"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΚΟΥΛΤΟΥΡΙΑΡΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Τα νταλαροειδή και η "ελευθερία του μισόλογου"




Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ

 Η ελληνική δημοκρατία είναι πλουραλιστική. Δεν έχει κανείς την υποχρέωση να ευθυγραμμιστεί με την εξωτερική πολιτική της χώρας – ούτε καν με τον ιστορικό της προσανατολισμό. Κάθε Ελληνας πολίτης είναι ελεύθερος να μισεί τη Δύση και να περιφρονεί την Ευρώπη. Είναι ελεύθερος να τη θεωρεί χειρότερη ή ίση με αντίπαλα καθεστώτα.

Η ελληνική δημοκρατία έχει μάθει να ζει με αυτή τη ριζική διχογνωμία και να τη μεταβολίζει. Κι έχει καθιερώσει για τόσο θεμελιώδη ζητήματα ταυτότητας όχι μόνο την ελευθερία του λόγου. Αλλά και την ελευθερία του μισόλογου.

Ως φαντεζί εφαρμογή αυτής της κατάκτησης μπορεί να δει κανείς την πολυσυζητημένη αφίσα για τη «συναυλία ειρήνης» στα Προπύλαια. Εκεί η ελευθερία του λόγου εξασκείται ως ελευθερία στην υπεκφυγή. Στην πρώτη εκδοχή της αφίσας, η ειρήνη είναι μόνη. Δεν αντιπαρατίθεται σε κανέναν συγκεκριμένο πόλεμο. Και σε όλες τις εκδοχές, η πρωτοβουλία αυτοσυστήνεται μέσα από μια σοφιστική έμπνευση: «Οποια κι αν είναι η ερώτηση», λέει, «η ειρήνη είναι η απάντηση».

Μπορεί κανείς να δοκιμάσει τη λογική ευστάθεια του συνθήματος. Μπορεί να το φέρει αντιμέτωπο με τις ερωτήσεις που το ίδιο προκαλεί. Οταν, ας πούμε, η ερώτηση είναι «ποιος ευθύνεται για τον πόλεμο;», η απάντηση είναι «ειρήνη».  

Τίνος τα όπλα σκοτώνουν αμάχους; Ειρήνη. 

Αρκεί να στέλνουμε στους αμυνόμενους γάζες; Ειρήνη. 

Αδικεί τους αμυνόμενους η ιδέα ότι είναι άβουλα θύματα «ανταγωνισμών»; Ειρήνη.

Το βάρος της κριτικής γι’ αυτή τη σκόπιμη παραδοξολογία έπεσε δυσανάλογα, αλλά όχι ανεξήγητα, στον πιο επιφανή της πρωτοβουλίας: στον Γιώργο Νταλάρα.  

Εχοντας την πλουσιότερη σταδιοδρομία στο τραγούδι –το στρατευμένο και το αστράτευτο–, ο Νταλάρας υπερασπίστηκε μόνος του τον εαυτό του. Εγραψε ότι «είναι με τους αμάχους». Οτι «δεν κάνει πολιτική». Είναι «με τα ανώνυμα θύματα». Και ότι «δεν τον ενδιαφέρουν οι ανταγωνισμοί της εξουσίας».

Το να κρατάς όμως τα θύματα «ανώνυμα» –και, κυρίως, το να κρατάς ανώνυμο τον θύτη που τα εξοντώνει– είναι ήδη πολιτική. «Κάνεις πολιτική» αποσιωπώντας.

Δεν είναι πολύ αυστηρή αυτή η απαίτηση;  

Τι περιμένει κανείς από έναν τραγουδιστή; Να κάνει γεωπολιτική ανάλυση για να εξηγήσει το πηγαίο αντιπολεμικό του αίσθημα; Δεν αρκούν οι προθέσεις του; Δεν αρκεί που βάζει το βαρύ του όνομα στη μαρκίζα μιας ανθρωπιστικής καμπάνιας;

Οντως. Κανείς δεν περιμένει πολιτική οξυδέρκεια ακόμη και από πρόσωπα που...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΚΟΥΛΤΟΥΡΙΑΡΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ίσως τα γυαλιά του κυρίου Γιώργου να χρειάζονται καθάρισμα

 


Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Μιλώντας στην εκπομπή της Ναταλίας της Γερμανού, ο Γιώργος ο Νταλάρας ρωτήθηκε για τον επικριτικό τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκε η προαναγγελία της συναυλίας στην οποία η «ειρήνη είναι η απάντηση όποια κι αν είναι η ερώτηση».
 

«Ζούμε σε μια θολή πραγματικότητα και δυστυχώς αυτό που λέω ο οπαδισμός χάνει πια τον χαρακτήρα της μικρής κλειστής παρέας και γίνεται διχαστική πραγματικότητα για τον τόπο μας» είπε. Δεν ξέρω τι ακριβώς εννοούσε ο τραγουδιστής, αλλά το μόνο θολό που βλέπω είναι ο λόγος για τον οποίο κάποιος χαρακτηρίζει «οπαδισμό» την απαίτηση για καθαρές θέσεις, χωρίς «ναι μεν αλλά» και ίσες αποστάσεις σε μια τόσο ξεκάθαρη πραγματικότητα όπως είναι η πραγματικότητα της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία.

Γιατί αυτή τη φορά η πραγματικότητα είναι απολύτως ξεκάθαρη: Μια απολυταρχική χώρα, στην οποία οι αντιπολιτευόμενοι δηλητηριάζονται κι αν επιζήσουν φυλακίζονται, στην οποία οι ομοφυλόφιλοι διώκονται, στην οποία η ομάδα εξουσίας αποτελείται από πρώην πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών, τους φίλους τους και το ιερατείο, εισβάλλει σε μια γειτονική ευρωπαϊκή δημοκρατική χώρα μόνο και μόνο επειδή εκείνη αρνείται να γίνει δορυφόρος της. Κι επειδή αυτή η άρνηση δεν είναι μια απλή κυβερνητική απόφαση αλλά μια επιθυμία των πολιτών, οι εισβολείς προσπαθούν, εκτός από το να καταλάβουν τη χώρα, να εξοντώσουν και τον πληθυσμό της.

Το ίδιο ξεκάθαρο είναι το ότι η εισβολή αυτή, εκτός από συνέχεια άλλων στρατιωτικών εισβολών και εκκαθαρίσεων ανυπάκουων πληθυσμών στις οποίες έχει προχωρήσει το Κρεμλίνο, αποτελεί κομμάτι μιας πολυετούς επίθεσης στη δημοκρατική Δύση που γίνεται κυρίως μέσω fake news και εξαγοράς οργανισμών, ομάδων ή προσώπων επιρροής. 

Το παραλήρημα του δικτάτορα Πούτιν την παραμονή της εισβολής και η λύσσα με την οποία συχνά-πυκνά επιτίθεται στον «δυτικό τρόπο ζωής» δεν αφήνουν πολλά περιθώρια παρερμηνειών: Η επιδίωξη του Κρεμλίνου είναι η κατάρρευση των δυτικών δημοκρατιών και η επαναφορά του πλανήτη στην παλιά τάξη πραγμάτων. Εκεί όπου οι αρχηγοί κρατών ήταν ηγεμόνες και οι πολίτες υπήκοοι.  

Η ξεκάθαρη σύγκρουση και ο τρόπος με τον οποίο η έκβασή της επηρεάζει και θα επηρεάσει τις ζωές μας δεν αφήνει περιθώρια για «ουδετερότητες» και για «ναι μεν αλλά». Αντιθέτως, απαιτεί από κάθε έναν που φιλοδοξεί να μιλήσει γι’ αυτήν να πάρει μια εξίσου ξεκάθαρη θέση. Η όποια πολυπλοκότητα χάνει κάθε  σημασία μπροστά στο διακύβευμα που είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα, το διεθνές δίκαιο και η ίδια η δημοκρατία. Δηλαδή όλα αυτά που συνιστούν τον πυρήνα της (πολύ ενοχλητικής για τους πολύ αριστερά και πολύ δεξιά ανθρώπους σε όλο τον κόσμο) «Δύσης».

Καταλαβαίνω και τους δισταγμούς και την άγνοια, ακόμα και την επαγγελματική υστεροβουλία, αλλά δυστυχώς όταν φιλοδοξείς να εμπλακείς στη δημόσια συζήτηση για μια σύγκρουση τόσο κομβική και τόσο ξεκάθαρη πρέπει να μπορείς ξεκάθαρα να απαντήσεις στην πολύ απλή ερώτηση: Με ποιους είσαι;  

Θέλεις να επικρατήσουν οι δημοκρατικές χώρες, αυτές στις οποίες η δυνατότητα έκφρασης (από πολιτική μέχρι σεξουαλική) είναι μεγαλύτερη από οπουδήποτε αλλού στον κόσμο ή προτιμάς να επικρατήσουν αυτές στις οποίες οι αντιπολιτευόμενοι, οι ομοφυλόφιλοι και γενικά όποιοι κρίνονται ανεπιθύμητοι δολοφονούνται ή μπαίνουν φυλακή; 

Θέλεις να επιβληθεί το διεθνές δίκαιο ή ο διεθνής τραμπουκισμός; 

Θέλεις την ειρήνη που έρχεται μετά από παράδοση του θύματος ή θέλεις την ειρήνη που έρχεται μετά από ήττα του θύτη;

Όσο για τον Γιώργο τον Νταλάρα και τους συμπολίτες που η απαίτηση για καθαρές θέσεις τούς μοιάζει οπαδική, θα ήθελα πολύ να τους ρωτήσω...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η κυρα-Θεανώ Φωτίου και οι «ευγενικές χορηγίες» του ΣΥΡΙΖΑ στις ΜΚΟ


Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΓΑΛΑΝΟΥ

 Η κ. Θεανώ Φωτίου δεν είναι αυτό που δείχνει η εμφάνισή της.  

Είναι μια συντρόφισσα, αφοσιωμένη στον αγώνα επιστροφής του ΣΥΡΙΖΑ αλλά κυρίως του κ.Τσίπρα στην εξουσία. Για το στόχο επανακατάληψης της εξουσίας και το αρμολόγημα των θεσμών. Αγωνίζεται από κάτω προς τα πάνω. Περισσότερο μεθοδικά και αποτελεσματικά από τους άνδρες συναδέλφους της. Αξιοποιώντας όλα τα διαθέσιμα δίκτυα, τους χώρους αλληλεγγύης, τους συλλόγους, τις ΜΚΟ. Περνάει το μήνυμα «εμείς είμαστε πάντα εδώ για εσάς».

Κάπως έτσι φτάσαμε στην παραδοχή ότι όχι μόνο «δάνεισε» την τηλεφωνική γραμμή της, στη ΜΚΟ που διοργανώνει την επίμαχη συναυλία της Τρίτης 29/3/2022, αλλά αυτό είναι κεντρική στρατηγική των συντρόφων -βουλευτών της αξιωματική αντιπολίτευσης.

Μιλάμε προφανώς ότι η ευγενική χορηγία αφορά την τηλεφωνική γραμμή με τη βουλευτική ατέλεια, που προσφέρει η Βουλή. Δηλαδή τις δωρεάν τηλεφωνικές υπηρεσίες που απολαμβάνει η κ. Φωτίου ως μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου. 

Δικαιούμαστε υποθέτω να γνωρίζουμε πόσοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ παρέχουν αυτού του είδους το service σε ποια δίκτυα και σε ποιες ΜΚΟ.

Δεν το θεωρώ εξ ορισμού κακό, αλλά έχω απορίες!

Πως γίνεται όλο αυτό;

Με εκτροπή της τηλεφωνικής γραμμής στα γραφεία των στηριζόμενων ΜΚΟ;

Διαθέτουν το βουλευτικό γραφείο στους ανθρώπους των ΜΚΟ;.


Εν προκειμένω, ο project manager της συναυλίας και οι αλληλέγγυοι της ΜΚΟ «Αλληλεγγύη για Όλους» εγκαταστάθηκαν στο πολιτικό γραφείο και τηλεφωνούσαν στον Νταλάρα, τον Εισβολέα και τον Δ. Μητσοτάκη, στα συνεργεία ήχου κλπ για να κλείσουν τη συναυλία; Τις προσφορές ποιος θα τις υποδέχεται;

Με ποια κριτήρια επιλέγονται οι ΜΚΟ τις οποίες στηρίζουν με χρήματα και ατέλειες τα οποία πληρώνει Έλληνας φορολογούμενος;

Ποιος προσεγγίζει ποιον;

Ποιο δίκτυο αλληλεγγύης παίρνει ας πούμε ο κ. Τσακαλώτος και ποια ο κ. Σπίρτζης και ο κ. Παππάς;

Υπάρχει κάποια συγκεντρωτική λίστα στην Κουμουνδούρου με τα δίκτυα ΜΚΟ που βοηθάνε;

Αν γίνονταν λίγο πιο συγκεκριμένοι θα βοηθούσαν πολύ στην κατανόησή μας.

Είναι κρίμα, να μπλέξει με τέτοιες ουρανοκατέβατες απορίες και θεωρίες ο ΣΥΡΙΖΑ, επειδή μπορεί - από την καλή του την καρδιά – να διοργανώνει μια συναυλία για να μαζέψει χρήματα για τα παιδιά της Ουκρανίας, και απλώς κάποιος που έψαξε λίγο παραπάνω έπεσε πάνω στην τηλεφωνική γραμμή της κ. Φωτίου.

Μπορούσε πάντως ο κ. Νίκος Ρωμανός να είχε δει το βίντεο από την κομματική εκδήλωση στον Πειραιά όπου η πρώην υπουργός καλούσε τους οπαδούς και φίλους να κάνουν κουράγιο «μέχρι να ρίξουμε αυτή την κυβέρνηση» και να διπλασιάσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ τα επιδόματα.

Ας μην υποτιμηθεί το δίκτυο αλληλεγγύης με νέα επιδόματα 7 δις που υπόσχεται η κ. Φωτίου ανά τις γειτονιές.

Νέα προωθημένα επιδόματα, όπως επίδομα ενοικίου και στους ιδιοκτήτες και μια ψηφιακή κάρτα αλληλεγγύης που «θα βάζει το κράτος λεφτά» και ο κόσμος θα αγοράζει τρόφιμα από παντού όχι μόνο από τα σούπερ μάρκετ.

Πώς θα γεμίζει η κάρτα;

Hello!


Θα...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Φωτίου, είναι η απάντηση

Γράφει ο Στέντωρ

Η ταυτότητα της πρωτοβουλίας ήταν πολύχρωμη. 

Τα σλόγκαν ασαφή. 

Τόσο ασαφή, ώστε στην πρώτη απόπειρα διαφήμισής της η πρωτοβουλία για τη «Συναυλία Ειρήνης» άφηνε στη φαντασία του αναγνώστη τον πόλεμο ενάντια στον οποίο οι καλλιτέχνες σκόπευαν να ενώσουν τις φωνές τους.  

Υπερασπιζόμενοι τη συμμετοχή τους, κάποιοι τραγουδιστές είχαν μάλιστα υπερασπιστεί τη σύμπραξη ως μη πολιτική· ως σκέτα ανθρωπιστική. 

Χρειάστηκε η μεσολάβηση του γραφείου Τύπου της Ν.Δ. για να αποκαλυφθεί ότι το τηλέφωνο που η διοργανώτρια «Αλληλεγγύη για Ολους» ανέφερε στην αφίσα είναι καταχωρισμένο στο όνομα της βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ, Θεανώς Φωτίου.  

Η Φωτίου επιβεβαίωσε ότι της ανήκει ο αριθμός. Και ότι τον χορήγησε ως προσφορά για την οποία είναι υπερήφανη. 

Εξίσου υπερήφανοι δεν μπορεί παρά να είναι και...

Υπαρκτού αριστερο-κουλτουριαρο-σουργελαρόπληκτου ελληνισμού κωμωδία

 






 
 

Εθνικής πουτινολάγνας ξεφτίλας κωμωδία

 

Υπαρκτού πολιτικώς ορθά αφελληνισμένου ελληνισμού κωμωδία

 



 

Σαν σήμερα (30/3/ΧΧΧΧ)

 

1822: Σφαγή των κατοίκων της Χιου απο τους Τούρκους


1867: Οι Ρώσοι πουλάνε την Αλάσκα στην Αμερική για 7,2 εκατομμύρια δολάρια, μην ξέροντας ότι κάτω από τους πάγους κρύβεται μαύρος χρυσός. Τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης κατηγορούν την κυβέρνηση ότι διασπάθισε το δημόσιο χρήμα για να αγοράσει ένα παγόβουνο.


1952: Ο Νίκος Μπελογιάννης εκτελείται στο Γουδί.



1981: Απόπειρα δολοφονίας κατα του Ρόναλντ Ρίγκαν απο τον Τζον Χίνκλεϊ έξω από ξενοδοχείο της Ουάσινγκτον




1983: Τίθενται σε ισχύ στην Ελλάδα το πενθήμερο και οι 40 ώρες εργασίας για τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα.


1853: Γεννιέται ο ολλανδός ζωγράφος Βίνσεντ Βαν Γκονγκ


1872: Πεθαίνει ο Νικόλαος Μάντζαρος, συνθέτης του εθνικού μας ύμνου.


1896: Πεθαίνει ο Χαρίλαος Τρικούπης



2020 Πεθαίνει σε ηλικία 98 ετών το σημαίνον στέλεχος της Αριστεράς και αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης Μανώλης Γλέζος.

ΔΥΤΙΚΗ ΣΟΥΡΓΕΛΟΨΩΝΑΡΟΠΛΗΚΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Η μέθοδος Γουίλ Σμιθ

Του Δημήτρη Δανίκα

Για τα Οσκαρ λοιπόν
. 

Τι έμεινε; 

Το χαστούκι και τα γαλλικά του Γουίλ Σμιθ προς τον κομφερασιέ  Κρις Ροκ, έναν εκ των γελωτοποιών των «βασιλιάδων» στο Χόλιγουντ. Τι ακριβώς συνέβη;

Ο γελωτοποιός μέσα στον οίστρο των αυτοσχέδιων και κρύων ανεκδότων του άρχισε να σχολιάζει, χλευαστικά τη σύντροφο του Γουίλ Σμιθ με υπονοούμενα τόσο για την ασθένειά της όσο και για την ανοικτή σχέση τους

Εχουμε και λέμε λοιπόν: τι τον κόφτει τον Κρις Ροκ η ανοικτή σχέση που έχει συνάψει ο Γουίλ Σμιθ με τη γυναίκα του; Τι τον κόφτει αν εκείνη βγαίνει και «κοιμάται» με άλλους, και αν ο Γουιλ Σμιθ τσιλιμπουρδίζει; Απίστευτο

Δύο λοιπόν, επί της ουσίας αυτής της σχέσης, δικαίωμά τους και καπέλο τους. Στο κρεβάτι τους δεν βάζουν κανένα νταβατζή

Τρία λοιπόν, πάλι επί της ουσίας: και σε ποιους τα έλεγε όλα αυτά τα τάχα μου αστεία και γαργαλιστικά; Μα φυσικά σε όλους αυτούς τους «Ακαδημαικούς» του Αμερικανικού σινεμά, που έτσι και ρίξεις μια ματιά στην κλειδαρότρυπα των σπιτιών τους θα πιάνεις τη μύτη σου. Ασε τις επιδόσεις του Κρις Ροκ. Είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα

Τέσσερα λοιπόν: τι είναι όλο αυτό; Πλαγίως, κήρυγμα συζυγικής αφοσίωσης; Ου μοιχεύσεις; Να τρελαθούμε. Δηλαδή το Χόλιγουντ αποτελείται από ιεροκήρυκες! Δηλαδή ο μεν Γουίλ Σμιθ αχαλίνωτος και αμαρτωλός και οι άλλοι λευκά, πάναγνα περιστέρια

Πέντε λοιπόν: το περιστατικό θυμίζει κάποιο αντίστοιχο που έλαβε χώρα στον τελικό για το Μουντιάλ του 2006 μεταξύ Γαλλίας και Ιταλίας. Οπου κατόπιν άνωθεν εντολών ο Μάρκο Ματεράτσι, καθ όλη τη διάρκεια του αγώνα, με μοναδικό σκοπό να σπάσει τα νεύρα του Ζιντάν, του είχε γίνει βεντούζα και διαρκώς ανέβαζε και κατέβαζε τη μητέρα του Γάλλου σούπερ σταρ και μεγάλου παικταρά, ως πορνίδιο της εσχάτης υποστάθμης. Και τα κατάφερε. Ο Ζιζού δεν άντεξε και του ριξε κουτουλιά με αποτέλεσμα να αποβληθεί κι έτσι, με πονηρό τρόπο, η Ιταλία να κερδίσει το τρόπαιο

Εξι λοιπόν: η αντίδραση με το χαστούκι που έριξε ο Γουίλ Σμιθ δεν δικαιολογείται με τίποτα. Όμως ανθρώπινη η αντίδραση. Και ταυτόχρονα κάτι άλλο: κόντρα στη φήμη του, κόντρα στον δημόσιο διασυρμό του και κόντρα στις ποινές που μπορεί να υποστεί, εκείνος επίλεξε την αξιοπρέπεια της σχέσης του και της γυναίκας του. Είναι ακατάβλητος, υπερήφανος, αλύγιστος.

Στη θέση του, κάποιος πιο ψύχραιμος θα απαντούσε και θα αποστόμωνε τον γελωτοποιό με δηλητηριώδη ατάκα. Ο Γουίλ Σμιθ δεν βρήκε, δεν είπε και έτσι αντέδρασε βίαια. Λάθος του

Όμως...

 

ΔΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΙΣΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Αν ο Γουίλ Σμιθ ήταν λευκός

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Toυ ΚΩΣΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗ

Η τελετή απονομής των βραβείων Οσκαρ σημαδεύτηκε από την πρωτοφανή κίνηση του Γουιλ Σμιθ να ανέβει στη σκηνή και να χτυπήσει τον παρουσιαστή Κρις Ροκ, ο οποίος έκανε ένα άκομψο αστείο για τη σύζυγο του ηθοποιού
.

 Ο Ροκ το χειρίστηκε τόσο καλά, που θα μπορούσες να πεις ότι ήταν και στημένο. Ομως δεν ήταν. 

Τώρα η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από τα όρια που ξεπέρασε ο Σμιθ και το δικαίωμα (ή την υποχρέωση) του άνδρα να υπερασπίζεται την τιμή της γυναίκας του.  

Και αυτό επειδή και οι δύο πρωταγωνιστές της σκηνής είναι άνδρες και μαύροι. 

Φανταστείτε, όμως, να ήταν διαφορετικός ο συνδυασμός χρώματος και φύλου. Ποιες θα ήταν, αλήθεια, οι αντιδράσεις στα social media;  

(Α) Ο Γουίλ Σμιθ είναι λευκός. Και ανεβαίνει στη σκηνή χαστουκίζοντας τον μαύρο παρουσιαστή.  

Θα έμενε, άραγε, η κουβέντα στο πλαίσιο που είναι σήμερα;  

Ούτε για αστείο. Ακόμα και αν ο Σμιθ εκστόμιζε ακριβώς τα ίδια λόγια, κατά τη διάρκεια του επεισοδίου και κατά την παραλαβή του βραβείου, η συζήτηση θα λάμβανε φυλετική διάσταση. Θα ήταν ο λευκός σταρ που αντλεί θράσος από το χρώμα του για να χαστουκίσει έναν μαύρο. Η λευκή, πλούσια, προνομιούχος Αμερική που πατάει, ακόμα και στη σκηνή των Οσκαρ, στο λαιμό του μαύρου. Και, παρεμπιπτόντως, ας δούμε τις αμοιβές στη show biz και να συζητήσουμε γιατί οι μαύροι παίρνουν λιγότερα.  

(Β) Ο Κρις Ροκ είναι λευκός. 

Μήπως η οργή του Γουιλ Σμιθ δεν γεννήθηκε μόνο από το σχόλιο για τη γυναίκα του; Μήπως το ξέσπασμα του μαύρου εκφράζει την οργή των Αφροαμερικανών; Δεν βλέπουμε ένα μαύρο που χαστουκίζει ένα λευκό. Βλέπουμε να εκρηγνύεται, συμβολικά, δραματουργικά, το ηφαίστειο των φυλετικών διακρίσεων. 

(Γ) Ο Κρις Ροκ είναι γυναίκα. Δεν έχει σημασία αν είναι λευκή ή μαύρη. 

Ο Γουίλ Σμιθ έχει τελειώσει. Θα ήταν ήδη υπό κράτηση. Και σωστά. 

(Δ) Ο Γουίλ Σμιθ είναι γυναίκα. 

Το χαστούκι της για το σεξιστικό σχόλιο του Κρις Ροκ είναι ακόμα μία ηχηρή εκδήλωση του MeΤoo. Οχι, απλώς, έπραξε σωστά, αλλά και πολύ αργήσαμε να δούμε αυτή τη σκηνή. 

Στην πραγματικότητα δεν έχει καμία σημασία το φύλο και το χρώμα των πρωταγωνιστών. Σε όλες τις περιπτώσεις έχουμε ένα κακό σχόλιο και μία βίαιη απάντηση. Τα χαρακτηριστικά των πρωταγωνιστών μας είναι αδιάφορα. 

Ομως, ας το παραδεχθούμε...

 

ΔΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΙΣΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: O Will Smith και το αυγό του φιδιού

 Toυ ΣΩΚΡΑΤΗ ΠΑΠΑΧΑΤΖΗ

Η χτεσινή ενέργεια του Will Smith (
Χαστούκισε τον παρουσιαστή της βραδυάς των Όσκαρ, Chris Rock, για ένα αστείο που έκανε για την εμφάνιση της γυναίκας του.) έδειξε κάτι που για κάποιους από εμάς αποτελεί κοινό τόπο : Τα αληθινό αυγό του φιδιού εκκολάπτεται όχι στα σκοτεινά, αλλά μπροστά σε όλους, κάτω απ’ τους μεγεθυντικούς φακούς και τους προβολείς της δημοσιότητας : στο Χόλιγουντ.

Οι επιφανείς του οποίου, και όχι μόνο αυτοί, αισθάνονται τόσο στο απυρόβλητο, που δεν ανέχονται κριτική κανενός είδους από κανέναν.

Σαν δείγμα κοντράστ της παρούσας κατάστασης μ’ εκείνην μιας άλλη εποχής, ιδού [κάτω] ένα βίντεο από το 1985 – συνέντευξη του Larry King με τον ”Θεό” της stand up comedy, Don Rickles, τον άνθρωπο που...

 

ΔΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΗ ΨΥΧΟΠΟΝΙΑΡΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: "Oυκρανοί πρόσφυγες" από το... Κασμίρ !!!

 

Toυ ΣΩΚΡΑΤΗ ΠΑΠΑΧΑΤΖΗ

Στο πλαίσιο πάντα του concept «σας φτύνουμε καταπρόσωπο με παραπληροφόρηση» , αξίζει να δείτε κάποιους απ’ τους 200.000 εξ Ουκρανίας πρόσφυγες, οι οποίοι αναμένεται, κατόπιν συμφωνίας, να εγκατασταθούν σε ειδικές δομές επί ιρλανδικού εδάφους.  

Και οι οποίοι, για να δικαιολογήσουν τον επίσημο χαρακτηρισμό τους ως προσφύγων, αυτοπροσδιορίζονται ως «Ουκρανοί πολίτες προερχόμενοι από το Κασμίρ» και «ηλικίας άνω των εξήντα».
 

 

 Υπό διαφορετικές συνθήκες, οι ίδιοι άνθρωποι θα τύγχαναν της στοργής του κυρίου Δοξιάδη και της κυρίας Αγαπηδάκη ως ασυνόδευτα προσφυγόπουλα.

ΥΓ. Λαμβάνοντας υπόψη τον πληθυσμό της Ιρλανδίας [4.995.000 κάτοικοι], μπορεί κανείς να πάρει μια ιδέα του...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΟ-ΑΦΡΙΚΑΝΟΕΠΟΙΚΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ο μαθητής από τη Γουινέα και οι ισλαμικές μαντήλες στην παρέλαση

 


Toυ ΓΙΑΝΝΗ ΣΙΔΕΡΗ

Σήμερα ο Πρωθυπουργός θα συναντηθεί με τον «αριστούχο» μαθητή από τη Γουινέα Σαϊντού Καμαρά, που κινδυνεύει με απέλαση
.  

Χθες μίλησε μαζί του ο Αλέξης Τσίπρας και έγραψε στα σόσιαλ μίντια κάτι σπαραξιδιάρικα και υποκριτικά: «Το ασυνόδευτο προσφυγόπουλο που κέρδισε την αγάπη και τον σεβασμό συμμαθητών και δασκάλων του. Τώρα η Πολιτεία ετοιμάζεται να τον απελάσει με νόμο της ΝΔ. Ο Σαϊντού πρέπει να μείνει στην Ελλάδα, να μην τον προδώσει και η δεύτερη πατρίδα».

Από κοντά και το ΚΙΝΑΛ. Ο Νίκος Ανδρουλάκης βρίσκεται στην Πορτογαλία, οπότε δε γνωρίζουμε αν θα συναντηθεί και αυτός μαζί του, αλλά το τμήμα μεταναστευτικής πολιτικής του κόμματος θεωρεί ότι «η έκφραση αλληλεγγύης των συμμαθητών του φώτισε σκοτεινά σημεία της μεταναστευτικής πολιτικής της κυβέρνησης» (οπότε η αλληλεγγύη των συμμαθητών καταργεί τους νόμους!).

Λέμε ότι ο Τσίπρας έγραψε υποκριτικά γιατί το 2010 η κυβέρνηση του (ετέρου πολυπολυτισμικού) Γιώργου Παπανδρέου, ψήφισε νόμο (3838/2010), ώστε τα παιδιά των μεταναστών που τελειώνουν το ελληνικό Λύκειο να έχουν τη δυνατότητα να πολιτογραφηθούν ως Έλληνες.

Τότε η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ καταψήφισαν. Στον ΣΥΡΙΖΑ που καταψήφισε, αρχηγός ήταν ο Τσίπρας! Στη συνέχεια έγινε προσφυγή στο ΣΤΕ και ο νόμος ακυρώθηκε (μειοψήφησε η νυν ΠτΔ Κατερίνα Σακελλαροπούλου).

Δε θα ασχοληθούμε επιθετικά ως προς τον μαθητή, ούτε έχουμε δικαίωμα να αμφισβητήσουμε την εντυπωσιακή πορεία του: Από τη Γουινέα πέρασε ασυνόδευτος τη μισή Αφρική (!), έφτασε στην Τουρκία και μετά ήρθε στην Ελλάδα! Σε δυο χρόνια όχι μόνο έμαθε ελληνικά (δύσκολη γλώσσα και μπράβο του, καθότι δεν είχε προπαιδεία αφού στη Γουινέα δεν υπάρχει ελληνική κοινότητα - άρα σχολείο) και αρίστευσε.

Δε θα αντισταθούμε όμως στην ερώτηση, ποιοι το έφεραν εδώ ασυνόδευτο;. Έναντι ποίου τιμήματος; Το έψαξαν οι ελληνικές αρχές;  

Δεν είμαστε εναντίον του να γίνει μια εξαίρεση για τον μαθητή, για ανθρωπιστικούς και μόνο λόγους. Όμως γι’ αυτό θα αποφασίσει η Αρχή Προσφυγών. Ποιο νόημα έχουν οι συναντήσεις και οι συνομιλίες των πολιτικών αρχηγών μαζί του; Για να ασκηθεί εμμέσως πίεση στην ανεξάρτητη Αρχή;

Ο πλέον θεσμικός (αλλά και πάλι, όχι και αντικειμενικός) τρόπος είναι αυτός του υπουργείου Παιδείας. Tweet της υπουργού Ν. Κεραμέως μας ενημερώνει ότι «Μεριμνήσαμε για την ενίσχυση του φακέλου του με υλικό σχετικά με τη συμμετοχή του και απόδοσή του στο σχολικό περιβάλλον».

Αυτό έγινε στο πλαίσιο της υπάρχουσας στο υπουργείο από το 2019, λειτουργίας ενός αυτοτελούς τμήματος συντονισμού και Παρακολούθησης της Εκπαίδευσης των Προσφύγων, προκειμένου να βοηθήσουν τα παιδιά να μην απελαθούν. Εξ αυτού ενισχύουν τους φακέλους τους που θα εξεταστούν από κάποια δευτεροβάθμια επιτροπή.

Ας υποθέσουμε ότι η διαδικασία θα είναι απόλυτα αντικειμενική. Ότι ο φάκελος δε θα ενισχυθεί με δοξαστικά «φωτογραφικά» στοιχεία για τον μαθητή, προκειμένου να μην απελαθεί. Δεν πειράζει, ένας έφηβος είναι που χρήζει συμπαράστασης. Αλλά και πάλι γεννάται το ερώτημα:

Αν δεν ήταν «καλός μαθητής» δε θα ενισχυόταν ο φάκελός του; Και είναι επιχείρημα αυτό το οποίο επικαλείται και η Αριστερά; Η αριστερά ξάφνου επικαλείται επιχείρημα αριστείας, ενώ το απορρίπτει ως πολιτική φιλοσοφία και ειρωνεύεται τους «άριστους» της κυβέρνησης ;

Μήπως θα ήταν καλύτερα να υπάρξει ένας νόμος που θα απαγόρευε την απέλαση ανηλίκων; Αλλά ανηλίκων διαπιστωμένων με χαρτιά, όχι γενειοφόρων 23χρονων Αφγανών που τους δασκαλεύουν οι ΜΚΟ να δηλώνουν ανήλικοι.

Ξέρουμε την «αριστερή» απάντηση: Όποιοι θέτουν τέτοια θέματα είναι φασίστες…

Η περίπτωση Σαϊντού Καμαρά είναι ανθρωπιστικής υφής. Άλλωστε ενδεχομένως ο ίδιος να είναι ήδη ενταγμένος στην ελληνική πραγματικότητα, καθότι η πλειοψηφία της χώρας από την οποία έρχεται, σε ποσοστό άνω του 80% είναι Χριστιανοί, ρωμαιοκαθολικοί ή προτεστάντες. Μουσουλμάνοι μόνο περί το 4%.

Το πρόβλημα που αναδείχτηκε τις τελευταίες ημέρες δεν είναι ο Σαϊντού. Εμπλεξε στα τυπικά το παιδί.  

Το πρόβλημα είναι ότι φέτος στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου αυξήθηκαν οι μουσουλμανικές μαντήλες μαθητριών στην παρέλαση.  

Κάτι που δείχνει ότι...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Φέρτε Ουκρανούς πρόσφυγες


Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

Στην πρώτη προσφυγική κρίση, το 2015, η Ελλάδα ήταν πέρασμα για τους Σύρους που ήθελαν να πάνε στην Ευρώπη. Το αποτέλεσμα ήταν οι πιο ικανοί απ’ αυτούς, οι πιο μορφωμένοι, να καταλήξουν στη Γερμανία. Προκειμένου η Ευρώπη να γλιτώσει από το προλεταριάτο των προσφύγων, έφτασε να αναστείλει τη Σένγκεν και να κλείσει τα σύνορά της. Το προλεταριάτο ανακατεύτηκε με μετανάστες από το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, τη Σομαλία και τη λοιπή υποσαχάρια Αφρική. 

«Καλώς της γης τους κολασμένους» έψαλλε τότε η Αριστερά, η οποία έβρισκε, επιτέλους, το προλεταριάτο που της είχε λείψει. Και μάλιστα δωρεάν, αφού τη διαβίωσή του την εξασφάλιζαν οι ευρωπαϊκές επιδοτήσεις. 


Εβλεπε μακριά η Αριστερά. Με τα καλύτερα ελληνικά μυαλά να έχουν φύγει στο εξωτερικό, εξαιτίας της κρίσης, διέβλεπε ότι η σύσταση της κοινωνίας θα αλλάξει. Δεν είχε παρά να προσεγγίσει το νέο προλεταριάτο για να το εκφράσει πολιτικά όταν με το καλό θα «εντασσόταν» στην κοινωνία μας. Οι διάφοροι σοφοί της είχαν κάνει τους λογαριασμούς τους. Ενα εκατομμύριο χρειαζόμαστε για να αντιμετωπίσουμε το δημογραφικό, είχαν αποφανθεί. Από κοντά και οι διάφοροι επαγγελματίες του ανθρωπισμού, είτε σιτιζόμενοι είτε ευήθεις. Αναρωτιέμαι πόσοι απ’ αυτούς έχουν ενταχθεί εφτά χρόνια μετά. Πόσοι απ’ αυτούς εργάζονται. Και πόσοι απ’ αυτούς αναρωτιούνται τι θα κάνουν όταν σταματήσουν να επιδοτούνται. 

Το προλεταριάτο του Μαρξ ήταν σκληρά εργαζόμενο. Το προλεταριάτο της μεταμοντέρνας Αριστεράς είναι επιδοτούμενο από τις δυτικές δημοκρατίες.

Πού είναι σήμερα όλοι αυτοί;  

Πού είναι ο Αϊ Γουέι Γουέι που είχε ξαπλώσει σε κάποια παραλία της Λέσβου για να παραστήσει τον μικρό Αϊλάν; Πόσοι μικροί Αϊλάν υπάρχουν σήμερα στη Μαριούπολη; Είτε δολοφονημένοι από τους Ρώσους, είτε ζωντανοί, ξεσπιτωμένοι, χωρισμένοι από τον πατέρα τους που πολεμάει για τη ζωή τους; Αδουσι για την ειρήνη και τον «άνθρωπο». Τρία εκατομμύρια Ουκρανοί πρόσφυγες έξω από τη χώρα τους και δέκα εκατομμύρια ξεσπιτωμένοι στο εσωτερικό της.  

Δεν με ενδιαφέρουν οι επαγγελματίες του ανθρωπισμού. Η ψυχική μου υγεία απαιτεί επιλεκτική βαρηκοΐα. Και σκέφτομαι το συμφέρον της χώρας μου.

Η Ελλάδα οφείλει να υποδεχθεί όσο περισσότερους μπορεί. Αν μιλάμε για πολιτισμικό μπόλιασμα, αυτοί μπορούν να το δώσουν σε μια ελληνική κοινωνία που υποφέρει από τη νευρωτική μαλθακότητα της τζάμπα μαγκιάς. 

Πριν από μερικούς μήνες έγραφα ούτε ένας Αφγανός παραπάνω, και σήμερα γράφω «φέρτε Ουκρανούς πρόσφυγες». 

Δεν υπάρχει ο Ανθρωπος. Υπάρχουν άνθρωποι με ονοματεπώνυμο και ταυτότητα. 

Και...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Έλληνας γεννιέσαι

 

Ελληνόφωνου δικαιωματιστικού ξέφραγου κωλοχανείου κωμωδία

 

 

 




 




Πολιτικώς ορθής νεοταξικής ηλιθιότητας κωμωδία


 

Υπαρκτού συριζο-αριστερο-κουλτουριαρο-ξεφτιλαρόπληκτου ελληνισμού κωμωδία