Γράφει η Βίβιαν Στεργίου
Εδώ και μέρες ο Ελληνας έχει ξυπνήσει ειδικός αιματολόγος. Ξέρει να αναλύσει περίπλοκες ιατρικές διαδικασίες, πλασμο-τέτοια. Τα πλάνα από το ιατρείο του Κολωνακίου θυμίζουν τα πιο γαργαλιστικά επεισόδια της σειράς Δέκατη Εντολή. Ανακαλύπτουμε ξαφνικά πως υπάρχουν κακοί τύποι με λευκές ποδιές, δρες Φρανκενστάιν.
Ο υπουργός υποσχέθηκε να τους βρει – ο ίδιος που έφερε ευθύνη για την εποπτεία τους. Ας μην ξεχνάμε, εν τω μεταξύ, ότι η Ακροδεξιά φταίει που το έτος 2026 συζητάμε εάν τα εμβόλια είναι καλά (είναι) και εάν η εγκυμοσύνη είναι ταλαίπα (είναι).
Τώρα, η τιμώρηση των γιατρών του Κολωνακίου θυμίζει μεσαιωνικά τελετουργικά εκτόνωσης συναισθημάτων του όχλου. Δεν έχουν τεκμήριο αθωότητας οι συλληφθέντες; Δεν έχουν δικαίωμα να μην φαίνονται τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους στα ρεπορτάζ; Ψιλά γράμματα. Σημασία έχει η επιτελεστική «αποτελεσματικότητα». Το κράτος δείχνει το σκληρό του πρόσωπο, γιατί υπάρχει και αυτό, δεν φανερώνει, όμως, κάποιο ολιστικό, πειστικό πλάνο για την Υγεία. Μετά την τελετουργική σκληρότητα, τι;
Μία απλή βόλτα στο ΤικΤοκ φανερώνει το μέγεθος της σήψης. Νευροεπιστήμονες, διατροφολόγοι, ψυχοθεραπευτές/ψυχοβγάλτες υπόσχονται με φωνή μυοχαλαρωτική να σας βοηθήσουν με την άνοια της γιαγιάς σας, με τον καρκίνο της ξαδέλφης σας και με την κατάθλιψή σας. Εχετε διάσπαση της προσοχής, το ξέρατε; Τραύμα. Τοξικότητα. Ο καλός νευροεπιστήμονας είναι εδώ, θα κάνει πέρα το κακό. Εχει κοιλιακούς. Χαλαρωτική φωνή. Αυτό αρκεί.
Κι από την άλλη. Δεν ξέρω πόσες φορές έχω δει στο Διαδίκτυο κριτικές (reviews) για εξαιρετικούς γιατρούς από ασθενείς που δεν είναι επιστήμονες οι ίδιοι και νιώθουν ότι μπορούν να αξιολογήσουν χειρουργό οφθαλμίατρο σαν να είναι γαστρομπιστρό (ευχάριστος χώρος, αλλά ο γιατρός ήταν λίγο απότομος). «Με πίεσε να κάνω κι άλλες εξετάσεις που τελικά δεν χρειάζονταν», έγραφε ασθενής-πελάτισσα στο google-review για… μαστολόγο.
Διαθέτουμε εξαιρετικούς γιατρούς. Μόλις σήμερα ανακοινώθηκαν θετικές επιστημονικές εξελίξεις στην έρευνα για το μυέλωμα. Πριν από λίγες εβδομάδες, θετικά νέα για τον καρκίνο του δέρματος. Υπάρχουν γυναίκες και άνδρες πίσω από αυτές τις εξελίξεις (στην έρευνα για το μυέλωμα συμμετείχαν και Ελληνίδες από το ΕΚΠΑ). Επενδύονται τεράστια ποσά. Δουλεύουν ολόκληρες ομάδες πανέξυπνων ατόμων. Νύχτα μέρα η χώρα θα έπρεπε να στηρίζει τον κόσμο της ιατρικής έρευνας. Τα δημόσια νοσοκομεία θα έπρεπε να είναι το καμάρι μας και η βασική μας έγνοια, γιατί αυτά καθορίζουν την ποιότητα και τη διάρκεια της ζωής μας και όχι οι φούρνοι και τα γαστρομπιστρό.
Εχουμε εκτεθεί σε τεράστιες ποσότητες διαφήμισης για γιατροσόφια, αλοιφές, γουέλνες και υπηρεσίες ψυχοθεραπείας από ανθρώπους που εμφανέστατα έχουν οι ίδιοι πρόβλημα. Ενα μέρος του πληθυσμού, ειδικά τις δύσκολες στιγμές, ασκεί κάτι σαν χριστιανικοφανή παγανισμό με προσκυνήματα σε θαυματουργά λείψανα, φυλαχτά κ.λπ.
Από πού κι ως πού οι πολίτες έχουν αφεθεί μόνοι τους με όλ’ αυτά;
Από πού κι ως πού καλούνται, τάχα, αυτοί να ξέρουν εάν το ΕΚΠΑ έβγαλε καλούς γιατρούς εκείνη τη χρονιά ή εάν μία πιστοποίηση από πανεπιστήμιο του εξωτερικού είναι αξιόπιστη;
Αυτά δεν γίνονται.
Οι συνθήκες δουλειάς των γιατρών στα νοσοκομεία μας και των ερευνητριών στις Ιατρικές μας δεν συγκρίνονται με τις συνθήκες σε άλλες δυτικές χώρες. Παρά ταύτα, τα δημόσια νοσοκομεία λειτουργούν. Οι ερευνήτριες φέρνουν αποτέλεσμα. Για πόσο ακόμη;
Νοσοκομεία σε όλη τη Βόρεια Ευρώπη στελεχώνονται με κορυφαίες Ελληνίδες γιατρούς.
Η πιο πρόσφατη πράξη του ελληνικού δράματος ήταν το φετινό φιάσκο με τα χαμένα ερευνητικά κονδύλια.
Αφήσαμε εκατομμύρια που προορίζονταν για τη χρηματοδότηση ερευνητικών εργαστηρίων να χαθούν (βλ. Φτωχός Συγγενής η Ερευνα, Η Καθημερινή) απογοητεύοντας νέους ανθρώπους με όρεξη για δουλειά.
Oι θεραπείες, τα θαύματα της σύγχρονης Ιατρικής δεν προκύπτουν μαγικά.
Είναι αποτέλεσμα συγκροτημένης, πολύχρονης εργασίας ήσυχων «φυτών», που μπορεί να μην είναι τα πιο ευγενικά και κοινωνικά πλάσματα, ούτε καλοντυμένα ούτε με ακίνητα στο Κολωνάκι.
Ξέρουν, όμως...
να βγάζουν τη δουλειά και δεν πουλάνε μούσι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου