"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ - ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΤΥΩΣΗ: Ποιο είναι το μυστικό Master Plan του Έλον Μασκ για το Twitter;

Του Liam Denning / Bloomberg

Ποιο είναι το μυστικό Master Plan για το Twitter;

Ο Έλον Μασκ δημοσίευσε ένα όχι και τόσο μυστικό, περίφημο μανιφέστο για την Tesla το 2006. Τότε, περιέγραφε τον ρόλο του στην κατασκευάστρια ηλεκτρικών οχημάτων ως "παράπλευρο". Η καθημερινή του δουλειά ήταν να διευθύνει την εταιρεία ανάπτυξης πυραύλων Space Exploration Technologies ή SpaceX.

Εκείνη την εποχή, δεν διατηρούσε λογαριασμό Twitter, το οποίο είχε λανσαριστεί μόλις λίγες εβδομάδες νωρίτερα. Θα περνούσαν άλλα τρία χρόνια μέχρι να δημιουργήσει τον λογαριασμό @elonMusk.

Τα πράγματα έχουν προχωρήσει κάπως από τότε. Η Tesla διαθέτει κεφαλαιοποίηση 1 τρισεκατομμυρίου δολαρίων και περίπου 10 φορές το εργατικό δυναμικό της SpaceX, επομένως οι προτεραιότητες του Μασκ έχουν αλλάξει. Και τώρα, με 85 εκατομμύρια ακολούθους και μια συμφωνία εξαγοράς της Twitter έναντι 44 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ο Μασκ είναι ο κύριος της μοίρας του μέσου κοινωνικής δικτύωσης.

Υπάρχει ακόμη δρομος, καθώς η συμφωνία πρέπει να εγκριθεί από τους μετόχους και δεν είναι ακόμη σαφές από πού θα λάβει περίπου τη μισή χρηματοδότηση. Αν υποθέσουμε όμως ότι η εξαγορά θα πραγματοποιηθεί, ποιο είναι το σχέδιο του Μασκ για την τελευταία προσθήκη στο εταιρικό "παλμαρέ" του; 

Η ιστορία του Tesla προσφέρει έστω κάποιες ενδείξεις;

Πρώτα απ’ όλα, στην Twitter, όπως και στην Tesla, ο Μασκ θα είναι η κυρίαρχη δύναμη - και κάτι παραπάνω. Αν και φαίνεται απίθανο να αναλάβει τον ρόλο του διευθύνοντος συμβούλου, θα έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο.

Εάν μια Twitter εκτός χρηματιστηρίου είναι να έχει ένα διοικητικό συμβούλιο, θα είναι, όπως και το αντίστοιχο της Tesla, διακοσμητικό. Σε σημαντικό βαθμό, όλες οι εταιρείες του Μασκ είναι προεκτάσεις του εαυτού του. Αυτό εγκυμονεί κινδύνους, αλλά και μια αύρα που έχει μεταφραστεί σε τακτική εξωτερική χρηματοδότηση. Ακριβώς όπως η πίστη στον Μασκ επέτρεψε στην Tesla να αντλήσει κεφάλαια σε πολλαπλούς γύρους χρηματοδότησης, παρά τα δισεκατομμύρια μετρητών τα οποία "έκαιγε" χωρίς να παράγει κέρδη, έτσι και εδώ η συμμετοχή του Μασκ καθιστά αυτή την εξαιρετικά ασυνήθιστη εξαγορά της Twitter κάπως εφικτή.

Ομοίως, αν και η τιμή εξαγοράς της Twitter είναι μικρότερη από το 1/20 της κεφαλαιοποίησης της Tesla, αντιπροσωπεύει έναν τεράστιο κίνδυνο για τα οικονομικά του Μασκ, λόγω της μεγάλης κεφαλαιακής δαπάνης και του δανείου των 12,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων το οποίο εξασφάλισε ο δισεκατομμυριούχους με ενέχυρο μέρος του μεριδίου μετοχών του στην Tesla.

Το γεγονός αυτό συνεχίζει μια άλλα παράδοση του "σύμπαντος Μασκ": την οικονομική διαπλοκή των εταιρειών τις οποίες ελέγχει, μεταξύ τους και με τον εαυτό του. Το 2016, η Tesla αγόρασε τη SolarCity, διασώζοντας μια υπό πτώχευση εταιρεία της οποίας ο Μασκ ήταν βασικός μέτοχος και πρόεδρος και η οποία μάλιστα είχε πουλήσει ομόλογα στον ίδιο, στα ξαδέρφια του και στη SpaceX.

Δεδομένου του ρόλου που έχει διαδραματίσει το Twitter, όπως και η Tesla, στην οικοδόμηση της φήμης του Μασκ ως ιδιοφυΐας, σωτήρα του πλανήτη και ταραχοποιού, οι δύο εταιρείες είναι επίσης άρρηκτα συνδεδεμένες με το εγώ του. Έτσι, εάν η συμφωνία ολοκληρωθεί, ο Μασκ έχει πολλούς λόγους να κερδίσει το στοίχημα της επιτυχίας. Αν και δεν θα είχε μια ημερήσια κάρτα αποτελεσμάτων όπως είναι για εκείνον η τιμή της μετοχής της Tesla, η αγορά ομολόγων θα πρόσφερε κάποια ιδέα για την πορεία μιας φορτωμένης με χρέη Twitter, αν εμφανιζόταν πιο "ήσυχη" έναντι των εταιρικών της χρεογράφων.

Το να μαντέψει κανείς τι ακριβώς σημαίνει "επιτυχία" του Μασκ όσον αφορά το Twitter έχει γίνει το νέο, μεγαλύτερο διαδικτυακό θέμα συζήτησης στον κόσμο. Δεν υπάρχουν εδώ απλά και κατανοητά σημεία αναφοράς, όπως η πώληση ολοένα και περισσότερων ηλεκτρικών οχημάτων. Η κερδοφορία, σύμφωνα με τον Μασκ, είναι απλώς καλό να υπάρχει αλλά όχι αυτοσκοπός.

Για να περιγράψει τις μεγάλες φιλοδοξίες του για την εταιρεία, ο Μασκ καταφεύγει, όπως συμβαίνει συχνά, στον "μεσσιανισμό", ισχυριζόμενος σε μια πρόσφατη συνέντευξη στο TED ότι "ο κίνδυνος για τον σύγχρονο πολιτισμό θα μειώνεται ... όσο περισσότερο μπορούμε να αυξάνουμε την εμπιστοσύνη στο Twitter ως δημόσια πλατφόρμα". Σωστά.

Αφήνοντας κατά μέρος τον πομπώδη τόνο, αυτή η δήλωση αγγίζει την καρδιά του ζητήματος. Ο Μασκ εξισώνει την εμπιστοσύνη στο Twitter με την πιο "καθαρή" μορφή ελευθερίας του λόγου, μια ιδέα που είναι πολύ πιο κομψή από - για παράδειγμα - την πώληση μισού εκατομμυρίου Model 3.

Άλλοι στόχοι τους οποίους αποκάλυψε ο Μασκ είναι πιο απτοί, όπως η μετατροπή των αλγορίθμων του Twitter σε ανοιχτού κώδικα, η επαλήθευση περισσότερων λογαριασμών και η καταπολέμηση των μηνυμάτων spam. Αυτά πιθανότατα θα βελτίωναν την εμπειρία του χρήστη και, επομένως, την επιχειρηματική επιτυχία της εταιρείας.

Ωστόσο η επιτακτική αναφορά του Μασκ στην "ελευθερία του λόγου" σημαίνει επίσης την επαναφορά του Twitter σε λιγότερους περιορισμούς περιεχομένου. Αν και αυτό μπορεί να βοηθήσει βραχυπρόθεσμα στη μείωση του κόστους, οι λόγοι για τους οποίους οι κολοσσοί των μέσων κοινωνικής δικτύωσης άρχισαν να προσπαθούν να "αστυνομεύσουν" την παραπληροφόρηση, τα ανεπιθύμητα μηνύματα και ακόμη χειρότερα φαινόμενα δεν έχουν εξαφανιστεί.

Ο ίδιος ο Μασκ χρησιμοποίησε κάποτε το Twitter για να προσποιηθεί ότι είχε εξασφαλίσει μια συμφωνία εξαγοράς για την Tesla. Αυτό δεν ταιριάζει ούτε με το σχετικά εύπλαστο αξίωμά του ότι τα tweets πρέπει να "προσαρμόζονται στους νόμους" κάθε χώρας.

Επιπλέον, ο Μασκ είναι ένας μάλλον όχι αμερόληπτος "διαιτητής" στο παιχνίδι της ελευθερίας. Ξεσηκώνεται από οργή, για παράδειγμα, όταν οι άνθρωποι σορτάρουν τη μετοχή της Tesla, κατηγορώντας τους δημόσια ότι θέτουν σε κίνδυνο τον πλανήτη αντί να σκεφτεί ότι, απλούστατα, αναλαμβάνουν ένα οικονομικό στοίχημα σε μια ελεύθερη αγορά (ο Μπιλ Γκέιτς είναι το τελευταίο τέτοιο παράδειγμα).

Το 2020, ο Μασκ χαρακτήρισε τα προσωρινά lockdown για την Covid-19 στην Καλιφόρνια ως "φασιστικά" - χαρακτηρισμός ο οποίος φαντάζει λίγο υπερβολικός, ειδικά όταν ο άνθρωπος που ξεδιπλώνει τη σημαία του Gadsden ως ελευθεριακός διευθύνει μια εταιρεία αυτοκινήτων της οποίας η περιουσία συνδέεται όλο και περισσότερο με ένα καθεστώς "φοβερής" ελευθερίας έκφρασης όπως εκείνο της… Κίνας.

Αυτός ο συνδυασμός συγκεντρωτικής εξουσίας, συμβιωτικών σχέσεων και μιας ακαθόριστης αποστολής υποδηλώνει ότι ένα Twitter ιδιοκτησίας Μασκ, όπως και η Tesla, θα είναι επιρρεπές σε ξαφνικές αλλαγές στρατηγικής.

Θα μπορούσαμε πιθανότατα να περιμένουμε ένα κουμπί επεξεργασίας και μετά τροποποιήσεις στο κουμπί επεξεργασίας, ίσως ένα ή δύο διαδικτυακά γκάλοπ σχετικά με το κουμπί επεξεργασίας και, στη συνέχεια, ποιος ξέρει, να δούμε το κουμπί επεξεργασίας να καταργείται. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό από επιχειρηματική άποψη. Η Tesla, σε τελική ανάλυση, σώθηκε από το χείλος του γκρεμού με τέτοιους ελιγμούς, μετά την αποτυχημένη κυκλοφορία του Model 3.

Πιθανότατα, ωστόσο, οι στροφές αυτές θα οδηγήσουν σε μεγαλύτερη εναλλαγή προσωπικού, ειδικά στα ανώτερα κλιμάκια της εταιρείας. Επειδή η Twitter πρόκειται να γίνει ιδιωτική εταιρεία και να εξέλθει του χρηματιστηρίου, ενδέχεται να μαθαίνουμε για τέτοιες αλλαγές μόνον μέσω του προσωπικού λογαριασμού του Μασκ. Στην πραγματικότητα, αυτό δεν είναι τόσο διαφορετικό σε σχέση με την Tesla αυτή την εποχή.

Και πάλι, όμως, με το Twitter μιλάμε για απόψεις ανθρώπων, όχι για οχήματα. Ένα σταθερό μοτίβο για την Tesla,  το οποίο πάντα προσήλκυε τους θαυμαστές της, ήταν η προθυμία του Μασκ να πηγαίνει κόντρα στους κανονισμούς και τις ρυθμιστικές αρχές οι οποίες είναι επιφορτισμένες με την επιβολή τους, ειδικά όταν πρόκειται για το "άπιαστο" έπαθλο των αυτοοδηγούμενων οχημάτων. Η Tesla μπορεί να είναι η μεγαλύτερη εταιρεία αυτοκινήτων στον κόσμο από άποψη κεφαλαιοποίησης, ωστόσο το μικρό μερίδιο αγοράς που διαθέτει και η καινοτόμα της τεχνολογία τής επιτρέπουν να διατηρεί ακόμη και σήμερα την εικόνα του αουτσάιντερ. Οι "ανορθόδοξοι" συχνά συγχωρούνται για τις παραβάσεις τους.

Το Twitter, από την άλλη πλευρά, είναι ήδη μια ισχυρή πλατφόρμα. Το να εξαγοραστεί από τον πλουσιότερο άνθρωπο στον κόσμο...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ - ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΤΥΩΣΗ: Αποφράξεις κοινωνικών δικτύων "ο πακετωμένος Μεσσίας" !!!

Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ

Τι πρέπει να εύχεται κανείς στον Ελον Μασκ;  

Να πιάσουν τόπο τα 44 δισεκατομμύρια που δαπάνησε για να αγοράσει το Twitter; Να καταφέρει, ελέγχοντας μόνος την πλατφόρμα, να την καταστήσει όντως πρωταθλήτρια στον παγκόσμιο ανταγωνισμό της προσοχής;  

Να αποδείξει ότι το επενδυτικό του διάβημα μπορεί να ισοφαρίσει σε επιρροή όσο χρήμα φαίνεται να σπαταλά;

Το Twitter δεν είναι Facebook. Μπορεί τα δύο κοινωνικά δίκτυα να αναφέρονται στερεοτυπικά ως ζεύγος, τα μεγέθη όμως τα κατατάσσουν σε διαφορετικές κατηγορίες. Τα διακόσια εκατομμύρια των χρηστών του Twitter δεν συγκρίνονται με τα τρία δισεκατομμύρια του «ομολόγου» του.

Ωστόσο, από αυτή τη στατιστική μέτρηση διαφεύγει το άυλο κεφάλαιο του νέου αποκτήματος του Μασκ. Το Twitter το προτιμούν τα «επιδραστικά προφίλ» – οι επαγγελματίες της πολιτικής, των media και της διανόησης

Αυτό το ποιοτικό πλεονέκτημα έχει αποτυπωθεί σε διαφορετικού βεληνεκούς γεγονότα: στην Αραβική Ανοιξη· στο #me_too· στην ανάδυση και στην εξάπλωση του τραμπισμού.

Η αντίστροφη όψη της ακτινοβολίας που έχει το πιο πολιτικό των κοινωνικών δικτύων είναι ότι το πολιτικοδημοσιογραφικό κύκλωμα αυτοεγκλωβίζεται εκεί, διαμορφώνοντας εικόνα του κόσμου από τις δικές του, διογκωμένες έριδες· από σπαραγμούς και σκανδαλάκια που επωάζονται στη γυάλα, χωρίς συχνά να περνούν το κατώφλι της πραγματικότητας.

    Ο αγωγός και το φωτοστέφανο της λοξής ιδιοφυΐας.

Το βλέπει κανείς και στο πώς επιδρά το Twitter στην ελληνική δημόσια σφαίρα. Παράγοντες των media που δεν θα υπολόγιζε κανείς αν δεν τους επέβαλε ο θόρυβος των ψηφιακών τους ακολούθων. Αποσυνάγωγοι της πολιτικής που ζουν μια δεύτερη καριέρα ως κράχτες. Θρυαλλίδες αγανάκτησης που πυροδοτούνται από θραύσματα «πληροφοριών» – όπου η αδέσποτη φήμη δεν ξεχωρίζει από το φυτευτό ψεύδος. 

Αυτά τα εγχειρήματα μένουν συχνά στα όρια του Μέσου. Δεν παύουν, ωστόσο, να διασαλεύουν το οικοσύστημα της όντως πολιτικής, επιβάλλοντας μια τοξική ρουτίνα που μετατρέπει τη δημόσια ζωή σε πρωτάθλημα δολιοφθοράς.

Κανείς δεν πιστεύει πια ότι αυτός ο παγκόσμιος αντιδραστήρας (υπο)κουλτούρας μπορεί να αυτορρυθμίζεται επ’ αγαθώ. 

Κανείς δεν πιστεύει ότι τα κοινωνικά δίκτυα είναι μόνο αγωγοί, αδιάφοροι για το υλικό που μεταφέρουν.  

Ο Μασκ δοκιμάζει τώρα να ελέγξει έναν από τους μεγαλύτερους αγωγούς χωρίς καν...

 

Υπαρκτού αριστεροκηφηναρόπληκτου ελληνισμού πρωτομαγιάτικη κωμωδία

 

 
 
 



 

 

Σαν σήμερα (2/5/ΧΧΧΧ)

 

1885: Εκδίδεται στις ΗΠΑ το γυναικείο περιοδικό «Good Housekeeping», που κυκλοφορεί μέχρι σήμερα.
1919: Η 1η μεραρχία του ελληνικού στρατού αποβιβάζεται στη Σμύρνη
1940: Ματαιώνονται οριστικά οι Ολυμπιακοί Αγώνες, λόγω των πολεμικών γεγονότων.
1949: Ο Άρθουρ Μίλερ τιμάται με το βραβείο Πούλιτζερ για το θεατρικό έργο του «Ο Θάνατος του Εμποράκου».


1892: Γεννιέται ο Μάνφρεντ φον Ριχτχόφεν, πιλότος της γερμανικής πολεμικής αεροπορίας κάτοχος του ρεκόρ κατάρριψης αεροπλάνων.
1519: Πεθαίνει ο Λεονάρντο ντα Βίντσι
1854:  Πεθαίνει η  "Δούκισσα της Πλακεντίας" Σοφία ντε Μαρμπουά - Λεμπρέν
2011: Εκτελειται το διεθνές ισλαμοκαθίκι Οσάμα Μπιν Λάντεν, σαουδάραβας επιχειρηματίας, ιδρυτής της τρομοκρατικής οργάνωσης Αλ Κάιντα. (Γεν. 10/3/1957)

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΗΦΗΝΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Πρωτομαγ(κ)ιά είναι όταν

 


Γράφει το ΕΜΟ ΤΕΑΜ

Για την Πρωτομαγιά όλοι θα γράψουν:
την εργατική, την γιορτή της Άνοιξης, τα λουλούδια που ανθίζουν και τα σκυλιά που μυρίζουν.

Όμως το ακανθώδες ζήτημα, το καυτό θέμα είναι να ορίσουμε την Πρωτομαγκιά.

Πρωτομαγκιά είναι όταν δίνεις ένα πενηντάρικο στον κατώτατο μισθό και το επικοινωνείς σαν να τους χορήγησες εφάπαξ  το Τζακ Ποτ του Τζόκερ. Δεν το υποτιμάμε, όπως κάνουν πολλοί που δεν έχουν ζήσει ποτέ ούτε με κατώτατο, ούτε με μισθό, αλλά μια αυτοσυγκράτηση δεν θα έβλαπτε.

Μετά από πολλά χρόνια κρίσεων οι μισθωτοί πλήρωσαν το μάρμαρο. Καλό το πενηντάρικο. Κι άλλα 40 από το fuel pass βγήκε το μεροκάματο.

Ας μη σταθούμε στη λεπτομέρεια πως ο Μάιος έχει 31 ημέρες.

Πρωτομαγκιά είναι όταν χρωστάς σε όλους όσους μιλάνε ελληνικά και να φεύγεις τριήμερο, από το οποίο δεν παραλείπεις να ανεβάζεις απαθανατισμένες στιγμές στα σόσιαλ, για να σε βρίζουν ο χασάπης, ο μπακάλης, ο οδοντίατρος, ο κτηνίατρος και ο διαχειριστής, στους οποίους χρωστάς ίσα ίσα για να μπορέσεις να εκδράμεις.

Πρωτομαγκιά είναι να θεωρείς όλους ανεξαιρέτως τους Έλληνες τεμπέληδες πλην του εαυτού σου. Το γεγονός πως λείπεις σερί από το Σαββάτο του Λαζάρου, είναι γιατί χρειαζόσουν μια ανάσα 18 ημερών, να φορτίσεις μπαταρίες. Κι επειδή έχεις ηλιακό φορτιστή αυτός αργεί χαρακτηριστικά.

Όπως πρωτομαγκιά είναι να κράζεις το παιδί του Πρωθυπουργού που βρήκε δουλειά στο Ευροκοινοβούλιο, αντί να πάει όπως θα όφειλε στο καρνάγιο στο Πέραμα για μεροκάματα. Έχει πλάκα πως κράζουν οι «με τρεις οκτάμηνες συμβάσεις στο Δήμο έγινα μόνιμος» και τώρα περιμένω να απολυθώ ψαρούκλες, τα μαλλιά μου κάνω μπούκλες.

Οτιδήποτε λοιπόν δεν έχει μέσα του μαγκιά, είναι Πρωτομαγιά.  

Ας αφεθούμε στις μυρωδιές της εντός και εκτός  των αστικών τειχών, αλλά προσοχή μην τις μπερδέψουμε με...

 

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΛΑΜΟΚΑΒΑΛΗΜΕΝΑ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: «Όλο το χρήμα του κόσμου δεν θα είχε το παραμικρό νόημα, αν δεν υπήρχαν οι ρακέτες (γυναίκες)»

 

Γράφει το ΕΜΟ ΤΕΑΜ

Μετά τη βαθιά φιλοσοφημένη δήλωση του για τον μισθό, την οποία και έγραψε σε άπταιστα νεοελληνικά της Δυτικής Όχθης του Ατλαντικού: «Your salary is the bribe they give you to forget your aspirations.»

Δεν πτοήθηκε από τους πεζούς που τον έκραξαν, λες και δεν έχουν δει ποτέ την ταινία με τον Χορν ζωγράφο, που αρνείται να γίνει ελαιοχρωματιστής για να τρώει η Λαμπέτη.

Αυτός έγινε διάσημος καλλιτέχνης, η Έλλη σύζυγος βιομηχάνου όλα πήραν το δρόμο τους.

Φέρεται λοιπόν έτοιμος να απαντήσει με νέες ατάκες για τον μισθό και τα χρήματα γενικότερα:

«Τι να τον κάνεις τον μισθό, άμα δεν έχεις μία»

«Τα λεφτά, τα λεφτά, τα εκατομμύρια, τα λεφτά, το μπερντέ, τα μπικικίνια, τα λεφτά, τα λεφτά, τριάντα αργύρια, στο καζίνο την πατάς εφόσον έχεις γκίνια».

Θα παραφράσει και τη διάσημη ατάκα του Ωνάση: “‘Όλο το χρήμα του κόσμου δεν θα είχε το παραμικρό νόημα, αν δεν υπήρχαν οι ρακέτες (γυναίκες).”

“Οι περισσότεροι άνθρωποι εργάζονται τόσο όσο να μην απολυθούν και αμείβονται ακριβώς τόσο όσο να μην παραιτηθούν.”

Ενστερνίζεται πλήρως την ατάκα του Πάμπλο Πικάσσο: «Θέλω να ζήσω σαν φτωχός με πολλά λεφτά.”

Κρατάει καβάτζα τον Όσκαρ Γουάλιντ: “‘Oταν ήμουν νέος πίστευα ότι το χρήμα είναι το σημαντικότερο πράγμα στον κόσμο. Τώρα που μεγάλωσα σιγουρεύτηκα.”

Ενώ και ο λιγότερο διάσημος από τον Στέφανο αλλά σχετικά καλός στο γράψιμο Σέξσπιρ έγραφε:

ΔΙΕΘΝΗ ΝουΔοΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΟΛΑΓΝΑ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ψωνίζοντας επίτροπο από σβέρκο...

Διδάκτωρ Διδακτολογίας Γλωσσών και Πολιτισμών Πανεπιστημίου Paris III – Sorbonne Nouvelle
 

Ο κ. Σχοινάς είναι ο αρμόδιος επίτροπος για την προώθηση του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής μας.

Ο κ. Σχοινάς έχει μπερδέψει τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής με τον ισλαμοαφροασιατικό τρόπο ζωής, με αποτέλεσμα, αντί να προωθεί ό,τι έχει να κάνει με τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, να προωθεί ό,τι τον αλλοιώνει και τον καταστρέφει. 

Τελευταία έκανε μία ομιλία όπου είπε τα εξής ανιστόρητα: «Η μετανάστευση είναι στο DNA της Ευρώπης. Στο διάβα της Ιστορίας της οι μετανάστες διαμόρφωσαν τα έθνη της, εμπλούτισαν τους πολιτισμούς μας…»

Καλό θα ήταν αυτοί οι άνθρωποι, που προωθούνται ποικιλοτρόπως ως κάτι καλύτερο από τον «λαϊκιστή λαουτζίκο», τον οποίον απαξιώνουν και εξυβρίζουν συνεχώς, να έχουν διαβάσει και λίγο Ιστορία για το πώς σχηματίστηκαν τα έθνη της Ευρώπης, πώς ονόμαζαν οι ευρωπαϊκοί λαοί τις μετακινήσεις πληθυσμών, οι οποίες δεν έγιναν αναίμακτα, και ποιου είδους μετανάστευση έχει γραφτεί στο DNA Ευρώπης. Σίγουρα όχι η παράνομη εισβολή όλων των πληθυσμών πέραν της Ευρώπης.

Να με συγχωρέσει, λοιπόν, η αφεντιά του που τολμώ η πλεμπ να αμφισβητήσω όσα απαράδεκτα ξεστόμισε, αλλά τα ευρωπαϊκά έθνη δεν τα έφτιαξαν μετανάστες, οι επιδρομές δεν ήταν μεταναστευτικές ροές και η λαθρομετανάστευση δεν ήταν κομμάτι του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Σύμφωνα με την Ιστορία, αυτό που ο Σχοινάς ονόμασε «μετανάστευση» που έφτιαξε τα έθνη, ήταν οι βαρβαρικές επιδρομές διαφόρων φυλών. Βαρβαρικά φύλα ονομάστηκαν οι πληθυσμοί που μετακινήθηκαν μαζικά στη δυτική Ευρώπη κυρίως μετά την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και κατέλαβαν με πολέμους εδάφη, όπου αναμείχθηκαν με τους γηγενείς πληθυσμούς και άρχισαν να διαμορφώνουν τα πρώτα βασίλεια.

Το δε ελληνικό έθνος έχει μεγαλύτερη Ιστορία και δεν φτιάχτηκε σε καμία περίπτωση από «μετανάστες» Δωριείς ή Πέρσες.

Αυτοί που ο Σχοινάς αποκάλεσε «μετανάστες που έφτιαξαν τα έθνη» οι αρχαιότεροι και παλαιότεροι ημών τους έβλεπαν ως εχθρούς που απειλούσαν τα έθνη τους και τα εδάφη τους. Δεν «σέβονταν το διαφορετικό», όπως σήμερα, γιατί το διαφορετικό μπορεί να είναι και υποβάθμιση και απειλή. Αυτό που εμείς σήμερα ονομάζουμε «διαφορετικό» οι πρόγονοί μας το ονόμαζαν «βάρβαρο» και το πολεμούσαν. Με αυτούς τους πολέμους προστάτευσαν τον πολιτισμό τους, τον οποίο καλώς θεωρούσαν ανώτερο από αυτόν των βαρβάρων, κάτι που αποδεικνύει άλλωστε και η Ιστορία.

Στο δε DNA της Ευρώπης έχουν καταγραφεί άπειρες μάχες μέσα στους αιώνες κατά του Ισλάμ.  

Η λέξη μετανάστευση...

 

ΝουΔοΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΑΔΙΚΟ: Ελλάς "ελλήνων" μπολιαστών γαλαζαίικα "δικαιωμένων"...

 


ΝουΔοKATΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: «Είπα-ξείπα» στη διαχείριση της πανδημίας

 


Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ

Στο μεταξύ συνεχίζεται (με αμείωτη ένταση δε) το «είπα-ξείπα» στη διαχείριση της πανδημίας. 

Στις 13 Απριλίου η κυβέρνηση διά του υπουργού Υγείας ανακοίνωσε ότι από την 1η Ιουνίου καταργείται η χρήση μάσκας παντού – και στους εσωτερικούς χώρους. Οτι θα παρέμενε μόνο για τα μέσα μαζικής μεταφοράς, για τα σουπερμάρκετ, τα φαρμακεία κ.λπ. 

Προχθες, μιλώντας στον Σκάι, ο υπουργός Θ. Πλεύρης άφησε ανοιχτό να μην καταργηθεί η μάσκα. Είπε συγκεκριμένα ότι: «Η άρση της μάσκας θα εξαρτηθεί από την επιδημιολογική εικόνα. Μπορεί να υπάρξει και χαλάρωση των μέτρων. Η μάσκα είναι ένα ήπιο μέτρο περιορισμού και δεν διαταράσσεται η ζωή των πολιτών». 

Ερώτηση: αφού η πανδημία μαίνεται, και εξακολουθεί να θερίζει πενήντα την ημέρα, γιατί αυτό το άγχος να κηρυχθεί το τέλος της; Γιατί αυτή η πρεμούρα;

Δεν θα ήταν καλύτερα να περιμένει η κυβέρνηση να φανεί καθαρά ότι η πανδημία βρίσκεται σε αποδρομή και μετά να ανακοινώσει τα ανακουφιστικά για τον πληθυσμό μέτρα, από το να καλλιεργεί προσδοκίες, και μετά εξαναγκασμένη από την εξέλιξη της πανδημίας να οπισθοχωρεί

Καλύτερα θα ήταν, αλλά...

 

ΣΥΡΙΖΟΡΟΥΣΦΕΤΑΡΑΔΙΚΟ: Ζαίικης αξιοκρατίας εγκώμιο...


Αλιευμένο από τον ΑΛΚΗ τον "ΨΑΡΑ"  στο Facebook.Για να σας φτιάξω την Κυριακή
Απ'την Ευα.Κ...

 

Οι ακόλουθοι διορισμοί έγιναν με "αξιοκρατικά" κριτήρια

Η οποιαδήποτε συγγένεια είναι τυχαία και συμπτωματική
 

Γιώργος Τσίπρας: Ιανουαρίος 2015 στο γραφείο του  Κοτζιά, τον Απρίλιο του 2015 γ.γ. του ΥΠΕΞ. Οκτώβριο 2017 διευθυντής του Οικονομικού Γραφείου του Πρωθυπουργού.


Αθανασία Ψαρουδάκη: σύζυγος του Γεωργίου Τσίπρα, ειδική σύμβουλος του Σπίρτζη, μετά στο γραφείο του Κουρουμπλή και μετά τον ανασχηματισμό του 2016 επιστρέφει ειδική σύμβουλος του Σπίρτζη.


Πέτη Πέρκα: η σύντροφος του Δημήτρη Βίτσα, γενική γραμματέας Δημόσιας Περιουσίας

.
Ευαγγελία Καµίδου: ανιψιά του Νίκου Τόσκα και ...ειδική σύμβουλος στο υπουργείο Εσωτερικών.


Ιφιγένεια Κατσιµίδου: σύντροφος του Νίκου Παρασκευόπουλου στη θέση της προέδρου του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης.


Ελένη Παπαδοπούλου: κόρη του Θανάση Παπαδόπουλου γ.γ. στο υπουργείο Οικονομίας.


Παναγιώτα Φασούλα: ανιψιά του Κουρουμπλή, μετακλητή υπάλληλος στο γραφείο του... θείου της.


Αργύρης Αργυρίου: σύζυγος της Χαράς Καφαντάρη, διευθύνων σύμβουλος στη Δημόσια Επιχείρηση Ενεργειακών Επενδύσεων.


Γιώργος Καλπαδάκης: ανιψιός του Βούτση και αδελφός του προϊσταμένου του Διπλωματικού Γραφείου του Πρωθυπουργού, διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Γιάννη Δραγασάκη


Γιάννης Μπενίσης: σύντροφος της Δούρου,  ειδικός σύμβουλος του  Νίκου Παππά. Το 2016 διευθύνων σύμβουλος της ΕΥΔΑΠ.


Ελισάβετ Σίσκου: ανιψιά της Σίας Αναγνωστοπούλου, στο πολιτικό γραφείο του Νίκου Παρασκευόπουλου. Όταν ορίστηκε αναπλ. υπουργός Παιδείας, και ο ανιψιός της Στέφανος Σίσκος μετακλητός στο υπουργείο Παιδείας.


Χαράλαµπος Πανοτόπουλος: προσωπικός φίλος του Πολάκη,  αντιπρόεδρος του νοσοκομείου Σαντορίνης με μισθό 3.800 ευρώ μηνιαίως. Συγγενής της συζύγου του Φλαμπουράρη, της κα Πανοτοπούλου η οποία ήταν και η μόνη που διατηρήθηκε στο ΚΕΕΛΠΝΟ μετά την εκδίωξη των.....πάντων.


Γιώργος Μητράκος: Σύμβουλος στο ΥΠΕΞ και σύντροφος της κόρης του ίκου Κοτζιά. Από το 2017 διευθυντης στο Διεθνές Κέντρο Μελετών Ευξείνου Πόντου


Ελένη Γιαννακοπούλου: σύζυγος του γ.γ. του υπουργείου Παιδείας (επί Αριστείδη Μπαλτά)


Μαρία Κατέχη: ανιψιά του Κώστα Γαβρόγλου, τοποθετήθηκε στα ευρωπαϊκά προγράμματα του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών.


Σοφία Αυγητίδου: σύζυγος του γ.γ. του υπουργείου Παιδείας Γιώργου Αγγελόπουλου. Φωτογραφική ρύθμιση της έδωσε το δικαίωμα να «μετακινηθεί» στο Αριστοτέλειο Θεσσαλονίκης


Μαρία Κυπριανίδου: η νέα γ.γ. Έρευνας και Τεχνολογίας Ματρώνα Κυπριανίδου, αδελφή της αντιπεριφερειάρχου Αττικής Ερμίνας Κυπριανίδου.


Ελενα Κουντουρά τοποθέτησε ειδικό σύμβουλό της τον αδελφό της Νίκο Κουντουρά.


Αχτσιόγλου, η τρίχα σέρνει καράβι. Δεν διορίστηκε απλά, υπουργό την έκανε το......καράβι.


Νοτοπουλου κόρη της γκόμενας του μπαμπά του Παππά, έγινε κι αυτή υπουργός


Ο μπαμπάς του Παππά,  διορίστηκε στον ΟΑΣΘ την οποία εξαγόρασε για να παίζει ο μπαμπάς του


Μην ξεχνάμε τον διορισμό της...

 

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Αριστερή ελευθερία του λόγου

Παλιά η ελληνική Αριστερά ήταν «μπροστάρης στον αγώνα» για την ελευθερία της έκφρασης. Οχι εκ πεποιθήσεως (είναι βαριά η σταλινική κληρονομιά) αλλά εξ ανάγκης. Οι διωκόμενοι από το μετεμφυλιακό κράτος χρειάζονταν κάθε ρανίδα της συκοφαντημένης αστικής δημοκρατίας για να προστατευθούν και η ελευθερία του λόγου ήταν το μόνο όπλο που είχαν για να προωθήσουν τις απόψεις τους. Μετά άρχισαν να κάνουν παρέα με τους ΑΝΕΛ, οι οποίοι διακρίθηκαν στις αγωγές εναντίον δημοσιογράφων, εφημερίδων κ.λπ.

Επίσης, η παλιά Αριστερά ήξερε γράμματα. Μπορούσε να διακρίνει τον οξύ χαρακτηρισμό, από την –κατά Σταύρο Τσακυράκη– «ακατέργαστη αξιολογική κρίση» (αυτό που άλλοι ονομάζουν «εξύβριση») και τον συκοφαντικό χαρακτηρισμό. Το τελευταίο προϋποθέτει την παράθεση ψευδών γεγονότων για τη σπίλωση κάποιου. Το να εξαπολύσει κάποιος τον χειρότερο αξιολογικό χαρακτηρισμό για τον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη –π.χ. ότι «είναι νεοφιλελεύθερος»– ή να ισχυριστεί ότι ο κ. Αλέξης Τσίπρας «υπονομεύει την ελληνική οικονομία διότι είναι κομμουνιστής», αποτελούν εκτιμήσεις που ούτε επιβεβαιώνονται ούτε διαψεύδονται. Απλώς κάποιοι τις ασπάζονται και άλλοι δεν τις πιστεύουν.

Ο κ. Πάνος Σκουρλέτης είναι προϊόν της νέας Αριστεράς. Δεν φείδεται χαρακτηρισμών, ειδικώς για τον πρωθυπουργό: «Ταχυμεταφορέας και Security των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων η κυβέρνηση Μητσοτάκη» (18.4.2022). Παρ’ όλα αυτά όμως δεν σηκώνει άρθρα με τίτλο «Πάνος Σκουρλέτης: αποτυχημένος, μοιραίος, τώρα και προβοκάτορας». Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ ζητάει από τον φίλα προσκείμενο στο κόμμα του δημοσιογράφο κ. Γιώργο Λακόπουλο «να ανακαλέσει τους χαρακτηρισμούς περί προβοκάτορα, μανδαρίνου, εγωπαθή, προκλητικού, με νοοτροπία νεοσταλινικού μικροαστού, μαινόμενου υπονομευτή, καθώς και τους ισχυρισμούς ότι για να ενισχύσω τη ραδιουργία κατά του Τσίπρα συνεταιρίσθηκα με τον “χομπίστα της πολιτικής” Τσακαλώτο…» (Ανοιχτό Παράθυρο 18.4.2022).

Οι «ακατέργαστες αξιολογικές κρίσεις» του δημοσιογράφου είναι ομολογουμένως σκληρές, αλλά δεν αποτελούν τίποτε περισσότερο από εκτιμήσεις, που όπως είπαμε δεν επιδέχονται επιβεβαίωση ή διάψευση.  

Δηλαδή τι θα πει ο κ. Σκουρλέτης στο δικαστήριο; «Αχ, μη καλοί μου δικαστές, εγώ δεν είμαι εγωπαθής, εγώ είμαι ένας άνθρωπος μ’ αισθήματα γεμάτος»; 

Κάποιος θα μπορούσε να του απαντήσει ότι η δικαστική προσφυγή δείχνει το αντίθετο.

Παλιά, επίσης η Αριστερά, έλυνε τα εσωκομματικά της ζητήματα βαφτίζοντας κάποιους «πράχτορες της Ιντέλιτζενς Σέρβις». Αυτοί οι ισχυρισμοί ήταν αναντάμ παπαντάμ συκοφαντικοί, αλλά...

 

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Το Τατόι, ο Τσακαλώτος και ο Μακρόν

 


Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

Το νέο επεισόδιο είχε άρωμα βασιλικό
. Το σκηνικό πολέμου στήθηκε στην έδρα του Dumfries House. Σύμφωνα με την αξιωματική αντιπολίτευση ο Κυριάκος Μητσοτάκης «λειτουργεί ως αυλάρχης των Γλίξμπουργκ και το ταξίδι του στη Σκωτία προκειμένου να αποκτήσει τεχνογνωσία στην αξιοποίηση βασιλικών κτημάτων αποτελεί μέγιστη προσβολή προς τους πολίτες την ώρα που τα ελληνικά νοικοκυριά δοκιμάζονται από την ακρίβεια».  

Η ΝΔ απάντησε πως «όταν ο κ. Τσίπρας υποδεχόταν τον πρίγκιπα Κάρολο το 2018 μίλησε για επίσκεψη ορόσημο, σήμερα που ο Πρωθυπουργός αποδεχόμενος πρόσκληση τον συνάντησε στη Σκωτία, ο ΣΥΡΙΖΑ ψελλίζει διάφορα συνωμοσιολογικά».  

Και κάπως έτσι η επικαιρότητα επικεντρώθηκε σε ένα σχεδόν ανύπαρκτο θέμα, που σαφώς βολεύει την κυβέρνηση, αφού πετάει την μπάλα στην εξέδρα. Τη στιγμή που σοβαρότατα προβλήματα ταλανίζουν τους πολίτες, που περιμένουν από τα κόμματα της αντιπολίτευσης να τα αναδείξουν, η δημόσια αντιπαράθεση αναλώνεται στο αν κάνει καλά η κυβέρνηση που θέλει να αποκτήσει τεχνογνωσία για την αξιοποίηση του Τατοΐου από τον τρόπο που αξιοποίησε ο βρετανικός θρόνος το Dumfries House.

Την ίδια στιγμή το ΚΙΝΑΛ τσακώνεται με τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, επειδή ο τελευταίος επιτέθηκε ξαφνικά στον Νίκο Ανδρουλάκη με αφορμή τον Μακρόν!: «Εσείς που πορεύεστε «με γνώμονα την πρόοδο και την κοινωνική δικαιοσύνη» καταλαβαίνετε ότι οι πολιτικές τύπου Μακρόν ανοίγουν τον δρόμο στην Ακροδεξιά;», συμπληρώνοντας «εκείνο το κόμμα που συγκυβερνούσε με τον Καρατζαφέρη και διαπόμπευε οροθετικές πώς το λέγανε;». Αμεσα ήρθε η πληρωμένη απάντηση από τη Χαριλάου Τρικούπη: «Το ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ δεν ενέταξε στις τάξεις του στέλεχος ακροδεξιού κόμματος όπως ο ΣΥΡΙΖΑ. Αν θέλει, δε, πληροφορίες για την τρικομματική κυβέρνηση με τη συμμετοχή του ΛΑΟΣ του κ. Καρατζαφέρη, ας ρωτήσει τους συναδέλφους του στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ Θάνο Μωραΐτη, Γιάννη Ραγκούση και Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, που διετέλεσαν υπουργοί εκείνη την περίοδο».

Καβγάδες που διαβάζονται διαγώνια, από απλή περιέργεια, χωρίς να θίγουν κανένα από τα πολλά προβλήματα που έχουν να διαχειριστούν οι πολίτες στην καθημερινότητά τους. 

Μία συντηρητική αντιπολίτευση, που φαίνεται ότι αρνείται πεισματικά να επιδιώξει να καρπωθεί οφέλη από την προφανή κυβερνητική φθορά. Ακόμα και όταν ο τίτλος της συζήτησης είναι σωστός το περιεχόμενο είναι λάθος.

Ας πούμε στον τομέα της Δικαιοσύνης. Τη στιγμή που όλοι οι διεθνείς αναλυτές ασκούν σκληρή κριτική και συγκλίνουν στο ότι η οικονομία δεν θα ανορθωθεί εάν δεν σταματήσει αυτή η άτυπη αρνησιδικία που επικρατεί στη χώρα μας και τα προβλήματα των πολιτών θα επιδεινώνονται δραματικά από τις συνεχιζόμενες ασύλληπτες καθυστερήσεις στην εκδίκαση υποθέσεων στα ελληνικά δικαστήρια, η αντιπολίτευση δια στόματος Παύλου Πολάκη προαναγγέλλει απειλητικά για το συγκεκριμένο θέμα ότι «την επόμενη φορά θα είναι αλλιώς» συμπληρώνοντας κάτι για μαλεβιζιώτη, πεντοζάλη και άλλους παραδοσιακούς χορούς.  

Στο θέμα της Παιδείας, αντί η συζήτηση να είναι για την αναμόρφωση των προγραμμάτων σπουδών, τα κόμματα ερίζουν για το εάν θα πρέπει να συνεχίσουν να υπάρχουν στα πανεπιστήμια στέκια τρομοκρατικών οργανώσεων.

Στο μεταξύ φοβάμαι ότι ισχύει αυτό που είχε γράψει κάποτε ο αμερικανός δημοσιογράφος George Will:  

ΣΥΡΙΖΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: «Δεν πληρώνω», η επιστροφή

Γράφει ο Στέντωρ

 H ιδέα είναι δοκιμασμένη. Υπόσχεσαι στους πολίτες ότι υπάρχει εύκολος τρόπος να απαλλαγούν από τα βάρη. Και μέχρι να εφαρμοστεί ο τρόπος, τους καλείς να μην ανταποκρίνονται.  

Είχε δοκιμαστεί και την εποχή του αντιμνημονιακού αγώνα, όταν οι ανερχόμενες τότε δυνάμεις καλούσαν τους πολίτες να μην πληρώνουν, επικαλούμενες διάφορες νομικοφανείς κατασκευές. 

Σε εκείνη την τακτική επιστρέφει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, προαναγγέλλοντας την κατάθεση τροπολογίας που θα επιτρέπει στους καταναλωτές να μην πληρώνουν τους λογαριασμούς του ρεύματος «μέχρι να αποφανθούν τα δικαστήρια για τη νομιμότητα της ρήτρας αναπροσαρμογής». 

 Τώρα στο κίνημα του «Δεν πληρώνω» έχει στο πλευρό του και τον πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου, Δημήτρη Βερβεσό, που μεθοδεύει προσφυγές στη Δικαιοσύνη. 

Συντελείται έτσι ένας αρμονικός συνεταιρισμός: 

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ: Eργατική Πρωτομαγιά με συνθήματα από τη ναφθαλίνη;

 

Του ΠΕΡΙΚΛΗ ΔΗΜΗΤΡΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

Ήταν πριν από σχεδόν τριάντα χρόνια όταν ο Τζέρεμι Ρίφκιν, ένα τυπικό δείγμα της ανεξάντλητης μηχανής των γκουρού που παρήγαγε τότε η Αμερική, προέβλεπε το τέλος της εργασίας με ένα βιβλίο
που κυκλοφόρησε και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Λιβάνη. Το βιβλίο είναι σήμερα εξαντλημένο. Εκείνοι που το αγόρασαν θα το έχουν ξεχάσει πιθανότατα σε κάποιο ράφι. Και ένας εκδοτικός οίκος δύσκολα θα προχωρούσε στην επανακυκλοφορία μιας πρόβλεψης που δεν επιβεβαιώθηκε.

Η εργασία άλλαξε μορφή, κάποια επαγγέλματα έσβησαν, αλλά νέα γεννήθηκαν και θα συνεχίσουν να γεννιούνται. Το τέλος της εργασίας δεν ήρθε ούτε από τα ρομπότ που υποτίθεται πως θα μας έπαιρναν τις δουλειές. Ακόμη και αν γίνουν γκαρσόνια στη θέση μας, εμείς θα γίνουμε οι συντηρητές τους. Θα συνεχίσουμε να δουλεύουμε και να πληρωνόμαστε για τη δουλειά μας παρά τους φόβους των λουδιτών που, από μία άποψη, κάνουν και αυτοί μια δουλειά.

Ακόμη και η υπόθεση πως μια μέρα δεν θα έχουμε ανάγκη να δουλεύουμε είναι μια sci fi φαντασίωση του 20ού αιώνα που φαίνεται να μην έχει καμία θέση στον 21ο. Θα συνεχίσουμε να δουλεύουμε όχι επειδή η δουλειά συναρτάται με την επιβίωσή μας, αλλά επειδή είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ευτυχία μας. Οι άνθρωποι αντλούν χαρά ακόμη και από δουλειές που στους περισσότερους φαντάζουν σαν πηγές, αν όχι δυστυχίας, τουλάχιστον αστείρευτης κόπωσης. Βρίσκεις ακόμη και δημόσιους υπάλληλους που κάνουν τη δουλειά τους με κέφι, βρίσκεις δημιουργικούς χειρώνακτες, μάστορες που πορεύονται από τη μία πατέντα στην άλλη. Και φυσικά έναν ολόκληρο κόσμο που ψηφιοποιείται, διασυνδέεται, προσαρμόζεται σε νέες συνθήκες και απαιτήσεις.

Όλοι τους, όλοι μας, είμαστε απολύτως ικανοί να ρυθμίσουμε τον εργασιακό μας χρόνο. Και μπορεί να χρειάστηκε μια πανδημία για να το εμπεδώσουμε, αλλά εάν υπάρχει μια επανάσταση που συντελείται στον κλάδο της απασχόλησης, είναι ακριβώς αυτή: η αυτορρύθμιση

Το 8ωρο, αυτό το ιερό τοτέμ των εργασιακών δικαιωμάτων, μοιάζει σήμερα με μια αλυσίδα περασμένη στο πόδι μας. 

 Γιατί να κάθεται κάποιος σε ένα γραφείο οκτώ ώρες και να μετράει τα λεπτά εάν έχει ολοκληρώσει τη δουλειά του στις τέσσερις; 

 Γιατί, από την άλλη πλευρά, να μην δουλέψει μια μέρα δέκα ή δώδεκα ώρες αν χρειαστεί;  

Και γιατί να μην παίρνει μέρες από το πενθήμερό του για να τις προσθέτει στην ανάπαυλά του εφόσον έχει ρυθμίσει τον όγκο της εργασίας του;

Αυτό είναι το λάθος μας. Η μονάδα μέτρησης. Εξακολουθούμε να μετράμε την εργασία σε ώρες, ενώ θα έπρεπε να αρχίσουμε να την μετράμε σε όγκο.  

Ο λόγος είναι πλέον προφανής. Ενώ ο χρόνος είναι ανελαστικός, ο όγκος δεν είναι σταθερός – είναι φανερό, πλέον, ισχύει στην εργασία ό,τι ισχύει και στη Φυσική. Εγκλωβισμένος σε έναν ανελαστικό χρόνο, ο εργαζόμενος άνθρωπος βρίσκει τρόπους να δραπετεύσει. «Λουφάρει» και πολλές φορές δεν διστάζει να το ομολογήσει: Πετάγαμε το σακάκι στην καρέκλα για να φαίνεται πως είμαστε κάπου εκεί και κατεβαίναμε στις παμπ της Fleet Street, έγραφε κάποτε στη στήλη του ένας αρθρογράφος των Financial Times.

Αν όμως η Θεωρία της Σχετικότητας είναι τόσο φυσική ώστε να συνυφαίνεται με κάθε δραστηριότητα της ανθρώπινης ύπαρξης, είναι ένα ερώτημα εάν οι υψωμένες γροθιές και μερικά συνθήματα βγαλμένα από τη ναφθαλίνη απαντούν στα αιτήματα των καιρών ή εάν είναι απλώς το παλιοκαιρισμένο ντεκόρ της 1ης Μαΐου. 

 Με άλλα λόγια, γιορτάζουμε την εργατική Πρωτομαγιά που μας πρέπει ή τιμούμε ένα απολίθωμα; 

Μάλλον το δεύτερο. 

Δεν είναι ο ανελαστικός χρόνος που χρήζει προστασίας πλέον, αλλά οι ευέλικτες μορφές εργασίας. Είναι αυτά τα νέα εργασιακά δικαιώματα που δεν πρέπει να αφεθούν στην τύχη τους ή, πιο πρωτομαγιάτικα, να αφεθούν «στο έλεος των εργοδοτών». Και δεν είναι το 35ωρο που πρέπει να γίνει το νέο τοτέμ των εργασιακών δικαιωμάτων αλλά η αναγνώριση πως ένας εργαζόμενος μπορεί επιτέλους, από τον χρόνο της έως τον όγκο της, να γίνει κύριος της εργασίας του και να προστατεύεται ως τέτοιος.

Οι ευέλικτες μορφές εργασίας δεν μπορεί να συνδέονται με την εργασιακή επισφάλεια και ακόμη περισσότερο να συνδέονται από εκείνους που υποτίθεται πως κόπτονται για τα εργασιακά δικαιώματα. 

 Να ένα αίτημα που...

 

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ: Πότε πιάνει κανείς το μαγιόξυλο; Δεν είναι αυτό που νομίζετε

 

Γράφει το ΕΜΟ ΤΕΑΜ

Τι είναι το μαγιόξυλο και κυρίως τι συμβολίζει

Πρόκειται για ένα πράσινο κλαδί, που μόλις έχει πετάξει φύλλα.

Αυτό το τυλίγουμε με χρωματιστές κορδέλες και πάνω του κρεμάμε λουλούδια, καρπούς και μικρά φλασκιά με γλυκό κρασί, λάδι και μέλι.

Το μαγιόξυλο είναι ο προπομπός του πρωτομαγιάτικου στεφανιού, που στα παλιά τα χρόνια φτιάχνονταν κι αυτό από κλαδιά και όχι από λουλούδια. Το μαγιόξυλο, όπως και το στεφάνι της Πρωτομαγιάς συμβολίζει τη γονιμότητα και την καρποφορία, την ευημερία και την ευτυχία. Όποιος φτιάξει ένα τέτοιο κλαδί θα έχει υγεία, ευτυχία, καλή τύχη και ευφορία.

Έπιασε το μαγιόξυλο: Αυτή η φράση , που συνηθίζεται να λέγεται σήμερα σκωπτικά , προήλθε από τη μεσαιωνική συνήθεια  που είχε ως εξής: να στολίζουν οι νέοι την πρωτομαγιά ένα κλαρί κερασιάς και να το προσφέρουν στην αγαπημένη  ή την αρραβωνιαστικιά τους

Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή της παράδοσης όταν κατά τη διάρκεια της γιορτής της Πρωτομαγιάς ένας νέος θαυμάζει την ομορφιά μιας νεαρής αλλά παντρεμένης γυναίκας και πέφτει νεκρός από το χέρι του συζύγου της. Τότε μπαίνει στο σκηνικό ο Μάης, ο οποίος με το θαυματουργό «μαγιόξυλο» του ακουμπά τον νέο και τον ανασταίνει.

Ασφαλώς και συμβολίζει την αναγέννηση της φύσης.

Κατά τα βυζαντινά χρόνια στην Κωνσταντινούπολη πραγματοποιούνταν ειδική τελετή στο Στάδιο της πόλης με την παρουσία του αυτοκράτορα στη διάρκεια της οποίας ο λαός υποδεχόταν με ύμνους τον ερχομό της άνοιξης.

Στη Σουηδία το κάνουν ακόμη στα πάρκα, είναι λέει παγανιστικό κατάλοιπο, εκτός από μια χρονιά που έριξαν κοπριά, που δεν την αντέχει κανένα ρουθούνι, όσο αναίσθητο κι αν είναι.

Τέλος πάντων, πιάστε το μαγιόξυλο ή ό,τι άλλο θέλετε φέτος που...

 

NoυΔοΠΑΣΟΚοΣΥΡΙΖΑίων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

 




 
 

ΣΥΡΙΖΑίικης ξεφτίλας κωμωδία

 

 
 



 
 

ΝουΔοΣΥΡΙΖΑίικης "αξιοκρατικής" ξεφτίλας κωμωδία

 



 
 

 


 

Σαν σήμερα (1/5/ΧΧΧΧ)

 

1776: Ιδρύεται το «Τάγμα των Πεφωτισμένων», πιο γνωστό με τη λατινική ονομασία « Ιλλουμινάτι»,  από τον γερμανό καθηγητή Νομικής Άνταμ Βάισχαουπτ. Το "ιλλουμινάτι"  αποτέλεσε το πιο ριζοσπαστικό παρακλάδι του Διαφωτισμού.

1831: Εκδήλωση στρατιωτικού κινηματος κατά του κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια από τον ταγματάρχη Δημήτριο Τσάμη Καρατάσο.
1886: Ταραχές στο Σικάγο, λόγω της γενικής απεργίας των εργατών που ζητούν οκτάωρο. Σε ανάμνηση της εξέγερσης του Σικάγου, καθιερώνεται ο εορτασμός της Εργατικής Πρωτομαγιάς.

1908: Απολύονται όλοι οι ηθοποιοί και το προσωπικό του Βασιλικού Θεάτρου κατ εντολή του βασιλιά Γεώργιου Α' . Ως αφορμή προβάλλεται το γεγονός ότι συχνά οι παραστάσεις δίνονταν προ «κενών εδωλίων».

1939: Ο πρώτη εμφάνιση του Μπάτμαν ως κόμικ.

1941: Πρεμιέρα για την  ταινία «Πολίτης Κέιν», η οποία ακόμα και σήμερα θεωρείται από πολλούς η κορυφαία ταινία της 7ης τέχνης. στη Νέα Υόρκη. Πρωταγωνιστεί και σκηνοθετεί ο Όρσον Ουέλς
1811: Γεννιέται ο σατιρικός συγγραφέας  Ανδρέας Λασκαράτος
1909: Γεννιέται ο Γιάννης Ρίτσος
1976: Χάνει τη ζωή του σε τροχαίο ο Αλέκος Παναγούλης
1994: Xανει τη ζωή του ο πρωταθλητης της F1 Αιρτον Σενα 













2015: Αφήνει την τελευταία του πνοή άφησε σε ηλικία 76 ετών ο Ben E. King, από τους πλέον δημοφιλείς ερμηνευτές της soul και της R&B.
 
 
 
 
 

2021
πεβίωσε σε ηλικία 90 ετών η Ελληνοαμερικανίδα ηθοποιός Ολυμπία Δουκάκη (Olympia Dukakis), η οποία είχε κερδίσει βραβείο Όσκαρ το 1987.