"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Μωρίας αποθέωση...

 

Του ΒΑΣΙΛΗ ΑΓΓΕΛΙΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ει μη ιατροί ήσαν, ουδέν αν ην των ανεμβολιάστων υγειονομικών μωρότερον. l Οι παλιοί έλεγαν «των γραμματικών μωρότερον» για να καυτηριάζουν τον άγονο σχολαστικισμό των συγχρόνων τους γιατρών και γραμματικών l – μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. l Χώρια που ανέκαθεν οι γιατροί λογοτέχνιζαν εντόνως, l όχι ακάρπως πάντα. l Αντιληπτέον, υποθέτω, πώς και γιατί η αρχαία αυτή ρήση αναδύθηκε αυτόματα τις μέρες αυτές των ιατρικών και γενικότερα υγειονομικών κατορθωμάτων και αναθεμάτων. 

Πότε θα πάψουν να «αποθεώνουν» κάθε καλλιτέχνη που πεθαίνει. l Ιδίως του θεάτρου. l  

Πότε θα πάψουν να ταπεινώνουν ό,τι κατάφερε, αποδίδοντάς του άθλους που ουδέποτε αξιώθηκε. 

 l Τι θα γράφαμε πως ήταν Κουν, Μινωτής, Ευαγγελάτος, Σολομός, Βογιατζής, αν «σπουδαίος θεατράνθρωπος» είναι κάθε σκηνοθέτης που πεθαίνει l – ακόμα και με αφανή μάλλον δράση στο θέατρο. 

 l Και τι θα ήταν Παξινού, Χατζηαργύρη, Αρώνη, Ζαβιτσιάνου, Παΐζη, αν «Μεγάλη Κυρία του θεάτρου» είναι κάθε ηθοποιός που έπαιξε κάποτε δευτερότριτους ρόλους – αυτό πια συνέχεια. 

l Ασχετοι «συντάσσουν» συχνά τέτοια κομμάτια αντιγράφοντας απλώς δελτία Τύπου σταλμένα από οικείους ή φίλους του μακαρίτη. l Το αποδεικνύουν τα πανομοιότυπα κείμενα που δημοσιεύονται – κόπι πάστε. l Δεν είναι, βλέπεις, όλα τα πένθιμα αγγελτήρια γραμμένα από τον Ψυχοπομπό Σπύρο Μπιμπίλα, πρόεδρο του ΣΕΗ, ο οποίος συνήθως εκφράζεται αγαπησιάρικα μεν, μετρημένα δε l (στα αγγελτήρια θανάτου τουλάχιστον). l

Αυτό το «αγαπησιάρικα» με φέρνει σε επιστολή αναγνώστριας, η οποία μου εφιστά την προσοχή και στο μελό ύφος της περιβόητης ανακοίνωσης του ΣΕΗ (περί τα λιγναδιακά) που η στήλη καυτηρίασε ως άμετρη και ασύνετη – αριστερίλα με τη βούλα δηλαδή. 

 l Παραθέτω κάτι χαρακτηριστικό της μελούρας του ΣΕΗ: l «Ξέρουμε όμως περίτρανα (sic) και αναντίρρητα πως τη στιγμή αυτή οι ηθοποιοί είμαστε μόνοι μας και αβοήθητοι. Και για αυτό, μόνοι μας, αλληλέγγυοι και δυνατοί θα συνεχίσουμε. l (…) l Ωστε, κάποτε επιτέλους, να μη μένει καμία μόνη και κανένας μόνος». l Αμήν. l

«Καμία μόνη, κανένας μόνος». l Αναμενόμενο. l Δεν θα μπορούσε να λείπει από μια «αριστερή» γραφή η νέα μόδα l – την οποία, σημειωτέον, ξεπατικώνουν πλείστοι όσοι γραφιάδες και ραδιοφωνατζήδες πέραν της αριστεράς l – μην τυχόν και δεν πιπιλήσουν καμιά φράση του συρμού και φανούν…αμόρφωτοι.  

l Δεν τους αρκεί πια το αρσενικό επίθετο, όπως αιώνες τώρα ελληνικής γλώσσας, που ως γενικό, ολιστικό, περιλαμβάνει και αναφέρεται σε όλα τα γένη: l «Ολοι οι συνάδελφοι συμφώνησαν», «πολλοί ακροατές έστειλαν μηνύματα», «να μη μείνει κανείς μόνος» κ.ο.κ. l Οχι. Το πολιτικώς, και ηλιθίως, ορθόν επιβάλλει εσχάτως l –κι αυτό ως ψώρα έχει επεκταθεί στη γραφή και στο λόγο παντός διακηρυξία «φεμινιστή»– l να δηλώνει και τα δύο γένη ξεχωριστά, ως εξής (παραδείγματα από δημοσιευθέντα «επίσημα» κείμενα): Σύλλογος ΔΕΠ Παντείου: Ολοι και όλες στα Προπύλαια αύριο l Οι καθηγητές και καθηγήτριες Μ.Ε. δεν φτάνουν για να καλύψουν τις ανάγκες… l διάλογος με τις/τους φοιτήτριες/τές προκειμένου να επιλύονται… l Οι υπογράφοντες και οι υπογράφουσες της επιστολής (sic) στέκονται… l υποτιμώντας τις/τους ανάπηρους/ες καλλιτέχνιδες/ες l επιθυμεί την απαλλαγή των συλληφθεισών/έντων στις 22/2/21. l Εμείς, λοιπόν, οι υπόλοιποι και οι υπόλοιπες l και όλες και όλους όσοι ακούν με σεβασμό l  και τα λοιπά, και τα λοιπά – έχει καθείς να προσθέσει πλήθος τέτοιες υστερίες, που χωρίς λόγο l –μόνο για λίγη χαζοεπίδειξη φεμινιστικών φρονημάτων ή απλώς «μόδας»– l ανατινάζουν τη φυσιολογική ροή της γλώσσας.  l  

Ενα μόνο θυμίζω – και εύχομαι: 

 

l Ο ψεύτης/ψεύτρα κι ο υποκριτής/υποκρίτρια τον πρώτο χρόνο/χρονιά χαίρονται.



Δεν υπάρχουν σχόλια: