Σαν σήμερα (2/4/ΧΧΧΧ)

 

1453: Αρχίζει η πολιορκία της Κωνσταντινούπολης.

1800: Πρεμιέρα για την 1η Συμφωνία του Μπετόβεν στη Βιέννη.

1902: Κατά τη διάρκεια του αγώνα Σκωτίας - Αγγλίας στο Άιμπροξ Παρκ της Γλασκόβης, υποχωρεί μια ολόκληρη πτέρυγα της κερκίδας, λόγω υπεράριθμων θεατών, με απολογισμό 25 νεκρούς και 168 τραυματίες.

1982: Η Αργεντινή καταλαμβάνει τις Μαλβίνες Νήσους, που τις θεωρεί δικές της, ενώ τα ίδια νησιά με το όνομα Φόκλαντς ανήκουν στη Μεγάλη Βρετανία.

1805 : Γεννιεται ο δανός παραμυθάς Χανς Κρίστιαν Άντερσεν

1872: Πεθαίνει ο Σάμιουελ Μορς, αμερικανός εφευρέτης του τηλέγραφου και των σημάτων Μορς. 

 

2016: Πεθαίνει σε ηλικία 83 ετών ο  αργεντινός σαξοφωνίστας Λεάντρο "Γκάτο" Μπαρμπιέρι που έχει συνθέσει τη μουσική της ταινίας "Το τελευταίο ταγκό στο Παρίσι"

 

 

2019 Πεθαίνει χτυπημένος από καρκίνο σε ηλικία 62 ετών ο δημοσιογράφος Βασίλης Λυριτζής

ΝουΔοΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Το χειρότερο σενάριο

ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΟ...

Toυ ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΑΒΒΙΔΗ

Την παραμονή της συνάντησης στην Αθήνα για τις διερευνητικές επαφές η κρατική (διάβαζε κυβερνητική) τηλεόραση πρόβαλε ένα ρεπορτάζ από την Θράκη. Εν ονόματι της ελευθερίας που τους παρέχει η δημοσιογραφική ανεξαρτησία, το ρεπορτάζ έγερνε υπέρ της τουρκικής άποψης.

Είναι σαφές το μήνυμα που η κυβέρνηση ήθελε να στείλει στην Άγκυρα.

Πριν λίγες ημέρες στο ίδιο μέσο ενημέρωσης (κρατική- κυβερνητική ΕΡΤ) που απο την συριζαία εμπειρία έχει μετατραπεί σε κυβερνητικό φερέφωνο, (αυτά που έκανε ο Συριζα κάνει και η Νέα Δημοκρατία), φρόντισε να περάσει απο τις οθόνες του όλο το αποδομητικό απαράτ της χώρας. Όλο το παρακμιακό αθηναϊκό κατεστημένο.

Και εδώ το μήνυμα ήταν σαφές για τις ιδεολογικές αναζητήσεις της σημερινής κυβέρνησης.

Ένα τρίτο στοιχείο είναι τα μηνύματα και οι δημόσιες εμφανίσεις της Προέδρου της Δημοκρατίας που δημιουργούν μια ολοένα αυξανόμενη απόσταση απο την λαϊκή συνείδηση.

Ακόμη και ο κ. Τσίπρας αντιλήφθηκε πως η κυβερνητική φθορά είναι ταχεία. Κυρίως λόγω κορονοϊού αλλά όχι μόνο.

Η υπόθεση του κορονοϊού δεν είναι εύκολα διαχειρίσημη. Και αν η κυβερνητική φθορά οφειλόταν στην διαχείριση αυτή η ανάκαμψη θα ήταν εύκολη.

Η βαθύτερη και πιο επικίνδυνη φθορά της κυβέρνησης προέρχεται απο την ουσιαστική διάσταση της στάσης της απέναντι σ αυτό που ο Φουκουγιάμα περιγράφει στην “Ταυτότητα”. Ο άνθρωπος, ο οποιοσδήποτε άνθρωπος, θέλει αναγνώριση αυτού που είναι. Αυτού που νοιώθει ότι είναι. Και η επιθυμία αυτή υπερνικά ακόμη και την αγωνία της βιολογικής επιβίωσης. Το χάσμα της κυβέρνησης με αυτήν την αίσθηση του ελληνικού λαού διευρύνεται. Αυτό θα το αντιληφθεί πολύ σύντομα ο κ. Μητσοτάκης όταν διαπιστώσει πως ακόμη και αν τα καταφέρει με τον κορονοϊό η ανάκαμψη δεν θα επέλθει.

Εκείνο που θα σώσει τον κ. Μητσοτάκη απο την ελεύθερη πτώση είναι ότι απέναντί του έχει τον κ. Τσίπρα. Για λόγους ευγένειας δεν θα ήθελα να προβώ σε χαρακτηρισμούς για την πολιτική ποιότητα του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης και την κυβερνητική του θητεία. Άλλωστε η εμπειρία αυτή ήταν πρόσφατη και όλοι την θυμούνται.

Λόγω Τσίπρα και μιας απαξιωμένης αριστεράς στην Ελλάδα, η χώρα θα βρεθεί για άλλη μια φορά σε λάθος βηματισμό σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη.

Στη Γερμανία, συντελείται το τελευταίο διάστημα μια μεγάλη πολιτική αλλαγή. Τα δημοσιεύματα λένε πως οφείλεται στην κακή διαχείριση της πανδημίας απο την Μέρκελ και το κόμμα της το οποίο δημοσκοπικά καταρρέει. Αλλά, ποτέ μια πολιτική κατάρρευση δεν οφείλεται μόνο σε έναν λόγο. Μπορεί κάτι να αποτελέσει την σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι αλλά το ποτήρι για να ξεχειλίσει είχε γεμίσει. Και στη Γερμανία η δυσαρέσκεια διογκώθηκε.

Οι Σοσιαλδημοκράτες στη Γερμανία έχουν φθαρεί και αυτοί και το κόμμα που αναδύεται και θεωρείται ότι θα έχει τον δικό του καγκελάριο είναι οι “Πράσινοι”.

Και αυτή η τάση (Πράσινοι) στην Ελλάδα είναι, ήδη παρακμασμένη. Διαιρεμένη, με εσωτερικές φράξιες, κακή εμφάνιση στην κυβερνητική διαχείριση, ρηχή ως προς το πολιτικό και κοινωνικό ζητούμενο. Μια ομάδα φιλόδοξων ατόμων που γλυκάθηκαν απο την εξουσία, έτοιμων να συνδιαλλαγούν για να την αποκτήσουν και πάλι εξαργυρώνοντας τα πάντα. Μια ομάδα χωρίς αρχές που υποτίθεται διακρίνουν τον τίτλο της.

Και φθάνουμε στο επίδικο δια ταύτα:

Η Ελλάδα αυτήν τη στιγμή κυβερνάται απο ένα πολιτικό κόμμα στο οποίο τείνουν να κυριαρχήσουν οι αποδομητικές και ευεπίφορες σε υποχωρήσεις τάσεις, έχει μια αξιωματική αντιπολίτευση αναχρονιστική (κινείται μερικές φορές περί το 1848, δεν κάνω λάθος 1848) και οι υπόλοιπες πολιτικές συνιστώσες του πολιτικού φάσματος είναι ουσιαστικά ανύπαρκτες. Με αυτούς που εκφράζονται είναι ευτύχημα η ανυπαρξία τους.

Αυτό το πολιτικό σκηνικό είναι προβληματικό. Και δεν πρόκειται να αλλάξει. Διότι ο κόσμος, καλώς ή κακώς, δεν πιστεύει σε ιδεολογίες. (Φρόντισαν οι υπάρχοντες φορείς να απαξιώσουν αυτήν την πίστη).

Ο κόσμος αναζητά μια ικανή ηγεσία που να εκφράσει την αγωνία του. Και τέτοια ηγεσία δεν υπάρχει αυτήν τη στιγμή στη χώρα. Και δεν φαίνεται να εμφανίζεται.

Και να υπήρχε δεν θα την ευνοούσε το οικονομικό κατεστημένο το οποίο ελέγχει τα Μέσα Ενημέρωσης. αναφέρομαι σε οικονομικό κατεστημένο και όχι αστική τάξη γιατί η αστική τάξη έχει ορισμένα χαρακτηριστικά τα οποία οι Έλληνες πλούσιοι δεν τα έχουν.

Βρισκόμαστε, λοιπόν, σε έναν φαύλο κύκλο μια επίφασης δημοκρατίας.

Αυτό το καθεστώς μας υποχρεώνουν να το αποδεχθούμε. Έρχεται, όμως, σε αντίφαση με τη βούληση της πλειοψηφία του ελληνικού λαού.  

Αυτή η αντίθεση διαμορφώνει μια υποσυνείδητη επιθυμία για εξέγερση. Τυφλή εξέγερση.

Ε, αυτήν...

 

ΝουΔοΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Κούλης: 40 χρόνια επιτυχίες… Γαλαζαίοι σύντροφοι κερδάμε!

 

Toυ Strange Attractor

Τον Ιούλιο του 2019 ο λαός είπε επιτέλους αντίο στους «τσιρκολάνους» του Σύριζα, και έδωσε μια γενναιόδωρη αυτοδυναμία (εντολή) στη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Σχεδόν πέντε χρόνια ψεμάτων, κυβιστήσεων, και φλερτ με τα συσσίτια ήταν επιτέλους αρκετά για να δουν κάποιοι το φως. Και για να επανέλθει η κανονικότητα, ή έστω για να διορθωθούν κάποια βασικά ζητήματα της καθημερινότητάς μας και όχι μόνο.

Σχεδόν δυο χρόνια μετά, με την αυτοδύναμη κυβέρνηση των αρίστων, τι βλέπουμε;

Έχουμε και λέμε…

Το «μακεδονικό» συνέχισε τον δρόμο του, εκείνον που έστρωσε ο εθνοπρεπής Αλέξης και οι υπόλοιποι «σκοπιανοτσολιάδες», και οποιαδήποτε αλλαγή ή ένσταση (λέμε τώρα) στη Συνθήκη των Πρεσπών μπήκε στις καλένδες, με τους αρμόδιους κυβερνητικούς, αλλά και τους «χειροκροτητές» τους να επαναλαμβάνουν μονότονα πως δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα αφ’ ης στιγμής έπεσαν οι υπογραφές.

«Άλλωστε το λέγαμε και προεκλογικά», μας λένε σε όλους τους τόνους, ακόμη και νεοδημοκράτες βουλευτές από τη Μακεδονία…

Τώρα, γιατί εγώ ο ποταπός άλλα θυμάμαι; Τότε που χιλιάδες κόσμου διαδήλωναν εναντίον του «ξεπουλήματος», με πρωτοκλασάτα στελέχη της ΝΔ να σιγοντάρουν τις διαμαρτυρίες;

Πάμε παρακάτω…

Στα ελληνοτουρκικά νικάμε κατά κράτος.

Επιτέλους μια πατριωτική κυβέρνηση, έτσι δεν είναι;

Πάμε λοιπόν από επιτυχία σε επιτυχία, και στο βάθος η Χάγη, με ενδιάμεσες απαραίτητες προμήθειες φρεγατών και άλλων οπλικών συστημάτων, που θα αποφασισθούν πως και από ποιον θα αγοραστούν μόλις αποφανθούν οι ειδικοί, βάσει των αναγκών και του εθνικού μας συμφέροντος δηλαδή, ή (όπως λένε οι κακόβουλοι) μόλις πέσουν οι μίζες…

Άκρως ευαίσθητο θέμα το εθνικό, οπότε το ξεπερνάω, και συνεχίζω με άλλα δευτερεύοντα.

Πολλοί είναι εκείνοι που έκαναν πέτρα τη καρδιά και ψήφισαν τη ΝΔ ελπίζοντας πως θα μπει μια τάξη στο «μεταναστευτικό».

Πολλοί δηλαδή από όλους εκείνους που είχαν μπουχτίσει με τις καθημερινές ροές, με τις μεγαλειώδεις υποδοχές των ικετών, με τη μασαμπούκα των ΜΚΟ, με τις γιαγιάδες και τα Νόμπελ, με την Σάραντον και την Τζολί να βγάζουν σέλφι με τον Αχμέτ (πάντα κατακαλόκαιρο), και με την παραβατικότητα που θέριευε όπου εγκαθίσταντο όλοι αυτοί οι πρόσφυγες πολέμου (από χώρες χωρίς πόλεμο).

Σήμερα, σχεδόν δυο χρόνια μετά τι βλέπουμε;

Θεσμοθέτηση των χοτ σποτς, ακόμη και σε κρίσιμες εθνικά παραμεθόριες περιοχές, με τους πρόσφυγες που λέγαμε να απολαμβάνουν επιδόματα κλπ, ενώ κάθε τόσο βάζουν φωτιά στα τόπια (και στα κοντέινερς) διαμαρτυρόμενοι για σημαντικά ζητήματα όπως το ασθενές wi fi, τα ελλιπή αιρκοντίσια, και το φτωχό μενού στα «προαναχωρητικά» κέντρα, που δεν περιλαμβάνει σφυρίδα ή κιμά από γαρίδες όσο θα έπρεπε.

Βέβαια, οφείλουμε να πούμε πως ουδέποτε ακούστηκε κάτι για κρούσματα κορονοϊού στα χοτ σποτς (ούτε σε καταυλισμούς Ρομά), οπότε κάτι κάνει καλά εκεί η κυβέρνηση.

Συνεπώς, όπως και στο μακεδονικό, έτσι και στο μεταναστευτικό σημειώνουμε «τσεκ», και πάμε παρακάτω.

Εγκληματικότητα… θα έλεγε κανείς πως σε αυτό τον τομέα η ΝΔ των νοικοκύρηδων θα έπαιζε στο γήπεδό της.

Εσύ είσαι που το λες;

Μια από τα ίδια, αν όχι χειρότερα.

Κάθε μέρα έχουμε διαρρήξεις, ληστείες, ανατινάξεις ΑΤΜ, μαχαιρώματα, βιασμούς, δολοφονίες, ακόμη και ριφιφί (αλά 60’ς) σε θυρίδες μέσα σε θησαυροφυλάκια τραπεζών!

Με τον νόμο Παρασκευόπουλου να ζει και να βασιλεύει, αφού καθημερινά ακούμε για συλλήψεις κακοποιών οι οποίοι μέχρι πρότινος ήταν «ισοβίτες»!!!!!, αλλά βγήκαν στα 5-6 χρόνια με τις ευεργετικές διατάξεις του εν λόγω νόμου, και συνέχισαν τις αγαθοεργίες τους σαν να μην πέρασε ούτε μια μέρα από τότε που νομοθετούσαν οι φιλεύσπλαχνοι συριζαίοι (οι οποίοι έπαιρναν βορειοκορεατικά ποσοστά ψήφων μέσα στις φυλακές) που ανάμεσα σε άλλες προεκλογικές φανφάρες υπόσχονταν τον αφοπλισμό της αστυνομίας (και τη κατάργηση των ΜΑΤ)...

Με τη φράση «ο συλληφθείς οδηγήθηκε στον εισαγγελέα προκειμένου να αφεθεί ελεύθερος» να ακούγεται πιο συχνά και από το «οι επόμενες δυο εβδομάδες θα είναι ιδιαίτερα κρίσιμες».

Βέβαια, η Ντόρα (απλή βουλευτής) διαθέτει πολυπληθή φρουρά, και μπόλικα συνοδευτικά της ασφάλειας, όπως και άλλοι τηλεμαϊντανοί (ονόματα δεν λέμε) που αποτελούν στόχο, λένε, της ΕΟ 17 Ν (η οποία εξαρθρώθηκε το 2002, εκτός κι αν μας κρύβουν κάτι οι αρμόδιοι), άρα «ασφάλεια υπάρχει»!

Οπότε, και σε αυτόν τον τομέα κερδάμε. Τσεκ.

Συνεχίζουμε με την οικονομία, την οποία θα ανάσταινε ο φιλελεύθερος οικονομολόγος Κυριάκος, ο οποίος και θα μείωνε το κράτος, και θα εφάρμοζε πετυχημένες συνταγές οικονομικής ανάτασης πάντα με επίκεντρο τον ιδιωτικό τομέα, και πάντα με δεξιό φιλελεύθερο πρόσημο.

Σήμερα, σχεδόν δυο χρόνια μετά, όχι μόνο δεν μείωσε το κράτος, αλλά προσέλαβε αριθμό ρεκόρ μετακλητών συμβούλων υπουργών κλπ (κυρίως πρώην Ποταμίσιων), οι περισσότεροι εκ των οποίων έκαναν καριέρα στα σόσιαλ μύδια βρίζοντας τους σιτιζόμενους από το δημόσιο… χα χα χα.

Επίσης σύστησε νέα αστυνομικά σώματα (άοπλα) με χιλιάδες νεοπροσληφθέντες, για τις πορείες και τα ΑΕΙ (τόσες διαδηλώσεις είχαμε, είδατε πουθενά το νέο σώμα ΟΔΟΣ;), και γενικά μια από τα ίδια.

Το μόνο κομμάτι στο οποίο όντως μείωσε το κράτος είναι ένας νόμος που πέρασε νύχτα και στο ντούκου, βάσει του οποίου καταργούνται οι κρατικοί έλεγχοι επί θεμάτων αεροπορικής ασφάλειας (πτήσεων) στα αεροδρόμια. Κάτι που θα το βρούμε μπροστά μας μόλις ξαναρχίσουν οι μαζικές πτήσεις, κι αρχίσουν οι αναπόφευκτες εκπτώσεις σε ζητήματα ασφάλειας από τους αυτοελεγχόμενους πλέον αερομεταφορείς, διαχειριστές αεροδρομίων, κλπ .

Εκτός και αν ισχύσει εκείνο που είπε στη βουλή ο αρμόδιος υπουργός Μεταφορών, ότι δεν καταργούνται οι έλεγχοι στα κατά τόπους αεροδρόμια… απλά θα γίνονται κεντρικά από την Αθήνα, μέσω… ραντάρ!!!! Όου γιες.

Μιλάμε για λαμπρά μυαλά, και για απίστευτες τεχνολογικές καινοτομίες που θα ζήλευε και ο Έλον Μασκ, μπορεί και η ΝΑΣΑ...

Όσον αφορά στην επιχειρηματικότητα, εκεί όντως έλαμψε το αστέρι του πρωθυπουργού, με δάνεια και νομοσχέδια πάντα προς όφελος συγκεκριμένων επιχειρηματικών συμφερόντων, με τους κακότροπους συριζαίους να μιλάνε για προνομιακούς «φίλους της οικογένειας» που κάνουν πάρτι.

Την ίδια ώρα που οι ελεύθεροι επαγγελματίες, και γενικά οι μικρομεσαίοι στενάζουν.

Σαν να υπάρχει σχέδιο δηλαδή, με αφορμή την πανδημία, και με πηδαλιούχο τον άλλοτε λαλίστατο υπουργό Υπανάπτυξης, να οδεύσει η χώρα προς ένα είδος βαλκανικού «κορπορατισμού», όπου θα υπάρχουν μεγάλα ονόματα, μεγάλες αλυσίδες, και τίποτα άλλο.

Το ξέρανε άραγε αυτό όλοι εκείνοι οι νοικοκυραίοι, οι μικρομεσαίοι, που ψήφισαν Κυριάκο με τα δυο χέρια;

Μήπως όντως πίστευαν πως θα τους στηρίξει και αναστήσει ένας άνθρωπος, που μαζί με ολόκληρο το ευρύτερο σόι του, τρέφεται από τον δημόσιο κορβανά εδώ και δεκαετίες;

Ερωτήματα…

Τέλος, παρακάμπτοντας θέματα όπως της παιδείας, των ΑΕΙ, κλπ, συνεχίζουμε με το μέτωπο της πανδημίας.

Εκεί που η κυβέρνηση των αρίστων, συνεπικουρούμενη από τους ειδικούς επιστήμονες, και με μπροστάρη τον ανδροπρεπή Νικ Χαρντ, τα έδωσε όλα.

Εκεί κι αν δεν κερδάμε…

Φτάσαμε αισίως, και ξεπεράσαμε τα 4.000 κρούσματα ανά ημέρα (εν μέσω γενικού λοκντάουν παρακαλώ), με τα νοσοκομεία να έχουν μπουκώσει, και με τον μέσο πολίτη να παθαίνει έμφραγμα ή εγκεφαλικό, και να φοβάται να τα επισκεφτεί μη τυχόν και τον… διασωληνώσουν.

Βέβαια, όλο αυτό το σκηνικό βολεύει πολλούς, όπως βόλευε κάποιους και η κατοχή, φίλα προσκείμενους στο Μαξίμου, που μια με τη λίστα Πέτσα, μια με τα τεστ, μια με τα εμβόλια, μια με τις μάσκες, μια με τα απολυμαντικά, μια με το ένα και μια με το άλλο, τρίβουν τα χέρια τους φωνάζοντας (στα κρυφά) «βάστα ιέ»… διότι όσο εμείς μελανιάζουμε, και μαλώνουμε για τις μάσκες στην… παραλία, αυτοί κάνουν τη μπάζα τους.

Συμπέρασμα;  

ΝουΔοΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Τις πταίει; Μάλλον η… Παγώνη

 

Toυ Strange Attractor

Με το που έσκασε πέρυσι η πανδημία η κυβέρνηση αντέδρασε άμεσα, επέβαλλε αυστηρά μέτρα στις μετακινήσεις, έκλεισε την αγορά και την εστίαση, και γενικά τα πήγε καλά, με τη χώρα μας να δείχνει πως ελέγχει τα κρούσματα, σε αντίθεση με άλλες πιο «προηγμένες» χώρες ανά την υφήλιο.

Βοήθησε σε αυτό και ο φόβος για το νέο και άγνωστο από πλευράς του απλού κόσμου, που μελάνιαζε βλέποντας κάθε απόγευμα στην τηλεόραση τον ευθυτενή Νικ Χαρντ παρέα με τον σοβαρό Δρα Τσιόδρα να αναλύουν τη κατάσταση, και να μετρούν κρούσματα, οπότε δεν μπορούσε παρά να συμμορφωθεί προς τα υποδείξεις.

Αν βάλουμε στην εξίσωση της ενημέρωσης και τον βλοσυρό Δρα Σήψα (αλήθεια, που χάθηκε αυτός) με τις καθηλωτικές και αυστηρές τοποθετήσεις του, του στυλ «θα πεθάνουμε όλοι», εύκολα καταλαβαίνει κανείς πως και γιατί το πρώτο κύμα του ιού μας πέρασε σχεδόν ξώφαλτσα.

Ο φόβος, λένε, φυλάει τα έρμα. Μια διαχρονική αλήθεια.

Και μετά ήρθε το χάος…

Το οποίο, εκτός από την ανεπάρκεια των «ειδικών», εκτός από τον ερασιτεχνισμό της κυβέρνησης, ανέδειξε και τα χρόνια κενά στο δημόσιο σύστημα υγείας μας.

Παρά τις πραγματικά φιλότιμες προσπάθειες του υγειονομικού προσωπικού, που από τον αρχικό ηρωισμό σε κάποια φάση κατέληξε να κάνει επιλογές ασθενών, θυμίζοντας εποχές επί Δρος Μένγκελε…

Μαθητευόμενοι μάγοι λοιπόν σε όλα τα επίπεδα, με διάφορα ήξεις αφήξεις, με προτροπές τη μια να μη φοράμε μάσκα και την άλλη να φοράμε διπλές, κ.ο.κ.

Με ριζοσπαστικές προτάσεις του «συνήθους υπόπτου» υπουργού Υπανάπτυξης (αλήθεια που χάθηκε και αυτός;) τη μια για click away, την άλλη για click ‘n shop, την «παραάλλη» για οριστικό κλείσιμο των πάντων…

Ένα γαϊτανάκι αλλοπρόσαλλων αποφάσεων δηλαδή, που ονομάστηκε «μέθοδος ακορντεόν», «έξυπνα μέτρα», κι άλλες τέτοιες σαχλαμάρες, και που είχαν ως αποτέλεσμα την έκρηξη των κρουσμάτων, το φρακάρισμα των νοσοκομείων, και αριθμούς ρεκόρ διασωληνωμένων…

Και όλα αυτά την ίδια ώρα που απαγορεύονταν οι μετακινήσεις από νομό σε νομό, και από δήμο σε δήμο.

Με τα κανάλια να πυροβολούν κατά ριπάς τους απείθαρχους, και να κάνουν εκτενή επιτόπια ρεπορτάζ για συνωστισμούς σε πάρκα και πλατείες (παρεμπιπτόντως, ποτέ δεν είδα κανένα ρεπορτάζ για συνωστισμό ή παράνομες συναθροίσεις σε χοτ σποτ ικετών, ή σε καταυλισμούς συμπαθών Ρομά).

Τέλος πάντων, τα έξυπνα μέτρα δεν λειτούργησαν, αποδείχτηκαν πειράματα στου κασίδη το κεφάλι, με αποτέλεσμα να τρέχουμε και να μη φτάνουμε.

Τι έφταιξε άραγε;

Ο απείθαρχος λαός;

Οι άσχετοι ειδικοί;

Οι μαθητευόμενοι μάγοι του Μαξίμου;

Ο Τράγκας;

Ο κακός μας ο καιρός;

Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά. Θα το βρει ο ιστορικός του μέλλοντος.

Το θέμα είναι πως η Ιαπωνία φερ’ ειπείν, με 120 περίπου εκατομμύρια πληθυσμό, έχει τον ίδιο αριθμό θανάτων από κορονοϊό με εμάς των 10 εκατομμυρίων (που αν βάλουμε και τους ικέτες είμαστε στα 12 εκατομμύρια σιγουράκι).

Τις πταίει λοιπόν;

Διότι εκτός από την οικονομική δυσπραγία που καταφέραμε, έχουμε και μια ακόμη σημαντικότατη παράπλευρη ζημιά. Τον ψυχολογικό μαρασμό εκατομμυρίων συμπατριωτών μας, χώρια τα χαμένα (εκπαιδευτικά και όχι μόνο) χρόνια των μικρών παιδιών και των εφήβων, χώρια η τεράστια απειλή της γενικευμένης ανεργίας για όσους νέους είναι να βγουν στην αγορά εργασίας…

Μέχρι και η πρωθυπουργική αδερφή εξανέστη, και πέταξε τροχιοδεικτικές βολές (με στόχο το Μαξίμου άραγε;) δηλώνοντας με τη γνωστή της παρρησία πως δεν πρόκειται να πειθαρχήσει σε απαγορεύσεις, και θα πάει στα Χανιά το καλοκαίρι ο κόσμος να χαλάσει.

Μια αιχμηρή τοποθέτηση, στα όρια της προτροπής για απείθεια, που δίνει λαβές για πολλαπλές ερμηνείες, και με τους φύσει απείθαρχους εξ ημών να βρίσκουν επιτέλους τον πολιτικό φάρο τους, βάζοντας στην άκρη τον Νικ Χαρντ και άλλους που μας θέλουν δεμένους για το καλό μας…

Άσχετα αν έσπευσαν αμέσως γνωστοί κονδυλοφόροι παπαγάλοι να γράψουν βαρυσήμαντα άρθρα για τον συμβολισμό και την σημειολογία της δήλωσης της οξύνοος αυτής πολιτικής γυναικός, που δίνει τον σωστό ρυθμό στην κυβέρνηση του αδελφού της, χαράζοντας νέα μονοπάτια αντιμετώπισης της πανδημίας μπλα μπλα μπλα, αποδεικνύοντας σε εμένα τον ποταπό πως η λίστα Πέτσα έχει ακόμη μπόλικο λίπος.

Η ουσία όμως είναι ότι ο κόσμος μπάφιασε από την κλεισούρα, και η Ντόρα απλά εξέφρασε αυτό το μπάφιασμα.

Τώρα θα μου πείτε τι σχέση έχει η συγκεκριμένη με τον απλό κοσμάκη, που ούτε για καφέ δεν μπορεί να πάει εδώ και πολλά τέρμινα, ούτε για μοτοκρός στην Πάρνηθα, ούτε για γλέντια σε μπαλκόνια παρατρεχάμενων στην Ικαρία, ούτε σε βαφτίσια με ειδική άδεια από τον Νικ Χαρντ;

Και αν το κάνει κινδυνεύει με πρόστιμο, μπορεί και με ξυλοδαρμό από την αστυνομία, η οποία όμως συνοδεύει 24 ώρες το 24ωρο την εν λόγω πολιτικό στις «πολιτικές» δραστηριότητές της, και άρα η ίδια απειθαρχεί εκ του ασφαλούς.

Να θυμίσω πως προχθές, σύμφωνα με δημοσιεύματα, σε χωριό της Χαλκιδικής, επεβλήθη χρηματικό πρόστιμο 3.000 ευρώ σε γυναίκα που οργάνωσε «παράνομη συνάθροιση» δυο (2) ατόμων στην αυλή του σπιτιού της!!!!!!

Οπότε τι να λέμε;

Υπάρχουν προτάσεις;

Μπα… το μόνο που βλέπω παρακολουθώντας την επίσημη ενημέρωση είναι «βλέπουμε και κάνουμε».

Με τους ειδικούς επιστήμονες να δείχνουν πλέον ανήμποροι και να κρατάνε μικρό καλάθι, φοβούμενοι μήπως στο τέλος πληρώσουν αυτοί το μάρμαρο, και με τους επαγγελματίες σωτήρες πολιτικάντηδες να αναγγέλλουν νέα «έξυπνα» μέτρα για υποχρεωτικά self test, για γενικευμένα rapid test, και ότι άλλο κατεβάσει η κούτρα τους, τρέμοντας παράλληλα μια νέα έξαρση κρουσμάτων αν τυχόν πουν να ανοίξουν εστίαση, και τουρισμό το καλοκαίρι.

Κάτι, που αν δεν το κάνουν, κινδυνεύουν να φύγουν με ελικόπτερα από την ταράτσα του Μαξίμου.

Και δεν τρέμουν τόσο για άρρωστους και νεκρούς, ή για την οικονομία, όσο για τα αρνητικά στοιχεία των καθημερινών δημοσκοπήσεων, βάσει του οποίων πολιτεύονται.

Στοιχεία που αποτυπώνουν την έλευση, μπορεί και προέλαση αλά Χαφτάρ, της αναπόφευκτης φθοράς για τους άχαστους και άριστους που μας κυβερνούν, και οι οποίοι θα ήθελαν περαιτέρω παράταση των μέτρων προκειμένου να ολοκληρώσουν τα περίεργα νομοθετήματα που ψηφίζουν συστηματικά τον τελευταίο χρόνο, υπέρ συγκεκριμένων φιλικών συμφερόντων, και για τα οποία οι μεν βουλευτές της ΝΔ ποιούν την νήσσαν (ο μισθός να πέφτει), ο δε κοσμάκης δεν παίρνει χαμπάρι.

Για τα ΜΜΕ τι να πούμε; Ίσως θυμηθούν τον ρόλο τους όταν στερέψει η λίστα Πέτσα που λέγαμε…

Προς το παρόν βαράνε το ντέφι σύμφωνα με τους ρυθμούς που ορίζουν οι παροικούντες το Μαξίμου.

Πάντως εν κατακλείδι, δεν πάμε καθόλου καλά.

Οι επόμενες δυο εβδομάδες (μπορεί και μήνες, ίσως και χρόνια) θα είναι ιδιαίτερα κρίσιμες.

Με τις προβλέψεις να είναι δυσοίωνες σε όλα τα επίπεδα, τόσο για την Πρωτομαγιά, τόσο για το ερχόμενο Πάσχα, όσο και για το καλοκαίρι που έρχεται με βήμα ταχύ.

Με το μεγάλο ερώτημα (αλά Τρικούπη) να είναι το «τις πταίει;»

Και άμα βλέπετε ακόμη και τη Ντόρα να την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια, αμφισβητώντας τα μέτρα και το επίσημο αφήγημα, εύκολα καταλαβαίνετε πως...

 

ΝουΔοΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Θα πάρει πολλούς εραστές στον λαιμό της τούτη η άνοιξη... Ντορο-Νεραντζούλα φουντωμένη πού είναι τ’ άνθη σου;

Της ΡΟΥΛΑΣ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Από την 13η Μαρτίου 2020, ημέρα έναρξης των σκληρών περιοριστικών μέτρων ως τα σήμερα, δίπλωσε ο χρόνος, δεν άλλαξε, και αυτό όσο πιο νωρίς το πάρουμε απόφαση τόσο το καλύτερο για όλους μας.  

Η πραγματική Πρωτοχρονιά φέτος δεν αποκλείεται να μας βρει μεσοκαλόκαιρο αλλά κι αυτό πολύ χλωμό το βλέπω με τη ζέση ορισμένων να κάνουν Πάσχα γύρω γύρω όλοι από τον λάκκο με τη σούβλα και το ταψί με τα ντολμαδάκια. 

Η ατυχής δήλωση της Ντόρας Μπακογιάννη να μεταβεί παρά τα μέτρα στην Κρήτη για γιούργια στον ταβλά με τα ξεροτήγανα, μπορεί να είναι νόστος ή μπορεί και αυθόρμητη προτροπή προς αλλότρια αισιοδοξία. Ποιος ξέρει; Δήλωση υπεύθυνης πολιτικού πάντως δεν είναι.  

Θα μου ήταν αδιάφορο αν η κ. Μπακογιάννη μάς είχε συνηθίσει κατά το παρελθόν σε ανέξοδους αυθορμητισμούς, αν είχε την κουλτούρα του «αέρα πατέρα» δημοσίου προσώπου. Δεν την έχει όμως. Απεναντίας υπήρξε ίσως η πιο πραγματίστρια πολιτικός ανάμεσα σε τόσους αεριτζήδες. Πότε σηκώθηκε εντός της τέτοιος αέρας; Πότε φύσηξε και τα τίναξε; Νεραντζούλα φουντωμένη πού είναι τ’ άνθη σου;

Μεταξύ μας, ευτυχώς που φυσάει σήμερα αυτός ο λυσσάρης ο βοριάς και μας σκουπίζει λίγο τα μπαλκόνια από τα ξερά φύλλα, εκσφενδονίζει και τις μαραμένες φρέζες στο μπαλκόνι του γείτονα. Μέχρι στιγμής, έχω στείλει πέντε έξι κιλά κίτρινες κι έχω λάβει άλλες τόσες μωβ. Αν αρχίσουν να αυτενεργούν και οι μπουγάδες και δούμε τίποτα εσώρουχα να συμπλέκονται στον kinky ορίζοντα, τότε διόλου απίθανο να διολισθήσουμε μαζικά και ως είδος, προς τον εναέριο τρόπο αναπαραγωγής των μελισσών. 

Προσοχή όμως. Αμέσως μετά την airplane mode επιτυχή διείσδυση στο κοίλον της βασίλισσας μέλισσας, τα γεννητικά όργανα του κηφήνα αποκόπτονται από το σώμα του με αποτέλεσμα τον ακαριαίο θάνατό του. Ουπς…

Θα πάρει πολλούς εραστές στον λαιμό της τούτη η άνοιξη, να με θυμηθείτε. Πολλούς οιστρήλατους κηφήνες που δεν μπαίνουν καν στον κόπο να ενημερωθούν, να κοιτάξουν γύρω τους για να καταλάβουν τι είναι αυτό που μας συμβαίνει.  

Κι αφού δεν παίρνετε από λόγια, θα σας τα πω με αριθμούς.

Λοιπόν. Εχουμε και λέμε:

13 Μαρτίου 2020, ημέρα κατά την οποία αποφασίστηκε το κλείσιμο εμπορικών κέντρων, εκπτωτικών χωριών, καταστημάτων εστίασης, καφενείων και μπαρ, είχαμε 73 νέα κρούσματα επί συνόλου 190 κρουσμάτων σε όλη τη χώρα, 5 διασωληνωμένους και μηδέν νεκρούς.

13 Μαρτίου 2021, περίοδο κατά την οποία αρχίσαμε τους υγιεινούς περιπάτους, τη συζήτηση για άνοιγμα της αγοράς και τη διακριτική ανοχή των κορωνοσυνωστισμών και κωρονοτσιμπουσίων, είχαμε 2.512 ημερήσια κρούσματα επί συνόλου 219.  521, διασωληνωμένους και 52 ημερήσιους νεκρούς.

Αυτά, και...

 

NoυΔοΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Η Ελλάς ως κτήμα Μητσοτάκη

 

Στον τηλεοπτικό σταθμό Σκάι έγινε μια αποκαλυπτική συζήτηση για το ιδιοκτησιακό καθεστώς της χώρας

    Απο τον Παναγιώτη Λιάκο

Όσο και να κρύβουν την αλήθεια, εκείνη έχει την ακατανίκητη ροπή να ξεμυτίζει από το δεσμωτήριό της και να περιφέρεται σε κοινή θέα ολόγυμνη και φοβερή. Ανάλογο περιστατικό είχαμε τις προάλλες σε τηλεοπτική εκπομπή στον Σκάι.

Εκεί διημείφθη ο ακόλουθος διάλογος μεταξύ των δημοσιογράφων Δ. Οικονόμου, Μ. Αναστασοπούλου και της Ντόρας Μπακογιάννη, της εκπροσώπου της πολιτικής δυναστείας που συστήνεται ως φιλελεύθερη, αλλά λατρεύει να μισθοδοτείται από τον δημόσιο κορβανά:

Δημήτρης Οικονόμου (απευθυνόμενος στην Ντόρα Μπακογιάννη): Πάσχα θα πάτε στην Κρήτη; Τι λέτε, θα τα καταφέρουμε να πάμε ή είναι νωρίς ακόμα; Πώς το βλέπετε;

Ντόρα Μπακογιάννη: Κύριε Οικονόμου, εμένα δεν θα με κρατήσει κανένας να μην πάω στην Κρήτη.

Δ. Οικονόμου: Είμαι σίγουρος!

Εκεί πετάγεται η Μαρία Αναστασοπούλου και κάνει την ερώτηση του 1.000.000 δολαρίων, που λένε και στις ΗΠΑ του Μπάιντεν: «Οι υπόλοιποι θα μπορέσουμε να πάμε;»

Δ. Οικονόμου: Μιλάμε για τους υπολοίπους, τον λαό…

Ντόρα Μπακογιάννη: Πρώτα ο Θεός, ναι, θα μπορέσουμε να πάμε.

Σύμφωνα, λοιπόν, με την ακριβέστατη και ευσύνοπτη ανάλυση των δημοσιογράφων, υπάρχουν δύο τάξεις ανθρώπων: Οι Μητσοτάκηδες και εμείς οι υπόλοιποι, ο λαός.  

Έχουν απόλυτο δίκιο. Αφενός, το παραδέχτηκε χαμογελώντας η κ. Μπακογιάννη, λέγοντας: «Εμένα δεν θα με κρατήσει κανένας να μην πάω στην Κρήτη».  

Μπορεί αργότερα να υποχρεώθηκε σε αναδίπλωση λόγω του πάνδημου κραξίματος, αλλά η αρχική αντίδρασή της ήταν αυθεντική. 

 Δεν μπορεί να την κρατήσει κανείς, διότι οι νόμοι που ισχύουν για τους άλλους, τον λαό, δεν ισχύουν για τους Μητσοτάκηδες (βλέπε βόλτα Κυριάκου στην Πάρνηθα, φαγοπότι στην Ικαρία με μεγάλη παρέα κ.λπ.).

Επιπλέον, πέρα από την παραδοχή της κ. Μπακογιάννη για το ανέφικτο να την κρατήσει κάποιος, ο ίδιος ο κ. Οικονόμου ξεχώρισε την ήρα του λαού από το σιτάρι της εξουσίας.

Εμείς, οι υπόλοιποι, ο λαός… Η αλήθεια είναι ότι για την εξουσία είμαστε «υπόλοιποι».  

Θα ήμασταν, δε, και...

 

ΝουΔοΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: H κλασική Ελληνίδα μάνα θα πάει για Πάσχα στο χωρίο και δεν θα την εμποδίσει κανείς!

 

Γράφει το ΕΜΟ ΤΕΑΜ

Πολύς ντόρος για μια δήλωση της Ντόρας που εκφράστηκε απλά σαν κλασική Ελληνίδα μάνα με μια ευχή για Πάσχα στο χωριό (περιφέρεια) που εννοείται πως στην ιδανική του μορφή (για τη μάνα) είναι με παιδιά, εγγόνια, πεθερικά (εξαρτάται), μπατζανάκια, κουνιάδια, αυγά, στη σούβλα αρνιά και κοκορέτσια.

Ή συνταράχθηκε το Πανελλήνιο, επειδή είπε πως αυτή θα πάει ούτως ή άλλως.  

Οι βουλευτές (όπως και λοιποί κρατικοί λειτουργοί) εξαιρούνται των μέτρων κατά του Covid-19 ως προς το σκέλος των μετακινήσεων.

Άρα έχουμε μια βουλευτή που θα πάει στην περιφέρεια εκλογής της το Πάσχα.

Πως πήγε ο Γιάνης στην Αίγινα (Περιφέρειας Πειραιώς & Νήσων) όντας βουλευτής  Α΄ Θεσσαλονίκης;

Δεν έχει και πολλή σχέση, δεν είναι πολύ καλό το παράδειγμα για να γίνει κατανοητό.

Τα λοιπά είναι για τη δημιουργία εντυπώσεων, οι οποίες είναι εφήμερες, κρατούν δηλαδή όσο μια εφημερία, ας είναι και 24ωρη.

Και ναι, κυρίες και κύριοι, δε θέλω να σας τρομάξω, αλλά ως απλοί πολίτες δεν έχουμε τα ίδια δικαιώματα με τους βουλευτές. Που αν δε δώσει τη συγκατάθεσή της το Σώμα σε Ολομέλεια δε διώκονται για αδικήματα που διερευνάται αν έχουν τελέσει.

Και ναι...

 

ΝουΔοΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Η πολιτική μυωπία του πρωθυπουργού

 

Από την αρχή διακυβέρνησης της χώρας, το καλοκαίρι του 2009, από τη Ν.Δ. ήταν φανερό ότι η επικοινωνία θα αποτελούσε βασική -αν όχι τη βασικότερη- παράμετρο άσκησης της εξουσίας.  

Όσο καιρό αυτό συνδυαζόταν και εξισορροπούσε με το περιεχόμενο των πολιτικών αποφάσεων υπήρχε και η ανάλογη αρμονία…

Το πρόβλημα για την κυβερνητική ηγεσία και τον Κ. Μητσοτάκη προσωπικά άρχισε να διογκώνεται όταν η ισορροπία αυτή χάλασε και η ουσία έγινε θυσία χάριν των εντυπώσεων.

  Πάει αρκετός καιρός, λοιπόν, που διαπιστώνουμε όλοι μια αυξανόμενη δυσαρμονία μεταξύ εξαγγελιών και αποτελεσμάτων. Μεταξύ λόγων και δράσεων.

Δεν θα σταθούμε ιδιαίτερα αυτή τη στιγμή στο υγειονομικό κομμάτι αντιμετώπισης της πανδημίας. Έχει σημασία, όμως, να βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα από τη διαχείριση που έχει γίνει στο σκέλος των εμβολιασμών. Οι υποσχέσεις που δίνονται αφειδώς εδώ και μήνες από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, σε δηλώσεις και συνεντεύξεις του, δεν έχουν επαληθευτεί.

Οι «προσωπικές δεσμεύσεις» του έχουν αποδειχτεί κενό γράμμα και σήμερα  η απόσταση που χωρίζει την πραγματικότητα από τις διακηρύξεις παραμένει μεγάλη, εάν όχι τεράστια.  

Βεβαίως, στο συγκεκριμένο ζήτημα υπάρχουν ελαφρυντικά, τα οποία έχουν να κάνουν με εξωγενείς παράγοντες, τη γραφειοκρατία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις καθυστερήσεις στις παραδόσεις από τις εταιρίες κ.ο.κ. Επομένως η ασυνέπεια δεν βαρύνει εξ ολοκλήρου τον κ. Μητσοτάκη.

Αυτό που όμως χρεώνεται -κάθε ημέρα, δυστυχώς, και περισσότερο- στον πρωθυπουργό της χώρας είναι ότι πλήττεται η αξιοπιστία του. Μπορεί ο ίδιος, παρασυρμένος από τους κόλακες και τους επαγγελματίες της εξουσίας, να πιστεύει ότι όλα βαίνουν καλώς και ότι δεν έχει αντίπαλο, αλλά οι πολίτες «συσσωρεύουν» συναισθήματα και διαπιστώσεις. Μπορεί ο κ. Μητσοτάκης να γοητεύεται από την επικοινωνιακή διαχείριση, αλλά, όταν υπάρχει μόνο αυτό, έρχεται η στιγμή που διαπιστώνεται ένα αθεράπευτο μυωπικό σύνδρομο. Ο πολιτικός χρόνος τον οποίο μπορεί να αγοράζει με τέτοιες τακτικές ένας ηγέτης δεν είναι απεριόριστος.

Εδώ και τουλάχιστον έναν χρόνο η χώρα και η κοινωνία ταλαιπωρούνται και βασανίζονται, με τις «ελπίδες» για το φως στο τούνελ να μετατίθενται διαρκώς πιο πίσω. Το χειρότερο δεν είναι, ίσως, η διαρκής διάψευση των ελπίδων αυτών εξαιτίας και των λαθών που έχουν γίνει.

Η μεγαλύτερη πληγή για τον κ. Μητσοτάκη είναι ότι...

 

ΝουΔοΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Δώστε τους κι άλλα εκατομμύρια κορόϊδα...

Toυ ΑΝΤΩΝΗ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΥ

Ομολογώ ότι Υφυπουργό Αθλητισμού σαν τον κ. Λευτέρη Αυγενάκη δεν θυμάμαι άλλον. Στο διάστημα της θητείας του τα έχουν μαζί του όλοι. 

Τα έχουν οι πρώην ομοσπονδιάρχες γιατί με το σχετικό νόμο έβαλε όρια στην θητεία τους τελειώνοντας τους πιο πολλούς.  

Τα είχε και τα έχει ο ΠΑΟΚ για την απόφαση της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού για την πολυιδιοκτησία από την οποία τρόμαξε να γλυτώσει. Τα έχει σήμερα η ΑΕΚ εξαιτίας της παραπομπής στελεχών της στην Επιτροπή Δεοντολογίας για παρεμβάσεις στις εκλογές της ΕΠΣ Καρδίτσας, που μπορεί να γίνουν αντικείμενο έρευνας και από την τακτική δικαιοσύνη. Και τα έχει και μια μερίδα δημοσιογράφων που λέγεται ότι εκφράζουν απόψεις του Ολυμπιακού για το αποτέλεσμα των εκλογών στην ΕΠΟ χρεώνοντάς του την ήττα των παικτών της ομάδας του 2004 από άεργους και καφετζήδες.

Κάνει κάτι λάθος ο Υφυπουργός;  

Μπορεί. Η δική μου εντύπωση ωστόσο είναι ότι απλά πληρώνει κάτι που έχω επισημάνει καιρό τώρα: την έλλειψη μιας ξεκάθαρης πολιτικής της κυβέρνησης στο χώρο του αθλητισμού.  

Πιστεύω επίσης ότι πολλοί τα βάζουν με τον Αυγενάκη γιατί είναι βολικός, αδυνατώντας (;) να καταλάβουν πως τις πιο πολλές φορές ο Υφυπουργός εκφράζει μια κεντρική γραμμή της κυβέρνησης. Που στα αθλητικά προσπαθεί να ισορροπήσει τρέχοντας από βάρκα σε βάρκα και καταλήγει στη θάλασσα.

Ας πιάσουμε το τελευταίο: την περίφημη ήττα του Αυγενάκη στις εκλογές των ομοσπονδιών. Σε όλες αυτές τις εκλογικές ιστορίες οι νίκες και οι ήττες είναι σχετικές. Η κυβέρνηση μπορεί να πει ότι χάρη στην τροποποίηση του αθλητικού νόμου φεύγουν σιγά σιγά οι δεινόσαυροι των ομοσπονδιών και ότι σε κάθε περίπτωση προκύπτει μια ηλικιακή ανανέωση – πράγμα χρήσιμο. Μπορεί επίσης να πει ότι εκεί που οι επιλογές της ήταν ξεκάθαρες οι άνθρωποί της κέρδισαν: ο Θοδωρής Ζαγοράκης στην ΕΠΟ π.χ είναι επιλογή του Πρωθυπουργού –  το χρίσμα το πήρε δημόσια. Αλλά εγώ λέω ότι όλα αυτά είναι υπεκφυγές και δέχομαι ότι οι ήττες της στις εκλογικές διαδικασίες ήταν πολλές. Και πικρές. Αλλά αναμενόμενες.

Αφού η κυβέρνηση αποφάσισε να μπλέξει με τις εκλογές των ομοσπονδιών θα μετρούσε και ήττες. Δεν υπάρχει κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια που να το κανε και να μην έσπασε τα μούτρα της. Αν ο Υφυπουργός κ. Λευτέρης Αυγενάκης δεν το ήξερε, θα πρεπε να ρώταγε άλλους που το τόλμησαν: τον κ. Γιώργο Λιάννη, ή τον κ. Γιώργο Φλωρίδη ή τον κ. Γιώργο Ορφανό π.χ. Που τα είχαν στον καιρό τους καταφέρει λίγο καλύτερα, γνωρίζοντας, ωστόσο ήττες και αυτοί.

Καλώς ή κακώς οι ομοσπονδίες είναι θερμοκήπια και δεν θέλουν παρείσακτους. Όταν νιώθουν ότι απειλούνται, οι εντός θερμοκηπίου παράγοντες συσπειρώνονται και αμύνονται παθιασμένα. Οσοι τις διοικούν έχουν τη δυνατότητα, μοιράζοντας χρήματα και κάνοντας λογιών λογιών χάρες, να έχουν «δεμένες» ψήφους - στην ΕΠΟ π.χ υπάρχουν πάνω από είκοσι υπάλληλοι που είναι παιδιά, ανίψια και κολλητάρια προέδρων Ενώσεων. Οι Υπουργοί είναι επίσης υποχρεωμένοι να δέχονται τις διαδικασίες. Εκτός αν εκπροσωπούν αυταρχικές κυβερνήσεις – σπανίως έχουμε τέτοιες και σίγουρα δεν είναι τέτοια αυτή που έχουμε.

Ηταν πολιτική του Αυγενάκη η εμπλοκή της κυβέρνησης με τις εκλογικές διαδικασίες; Κατέβασε π.χ αυτός τους αθλητές; 

Δεν το ξέρω, αλλά αν υποθέσουμε ότι το έκανε δεν βλέπω κάποιο κακό: αθλητές κατέβασε, όχι αποτυχημένους πολιτευτές, ούτε λαμόγια.  

Θα μπορούσε να τους υποστηρίξει καλύτερα;  

Πιθανότατα. Αλλά από πότε είναι δουλειά ενός Υφυπουργού Αθλητισμού η υποστήριξη εκπροσώπων ή η διοίκηση των ομοσπονδιών; Ο εκάστοτε Υφυπουργός μπορεί να έχει λόγο κι άποψη και θέση για το πώς οι ομοσπονδίες πρέπει να διοικούνται: πολλοί έχουν. Αλλά δεν είναι στα καθήκοντά του οι εκλογικές νίκες και δεν μπορεί να είναι κυβερνητική πολιτική η επιδίωξή τους.

Οι ομοσπονδίες αυτοδιουκούνται. Αν κάτι δεν πάει καλά με την διοίκησή τους, οφείλει με αυτή να ασχοληθεί η δικαιοσύνη. Δόξα το Θεό ελεγκτικούς μηχανισμούς σε αυτή τη χώρα έχουμε πολλούς. Όπως έχουμε και το δικαίωμα να μην ψηφίζουμε αθλητές ή να προτιμάμε λαμόγια. Η επιλογή μας κρίνεται, αλλά αποτελεί δικαίωμά μας. Δεν είναι δικαίωμα κανενός Υφυπουργού η εκλογή όποιου θέλει: οι ήττες των Υφυπουργών για μένα μαρτυρούν ότι υπάρχει μια δημοκρατία που λειτουργεί.

Υπάρχουν δυο παρανοήσεις σχετικά με τον Αυγενάκη και υπάρχει κι ένα λάθος από την πλευρά του – που είναι λάθος τις κυβέρνησης.  

Η πρώτη παρανόηση είναι ότι ο Αυγενάκης χαράζει κάποιου είδους πολιτική που εξυπηρετεί προσωπικά: αν κάποιος πιστεύει κάτι τέτοιο είναι κουτός ή το λέει γιατί δεν τολμά να επιτεθεί στον βασικό σχεδιαστή της πολιτικής της κυβέρνησης, που είναι ο πρωθυπουργός. Αυτό από την πλευρά κάποιων ΠΑΕ (δηλαδή κάποιων παραγόντων και των δημοσιογράφων που τους εκφράζουν) γίνεται σκόπιμα: δεν τολμάνε να τα βάλουν με τον πρωθυπουργό και στήνουν στον τοίχο τον Αυγενάκη ελπίζοντας πως θα έχουν λόγο στην επιλογή του διάδοχού του. Καταφέρνουν μόνο να κάνουν τον Αυγενάκη δυνατότερο γιατί όσο χτυπάνε αυτόν κι όχι τον πρωθυπουργό, ο πρωθυπουργός θα τον κρατά ως βολική ασπίδα.

Η δεύτερη παρανόηση έχει να κάνει με το ότι πολλοί (ειδικά στον Ολυμπιακό) βλέπανε στον Αυγενάκη ένα είδος νέου Κοντονή – κάποιον δηλαδή που θα στοχοποιήσει και θα κυνηγάει τους εχθρούς του Ολυμπιακού όπως έκανε ο Κοντονής με τον Μαρινάκη. Το λάθος που κάνουν είναι ότι δεν καταλαβαίνουν πως  είναι άλλο ο ΣΥΡΙΖΑ κι άλλο η Νέα Δημοκρατία. Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε στόχο τον Ολυμπιακό από την πρώτη μέρα κι ο Υφυπουργός του Τσίπρα υπηρέτησε αυτή την γραμμή κυνηγώντας τον σε όλα τα σπορ. Αν ξαναβγεί ποτέ ο Τσίπρας είναι πιθανό να κάνει ακριβώς το ίδιο, αλλά δεν σημαίνει πως η Νέα Δημοκρατία ως κυβέρνηση θα κάνει κάτι ανάλογο αλλάζοντας απλά τους στόχους. Δεν θυμάμαι να το έχει υποσχεθεί. Από την άλλη δεν θυμάμαι να έχει υποσχεθεί στον Αθλητισμό και τίποτα: οι γκρίζες θέσεις της ήταν προεκλογικά ένα ωραίο κόλπο. Μετεκλογικά είναι βέβαια πρόβλημα: διότι επιτρέπουν σε πολλούς να τις ερμηνεύουν κατά το δοκούν.

Κάνει ωστόσο ένα τεράστιο λάθος η κυβέρνηση – όχι ο Αυγενάκης, η κυβέρνηση συνολικά:

Ολο το προηγούμενο διάστημα νόμιζε ότι οι νομοθετικές παρεμβάσεις μπορεί να είναι πιο αποτελεσματικές από τους ελέγχους: δεν ισχύει. Αν στις ομοσπονδίες υπάρχει πρόβλημα διαφθοράς κι αν έχουμε να κάνουμε με κλειστά μαφιόζικα συστήματα, είναι δουλειά της δικαιοσύνης να ασχοληθεί με αυτά: οι ελεγκτές, οι ανακριτές, οι εισαγγελείς, οι ανεξάρτητες Επιτροπές Δεοντολογίας καθαρίζουν τις ομοσπονδίες – όλα τα άλλα είναι κουραφέξαλα.  

Το λάθος στην προκειμένη περίπτωση γίνεται ακόμα μεγαλύτερο από τη στιγμή που η κυβέρνηση πριμοδοτεί το ποδοσφαιρικό σύστημα.

  Αν πιστεύεις ότι υπάρχει πρόβλημα διαφθοράς και ανάγκη για μια νέα αρχή (ώστε μάλιστα να κατεβάζεις υποψήφιους για να την κάνουν…) δεν μπορεί ταυτόχρονα να μοιράζεις εκατομμύρια.  

Σε ποιόν τα δίνεις;  

Αν τα δίνεις σε αυτούς που είναι υπεύθυνοι για το πρόβλημα που ισχυρίζεσαι ότι υπάρχει κάνεις κάτι παράλογο.  

Ο κόσμος δεν έχει πρόβλημα με τις ήττες – όταν δίνεις ένα τίμιο αγώνα μπορεί και να χάσεις. Εχει όμως μεγάλο πρόβλημα με την πριμοδότηση αυτών που εσύ θεωρείς υπεύθυνους για διαφθορά και κακοδιοίκηση. Κυρίως γιατί θεωρεί ότι κοροϊδεύεις.

Η ανάλυση των εκλογικών αποτελεσμάτων της ΕΠΟ π.χ δείχνει ότι τουλάχιστον τέσσερις ΠΑΕ από αυτές που ετοιμάζονται να εισπράξουν 25 ολόκληρα εκατομμύρια ευρώ από το Στοίχημα δεν ψήφισαν τους παίκτες. Αυτό για μένα είναι όχι απλά ήττα του Αυγενάκη, αλλά μια τεράστια απόδειξη ότι κάποιοι βγάζουν τη γλώσσα και τον κοροϊδεύουν κατάμουτρα – κι αυτόν και τον Μητσοτάκη και όλους. 

 Στη θέση τους το πρώτο που θα έκανα είναι να τους κόψω τα λεφτά: όπως δεν είναι υποχρέωση του Κράτους να ασχολείται με εκλογικές διαδικασίες, έτσι δεν είναι υποχρέωσή του και να πριμοδοτεί ΠΑΕ και να χρηματοδοτεί ιδιωτικά γήπεδα.

Η κυβέρνηση δεν το έχει καταλάβει, αλλά θα πληρώσει την αδράνειά της και τη συνθηκολόγησή της με τα λαμόγια κι όχι τις παρεμβάσεις της. Και αν δεν σταματήσει να χρηματοδοτεί όσους την κοροϊδεύουν...

 

ΕΘΝΙΚΟΙ ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Επιτρέπεται η αριστερή στροφή για πολιτικούς!

Του ΚΩΣΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗ

Λογικά ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης δεν θα παραλείψει να μας ενημερώσει για ποιο λόγο ο Μένιος Φουρθιώτης είχε 24ωρη αστυνομική φύλαξη. Όχι μόνο ο ίδιος, αλλά και το πολυτελές αυτοκίνητό του όταν ήταν σταθμευμένο έξω από τα γραφεία των εταιρειών του επιχειρηματία Βρυώνη με τον οποίο ο παρουσιαστής, εκδότης και φιλόδοξος πολιτευτής διατηρεί στενή επαγγελματική σχέση. Ναι, βέβαια, ο Φουρθιώτης είχε γίνει στόχος επιθέσεων και όπως ισχυρίστηκε δέχθηκε απειλές. Κάτι τέτοιο έχει συμβεί και με άλλους, δεν είναι δα και σπάνιο στους κύκλους της νύχτας με τους οποίους συνδέονται ορισμένες από τις δραστηριότητες του Φουρθιώτη. Συνεπώς καλό είναι ο υπουργός να μας δώσει πειστικές εξηγήσεις. Αλλωστε ο ίδιος είναι ιδιαίτερα ομιλητικός επί θεμάτων της αρμοδιότητάς του. Μας ενημέρωσε ότι ανοίγει πάλι ο φάκελος της Marfin. Περιμένουμε, λοιπόν. 

 Ομως οι εκπλήξεις που μας επιφυλάσσει η Αστυνομία δεν σταματούν εδώ. 

Θα θυμάστε το τραγικό τροχαίο δυστύχημα που συνέβη πριν από λίγο καιρό έξω από τη Βουλή, όταν υπηρεσιακό αυτοκίνητο συγκρούστηκε με μοτοσικλέτα με αποτέλεσμα τον θάνατο ενός νέου ανθρώπου. Αμέσως μετά το δυστύχημα ανακοινώθηκε ότι λαμβάνονται μέτρα προκειμένου να μην επαναληφθούν αντίστοιχα περιστατικά στο μέλλον. Ο Πρόεδρος της Βουλής δήλωσε ότι μπαίνει τέλος στις αριστερές στροφές. Έτσι αποφασίστηκε να τοποθετηθεί φωτεινός σηματοδότης που θα ρυθμίζει τις αριστερές στροφές από την κάθοδο της Βασιλίσσης Σοφίας προς τον χώρο της Βουλής. Επίσης, όπως έγινε γνωστό, ζητήθηκε από τους αστυνομικούς οδηγούς του πολιτικού προσωπικού να κινούνται διαφορετικά έτσι ώστε να αποφεύγεται η αριστερή στροφή, δηλαδή μία κίνηση όπως εκείνη που προκάλεσε το δυστύχημα.

Όμως τελικά δεν είναι ακριβώς έτσι. 

 Στα κινητά των αστυνομικών έφτασε υπηρεσιακό σήμα το οποίο τους ενημερώνει ότι το απαγορευτικό της αριστερής στροφής δεν ισχύει όταν στο όχημα επιβαίνει πολιτικό πρόσωπο! Το σήμα που μεταβιβάστηκε στα κινητά των αστυνομικών, αναφέρει κατά λέξη τα εξής: «Ουδείς οδηγός θα εισέρχεται στην είσοδο της Βουλής κατερχόμενος τη Λ. Β. Σοφίας στρίβοντας αριστερά εκτός εάν στο όχημα επιβαίνει η συνοδεύει επίσημο πρόσωπο». 

Κοινώς αν ο αστυνομικός βρίσκεται μόνος στο αυτοκίνητο, δεν θα μπορεί να επαναλαμβάνει το μοτίβο που οδήγησε στο τροχαίο. Αν όμως μεταφέρει πολιτικό πρόσωπο, μπορεί να στρίβει αριστερά! Δηλαδή ο αστυνομικός που είναι μόνος στο αυτοκίνητο οφείλει να αποφεύγει την επικίνδυνη αριστερή στροφή και να κάνει κύκλο προκειμένου να μπει νομίμως στη Βουλή. Αν όμως είναι μέσα ο πολιτικός, τότε μπορεί να στρίψει αριστερά.  

Για ποιο λόγο; 

Για να μη χάσει ο σημαντικός επιβάτης τον πολύτιμο χρόνο του; 

Εκτός και αν μας πουν ότι...

 

ΕΘΝΙΚΗ ΔΥΣΦΗΜΙΣΗ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟΨΩΝΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Όχι δεν ήταν κάποια επίσημος που τρελάθηκε και... απασφάλισε!

 

 

 

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Ανήμερα την 25η, είχα βάλει τις ειδήσεις να παίζουν στο λάπτοπ ως υπόκρουση, ενόσω έκανα διάφορες μικροδουλειές στο σπίτι, όταν άκουσα την Αναστασία Ζαννή να ξεφωνίζει τον εθνικό ύμνο. Εκείνη τη στιγμή, ειλικρινά, δεν κατάλαβα ότι επρόκειτο για τη «διεθνούς φήμης». Η αρχική, η αυθόρμητη εντύπωσή μου ήταν ότι κάποια επίσημος είχε απασφαλίσει. (Μήπως η κυρία Μενδώνη, που έχει ζοριστεί πολύ το τελευταίο διάστημα;Ειλικρινά, μου πέρασε από το μυαλό…) Πίστεψα ότι ξαφνικά την κατέλαβε ένα πνεύμα, ένα θείον μένος, ότι μπήκε μέσα της η Ελλάδα ολόκληρη και ξέσπασε ουρλιάζοντας τον εθνικό ύμνο! 

Με απλά λόγια, νόμιζα ότι κάποιος είχε τρελαθεί. Δεν μπορούσα να διανοηθώ ότι αυτό μπορούσε να ήταν μέρος της τελετής.

Δυστυχώς όμως ήταν και επρόκειτο για το τελετουργικό φάουλ της υπόθεσης, χωρίς αμφιβολία.

Εξηγείται από το ότι η καλλιτεχνική επιλογή αφέθηκε στους στρατιωτικούς, οι οποίοι δεν θεώρησαν σκόπιμο να συμβουλευθούν τους ειδικούς, π.χ. την Εθνική Λυρική Σκηνή.  

Κακώς, διότι η δυσάρεστη αλήθεια είναι ότι ο Στρατός μας, ως θεσμός, είναι άμουσος.

Οι μπάντες που βλέπουμε και ακούμε στις παρελάσεις (και μόνον εκεί) υφίστανται μόνον επειδή το επιβάλλει μια παράδοση, χωρίς να τις διακρίνει καμία απολύτως καλλιτεχνική φιλοδοξία, όπως λ.χ. συμβαίνει με μουσικά σύνολα των ενόπλων δυνάμεων άλλων χωρών. Η χορωδία του Κόκκινου Στρατού (που νομίζω ότι έχει διατηρήσει το όνομά της για λόγους ιστορικότητας) καθώς και η μπάντα των Αμερικανών Πεζοναυτών είναι περίφημες και περιοδεύουν ανά τον κόσμο. Εδώ σε εμάς υφίστανται για να εκτελούν, κατά τρόπο απλώς ανεκτό, τα εμβατήρια του ρεπερτορίου και εκεί ο ρόλος τους εξαντλείται.

Το γεγονός ότι οι αντιρρήσεις για τη μουσική επιλογή των Ενόπλων Δυνάμεων εκφράστηκαν κυρίως από την αντιπολίτευση δεν σημαίνει ότι είναι άδικες. Μία στις τόσες, ακόμη και αυτή η θλιβερή αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να έχει δίκιο σε κάτι.
 

ΘΕΡΜΑ ΣΥΛΛΥΠΗΤΗΡΙΑ ΣΤΟ ΣΟΥΡΓΕΛΟ:

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΡΩΕΣ - ΚΥΠΡΟΣ: Ο πιο όμορφος αγώνας

 

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΚΥΠΡΟΣ: 1η Απριλίου 1955 ξεκινά ο αγώνας για την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα: Τι κάναμε λάθος;

Της ΤΕΡΨΑΣ ΑΓΑΘΟΚΛΕΟΥΣ- ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ

Ο Ελληνισμός της Κύπρου κάθε 1η Απριλίου γιορτάζει την επέτειο της έναρξης του αντιαποικιακού αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. εναντίων των Βρετανών κατακτητών.

Η Ε.Ο.Κ.Α. { Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών }, συγκροτήθηκε το Νοέμβριο του 1954 από τον Κύπριο στην καταγωγή Συνταγματάρχη Γεώργιο Γρίβα «Διγενή», ο οποίος έφθασε κρυφά στο νησί.  

Η Ε.Ο.Κ.Α. είχε ως στόχο την απελευθέρωση της Μεγαλονήσου από τους Βρετανούς και την Ένωση της με τη Μητέρα Ελλάδα. Πολιτικός αρχηγός της υπήρξε ο Πρώτος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αρχιεπίσκοπος Μακάριος ο Γ’.

Την 1η Απριλίου 1955 μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα, όλες οι πόλεις της Κύπρου ξύπνησαν από τις δυνατές εκρήξεις. Μέλη της Οργάνωσης επιτέθηκαν ταυτόχρονα σε διάφορα σημεία όπου βρίσκονταν Βρετανοί και χώροι βρετανικών συμφερόντων.

Οι επιθέσεις αυτές συνοδεύτηκαν και από τη διανομή φυλλαδίων από την Ε.Ο.Κ.Α. τα οποία ενημέρωναν τους Ελληνοκύπριους πολίτες για τα συμβάντα και συγχρόνως τους καλούσαν να συμμετάσχουν στον αγώνα, για την ελευθερία της πατρίδας τους. Αρκετά στελέχη της Ε.Ο.Κ.Α. συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν κατά τη διάρκεια των επιθέσεων της 1ης Απριλίου 1955.

    Η δράση της Ε.Ο.Κ.Α. διήρκεσε από το 1955 έως το 1959. Εκείνα τα τέσσερα χρόνια του κυπριακού αγώνα, δημιούργησαν το ΕΠΟΣ της Ε.Ο.Κ.Α.

 
    Σύσσωμος ο κυπριακός ελληνισμός έγραψε σελίδες απίστευτου ηρωισμού και αυτοθυσίας, με πρωτοπόρο στον άνισο αυτό αγώνα τη μαθητιώσα νεολαία, που ανάγκασε και τους ίδιους ακόμη Βρετανούς στρατάρχες να ομολογήσουν ότι, «η Ε.Ο.Κ.Α. στρατηγικά υπήρξε αήττητη».

Κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα, οι Βρετανοί οδήγησαν στις αγχόνες των Κεντρικών Φυλακών Λευκωσίας, ακόμη και ανήλικους μαθητές, όπως τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη. Όλοι στάθηκαν μπροστά στην αγχόνη ψέλνοντας τον Εθνικό Ύμνο και φωνάζοντας, «Ζήτω η Ελλάδα».

Αυξεντίου, Παλληκαρίδης, Καραολής, Δημητρίου, Πατάτσος, Μάτσης και πολλοί άλλοι αγωνιστές, βρίσκονται σήμερα θαμμένοι στα «Φυλακισμένα Μνήματα», θυμίζοντας στους επισκέπτες ότι, η Ελευθερία αποκτάται ΜΟΝΟ με αίμα και θυσίες.

Ο αγώνας των Ελληνοκυπρίων έληξε με τις «Συμφωνίες Λονδίνου – Ζυρίχης» στις 19 Φεβρουαρίου 1959, με τις οποίες η Κύπρος ανακηρύχθηκε ανεξάρτητο κράτος με τρεις εγγυήτριες δυνάμεις, την Ελλάδα, τη Βρετανία και την Τουρκία.

ΤΡΑΓΙΚΟ ΑΠΟΤΈΛΕΣΜΑ: 

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΚΥΠΡΟΣ: Ήταν 1η Απριλίου της Ε.Ο.Κ.Α. η αρχή… Δεν ήταν πρωταπριλιάτικο ψέμα ο αγώνας για την Ένωση με την Ελλάδα

 Του ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ (ΝΤΙΝΟΥ) ΑΥΓΟΥΣΤΗ (*)

Οι εκρήξεις που συγκλόνισαν απ΄ άκρου σ΄ άκρον την Κύπρο εκείνο το ευλογημένο πρωινό της πρώτης του Απρίλη του 1955 δεν ήταν, όπως νόμιζαν πολλοί, ένα κακόγουστο πρωταπριλιάτικο ψέμα.

Ούτε και οι κρότοι από τα βαρελότα των ψευτοδιγενήδων ήταν, όπως έγραφαν στις φυλλάδες τους κάποιοι νυχτωμένοι και ιδεολογικά αγκυλωμένοι Κύπριοι την επόμενη μέρα που η Ε.Ο.Κ.Α. κατέγραφε ήδη τον πρώτο νεκρό Ήρωα της. Τον Μόδεστο Παντελή από το Λιοπέτρι!

«Υπάρχουν», δήλωσε στις 28 Ιουλίου 1954 στην αγγλική Βουλή, ο υφυπουργός Αποικιών, Χένρυ Χόπκινσον, «ορισμένα εδάφη εις την Κοινοπολιτείαν, τα οποία λόγω των ειδικωτέρων συνθηκών, υπό τας οποίας ευρίσκονται, ουδέποτε δύνανται να αναμένουν ότι θα αποκτήσουν πλήρη ανεξαρτησίαν». Η δήλωση αυτή απετέλεσε το οριστικό όχι των Βρετανών για σεβασμό του αποτελέσματος του ιστορικού δημοψηφίσματος που πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο τους 1950, όπου το 95,7% του κυπριακού ελληνισμού αξίωσε δια της υπογραφής του την Ένωση με την Ελλάδα.

    Αυτό το κλίμα καταγράφει ο Γιώργος Σεφέρης, όταν το 1953 ταξιδεύει στην Κύπρο. Γι΄ αυτό και απευθύνεται στους Άγγλους, για να τους υπενθυμίσει πως: «η γη δεν έχει κρικέλια για να την πάρουν και να φύγουν…».

 
    Συγχρόνως καταγράφει στο ημερολόγιο του όλη την αγωνία του ελληνισμού της Κύπρου για εθνική αποκατάσταση και διασώζει μέσα από το φωτογραφικό του υλικό της επίσκεψης του στη Μεγαλόνησο το σύνθημα: « Την Ελλάδα θέλομεν κι ας τρώγωμεν πέτρες».

«Όταν πια είδαμε κι αποείδαμε, με τα τηλεγραφήματα και τες πρεσβείες, κλείσαμε τη μικρή μας ζωή σ’ ένα φάκελλο μικρό που να χωράει στη φούχτα μιας μαθητριούλας, στον προβολέα ενός ποδηλάτου, στη ράχη ενός βιβλίου και γράψαμε με κόκκινο μελάνι τη διεύθυνση: Αξιότιμον Ελληνικόν Κυπριακόν λαόν, Οδόν Ελευθερίας η θανάτου. Χωριά και πόλεις, Κύπρον. Το στείλαμε χωρίς το γραμματόσημο με την βασίλισσα…».

Έτσι περιγράφει την εμπειρία του ελληνισμού της Κύπρου και την πορεία προς τον ένοπλο αγώνα ο ποιητής Γιάννης Παπαδόπουλος.

Στην εκκλησία της Φανερωμένης στη Λευκωσία δόθηκε ο πρώτος όρκος του αγώνα. Με μπροστάρη τον Μακάριο που επιλέγει τον Γεώργιο Γρίβα Διγενή για στρατιωτικό Αρχηγό της Ε.Ο.Κ.Α. Από τώρα και στο εξής όλη η Κύπρος είναι Ε.Ο.Κ.Α. Οι Χριστιανικές Οργανώσεις γίνονται τα φυτώρια της Οργάνωσης….

Ο Παπασταύρος δεν προλαβαίνει να ορκίζει νέους αντάρτες. Στον αγώνα ρίχνονται γυναίκες, άνδρες, νέοι, γέροντες ακόμα και μικρά παιδιά! Οι δυσκολίες πολλές, ο οπλισμός λιγοστός. Ο αγώνας σκληρός, πεισματικός, επίμονος και πολυμέτωπος. Ένας αγώνας που αναπτύχθηκε στα κρησφύγετα, στις ενέδρες, στα κρατητήρια με τη βαναυσότητα των άγγλων και τούρκων ανακριτών, στις αγχόνες που τις ανέβηκαν οι αγωνιστές με το χαμόγελο και τον Ύμνο προς την ελευθερία του Διονυσίου Σολωμού στα χείλη, στις πόλεις και τα χωριά με τους κατ΄ οίκον περιορισμούς, τα φυλλάδια και τις μαχητικές διαδηλώσεις, στην εξορία.

«Μολών λαβέ» φωνάζουν οι αγωνιστές μέσα από τα κρησφύγετα τους. Το Πάνθεον των Ηρώων καθημερινά εμπλουτίζεται με νέα ονόματα στο Λιοπέτρι, στο Δίκωμο, στο Μαχαιρά, σε κάμπους και βουνά, σε πόλεις και χωριά… Οι αποικιοκράτες κτυπούν αλύπητα! Δολοφονούν ακόμη και μικρά παιδιά!

    Κι όμως, αυτό το μέγα θαύμα, το θαύμα της Ε.Ο.Κ.Α., που άφησε άφωνη ολόκληρη την ανθρωπότητα, δεν έφερε το ποθούμενο. Οι άγγλοι δήλωναν κυνικά: «Η πολιτική δεν έχει και δεν επιτρέπεται να έχει κώδικα ηθικής…». Οι μακελάρηδες μιλούν για ηθική!

Γράφει ο Νίκος Κρανιδιώτης, ο άνθρωπος που έζησε από κοντά ως Γραμματέας της Εθναρχούσας Εκκλησίας όλες τις πτυχές εκείνου του ανεπανάληπτου Έπους:

«…Οι ηρωισμοί, τα κατορθώματα και η αυτοθυσία των Κυπρίων αγωνιστών είχαν δημιουργήσει ένα κλίμα περηφάνιας κι ένα αίσθημα εμπιστοσύνης και αυτοπεποίθησης στα πλατειά λαϊκά στρώματα, που έβλεπαν τον Κυπριακό αγώνα με τον ενθουσιασμό, τη νοοτροπία και την πίστη των προηγούμενων απελευθερωτικών αγώνων του Έθνους, και με αποκλειστικά κριτήρια την ανθρώπινη λεβεντιά, τον ηρωισμό και τα μεγάλα ανδραγαθήματα.

Απέναντι στα αγνά αυτά ελατήρια και την αγνή ψυχή του Λαού η βρετανική πολιτική, μέσα από τις σκοτεινές ατραπούς της έμπειρης διπλωματίας της, ετοίμαζε επιδέξια, τα δικά της σχέδια. Σχέδια σατανικά που ήταν αδύνατο να συλλάβει η πλημμυρισμένη από γνήσιο πατριωτισμό και συναισθηματικότητα, αλλά στερημένη από πολιτική πείρα και παράδοση, Κυπριακή λαϊκή ψυχή.

Τις γενικές δυσχέρειες επέτεινε ακόμη περισσότερο η εμπλοκή της Ελλάδας στα συμμαχικά της πλαίσια, πράγμα που ανάγκαζε τις εκάστοτε Ελληνικές Κυβερνήσεις να συμπλέουν με απόψεις άσχετες προς το χαρακτήρα του θέματος και να τοποθετούν ενίοτε τα ευρύτερα συμμαχικά συμφέροντα υπεράνω των εθνικών. Το πνεύμα αυτό της διαλλακτικότητας δημιουργούσε πολλές φορές πιεστικές καταστάσεις στον Κυπριακό παράγοντα κι έκανε το θέμα να παρεκκλίνει από την πορεία του…».

Γι΄ αυτό άλλωστε δε φτάσαμε ποτέ στην ΕΝΩΣΗ, αλλά σε μια απόλυτα εξαρτημένη από τους ξένους ανεξαρτησία… 

 Για τούτο και στην πορεία χάσαμε το δρόμο μας… ξεστρατίσαμε…  

Για τούτο...

 

"Επίγεια σοφία" - ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΜΑΣ - ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΑΔΕΛΦΙΑ

 

ΣΥΡΙΖΑίικης ξεφτίλας κωμωδία

 

1η Απριλίου Εθνική μέρα ΨΕΥΤΑΡΑΔΩΝ - Χρόνια πολλά ΑκέΚΣη...

 

Σαν σήμερα (1/4/ΧΧΧΧ)

 

1792: Η ολλανδή φεμινίστρια Έτα Παλμ, εκφράζει απαιτήσεις για το δικαίωμα της γυναίκας στο διαζύγιο.

1912: Κατά τη διάρκεια του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος που διεξάγεται στο Παναθηναϊκό στάδιο ο Κωνσταντίνος Τσικλητήρας καταρρίπτει το παγκόσμιο ρεκόρ στο μήκος άνευ φοράς, με 3 μέτρα και 47 εκατοστά,

1924: Ο Αδόλφος Χίτλερ καταδικάζεται σε 5 χρόνια φυλάκισης για τη συμμετοχή του στο «Πραξικόπημα της Μπυραρίας». Θα παραμείνει στη φυλακή μόνο για 9 μήνες.

1955: Η ΕΟΚΑ ξεκινάει στην Κύπρο τον ένοπλο αγώνα ενάντια στην αγγλική κυριαρχία.

1957: Ιστορική και αξεπέραστη πρωταπριλιάτικη φάρσα στην Αγγλία . Ο παρουσιαστής ειδήσεων του BBC Ρίτσαρντ Ντίμπλεμπι παρουσιάζει οπτικοποιημένο ρεπορτάζ για την ανοιξιάτική συγκομιδή σπαγγέτι στην Ιταλία και γίνεται πιστευτός.

2018: Πεθαίνει από επιπλοκές που προκάλεσε στον οργανισμό του η γρίπη σε ηλικία μόλις 52 ετών, ο Στέλιος Σκλαβενίτης, ένα από τα τρία αδέρφια που ηγούνται της επιτυχημένης επιχείρησης supermarkets