριζαν» μέχρι τώρα ο ένας τον άλλον και φρόντιζαν να μην υπάρχουν τραυματίες στο πεδίο και περάσαμε σε μια φάση με έντονη πολεμική δραστηριότητα.
Γιατί αυξήθηκαν τα χρέη σου, ρώτησε ο Τσίπρας.
Πες μας ποιος σε χρηματοδοτεί, «απάντησε» ο Ανδρουλάκης.
Συμπέρασμα: Όποια διαπραγμάτευση υπήρχε τινάχτηκε στον αέρα. Προς θλίψη των χορηγών της «κοινής πορείας της κεντροαριστεράς».
Μία σοβαρή απειλή είχε ο Κυριάκος Μητσοτάκης να αποκτήσει αντίπαλο και αυτή (η απειλή) αυτοκτόνησε στη θέα του «κοινού μετώπου». Το ενδιαφέρoν δε σε αυτή την υπόθεση είναι ότι την επίθεση την ξεκίνησε πρώτος ο κύριος Τσίπρας, στερώντας τα περιθώρια ελιγμών από τον Νίκο Ανδρουλάκη και μάλιστα λίγες ώρες μετά το μέγα γεγονός της προσφοράς της τούρτας των γενεθλίων του Αλέξη Τσίπρα από τον Χάρη Δούκα! Να είσαι τώρα ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ και να βλέπεις τον ανθυποψήφιο σου να χαριεντίζεται με τον συνδιεκδικητή της ηγεσίας της αριστεράς, την ώρα που ο Χάρης των Αθηνών δεν σου ευχήθηκε ούτε στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας. Και μετά από λίγο να σε ρωτάει ο Αλέξης Τσίπρας πού πήγαν τα λεφτά.
Διότι, περί αυτού πρόκειται. Αυτό ρώτησε ο κ. Τσίπρας. Πώς και αυξήθηκαν τα χρέη του ΠΑΣΟΚ.
Ε, τότε τα παίρνεις στο κρανίο και λες πικρές αλήθειες.
Να σας πούμε τι βλέπουμε εμείς απ’ όλο αυτό που συνέβη:
Ναρκοθετείται οποιαδήποτε προσπάθεια προσέγγισης του ΠΑΣΟΚ με την ΕΛΑΣ. Τουλάχιστον όσο ηγείται του ΠΑΣΟΚ ο Νίκος Ανδρουλάκης. Όπως και να το κάνουμε δεν είναι εύκολο να βγουν οι δυο μαζί σε ένα μπαλκόνι και να υψώσουν τα χέρια τους για να υποσχεθούν την πτώση του «καθεστώτος Μητσοτάκη».
Ο Νίκος Ανδρουλάκης δικαιούται να είναι «παραπονούμενος». Έκανε την «βρόμικη δουλειά» με τα ξυλόλια και τα χαμένα βαγόνια και αντί να ανταμειφθεί για τον κόπο του εισέπραξε αχαριστία. Τα συμφέροντα επιλέξανε τον Αλέξη Τσίπρα.
Ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται να ευνοεί μια πλαγιοκόπηση του ΠΑΣΟΚ και να αποφύγει έτσι δεσμευτικές συμφωνίες που θα στερήσουν την εξουσία του. Όπως και με τον ΣΥΡΙΖΑ προτιμά προσωπικές συμφωνίες και όχι συμφωνίες με φορείς και κόμματα.
Ο Αλέξης Τσίπρας στοχεύει περισσότερο στην επόμενες εκλογές, του 2030 - 2031. Στον ενδιάμεσο χρόνο θα ήθελε να καθαρίσει με όρους ηγεμονίας την κατάσταση στην κεντροαριστερά.
Τα συμφέροντα, οι χορηγοί της «κοινής πορείας της κεντροαριστεράς» θα πρέπει να αιφνιδιάστηκαν κατά κάποιο τρόπο. Θα προτιμούσαν κάτι πιο άμεσο. Δεν είναι βέβαιο ότι έχουν την υπομονή να περιμένουν μέχρι το 2030. Κι ίσως έχουν ήδη αρχίσει να συνειδητοποιούν ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν είναι Νίκος Ανδρουλάκης, να κηρύττει χαμένους πολέμους με την κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Είναι καλύτερος απ’ αυτούς στα παιγνίδια τακτικής. Επικίνδυνα καλύτερος…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου