Iceland 🇮🇸💛 has won 😍 The NO got the majority in the Referendum voted this Saturday.
— Antonio Lazo (@AntoLazo2014) August 30, 2026
NO to negotiations to join to EU ❌🇪🇺
Icelanders will be owners of their soil 😊👧🏼👦🏼🇮🇸 pic.twitter.com/vDwi2skQiy
Αν ήμουν Ισλανδός, θα ψήφιζα και εγώ με την πλειοψηφία στο δημοψήφισμα, δηλαδή «όχι» στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις.
Εξηγώ αμέσως γιατί.
Οι Ισλανδοί είναι πλούσιοι και είναι λίγοι, που σημαίνει ότι όλοι μπορούν να είναι ικανοποιημένοι – και είναι, αν κοιτάξετε τις σχετικές έρευνες. Επίσης, βρίσκονται πολύ μακριά από όλους τους άλλους Ευρωπαίους. Γιατί λοιπόν να μπλέξουν με τους μεσογειακούς λαούς και τα χρέη τους;
Στα χρόνια που ακολούθησαν τη χρεοκοπία του 2011, η οικονομία της Ισλανδίας έχει εκτοξευθεί, το ΑΕΠ της έκτοτε έχει τριπλασιασθεί και το κατά κεφαλήν εισόδημα είναι από τα υψηλότερα στον κόσμο. Καλά δεν τα έχουν καταφέρει;
Επειτα, η γεωγραφική απομόνωσή της είναι τόσο μεγάλη και οι περιβαλλοντικές συνθήκες τόσο σκληρές, ώστε η Ισλανδία να έχει αναπτυχθεί με έναν τρόπο ιδιαίτερο που δεν αφήνει μεγάλα περιθώρια για σύμπτωση συμφερόντων με χώρες που έχουν τελείως διαφορετικό κλίμα και διαφορετική οικονομία. Η απόσταση που τη χωρίζει από την ευρωπαϊκή ήπειρο ορίζει εκ των πραγμάτων τη μοίρα της. Γι’ αυτό και οι πολιτισμικές σχέσεις με τους άλλους ευρωπαϊκούς λαούς επί αιώνες ολόκληρους δεν εκτείνονταν πέρα από τη Βρετανία και τη Σκανδιναβία.
Θα μου πείτε ίσως ότι υπάρχει το θέμα της άμυνας, στο οποίο η Ισλανδία είναι ακάλυπτη, καθώς από τη μια πλευρά έχει τον αμερικανικό επεκτατισμό, που ορέγεται Γροιλανδία και, από την άλλη, έχει τη ρωσική προκλητικότητα. Πιστεύετε όμως ότι θα τους σώσει η Ευρωπαϊκή Ενωση;
Θυμίζω ότι η Ευρώπη ύψωσε το ανάστημά της απέναντι στον Τραμπ για τη Γροιλανδία, στέλνοντας επιτροπή επτά ή οκτώ στρατιωτικών, για να κάνουν μια αυτοψία, ώστε να ξέρουν τουλάχιστον τι είναι αυτό που δεν μπορούν να υπερασπισθούν.
Τέλος, μη φαντασθείτε ότι οι Ισλανδοί είναι σαν τα δίποδα που ψηφίζουν Τραμπ στην Αμερική.
Οι Ισλανδοί είναι ίσως ο πιο διαβαστερός λαός της Ευρώπης. (Τι άλλο να κάνουν, θα μου πείτε, στις ατελείωτες νύχτες;) Ο μέσος όρος ανάγνωσης είναι τα 2,5 βιβλία τον μήνα, δηλαδή το διάβασμα είναι καθημερινή συνήθεια. Το μέγα γεγονός της χρονιάς, που περιμένουν όλοι κάθε καλοκαίρι, είναι ο τόμος που αναγγέλλει την παραγωγή των εκδοτικών οίκων για τον επόμενο χρόνο.
Επίσης το 10% του πληθυσμού …
σε κάποια στιγμή της ζωής τους θα γράψουν οι ίδιοι ένα βιβλίο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου