Σαν σήμερα (2/5/ΧΧΧΧ)
1949: Ο Άρθουρ Μίλερ τιμάται με το βραβείο Πούλιτζερ για το θεατρικό έργο του «Ο Θάνατος του Εμποράκου».
1519: Πεθαίνει ο Λεονάρντο ντα Βίντσι
1854: Πεθαίνει η "Δούκισσα της Πλακεντίας" Σοφία ντε Μαρμπουά - Λεμπρέν
2011: Εκτελειται το διεθνές ισλαμοκαθίκι Οσάμα Μπιν Λάντεν, σαουδάραβας επιχειρηματίας, ιδρυτής της τρομοκρατικής οργάνωσης Αλ Κάιντα.
(Γεν. 10/3/1957)
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟΜ@Λ@Κ@Σ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Oι οξυδερκείς γονείς καμάρωναν τα βλαστάρια τους λες και αρίστευσαν στο Χάρβαρντ!!! (Στο καπάκι έρχεται ο βουκόλ δήμαρχος της Καλαμάτας και δηλώνει ότι δεν θα απαγορευθεί ο Σαιτοπόλεμος)
Aπό τον Ian Ford
Προφανώς ανάμεσα στο πλήθος εκεί στη Καλαμάτα που παρακολουθούσε τον
σαιτοπόλεμο με πρωταγωνιστές εφήβους βρισκόντουσαν και οι υπεύθυνοι
καθώς και οξυδερκείς γονείς τους που καμάρωναν τα βλαστάρια τους.
Ανάμεσα δε στα βλαστάρια υπήρχε και ένα κορίτσι ζωσμένο με πολεμοφόδια η
οποία είχε επίσης δεμένο στη μέση την υφασμάτινη ταγαροτσάντα με τα
πολεμοφόδια-σαίτες.
Και οι γονείς τους καμάρωναν τα βλαστάρια τους λες και αρίστευσαν στο Χάρβαρντ και το Γέηλ. Τα καμάρωναν όπως οι κρητικοί όταν τα βλέπουν να πίνουν ρακές και να ρίχνουν μπαλωθιές. Στη συνέχεια καβαλάνε τις μηχανές και τα αγροτικά και σκοτώνονται ή σκοτώνουν κάποιους άλλους. Αλλοι από δαύτους ξεσπάνε στα αδέσποτα και στα ζώα γενικότερα. Η “λεβεντογέννα” Κρήτη είναι πρώτη στις κακοποιήσεις ζώων.
Ολοι αυτοί έγιναν γονείς χωρίς να γνωρίζουν την τύφλα τους για το τι σημαίνει να φέρεις έναν άνθρωπο στο κόσμο. Εγιναν γονείς επειδή το λέει το πατροπαράδοτο έθιμο: Επειδή οι απανταχού Μπάμπης και Σούλα πρέπει αφού παντρευτούν να φέρουν στο κόσμο το οξυδερκές βλαστάρι τους που είναι δική τους κόπια.
Στο καπάκι έρχεται ο βουκόλ δήμαρχος της Καλαμάτας και δηλώνει ότι δεν θα απαγορευθεί ο Σαιτοπόλεμος.
Σωστά γιατί να απαγορευθεί; Επειδή σκοτώθηκε ένας άνθρωπος;
Αυτό είναι μία αναμενόμενη απώλεια πολέμου.
Αλλωστε...
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟΜ@Λ@Κ@Σ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η βλακεία είναι στο DNA μας…
Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος το Πάσχα των Ελλήνων γιορτάστηκε με θρησκευτική ευλάβεια, κατάνυξη, σκυλάδικα στη διαπασών, σούβλες, και μπόλικα βεγγαλικά.
Και άντε τα σκυλάδικα τα καταλαβαίνω, είναι ο μπολιτιζμός μας, αλλά τα βεγγαλικά;
Αυτά με προβληματίζουν ιδιαίτερα, καθώς συνήθως τα ρίχνουν διάφοροι ανδροπρεπείς Αίλυννες (με κεφαλαίο το Α), που όμως άμα είναι να παρουσιαστούν στο στρατό για θητεία 9 μηνών (με κέτερινγκ και σάουνα) ξαφνικά θυμούνται πόσα προβλήματα υγείας έχουν, ή πόσο ειρηνόφιλοι είναι, κλπ… αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία…
Εκτός όμως από τα παραπάνω, σε κάποια μέρη, σαφώς πιο ελληνικά από τα υπόλοιπα, το Πάσχα γιορτάζεται και με μπαλοθιές, με σαϊτες, με πυροτεχνήματα, ακόμη και με μολότοφ!
Αυτά με προβληματίζουν ιδιαίτερα, καθώς συνήθως τα ρίχνουν διάφοροι ανδροπρεπείς Αίλυννες (με κεφαλαίο το Α), που όμως άμα είναι να παρουσιαστούν στο στρατό για θητεία 9 μηνών (με κέτερινγκ και σάουνα) ξαφνικά θυμούνται πόσα προβλήματα υγείας έχουν, ή πόσο ειρηνόφιλοι είναι, κλπ… αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία…
Εκτός όμως από τα παραπάνω, σε κάποια μέρη, σαφώς πιο ελληνικά από τα υπόλοιπα, το Πάσχα γιορτάζεται και με μπαλοθιές, με σαϊτες, με πυροτεχνήματα, ακόμη και με μολότοφ!
Διότι έτσι είναι, λένε οι διάφοροι αυτόκλητοι «εθνολόγοι», το πατροπαράδοτο έθιμο…
Ένα έθιμο που ανάγεται στη τουρκοκρατία, τότε που οι Έλληνες πολεμούσαν τον Τούρκο με αυτοσχέδια εκρηκτικά, μπαρούτια, σωλήνες, και άλλες τέτοιες πατέντες για να λευτερωθούμε αφού, και να μπορούμε σήμερα να απολαμβάνουμε λεύτεροι κι ωραίοι τα τουρκικά σίριαλ, το Πάουερ οφ Λαβ, και την αοιδό-πολιτικό Ραλλία Χρηστίδου στο μικρόφωνο.
Οπότε, σαν έθιμο, όσο βίαιο κι αν είναι, όσο αναχρονιστικό ή βάρβαρο, είναι και στο απυρόβλητο.
Τόσο από τους συμπατριώτες μας γενικώς, όσο και από τους τοπικούς πολιτικάντηδες ειδικώς.
Οι οποίοι σπεύδουν να υιοθετήσουν την κάθε σαχλαμάρα, είτε για λόγους τουριστικούς (μπακαγιόκο), είτε για λόγους ψηφοθηρικούς.
Και από κοντά η αστυνομία, που περί άλλων τυρβάζει, αλλά και η κεντρική πολιτεία, η οποία δεν έχει καταφέρει μέχρι σήμερα να στήσει το ανάλογο νομικό υπόβαθρο για την περίπτωση που κάποια σαίτα ή κάποια φωτοβολίδα σκοτώσει κάποιον ανυποψίαστο πάνω στο πατιρντί, όπως έγινε στη Καλαμάτα. Γι’ αυτό και οι 7 συλληφθέντες (κατόπιν εορτής) της Καλαμάτας διώκονται (λέμε τώρα) για πλημμελήματα. Άσχετα αν οι σαχλαμάρες τους κόστισαν τη ζωή σε έναν αθώο περαστικό.
Η βλακεία είναι διακομματική...
Με τον αμετανόητο δήμαρχο της πόλης να επαίρεται για το εν λόγω έθιμο, και να μιλάει για το DNA των Μεσσηνίων ψηφοφόρων του, στο οποίο είναι αποτυπωμένες … οι σαίτες.
Και να ήταν μόνο η Καλαμάτα που πολέμησε παλιά τον Τούρκο και σήμερα τιμάει την τότε αντίσταση;
Όχι… είναι και ο Νέος Κόσμος, όπου το πατροπαράδοτο έθιμο επιβάλλει και εκεί κανονικό πόλεμο με παραδοσιακές … μολότοφ.
Τώρα το αν υπήρχε η συνοικία αυτή επί τουρκοκρατίας, δεν το γνωρίζω αλλά θα το ψάξω. Όπως θα ψάξω και το αν υπήρχε αντίσταση με μολότοφ(!) εναντίον των Οθωμανών αφεντάδων μας εκείνα τα χρόνια… δεν ξέρω, μπορεί…
Και τέλος να μη ξεχνάμε και τις απανταχού μπαλοθιές, που τέτοιες μέρες κυριαρχούν απ’ άκρη σε άκρη της Ελλάδας, με αποτέλεσμα να χάνουν τη ζωή τους αθώοι συνάνθρωποί μας εξαιτίας του ανδροπρεπούς νταλκά κάποιου τσιπουρωμένου πανύβλακα macho, που μετά το ντερλίκωμα πιάνει τη καραμπίνα και όποιον πάρει ο χάρος… όπως προχθές που ένα 8χρονο κοριτσάκι δέχτηκε σφαίρα ή σκάγια στο κεφάλι, και σήμερα βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση στην εντατική.
Πάντως απ’ όλα τα παραπάνω την αλγεινότερη εντύπωση μου προκάλεσε η δήλωση περί DNA.
Μόνο που ο δήμαρχος έκανε ένα λάθος.
Δεν είναι οι σαίτες και τα βεγγαλικά στο DNA μας, αλλά η εγγενής βλακεία.
Αυτή που μας δέρνει αλύπητα εδώ και αιώνες.
Και χάρη στην οποία...
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟΜ@Λ@Κ@Σ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ανθρωποθυσίες στην Ελλάδα του 2019…
Του Ανδρέα Ζαμπούκα
Αρχαϊκές ανθρωποθυσίες γίνονταν μπροστά στο άγαλμα της Αρτέμιδας. Στην Αθήνα. Γράφει ο Ευριπίδης: «Όταν γιορτάζουν -την Ταυροπόλα Αρτέμιδα- ο ιερέας με ένα σπαθί αγγίζει το λαιμό ανδρός και αναβρύζει αίμα». (Ιφιγένεια εν Ταύροις, στ. 1456-1461).
Στη Σπάρτη, στο βωμό της Ορθίας Αρτέμιδος, μαστιγώνονταν έφηβοι με συνέπεια φρικαλέα αιματοχυσία. Γράφει ο Παυσανίας: «Η Ορθία τής Σπάρτης είναι το ξόανο τής χώρας των βαρβάρων... Τούς ήρθε ύστερα ένας χρησμός να βρέχουν τον βωμό με ανθρώπινο αίμα κι άρχισαν να θυσιάζουν κάποιον με κλήρο, ώσπου ο Λυκούργος, το αντικατέστησε με μαστιγώσεις των εφήβων μέχρι θανάτου και γέμιζε μ' αυτές ο βωμός με ανθρώπινο αίμα». (Ελλάδος Περιήγησις, Γ΄16, 9-10). Στη μυθολογία αναφέρεται, ότι πριν από τις μάχες γίνονταν θυσίες παρθένων, συνήθως με τη θέλησή τους...
Το ότι ο όρος «λαός», αντί του όρου «πολίτες», επικρατεί ως πολιτική νόρμα, σε μία σύγχρονη, υποτίθεται, δημοκρατία είναι και το μεγάλο πρόβλημα της εξέλιξής του. Γιατί αν αντιμετωπίζαμε τον «λαό» μόνο ως πολιτιστικό μέγεθος και ως φορέα παράδοσης θα μπορούσαμε να προσδιορίσουμε τις ευθύνες και την αισθητική του. Αυτό που όμως, συμβαίνει είναι η πελατειακή προστασία που του παρέχει η εξουσία για να παραμένει ανεξέλεγκτος και εκτός ορίων.
Στην Καλαμάτα δολοφονήθηκε ένας ανυποψίαστος άνθρωπος από «πασχαλινές» σαΐτες.
Στην Θήβα ένα μικρό κοριτσάκι, δέχθηκε σφαίρα στο κεφάλι.
Ο δήμαρχος της Καλαμάτας – αδιαφορώ για το όνομα και το πολιτικό του προφίλ- δηλώνει ότι «ο σαϊτοπόλεμος είναι στο DNA των Μεσσήνιων»! Όπως ακριβώς είναι στο DNA των κατοίκων του Τουρμπάτ στο Νοτιοδυτικό Πακιστάν να λιθοβολούν τις γυναίκες, όταν προσβάλουν την τιμή του άνδρα τους…
Ας είμαστε ειλικρινείς. Κάθε περίοδο εορτών – και μάλιστα χριστιανικών- υπομένουμε ένα επιθετικό κύμα κιτς και απύθμενου λαϊκισμού. Στις τηλεοράσεις, στους δρόμους, στις πόλεις και στην επαρχία. Από τις δηλώσεις της κυρίας Ασπασίας στη λαική, τις χιλιάδες εικόνες σουβλισμένων αρνιών στις κιτσάτες πιλοτές, μέχρι τον πόλεμο της βαρβαρότητας με τις σαίτες και τα βαρελότα.
Υπομένουμε όμως. Γιατί δικαιολογούμε τον «διονυσιακό» χαρακτήρα των εθίμων. Και ταυτιζόμαστε, πολλές φορές, με το σπάσιμο των ορίων, μολονότι συνειδητοποιούμε την αντιαισθητική μας συμμετοχή σε διάφορα δρώμενα.
Όταν όμως σκοτώνονται άνθρωποι, το πράγμα αλλάζει. Όταν πολιτεία, τοπική αυτοδιοίκηση και αστυνομία επιτρέπουν σε «ερασιτέχνες δολοφόνους» να πυροβολούν αυθαίρετα και να σημαδεύουν με σαίτες «αντίπαλα στρατόπεδα» τίποτα δεν δικαιολογεί την διαιώνιση των εθίμων.
Σε μία κοινωνία που έχει εθιστεί στο κιτς και στην υπερβολή, επιτρέπονται πάρα πολλά. Τα σκυλάδικα, το κάπνισμα σε κλειστούς χώρους, το παρκάρισμα στα πεζοδρόμια, ο εθνικολαϊκισμός, η αριστερά της ρεμούλας, η χυδαιότητα, η trash tv και πολλά άλλα καθημερινά βιώματα που καθορίζουν την «ελευθερία» μας.
Στο όνομα όμως, του «Διόνυσου» και της ασύμμετρης βαναυσότητας δεν μπορεί να επιτραπεί η νομιμοποίηση του θανάτου.
Γιατί...
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟΜ@Λ@Κ@Σ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Όχι στα έθιμα του θανάτου
Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ
Την ώρα που γράφω δεν ξέρω αν το 8χρονο κοριτσάκι από τη Θήβα που μια σφαίρα το βρήκε στο κεφάλι είναι ζωντανό, αλλά ξέρω ότι ο κάμεραμαν που βιντεοσκοπούσε το έθιμο του σαϊτοπόλεμου δεν είναι.
Όπως ξέρω ότι πολλοί συνάνθρωποι είναι ζωντανοί από τύχη και κάποιοι που η τύχη τους διασταυρώθηκε με την ατυχία τους, είναι ζωντανοί αλλά όχι αρτιμελείς.
Και ξέρω ότι όλα τα παραπάνω δεν οφείλονται σε κάποια καταστροφή ή σε κάποιον πόλεμο, δεν οφείλονται σε κάποιο δυστύχημα, αλλά στην πεποίθηση πολλών συμπολιτών μας ότι η ζωή ενός 8χρονου κοριτσιού ή ενός πατέρα δύο παιδιών δεν έχει καμία αξία μπροστά σε μια μπαλωθιά ή ένα πυροτέχνημα.
Προφανώς η περίπτωση του 8χρονου κοριτσιού που έπαιζε αμέριμνο μέχρι που το βρήκε η σφαίρα του γλεντζέ συμπολίτη και η περίπτωση του κάμεραμαν, που πήγε να καλύψει άλλη μια προσπάθεια απόδρασης από τα ψυχολογικά αδιέξοδα μέσω της πυρομανίας, δεν είναι η ίδια. Αυτό που είναι το ίδιο είναι η απόλυτη αδιαφορία για τη ζωή, όχι μπροστά σε κάποιο ιδανικό, όχι ας πούμε, η αδιαφορία για τη ζωή μπροστά στην ελευθερία του λόγου ή στο δικαίωμα ψήφου, αλλά η αδιαφορία για τη ζωή μπροστά σε ένα μπαμ και μερικές σπίθες.
Δεν είναι ότι δεν καταλαβαίνω το παρελθοντολάγνο κόλλημα με έθιμα τα οποία πια δεν εξυπηρετούν κοινωνικές, αλλά μάλλον ψυχολογικές ανάγκες.
Δεν είναι ότι δεν καταλαβαίνω το πώς οι μπαλωθιές μπορούν να γεμίσουν μια κενή περιεχομένου υπόσταση και δεν είναι ότι δεν καταλαβαίνω τα οφέλη της οπλοκατοχής και οπλοχρησίας στην πνευματική μικροφαλλία.
Δεν είναι ότι δεν καταλαβαίνω ότι όταν η ψυχοσύνθεσή σου είναι τέτοια που σε αναγκάζει να προσπαθείς να εντυπωσιάζεις αλλά οι ικανότητες σου δεν είναι αντίστοιχες, μπορεί να επιχειρήσεις να εντυπωσιάσεις με δραστηριότητες για τις οποίες το μόνο που χρειάζεται είναι ανευθυνότητα.
Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι το πώς είναι δυνατόν να επιτρέπουμε στα κόμπλεξ και την ανάγκη για φιγούρα να σκοτώνουν.
Φίλες, φίλοι και οι υπόλοιποι, νομίζω πως πρέπει κάποια στιγμή η ερώτηση «Θέλετε να θυσιάζουμε ένα παιδί κάθε τόσο προκειμένου να μπορούν κάποιοι συμπολίτες να βαράνε τις μπαλωθιές τους;» να απαντηθεί με ένα ξερό και αυστηρό «ΟΧΙ» και η ερώτηση «Θέλετε να διαλέγουμε 20 ανθρώπους κάθε χρόνο και να τους ακρωτηριάζουμε και έναν να τον εκτελούμε κιόλας προκειμένου κάποιοι συμπολίτες να μπορούν να απολαύσουν μερικές σπίθες;» να μοιάζει τόσο ανόητη που θα προκαλεί γέλια.
Και νομίζω πως αυτή η στιγμή δεν πρέπει να αναβληθεί.
Γιατί κάθε αναβολή θα είναι μια αποδοχή της ιδέας ότι μπορούμε να θυσιάζουμε παιδιά για τις μπαλωθιές του κάθε βλαμμένου και να εκτελούμε γονείς για τα πυροτεχνήματα του κάθε ανεύθυνου. Και κάθε τέτοια συμφωνία θα είναι συνενοχή σε εγκλήματα που όλοι ξέρουμε όχι μόνο ότι θα γίνουν αλλά και το πώς ακριβώς.
Εκτός αν...
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟΜ@Λ@Κ@Σ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Οι ημιάγριοι των «εθίμων»
Του ΚΩΣΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗ
Υποτίθεται ότι οι Καλαματιανοί με τις σαΐτες θυμούνται την αντίσταση που έκαναν επί Τουρκοκρατίας. Εξ όσων γνωρίζουμε τα τελευταία διακόσια χρόνια δεν έπεσε Καλαματιανός από βόλι Τούρκου. Από σαΐτα συμπατριώτη του, όμως, να το συζητήσουμε. Χαμηλοφώνως γιατί δίπλα μας κλαίνε μία χήρα και δύο ορφανά.
Ο δήμαρχος Νίκας μάς είπε ότι το έθιμο δεν πρόκειται να απαγορευτεί. Είναι, λέει, στο DNA των Καλαματιανών και η κατάργησή του θα προκαλέσει αντιδράσεις. Ο ίδιος είχε εμφανιστεί άνετος και ψύχραιμος μετά τον θάνατο τριών ανθρώπων στις πλημμύρες του 2016, τότε που δεν πήγε στα λασπόνερα «για να μη ρίξουν τον δήμαρχο στα σκυλιά». Τώρα πάει και για Περιφερειάρχης…
Με την ευκαιρία, να τον πληροφορήσουμε ότι υπάρχουν και άλλες συμπεριφορές που είναι στο DNA των ανθρώπων, πλην όμως έχουν απαγορευτεί. Το αυθόρμητο λιντσάρισμα, ο λιθοβολισμός, η δημόσια διαπόμπευση, βρίσκονται στο συλλογικό DNA εδώ και αιώνες, ωστόσο η πρόοδος του πολιτισμού κατέστησε έκνομες αντίστοιχες συμπεριφορές.
Ασφαλώς σε καιρούς που προτάσσουμε τη βαλκανική μας εκκεντρικότητα ως απόδειξη της εθνικής μας μοναξιάς, δεν είναι ώρα να τοποθετείς αυτά τα έθιμα στη σφαίρα της βαρβαρότητας. Στη χώρα όπου θεωρείται λεβέντης ο ημιάγριος με το κοψίδι στο ένα χέρι και το κουμπούρι στο άλλο, αν εκφράσεις τη δυσφορία σου θα είσαι είτε φλώρος, είτε βαλτός από κάποιους ξένους -ενδεχομένως Εβραίους που μπορεί να κάνουν μουτράκια για το υπέροχο έθιμο με το κάψιμο του Ιούδα.
Αν θέλετε, το πρόβλημα δεν βρίσκεται τόσο στη Χίο ή στην Καλαμάτα όπου, τέλος πάντων, η Αστυνομία λαμβάνει κάποια στοιχειώδη μέτρα.
Βρίσκεται κυρίως...
ΣΥΡΙΖΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Η σφαλιάρα έρχεται
Του ΘΑΝΑΣΗ ΜΑΥΡΙΔΗ
Η διαφορά μεταξύ των μαθηματικών και της φιλοσοφικής λίθου μιας θρησκευτικής σέχτας είναι ότι η γλώσσα των μαθηματικών επιβεβαιώνεται πάντα. Σε αντίθεση με όσους σας υπόσχονται ανάπτυξη, όπως οι ιερείς υπόσχονται εδώ και χιλιάδες χρόνια μετά θάνατον ζωή στους οπαδούς τους. Η μόνη πραγματική αλήθεια, φίλοι συμπολίτες, είναι ότι η σφαλιάρα έρχεται κι ο λογαριασμός θα είναι και πάλι φουσκωμένος.
Και να πει κανείς ότι με τους κομπογιαννιτισμούς της παρέας του Μαξίμου θα κερδηθούν ψήφοι για τον Αλέξη, να πει κι ένα «ναι μεν αλλά». Ότι μοίρασαν μερικά δισεκατομμύρια ενόψει εκλογών, αλλά είχαν κι ένα αποτέλεσμα. Κατέστρεψαν την χώρα, αλλά πήραν και τόσους ψήφους παραπάνω. Όχι ότι αυτό είναι αποδεκτό. Αλλά τέλος πάντων, πίσω από το έγκλημα υπάρχει κι ένα σκεπτικό. Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, και καταστρέφουν την χώρα και δεν έχουν και κάποιο άμεσο όφελος. Όχι γιατί δεν θα το ήθελαν, αλλά επειδή ο κόσμος έχει ήδη πάρει τις αποφάσεις του και τους έχει γυρίσει την πλάτη του. Αυτό λένε οι δημοσκοπήσεις. Δεν τους βγαίνει τίποτα, δεν κερδίζουν από τις παροχές.
Να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς! Η Οικονομία βρίσκεται ένα βήμα πριν από εκείνη την κατάσταση που θα χρειαστεί να παρακαλάμε για ένα νέο πρόγραμμα τους Ευρωπαίους. Με μία ΔΕΗ να κινδυνεύει να τιναχτεί στον αέρα και να συμπαρασύρει μαζί της και το τραπεζικό σύστημα, είναι πολυτέλεια να συζητούμε για «παροχές». Είναι δεδομένο ότι η επόμενη κυβέρνηση θα κληρονομήσει μια άκρως προβληματική κατάσταση στην Οικονομία. Το θέμα είναι πότε θα αρχίσουν να σκάνε τα προβλήματα. Επί των ημερών του Αλέξη ή του Κυριάκου;
Χρεοκοπήσαμε, πήγαμε σε μνημόνια, χαλάσαμε τον κόσμο και τις ζωές μας. Και το αποτέλεσμα;
Όσο ήταν το χρέος το 2010, τόσο είναι και σήμερα, παρά το γεγονός ότι μεσολάβησε ένα PSI.
Αυτή η φοβερή «επιτυχία» οφείλεται στην διακυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Για να ξέρουμε και τι λέμε! Αυτού του μεγάλου αντιμνημονιακού ηγέτη που μας υποσχέθηκε να μας οδηγήσει στον Παράδεισο και αντί γι αυτό μας έστειλε και πάλι στην Κόλαση.
Για να ανακεφαλαιώσουμε! Οφείλουμε ό,τι οφείλαμε και προ των μνημονίων, με τα κόκκινα δάνεια στις τράπεζες να απειλούν με ασφυξία το σύστημα, την ΔΕΗ να μας απειλεί με συνθήκες τρίτου κόσμου και τον ελληνικό λαό να έχει εξαντληθεί από μία ακόμη χαμένη δεκαετία. Από πού να πιαστεί κανείς για να αντλήσει αισιοδοξία;
Επενδύσεις; Ναι! Είναι ένας δρόμος. Εφόσον την ίδια ώρα υπάρχει πολιτική σταθερότητα, καλή διεθνής συγκυρία κι ένα τραπεζικό σύστημα ικανό να στηρίξει τους επενδυτές. Και το σπουδαιότερο: Μία κυβέρνηση αποφασισμένη να αλλάξει την χώρα! Βάλαμε πολλές προϋποθέσεις. Αν σε αυτές συνυπολογίσει κανείς ότι ο χρόνος που διαθέτουμε είναι περιορισμένος, τότε έχει μια πλήρη εικόνα της κατάστασης.
Θέλουμε να σας θυμίσουμε τι σας λέει αυτή εδώ η στήλη για την ΔΕΗ από πέρυσι. Διότι η ΔΕΗ έχει ένα πρόσθετο πρόβλημα:
ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Τα σπουργιτάκια του Τσίπρα
Ο Τσίπρας «πιάνει πουλιά στον αέρα». Οταν το είπε αυτό ο Ν. Αλιβιζάτος, δεν τον πίστεψα. Μετά όμως τη συμπλήρωση του ευρωψηφοδελτίου, είμαι αναγκασμένος να παραδεχθώ πως είχα άδικο. Ναι, ο Τσίπρας πιάνει πουλιά στον αέρα. Κι αν δεν είναι αετοί, ας είναι και ταλαίπωρα σπουργιτάκια που ψάχνουν κάνα ψίχουλο για να ζήσουν.
Πετούμενο δεν του ξεφεύγει του Τσίπρα. Ξεσήκωσε τον κόσμο με την υπόθεση Novartis, διέσυρε όσους ήθελε να διασύρει και περιμένει με τις ξόβεργές του μπας και κανένα πτηνό αφηρημένο πέσει στην παγίδα.
Ναι, πιάνει πουλιά στον αέρα ο Τσίπρας. Υπέγραψε τη συνθήκη με τον Ζάεφ δωρίζοντάς του γλώσσα και εθνότητα και για να περάσει τη Θεσσαλία δεν του φτάνουν τα λεωφορεία με τα ΜΑΤ. Ναι, πιάνει πουλιά στον αέρα ο Τσίπρας. Το οικονομικό του σχέδιο πέτυχε να αποτελειώσει τη μεσαία τάξη, να δημιουργήσει στρατιές νεόπτωχων. Θα μου πείτε, κατάφερε όχι μόνον να αποτρέψει τους επίδοξους επενδυτές, αλλά να παγώσει και όσες επενδύσεις είχαν ήδη συμφωνηθεί. Κατάφερε βέβαια να δημιουργήσει πλεονάσματα, που μπορεί να του φανούν χρήσιμα όταν τελειώσουν τα σπουργίτια.
Θα ήθελα ειλικρινά κάποιος από όσους πιστεύουν στις πολιτικές ικανότητες του Τσίπρα να μου αποκαλύψουν μία, έστω μία, επιτυχία της κυβέρνησής του στην τετραετία.
Η απόπειρα χειραγώγησης του τηλεοπτικού τοπίου;
Το δημοψήφισμα;
Η αναβάθμιση της ανομίας στα Εξάρχεια από τις μολότοφ στα καλάσνικοφ;
Η εκατόμβη στο Μάτι ή μήπως το μεταναστευτικό;
Οσο για το «κοινωνικό κράτος» που ο νεοφιλελευθερισμός θέλει να καταργήσει, υπάρχει ώς τη στιγμή που θα χρειαστείς ιατρική περίθαλψη σε δημόσιο νοσοκομείο.
Φτάνει να δεις τα στελέχη της κυβέρνησής του και τους παρατρεχάμενους, για να παραδεχθείς ότι πιάνει πουλιά στον αέρα.
Κι αυτοί πιστεύουν ότι πιάνει πουλιά στον αέρα ο αρχηγός. Πολύ φοβούμαι δε ότι το πιστεύει και ο ίδιος.
Το μόνο πουλί που είχε την ατυχία να πέσει στα χέρια του είναι...
ΣΥΡΙΖΟΑΛΗΤΑΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Συριζαίοι, αρκετά εξευτελίσατε την Aριστερά
Στο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούν να πείσουν ότι εκπροσωπούν ακόμη την αριστερά. Μόνο που οι ίδιοι φρόντισαν να κάνουν ό,τι μπορούν ώστε αυτό να μην ισχύει εδώ και καιρό
Παρακολουθώ τις προεκλογικές ομιλίες του Τσίπρα, τις αναρτήσεις του Πολάκη, το τι γράφουν τα διάφορα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.
Κοινός τόπος μια αγωνία να πουν «είμαστε ακόμη αριστεροί», «δεν τα ξεπουλήσαμε όλα», «δεν είμαστε σαν τους άλλους».
Συγγνώμη μάγκες, αλλά τίποτα από αυτά δεν ισχύει.
Για την ακρίβεια ισχύει το ακριβώς αντίθετο.
Καταφέρατε μέσα σε τέσσερα χρόνια να κάνετε μεγαλύτερη ζημιά στην Αριστερά από ό,τι δεκαετίες διώξεων.
Γιατί μπορεί να ηττήθηκε στον Εμφύλιο η Αριστερά, αλλά για δεκαετίες στην κοινωνία ήταν η πραγματική νικήτρια δύναμη.
Και αυτό για έναν απλό αλλά κρίσιμο λόγο: η Αριστερά είχε αυτό που έλειπε από τους αντιπάλους της.
Ηθικό σθένος, αξίες και ηρωισμό.
Ηθικό σθένος, αξίες και ηρωισμό.
Γιατί ο λαός δεν ξεχνούσε ότι κάποιοι πήγαν στο βουνό (και μετά στα ξερονήσια και τα εκτελεστικά αποσπάσματα) και κάποιοι αγόραζαν περιουσίες για έναν τενεκέ λάδι ή ακόμη χειρότερα κατέδιδαν στους κατακτητές.
Ναι, είχε προβλήματα η μεταπολεμική Αριστερά: δογματισμό, διασπάσεις, φραξιονισμούς. Γι’ αυτό και κέρδισε το παιχνίδι ο Αντρέας και το ΠΑΣΟΚ.
Όμως, την ηθική ανωτερότητά της την αναγνώριζαν όλοι.
Όμως, σήμερα ποιος μπορεί να τα υποστηρίξει όλα αυτά;
Γιατί αυτοί που βγήκαν στο βουνό, δεν το έκαναν ώστε ο κάθε Παππάς να στέλνει τον κάθε Πετσίτη να κάνει «δουλειές» με επιχειρήσεις.
Γιατί αυτοί που δεν φοβήθηκαν τις εξορίες, δεν το έκαναν ώστε μερικές δεκαετίες μετά μια «αριστερή κυβέρνηση» να ξεπουλά τη δημόσια περιουσία.
Γιατί προτιμούσαν την εκτέλεση από τη δήλωση μετάνοιας, και δεν φαντάζονταν ότι στο τέλος του δρόμου ένας «αριστερός πρωθυπουργός» θα υπέγραφε πολιτικά συμβόλαια με επιχειρηματίες.
Γιατί αυτοί που αντιστάθηκαν στη μετεμφυλιακή τρομοκρατία και στη δικτατορία των συνταγματαρχών δεν το έκαναν ώστε χρόνια μετά υπό την καθοδήγηση «αριστερών υπουργών» τα ΜΑΤ να δέρνουν συνταξιούχους και εκπαιδευτικούς.
Κάποτε αριστερός σήμαινε σεμνότητα, αγώνα, θυσία, αλληλεγγύη. Σήμερα αρχίζει να σημαίνει φιλοδοξία, κυνισμό και καιροσκοπισμό.
Ούτε είναι τυχαίο ότι ακόμη και με υποτίθεται «αριστερή κυβέρνηση» συνεχίζει να σηκώνει κεφάλι η ακροδεξιά.
Γι’ αυτό το λόγο σταματήστε να προσβάλλετε εικόνες και σύμβολα.
Αφήστε το “Bella Ciao” και τα αντάρτικα γι’ αυτούς που ακόμη αγωνίζονται.
Τις φωτογραφίες από τις διαδηλώσεις με τις σηκωμένες γροθιές ρίξτε τις σε ένα συρτάρι και πετάξτε το κλειδί.
Τα μαρξιστικά βιβλία δώστε σε καμιά βιβλιοθήκη μπας και τα διαβάσει όντως κανένας.
Και κυρίως...
Και κυρίως...
ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: H Περιστέρα και η... απόφραξη!
Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ
Μπορεί να λειτουργήσει η Δικαιοσύνη όταν δεν λειτουργούν οι τουαλέτες της;
Δεν είναι πλάκα. Το ερώτημα απασχολεί εντελώς πραγματικά τη Μάγδα Φύσσα, η οποία παρευρίσκεται σχεδόν κάθε μέρα επί τέσσερα χρόνια στη δίκη της οργάνωσης που δολοφόνησε τον γιο της. Βλέποντας προχθές μπροστά της στο ακροατήριο τη συμβία του πρωθυπουργού, η Φύσσα τής ζήτησε, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, να μεταφέρει στους υψηλούς συνομιλητές της το βούλωμα στα αποχωρητήρια.
Το αίτημα, εκτός από δίκαιο, ήταν και θεσμικά σωστό. Η Μπέτυ Μπαζιάνα δεν βρέθηκε στη δίκη για να εκπροσωπήσει –με ποια ιδιότητα, άλλωστε;– την κυβέρνηση. Αν μπορούσε η φωτογενής παρουσία της να ωφελήσει σε κάτι τη διαδικασία, θα ήταν μόνο για τη διαβίβαση τέτοιων αιτημάτων αποφρακτικής συνδρομής. Αφού η κυβέρνηση δεν μπορεί να διευκολύνει αλλιώς την ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης, ας φροντίσει τουλάχιστον τα υδραυλικά του δικαστηρίου.
Αυτή η αθέλητη ειρωνεία δεν ήταν, προφανώς, στους σκοπούς του περάσματος της Μπαζιάνα. Αφού η ίδια δεν μίλησε, τους σκοπούς υποχρεούται κανείς να τους συναγάγει από τα συμφραζόμενα. Δηλαδή από τις φωτογραφίες που μοιράστηκαν και από το τηλεγράφημα του κρατικού πρακτορείου, που –σε ελληνικά προσήκοντα στην περίσταση– ενημέρωνε ότι «η παρουσία της (κυρίας Μπαζιάνα) κάθε άλλο παρά τυχαία μπορεί να χαρακτηριστεί».
Γιατί δεν μπορεί να χαρακτηριστεί τυχαία;
Γιατί «αυτές τις μέρες συμπληρώνονται 4 χρόνια από την έναρξη της δίκης της Χρυσής Αυγής».
Δηλαδή; Τι είναι ένας ακόμη χρόνος εκδίκασης; Είναι κάτι σαν γενέθλια; Μια επέτειος που πρέπει να την τιμάμε;
Η προσπάθεια να δικαιολογηθεί μια καταφανώς προεκλογική εμφάνιση της πρώτης κυρίας του ΣΥΡΙΖΑ οδήγησε σε αυτή την αυτοακυρωτική εξήγηση. Δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Δεν θα μπορούσε η δημοσίευση να λέει ότι, έχοντας προσφάτως αποδεσμευθεί από τον Καμμένο –αλλά όχι από τους καμένους– ο Τσίπρας λανσάρει την Ακροδεξιά σαν εκλογικό αντίπαλο και τον εαυτό του σαν ανάχωμα.
Προκειμένου να υπηρετηθεί αυτό το μήνυμα και σε επίπεδο συμβολισμών, ανετέθη σε κλιμάκιο νεολαίων του ΣΥΡΙΖΑ να συνοδεύσουν την Μπαζιάνα στη δίκη. Από την άποψη του εκλογικού μάρκετινγκ, η επιλογή φαίνεται σώφρων: Καλύτερα να σε συστήνει ως προοδευτικό η Μπαζιάνα, παρά ο Τζουμάκας ή ο Παπαχριστόπουλος.
Το πρόβλημα δεν είναι η αναμενόμενη προεκλογική επιστράτευση ενός προσώπου με διαφημιστική ακτινοβολία προστατευμένη από τη φθορά της όντως πολιτικής. Το πρόβλημα είναι...
ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ξεσυριζεύει ο ΣΥΡΙΖΑ; (Ναι αν η πουτ@ν@ μπορεί να κόψει το γ@μ1σ1)
Υπάρχει, λέει, ένα μεγάλο σχέδιο του Τσίπρα. Και μερικών άλλων της παρέας του. Περιλαμβάνει το σχέδιο αυτό την εγκατάλειψη του ΣΥΡΙΖΑ και την δημιουργία ενός άλλου σχήματος, πιο ελκυστικού, πιο ευέλικτου, πιο μοδάτου. Και πιο ελεγχόμενου.
Είναι η επινόηση του Τσίπρα για να κατορθώσει να σταθεί την επόμενη ημέρα των εκλογών και να διασφαλίσει αυτόν τον περιβόητο ρόλο στο πολιτικό σκηνικό, που θα τον κάνει παίκτη μακράς πνοής και διαρκείας, το 10 το καλό της αριστεράς, που δεν θα είναι πια ακριβώς αριστερά, αλλά και κάτι άλλο μαζί, λίγο πιο τσαχπίνικο και παιχνιδιάρικο.
Πώς θα γίνουν όλα αυτά;
Όπως ομολογούν στενοί (πολύ στενοί…) συνεργάτες του Πρωθυπουργού, αν δεν αλλάξει το «μαγαζί», κινδυνεύει να πεθάνει. Ακούγεται σαν να είναι αποφασισμένο το τι θα γίνει.
Ο Τσίπρας, πιθανώς αμέσως μετά τις ήττες στις εκλογές και αναλόγως του πόσο βαριές θα είναι, θα θέσει ζήτημα ανανέωσης του ΣΥΡΙΖΑ. Θα αφήσει πιθανώς να εννοηθεί ότι για το χάλι φταίει το απαρχαιωμένο σχήμα, οι ανύπαρκτες κομματικές οργανώσεις και η καμαρίλα της Κουμουνδούρου. Θα πεί δηλαδή ότι φταίνει όλοι οι άλλοι εκτός από εκείνον. Θα επιχειρήσει έτσι – μα βάση πάντοτε αυτούς τους πολύ κοντινούς του – να μιλήσει για το κόμμα της νέας εποχής, που πιθανώς θα έχει και άλλη ταμπέλα.
Το «Προοδευτική Συμμαχία» θα κολλήσει στο «ΣΥΡΙΖΑ» και επισήμως και έτσι θα δοθεί μία νέα πνοή. Και «Συνασπισμός» και «Συμμαχία» και απ’ όλα. Και έτσι στις εθνικές εκλογές θα πάει με αναπτερωμένες ελπίδες.
Ετσι νομίζει.
Θα καθήσουν όλοι να ακούν όλα αυτά τα σχέδια του Τσίπρα, τα οποία όλοι γνωρίζουν ότι αφορούν αποκλειστικά και μόνο την προσωπική του πολιτική επιβίωση και την εξόντωση όλων των άλλων;
Δύσκολο.
Θα θεωρήσουν ο Φίλης και ο Βούτσης και ο Τσακαλώτος ότι με την αλλαγή της πινακίδας διορθώνονται όλα;
Πολύ δύσκολο.
Ή μήπως θα χάψουν το παραμύθι ότι φταίνε όλοι εκτός από τον Αλέξη για τα όσα έχουν συμβεί και όσα θα συμβούν;
Αυτό μπορεί να θεωρηθεί έως και αδύνατο.
Ό,τι και να θέλει ο Τσίπρας, όπως και αν το ονειρεύεται, το «ξεσυρίζεμα» του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα είναι τόσο απλή υπόθεση και διαδικασία. Υπάρχει άλλωστε και...
ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Πρόδωσαν τους Ποδέμος, παρακαλάνε τη Φώφη!
Του Γιάννη Σιδέρη
Ήταν… συγκινητική η χαρά που πλημμύρισε τον ΣΥΡΙΖΑ για τη νίκη των σοσιαλιστών του Πέδρο Σάντσεθ στην Ισπανία. Τέτοια έξαλλη χαρά ούτε το ΠΑΣΟΚ δεν εξέφρασε, που έχει ιδεολογικούς, πολιτικούς, και τεκμηριωμένους ιστορικούς δεσμούς από τη δεκαετία του '70, με το ισπανικό σοσιαλιστικό κόμμα!
Προφανώς προδίδει η μνήμη τον γράφοντα. Νόμιζε ότι το 2014 άκουγε το σύνθημα «SYRIZA – PODEMOS – VENCEREMOS», αλλά μάλλον ήταν έναρξη κώφωσης. Για να πανηγυρίζουν έτσι στον ΣΥΡΙΖΑ, στη θέση των Ποδέμος θα ακουγόταν το… PSOE, δεν εξηγείται αλλιώς!
Κατά τον Πρωθυπουργό «Η επικράτηση των προοδευτικών δυνάμεων στην Ισπανία και η κατάρρευση του δεξιού PP είναι μήνυμα ελπίδας. Ας μη βιάζονται κάποιοι να προκαταλάβουν την επικράτηση της δεξιάς στην Ευρώπη», έγραψε.
(Μα καλά, ο ίδιος δεν επισείει κάθε λίγο και λιγάκι τον κίνδυνο της ακροδεξιάς, και για να μην ανέβει η Λεπέν στη Γαλλία και η afd στη Γερμανία, θα πρέπει η Φώφη να ενδώσει στο φλερτ του; Άλλοι βιάζονται;).
Με το αποτέλεσμα των ισπανικών εκλογών, ο ΣΥΡΙΖΑ άρχισε να ξερογλείφεται: «Οι εθνικές εκλογές στην Ισπανία στέλνουν πολλαπλά μηνύματα, ελπίδας αλλά και επαγρύπνησης, τόσο στην Ευρώπη όσο και στη χώρα μας… οι προοδευτικές δυνάμεις της Ισπανίας είναι αναμφίβολα οι μεγάλοι νικητές των ισπανικών εκλογών», έγραψε το Γραφείο Τύπου του κόμματος.
(Μπα; Τώρα οι νεοφιλελεύθεροι ισπανοί σοσιαλιστές έγιναν «προοδευτικές δυνάμεις» και στέλνουν μηνύματα; – τ’ ακούς Φώφη;).
(Μπα; Τώρα οι νεοφιλελεύθεροι ισπανοί σοσιαλιστές έγιναν «προοδευτικές δυνάμεις» και στέλνουν μηνύματα; – τ’ ακούς Φώφη;).
Ο Δημ. Παπαδημούλης φοβούμενος πάντως μήπως η Φώφη έχει βαρηκοΐα, με στεντόρεια φωνή την ονομάτισε στο twitter «…ακούει άραγε η Φώφη Γεννηματά; Μπορεί έστω να πει «αποκλείω την στήριξη κυβέρνησης με ΝΔ;».
Ο Γιάννης Ραγκούσης δεν μπορούσε ως νεοπροσύλητος να λείψει: «Ο Σάντσεθ πολιτικά είναι το ακριβώς αντίθετο της Φώφης Γεννηματά που έχει ταυτιστεί με τη ΝΔ»).
Σε παρόμοιο πνεύμα και πολλές άλλες αναρτήσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ. Εκκωφαντικές οιμωγές για το προοδευτικό ΠΑΣΟΚ που «ταυτίζεται» με τη ΝΔ (Και αυτό μας διέφυγε: Πότε έγινε ξαφνικά προοδευτικό, το προδοτικό, νεοφιλελεύθερο, γερμανοτσολιάδικο ΠΑΣΟΚ; Ασε που «βρωμάει», όπως είχε πει στην Κ.Ε. ο σύντροφος Νίκος Φίλης).
Οιμωγές βέβαια θεατρικές, από αυτούς που συγκυβέρνησαν - με πλήρη άνεση και ιδεολογική επιμειξία - επί τέσσερα χρόνια με τον Καμμένο, ενώ συμβούλευαν επιμόνως τον Μάρτιν Σουλτς να συγκυβερνήσει με την Μέρκελ!
Από αυτούς που με την ίδια άνεση έλεγαν επαναστατικά λογίδρια στην κηδεία του Φιντέλ, σε μια βδομάδα χαριεντίζονταν τον φασίστα Ποροσένκο, και λίγο αργότερα χρίζονταν στρατηγικοί σύμμαχοι με τον «διαβολικό» Τραμπ.
Κυρίαρχο στοιχείο των αντιδράσεων είναι ο πολιτικά ανοίκειος μεταμορφισμός του ΣΥΡΙΖΑ, που αλλάζει σχήμα και ρητορική σε κάθε αλλαγή κατάστασης, που ποδοπατάει ιδέες και αρχές, προκειμένου να διατηρηθεί στην εξουσία με όποιο τρόπο.
Ήταν αυτοί που ανέμιζαν το χέρι γροθιά στις προεκλογικές φιέστες, με τον ηγέτη των Ποδέμος Πάμπλο Ιγκλέσιας.
Ήταν τότε που ο Ιγκλέσιας διεμήνυε «Vamos Alexis, η Αλλαγή ξεκινάει από την Ελλάδα»!
Τότε λέμε, που...
Σαν σήμερα (1/5/ΧΧΧΧ)
1776:
Ιδρύεται το «Τάγμα των Πεφωτισμένων», πιο γνωστό με τη λατινική
ονομασία « Ιλλουμινάτι», από τον γερμανό καθηγητή Νομικής Άνταμ
Βάισχαουπτ. Το "ιλλουμινάτι" αποτέλεσε το πιο ριζοσπαστικό παρακλάδι
του Διαφωτισμού.
1831: Εκδήλωση στρατιωτικού κινηματος κατά του κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια από τον ταγματάρχη Δημήτριο Τσάμη Καρατάσο.
1886:
Ταραχές στο Σικάγο, λόγω της γενικής απεργίας των εργατών που ζητούν
οκτάωρο. Σε ανάμνηση της εξέγερσης του Σικάγου, καθιερώνεται ο εορτασμός
της Εργατικής Πρωτομαγιάς.
1908:
Απολύονται όλοι οι ηθοποιοί και το προσωπικό του Βασιλικού Θεάτρου κατ
εντολή του βασιλιά Γεώργιου Α' . Ως αφορμή προβάλλεται το γεγονός ότι
συχνά οι παραστάσεις δίνονταν προ «κενών εδωλίων».
1939: Ο πρώτη εμφάνιση του Μπάτμαν ως κόμικ.
1941: Πρεμιέρα
για την ταινία «Πολίτης Κέιν», η οποία ακόμα και σήμερα θεωρείται από
πολλούς η κορυφαία ταινία της 7ης τέχνης. στη Νέα Υόρκη. Πρωταγωνιστεί
και σκηνοθετεί ο Όρσον Ουέλς
1811: Γεννιέται ο σατιρικός συγγραφέας Ανδρέας Λασκαράτος
1909: Γεννιέται ο Γιάννης Ρίτσος
1976: Χάνει τη ζωή του σε τροχαίο ο Αλέκος Παναγούλης
1994: Xανει τη ζωή του ο πρωταθλητης της F1 Αιρτον Σενα
2015: Αφήνει την τελευταία του πνοή άφησε σε ηλικία 76 ετών ο Ben E.
King, από τους πλέον δημοφιλείς ερμηνευτές της soul και της R&B.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
