Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ
«Καταλαβαίνεις. Τους αρχηγούς», έλεγε, «πρέπει να τους προστατεύουμε». Το έλεγε με το ύφος του ανθρώπου που απολάμβανε ήδη, προκαταβολικά, τον ρόλο της προστάτιδας σκιάς στην εξουσία που το κόμμα του επρόκειτο να λάβει.
Φίλος του αρχηγού, φίξερ και λαλίστατη σκιά του, ο Νίκος Παππάς έδινε, από τον καιρό της αθωότητας, την εντύπωση στους συνομιλητές του ότι ήταν έτοιμος από καιρό για την εξουσία. Η κολακευτική εικόνα που είχαν οι Συριζαίοι της γενιάς του Τσίπρα για τον εαυτό τους ήταν ότι καλούνταν να εκπληρώσουν τις προσδοκίες της Αριστεράς, εξήντα χρόνια μετά την ήττα της. Ενιωθαν ότι έπρεπε πρώτα να αποδείξουν ότι η Αριστερά μπορεί να κυβερνήσει, χωρίς κομπλεξισμούς και μυξοκαθωσπρεπισμούς – χωρίς να επιτρέψει στο «σύστημα» να την κλείσει σε παρένθεση.
Αυτό σήμαινε ότι οι ίδιοι οι Συριζαίοι έπρεπε να φανούν εξίσου αποτελεσματικοί με εκείνους που νόμιζαν ότι πολεμούσαν. Κάπως έτσι, σκιαμαχώντας με το «καθεστώς», τις «ελίτ» και τη «διαπλοκή», εσωτερίκευσαν χωρίς ενοχές το σύστημα που είχαν μυθοποιήσει. Το είχαν κιόλας κρυφοζηλέψει, ολισθαίνοντας σε μιμητικό ανταγωνισμό μαζί του. Γιατί αυτοί και όχι εμείς;
Από τις αποκαλύψεις για τη δράση του «απλού ιδιώτη» Μανώλη Πετσίτη, η πιο ενδεικτική είναι ότι είχε ήδη ξεκινήσει να εκπροσωπεί το υπεράκτιο δικηγορικό γραφείο της Κύπρου πριν από τις εκλογές. Είναι ενδεικτική του γεγονότος ότι –όπως θα έλεγαν και οι ίδιοι– η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ δεν περίμενε τις εκλογές για να πάρει την εξουσία. Οι αρχηγοί ήδη προστατεύονταν. Επρεπε να προστατεύονται και οι μελλοντικοί υπουργοί. Ο,τι ήταν ο Παππάς για τον Τσίπρα στα χρόνια της αντιπολίτευσης, έγινε ο Πετσίτης για τον Παππά παραμονές της διακυβέρνησης.
Η δεύτερη εξίσου διαφωτιστική αποκάλυψη είναι η εξώθηση ενός λειτουργού της Αρχής για το ξέπλυμα σε παραίτηση. Πρόκειται για παραίτηση που ανακαλεί τις μεθόδους οι οποίες εφαρμόστηκαν για να περάσει ο νόμος-Παππά. Τότε το πρότζεκτ της φαιάς υψηλότητος του Μαξίμου είχε επίσης προκαλέσει επιπλοκές σε ανεξάρτητη αρχή – ο ίδιος ο υπουργός είχε σφετεριστεί τις αρμοδιότητες του ΕΣΡ. Τότε είχε επίσης στοχοποιηθεί δημόσιος λειτουργός, και μάλιστα ανώτατος δικαστής, προκειμένου να χειραγωγηθεί η κρίση του.
Αν αξίζει κανείς να τα θυμάται τώρα όλα αυτά είναι για...
να έχει ολοκληρωμένη εικόνα των μεθόδων που μετέρχονται, τέσσερα χρόνια τώρα, οι προστάτες που προστατεύονταν από «ιδιώτες».
Η πείρα έχει δείξει τι ακολουθεί.
Πρώτα, οι «κανένες», όπως ο «κανένας» του Παππά, αποκτούν όνομα.
Κι ύστερα οι σκιές αποκτούν σώμα.
Μέχρι που γίνονται ασήκωτες προπαντός για το ίδιο τους το κόμμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου