Μεταπτυχιακού φοιτητή Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης Πανεπιστημίου Κρήτης.
Και ξαφνικά αναγνωρίζεις το λάθος σου. Αναγνωρίζεις ότι οι φουσκωτοί
κύριοι που μοιράζουν μελιτζάνες μόνο για Έλληνες και παρουσιάζουν τον
εαυτό τους ως τη μοναδική επιλογή ρήξης με το σύστημα, είναι επικίνδυνοι
για την κοινωνία. Προβληματίζεσαι με τις πρακτικές της Χρυσής Αυγής
μόνο όταν το αίμα ενός ανθρώπου, νωπό ακόμα στο πεζοδρόμιο, βαραίνει στη
συνείδησή σου δημιουργώντας ένα αίσθημα ντροπής για τις επιλογές σου.
Τη σύγχυση που αποτύπωσες στις κάλπες τον περασμένο χρόνο, την
αποτυπώνεις σήμερα στην αμηχανία και στην αδυναμία σου να δεχτείς ότι
φταις.
Δεν σε κατηγορώ. Ποτέ δεν πίστεψα ότι οι ψηφοφόροι της Χρυσής
Αυγής είναι μανιακοί νεοναζί και νοσταλγοί του Hitler, απόγονοι των
ταγμάτων ασφαλείας και εν γένει φασίστες. Είναι νέοι άνθρωποι, απλός, καθημερινός κόσμος, εργαζόμενοι,
μεροκαματιάρηδες, δημόσιοι υπάλληλοι, καταστηματάρχες που έχουν
εμποτιστεί με μίσος απέναντι στην υπάρχουσα κατάσταση. Με οργή στις
συνειδήσεις τους για ένα σάπιο πολιτικό σύστημα. Με απογοήτευση για την
κατάσταση που βιώνει η χώρα και οι πολίτες της. Εκφράζουν διαμαρτυρία
και σε καμία περίπτωση δεν συνυπογράφουν την «πολιτική» της ατζέντα.
Απλά θέλησαν να τρομοκρατήσουν το πολιτικό σύστημα. Σε καταλαβαίνω, οι
επιλογές σου όμως σε βαραίνουν.
Σήμερα, δυστυχώς, πληρώνουμε την έλλειψη πολιτικής παιδείας σε μεγάλα
στρώματα της ελληνικής κοινωνίας. Πληρώνουμε την έλλειψη πολιτικής
σκέψης και πολιτικής άποψης από τη νεολαία. Τη δική μας τάση για
γενίκευση καθώς και την «απολιτίκ» στάση της πλειοψηφίας από εμάς.
Γιαούρτια σε πολιτικούς, επιθέσεις, προπηλακισμοί, ξυλοδαρμοί όλα στο
όνομα της δημοκρατίας και της δικαιοσύνης. Όλα αυτά στο μυαλό σου ακόμα
και σήμερα είναι νομιμοποιημένα και «αυτονόητες αντιδράσεις». Αρνείσαι
πεισματικά να καταδικάσεις φαινόμενα βίας, καθαγιάζοντάς τα ως τρόπους
αντίδρασης, νομιμοποιώντας παρόμοιες συμπεριφορές. Συμπεριφορές χωρίς
καμία διάσταση διαμαρτυρίας και νομιμότητας.
Όταν έχτιζαν καθηγητές στα γραφεία τους, το βάφτισες «δικαιολογημένη
αντίδραση» των φοιτητών, όταν ακούστηκαν συνθήματα για κάψιμο της Βουλής
μίλησες για καταπιεσμένο κόσμο, όταν κάηκαν κτήρια και τράπεζες εσύ
μιλούσες για αγώνες της κοινωνίας, όταν προπηλακίστηκαν βουλευτές δεν
στεναχωρήθηκες γιατί «το άξιζαν», όταν κάποιοι έκαναν γυαλιά καρφιά το
κέντρο της Αθήνας εσύ μιλούσες για αγανάκτηση και αντιφασισμό, όταν
γινόταν πογκρόμ εναντίον μεταναστών εσύ κοιτούσες την πόλη να
«ξεβρομίζει», όταν καίγανε ελληνικές σημαίες εσύ τους κοίταζες παθητικά
και κατανοούσες την «οργή τους για την κοινωνία».
Εσύ και η λογική σου
νομιμοποιήσατε τέτοιες πρακτικές ως τρόπο αντίδρασης.
Όταν λοιπόν πολιτικά κόμματα, δημοσιογράφοι, διανοούμενοι, απλοί
πολίτες επικροτούν είτε φανερά είτε με τη στάση τους τέτοιου είδους
πράξεις με μηδενικό πολιτικό υπόβαθρο γενικεύοντας στη λογική του «αυτοί
μας κατέστρεψαν, άρα τους αξίζει...», τότε απλά στο μέλλον περιμένεις
να θερίσεις αυτό που εσύ έσπειρες. Βίαιες αντιδράσεις στερημένες από
πολιτική στάση και άποψη.
Αν θέλουμε να αλλάξουμε τα πράγματα εμείς οι νέοι πρέπει να αρχίσουμε
να σκεφτόμαστε πολιτικά. Η πολιτική σκέψη στις μέρες μας είναι
απαραίτητη και θα πρέπει να αποτελεί κριτήριο στις επιλογές μας. Από
εμάς περιμένει η κοινωνία. Ακόμα και αν δεν ζούμε όπως σκεφτόμαστε, δεν
είναι ανάγκη να σκεφτόμαστε όπως ζούμε!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου