ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Tα πράσινα σούργελα στον καθρέφτη τους

Αληθεύει ότι στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ ακούστηκε το σύνθημα "Χάρη Δούκα βγάλε την περούκα";

— tsirilos 🇺🇦 (@tsirilos) March 28, 2026

Διαβάζουμε σκέψεις....#ΠΑΣΟΚ #Ανδρουλάκης pic.twitter.com/bbu1928RIf

— George Lee (@Harhalas) March 28, 2026

 Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ δεν έλυσε τα προβλήματα ταυτότητας του κόμματος. 

Αντιθέτως, τα επισημοποίησε, μέσω του συμβιβασμού με τον οποίο διατηρήθηκε η ενότητα στην επιφάνεια. 

Η αποδοχή της πρότασης του Χάρη Δούκα, για ρητό αποκλεισμό του ενδεχομένου της κυβερνητικής συνεργασίας με τη ΝΔ ήταν μια περιττή δέσμευση, που περιορίζει τη δυνατότητα πολιτικής ευελιξίας. Επιπροσθέτως, είναι μια απόφαση η οποία στρέφει το ΠΑΣΟΚ προς τα αριστερά και αφήνει τον πολιτικό χώρο του κέντρου ελεύθερο στους ενδιαφερομένους, δηλαδή στην κυβέρνηση. 

Ηταν, με άλλα λόγια, ένα συνέδριο που το έκαναν για τον εαυτό τους, για να αντιμετωπίσουν συλλογικά τα υπαρξιακά τους από την περίοδο των Σαμαροβενιζέλων, κάτι σαν ομαδική ψυχοθεραπεία.  

Δεν απευθυνόταν στην κοινωνία, αλλά σε αυτό το 10%, πάνω-κάτω, που συγκεντρώνει το ΠΑΣΟΚ.  Αυτό όμως ήθελαν και αυτό έκαναν – κακό του κεφαλιού τους, ας ξεμπερδέψουν μόνοι τους.

Η αποδοχή της πρότασης Δούκα ήταν, βεβαίως, μια νίκη για τον δήμαρχο Αθηναίων.  

Δεν ήταν όμως κανένα σπουδαίο κατόρθωμα, καθώς από τη μία πλευρά της ζυγαριάς είχαμε τρεις-τέσσερις μετριότητες (επιεικώς) και, από την άλλη, μία μετριότητα μόνη της (πάντα επιεικώς). 

Λογικό δεν ήταν επομένως να...

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ο πόνος στον αγκώνα και ο καρκίνος

Μήπως παρακολουθούσαν τον Ανδρουλάκη προσπαθώντας να ανακαλύψουν το μυστικό του αδιατάρακτου ύπνου;

— Αλήτμπιρό (@Local_Bureau) March 28, 2026

https://t.co/AW7EBdUQFb pic.twitter.com/OEWsd0a1Gw

— smartass 🇺🇦🇮🇱 (@smartassPePa1) March 29, 2026

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗ 

Σ’ αυτό το συνέδριο, συζήτησαν καθόλου τους λόγους για τους οποίους το 50% των ψηφοφόρων του ίδιου του ΠΑΣΟΚ, δεν θεωρεί τον Ανδρουλάκη κατάλληλο για πρωθυπουργό; 

Όχι, το έβαλαν κάτω από το χαλί. 

Μήπως αναρωτήθηκαν από βήματος συνεδρίου, γιατί στην πρωθυπουργική καταλληλότητα ο Νίκος κινείται στο γλίσχρο 5% και πώς θα αντιστρέψουν αυτή την καταστροφική αρχηγική εικόνα;  

Ούτε αυτό. 

Μα τότε τι κουβέντιαζαν τρεις ολόκληρες μέρες;

Δηλώνουν ότι θέλουν να εκφράσουν πολιτικά το 70% του εκλογικού σώματος που θέλει να φύγει ο Μητσοτάκης από την πρωθυπουργία, αλλά παραδόξως δεν δίνουν σημασία στο 95% του ίδιου κόσμου που δηλώνει ότι δεν προορίζει τον Ανδρουλάκη για την θέση του Κυριάκου.  

Εντάξει, τους αριθμούς πάντα τους διαβάζουμε όπως μας συμφέρει, αλλά οι αριθμοί – ξέρετε – εκδικούνται. Την κρίσιμη εκλογική στιγμή, δραπετεύουν μόνοι τους κάτω από το χαλί όπου είναι καταχωνιασμένοι και σκάνε μύτη μέσα στους φακέλους της κάλπης.

Συζήτησαν μήπως τους λόγους για τους οποίους οι προτάσεις τους για τα πραγματικά προβλήματα του κόσμου, περνάνε στο ντούκου; 

Γιατί προτείνουν διάφορα πράγματα, όμως δεν τους ακούει κανείς; 

Όχι, ξέχασαν να το κουβεντιάσουν κι αυτό ή το παρέλειψαν. Και μη μου πουν ότι το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ έχει απήχηση, διότι βαυκαλίζονται. Κανένας, δεν ξέρει καμιά τους πρόταση. Ακόμα κι αυτές που κατά καιρούς είχαν κάποια αξία, τις οικειοποιήθηκε και συχνά τις υλοποίησε η κυβέρνηση. Κι ύστερα έβγαινε η Χαρλάου Τρικούπη και φώναζε ότι ο Μητσοτάκης εφαρμόζει δικές της προτάσεις. Πλην – φευ – όπως δεν ακούγονταν οι προτάσεις τους, δεν ακούστηκαν και οι διαμαρτυρίες τους.

Συζήτησαν καθόλου τα λάθη που τους οδήγησαν να γίνουν κατ’ επανάληψη βαγόνι στην ατμομηχανή της Ζωής Κωνσταντοπούλου; Με αποτέλεσμα εκείνη από το 3% να τους φτάσει δημοκοπικά ή και μερικές φορές να τους περάσει; 

Όχι, το προσπέρασαν κι αυτό ως μη γενόμενο. Ναι, αλλά συνέβη, και τώρα νιώθουν την ανάσα της στον σβέρκο τους. Γιατί συνέβη όμως, δεν μας είπαν. Άρα δεν βρήκαν την συνταγή να μην το ξανακάνουν.

Τι συζήτησαν μόνο; 

 Το πόσο αντιμητσοτακικοί είναι. 

Και τι αποφάσισαν; 

Ότι επ’ ουδενί λόγο και κάτω από καμία συνθήκη δεν πρόκειται να συγκυβερνήσουν με την ΝΔ. Σύμφωνοι, όμως πολιτική δεν είναι τι δεν θα κάνεις, αλλά κυρίως το τι θα κάνεις. Εκτός αν είσαι κόμμα διαμαρτυρίας, που υποθέτω ότι το ΠΑΣΟΚ δεν επιφυλάσσει αυτό τον χαρακτηρισμό για τον εαυτό του. Επί του «τι θα κάνουμε», ουδέν νεώτερο. Θα βγουν πρώτοι με μία ψήφο κι ύστερα βλέπουμε. Αν δεν βγουν πρώτοι, θα απέχουν από την πολιτική σκηνή.

Τους απασχόλησε καθόλου, ότι μόνο το 3,5% του εκλογικού σώματος πιστεύει ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να βγει πρώτο στις εκλογές; Κι αυτό παρέλειψαν να το συζητήσουν; 

 Θα πάνε δηλαδή στις κάλπες με 3,5% στην Παράσταση Νίκης, και πιστεύουν στα σοβαρά ότι είναι στον σωστό δρόμο; 

Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με πολιτική πλάνη, αλλά με κανονική πολιτική σχιζοφρένεια.

Και τέλος, θα πάνε στις εκλογές με σημαία το pretador, όταν γύρω μας ο κόσμος ανατινάζεται;  

Θα χασκογελάνε απέναντι στην ανάγκη για πολιτική σταθερότητα, όταν αυτή αναδεικνύεται νούμερο ένα πολιτικό asset παγκοσμίως; 

Είναι σαν κάποιος να...

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Αντί να ξεκολλήσει τη βελόνα κόλλησε στον Μητσοτάκη

Ο Ανδρουλάκης μόλις άκουσε απόψε το «να’τος, να’τος ο πρωθυπουργός» pic.twitter.com/dArEmj6Y8P

— Communakios (@communakios) March 27, 2026

Διαβάζουμε σκέψεις....#ΠΑΣΟΚ #Ανδρουλάκης pic.twitter.com/bbu1928RIf

— George Lee (@Harhalas) March 28, 2026

 Της Γιούλας Κουγιά


 Τελειωσε το τριήμερο Συνεδριο του ΠΑΣΟΚ και κάποια συμπεράσματα μπορούν να θεωρηθούν ασφαλή.

Ένα πρώτο συμπέρασμα είναι ότι το προηγούμενο διάστημα οι δελφινομαχίες, κοκορομαχίες, αψιμαχίες –διαλέγετε και παίρνετε– ήταν ζέσταμα για να μπουν οι μαχητές στο Τάε κβον ντο.

Αφού αντάλλαξαν αγκαλιές και αεροφιλήματα, χειραψίες και λοξές ματιές, υποκλίθηκαν στους συνέδρους, στο ένδοξο παρελθόν τους και στο αβυσσαλέο μίσος τους προς τον Μητσοτάκη.

Ο πρόεδρος Νίκος Ανδρουλάκης άνοιξε όλα τα χρονοντούλαπα με την πράσινη ιστορία, αμαρτία, τίποτα από τα λάθη του ΠΑΣΟΚ τα μεγάλα, φύσηξε να φύγουν νυχτερίδες κι αράχνες από τα συνθήματα και τα σέρβιρε σε τόπο και με τρόπο που δεν αρμόζει στα λείψανα: στην αρένα του Τάε κβον ντο με τους παρισταμένους να αλαλάζουν «το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, ενωμένο, δυνατό».

Κάπου εδώ έρχεται η ομιλία του δημάρχου πασών των Αθηνών 

Ο Χάρης Δούκας ξεκίνησε την ομιλία του πολύ ικανοποιημένος που νομίζοντας ότι τόσον καιρό διαφωνούσαν με τον Νίκο Ανδρουλάκη τελικά συμφώνησαν πως όντως διαφωνούν και θα συνεχίσουν 

(...) 

Επικεντρώθηκε κι αυτός στον «ανάλγητο» Μητσοτάκη, ο οποίος είναι ένα πολύ ασφαλές θέμα σε περίπτωση που ως πολιτικός δεν δύνασαι να αρθρώσεις κάτι πιο στέρεο και ρηξικέλευθο. Ο Μητσοτάκης είναι κάτι σαν τη χειρολαβή στο τρόλεϊ, πιάνεσαι και ταλαντεύεσαι, αλλά δεν τραυματίζεσαι.

Ειπώθηκαν κι άλλα πολλά με ρίγος στην καρδιά εν όψει της καλπάζουσας καταπράσινης ελπίδας για την Ελλάδα, που το ΠΑΣΟΚ πιστεύει ακράδαντα πως είναι ευτυχισμένη όταν της λένε πως είναι δυστυχισμένη.


Σημειώνω τελειώνοντας ότι μέσα στη χαρά ότι συμφωνούν διαφωνώντας...

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Νοσταλγώντας το ΠΑΣΟΚ !

Ο Λογαριασμός ανήκει στους Έλληνες.
Η Ελλάδα ! Η Ελλάδα ! ...
Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες!!...πφφφφ...
συγνώμη λάθος.... #ΠΑΣΟΚ pic.twitter.com/NAm3M9Zy1V

— Mr President (@Mrpresidentgr) March 28, 2026

 Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

Ηγεσία έχουν. Κι αυτήν δεν την αμφισβητεί κανείς. 

Είναι ο Νίκος Ανδρουλάκης, γέννημα-θρέμμα του παλιού καλού ιστορικού ΠΑΣΟΚ.  

Ο,τι κι αν λένε, όσο κι αν στις δημοσκοπήσεις τα ποσοστά της δημοφιλίας του είναι κατώτερα απ’ αυτά του κόμματος, ο Ανδρουλάκης έχει ένα μεγάλο προτέρημα. Εμπνέει ασφάλεια στον σκληρό πυρήνα που το κράτησε ζωντανό στα χρόνια της ερήμου. Ενσαρκώνει το παλιό καλό ΠΑΣΟΚ. Ακόμη και η φυσιογνωμία του θυμίζει καλλωπισμένο πρασινοφρουρό της χρυσής εποχής. Και για τα γηρατειά το αίσθημα της ασφάλειας είναι πολύτιμο. 

Το ΠΑΣΟΚ είναι ένα γερασμένο κόμμα. Εμπνέει περισσότερο νοσταλγία παρά αισιοδοξία για το μέλλον. Αρχίζει να μοιάζει όλο και περισσότερο με το ΚΚΕ. Ενας μηχανισμός που λειτουργεί σε κοινωνικό κενό. Μιλάει στο όνομα του «λαού», όμως όλοι ξέρουν ότι μιλάει στο όνομα του εαυτού του, αντλώντας από ένα παρελθόν που ο εαυτός του ταυτιζόταν με τον λαό.  

«Ακόμη και με μία ψήφο διαφορά, θα κυβερνήσουμε», είπε ο κ. Ανδρουλάκης.  

Δεν έχει σημασία αν είναι εφικτό. Είναι όσο εφικτό ήταν το «έξω οι βάσεις του θανάτου». Απλώς δίνει στο σημερινό ΠΑΣΟΚ αυτό που του λείπει περισσότερο ακόμη και από την ελλειμματική του ηγεσία, μια ταυτότητα γνώριμη και οικεία, φιλική προς το εν δυνάμει κοινό του. Εξ ου και το κεντρικό θέμα του συνεδρίου. Θα «καταδεχθεί» τη συνεργασία με τη Ν.Δ. σε περίπτωση που χρειαστεί μετά τις εκλογές; 

Η αλήθεια είναι ότι η προηγούμενη ήταν τραυματική για το ΠΑΣΟΚ. Ομως η συνεργασία ή η αντιπαλότητα με τη Ν.Δ. είναι κι αυτή στοιχείο της ασφάλειας. Η εκ των προτέρων άρνηση της συνεργασίας παραπέμπει στις ένδοξες εκείνες εποχές που το ΠΑΣΟΚ κυβερνούσε επειδή είχε απέναντί του τη Ν.Δ. Η λογική μπορεί να μην είναι ακριβώς λογική, αλλά είναι απλή: εμείς κυβερνάμε μόνον όταν έχουμε απέναντί μας τη Ν.Δ.

Θα μου πείτε, το δίλημμα ακούγεται ελαφρώς γραφικό. Ομως δεν πρέπει να το πάρουμε κατά γράμμα. Θα πρέπει να το εντάξουμε στην αναζήτηση των νέων στοιχείων της ταυτότητας που θα τους επιτρέψει να αναλάβουν τον ρόλο της εναλλακτικής.  

Διαφορετική κοινωνική πολιτική, διαφορετική πολιτική στην παιδεία, διαφορετική εξωτερική πολιτική; 

Εχετε ακούσει κάτι που να πείθει ότι η Ελλάδα του Ανδρουλάκη θα είναι καλύτερη απ’ αυτήν του Μητσοτάκη; 

Εδώ που τα λέμε δεν τους βοηθούν και οι περιστάσεις. Το ΠΑΣΟΚ ακολουθεί τη φθίνουσα πορεία της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, η οποία αντιμετωπίζεται ως κυρίως υπεύθυνη για τις σημερινές αδυναμίες της Ε.Ε., κυρίως της ιδεολογικής παράλυσης που προκάλεσε απέναντι σε προβλήματα όπως η μετανάστευση, με αποτέλεσμα την εκτίναξη της υπερδεξιάς.  

Στην Ελλάδα το πρόβλημά μας είναι ότι έχουμε μια δημοκρατία χωρίς αντιπολίτευση.  

Χειρότερα ακόμη: έχουμε μια αντιπολίτευση η οποία...

 

ΠΑΣΟΚ-o-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Κλειστό

Ο Ανδρουλάκης στο Συνέδριο καλεί όλες τις "προοδευτικές δυνάμεις" σε συστράτευση, αλλά στο τέλος θα τσουγκρίζει μόνος του με τον Γιάγκο Δράκο λέγοντας: "Χαίρομαι τόσο πολύ που είμαστε όλοι εδώ απόψε". 🥂💚 #ΠΑΣΟΚ #Συνεδριο_ΠΑΣΟΚ #Ανδρουλακης pic.twitter.com/2XrcTVO53D

— elenasagiadinou (@elenasagiadinou) March 28, 2026

Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ 

 Ο Νίκος Ανδρουλάκης τα έχει καταφέρει. Ρωτούσες τα ηγετικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, προτού εκείνος αναλάβει τα ηνία, ποιος είναι ο σκοπός. Αφού δεν θέλετε να (συγ)κυβερνήσετε, αφού η πρώτη αξία σας είναι η «αυτονομία» σας, τι θέλετε; 

 «Ενα καλό, διψήφιο ποσοστό», ήταν τότε η απάντηση.

Σε αυτόν τον στρατηγικό ορίζοντα έχει κινηθεί και η περίοδος Ανδρουλάκη. Στην πρώτη αναμέτρηση στόχος ήταν το «διψήφιο», στην επόμενη η «δεύτερη» θέση.  

Η θέση επετεύχθη όχι τόσο χάρη στην άνοδο του ΠΑΣΟΚ, όσο χάρη στην εξαΰλωση του ΣΥΡΙΖΑ. Πάντως, ακόμη κι έτσι, ο Ανδρουλάκης τα έχει καταφέρει να έχει ελέγξει τον χώρο του, να έχει επικρατήσει σε δύο άκρως ανταγωνιστικές εσωκομματικές αναμετρήσεις, χωρίς να τον λένε Παπανδρέου ή Γεννηματά. Μόνο με τα ερείσματα που έχει ο ίδιος καλλιεργήσει στον «κόσμο του ΠΑΣΟΚ», με την αφοσίωση ολόκληρης της ενήλικης ζωής του στο κόμμα.

Χάρη σε αυτά τα βαθιά ερείσματα στο κόμμα της περιφέρειας, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ πήγε σε ένα συνέδριο χωρίς αντίπαλο. 

Οι αμφισβητίες του δεν μπόρεσαν να κλονίσουν την πρωτοκαθεδρία του, ακόμη κι όταν προσπάθησαν να τον αποσταθεροποιήσουν ανεμίζοντας τις δημοσκοπήσεις ως πιστοποιητικά ανεπάρκειάς του. Κανένας και καμία από αυτούς δεν έχει καταφέρει να πείσει ότι θα τα είχε καταφέρει καλύτερα. Κανένας και καμία από τους δελφίνους δεν έχει εισηγηθεί επί της ουσίας άλλη στρατηγική. Η εσωκομματική αντιπολίτευση εξαντλείται σε εύκολη γκρίνια για τη δημοσκοπική στασιμότητα του κόμματος και στον τρόπο που πρέπει να αποτυπωθεί η αντιδεξιά κατεύθυνση, την οποία ήδη εκφράζει η ηγεσία.

Ο Ανδρουλάκης φαίνεται να τα καταφέρνει και αντιπολιτευτικά, αφού στο μέτωπο που απορρόφησε το μεγαλύτερο μέρος της πολιτικής του ενέργειας –στις υποκλοπές– δικαιώνεται η μακροχρόνια επιμονή του.

Οι κεφαλές του ΠΑΣΟΚ συνέρχονται έτσι στο Τάε Κβον Ντο ως όμηροι μιας αμοιβαίας πλάνης. Η εσωκομματική αντιπολίτευση νομίζει ότι της αρκεί να πείσει ότι ο Ανδρουλάκης δεν μπορεί. Κατά μια όχι παράδοξη συμμετρία, και ο ίδιος ο Ανδρουλάκης δείχνει να νομίζει ότι του αρκεί να πείσει ότι δεν αξίζει ο Μητσοτάκης. Σε αυτές τις αρνήσεις δίχως κατάφαση φαίνεται να εξαντλείται ο πολιτικός λόγος όλων των ΠΑΣΟΚ – πλειοψηφίας και μειοψηφίας.

Ο περιορισμός δηλώνεται και από τα σημεία της εσωκομματικής τριβής. 

Το κόμμα διχάζεται για το αν πρέπει να συμπεριλάβει στα συνεδριακά του θέσφατα τον ρητό εξορκισμό του αντιπάλου του.  

Διχάζεται και για το καταστατικό του, για το αν πρέπει της εκλογής προέδρου να προηγείται συνέδριο. Διαφωνούν από τώρα δηλαδή για τους όρους με τους οποίους θα διεξαχθεί η επόμενη εσωκομματική μάχη. Και χαράσσουν έτσι μόνοι τους τα όρια των προβληματισμών τους. Τα όρια της επιρροής τους.

Σε αυτό το παίγνιο κυρίαρχος έχει καταφέρει να είναι ο Ανδρουλάκης. Αλλά...

 

ΠΑΣΟΚοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Δούκας : WOKE is here to stay!

 

Toυ ΣΩΚΡΑΤΗ ΠΑΠΑΧΑΤΖΗ

Ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος, πέρα από συμπαθής με τα σημερινά δεδομένα, είναι και χρήσιμος από καιρού εις καιρόν, με βίντεο σαν το παραπάνω : ο κύριος Δούκας αντιπροσωπεύει ό,τι πιο επικίνδυνο έχει εμφανιστεί στην πολιτική σκηνή της χώρας, από καταβολής της. *

Γιατί, ακόμα κι αν δεν είναι, παρουσιάζει όλα τα χαρακτηριστικά ενός Manchurian Candidate : τον φαντάζεσαι να προσκυνάει στο υπόγειο του σπιτιού του ένα ομοίωμα της Judith Butler ** ακούγοντας τις εντολές της μέσα στην κρανιακή του κοιλότητα.

Σε οποιαδήποτε περίπτωση, οι κινήσεις του Δημάρχου – “κομματάρχη” αποδεικνύουν …

 

ΠΑΣΟΚικά ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: «Ανδρέα ζεις εσύ μας οδηγείς»

Τις αξίες του Αντρέα πληρώνουμε ακόμη.... https://t.co/T4apqlGT8w

— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) March 22, 2026

Ο μονος που θα μείνει θα ειναι ο Μανιατης pic.twitter.com/Q49adDxb29

— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) March 29, 2026

 Του ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ

Πρέπει να αφήσουμε τους φίλους και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ να ζήσουν ένα μαγικό τριήμερο. Μέσα σε ένα κλίμα σοσιαλιστικής ανάτασης να ξαναβαδίσουν στον δρόμο που χάραξε ο Ανδρέας. Μακριά από σοσιαλδημοκρατικές παρεκκλίσεις - ο αείμνηστος περιφρονούσε τη συμβιβασμένη ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία -να επιστρέψουν στις αρχές του τρίτου δρόμου για τον σοσιαλισμό, με ολομέτωπο αγώνα κατά της Δεξιάς. Να μην ξεχάσω, της επάρατης Δεξιάς. Έναν αγώνα ιδεολογικό, πολιτικό και ηθικό.

Νομίζω πως κάθε γνήσιος δημοκράτης θα πρέπει να αφουγκραστεί το μήνυμα που θα βγει από το Συνέδριο του Κινήματος.

Το «απόψε πεθαίνει η Δεξιά» είμαι βέβαιος πως θα δονήσει τον χώρο του Τάε Κβο Ντο, και όχι μόνο.

Δε γνωρίζω αν θα χαιρετίσει το Συνέδριο η Σούχα Αραφάτ, μιας και ο σύζυγός της ήταν η αδυναμία του αείμνηστου Ανδρέα, όπως δε γνωρίζω αν θα παραστεί κάποια αντιπροσωπεία του κόμματος Μπάαθ. Πάντως πληροφορήθηκα πως θα βρίσκονται στον χώρο υποδοχής των συνέδρων, σαν ντεκόρ με ιστορικές αναφορές, μερικά ΚΑΦΑΟ του αλήστου μνήμης Τόμπρα και μια συμβολική δέσμη από το ένδοξο γιουγκοσλαβικό καλαμπόκι. Έτσι για να μην ξεχνιόμαστε.

Τελικά είναι μεγάλο πράγμα να ζεις με τις αναμνήσεις σου, ιδίως αν αυτές σε ανακουφίζουν και σε κάνουν να ξεχάσεις το στενόχωρο σήμερα. Για σκεφτείτε ο «μεγάλος» να είχε έναν Δούκα του 14,5% που να τον ζάλιζε με τις αναλύσεις του και τους προσωπικούς σχεδιασμούς του. Από το αυτί και κατευθείαν στον Παγορόπουλο για τα περαιτέρω. Τώρα ο δυστυχής Νικόλας κάθεται και διαπραγματεύεται μαζί του τι ψήφισμα θα κατεβάσει στο Συνέδριο και δεν αρκεί αυτό. Μετρά και τα κουκιά ενός μειρακίου που λέγεται Μανώλης Χριστοδουλάκης, ενώ υποψιάζομαι το δράμα του όταν ανακοινώσει στον άνακτα Γιώργο πως θα πρέπει να διαλύσει το ΚΙΔΗΣΟ του. Γιατί το ΚΙΔΗΣΟ υπάρχει και όπως διάβασα χρηματοδοτείται κιόλας. (Αυτό δε θέλω να το πιστέψω, είναι διαδόσεις των εχθρών του άνακτα.)

Λίγο –πολύ όλοι εκεί στο σημερινό ΠΑΣΟΚ θέλουν να γυρίσουν στην ένδοξη δεκαετία του 1980, αλλά τους διαφεύγει κάτι το σημαντικό. Δεν έχουν τον Ανδρέα.

Θα μου πει ο αναγνώστης γιατί δε νοσταλγούν την οκταετία Σημίτη.

Διότι σχεδόν όλοι οι συνεργάτες του Σημίτη καλοβλέπουν προς τη Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη. Άλλωστε τον Σημίτη, τον διέγραψαν το 2008. Για δε τα παρακάτω, δηλαδή από το 2009 και βάλε, άστα να πάνε. Έτσι, όλοι στο ΠΑΣΟΚ νοσταλγικά κοιτάζουν στο τι έγινε πριν από 45 χρόνια. Την «εθνική παλιγγενεσία» του 1981, όπως σημείωσε εύστοχα ο πρόεδρος στην παρέλαση.

Ο Νίκος βέβαια δεν είναι κανένας χθεσινός. Γνωρίζει πώς παίζεται το παιχνίδι με τα «κουκιά» και είμαι σίγουρος πως τους ετοιμάζει μεγάλο χουνέρι, αν τον αμφισβητήσουν. Άλλωστε τα γνωστά τελεσίγραφα έληξαν χωρίς να κουνηθεί η βελόνα, αλλά χωρίς να κουνηθούν και αυτοί που τα έθεσαν.

Πάντως σημειώστε το:

ΠΑΣΟΚικά ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: O ένας πιο ανεύθυνος από τον άλλον

Διαβάζουμε σκέψεις....#ΠΑΣΟΚ #Ανδρουλάκης pic.twitter.com/bbu1928RIf

— George Lee (@Harhalas) March 28, 2026

 

Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ 

συνέδριο (το) 1. θεατρική παράσταση με πολιτικό περιεχόμενο «το Μεγάλο μας Τσίρκο είναι από τα πιο σημαντικά συνέδρια του ελληνικού θεάτρου» 2. εκδήλωση στην οποία οι συγκεντρωμένοι προσεύχονται για καλή τύχη «όταν ύστερα από επτά χρόνια κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας η αξιωματική αντιπολίτευση είναι πίσω 16%-17%, το μόνο που μπορεί να κάνει είναι συνέδριο» 3. καβγάς, κλοτσοπατινάδα, μαλλιοτράβηγμα «ειλικρινά δεν μπορούσα να φανταστώ ότι μια απλή διαφωνία θα κατέληγε σε συνέδριο»

Όταν ένα κόμμα κυβερνά επτά χρόνια και το κόμμα το οποίο θέλει να γίνει η εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης απέχει 16 με 17 ποσοστιαίες μονάδες στις δημοσκοπήσεις, τότε το Συνέδριο του δεύτερου είναι επιβεβλημένο προκειμένου να συζητηθούν οι αιτίες της πρωτοφανούς αποτυχίας.

Όμως στο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ αυτά τα αίτια δεν συζητήθηκαν. Γιατί ο βασικός λόγος της αποτυχίας του ΠΑΣΟΚ είναι ο προσφάτως εκλεγμένος πρόεδρός του, ο οποίος καταφέρνει να μη θεωρείται ο καταλληλότερος για πρωθυπουργός από περισσότερους από τους μισούς ψηφοφόρους του κόμματος.

Από την άλλη, δεν πρέπει να αγνοηθεί και η ευθύνη της γενικότερης πολιτικής του κόμματος που συχνά ξεχνά το Κέντρο και τη μετριοπάθεια και ταυτίζεται με την ανευθυνότητα και την εξαλλοσύνη της Αριστεράς. Κι από τη στιγμή που…

 

ΠΑΣΟΚων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων συνεδριακή κωμωδία

H πρωτιά,είναι πλέον δεδομένη...😂😂😂😂 pic.twitter.com/luug2BbgGA

— Nikos Appelaios II (@AppelaiosII) March 27, 2026

Δλδ στο @pasok διωχνουν καποιον που τους αφηνει την εδρα
και παιρνουν αυτους που την εχουν κολλημενη στον κωλο τους?
Καλα θα παει κι αυτο.. https://t.co/R42gr7cFmU

— silas serafim (@silaserafim) March 28, 2026

ΠΑΣΟΚ:
Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κομμωτήριο. pic.twitter.com/eOhJE8WgNE

— oldschoolfileles (@oldfileles) March 27, 2026

Είναι θεούλης λέμε😂👏👏 pic.twitter.com/Ha7STcQp0D

— 🦋 xiki 🦋 (@dkDurcGYTIpZdKl) March 28, 2026

με Νικόλα Φαραντούρη δεν ξέρω αν θα τον μεθύσουμε τον ήλιο, σίγουρα όμως θα του ξανοίξουμε τη φράντζα δυοτρείς τόνους.

— τάσος (@kostasos) March 28, 2026

Ο Φαραντούρης ο καρεκλοκυνηγός έτοιμος να αλλάξει πάλι κόμμα δείχνοντας τα... προσόντα του.#ΠΑΣΟΚ pic.twitter.com/Zjv05hVWrc

— George Lee (@Harhalas) March 29, 2026

Ο Λογαριασμός ανήκει στους Έλληνες.
Η Ελλάδα ! Η Ελλάδα ! ...
Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες!!...πφφφφ...
συγνώμη λάθος.... #ΠΑΣΟΚ pic.twitter.com/NAm3M9Zy1V

— Mr President (@Mrpresidentgr) March 28, 2026

Αν είσαι πολιτικός αρχηγός υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να ανοίξεις κάποιο βράδυ την πόρτα του σπιτιού σου και να βρεις τον Φαραντούρη να σε περιμένει χαμογελαστός στο σαλόνι. pic.twitter.com/ZNpQ72BAAj

— Αλήτμπιρό (@Local_Bureau) March 28, 2026

διεύρυνση προς τον χώρο της κεντροαριστερής παρασιτικής γλίτσας: https://t.co/Dm2Hxh0EKt pic.twitter.com/3Mq8kle8tg

— τάσος (@kostasos) March 27, 2026

ΠΡΟΣ ΠΑΣΟΚΟΥΣ....
ΦΙΛΙΚΗ..ΣΥΜΒΟΥΛΗ... pic.twitter.com/em5HnZIuKK

— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) March 27, 2026

Ο Ανδρουλάκης μόλις άκουσε απόψε το «να’τος, να’τος ο πρωθυπουργός» pic.twitter.com/dArEmj6Y8P

— Communakios (@communakios) March 27, 2026

Είναι τόσο ηλίθιοι στο ΠΑΣΟΚ που πιστεύουν ότι ο Μητσοτάκης είναι δεξιός. https://t.co/7Wppn40HE4

— Ελεύθερος Πολιορκημένος 🇬🇷 (@AleaJactaEst101) March 28, 2026

Ο Ανδρουλάκης στο Συνέδριο καλεί όλες τις "προοδευτικές δυνάμεις" σε συστράτευση, αλλά στο τέλος θα τσουγκρίζει μόνος του με τον Γιάγκο Δράκο λέγοντας: "Χαίρομαι τόσο πολύ που είμαστε όλοι εδώ απόψε". 🥂💚 #ΠΑΣΟΚ #Συνεδριο_ΠΑΣΟΚ #Ανδρουλακης pic.twitter.com/2XrcTVO53D

— elenasagiadinou (@elenasagiadinou) March 28, 2026

Δηλαδή δεν πάνε για νίκη με μία ψήφο διαφορά; pic.twitter.com/nJr76tFvXF

— Ομάδα Αλήθειας (@omadaalithias) March 28, 2026

Ένα βαν μακριά από την πρωτιά pic.twitter.com/n5JBKzPAR9

— Ομάδα Αλήθειας (@omadaalithias) March 28, 2026

Το πρώτο βαν του #ΠΑΣΟΚ που θα γυρνάει όλη την Ελλάδα με στελέχη και WiFi για να γνωριστούμε καλύτερα 😁
Πασοκάρα ρε!
Έχει και κρεβάτια για να μην πληρώνουμε ξενοδοχείο. pic.twitter.com/NNyytrpiPF

— George Lee (@Harhalas) March 28, 2026

- "Μωρό μου, πότε θα παντρευτούμε;"
- "Όταν γίνει πρωθυπουργός ο Ανδρουλάκης, αγάπη μου".

— Φαήλος Κρανιδιώτης (@failosK) March 29, 2026

Διαβάζουμε σκέψεις....#ΠΑΣΟΚ #Ανδρουλάκης pic.twitter.com/bbu1928RIf

— George Lee (@Harhalas) March 28, 2026

Αληθεύει ότι στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ ακούστηκε το σύνθημα "Χάρη Δούκα βγάλε την περούκα";

— tsirilos 🇺🇦 (@tsirilos) March 28, 2026

Μήπως παρακολουθούσαν τον Ανδρουλάκη προσπαθώντας να ανακαλύψουν το μυστικό του αδιατάρακτου ύπνου;

— Αλήτμπιρό (@Local_Bureau) March 28, 2026

Είναι αδύνατον για την Αποστολάκη να πιστέψει ότι μπορεί κάποιος να ψηφίζει ένα κόμμα χωρίς να είναι "πελάτης".
Η εμπειρία της από το ΠΑΣΟΚ αυτό της δίδαξε, αυτό πιστεύει, αυτό λέει. pic.twitter.com/FIDyRb0y5e

— OUST (@nikglykos) March 29, 2026

Οι καλύτεροι πελάτες είναι αυτοί οι ίδιοι που αυτοεξευτελίζονται, προσπαθώντας να ξαναφέρουν τους μαδουρικούς στην εξουσία.
Δεν πρέπει να ξαναδούν καρέκλα αυτοί οι τύποι. pic.twitter.com/VdPmYIX0nx

— Buzz Daz Jazz! (@jazz_daz) March 29, 2026

ΣΥΡΙΖΑίου rebrand-ισμένου εθνικού σταλινο-σουργελο-ξεφτιλαρά κωμωδία

Κλάμα pic.twitter.com/8ZGHej2t1Z

— Miltiadis Benakis (@BenakisM) March 28, 2026

κοντεύει να ξεκινήσει ο τρίτος παγκόσμιος, να επικρατήσουν τα ρομπότ, να αποικήσουμε το διάστημα κι έχουμε τον Ζήκο να μας λέει ακόμα για τους αντάρτες του ΕΛΑΣ και τον Άρη Βελουχιώτη.
και να θέλει να ξαναγίνει και πρωθυπουργός.
🤪🤪🤪🤡🤡🤡😂😂😂 https://t.co/6xbnOA8dD0

— τάσος (@kostasos) March 29, 2026

Rebranding με Βελουχιώτη
πρώτη φορά βλέπω.
Νόμιζα ότι είχε βάλει μυαλό αλλά τελικά παρέμεινε ο περιθωριακός αγράμματος καταληψίας. #Τσίπραςpic.twitter.com/Y7XtH3SDcB

— George Lee (@Harhalas) March 28, 2026

ΠΑΠ και Αρης pic.twitter.com/iqVfGGGnRH

— Mr President (@Mrpresidentgr) March 29, 2026

είμαστε σίγουροι ότι συνεχίζει να κάνει rebranding;
ή το παράτησε και γύρισε στα παλιά; pic.twitter.com/uAxMvuICak

— Tryfon (@Nogate_T) March 28, 2026

🤡 Μίλησε ο #Τσίπρας για «Συμμορία της Γραβάτας»…

Αυτοαναφορικός, όπως πάντα!

Άλλοι μιλάνε για γραβάτες.
Κάποιοι θυμούνται και ποιος τις… φόρεσε για να πουλήσει την Μακεδονία. pic.twitter.com/xJ3PfX4eHu

— Dωρα Παλαιολόγου (@DoraZip) March 29, 2026

ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ελληνόφωνων ισλαμο-φασιστολάγνων ναυαγίων κωμωδία

...βοηθούσε τον Πέτρο.... pic.twitter.com/ICEYpnJKbN

— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) March 26, 2026

Αν δεις ναυάγιο στην ξηρά,
έχει ψηφίσει αριστερά.pic.twitter.com/Kf8KRldztb

— Αλήτμπιρό (@Local_Bureau) March 29, 2026

ΤΙ ΜΑΛΑΚΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ pic.twitter.com/VKAfrfGNDI

— Zoder 🇬🇷 (@__darcelX__) March 27, 2026

Με το καθεστώς των μουλάδων στο Ιράν, με τους τρομοκράτες της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, με τους δολοφόνους της Χαμάς στη Παλαιστίνη, με τα κομμούνια στη Κούβα.
Τα χειρότερα καθεστώτα στον κόσμο θα βρουν υποστήριξη από τους κατά τ' άλλα "είμαστε με τον άνθρωπο" αριστερούς υποκριτές. pic.twitter.com/bsSv3bPHaO

— Zoder 🇬🇷 (@__darcelX__) March 29, 2026

Σαν σήμερα (30/3/ΧΧΧΧ)

 

1822: Σφαγή των κατοίκων της Χιου απο τους Τούρκους

1867: Οι Ρώσοι πουλάνε την Αλάσκα στην Αμερική για 7,2 εκατομμύρια δολάρια, μην ξέροντας ότι κάτω από τους πάγους κρύβεται μαύρος χρυσός. Τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης κατηγορούν την κυβέρνηση ότι διασπάθισε το δημόσιο χρήμα για να αγοράσει ένα παγόβουνο.

1952: Ο Νίκος Μπελογιάννης εκτελείται στο Γουδί.

1981: Απόπειρα δολοφονίας κατα του Ρόναλντ Ρίγκαν απο τον Τζον Χίνκλεϊ έξω από ξενοδοχείο της Ουάσινγκτον

1983: Τίθενται σε ισχύ στην Ελλάδα το πενθήμερο και οι 40 ώρες εργασίας για τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα.

1853: Γεννιέται ο ολλανδός ζωγράφος Βίνσεντ Βαν Γκονγκ

1872: Πεθαίνει ο Νικόλαος Μάντζαρος, συνθέτης του εθνικού μας ύμνου.

1896: Πεθαίνει ο Χαρίλαος Τρικούπης

2020 Πεθαίνει σε ηλικία 98 ετών το σημαίνον στέλεχος της Αριστεράς και αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης Μανώλης Γλέζος.

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Tί είναι η Αναρχοτυραννία

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η θεωρία της εξουσίας

Γράφει ο Αλκιβιάδης Κεφαλάς

Διδάκτωρ Φυσικής του πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, UK, τ. διευθυντής Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Στην Ελλάδα δεν υπάρχει ισότητα στην εξουσία.

Η πολιτική ζωή χαρακτηρίζεται από τη μακροχρόνια παρουσία οικογενειών και δικτύων στο κέντρο των αποφάσεων.

Το φαινόμενο αυτό ερμηνεύεται με μεγάλη ακρίβεια από την κλασική θεωρία των ελίτ, όπως διατυπώθηκε από τον Vilfredo Pareto, τον Gaetano Mosca και τον Robert Michels, οι οποίοι υποστήριξαν ότι σε κάθε οργανωμένη κοινωνία η εξουσία συγκεντρώνεται αναπόφευκτα σε μια μειοψηφία που τείνει να αναπαράγει τον εαυτό της.

Ο Pareto μιλούσε για την «κυκλοφορία των ελίτ», θεωρώντας ότι μια κοινωνία παραμένει δυναμική μόνο όταν νέες ομάδες μπορούν να αντικαταστήσουν τις παλαιές. Οταν αυτή η κυκλοφορία περιορίζεται, η χώρα οδηγείται σε παρακμή.

Ο Mosca τόνισε ότι πάντα υπάρχει μια οργανωμένη μειοψηφία που κυβερνά μια ανοργάνωτη πλειοψηφία, ενώ ο Michels διατύπωσε τον περίφημο «σιδερένιο νόμο της ολιγαρχίας», σύμφωνα με τον οποίο τα δημοκρατικά συστήματα τείνουν να ελέγχονται από μικρές ομάδες που επιδιώκουν τη διατήρηση της ισχύος τους.

Η θεωρία αυτή περιγράφει μια δομική τάση των κοινωνιών να δημιουργούν σταθερές ελίτ, οι οποίες έχουν συμφέρον να διατηρούν τις συνθήκες που επιτρέπουν την αναπαραγωγή τους. Σε αυτό το πλαίσιο, η ύπαρξη πολιτικών δυναστειών είναι μηχανισμός συνέχειας της εξουσίας. Το οικογενειακό όνομα, τα δίκτυα, η πρόσβαση σε πόρους, η γνώση των μηχανισμών του κράτους και των κομμάτων, η παρουσία στα μέσα ενημέρωσης και η δυνατότητα ελέγχου της πολιτικής ατζέντας αποτελούν μορφές κεφαλαίου που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά.

Οσο πιο αδύναμοι είναι οι θεσμοί αξιοκρατίας τόσο ευκολότερα αυτές οι μορφές κεφαλαίου μετατρέπονται σε δικτατορία και η δημοκρατία δεν λειτουργεί, επειδή η πρόσβαση στην εξουσία παραμένει αδύνατη.

Με αφορμή την αυτοκτονία καθηγήτριας στη Θεσσαλονίκη λόγω της βίας των μαθητών της και την απαξίωσή της από το σύστημα τονίζεται ότι ο καθοριστικός παράγοντας που επιτρέπει ή εμποδίζει την ανανέωση των ελίτ είναι οι αυστηροί θεσμοί στη δημόσια εκπαίδευση.

Οταν το δημόσιο σχολείο δημιουργεί πολίτες με υψηλότερη ηθική και γνωστικές δεξιότητες, μεγαλύτερη αυτονομία σκέψης και μεγαλύτερη ικανότητα συμμετοχής στη δημόσια ζωή και υψηλό δείκτη ευφυΐας, αυξάνεται η κοινωνική κινητικότητα και επιτρέπεται η είσοδος νέων ανθρώπων στις ελίτ. Αντίθετα, όταν η εκπαίδευση υποβαθμίζεται, η μέση ευφυΐα του πληθυσμού μειώνεται ως αποτέλεσμα περιβάλλοντος και θεσμών.

Η ανυπαρξία πειθαρχίας, η απουσία αξιολόγησης και η κοινωνική απαξίωση του σχολείου οδηγούν σε γενικευμένη πτώση δεξιοτήτων, η οποία έχει άμεσες συνέπειες στην οικονομία, στη διοίκηση και την ποιότητα της δημοκρατίας. Ο φαύλος κύκλος διατηρείται. Η ελίτ παράγει συνειδητά αδύναμη εκπαίδευση, αυτή παράγει χαμηλό επίπεδο γνωστικών δεξιοτήτων, ενώ ένας πληθυσμός με ανύπαρκτες δεξιότητες αδυνατεί να απαιτήσει αποτελεσματικούς θεσμούς και να ελέγξει την εξουσία. Αυτό επιτρέπει στις ίδιες πολιτικές ομάδες να παραμένουν στην κορυφή, ενισχύοντας τη θεσμική αδράνεια.

Με τον τρόπο αυτό η αναπαραγωγή της εξουσίας δεν χρειάζεται να επιβληθεί με καταναγκασμό· προκύπτει από τη δομή των θεσμών και των ευκαιριών.

Ο Bertrand Russell είχε επισημάνει ότι η διαμόρφωση χαρακτήρα και πεποιθήσεων από τις ελίτ μέσω εκπαίδευσης και πολιτισμικών μηχανισμών οδηγεί σε παγίωση των διαφορών μεταξύ κυβερνώντων και κυβερνωμένων.

Η ελληνική περίπτωση παρουσιάζει χαρακτηριστικά που περιγράφονται σε αυτό το μοτίβο. Η διαφορά σε σχέση με χώρες με ισχυρότερη θεσμική λειτουργία βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο οργανώνονται η παιδεία, η διοίκηση και η πολιτική ανταγωνιστικότητα.

Συνεπώς, η ποιότητα της δημοκρατίας εξαρτάται από το…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΝΕΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Από το όραμα του 1821, στον αυτοκτονικό ιδεασμό του σήμερα…

Του Strange Attractor

Κάποτε ήταν μια χώρα που πέρασε τέσσερις αιώνες κάτω από οθωμανική κυριαρχία.

Κι όμως, το 1821 αποφάσισε ότι η ιστορία δεν γράφεται μόνο με φόρους και φιρμάνια, αλλά και με μπαρούτι, καριοφίλια, και την επίμονη ιδέα ότι «δεν πάει άλλο».

Έκανε λοιπόν την επανάστασή της, συγκίνησε την Ευρώπη, απέκτησε συμμάχους που άλλοτε τη θαύμαζαν κι άλλοτε τη δάνειζαν με επιτόκια που θα έκαναν και τον πιο σκληρό τοκογλύφο να κοκκινίσει.

Και κάπως έτσι, με λίγο αίμα, λίγο ρομαντισμό, και αρκετή γεωπολιτική σκοπιμότητα, και συμφέροντα, γεννήθηκε ένα ανεξάρτητο κράτος…

Το όραμα έγινε πραγματικότητα.

Fast forward δύο αιώνες μετά, και η ίδια χώρα μοιάζει να έχει κάνει ένα εντυπωσιακό άλμα. Όχι προς τα εμπρός, αλλά προς μια παράξενη μορφή στασιμότητας με φώτα νέον, και μπόλικο στρας.

Η παραγωγή;

Μια αφηρημένη έννοια που εμφανίζεται κυρίως σε προεκλογικές ομιλίες.

Η βιομηχανία;

Κάτι ανάμεσα σε νοσταλγία και ιδιόρρυθμο case study ξένου πανεπιστημίου.

Η αγροτική οικονομία;

Εδώ γελάμε. Περισσότερο Instagram παρά χωράφι, περισσότερο μαϊμού επιδοτήσεις παρά σιτάρι…

Το πολίτευμα;

Τηλεοπτική κληρονομική δημοκρατία.

 

Αντί για εργοστάσια, η εν λόγω μπανανία διαθέτει άφθονες «πίστες».

Αντί για εξαγωγές προϊόντων, εξάγει influencers.

 

Αντί για στρατηγικό σχέδιο ανάπτυξης, διαθέτει ένα καλοκουρδισμένο σύστημα να ανοίγει ομπρέλες και να σερβίρει κοκτέιλ σε τουρίστες, από όμορες πρώην πάμπτωχες χώρες, που φτάνουν μαζικά κάθε καλοκαίρι με τα θηριώδη SUV τους για να ζήσουν το «όνειρο»…  ένα όνειρο που συχνά πληρώνεται με εποχική εργασία, και χειμερινή ανασφάλεια.

Η χώρα αυτή δεν είναι φτωχή μόνο οικονομικά, είναι και δημιουργικά κουρασμένη.

Έχει μετατρέψει την καθημερινότητα σε ένα ατελείωτο ριάλιτι, όπου πρωταγωνιστούν «διάσημοι» μαϊντανοί  που έγιναν γνωστοί επειδή… έγιναν γνωστοί.

Οι συζητήσεις περιστρέφονται γύρω από το ποιος χώρισε ποιον, ποιος εμφανίστηκε πού, και ποιος φόρεσε τι.

Εν τω μεταξύ, τα πιο βαριά ζητήματα περνούν διακριτικά στο κάτω μέρος της οθόνης, σαν ενοχλητικά ticker, που όμως κανείς δεν διαβάζει.

Και ποιος κυβερνά αυτό το θέαμα;

Μια πολιτική τάξη που συχνά μοιάζει με οικογενειακή επιχείρηση.

Επώνυμα που επαναλαμβάνονται από γενιά σε γενιά, σαν να πρόκειται για μοναρχικές δυναστείες με δημοκρατικό περιτύλιγμα. Οι ίδιοι άνθρωποι, ή οι απόγονοί – βλαστάρια τους,  που υποτίθεται ότι «σώζουν» τη χώρα, ενώ ταυτόχρονα διαχειρίζονται στενές σχέσεις με ισχυρούς (κρατικοδίαιτους) επιχειρηματίες, οι οποίοι με τη σειρά τους φροντίζουν να διαμορφώνουν το τοπίο της ενημέρωσης μιας και οι ίδιοι είναι οι ιδιοκτήτες των περισσότερων, αν όχι όλων, των συστημικών ΜΜΕ.

Τα μέσα ενημέρωσης, σε αυτή την ιστορία, δεν είναι απλώς παρατηρητές. Είναι παίκτες.

Που αντί ως 4η εξουσία να ελέγχουν τις άλλες τρεις, αυτά τις ξεσκονίζουν πατόκορφα!

Κάποια μάλιστα λειτουργούν περισσότερο ως κυβερνητικοί μηχανισμοί διαμόρφωσης κοινής γνώμης παρά ως εργαλεία ενημέρωσης.

Η είδηση δεν είναι πάντα αυτό που συνέβη, αλλά αυτό που συμφέρει να ακουστεί.

Και ο πολίτης;

Κάπου ανάμεσα σε breaking news, μπόλικες διαφημίσεις, και πάνελ γεμάτα χαρωπές φατσούλες και χαρούμενες φωνές, προσπαθεί να ξεχωρίσει τι είναι ουσία, και τι απλός θόρυβος.

 

Ο μέσος πολίτης, στο μεταξύ, αυτός που δεν εξαρτά την επιβίωσή του από το κυβερνών κόμμα, ζει σε μια ιδιότυπη ισορροπία.

Από τη μία, η καθημερινότητα πιέζει: μισθοί που δεν φτάνουν, κόστος ζωής που ανεβαίνει, προοπτικές που συρρικνώνονται.

Από την άλλη, υπάρχει ένα δίχτυ επιδομάτων που κρατά τα πράγματα… ανεκτά. Όχι καλά, απλώς ανεκτά. Αρκετά ώστε να μην καταρρεύσει το σύστημα, αλλά όχι αρκετά ώστε να αλλάξει ουσιαστικά.

Και έτσι, η αντίδραση μοιάζει να έχει αντικατασταθεί από μια συλλογική παραίτηση. Όχι επειδή ο κόσμος δεν καταλαβαίνει, αλλά επειδή κουράστηκε να ελπίζει.

Η οργή μετατρέπεται σε ειρωνεία, και η ειρωνεία σε χιούμορ. Ένα χιούμορ που λειτουργεί σαν άμυνα: «Έλα μωρέ, έτσι είμαστε εμείς, τι ψάχνεις κι εσύ τώρα;».

Το παράδοξο είναι ότι αυτή η χώρα έχει...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΑΝΘΕΛΛΗΝΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Από το 2ο Συνέδριο του ΝΟΦ στην Συμφωνία των Πρεσπών: η προδοσία της αριστεράς είναι διαχρονική.

Γράφει η ΑΜΑΛΙΑ

 

🔴Όπως ίσως σας είναι γνωστό, η προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών, για την οποία η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Σία Αναγνωστοπούλου είχε πει στην βουλή, πως «Τελειώνουμε σήμερα ό,τι δεν κατάφερε να ολοκληρώσει το ΕΑΜ», υπογράφηκε στο χωριό Ψαράδες, που βρίσκεται στις Πρέσπες. 

 

Η επιλογή των Ψαράδων για την υπογραφή της συμφωνίας, δεν ήταν καθόλου τυχαία, καθώς εκεί, τέτοιες μέρες (25-26 Μαρτίου του 1949), διεξήχθη το 2ο Συνέδριο του ΝΟΦ.
 

🔴Ας δούμε, όμως, τι ήταν το ΝΟΦ και πως συνδέεται με το ΕΑΜ. 

 

Στα τέλη του 1943, κατόπιν συμφωνίας ΚΚΕ και ΚΚ Γιουγκοσλαβίας, ιδρύθηκε το Σλαβομακεδονικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Славјаномакедонски Народно Ослободителен Фронт - СНОФ), στα ελληνικά ΣΝΟΦ, που ήταν το ΕΑΜ των σλαβόφωνων και δραστηριοποιήθηκε στην Δυτική Μακεδονία.
 

🔴Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του Τίτο, Τέμπο, ο τότε γ.γ. του ΚΚΕ Γ. Σιάντος συμφώνησε πως στους «Μακεδόνες» πρέπει να λέγεται ότι ο αγώνας τους γίνεται για την «απελευθέρωση» της «Μακεδονίας του Αιγαίου» και την ενσωμάτωσή της στην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Ωστόσο, το 1944, κατόπιν εντολής της Μόσχας, το ΚΚΕ στήριξε την κυβέρνηση εθνικής ενότητας του Γ. Παπανδρέου. Επειδή, λοιπόν, η αυτονομιστική προπαγάνδα του ΣΝΟΦ έφερνε το ΚΚΕ σε δύσκολη θέση, αναγκάστηκε να το διαλύσει.
 

🔴Τότε, περίπου 25.000 σλαβόφωνοι, κατέφυγαν στα Σκόπια. Εκεί ίδρυσαν νέα οργάνωση, το Народно Ослободителен Фронт - HOΦ, στα ελληνικά ΝΟΦ, με σκοπό την «απελευθέρωση» της «Μακεδονίας του Αιγαίου». Μετά από συμφωνία ΚΚΕ - Τίτο, στις 16/10/1946, για παραχώρηση της Μακεδονίας μας στην Γιουγκοσλαβία, οι ένοπλοι του ΝΟΦ επανήλθαν στην Ελλάδα και εντάχθηκαν στον ΔΣΕ.
 

🔴Για να προλάβω κάποιους αριστερούς που θα αμφισβητήσουν το αντάλλαγμα της συμφωνίας με τον Τίτο, τους παραπέμπω στα Επίσημα Κείμενα του ΚΚΕ, που αναφέρουν τα εξής:
«Απο τις πρώτες μέρες της ανόδου του στην εξουσία, ο Τίτο έβαλε σαν σκοπό του την προσάρτηση και των άλλων Μακεδονιών στη Γιουγκοσλαβία, άρχισε να φωνάζει Θεσσαλονίκη-Κοζάνη».
 

🔴Επίσης, το ΚΚΕ γνώριζε πολύ καλά τι ήταν το ΝΟΦ και ποιες ήταν οι προθέσεις αυτών που το κατηύθυναν. Σύμφωνα, λοιπόν, με το «Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, 1939-1949»:
«Το ΝΟΦ εντασσόταν στο σχεδιασμό της ηγεσίας της Γιουγκοσλαβίας να προωθήσει την επιδίωξη της ενιαίας Μακεδονίας, ως τμήματος της Γιουγκοσλαβίας».
 

🔴Τα δύσκολα για το ΚΚΕ, άρχισαν τον Ιούνιο του 1948, με την οριστική ρήξη Στάλιν-Τίτο. Όμως, το ΚΚΕ, προφανώς σε συνεννόηση με την Μόσχα, απέφυγε να στραφεί κατά του Τίτο, γιατί από την Γιουγκοσλαβία ελάμβανε την μερίδα του λέοντος της ξένης βοήθειας και οι «Σλαβομακεδόνες» ήταν πλειοψηφία στον ΔΣΕ.
 

🔴Στις 30-31 Ιανουαρίου 1949, συνήλθε η 5η Ολομέλεια του ΚΚΕ, η οποία επέμεινε στην θέση για αποκοπή της Μακεδονίας από τον εθνικό κορμό:
«Δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι σαν αποτέλεσμα της νίκης του ΔΣΕ, ο μακεδονικός λαός θα βρει την πλήρη εθνική αποκατάστασή του έτσι όπως το θέλει ο ίδιος, προσφέροντας σήμερα το αίμα του για να την αποχτήσει».
 

🔴Έτσι, στις 25-26 Μαρτίου, στους Ψαράδες των Πρεσπών, διεξήχθη -με την αιγίδα του ΚΚΕ και παρόντος του Ζαχαριάδη- το 2ο Συνέδριο του ΝΟΦ, με τη συμμετοχή 700 αντιπροσώπων. 

 

Η απόφαση του Συνεδρίου ήταν η εξής:
«Οι νέες προγραμματικές αρχές του ΝΟΦ είναι ο προαιώνιος πόθος του λαού μας: Ένωση της Μακεδονίας σε ένα ενιαίο, ανεξάρτητο, ισότιμο μακεδονικό κράτος, που είναι η δικαίωση των πολύχρονων αιματηρών αγώνων του».
 

🔴Βέβαια, τον Αύγουστο του 1949, οι αριστεροί ευτυχώς ηττήθηκαν, χωρίς να καταφέρουν να παραχωρήσουν τα εδάφη της Μακεδονίας μας. Όμως, στους σύγχρονους καιρούς, οι πολιτικοί τους απόγονοι (υπό την μορφή του ΣΥΡΙΖΑ), πήραν την ρεβάνς στο ίδιο ακριβώς μέρος. 

 

Εδάφη δεν μπορούσαν να παραδώσουν, παρέδωσαν όμως αυτό που μπορούσαν:  

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΑΝΘΕΛΛΗΝΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Φως φανάρι. Ταξική

Γράφει ο Χρήστος Μπολώσης

Είναι αλήθεια ότι τα τελευταία χρόνια, καλλιεργείται η άποψη, ότι η Επανάσταση του 1821, παρά τα όσα γνωρίζαμε μέχρι τώρα, κάθε άλλο παρά απελευθερωτική ήτανε.

Η τόση επιμονή δεν μπορούσε να με αφήσει ασυγκίνητο. Σκέφτηκα ότι δεν μπορεί να φωνάζουν τόσοι άνθρωποι (όχι και πολλοί είναι η αλήθεια, αλλά είναι φωνακλάδες) έτσι στον βρόντο. Κάποιο δίκιο θα έχουν.

Έτσι λοιπόν, καθότι εραστής της αλήθειας, έκανα κυριολεκτικά βουτιά σε όλα τα διαθέσιμα αρχεία, σε οποιοδήποτε σημείο, σε κάθε Σύλλογο, Ομοσπονδία, Συνομοσπονδία και Συνδικάτο. Κι’ αυτά που είδα φως μου, δεν τάχα ματαδεί, που έλεγε και ο μακαρίτης ο Γούναρης. Αυτά κι’ αν είναι φοβερά ντοκουμέντα, που καταρρίπτουν μύθους και πατριδοκαπηλίες αιώνων.

Όντως! Κάθε άλλο παρά απελευθερωτική ήταν η Επανάσταση του 1821. Ήταν ταξική αναντάμ παπαντάμ.

Διαβάστε, ανοίξτε τα μάτια σας και βγείτε από τα ζοφερά μονοπάτια του σκοταδισμού και της άγνοιας:

 

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

 

Ο Κολοκοτρώνης ήταν πρόεδρος του ΕΕΣΔοΑΣ (Εξωραϊστικού Εκπολιτιστικού Συλλόγου Δερβενακίων, ο Άγιος Σώστης), απ’ το 1813. Εκείνη την περίοδο, χαραζόταν η Εθνική Οδός Κορίνθου-Άργους-Τριπόλεως, η οποία θα περνούσε από την Νεμέα. Ο Κολοκοτρώνης όμως είχε κτήματα  και βοσκοτόπια στη πλαγιά του λόφου Καλογερικό, πάνω από τα Δερβενάκια, και για τον λόγο αυτό, ήθελε ο δρόμος να περάσει από τα κτήματά του και συγκεκριμένα μέσα από τα στενά των Δερβενακίων, επειδή σκόπευε να ανοίξει εκεί βενζινάδικο.

Άσε που περίμενε και επιδότηση από τον Οργανισμό Πληρωμών και Ελέγχου Κοινοτικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων  (ΟΠΕΚΕΠΕ), που τότε λεγόταν Οργανισμός Πληρωμών και Ελέγχου Οθωμανικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων  (ΟΠΕΟΕΠΕ) Έτσι, εκμεταλλευόμενος και το προεδριλίκι, ξεσήκωσε τους κατοίκους της περιοχής και στις 15 Ιουλίου του 1822 κάνανε μαζική καθιστική διαμαρτυρία.

Επειδή όμως οι τοπικοί βουλευτές, που ήταν από το Ξυλόκαστρο ήταν παγερά αδιάφοροι, η διαμαρτυρία συνεχίσθηκε και μάλιστα κάπου κάπου ξέφευγε και κανένας και αμόλαγε και καμία μολότοφ κατά των ΜΑΤ της εποχής. Ώσπου οι αρχές ανησύχησαν και έστειλαν στις 22 Ιουλίου τον Δράμαλη, να διαλύσει τους διαμαρτυρομένους.

Οι διαμαρτυρόμενοι αντέδρασαν και τα υπόλοιπα τα ξέρετε.

Ακόμη και το γνωστό ποίημα, είναι παραποιημένο από τους κύκλους της αντίδρασης. Δεν είναι αυτό που ξέρετε:

Φύσα, μαΐστρο δροσερέ κι αέρα του πελάγου,

να πας τα χαιρετίσματα στου Δράμαλη τη μάνα.

Της Ρούμελης οι μπέηδες, του Δράμαλη οι αγάδες

στο Δερβενάκι κείτονται, στο χώμα ξαπλωμένοι.

Το αυθεντικό έλεγε:

Φύσα μαΐστρο δροσερέ και αέρα του πελάγου

να πας τα χαιρετίσματα στου ΥΠΕΧΩΔΕ την πόρτα.

Ο δρόμος που σχεδίαζε να πάει απ’ τη Νεμέα

τώρα θα έρθει από ‘δω, από τα Δερβενάκια.

 

Οδυσσέας Ανδρούτσος:

 

Ο Ανδρούτσος, παρά τα περί του αντιθέτου θρυλούμενα, αγωνίστηκε κατά των αντιλαϊκών μέτρων της τότε κυβερνήσεως, που είχαν για στόχο την πρώτη κατοικία. Έτσι, ως Πρόεδρος των μικροϊδιοκτητών της περιοχής (κάτι σαν τον κ. Παραδιά δηλαδή), αγωνίστηκε, ηρωικά είναι η αλήθεια, για να περισώσει το εξοχικό του στην περιοχή, το οποίο είχε βγάλει σε πλειστηριασμό η ΔΟΥ Γραβιάς.

Το κ … σπιτο αυτό, αργότερα το έκανε 7στερο ξενοδοχείο, αλλά για να γλυτώσει την εφορία, το ονόμαζε απλώς χάνι.

 

Γεώργιος Καραϊσκάκης:

 

Βγήκε στο κλαρί, διότι ο Δήμος Πειραιά, στον οποίο είχε βάλει λόγια και ο Παναθηναϊκός, ονόμασε το ευρισκόμενο στο Φάληρο γήπεδο «Γ. Καραϊσκάκης». Ο γιός της καλογριάς, θέλησε να διεκδικήσει ό,τι του ανήκε από την ονοματοδοσία αυτή. Έτσι, στις 23 Απριλίου του 1827, πριν από ένα αγώνα του Ολυμπιακού για το Τσάμπιονς Λιγκ, οργάνωσε συλλαλητήριο έξω από την Θύρα 7.

Δυστυχώς στις συμπλοκές που ακολούθησαν, ο Καραϊσκάκης κάτω από άγνωστες μέχρι στιγμής συνθήκες, τραυματίσθηκε σοβαρά, από κάποιους χούλιγκανς.

Πρέπει να αναφέρουμε, ότι τις πρώτες βοήθειες μέχρι να έρθει το ασθενοφόρο, προσέφερε ο γιατρός του Ολυμπιακού.

Να τα λέμε αυτά.

 

Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα:

 

Ξεχάστε ό,τι ξέρατε μέχρι τώρα για την Μπουμπουλίνα. Είναι παραμύθια ότι ξόδεψε όλη της την περιουσία και διέθεσε τα καράβια της για την απελευθέρωση της Ελλάδος.

Η Μπουμπουλίνα ήταν μία μεγάλη εφοπλίστρια της εποχής και τα καράβια της είχαν σημαία Μογγολίας. Το ότι δεν είχε θάλασσα η Μογγολία λίγη σημασία είχε, αφού τότε δεν το ήξεραν, μια και δεν υπήρχε ο Σκάϊ να τους ενημερώνει. Ακόμη τα πληρώματα των πλοίων της Μπουμπουλίνας ήταν κυρίως Πακιστανοί (καλή ώρα … ).

  Σ’ όλη την διάρκεια της Επαναστάσεως η Μπουμπουλίνα βρισκόταν σε διαρκή επαφή με τους Lloyd’s, για να ασφαλίσει τα καράβια της, πράγμα που το πέτυχε χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία.

Μετά την υπογραφή των σχετικών συμβολαίων, η Μπουμπουλίνα δολίως πράττουσα, έβαλε τους σμπίρους της και άρχισαν να βυθίζουν ένα – ένα τα καράβια της, για να εισπράττει τις ασφάλειες.

Αυτή είναι η ιστορία, μόνο τεσσάρων από τους δήθεν αγωνιστές της Ελευθερίας, οι οποίοι …