"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟΣΥΛΛΕΚΤΗΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Κάποιες πικρές αλήθειες για το κόμμα Καρυστιανού

 

Του ΑΝΤΩΝΗ ΠΑΝΟΥΤΣΟΥ

Υπάρχουν οι φιλορώσσοι, που δεν έχουν πρόβλημα να αναφέρονται ως συνεργάτες και υποστηρικτές της Μαρίας Καρυστιανού.

Υπάρχουν και αυτοί που θέλουν να κρατήσουν αποστάσεις. Για παράδειγμα ο Ιβάν Σαββίδης και τα Μέσα που επηρεάζει, που δεν κουράζονται να λένε ότι η συνεργασία του Αυγερινού με την Καρυστιανού ήταν μια προσωπική επιλογή και δεν θα επηρεάσει τη γραμμή των Μέσων.

Με την Καρυστιανού άνοιξε και ο λάκκος με τα φίδια. Οπου πεπειραμένοι φιδέμποροι κυκλοφορούν ιστορίες για συνεργασίες και στηρίξεις στη Μαρία των Τεμπών. Ακόμα και όταν η φάβα δεν έχει λάκκο. Οπως στην περίπτωση του Μάριου Ηλιόπουλου, που στη φιέστα για την κατάκτηση του πρωταθλήματος από την ΑΕΚ, και αφού έκανε δύο περιποιημένα τετακέ με το αγωνιστικό, έβγαλε έναν επιπέδου Φιντέλ Κάστρο λόγο για τα trials and tribulations τους ελληνικού λαού. Πως οι τράπεζες και τα funds παίρνουν τα σπίτια του κόσμου, πως μπήκαν λουκέτα σε μεσαίες και μικρές επιχειρήσεις και τα σχετικά. Με αποτέλεσμα να κυκλοφορήσουν φήμες ότι Μαρία και Μάριος θα κατέβουν ντουέτο στην πολιτική, ότι ο Μάριος θα την ενισχύσει οικονομικά και άλλα φιδίσια και γοητευτικά.

Από το περιβάλλον του δεύτερου προέδρου-τραγουδιστή (ο πρώτος ήταν ο Τζιν Οτρι των California Angels) προέκυψε ότι τίποτε από τα προαναφερθέντα δεν συμβαίνει. Οτι ο λόγος του προέδρου είχε κοινωνικό και όχι πολιτικό χαρακτήρα.

Το θέμα είναι πότε το κόμμα της Καρυστιανού θα αποκτήσει πολιτικό χαρακτήρα.

Γιατί μόνο με τον φιλορωσικό χαρακτήρα, το πολύ που μπορεί να κάνει είναι να μπει σε παραγωγή ταινίας του Σμαραγδή.

Οπως και δεν μπορεί να αποτελεί πολιτικό επιχείρημα μελλοντικού στελέχους το «Ο Σταύρος μάς κάνει μαθήματα ρωσικών και μας δείχνει τα αξιοθέατα της Αγίας Πετρούπολης. Ξαφνικά τον είδα στην Αθήνα και του είπα “τι κάνεις εδώ;”. Μου είπε “είμαι στο κόμμα της Καρυστιανού” και του είπα “τέλεια, έρχομαι κι εγώ”»: Το οποίο είπε ο Νίκος Ζιάγκος, πρωταγωνιστής κωμωδιών της δεκαετίας του ’80, περιλαμβανομένου του κλασικού «Ρόδα, Τσάντα και Κοπάνα».

Επιπροσθέτως, η Μαρία Καρυστιανού συνεχίζει να μη χρησιμοποιεί πολιτικούς. Ακόμα και όταν αυτοί είναι βουλευτές και προέρχονται από την ιδεολογική μεσοτοιχία της Νίκης. Ενας από αυτούς που ακούστηκε ότι έχει προσεγγίσει είναι ο Νίκος Βρεττός, ανεξάρτητος βουλευτής που έχει διαγραφεί από τη Νίκη. Ο Βρεττός, που έχει πολιτική πείρα εκτός Κοινοβουλίου, αφού στο παρελθόν είχε κατέβει για δήμαρχος του Αγίου Δημητρίου, είπε ότι δεν έχει προσεγγιστεί και περιμένει να δει το κόμμα να δημιουργεί πολιτικό χαρακτήρα. Οπως δηλαδή και όλος ο κόσμος.

Συμπεριλαμβανόμενης της Αριστεράς, που έφαγε σότο και των γονέων από την Καρυστιανού. Να ο κόσμος να μαζεύεται για τα Τέμπη. Και να η Μαρία των Τεμπών, ο Κοτζιάς. Να η γυναίκα που θα έπρεπε να γίνει μέχρι και Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο Λαζόπουλος. Και να η γυναίκα που θα ψήφιζε ακόμα και για πρωθυπουργό η Ακρίτα.

Δεν ήταν ένα απλό λάθος.

Η Μαρία Καρυστιανού δεν θα υπήρχε χωρίς τη στήριξη των πολιτικών, καλλιτεχνών και αγανακτισμένων που την κράτησαν στην επικαιρότητα και τρομοκρατούσαν στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης όποιον τολμούσε να κάνει κριτική στη Μαρία των Τεμπών. Πιστεύοντας ότι θα κάνουν το δικό τους, ενώ ήταν η Καρυστιανού που τους χρησιμοποιούσε για καιρό κάνοντας αυτή το δικό της.

Οταν αποκαλύφθηκε η πολιτική της ταυτότητα, όταν ο Νίκος Καραχάλιος μίλησε για τις σχέσεις της με τη Νίκη και το Κύμα, η Αριστερά που την είχε στηρίξει ήταν αδύνατον να πάρει πίσω όσα είχε πει.

Η σκηνή θύμιζε τον «Καλό, τον Κακό και τον Ασχημο». Οταν ο Κλιντ Ιστγουντ με τον Ιλάι Γουάλας, που φορούν την γκρι στολή των Νοτίων, βλέπουν μια ίλη ιππικού να τους πλησιάζει. Βλέπουν ότι οι στολές είναι γκρι και τους πλησιάζουν ενθουσιασμένοι. Ο επικεφαλής της ίλης ξεσκονίζει τη στολή του και ο Blondie με τον Tuco καταλήγουν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης αιχμαλώτων, αφού η στολή του αξιωματικού ήταν σκονισμένη και το κανονικό της χρώμα ήταν το μπλε των Βορείων. Ο,τι δηλαδή έπαθε η Αριστερά μετά τη διαδήλωση για τα Τέμπη: πιάστηκε αιχμάλωτη επειδή …

 

η Καρυστιανού κράτησε κρυφά τα πραγματικά χρώματά της μέχρι την τελευταία στιγμή.

Δεν υπάρχουν σχόλια: