Το να κάνεις ριμπράντινγκ στον Τσίπρα είναι σαν να προσπαθείς να πουλήσεις εισιτήρια του Τιτανικού μετά το ναυάγιο. https://t.co/cOK8qxLmae
— Αλήτμπιρό (@Local_Bureau) May 12, 2026
Του ΘΑΝΑΣΗ ΜΑΥΡΙΔΗ
Ο «δημοκρατικός καπιταλισμός» ήταν ένα εξαιρετικό εύρημα από τον Αλέξη Τσίπρα. Για πολλά μπορεί κανείς να τον κατηγορήσει, όχι όμως για έλλειψη ευρηματικότητας. Πίσω από τον μπογιατισμένο τοίχο κρύβεται ένα παλιό ντουβάρι. Και πάνω του είναι γραμμένα συνθήματα για αύξηση των φόρων και ενοχοποίηση του επιχειρηματικού κέρδους.
Ο Αλέξης του rebranding δεν είναι τόσο διαφορετικός από τον Αλέξη που δημιούργησε το «μαξιλάρι» με το φορολογικό στράγγισμα της μεσαίας τάξης.
Τα είπε ο ίδιος πολύ καθαρά στους Δελφούς!
Ο κ. Τσίπρας ήταν απόλυτα ειλικρινής σε αυτά που είπε στους Δελφούς. Για το πώς σκέπτεται να αντιμετωπίσει υπαρκτά προβλήματα, όπως η ακρίβεια και οι χαμηλοί μισθοί. Όπως και όλα τα άλλα προβλήματα που αντιμετώπισε στο παρελθόν: Με ένα νόμο και ένα άρθρο.
Έτσι σκέφτεται, θα είναι παράλογο να περιμένουμε κάτι τελείως διαφορετικό. Και φυσικά αυτές οι τοποθετήσεις κρύβουν πάντοτε αυταπάτες, τις οποίες τις λύνει αυτόματα η αγορά και η ζωή. Το πρόβλημα είναι ότι στο τέλος τον λογαριασμό τον πληρώνουν οι φορολογούμενοι. Κάθε αυταπάτη κοστίζει.
Έχει σημασία να εξετάσουμε τι ακριβώς είπε ο κ. Τσίπρας στους Δελφούς, για να διαπιστώσουμε στο τέλος ότι δεν έχει ξεφύγει ακόμη από την λογική του 2015. Το ομολόγησε άλλωστε και ο ίδιος, όταν δήλωσε ότι το λάθος που έκανε είναι ότι δεν έκλεισε πρώτος τις τράπεζες. Δεν έβαλε, δηλαδή, χέρι στις καταθέσεις μας…
Ο κ. Τσίπρας, λοιπόν, εξήγησε ότι από τις 260.000 επιχειρήσεις στη χώρα υπάρχουν κάποιες με μεγάλη κερδοφορία και ότι μιλάμε για 20,30,100 που τους ξέρουμε με το όνομά τους. «Θεωρείτε λογικό σε αυτήν τη χώρα να παίρνει αυτός ο δάσκαλος που κάνει μάθημα στα παιδιά μας οχτακόσια ευρώ και να διορίζεται στα νησιά και να φεύγει το τετρακοσάρι στα ενοίκια; Θεωρείτε φυσιολογικό να παίρνει ο γιατρός χίλια οκτακόσια ευρώ για να μας χειρουργήσει και να ζει με τα φιλοδωρήματα των ασθενών του; Οι νέοι άνθρωποι που θέλουν να κάνουν έρευνα στην Ελλάδα να μην έχουν σπίτι να μείνουν; Θεωρείτε φυσιολογικό να μην έχουμε σχολεία, να μην έχουμε νοσοκομεία; Είναι πατριωτισμός αυτό; Εγώ θεωρώ ότι θα τους έπειθα, τους περισσότερους από αυτούς. Και ξέρετε γιατί; Γιατί πολλοί από αυτούς έχουν μια αντίληψη ότι δεν μπορεί να προχωρήσει έτσι καμία κοινωνία με τόσο μεγάλες αντιθέσεις».
Τι μας λέει;
Ότι θα αντιμετωπίσει τα προβλήματα της ακρίβειας και των χαμηλών μισθών με αύξηση της φορολογίας. Είναι η γνωστή θεωρία ότι ανοίγει κανείς τις θυρίδες της τράπεζας και μοιράζει τα κλοπιμαία. Κάτι σαν το «λεφτά υπάρχουν» του ΓΑΠ. Μοιάζει εύκολο, αλλά μετά απ’ αυτό είναι βέβαιο ότι οι άνθρωποι δεν θα αφήσουν άλλη φορά τα υπάρχοντά τους σε θυρίδες!
Το πρόβλημα για τον κ. Τσίπρα είναι ότι κυβέρνησε. Επί των ημερών του, λοιπόν, οι εργαζόμενοι έπαιρναν λιγότερα χρήματα απ΄ότι σήμερα, οι επιχειρήσεις είχαν λιγότερα κέρδη (με πολλές να κινδυνεύουν ακόμη και με χρεοκοπία) και η ανεργία έσπαγε ρεκόρ. Από τότε οι φόροι μειώθηκαν και κοιτάξτε ένα θαύμα που έγινε! Οι μισθοί αυξήθηκαν, η ανεργία μειώθηκε δραστικά και οι επιχειρήσεις έγιναν κερδοφόρες και με τους φόρους τους γέμισαν τα ταμεία του κράτους. Άρα, δεν ήταν το πρόβλημα οι φόροι. Για να ακριβολογούμε, η μείωση των φόρων ήταν η λύση στο πρόβλημα. Αυτό λοιπόν που λέει ο κ. Τσίπρας δεν ισχύει. Και έχει αποδειχτεί στην πράξη, αλλά ο ίδιος επιμένει να «παραγνωρίζει» την πραγματικότητα.
Οι μισθοί αυξήθηκαν, αλλά οι άνθρωποι εξακολουθούν και περνούν δύσκολα. Η ακρίβεια έχει εξανεμίσει τις αυξήσεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπήρξαν αυξήσεις. Σημαίνει, όμως, ότι θα μπορούσαν να μην υπήρχαν. Η ακρίβεια δεν θα έκανε την χάρη να μας ξεχάσει…
Οι διαπιστώσεις του κ. Τσίπρα είναι σωστές και τις κάνουμε όλοι. Θα πρέπει να είναι κάποιος τυφλός και κουφός για να μην αντιληφθεί με πόσα λίγα χρήματα αμείβονται οι νέοι επιστήμονες και πόσο δυσκολεύονται να επιβιώσουν. Το κράτος θα μπορούσε να κάνει περισσότερα! Θα μπορούσε για παράδειγμα να χτίσει περισσότερες κατοικίες για τους νέους επιστήμονες που διορίζονται σε τουριστικούς προορισμούς. Θα μπορούσε να χτίσει κατοικίες στα πρότυπα των παλιών εργατικών πολυκατοικιών για να αντιμετωπίσει συνολικά το πρόβλημα της κατοικίας. Θα μπορούσε, επίσης, να διορίσει λιγότερους δασκάλους και καθηγητές σε μια χώρα που έχει διαρκώς λιγότερους μαθητές και τους πόρους να τους χρησιμοποιήσει για την αύξηση των μισθών των δασκάλων και των καθηγητών!
Ο κ. Τσίπρας, όπως και όλοι οι άλλοι πολιτικοί, δεν ασχολούνται με το πώς θα μπορούσε να αλλάξει η κατάσταση, διότι η αλλαγή θα έχει πολιτικό κόστος. Θα μπορούσε για παράδειγμα να πει ότι λόγω της υπογεννητικότητας και λόγω των εξελίξεων στην τεχνολογία δεν χρειαζόμαστε τόσους εκπαιδευτικούς και ότι με τους διορισμούς που έκανε η κυβέρνηση έθεσε σε ομηρία τον κρατικό προϋπολογισμό για τα επόμενα 30 χρόνια, στερώντας από το σώμα των Εκπαιδευτικών τη δυνατότητα για καλύτερους μισθούς! Αλλά αυτό δεν δίδει ψήφους!
Ότι η κυβέρνηση είχε επτά χρόνια στη διάθεσή της και αντί να δώσει λύσεις ακολούθησε πρακτικές «παλαιού τύπου» είναι ένα σοβαρό θέμα συζήτησης. Αλλά τα λάθη δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με νέα λάθη. Πονάει το δόντι επειδή διορίσαμε, δεν θα κόψουμε το κεφάλι με αύξηση των φόρων στις επιχειρήσεις!
Κι ύστερα ο κ. Τσίπρας μας είπε ότι δεν έχουμε νοσοκομεία και σχολεία. Δεν ξέρουμε τι ακριβώς εννοεί! Νοσοκομεία έχουμε, αλλά αυτά διαθέτουν περισσότερους γιατρούς από νοσηλευτές! Έχουμε νοσοκομεία. Σωστά διαρθρωμένα δεν είναι. Επί των ημερών του ήταν τα πράγματα χειρότερα. Θα μπορούσε να το αναγνωρίσει και να πει τι θα έκανε αυτός για να γίνουν τα πράγματα ακόμη καλύτερα. Αλλά δεν είπε αυτό. Είπε ότι δεν έχουμε νοσοκομεία και σχολεία. Δηλαδή, να κτίσουμε κι άλλα! Να κτίσουμε και άλλα σχολεία που θα έχουν και άλλους δασκάλους, αλλά δεν θα έχουν μαθητές!
Τελικώς υπάρχει λόγος που οι πρώην απομονώνονται στα ορεινά της Βουλής και δεν μιλούν:
Όταν μιλούν…
θυμόμαστε για ποιο λόγο τους στείλαμε στα ορεινά…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου