ΠΑΣΟΚικά ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Πάρε δισεκατομμύρια κόσμε!!! - Προγραμματική αξιοπιστία και στρατηγικά νεφελώματα.

εΒΛΗΜΑτικός ο τρόπος σκέψης των ΠΑΣΟΚΩΝ…

(Στην ΔΕΘ δεν έγινε ορθογραφικό λάθος) pic.twitter.com/1C4EgXATi1

— Fanourios🇬🇷 (@greek_paris_13) September 15, 2026

Μην ανησυχείτε αν δεν καταλάβατε τα μέτρα που ανακοίνωσε ο #Ανδρουλάκης
Ούτε αυτός τα κατάλαβε.
😀

— P💙tty m⭕️uth 🆒 (@John_Fletcher70) September 13, 2026

 

Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ

Ενα δισ. διακόσια εβδομήντα εκατομμύρια για δέκατο τρίτο μισθό στο Δημόσιο.

Οκτακόσια σαράντα εκατομμύρια μόνο για τη μία δόση της δέκατης τρίτης σύνταξης.

Μισό δισ. και σαράντα εκατομμύρια για νέο ΕΚΑΣ.

Σύνολο δύο δισ. και εξακόσια πενήντα εκατομμύρια, δαπάνες στον προϋπολογισμό, μόνο για να ενισχυθεί το εισόδημα των δημοσίων υπαλλήλων και των συνταξιούχων (και χωρίς να υπολογίζεται ολόκληρη η δαπάνη για την επαναφορά της 13ης σύνταξης).

Η κοστολόγηση του προγράμματος του ΠΑΣΟΚ είναι από το ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Στον λογαριασμό πρέπει κανείς να υπολογίσει και το μηνιαίο επίδομα 200 ευρώ ανά παιδί. Και, φυσικά, τις απώλειες εσόδων που θα προκύψουν από τη μείωση του ΦΠΑ και την κατάργηση της τεκμαρτής φορολόγησης.

Το ΠΑΣΟΚ θα δώσει, αλλά δεν θα πάρει. Θα αυξήσει τις παροχές και θα μειώσει τους φόρους. Θα μειώσει τα έσοδα, αυξάνοντας ταυτόχρονα τις δαπάνες. (Εκτός εάν αρκεί για τόσες δαπάνες η αύξηση του φόρου στα μερίσματα).

Το πρόβλημα όμως για το ΠΑΣΟΚ και τον πρόεδρό του δεν είναι μόνο τα νούμερα. Η πείρα λέει ότι οι ψηφοφόροι δεν εξαντλούν την αυστηρότητά τους σε αυτές τις εξαγγελίες. Μεταξύ του εξαγγέλλοντος και του ακροατηρίου του ισχύει η σιωπηρή σύμβαση ότι όσα λέγονται προεκλογικώς δεν πρέπει να εκλαμβάνονται τοις μετρητοίς.

Η προσπάθεια του Νίκου Ανδρουλάκη να εμφανιστεί ως η μόνη αξιόπιστη, προγραμματική αντιπολίτευση δεν σκαλώνει τόσο στους αριθμούς – που μάλλον δεν θα χρειαστεί να περάσουν ποτέ τη βάσανο της επαλήθευσης.

Σκαλώνει κυρίως στη στρατηγική που διαψεύδεται από όλες τις διαθέσιμες προγνώσεις: «Θα είμαστε πρώτο κόμμα».

Με τους στόχους και τους περιορισμούς που έχει θέσει στον εαυτό του, το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να διεκδικεί τίποτε λιγότερο. Αφού έχει απαγορεύσει «κανονιστικώς» τη συνεργασία με την πολιτική δύναμη που εμφανίζεται πρώτη σε όλες τις δημοσκοπήσεις· αφού έχει θέσει ως ζωτική προτεραιότητά του την «ανατροπή», δεν μένει άλλη εναλλακτική, παρά η μεταφυσική: Θα πρέπει να λέει ότι θα κυβερνήσει αυτοδύναμο.

Από τη μία, ο Ανδρουλάκης και το κόμμα του απευθύνονται στους ορθολογικούς και μετριοπαθείς πολίτες, ζητώντας τους να συγκρίνουν προγράμματα.

Από την άλλη, προτείνουν στο ίδιο απαιτητικό ακροατήριο μια μετεκλογική νεφέλη, που δεν βασίζεται σε κανένα δεδομένο της πολιτικής πραγματικότητας.

Διαλέγουν το απαιτητικό κοινό, που ζυγίζει και ψηφίζει «στρατηγικά». Και στο κεντρικό ερώτημα κάθε εκλογών –«ποιος;», «με ποιους;»– απαντούν με εξορκισμούς. Ή με ταυτολογίες: «Αν υπάρξει ακυβερνησία;», ρωτήθηκε στη Θεσσαλονίκη ο Ανδρουλάκης. «Ακυβερνησία δεν θα υπάρξει. Θα υπάρξει κυβέρνηση. Το ποια κυβέρνηση θα υπάρξει… θα το αποφασίσει με την ψήφο του ο ελληνικός λαός».

Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να καλύψει διαφορά περίπου δεκαπέντε μονάδων για να είναι πρώτο. Πάνω από είκοσι για να είναι –λέμε τώρα– αυτοδύναμο.

Εχει αποκλείσει και εξακολουθεί να αποκλείει τις συνεργασίες. Αλλά…

 

 εντάξει.

Ψηφίστε εσείς και μετά βλέπουμε.