Του ΚΩΣΤΑ ΣΤΟΥΠΑ
Τους πολιτικούς ηγέτες αρμόζει να τους κρίνουμε κυρίως από το έργο που αφήνουν πίσω. Αρμόζει να τους κρίνουμε επίσης από το αν κατάφεραν να εκφράσουν κάποιο ρεαλιστικό και συνεκτικό όραμα για τη χώρα και από την αποτελεσματικότητα με την οποία το υλοποίησαν.
Υπό αυτήν την έννοια κατά τη μεταπολίτευση και μετά, στο έργο του Κωνσταντίνου Καραμανλή μπορεί να πιστωθεί η ομαλή μετάβαση στη δημοκρατία (την πλέον μακρά και ευημερούσα περίοδο της ιστορίας της χώρας) και η ισότιμη ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ, μια από τις πλέον ισχυρές οικονομικές και πολιτικές κοινότητες του πλανήτη, τις χώρες της οποίας οι Έλληνες πριν επισκέπτονταν κυρίως ως οικονομικοί μετανάστες με την απαραίτητη βίζα.
Στον Ανδρέα Παπανδρέου μπορεί να καταμαρτυρήσει κάποιος πολλά αρνητικά που αφορούν τη διάλυση του μεταπολεμικού παραγωγικού μοντέλου, την εκτίναξη του κρατικού χρέους και της "δημοσιοαργομισθίας" με τη διαφθορά, αλλά ήταν αυτός που έβαλε τέλος στο μεταπολεμικό κράτος της δεξιάς όπου οι μισοί σχεδόν Έλληνες ήταν αποκλεισμένοι από βασικά οικονομικά και πολιτικά δικαιώματα.
Στον Κώστα Σημίτη το έργο που υποχρεούται κάποιος να του πιστώσει είναι η ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ με το σπαθί της δημοσιονομικής της πολιτικής, την ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. κάτω από τη μύτη της Τουρκίας και φυσικά τα μεγάλα έργα που άλλαξαν το πρόσωπο της χώρας. Στα αρνητικά της περιόδου Σημίτη ήταν το όργιο της διαφθοράς όπου εκτός κάποιων μελών της κυβέρνησης αφορούσε κυρίως τον κομματικό μηχανισμό με τον οποίο πολιτικά ήρθε σε σύγκρουση πολλές φορές.
Η σημειολογία λόγων και κινήσεων καταδεικνύει πως ο κ. Τσίπρας εκλαμβάνει εαυτόν ως μέλος της χορείας των μεγάλων ηγετών που άλλαξαν το πρόσημο της χώρας.
Ο κ. Τσίπρας στηρίζει αυτήν την εκτίμηση σε δυο επιχειρήματα η ποιότητα των οποίων χαρακτηρίζει το επίπεδο πολιτικής του και κοινωνικής ωριμότητας.
α) Επιστροφή στην κανονικότητα
Ο ένας αφορά την επιστροφή της χώρας στην κανονικότητα μετά τη χρεοκοπία του 2010 και τις μνημονιακές επιτηρήσεις που ακολούθησαν. Ο κ. Τσίπρας πιστεύει πως με το τυπικό τέλος του τρίτου μνημονίου η χώρα επέστρεψε στην προ του 2010 κανονικότητα. Τούτο συμβαίνει όμως μόνο στη φαντασία του.
Ο κ. Τσίπρας παρέλαβε μια χώρα έτοιμη να ολοκληρώσει το δεύτερο μνημόνιο με 1-2 δισ. επιπλέον μέτρα (το περίφημο e-mail Χαρδούβελη plus) και την οδήγησε σε ένα τρίτο μνημόνιο συν 12-15 δισ. επιπλέον μέτρα, 99 χρόνια εκχώρηση δημόσιας περιουσίας στο Υπερταμείο και την εποπτεία των δανειστών και 100-200 δισ. ευρώ επιπλέον κόστος από τις απώλειες καταθέσεων, κεφαλαίων τραπεζών και διαφυγούσα μεταβολή του ΑΕΠ.
Το γεγονός πως το 2018 η χώρα έχει επιστρέψει μερικώς και "ασθενώς" στην κατάσταση που ήταν το 2014 δεν αποτελεί ακριβώς επίτευγμα. Επιπλέον η χώρα έχει εξέλθει της μνημονιακής επιτήρησης τύποις, αφού για δεκαετίες έχει αναλάβει την υποχρέωση να παράγει υψηλά πλεονάσματα 3,5 και 2% και η δημόσια περιουσία βρίσκεται υπό την εποπτεία των δανειστών...
Επί της ουσίας η καθυστέρηση της χώρας να βγει από την κρίση, η ματαίωση της μεταρρύθμισης των αιτιών που την οδήγησαν στη χρεοκοπία και η αδυναμία να προσελκύσει επενδύσεις, καθιστούν την Ελλάδα ευάλωτη στην επόμενη διεθνή οικονομική αναταραχή να περάσει ξανά την περιπέτεια του 2010 και του 2015 με χειρότερους όρους.
Το πιθανότερο είναι πως ο ιστορικός του μέλλοντος θα εντοπίσει αυτό το τελευταίο σαν το βασικό στοιχείο της διακυβέρνησης Τσίπρα.
β) Σύμβολο διεθνούς αναγνώρισης
Ο δεύτερος άξονας της επιχειρηματολογίας σε σχέση με την πολιτική παρακαταθήκη που πιστεύει πως αφήνει στην Ελλάδα και τον κόσμο ο Πρωθυπουργός αφορά την απουσία γραβάτας στις επίσημες εμφανίσεις του.
Ο ίδιος σε πρόσφατη συνέντευξη σε Ρώσο δημοσιογράφο είπε μεταξύ άλλων πως θεωρεί την απουσία γραβάτας στις επίσημες συναντήσεις κατάκτηση.
"Έχω καταφέρει να είμαι ίσως ο μοναδικός ευρωπαίος ηγέτης που έχω μπει στα πιο σημαντικά, αν θέλετε, φόρα και στις πιο σημαντικές έδρες κυβερνήσεων, από το Κρεμλίνο μέχρι τον Λευκό Οίκο, και από το Βατικανό έως τη Downing Street, και σε όλον τον κόσμο, και στο Πεκίνο και παντού, χωρίς γραβάτα. Συνεπώς, νομίζω ότι αυτή είναι μια κατάκτηση".
Η απουσία γραβάτας στις επίσημες εμφανίσεις του ενδεχομένως είναι το μοναδικό πράγμα στο οποίο ο κ. Τσίπρας έχει μείνει συνεπής σε σχέση με αυτά που έλεγε και έκανε πριν γίνει και πρωθυπουργός.
Πρόκειται όμως για κάτι ασήμαντο και το γεγονός πως το αντιλαμβάνεται σαν σημαντικό δημιουργεί προβληματισμό για τον τρόπο που αξιολογεί τα πράγματα.
Πρόκειται όμως για κάτι ασήμαντο και το γεγονός πως το αντιλαμβάνεται σαν σημαντικό δημιουργεί προβληματισμό για τον τρόπο που αξιολογεί τα πράγματα.
Πως θα μείνει στην ιστορία:
Ο κ. Τσίπρας όμως έχει αφήσει το στίγμα του στη διεθνή πολιτική επικαιρότητα και είναι πολύ πιθανό πως αυτό θα είναι και το στίγμα που θα τον καταγράψει η ιστορία, όταν απομακρυνθεί από την εξουσία και επικαθήσει ο "θόρυβος" της καθημερινής πολιτικής αντιπαράθεσης.
Από τα μέχρι τώρα πεπραγμένα ο κ. Τσίπρας στην ιστορία θα μείνει από τη λαθροχειρία της μετατροπής του ΟΧΙ του δημοψηφίσματος του 2015 σε ΝΑΙ. Δεν είναι τυχαίο πως στη διεθνή επικαιρότητα έχει καταγραφεί σαν ο "Mr Kolotoumpa".
Αυτή είναι η λέξη που θα σου πει ο πρώτος ξένος με τον οποίο θα ανοίξεις κουβέντα και θα αναφέρεις το όνομα Tsipras. Ο συνδυασμός αυτής της παρακαταθήκης με την επιμονή στην απουσία γραβάτας καθιστά τον ενδυματολογικό κώδικα της εργασίας, φθηνή στολή παραλλαγής...
Αν και η υλοποίηση του ΟΧΙ θα ήταν καταστροφική για τη χώρα, ο εμπαιγμός της κοινής γνώμης και η βάναυση περιφρόνηση της λαϊκής βούλησης είναι στοιχεία που ο κ. Τσίπρας θα τα βρει πολλές φορές μπροστά του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου